id1	first1	uid1	bw1	ew1	b1	e1	len1	tok1	s1	seq1	gid1	id2	first2	uid2	bw2	ew2	b2	e2	len2	tok2	s2	seq2	gid2	matches	score	ch_match	align_len	matches_percent	w_match	series_b1	series_b2
PDL00036-per1.ms143	false	-1570565195873000589	113	185	466	767	1271	300	مرا گنجي روان از چشم ازان---ست كه در چشم من ان گنج روان--ست 101 ازان در خاك ميگردم چنين خوار كه چشم من چو دريايي-ست خونبار 102 بدريا در تيمم چون توان كرد ولي هم كي وضو از خون توان كرد 103 ز عشقت چون دلم در سينه خون شد چنان رفت او كه از چشمم برون شد 104 ازان صد شاخ خون از سردر--امد كه ان شاخ از زمين دل بر-امد	143	7125922759379697188	AOCP20250214678-per1.ms044	true	-1326567474807854721	66	128	283	522	1240	301	مرا كنجي روان از عشق از ان است كه در چشم من ان كنج روان است و----زان در خاك ميگردم چنين خوار كه چشم من چو دريايي ست خونخوار---------------------------------------------------------------- ز عشقش چون دلم در سينه خون شد چنان رفت او كه از چشمم برون شد از ---ان صد شاخ خون از در در امد كه ان شاخ از زمين دل بر امد	44	-2215937667118540201	212	362.0	158	310	68.38710021972656	49	PDL00036-per1	AOCP20250214678-per1
PDL00036-per1.ms051	false	-2052358079120536673	117	181	495	758	1265	300	خط چون طوطيش د-ر سايه- بيد دم طاوس ن-ر در عكس خورشيد 66 خرد بر گرد راه او نشسته عرق بر گرد ماه او نشسته 67 كمند عنبرينش خم گرفته گل صد برگ او شبنم گرفته 68 غم عشقش زهي سوداي بي سود لب لعلش زهي حلواي بي دود 69 چو گل را نرگس تر بر مه افتاد دلش چون ماهتابي در ره افتاد	51	7125922759379697188	AOCP20250214678-per1.ms210	true	6023336403447396640	161	209	750	954	1389	302	خط چون طوطياش بر سايها بيد دم طاووس بر در عكس خورشيد--- خرد بر خاك راه او نشسته عرق بر كرد ماه او نشسته كمت---د عنبرينش خم كرفته گل صد بري او شبنم گرفته چو ك--------------------------------------------------------ل را نركس تر بر مه افتاد دلش چون ماهتابي بر ره افتاد	210	-2215937667118540201	181	315.0	135	266	68.04511260986328	33	PDL00036-per1	AOCP20250214678-per1
PDL00036-per1.ms096	false	5762469151665231563	221	273	933	1150	1268	300	چو شد بر بام هرمز بود در باغ ب--يك ديدن نهادش بر جگر داغ 87 نقاب عنبرين از ماه برداشت دل هرمز نفير و اه برداشت 88 چنان دل بسته- او شد ب--يك راه كه باران بهاري ريخت بر ماه 89 برون افتاد چون اتش زبانش ز حسرت اب امد در دهانش	96	7125922759379697188	AOCP20250214678-per1.ms211	true	4479458888514772746	22	73	92	305	1286	301	چو شد بر بام هرمز بود در باغ به يك ديدن نهادش بر جكر داغ--- نقاب عنيرين از ماه برداشت دل هرمز نفير و اه برداشت--- چنان دل بستها او شد به يك راه كه باران بناري ريخت بر ماه--- برون افتاد چون اتش زبانش ز حيرت اب امد در دهانش	211	-2215937667118540201	204	370.0	155	222	91.89189147949219	41	PDL00036-per1	AOCP20250214678-per1
PDL00036-per1.ms099	false	-2289470368881222555	102	296	421	1252	1270	300	دهان پر خنده پيش دايه امد چو خورشيدي ب--پيش سايه امد 13 زاندامش برون ميجست اتش رخي تازه لبي خندان دلي خوش 14 رخ چون كاه او گشته چو ماهي وزان شادي جهان بر-وي چو كاهي 15 چو گل در پوست ميگنجيد با دوست دلش چون گل نميگنجيد در پوست 16 چو دايه ان چنان ديدش عجب داشت كه تا گل خود چرا پر خنده لب داشت 17 بگل گفتا نميدانم كه از چيست كه گل خنديد يك ساعت نه بگريست 18 ندانستم ترا چندين دليريست بدين روزت ندانم اين چه شيريست 19 ز بس گرمي ز تو اتش بيايد هلاهين بوكت اكنون خوش بيايد 20 گشاد ابروت از جانم گره زود كه ابروي تو يكدم بي گره بود 21 چه خنداني بگو احوالت اي دوست كه گل از خنده بيرون ايد از پوست 22 بگو تا از چه لب پرخنده داري كه جان دايه از دل زنده داري 23 گلش گفت اين زمانم از زمانه يكي تير امد- اخر بر نشانه 24 شدم بر بام و ديدم روي هرمز بدان خوبي نديدم روي هرگز 25 شدم بر بام كار خويش كردم دل او چون دل خود ريش كردم 26 -بزه كردم كمان دار	99	7125922759379697188	AOCP20250214678-per1.ms211	true	4479458888514772746	124	196	510	807	1286	301	دهان پر خنده پيش دايه امد چو خورشيدي به پيش سايه امد رخ كاهي----------------------------------------------------------- او گشته چو ماهي وزان شادي جهان بر وي چو كاهي---------------------------------------------------------------- چو دايه ان چنان ديدش عجب داشت كه تا كل خود چرا پر خنده لب داشت------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ گلش گفت اين زمانم از زمانه يكي تير امده اخر بر نشانه--- شدم بر بام و----------------------------------------------------- كار خويش كردم دل او چون دل خود ريش كردم يه زلفم كردمش داغ جگر	211	-2215937667118540201	275	442.0	206	836	32.894737243652344	58	PDL00036-per1	AOCP20250214678-per1
PDL00036-per1.ms104	false	2917942719054553101	144	257	620	1113	1285	300	گلرخم از تست زنده چرا پيشت نباشد دايه بنده 69 كنون ان رفت ازين پس بندهام من چگونه بندهيي تا زندهام من 70 غرامت كردهام با دلستاني غرامت ميكشم با تو بجاني 71 مرا چون زين غرامت بيم جانست سرم چون عنكبوتي در ميانست 72 چه گر از عنكبوتي هيچ نايد هم اخر پرده داري را بشايد 73 نهم چون عنكبوتان تازاغاز كه در پرده نكوتر باشد اين راز 74 شب و روز از غم پرده دريدن ندارم كار جز پرده تنيدن 75 كنون رفتم ب--عذر ا-ن بر ماه كنم ان ماه را زين مهر اگاه 76 رسانم هر دو را چون ماه با مهر نشانم مهر -و مه را چهر بر چهر	104	7125922759379697188	AOCP20250214678-per1.ms212	true	4902804618137166032	0	39	0	157	1292	301	گلرخم از تست زنده چرا پيشت نباشد دايه بنده ك------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------نون رفتم به عذر اين بر ماه كنم ان ماه را زين مهر اگاه--- رسانم هر دو را چون ماه با مهر نشانم -هر دو مه را چهر بر چهر	212	-2215937667118540201	152	267.5	114	497	30.5835018157959	33	PDL00036-per1	AOCP20250214678-per1
PDL00036-per1.ms105	false	-3893078097751800540	44	134	181	565	1314	300	القصه او را در شبانگاه اساس وعده در خلوتگه ماه 84 نهاني راست شد معياد گاهي كه جمع ايند خورشيدي و ماهي 85 دل هرمز ازان شادي چنان شد كه گويي مغز او چون زعفران شد 86 بيامد دايه چون بادي بر گل چو گل خندان شكر ريزان چو بلبل 87 گلش گفت اي گرامي تر ز جانم چه اوردي خبر از گلستانم 88 چسانت پرسم از گرد ره اخر بگو شير امدي يا روبه اخر 89 جوابش داد كاي گل در جهان من نديد-م همچو هرمز يك جوان من	105	7125922759379697188	AOCP20250214678-per1.ms212	true	4902804618137166032	40	109	162	473	1292	301	القصه اخر-- در شبانگاه اساس وعده در خلوتگه شاه زم---اني راست شد ميعادك-اهي كه جمع ايند خورشيدي و ماهي------------------------------------------------------------- بيامد دايه چون بادي بر گل چو كل خندان سخن كويان چو بلبل علش ه---فت اي گرامي تر ز جانم يه اوردي خبر از دلستانم چه -سانت پرسم از كردارت اخر بكو شير امدي يا روبه اخر--- جوابش داد كاي گل در جهان من نديديم همچو هرمز يك جوان من	212	-2215937667118540201	282	494.5	214	385	73.24674987792969	51	PDL00036-per1	AOCP20250214678-per1
PDL00036-per1.ms350	false	5318189578455783644	194	260	866	1151	1326	300	كنون جان ميدهم از ناصبوري كه جان دادن بسي به كز تو دوري 184 بگفت اين و ب--سر برد اين جهان را ب--صد زاري ب--جانان داد جان را 185 زبان او كه شوري در شكر بست بيكدم ان زبان را قفل بر بست 186 يكي خادم كه خدمتگار بودش بگردانيد سوي قبله زودش 187 عنايت كرد حق تا از عنا رست ب--يك ساعت ز-صد گونه بلا-رست	350	7125922759379697188	AOCP20250214678-per1.ms214	true	-4784071295967416692	44	89	187	363	1450	302	كنون جان ميدهم از ناصبوري كه جان دادن بسي به كز تو دوري بك----فت اين و به سر برد اين جهان را به صد زاري به جانان داد جان را------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- عنايت كرد حق تا از عنا رست به يك ساعت ز صد كونه بلا رست	214	-2215937667118540201	163	269.5	124	295	55.25423812866211	38	PDL00036-per1	AOCP20250214678-per1