id1	first1	uid1	bw1	ew1	b1	e1	len1	tok1	s1	seq1	gid1	id2	first2	uid2	bw2	ew2	b2	e2	len2	tok2	s2	seq2	gid2	matches	score	ch_match	align_len	matches_percent	w_match	series_b1	series_b2
PDL00034-per1.ms001	true	-8017660965987894674	4	246	16	1061	1290	300	كردگار هفت افلاك كه پيدا كرد ادم از كفي خاك 2 خداوندي كه ذاتش بيزوال--ست خرد در وصف ذاتش گنگ و لال--ست 3 زمين و اسمان از اوست پيدا نمو------------د جسم و جان از اوست پيدا 4 مه و خورشيد نور هستي اوست فلك بالا زمين در پستي اوست 5 ز وصفش جانها حيران بمانده خرد انگشت در دندان بمانده 6 صفات لايزالش كس ندانست هر ان وصفي كه گوءي بيش ازانست 7---------------------- دو عالم قدرة بيچون اويست درون جانها در گفت و گويست 8 ز كنه ذات او كس را خبر نيست بجز ديدار او چيزي دگر نيست 9 طلب گارش حقيقت جمله اشيا ز ناپيداءي او جمله پيدا 10 جهان از نور ذات او مزين صفات از ذات او پيوسته روشن 11 ز خاكي اين همه اظهار كرد او ز دودي زينت پرگار كرد او 12 ز صنعش ادم از گل رخ نموده-- زوي هر لحظه صد پاسخ شنوده 13 ز علمش گشته انجا صاحب اسرار خود اندر ديد ادم كرده ديدار 14------------------------------------------- نه كس زو زاده نه او زاده از كس يكي ذاتست-- در هر دوج-هان بس 15 ز يكتاءي خود بيچون حقيقت درون بگرفته و بيرون حقيقت 16 حقيقت علم كل اوراست تحقيق دهد ان را كه خواهد دوست توفيق 17 بداند حاجت موري در اسرار همان دم حاجتش ارد پديدار 18 شده اتش طلب گار جلالش دمادم محو گشسته از-وصالش 19 ز حكمش باد سرگردان ب--هر جا گهي در تحت و گاه اندر ثريا 20 ز لطفش	1	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms281	false	-8442134540197340832	77	302	400	1444	1444	302	كردگار هفت افلاي كه پيداك-رد ادم از كفي خاي-- خداوندي كه ذاتش بيزوال است خرد در وصف ذاتش گنگ و لال است 65زمين و اسمان از اوست پيدا نمود جسه يدانمود جسم و جان از اوست پيدا-- مه و خورشيد نور هستي اوست-فلك بالا زمين در پستي او------ وصفش جانها حيران بمانده-خرد انگشت در دندان بمانده------------------------- هر ان وصفي كه گويي بيش ازانست صفات لا يزالش كس ندانست دو عالم قدرت بيچون اويست درون جانها در گفت و گويست ي---كنه ذات او كس را خبر نيست بجز ديدار او چيزي دگر نيست-- طلب-گارش حقيقت جمله اشيا ز ناپيدايي او جمله پ ج------هان از نور ذات او مزين صفات از ذات او پيوسته ا-------ز خاكي اين همه اظهار كرد او-ز دودي زينت پرگارك--------- ز صنعش ادم از گل رخ نموده ز زوي هر لحظه صد پاسخ شنوده 5--ز علمش گشته انجا صاحب اسرار خود اندر ديد ادم كرده ديدار image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0312png نه كس زو زاده نه او زاده از كس يكي ذات است در هر دو جهان بس--- ز يكتايي خود بيچون حقيقت درون بگرفته و بيرون حقيقت حق---يقت علم كل اوراست تحقيق دهد ان را كه خواهد دوست توفيق--- بداند حاجت موري در اسرار همان دم حاجتش ارد پديدار--- شده اتش طلب-گار جلالش دمادم محو گش-ته از وصالش--- ز حكمش باد سرگردان به هر جا گهي در تحت و گاه اندر ثريا--- ز لطفش-	281	6781146860128062936	932	1635.0	724	1134	82.18695068359375	194	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms001	true	-8017660965987894674	246	300	1061	1290	1290	300	اب هرجاء-ي روانس--ت ز فضلش قوت روح و روانست 21 ز ديدش خاك مسكين اوفتاده ازان در عز و تمكين اوفتاده 22 ز شوقش كوه رفته پاي در گل بمانده واله و حيران و بي دل 23 ز ذوقش بحر در جوش و فغان--ست ازان پيوسته او گوهر فشانست 24 نموده صنع خود در-	1	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms282	false	-5554718275406536896	0	49	0	222	1398	301	اب هر جايي روان است ز فضلش قوت روح و روان است- ز ديدش خاك مسكين اوفتاده ازان در عز و تمكين اوفتاده--- ز شوقش كوه رفته پاي در-گل بمانده واله و-حيران وبيدل 5ز-----ذوقش بحر در جوش و فغان است ازان پيوسته او گوهر-فشان است- نموده صنع خود در	282	6781146860128062936	197	334.0	155	235	83.82978820800781	41	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms002	true	2573314905957291872	0	256	0	1136	1311	300	پاره- خاك درونش عرش و فرش و هفت افلاك 25 نهاده گنج معني در درونش ب--سوي ذات كرده رهنمونش 26 همه پيغمبران زو كرده پيدا نموده علم او بر جمله دانا 27 كه بود ادم كمال قدرت او بع--الم يافته بد رفعت او 28 دوعالم را درو پيدا نموده ازو اين شور با غوغا نموده 29 تعالي الله يكي بيمثل و مانند كه خوانندت خداوندان خداوند 30 توءي اول توءي اخر تعالي توءي باطن توءي ظاهر تعالي 31 هزاران قرن عقل پير در تاخت كمالت ذره-- زين راه نشناخت 32 بسي كردت طلب اما نديدت فتاد اندر پي گفت و شنيدت 33 تو نوري در تمام افرينش بتو-- بينا حقيقت عين بينش 34 عجب پيداءي و پنهان بمانده ----------درون جاني و بي جان بمانده 35 همه جانها ز-تو پيداست اي دوست توءي مغز و حقيقت جملگي پوست 36 تو مغزي در درون جان جمله ازان پيداءي و پنهان جمله 37 ازان مغزي كه دايم در دروني صفات خود در انجا رهنموني 38 نديدت هيچكس ظاهر -----------در اينجا از اني اول و اخر در اينجا 39---------------------------------------------------------------------- جهان پر نام تو وز تو نشان نه بتو--------- بيننده عقل و تو عيان نه 40 نهان از عقل و پيدا در وجودي ز نور ذات خود عكسي نمودي 41 ز ديدت يافته صورت نشانه نماند او تو ماني جاودانه 42 يكي ذاتي كه پيشاني نداري همه جانها توءي جاني نداري 43 دوءي را نيست در نزديك تو راه حقيقت ذات پاكت قل هو الله 44 مكان و كون را موءي نسنجي همه عالم طلسمند و تو گنجي 45 توءي در	2	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms282	false	-5554718275406536896	49	301	222	1398	1398	301	پارها خاك درونش عرش و فرش و هفت افلاك--- نهاده گنج معني در درونش به سوي ذات كرده رهنمونش ---همه پيغمبران زو كرده پيدا نموده علم او بر جمله دانا--- كه بود ادم كمال قدرت او به عالم يافته بد رفعت او 90دو عالم را درو پيدا نموده ازو اين شور با غوغا نموده تع---الي الله يكي بيمثل و مانند كه خوانندت خداوندان خداوند--- تويي اول تويي اخر تعالي تويي باطن تويي ظاهر تعالي--- هزاران قرن عقل پير در تاخت كمالت ذرهاي زين راه نشناخت--- بسي كردت طلب اما نديدت فتاد اندر پي گفت و شنيدت ----و نوري در تمام افرينش به تو بينا حقيقت عين بينش--- عجب پيدايي و پنهان بمانده هان بماندهدرون جاني و بي-جان بمانده -----ه جانها ز تو پيداست اي دوست تويي مغز و حقيقت جملگي پوست ----و مغزي در درون جان جمله ازان پيدايي و پنهان جمله ---------غزي كه دايم در دروني-صفات خود در انجا رهنموني ازان-- مغزي كه دايم در دروني بردر اينجا -ز اني اول و اخر در اينجا نديدت هيچ كس ظاهر در اينجا image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0309png جهان پر نام تو وز تو نشان نه به توب به تو بيننده عقل و تو عيان نه--- نهان از عقل و پيدا در وجودي ز-نور ذات خود عكسي نمودي--- ز ديدت يافته صورت نشانه نماند او تو ماني جاودانه ---يكي ذاتي كه پيشاني نداري همه جانها تويي جاني نداري 5دوي--ي را نيست در نزديك تو راه حقيقت ذات پاكت قل هو الله--- مكان و كون را مويي نسنجي همه عالم طلسمند و تو گنجي--- تويي در-	282	6781146860128062936	1026	1806.5	796	1246	82.34349822998047	204	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms002	true	2573314905957291872	256	300	1136	1311	1311	300	جان و دل گنج نهاني تو گفتي كنت كنزا هم تو داني 46 دو عالم از تو پيدا و تو در-جان همي گوءي دمادم سر پنهان 47 حقيقت عقل وصف تو بسي كرد به اخر ماند با جاني پر از درد 48 زهي بنموده-	2	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms283	false	639865389492169338	0	40	0	157	1330	301	جان و دل گنج نهاني تو گفتي كنت كنزا هم تو داني--- دو عالم از تو پيدا و تو در جان همي گويي دمادم سر پنهان ---------------ف تو بسي كرد به اخر ماند با جاني پر از درد 0--زهي بنموده	283	6781146860128062936	153	270.5	115	177	86.44068145751953	35	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms003	true	-6393415540344043060	0	268	0	1149	1288	300	رخ از كاف و از نون فكنده نور خود بر هفت گردون 49 زهي گويا ز تو كام و زبانم توءي هم اشكارا هم نهانم 50 زهي بينا ز تو-نور دو ديده ت--را در اندرون پرده ديده 51 زهي از نور تو عالم منور ز عكس ذات تو ادم مصور 52 زهي در جان و دل بنموده ديدار جمال خويش را هم خود طلب گار 53 تو -----------------------------نور مجمع كون و مكاني تو جوهر مي ندانم كز چه كاني 54 تو ذاتي در صفاتي اشكاره همه جانها به سوي تو نظاره 55 برافگن برقع و ديدار بنماي ب--جزو و كل يكي رخسار بنماي 56 دل عشاق پر خون--ست از تو ازان از پرده بيرون--ست از تو 57 همه جوياي تو تو نيز جويا درون جمله-- از عشق گويا 58 جمالت پرتوي در عالم انداخت خروشي در نهاد ادم انداخت 59-------------------------- از اول ادمت اينجا طلب كرد كه ادم بود ازتو صاحب درد 60 چو بنمودي جمال خود به ادم ورا گفتي ب--خود سر دمادم 61 كرامت داديش در اشناءي ز---------- نورت يافت اينجا روشناءي 62-------------------- كه داند سر تو چون هم تو-داني گهي پيدا شوي گاهي نهاني 63 گهي پيدا شوي در رفعت خود------ گهي پنهان شوي در قربت خود 64 گهي پيدا ش-------------------------------------------وي اندر صفاتت گهي پنهان شوي در سوي ذاتت 65 گهي پيدا شوي چون نور خورشيد گهي پنهان شوي در عشق جاويد 66 گهي پيدا شوي از عشق چون ماه گهي پنهان شوي در هفت خرگاه 67 ز پيداءي خود پنهان بماني ز پنهاءي خود يكسان بماني 68 ب-هر كسوة كه ميخو-اهي براءي ز-هر نقشي كه ميخواهي نماءي 69 تو جان جاني اي در جان	3	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms283	false	639865389492169338	40	301	157	1330	1330	301	رخ از كاف و از نون فگنده نور حود بر هفت گردون ---زهي گوياز- تو كام و زبانم تويي هم اشكارا هم نهانم ---زهي بينا-ز تو نور دو ديده تو را در اندرون پرده ديده ---زهي از نور تو عالم منور ز عكس ذات تو ادم مصو--------------------------------ر جمال خويش را هم خود طلب-گار زهي در جان و دل بنموده ديدارج 9 تو نور مجمع كون و مكاني تو جوهر مي-ندانم كز چه كاني--- تو ذاتي در صفاتي اشكاره همه جانها به سوي تو نظاره--- برافگن برقع و ديدار بنماي به جزو و كل يكي رخسار بنماي--- دل عشاق پر-خون است از تو ازان از پرده بيرون است از تو ه---مه جوياي تو تو نيز جويا درون جملهاي از عشق گو------------------ و عالم انداخت-خروشي در نهاد ادم انداخت 20جمالت پرتوي در عالم انداخت از اول ادمت اينجا طلب كرد كه ادم ب خودبه -----------------------------------ادم ورا گفتي به خود سر دمادم چو بنمودي جمال خود به ادم در اشناييز نورت يافت اينجا روشنايي كرامت دادياش در اشنايي كه داند سر تو چون هم تو داني-گهي پيدا شوي گاهي نهاني -9 گهي پيدا شوي در رفعت خود عت خو گهي پنهان شوي در قربت خود image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0314png گهي پيدا شوي اندر صفاتت گهي پنهان شوي در سوي ذاتت--- گهي پيدا شوي چون نور خورشيد گهي پنهان شوي در عشق جاويد--- گهي پيدا شوي از عشق چون ماه گهي پنهان شوي در هفت خرگاه--- ز پيدايي خود پنهان بماني ز پنهاني خود يكسان بماني 2 به هر كسوت كه مي خواهي برايي ز هر نقشي كه ميخواهي نمايي ---تو جان جاني اي در جان-	283	6781146860128062936	948	1645.0	730	1300	72.92308044433594	193	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms003	true	-6393415540344043060	268	300	1149	1288	1288	300	حقيقت همان در پردهات پنهان حقيقت 70 چه چيزي تو كه ننماءي رخ خويش چو دم دم ميدهي مان پاسخ خويش 71 تو ان نوري كه اندر هفت افلاك همي گشتي ب--گرد-	3	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms284	false	-2215502803378699324	0	30	0	135	1353	301	حقيقت همان در پردهات پنهان حقيقت--- چه چيزي تو كه ننمايي رخ خويش چو دم دم ميدهي-مان پاسخ خويش--- تو ان نوري كه اندر هفت افلاي همي گشتي به گرد	284	6781146860128062936	130	230.5	102	142	91.5492935180664	27	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms004	true	4768177721380519675	0	284	0	1215	1282	300	كره- خاك 72 تو ان نوري كه در خورشيدي اي جان ازان در جزو و كل جاويدي اي جان 73 تو ان نوري كه در ماهي وا-نجم ز نورت ماه و انجم ميشود گم 74 تو ان نوري كه لم تمسسه نار درون جان و دل دردي و دارو 75 تو ان نوري كه از غيرت فروزي وجود عاشقان خود بسوزي 76 تو ان نوري كه اعيان وجودي ازان پيدا و پنهان وجودي 77 تو ان نوري كه چون اءي پديدار بسوزاني ز غيرت هفت پرگار 78 تو ان نوري كه جان انبياءي نمود اوليا و اصفياءي 79 تو ان نوري كه شمع ره رواني حقيقت روشني هر رواني 80 ز نورت عقل حيران مانده اينجا ز شرم خويش نادان مانده اينجا 81 چو در وقت بهار اءي پديدار حقيقت پرده برداري ز رخسار 82 فروغ رويت اندازي سوي خاك عجايب نقشها سازي سوي خاك 83 بهار و نسترن پيدا نمايد ز رويت جوش گل غوغا نمايد 84 گل از شوق تو خندان در بهار--ست از انش رنگهاي بي-شمارست 85 نهي بر فرق نرگس تاجي از زر فشاني بر سر او زابر گوهر 86 بنفشه خرقهپوش خانقاهت فگنده سر ب--بر از شوق راهت 87 چو سوسن شكر گفت از هر زبانت ازان افراخت سر سوي جهانت 88 ز عشقت لاله هر دم خون دل خورد ازاين ماند-ست دل پر خون و رخ زرد 89 -------------------------------------------همه از شوق تو حيران برايند به سوي خاك----------- تو ريزان درايند 90 هر ان وصفي كه گويم بيش ازاني يقين دانم كه بيشك جان جاني 91 توءي چيزي دگر اينجا ندانم ب---جز ذات ترا يكتا ندانم 92 همه جانا توءي چه نيست چه هست نديدم جز تو در كونين پيوست 93 ز تو بيدارم و از خويش غافل مرا	4	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms284	false	-2215502803378699324	30	301	135	1353	1353	301	كرها خاك--- تو ان نوري كه در خورشيدي اي جان ازان در جزو و كل جاويدي از جان --9تو ان نوري كه در ماهي و انجم ز نورت ماه و انجم ميشود گم--- تو ان نوري كه لم تمسسه نار درون جان و دل دردي و دارو--- تو ان نوري كه از غيرت فروزي وجود عاشقان خود بسوزي--- تو ان نوري كه اعيان وجودي ازان پيدا و پنهان وجودي--- تو ان نوري كه چون ايي پديدار بسوزاني ز غيرت هفت پرگار --2تو ان نوري كه جان انبيايي نمود اوليا و اصفيايي--- تو ان نوري كه شمع ره رواني حقيقت روشني هر رواني ز ن---ورت عقل حيران مانده اينجا ز شرم خويش نادان مانده اينجا--- چو در وقت بهار ايي پديدار حقيقت پرده برداري ز رخسار--- فروغ رويت اندازي سوي خاك عجايب نقشها سازي سوي خاك 49ب-هار و نسترن پيدا نمايد ز رويت جوش گل غوغا نمايد--- گل از شوق تو خندان در بهار است از انش رنگهاي بي شمار است- نهي بر فرق نرگس تاجي از زر فشاني بر سر او زابر گوهر--- بنفشه خرقهپوش خانقاهت فگنده سر به بر از شوق راهت--- چو سوسن شكر گفت از هر زبانت ازان افراخت سر سوي جهانت--- ز عشقت لاله هر-دم خون دل خورد ازا-ن ماندهست دل پر-خون و رخ زرد image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0311png همه از شوق تو حيران برايند به سوي خاد به سوي خاك تو ريزان درايند--- هر ان وصفي كه گويم بيش ازاني يقين دانم كه بيشك جان جاني توي---ي چيزي دگر اينجا ندانم ب بهجز ذات ترا-يكتا ندانم ---همه جانا تويي چه نيست چه هست نديدم جز تو در كونين پيوست--- ز تو بيدارم و از خويش غافل مرا-	284	6781146860128062936	1127	2053.5	870	1280	88.046875	242	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms005	true	2120497884549373833	0	297	0	1259	1268	300	قوة روح 95 منم حيران و سرگردان ذاتت فرو-مانده به درياي صفاتت 96 منم در وص-الت را طلب گار درين دريا بماندستم گرفتار 97 درين دريا بماندم ناگهي من ندارم جز ب--سوي تو رهي من 98 رهم بنماي تا در وصالت ب--دست ارم ز درياي جلالت 99 توءي گوهر درون بحر بيشك توءي در عشق لطف و قهر بيشك 100 همه از بود ت-ست اي جوهر ذات كه رخ بنموده-- در جمله ذرات 101 همه از عشق تو حيران و زارند بجز تو در همه عالم ندارند 102 نهان و اشكاراءي تودر- دل همه جاءي و بي جاءي تو در دل 103 دل اينجا خانه -ذات تو امد نمود جمله ذرات تو امد 104 دل اينجا خانه -راز تو باشد ازان در سوز و در ساز تو باشد 105 تو گنجي در دل عشاق جانا همه بر گنج تو مشتاق جانا 106 نصيبي ده ز گنج خود گدا را نواءي ده ب--لطفت بي نوارا 107 گداي گنج عشق تست عطار تو بخشيدي مر او را گنج اسرار 108 تو مي-خواهد ز تو اي جان حقيقت كه در خويشش كني پنهان حقيقت 109 تو ميخواهد ز تو هر دم ب--زاري سزد گر كار او اينجا بر-اري 110 تو ميخواهد زتو- در شادماني كه سير امد دلش زين زندگاني 111 تو ميخواهد ز تو در هر دو عالم ز ----------تو گويد ب--تو راز او دمادم 112 تو ميخواهد ز تو تا-رخ نماء-----ي ورا از جان و دل پاسخ نماءي 113 تو مي-خواهد ز تو اينجا حقيقت كه بنماءي بدو پيدا حقيقت ------------------------------------------114 تو ميخواهد ز تو تا راز بيند ترا در گنج جان او باز بيند 115 تو ميخواهد ز تو در كوي دنيا كه بيند روي تو در سوي دنيا 116 تو ميخواهد ز تو در كل اسرار كه بنماءي در انجامش تو ديدار 117 تو ميخواهد ز	5	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms285	false	3401620910191440819	15	301	65	1318	1318	301	قوت روح ---منم حيران و سرگردان ذاتت فرو مانده به درياي صفاتت ---منم در و صالت را طلب-گار درين دريا بماندستم گرفتار--- درين دريا بماندم ناگهي من ندارم جز به سوي تو رهي من 60-رهم بنماي تا-در وصالت به دست ارم ز درياي جلالت توي---ي گوهر درون بحر بيشك تويي در عشق لطف و قهر بيشك همه---- از بود توست اي جوهر ذات كه رخ بنمودهاي در جمله ذرات همه---- از عشق تو حيران و زارند بجز تو در همه عالم ندارند---- نهان و اشكارايي تو در دل همه جايي و بي-جايي تو در دل---- دل اينجا خانها ذات تو امد نمود جمله ذرات تو امد---- دل اينجا خانها راز تو باشد ازان در سوز و در ساز تو باشد ----تو گنجي در دل عشاق جانا همه بر-گنج تو مشتاق جانا---- نصيبي ده ز-گنج خود گدا-را نوايي ده به لطفت بي-نوارا---- گداي گنج عشق تست عطار تو بخشيدي مر او را گنج اسرار 70- تو مي خواهد ز تو اي جان حقيقت كه در خويشش كني پنهان حقيقت---- تو ميخواهد ز تو هر دم به زاري سزد گر كار او اينجا بر اري---- تو ميخواهد ز تو در شادماني كه سير امد دلش زين زندگاني---- تو ميخواهد ز تو در هر دو عالم ز توگويدب ز تو گويد به تو راز او دمادم---- تو ميخواهد ز تو تا رخ نمايي مايي ورا-از جان و دل پاسخ نمايي --9 تو مي خواهد ز تو اينجا حقيقت كه بنمايي بدو پيدا حقيقت image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0316png تو ميخواهد ز تو تا راز بيند ترا-در گنج جان او باز بيند---- تو ميخواهد ز تو در كوي دنيا كه بيند روي تو در سوي دنيا---- تو ميخواهد ز تو در كل اسرار كه بنمايي در انجامش تو ديدار---- تو ميخواهد ز-	285	6781146860128062936	1140	1981.5	875	1339	85.1381607055664	243	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms006	true	-8381133683425341970	0	300	0	1306	1306	300	بيچون كه بيند ذاتت اي جان بي چه و چون 118 چنان درماندهام در حضرت تو ندارم تاب ديد قربت تو 119 شب و روزم ز عشقت زار مانده ب--گرد خويش چون پرگار مانده 120 طلب گار توام در جان و در دل نباشم يك دم از ياد تو غافل 121 تو در-جاني هميشه حاضر اي دوست توءي مغز و منم اين-جايگه پوست 122 دل عطار پر خون شد درين راه كه تا شد از وصال دوست اگاه 123 كنون چون در يقينم راه دادي مرا اينجا دلي اگاه دادي 124 بجز وصفت نخواهم كرد اي جان كه تا مانم به عشقت فرد اي جان 125 اگر كامم نخواهي داد اينجا ز دست تو كنم فرياد اينجا 126 مرا هم داده ا--ميد فضلت كه بنماءي مرا در عشق وصلت 127 همان وصل تو ميخواهم من از تو كه گردانم دل و جان روشن از تو 128 تو خورشيدي و من چون سايه باشم در اينجا با تو من همسايه باشم 129 نه اخر سايه -خود محو اري چو نور جاوداني را تو داري 130 دلم خون گشت در درياي اميد بماندم زار و ناپرواي اميد 131 بوصل خود دمي بخشايشم ده ز دردم يك نفس اسايشم ده 132 تو اميد مني درگاه و بيگاه كنون از كرد-ها استغفر-الله 133 تو اميد مني در عين طاعت مرا بخشا ز نور خود سعادت 134 تو اميد مني اندر قيامت ندارم گرچه جز درد و-ندامت 135 تو اميد مني اندر صراطم به فضل خويشتن بخشي نجاتم 136 تو اميد مني در پاي ميزان ب--لطف خويش بخشي جرم و عصيان 137 چنان در دست نفسم بازما-نده چو- گنجشكي ب--دست باز مانده 138 مرا اين نفس سركش خوار كردست-- شب و روزم ب--غم افگار كردست 139 ------------------------------------------مرا زين سگ اماني ده درين راه ز ديد خويشتن گردانش اگاه 140 غم عشق تو خوردم هم تو-داني-	6	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms286	false	-3341300513372962291	3	290	10	1294	1335	301	بيچون كه بيند ذاتت اي جان بي چه و چون 8چنا---ن درماندهام در حضرت تو ندارم تاب ديد قربت تو---- شب و روزم ز عشقت زار مانده به گرد خويش چون پرگار مانده طلب-----گار توام در جان و در دل نباشم يك-دم از ياد تو غافل ----تو در جاني هميشه حاضر اي دوست تويي مغز و منم اين جايگه پوست---- دل عطار پر-خون شد درين راه كه تا شد از وصال دوست اگاه 5ك---نون چون در يقينم راه دادي مرا اينجا دلي اگاه دادي---- بجز وصفت نخواهم كرد اي جان كه تا مانم به عشقت فرد اي جان---- اگر كامم نخواهي داد اينجا ز دست تو كنم فرياد اينجا ----مرا هم دادهاي اميد فضلت كه بنمايي مرا در عشق وصلت---- همان وصل تو ميخواهم من از تو كه گردانم دل و جان روشن از تو 9تو--- خورشيدي و من چون سايه باشم در اينجا با تو من همسايه باشم---- نه اخر سايها خود محو اري چو نور جاوداني را تو داري---- دلم خون گشت در درياي اميد بماندم زار و ناپرواي اميد به --وصل خود دمي بخشايشم ده ز دردم يك نفس اسايشم ده---- تو-اميد مني درگاه و بيگاه كنون از كردهها استغفر الله ---9تو-اميد مني در عين طاعت مرا بخشا ز نور خود سعادت---- تو اميد مني اندر قيامت ندارم گرچه جز درد و ندامت---- تو اميد مني اندر صراطم به فضل خويشتن بخشي نجاتم---- تو اميد مني در پاي ميزان به لطف خويش بخشي جرم و عصيان---- چنان در دست نفسم باز مانده چون گنجشكي به دست باز مانده ---0مرا اين نفس سركش خوار كردست ش شب و روزم به غم افگار كردست image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0313png مرا زين سگ اماني ده درين راه ز ديد خويشتن گردانش اگاه---- غم عشق تو خوردم هم تو داني	286	6781146860128062936	1192	2129.5	923	1370	87.0073013305664	254	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms007	true	4622316212371737759	209	300	920	1313	1313	300	ثناءي گو بر ارباب بينش سزاي صدر و-بدر افرينش 2 محمد ان-كه نور جسم و جان--ست گزين و مهتر پيغامبران--ست 3 حبيب خالق بيچون اكبر درون جزو و كل او شاه و سرور 4 ز-------------------- نورش ذره-- خورشيد و ماه--ست همه ذرات را پشت و پناه--ست 5 فلك يك خرقه پوش خانقاهش ب--سر گردان شده در خاك راهش 6 تمامت انبيا را پيشوا اوست حقيقت عاشقان را رهنما اوست 7 ز ---------------------------------------------نور اوست اصل عرش و كرسي چه كروبي چه روحاني چه قدسي 8 طفيل اوست دنيا و اخرت هم جهان-	7	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms007	false	-2101735598017415194	149	242	687	1130	1391	301	ثنايي كو بر ارباب بينش سزاي صدر و بدر افرينش-- محمد ان كه نور جسم و جان است گزين و مهتر پيغامبران است ---------لق بيچون اكبر درون جزو و كل او شاه و سرور حبيب خالق بيچون اكبر 6ز نورش ذرهاي خورشيد و ماه است همه ذرات را پشت و پناه است ---لك يك خرقه پوش خانقاهش به سر گردان شده در خاك راهش-- تمامت انبيا را پيشوا اوست حقيقت عاشقان را رهنما اوست image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0012png از نور اوست اصل عرش وگ-رسي چه كزوبي چه روحاني چه قدسي------------ دنيا و اخرت هم-جهان	7	6781146860128062936	352	576.5	275	473	74.4186019897461	63	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms007	true	4622316212371737759	11	208	45	918	1313	300	زار و زبونم بمانده اندرين غرقاب خونم 142 دواءي چاره كن زين درد ما را ز لطف خود مگردان فرد ما را 143 در ان دم كين دمم از جان برايد مرا ان لحظه ديدار تو بايد 144 مرا ديدار خود ان لحظه بنماي گره يكبارگيم از كار بگشاي 145------------------------- بمردم پيش ازان كاينجا بميرم درين سر باش يا رب دستگيرم 146 چراغي پيش دارم ان زمان تو كه خواهي بردم از روي جهان تو 147 تو ميداني كه جز تو كس ندارم بجز ذات تو اي جان بس ندارم 148 توءي بس زين جهان و ان جهانم توء-ي مقصود كلي زين و انم 149 الهي بر همه داناي رازي ب--فضل خود ز جمله بينيازي 150 الهي جز درت جاءي نداريم كجا تازيم چون پاءي نداريم 151 الهي من كيم اينجا گداءي ميان دوستانت اشناءي 152 الهي اين گدا بس ناتوان--ست ب--درگاه تو مشتي استخوان--ست 153 الهي جان عطار--ست حيران عجب در اتش مهر تو سوزان 154 دلم خون شد ز مشتاقي تو داني مرا فاني كن و باقي تو داني 155------------------------- فناي ما بقاي تست اخر توءي بر جزو و كل پيوسته ناظر 156 تو باشي من نباشم جاوداني نمانم من در اخر هم تو ماني	7	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms287	false	-6235805869263162559	0	189	0	831	1373	301	زار و زبونم بمانده اندرين غرقاب خونم دواي----ي چاره كن زين درد ما-را ز لطف خود مگردان فرد ما را 25 -در ان دم كين دمم از جان برايد مرا ان لحظه ديدار تو بايد-------------------------------- گره يكبارگيم از كار بگشاي مرا ديدار خود ان لحظه بنمايگ بمردم پيش ازان كاينجا بميرم درين سر باش يا رب -------------راغي پيش دارم ان زمان تو كه خواهي بردم از روي جهان تو -----و ميداني كه جز تو كس ندارم بجز ذات تو اي جان بس ندارم 210توي-ي بس زين جهان و ان جهانم ت ويي مقصود كلي زي ا-----------لهي بر همه داناي رازي به فضل خود ز جمله بينيازي ال----هي جز درت جايي نداريم كجا تازيم چون پايي نداريم ا----لهي من كيم اينجا گدايي ميان دوستانت اشنايي ا----لهي اين گدا-بس ناتوان است به درگاه تو مشتي استخوان است 215 الهي جان عطار است حيران عجب در اتش مهر تو سوزار---- دلم خون شد ز مشتاقي تو داني مرا فاني كن و باقي تو داني تويي بر جزو و كل پيوسته ناظر فناي ما بقاي تست اخر تويي بر جزو وك ت------------------و باشي من نباشم جاوداني نمانم من در اخر هم تو ماني	287	6781146860128062936	731	1302.5	562	934	78.2655258178711	148	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms008	true	-3346036877900542572	0	64	0	266	1272	300	از نور ذات اوست خرم 9 شده در نور پاكش عقل و جان گم ز عكس ذات او هر دو جهان گم 10 حقيقت خاتم پيغ-مبران--ست ز نورش ذره-- كون و مكان--ست 11 ز بود افرينش اوست مقصود ز لا در عين الا اوست موجود 12 ز عكس ذات او دان افرينش حق----يقت اوست نور عين بينش 13 هزار ادم طفيل اوست انجا بمانده	8	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms007	false	-2101735598017415194	242	301	1130	1391	1391	301	از نور ذات اوست خرم-- شده در نور پاكش عقل و جان گم ز-عكس ذات او هر دو جهان گم حق---يقت خاتم پيغامبران است ز-نورش ذرهاي كون و مكان است ا--ز بود افرينش اوست مقصود ز لا در عين الا اوست موجود--- ز عكس ذات او دان افرينش رينشحقيقت اوست نور عين بينش--- هزار ادم طفيل اوست انجا بمانده-	7	6781146860128062936	245	425.0	189	277	88.4476547241211	54	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms008	true	-3346036877900542572	64	300	266	1272	1272	300	سوي خيل اوست انجا 14 طفيل خنده- او افتاب--ست ------------حقيقت --ذره او ماهتابست 15 مه از شرم رخش هر مه گذارد چو در راهش گذارد سر فرازد 16 نديده چشم عالم همچو او باز از-ان امد يقين شاه سرافراز 17 زهي مثل ت--را ناديده عالم--- نداده كس نشان از عهد ادم 18 چو تو شاهي ب--گرد كره -خاك كه امد سايه بانت هفت افلاك 19 طفيل خاك پاي ت-ست دنيا حقيقت را نه جاي ت-ست دنيا 20 توءي صاحب قران عين هستي كه بت با بتكده در هم شكستي 21 ازين سان دعوت كل كرده-- تو غم امت دمادم خورده-- تو 22 تمام ا-نبيا اين عز نديدند ز-------- تو گفتند كل وز تو شنيدند 23 تو اصل جوهري در اصل فطرت ت---را داد---ست ايزد جاه و حرمت 24 ز ذات خويش ديده لامكانت در انجا بود كل عين العيانت 25 زدي دم از عيان لامكاني يكي ديدي كه گفتي من راني 26 حقيقت واصل دو جهان تو باشي همه جانن-د و جان جان تو باشي 27 خرد در راه تو طفلي بشير-ست ز حكم شرع تو زار و-------- اسير--ست 28 كه دارد زهره تا گويد سخن باز ز سر شرعت اي-- شاه سرافراز 29 در كلي گشادستي به تحقيق در-ين ره داد دادستي ب--تحقيق 30 زهي مهتر كه شاه انبياء--ي پناه اوليا و اصفياءي 31 چو جبريل امد اي جان چاكر تو شرف دارد ز نور گوهر تو 32 طريق-------------------------------------------- مصطفي گير و دگر نه حقيقت-	8	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms008	false	7056476393830555971	0	228	0	1057	1368	301	سوي خيل اوست انجا 20 طفيل خندها او افتاب است او افتاب استحقيقت بندها او -افتاب است---- از شرم رخش هر مه گدازد چو در راهش گدازد سر فرازد ---نديده چشم عالم همچو او باز از ان امد يقين شاه سرافراز ز---هي مثل تو را ناديده عالم ند نداده كس نشان از عهد ادم--- چو تو شاهي به گرد كرها خاك كه امد سايه-بانت هفت افلاك طف---يل خاك پاي توست دنيا حقيقت را نه جاي توست دنيا--- تويي صاجب قران عين هستي كه بت با بتكده در هم شكستي از ا-ين سان دعوت كل كردهاي تو غم امت دمادم خوردهاي تو--- تمامت انبيا اين عز نديدند ز نديدندز تو گفتند كل وز تو شنيدند ----و اصل جوهري در اصل فطرت ت و را داده است ايزد جاه و خرمت ز----ذات خويش ديده لامكانت در انجا بود كل عين العيانت--- زدي دم از عيان لامكاني يكي ديدي كه گفتي من راني حق---يقت واصل دو-جهان توب-اشي همه جاناند و جان جان تو باشي--- خرد در راه تو طفلي بشيراست ز-حكم شر زحكم شرعت ان جاگه اسير است ف---ه دارد زفره تا-گويد سخن باز زحكم شرعت اينجا اي سرافراز 5- در كلي گشادستي به تحقيق دراين ره داد دادستي به تحقيق ز---هي مهتر كه شاه انبيايي ي پناه اوليا و اصفيايي--- چو جبريل امد انجا-- چاكر تر شرف دارد ز-نور گوهر تو image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0009png حقيقت مصطفي دان و دگر نه-حقيقت	8	6781146860128062936	881	1427.5	679	1117	78.87197875976562	163	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms009	true	-5887186564424603540	6	82	22	342	1275	300	حقيقت جان پاكش راه بين دان دل پر نور او بحر يقين دان 34 نباشد سايه را خورشيد هرگز ولي خورشيد او دارد چنين عز 35 چو يك بين شد شب معراج در ذات از-ان بر سر نهادش تاج از ذات 36 دمادم كشف اسرارش عيان بود برون از كون جايش لامكان بود 37 بمعجز كرد ماه اسمان شق نمود از ذات بيچون سر مطلق 38 گهي در دست بد سنگش سخن گو گهي زنهار از	9	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms008	false	7056476393830555971	230	301	1063	1368	1368	301	حقيقت جان پاكش راه بين دان دل پر نور او بحر يقين دان--- نباشد سايه را خورشيد هرگز-ولي خورشيد او دارد چنين عز--- چو يك بين شد شب معراج در ذات از ان بر سر نهادش تاج از ذات--- دمادم كشف اسرارش عيان بود برون از كون جايش لامكان بود به -معجز كرد ماه اسمان شق نمود از ذات بيچون سر مطلق ---گهي در دست بد سنگش سخن-گو گهي زنهار از-	8	6781146860128062936	302	553.0	233	321	94.08099365234375	69	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms009	true	-5887186564424603540	82	300	342	1275	1275	300	وي خواست اهو 39 گهي از سنگ نخلي كرد پيدا كه ان در حال بار اورد خرما 40 بوصف اندر نيايد معجزاتش به شرح اندر نيايد وصف ذاتش 41 حقيقت گشت موسي امت او---- چو در توريت ديدش قربت او 42 اگر نه او بدي عالم نبودي ملايك نامدي ادم نبودي 43 زمين و ا--------------سمان معدوم بودي ز رحمت دوج-هان محروم بودي 44 چو نور پاك اوست از پرتو ذات نظر افكند سوي جمله ذرات 45 ز نورش گشت پيدا كرسي و عرش يقين هم لوح و جنت نيز و-هم فرش 46 طلب ميكرد ذات خويش ان نور چو شد مطلوب شد درج-مله مشهور 47 زهي صاحب قران دور گردون توءي نور دو عالم بي چه و چون 48 يقين دانم كه مغز كايناتي عيان اندر صفات نور ذاتي 49 جمالت پرتوي در عالم انداخت خروشي در نهاد ادم انداخت 50-------------------------- كسي كو با تو اينجا اشنا شد----------- در اخر بي شكي مرد خدا شد 51 توءي واصل ز-وصل جاوداني ت--را زيبد يقين صاحب قراني 52 شب معراج ديدي حق عيان تو رسيدي در خداوند جهان تو 1 شبي امد برش جبريل خرم كه هان اگاه باش اي صدر عالم 2 ازين تاريك-دان خيز و گذر كن ب--دار الملك رباني سفر كن 3 ب----------------------------------------------سوي لامكان امشب قدم زن بگير ان حلقه را و بر حرم زن 4 جهاني-	9	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms009	false	-4820576952965317390	0	210	0	956	1376	301	وي خواست اهو--- گهي از سنگ نخلي كرد پيدا كه ان در حال بار اورد خرما به -وصف-اندر نيايد معجزاتش-به شرح-اندر نيايد وصف ذاته--- حقيقت گشت موسي امت اوچودر چو در توريت ديدش قر-------------بت او -اي عالم نبودي ملايك نامدي ادم نبودي اگر نه او بدي عالم نبودي سمان معدوم بودي ز رحمت دو جهان محروم بودي 2--چو نور پاك اوست از پرتو ذات نظر افكند سوي جمله ذرات--- ز نورش گشت پيدا-كرسي و عرش يقين هم لوح و جنت نيز و هم فرش--- طلب ميكرد ذات خويش ان نور چو شد مطلوب شد در جمله مشهور--- زهي صاحب قران دور گردون تويي نور دو عالم بي چه و چون ي---قين دانم كه مغز كايناتي عيان اندر صفات نور ذاتي -------------ي در عالم انداخت-خروشي در نهاد ادم انداخت 25جمالت پرتوي در عالم انداخت كسي كو با تو اينجا اشنا شد عا اشنا شد در اخر بي شكي مرد خدا شد توي---ي واصل ز وصل جاوداني تو را زيبد---------------------------- ديدي حق عيان تو رسيدي در خداوند جهان تو-- شبي امد برش جبريل خرم كه هان اگاه باش اي صدر اكرم 20ازين تاريك دان خيز و گذر كن به دار الملك رباني سفر كن image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0014png به سوي لامكان امشب قدم زن بگير ان حلقه را و بر حرم زن --جهاني	9	6781146860128062936	813	1410.0	627	1044	77.87356567382812	170	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms010	true	1437489914942096003	0	96	0	428	1283	300	بهرت امشب در خروش-ند همه كروبيان حلقه به گوشند 5 ستاده انبيا و مرسلين-ند كه تا امشب جمالت را به بينند 6 بهشت و اسمان در بر-گشادست بسي دلها ز ديدار تو شادست 7 در امشب انچه مقصود--ست از-و خواه كه خواهي ديد بيشك امشب الله 8 غم امت در امشب خور كه داني حقيقت جمله اسرار نهاني 9-------------------------- براقي بود چون برق اوريده كه حق ازنور پاكش افريده 10 سرا پايش ز نور حق بد اباد ز تيزي خود سبق ميبردي از باد 11 نبي بر وي سوار اندر زمان شد مكان بگذاشت سوي لامكان	10	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms009	false	-4820576952965317390	210	301	956	1376	1376	301	بهرت امشب در خروشاند همه كروبيان حلقه به گوشاند- ستاده انبيا و مرسليناند كه تا امشب جمالت را ب--بينند-- بهشت و اسمان در بر گشادست بسي دلها-ز ديدار تو شاد است در امشب انچه مقصود است از و خواه كه خواهي ديد بيشك امشب الله-- غم امت در امشب خور كه داني حقيقت جمله اسرار نهاني مدهكه حق از نور پاكش افريده براقي بود چون برق اوريده سرا----------------------------پايش ز نور حق بد اباد ز تيزي خود سبق ميبردي از باد--- نبي بر وي سوار اندر زمان شد مكان بگذاشت سوي لامكان-	9	6781146860128062936	377	664.5	296	460	81.9565200805664	75	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms010	true	1437489914942096003	96	300	428	1283	1283	300	شد 12 فتاده غلغلي در عرش ا-----عظم كه امد صدر و بدر هر دو عالم 13 ملايك با طبقهاي نثارش ستاده جمله از جان دوستدارش 14 تمام انبيا را ديده در راه مر او را كرده از اسرار اگاه 15 نمود ادم ز اول كل جمالش حقيقت خلعتي داد از-وصالش 16 دگر نوحش بكرد از كل خبردار كه تا شد از عيانش صاحب اسرار 17 ز ابر-هيم ديد او خلت كل كه تا بر وي عيان شد قربت كل 18 چو اسم-عيل او را تربيت كرد ---دگر اسحاقش از جان تقويت كرد 19 دگر يعقوب كردش از غم ازاد كه تا شد ذات او از عشق اباد 20 دگر يوسف ب--صدقي راز گفتش- ز شوق دوست شرحي باز گفتش 21 چو موسي بودش از انوار-مشتاق مر او را كرد اندر عشق كل طاق 22 دگر داود بس راز نهان گفت سليمانش بسي شرح و بيان گفت 23 دگر عيسي چو ديدش ذات والا مر او را كرد اندر فقر يكتا 24 يكايك انبيا را دست جودش يقين تشريف داد و ره نمودش 25 چو گشت اگاه او از قربت د-----------وست گذر كرد او به سوي حضرت دوست 26 چو سوي سدره بيرون تاخت احمد ز ذات دوست سر افراخت احمد 27 رفيقش ان-كه جبريل-	10	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms010	false	7386136476729252846	0	189	0	821	1326	301	شد 20-فتاده غلغلي در عرش اعظم اعظم كه امد صدر و بدر هر دو عالم--- ملايك با طبقهاي نثارش ستاده جمله از ج-------------- تمام انبيا را ديده در راه مر-او را كرده از اسرار اگاه ---نمود ادم ز اول كل جمالش حقيقت خلعتي داد از وصالش ---دگر نوحش بكرد از كل خبردار كه تا شد از عيانش صاحب اسرار 5- ز ابراهيم ديد او خلت كل كه تا-بر وي عيان شد قربت كل--- چو اسماعيل او را تربيت كرد رد دگر اسحاقش از جان تقويت كرد د---گر يعقوب كردش از غم ازاد كه تا شد ذات او از عشق اباد د---گر يوسف به صدقي راز گفتشز ز شوق دوست شرحي باز گفتش--- چو موسي بودش از انوار مشتاق مر-او را-كرد اندر عشق كل طاق ---دگر داود بس راز نهان گفت شليمانش بسي شرح و بيان گفت ---دگر عيسي چو ديدش ذات والا مر-او را كرد اندر فقر يكتا--- يكايك انبيا را دست جودش يقين تشريف داد و ره نمودش--- چو گشت اگاه او از قربت دوست زقربت دوست گذرك-رد او به سوي حضرت دوست--- چو سوي سذره بيرون تاخت احمد ز-ذات دوست سر افراخت احمد--- رفيقش ان كه جبريل	10	6781146860128062936	785	1384.0	605	883	88.90147399902344	170	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms011	true	685942585151601345	0	114	0	474	1200	300	امين ب-ود كه يك پر ز اسمانش تا زمين بود 28------------------------------------------- در انجا باز ماند و مصطفي شد به سوي قرب ذات پادشا شد 29 سءالي كرد از جبريل ان شاه چرا ماندي قدم نه اندرين راه 30 جوابش داد ك-اي سلطان اسرار اجازت بيش از--ينم نيست رفتار 31 مجالم بيشتر زين نيست يك دم ت--را بايد شدن اي شاه عالم 32 سر موءي اگر برتر ب--اعلي پرم سوزد پرم نور تجلي 33 ترا بايد شدن تا حضرت يار ت--را زيبد كه داري قربت يار 34 روان شد سيد و او را رها كرد دل خود را ز دون حق جدا كرد 35 بشد چندان كه چون ديد از فرود او برش جبريل گنجشكي	11	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms010	false	7386136476729252846	189	301	821	1326	1326	301	امين بدود كه يك پر-ز اسمانش تا زمين بود image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0011png در انجا باز ماند و مصطفي شد به سوي قرب ذات پادشاشد---- سءالي كرد از جبريل ان شاه چرا ماندي قدم نه اندرين راه--- جوابش داد كماي سلطان اسرار اجازت بيش از اينم نيست رفتار--- مجالم بيشتر زين نيست يك دم تو را بايد شدن اي شاه عالم--- سر مويي اگر برتر به اعلي پرم سوزد پرم نور تجلي تو -را بايد شدن تا حضرت يار تو را زيبد كه داري قربت يار--- روان شد سيد و او را رها كرد دل خود را ز دون حق جدا كرد--- بشد چندان كه چون ديد از فرود او برش جبريل گنجشكي-	10	6781146860128062936	445	775.0	340	527	84.44023132324219	97	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms011	true	685942585151601345	114	300	474	1200	1200	300	نمود او 36 همي شد تا ازين نيز او گذر كرد وراي پرده- غيبي نظر كرد 37 نه جا ديد و جهت نه عقل و ادراك نه عرش و فرش و-نه هم كره- خاك 38 عيان لامكان بي جسم و جان ديد در انجا-خويشتن را او نهان ديد 39 زتن بگذشت و ز جان هم سفر كرد چو بي-خود شد ز خود در حق نظر كرد 40 چو در اغاز ديد اعيان انحام نداي كل شنيد از يار پيغام 41 ندا امد ز ذات كل كه فان اي رها كن جسم و جان بي جسم و جان اي 42 درا اي مقصد و مقصود ما تو نظر كن ذات ما را با لقا تو 43 دران دهشت زبانش رفت از كار محمد از محمد گشت بيزار 44 محمد خود نديد و جان جان ديد لقاي خالق كون و مكان ديد 45 نبود احمد خدا بود اندر انجا عيان عين لقا بود اندر انجا 46 خطابش كرد كاي صدر دو عالم تو چوني گفت بي-چونم در--ين دم 47 تو بيچ-وني من اينجا خود كه باشم چو تو هستي حقيقة من چه باشم 48 توءي و جز تو-	11	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms011	false	1940028378286790230	0	174	0	685	1277	301	نمود او--- همي شد تا ازين نيز او گذر كرد وراي پردها غيبي نظر كرد 0--نه جا ديد و جهت نه عقل و ادراك نه عرش و فرش و نه هم كرها------------------- خاك سم و جان ديد در انجا خويشتن را او نهان ديد ز --تن بگذشت وز--جان هم سفر كرد چو بي خود شد ز خود در حق نظر كرد--- چو در اغاز ديد اعيان انجام نداي كل شنيد از يار پيغام--- ندا امد ز ذات كل كه هان اي رها-كن جسم و جان بي جسم و جان ايا 20درا اي مقصد و مقصود ما تو نظر كن ذات ما را با لقا تو در --ان دهشت زبانش رفت از كار محمد از محمد گشت بيزار مح---مد خود نديد و جان جان ديد لقاي خالق كون و مكان ديد--- نبود احمد خدا بود اندر انجا عيان عين لقا بود اندر انجا--- خطابش كردكهاي صدر دو عالم تو چوني گفت بي چونم در اين دم 9--تو بي چوني من اينجا خود كه باشم چو تو هستي حقيقت من چه باشم توي---ي و جز تو	11	6781146860128062936	650	1170.0	486	736	88.31521606445312	150	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms012	true	-3368955788521757210	0	136	0	577	1253	300	چيزي نيست اعيان توءي عقل و توءي قلب و توءي جان 49 خطاب امد كه اي بود همه تو امان جمله و سود همه تو 50 توء----------------------ي مقصود ما در افرينش چه ميخواهي بخواه- اي عين بينش 51 محمد گفت اي داناي بيچون توءي سر درون و راز بيرون 52 تو ميداني حقيقت سر رازم كه بهر امت خود با نيازم 53 حقيقت امتي دارم گنه گار------------------- ولي از فضل تو جمله خبردار 54 خبر----------------------------دارند از درياي فضلت چه باشد گر كني بر جمله رحمت 55 خطاب امد ز حضرت بار ديگر كه بخشيدم سراسر اي مطهر 56 مخور غم از براي امت خويش كه هست از جرم ايشان فضل ما بيش 57 حقيقت رحمت ما بيشمارست ز مخلوقات ما را با تو كارست 58 مرا با تست كار از -------------------------------كل افاق ت-را بگزيدم و كردم	12	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms011	false	1940028378286790230	174	301	685	1277	1277	301	چيزي نيست اعيان تويي عقل و تويي قلب و تويي جان--- خطاب امد كه اي بود همه تو امان جمله و سود همه تو محمد گفت اي داناي بي چون تويي مقصود ما در افرينش چه ميخواهي بخواها اي عين بينش توي---------------------------ي سر درون و راز بيرون 40-تو ميداني حقيقت سر رازم كه بهر امت خود با نيازم image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0016png ولي از فضل تو جمله خبردار حقيقت امتي دارم گنه كارولي از خبر دارند از درياي فضلت چه باشد گر-كني بر جمله رحمت--- خطاب امد-ز حضرت بار ديگر كه بخشيدم سراسر اي مطهر---------------------------- كه هست از جرم ايشان فضل ما بيش مخور غم از براي امت خويش ز--مخلوقات ما را با تو-------------------- كار است حقيقت رحمت ما بي شمار است ارازكل افاق تورا بگزيدم و كردم-	11	6781146860128062936	416	681.0	318	679	61.26656723022461	91	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms012	true	-3368955788521757210	125	300	533	1253	1253	300	مرا با ت-ست كار از كل افاق ترا بگزيدم و كردم ترا طاق 59 توءي يكتا ميان افرينش توءي مر جمله را چون چشم بينش 60 پس ان-گه سر كل با او بيان كرد سه ----------باره سي هزارش سر عيان كرد 61 خطابش كرد كاي محبوب بي-چون ---از--ين سه سي هزاران در مكنون 62 بگو سي و مگو سي پيش ياران دگر سي خواه گو خواه --مگو ان 63 بهر كو مصلحت داني عيان كن وگرنه در درون خود نهان كن 64 چو رفت اين بازگشت از لامكان او به سوي عالم سفلي روان او 65 چو باز امد از-ان حضرة با -شتاب هنوزش گرم بود ان جامه- خواب 1 باكافي يكي گفت اي سرا-فراز ز معراج نبي رمزي بگو باز 2 بيان كن سر معراجش كه چون بود بگ-----فت او هم درون و هم برون بود 3 يكي بد ذات او در بود انجا يقين ميديد او معبود انجا 4 مكانش در حقيقت لامكان بود چرا كاندر عيان او جان جان بود 5 همه او بود ليكن در حقيقت شد او خاموش و دم-	12	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms012	false	7140124997833537979	3	163	10	700	1330	301	مرا-با توست كار از كل افاق توي-----------------------------ي يكتا ميان افرينش تويي مر جمله را چون چشم بينش--- پس ان گه سر-كل با او بيان كرد او بيان كردسهباره سي هزارش سر عيان كرد--- خطابش كردكهاي محبوب بي چون چوناز اين سي سه هزاران در مكنون بگو----سي و مگو سي پيش ياران دگر سي خواه گو خواه و مگو ان به -هر كو مصلحت داني عيان كن وگرنه در درون خود نهان كن------ رفت اين بازگشت از لامكان او به سوي عالم سفلي روان او--- چو باز امد از ان حضرت به اشتاب هنوزش گرم بود ان جامها خواب به اكافي يكي گفت اي سراقفراز ز معراج نبي رمزي بگو باز-- بيان كن سر معراجش كه چون بود بگفت بگفت او هم درون و هم برون بود --يكي بد ذات او در بود انجا يقين ميديد او معبود انجا-- مكانش در حقيقت لامكان بود چرا-كاندر عيان او جان جان بود-- همه او بود ليكن در حقيقت شد او خاموش و دم	12	6781146860128062936	641	1118.0	490	750	85.46666717529297	133	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms013	true	-7489219339722748540	0	137	0	568	1250	300	زد از شريعت 6 تو هم گر واقف اسرار گردي ز شرعش لايق ديدار گردي 7 ب-قدر خود تواني ديد جا-------نان يكي گردي تو با توحيد خوانان 8 قدم از شرع او بيرون منه باز ------كزو گردي مگر تو صاحب راز 9---------------------- ولي بر قدر هر كس راز بايد نمودن تا دري او را گشايد 10----------------------------- زهي عطار كز نور محمد شدي مسعو------------د و منصور و مءيد 11 ازو در جان و در دل مغز داري از-ان اين درهاي نغز داري 12 زبان تو ازو امد گهردار ز قعر بحر جان هر-دم گهربار 13 يقين كز خدمت او كام يابي وزو در هر دو عالم نام يابي 14 رسولا رهبر ع-طار از ت-ست ز-سر عشق برخوردار از تست 15 ز تو دارد گهرهاي معاني بجز تو كس ندارد وين تو داني 16 يقين كز شاعرانم نشمري تو	13	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms012	false	7140124997833537979	163	300	700	1328	1330	301	زد از شريعت-- تو هم گر واقف اسرار گردي ز شرعش لايق ديدار گردي 8به قدر خود تواني ديد جانان دجانان يكي گردي تو با توحيد خوانان-- قدم از شرع او بيرون منه باز نه بازكزو گردي مگر تو صاحب راز نمودن تادري او را گشايد ولي بر قدر هر-كس راز بايد نمودن تادر image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0013png زهي عطاراكز نور محمد شدي مسعود و شدي مسعود و منصور و مءيد ---ازو در جان و در دل مغز داري از ان اين درهاي نغز داري--- زبان تو ازو امد گهردار ز قعر بحر جان هر دم گهربار--- يقين كز خدمت او كام يابي وزو در هر دو عالم نام يابي--- رسولا رهبرا عطار از توست ز سر عشق برخوردار از توست-- ز تو دارد گهرهاي معاني بجز تو كس ندارد وين تو داني--- يقين كز شاعرانم نشمري تو	12	6781146860128062936	517	890.0	397	650	79.53845977783203	112	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms013	true	-7489219339722748540	138	299	573	1249	1250	300	شاعرانم ننگري تو 17 تو ميداني چه گويم بيش ازين-- من ت--را ميجستم اينجا پيش از--ين من 18 چو ديدم حضرت پاك تو اينجا شدم از عجز من خاك تو اينجا 19 قبولم كن كه تو از حق قبولي تو در سر يقين صاحب وصولي 20 مران از حضرت پاكم حقيقت كه من در حضرتت خاكم حقيقت 21 چه باشد گر نهي پاءي بدين خاك كه بر سر داري از حق تاج لولاك 22 منور كن دل عطار از خويش مر او را كن تو بر خوردار از خويش 23 بحق چار يار برگزيده كه دورم مفگن اي نور دو ديده 1 سر مردان دين صديق اكبر امام صادق و سالار سرور 2 مهين رحمت مهدات او بود كه در دين سابق --خيرات او بود 3 شب خلوت قرين و-يار غار--ست نثار راهش اول چل هزار--ست 4 ب-------------------------------------------------------------------------------دين بوبكر چون كرد-ست اغاز-- بدو گردد همه اجر جهان باز 5 ازان ايمان او در اصل خلقت همي چربد بر ايمانها ز سبقت	13	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms013	false	-7692961041926453184	1	169	4	735	1341	301	شاعرانم ننگري تو 90-تو ميداني چه گويم بيش از اين من تو را ميجستم اينجا پيش از اين من--- چو ديدم حضرت پاك تو اينجا شدم از عجز من خاك تو اينجا ---قبولم كن كه تواز- حق قبولي تو در سر يقين صاحب وصولي--- مران از حضرت پاكم حقيقت كه من در حضرتت خاكم حقيقت--- چه باشد گر نهي پايي برين خاك كه بر سر داري از حق تاج لولاك--- منور كن دل عطار از خويش مر او را-كن تو بر-خوردار از خويش به -حق چار يار برگزيد- كه-دورم مفكن اي نور دو ديده-- سر مردان دين صديق اكبر امام صادق واصحاب محشر--- مهين رحمت مهدات او بود كه در دين سابق الخيرات او بود ------------ين و يار غار است نثارش روز اول چل هزار است شب خلوت قرين و يار غار است هميشه اجر انش دست دادهست 0كسي كو سنتي نيكو نهادهست هم بدين بوبكر چون كردهست اغاز ب بدو گردد همه اجر جهان باز از اين ايمان او در اصل خلقت بمي-چربد بر ايمانها ز سبقت	13	6781146860128062936	601	1037.5	461	771	77.95071411132812	125	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms014	true	5851534796973967829	0	123	0	535	1281	300	مگر او درد دندان داشت ده سال پيمبر را نكرد اگه ازان حال 7 چو حق گفت ان پيمبر را ب--تحقيق --بدو گفت- اي جهان حلم----------------- صديق 8 چرا با من نكردي اين حكايت --ز حق گفتا نكو نبود شكايت 9-------------------------------------------- كسي كو دين حق زين سان نگه داشت ب-سر جان او جز حق كه ره داشت 10 هميشه بود سنگي در دهانش كه تاگوهر ني--فشاند زبانش 11---------------------------------------------------- ميان سنگ در گوهر شنيدم ولي سنگي بگوهر در نديدم 12 چنان مستغرق حق بود جانش كه كم رفتي حديثي بر زبانش 13 -----------------------------------------------------چو جانش بود مشغول اندر اية ازو هجده حديث امد رواية 14 سزد عالم اگر هجده هزار--ست كه ان هجده حديثش يادگار--ست 15 حديث او چو اصل عالم افتاد براهين حدوثش محكم	14	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms013	false	-7692961041926453184	169	301	735	1341	1341	301	مگر او درد دندان داشت ده سال-پيمبر را نكرد اگه در ان----- چو حق گفت ان پيمبر را به تحقيق پيمبر گفتش اي در ك پيمبر گفتش اي در كار صديق 9-چرا با من نكردي اين حكايت لاز حق-گفتا نكو نبود شكايت image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0018png كسي كر راه حق زين سان نگه داش به سر جان او جز حق كه ره داشت--------------------------- كه تاگوهر نه افشاند زبانش نهاده بود سنگي در دهانشكه تا ولي سنگي به گوهر در نديدم ميان سنگ در گوهر شنيدم و------------------------------------------------- كه كم رفتي حديثي بر زبانش چنان مستغرق حق بود جانش ك رايت ازو هجده حديث امد روايت 0چو جانش بود مشغول اندر ايت ازو ه--------------------- سزد عالم اگر هجده هزار است كه ان هجده حديثش يادگار است حد---يث او چو اصل عالم افتاد براهين حدوثش محكم-	13	6781146860128062936	394	576.5	300	715	55.104896545410156	77	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms014	true	5851534796973967829	123	300	535	1281	1281	300	افتاد 16 ببين تا او چه عقل و چه بصر داشت كه از ابستن و طفلي خبر داشت 17 چو نابيناي عاجز را دعا كرد به بيناءيش حق حاجت روا كرد 18 نفس هرگز در افزوني نميزد كه دم جز در اقيلوني نميزد 19 چو هنگام وفات امد فرازش به پيش مصطفي بردند بازش 20 ز صديق ان كليد عالم راز درش بگشاد و قفل از پرده شد باز 21 ز شوقش قفل چون زنجير بگسست ب--استقبال او پرده برون جست 22 كسي كاهن بص--دقش مومن ايد دل خصمش چرا چون اهن ايد 23 چو شد قفل از سر صدقش سرانداز چرا قفل دل خصمش نشد باز 24 چو اصحاب اندر ان مشهد رسيدند فرو برده يكي خاكش بديدند 25 ك-----------------------------------------------سي كو در گزيد مار يار--ست توان گفتن كه اين كس يار غار--ست 26 -------------------------------------------------------چو پيغامبر ابوبكر و عمر را بصر خواند اين يك و سمع ان دگر را 27 نبي چون هر دو را سمع و بصر خواند كسي كين دو ندارد كور و كر ماند 1 امام مطلق و شمع دو عالم اميرالمءمنين فاروق اعظم-	14	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms014	false	8393756658349808694	0	185	0	810	1308	301	افتاد بي---ين تا او چه عقل و چه بصر داشت كه از ابستن-- طفلي خبر داشت--- چو نابيناي عاجز را دعا-كرد به بيناييش حق حاجت روا-كرد 25 نفس هرگز در افزوني نميزد كه دم جز در -قيلوني-نميزد--- چو هنگام وفات امد فرازش به نزد مصطفي بردند بازش--- ز صديق ان كليد عالم راز درش بگشاد و قفل از پر-ه شد باز--- ز شوقش قفل چون زنجير بگسست به استقبال از پر-ه برون جست ك---سي كاهن به صدقش مءمن ايد دل خصمش چرا چون اهن ايد 3--چو شد قفل از سر صدقش سرانداز چرا قفل دل خصمش نشد باز--- چو اصحابش دري--ن مشهد رسيدند فرو برده يكي خاكش بديدند اگر گورش فرو برده يكي فر بنپذيرد ز نو گورش فرو بر كسي كو در گزيد مار يار است توان گفتن كه اين كس يار غار است كه تا پرزهر نبود ان چنان مار ارنيايد در گزند ان چنان يار 2چو پيغامبر ابوبكر و عمر--- بصر خواند ا-ن يك و سمع ان دگر را--- نبي چون هر-دو را سمع و بصر خواند كسي كين دو ندارد كور و كر ماند-- امام مطلق و-شمع دوعلم ---ميرالمءمنين فاروق اعظم	14	6781146860128062936	671	1152.5	517	857	78.29637908935547	141	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms015	true	-8822413179340979926	1	117	2	459	1232	300	چو حق را وفق نام او كلام--ست ز فرقان--ست فاروق اين تمام--ست 3-------------------------------------------- دلش چون ديد حق را در-حرمگاه ب--دل پيوست عين عدل انگاه 4 چو عين عدل و-دل افتاد با هم ز عدلش موج زن شد هر دو عالم 5 چو در دربست جاويدان ستم را گشاد از عدل خود ملك عجم را 6 عرب از وي قوي شد اول كار همه خلق عجم زو گشت دين دار 7 چو اهن گشت از صلبي او موم گشاده كرد قفل رومي روم 8 دو پيراهن چنان خصم تنش بود كه در اسلام يك پيراهنش بود 9 چو -در دين امد او يك پيرهن داشت چو ان يك بركشيد اين يك كفن داشت 10 ز بس كو	15	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms014	false	8393756658349808694	185	301	810	1308	1308	301	چو خق را بر زبان او كلام است ز فرقان است فاروق اين تمام است image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0015png دلش چون ديد حق را در حرمگاه به دل پيوست عين عدل انگ 330 چو عين عدل و دل افتاد با هم ز عدلش موج زن شد هر-دو عالم-- چو در دربست جاويدان ستم را گشاد از عدل خود صدر عجم را-- عرب از وي قوي شد اول كار همه خلق عجم زو گشت دين-دار --چو اهن گشت از صلبي او موم گشاده كرد قفل رومي روم-- دو پيراهن چنان خصم تنش بود كه در اسلام يك پيراهنش بود 230چو در دين امد او يك پيرهن داشت چو ان يك بركشيد اين يك كفن داشت--- ز بس كو-	14	6781146860128062936	423	736.5	319	512	82.6171875	95	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms015	true	-8822413179340979926	117	300	459	1232	1232	300	پاره بر ان پيرهن دوخت رسيد انجا كه دلق هفده من دوخت 11 ز بار-- هفده- او را اشكاره رسد هجده هزارش پاره پاره 12 چو شد هجده هزارش گرد بر پاس چرا از هفده من پوشيد كرباس 13 چو ان يك پيرهن سامان اود-اشت حلاوة لاجرم ايمان او داشت 14 نكير و منكر از مردي و زورش نيارستند گشتن گرد گورش 15 چو باشد محتسب فاروق عالي نگردد هيچ منكر در حوالي 16 چو باشد محتسب در امر معروف به نهي منكر ايد نيز موصوف 17 پيمبر چشم خود خواندش زهي قدر چراغ خلد هم گفتش زهي صدر 18 چر--------------------------اغش كرده شرق و غرب روشن كه نه شرقيست ونه غربيش روغن 19 چو او چشم و چراغ امد ز درگاه تو بي چشم و چراغش چون روي راه 20 اگر نبود ت--را چشم و چراغي ز گلخن فرق نتوان كرد باغي 21 ترا پيوسته چشم خويش بايد چراغي نيز دايم پيش بايد 22 كه گر نبود چراغ و چشم در راه نداني چاه از ره راه از چاه 23 تو بي اين هر دو گر در راه افتي ز كوري عقابت در-چاه-	15	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms015	false	-8654910795094133102	0	173	0	747	1369	301	پاره بر يك پيرهن دوخت رسيد انجا كه دلق هفده من دوخت--- ز پارهي هفدها او--- اشكاره رسد هجده هزارش پاره پاره--- چو شد هجده هزارش گرد بر تاس چرا از هفده من پوشيد كرباس--- چو از يك پيرهن سامان او داشت حلاوت لاجرم ايمان او داشت 3--نكير و منكر از مردي و زورش نيارستند گشتن گرد گورش--- چو باشد محتسب فاروق عالي نگردد هيچ منكر در حوالي--- چو باشد محتسب در امر معروف به نهي منكر ايد نيز موصوف--- پيمبر چشم خود خواندش زهي قدر چراغ خلد هم گفتش زهي صدر كه نه شرقيست و نه غربيش روغن چراغش كرده شرق و غرب روشن كه-نه 29-----------------------چو او چشم و چراغ امد ز درگاه تو بي چشم و چراغش چون روي راه--- اگر نبود تو را چشم و چراغي ز گلخن فرق نتوان كرد باغي ---ترا پيوسته چشم خويش بايد چراغي نيز دايم پيش بايد--- كه گر نبود چراغ و چشم در راه نداني چاه از ره راه از چاه تو--- بي اين هر-دو گر در راه افتي ز كوري عاقبت در چاه	15	6781146860128062936	695	1249.5	532	807	86.1214370727539	153	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms016	true	-9215823725327441987	0	138	0	605	1292	300	افتي 24 چو او از مصطفي چشمي چنان يافت زبانش نطق جبار جهان يافت 25 گر از كوران نهاي تو هوش ميدار چنين چشم و زبان را گوش ميدار 26 كسي كان نور نبود در دماغش بهشتي گر بود نبود چراغش 27 چراغ چرخ خورشيد منير--ست چراغ خلد فاروق كبير--ست 28 ز نفخ ص----------------------------------------ور فردا جاوداني فرو ميرد چراغ اسماني 29 وليكن اين چراغ جنت افروز بود رخشندهتر از نور هر روز 1 اساسي كز حيا ايمان نهادس-ت اميرالمءمنين عثمان نهاد-ست 2--------------------------- فلك از بحر علم او بخاري زمين از كوه حلم او غباري 3 جهان معرفت جان مصور دو مغز انگه ز دو نور پيمبر 4 چه ميگويم سه مغز امد ز انوار ازان دو نور و از قران زهي كار 5 كسي كو در حريم اين سه نور-ست گرش روشن نه بيند خصم كورست 6 كه	16	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms015	false	-8654910795094133102	173	301	747	1369	1369	301	افتي 0--چو او از مصطفي چشمي چنان يافت زبانش نطق جبار جهان يافت--- گر از كوران نهاي تو هوش ميدار چنين چشم و زبان را گوش ميدار ك---سي كان نور نبود در دماغش بهشتي گر بود نبود چراغش چ---راغ چرخ خورشيد منير است چراغ خلد فاروق كبير است image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0020png فخ سور فردا جارداني فرو ميرد چراغ اسماني 5- وليكن اين چراغ جنت-افروز بود رخشندهت-------ر هر روز ----هر روز ------مان نهادهست اميرالمءمنين عثمان نهادهست ساسي كز حيا ايمان نهادهست ام فلك از بحر علم او بخاري زمين از كوه حلم او غبار -----------فت جان مصور-دو مغز انگه ز دو نور پيمبر-- چه ميگويم سه مغز امد ز-انوار ازان دو نور و--ز قران زهي كار -------و در حريم اين سه نوراست گرش روشن ن--بيند خصم كور است كه-	15	6781146860128062936	521	880.5	408	679	76.73048400878906	100	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms016	true	-9215823725327441987	138	299	605	1290	1292	300	گر خورشيد نقد عين دارد مدد از نور ذ-والنورين دارد 7 جز او كس را بنودست اين تمامي ز پيغامبر در فرزند گرامي 8 چ---------------------------و بر اندوه نازل گشت قران كسي را كاهل----- انست اينست برهان 9 كه بر اندوه از دنيا شود دور چنين بودس-ت ان خورشيد ذوالنور 10 كسي كو اين كرامت از خدا يافت كه دو چشم و چراغ مصطفي يافت 11 چو ذوالنورين هم از خانه دان بود چگونه منكر صدقش توان بود 12 كسي كز اسمانش اين دو نور-ست مه و خورشيد با او در حضورست 13 دم از بغضش گر از دل مي بر اري مه و خورشيد را گل مي بر-اري 14 عصاي او ب--زانو انكه بشكست خوره در زانويش افتاد پيوست 15 عصاءي را كه در معني چنان----- شد كه ثعبان وار خصم دشمنان شد 16 گر او را دشمني در كون باشد ----كه باشد نايب فرعون باشد 17 چنين گفت او كه در بيعت مرا دست ------چو با دست نبي- الله پيوست	16	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms016	false	-1132782986984343244	0	145	0	674	1400	301	گر خورشيد نقد عين دارد-مدد از نور ذي النورين دارد بودهست از تم---------------امي ز پيغامبر دو فرزند گرامي جز او كس را نبودهست از تمامي كو بر اندوه نازل گشت قران كسي را-كاهل اوست ا------نست برهان --كه بران-دوه از دنيا-شود دورچ-نين بودهست ان خورشيد دو- نور ك---سي كو-اين كرامت از خداي-افت كه دو چشم و چراغ مصطفي يافت--- چو ذوالنورين هم از خان--دان بود چگونه منكر صدقش توان بود ك---سي كز اسمانش اين دو نوراست مه و خورشيد با او در حضور است- دم از بغضش گر-از دل مي بر-اري مه و خورشيد را-گل مي بر اري-------- او به زانو انكه بشكست-خوره در زانويش افتاد پيوست 20عصاي او چو-- در معني چنان شد ن شد كه چون موسيش خصم دشمنان شد ---گر او را دشمني در-كون باشد باشدكه باشد بابت فرعون باشد چ---نين گفت او كه در بيعت مرا-دست برادستچو با دست نبيا الله پيوست	16	6781146860128062936	565	923.5	440	739	76.45466613769531	113	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms017	true	8931205988669274391	0	141	0	613	1281	300	ز بهر حرمت دستش از انگاه به مكروهي نبود ان دست را راه 19 ---------------------------------------------------------------------دلش درياي اعظم بود از علم تن او كوه راسخ بود از حلم 20 حقيقت جامع قران دلش -------------بود همه اسرار عالم حاصلش بود 21 ز جامع -----------------------------------------بود جمعيت مدامش ز فرقان فرق كردن خاص و عامش 22 چو در قران امام خاص و عام---ست چرا در حكم خويشان ناتمامت 23 همه عمر او نخفتي و نخوردي كه تا در هر شبي ختمي نكردي 24 در----------------------------ان غوغا غلامانش ب--يكبار سلاح اور شدند از بهر پيگار 25 بديشان گفت هر بنده كه امروز سلاح انداخت ازاد--ست و پيروز 26 چو شاهد بود قرانش هميشه مدامش جمع جامع بود پيشه 27 شهيد قرب شاهد گشت اخر ز قران يافت خونش طشت اخر 28 چو قران بود معشوقش ز افاق شد اخر محو قران شمع عشاق 29 اگرچه شمع جنت	17	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms016	false	-1132782986984343244	145	301	674	1400	1400	301	ز بهر حرمت دستش از انگاه به فرج من نبود ان دست را راه كسي كان حرمت دستش چنين داشت چنين داشت به جان شد زيردستش هركه دين داشت 2 دلش درياي اعظم بود-از علم تن اوكوو- راسخ بود از حلم چو ثرداو جامع قران دلش بود قران دلش بود همه اسرار عالم حاصلش بود image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0017png جامع بود جمعيت مدامش ز فرقان فرق كردن خاص و عامش--- چو در قران امام خاص و عام اوست چرا در حكم خويشان ناتمام اوست------------------------- كه تا در هر شبي ختمي نكردي همه عمره نخفتي و نخوردي كه 280در ان غوغا غلامانش به يكبار سلاح اور شدند از بهر پيكار--- بديشان گفت هر بنده كه امروز سلاح انداخت ازاد است و پيروز--- چو شاهد بود قرانش هميشه مدامش جمع جامع بود پيشه--- شهيد قرب شاهد گشت اخر ز قران يافت خونش طشت اخر عو ق---ران بود معشوقش ز افاق شد اخر پيش قران شمع عشاق ه--اگرچه شمع جنت-	16	6781146860128062936	522	908.0	402	771	67.70427703857422	107	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms017	true	8931205988669274391	141	300	613	1281	1281	300	بود فاروق چو شمع او باخت سر در راه معشوق 1 ز مشرق تا به مغرب گر امام--ست اميرالمءمنين حيدر تمامست 2 گرفته اين جهان زخم سنانش گذشته زان جهان وصف سه نانش 3 چو در سر عطا اخلاص او راست سه نان را هفده اية خاص او راست 4---------------------------------- سه قرصش چون دو قرص ماه و خورشيد دو عالم را بخوان بنشاند جاويد 5 ترا گر تير باران بر دوام--ست علي جنة جنة تمامست 6 پيمبر گفتش اي نور دو ديده ز يك نوريم هر دو افريده 7 چ--------------------------------------------------نان در شهر دانش باب امد كه جنت را ب--حق بواب امد 8 چنان مطلق شد او-در فقر و-فاقه كه زر و نقره دادش سه طلاقه 9 اگرچه سيم و زر با حرمت امد ولي گوساله -اين امت امد 10 كجا گوساله هرگز رنجه گردد كه با شيري چنين هم پنجه گردد 11 چنين نقل--ست كو-را جوشني بود كه پشت و روي جوش--ن روشني بود 12 ازان چون روي بودش-	17	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms017	false	3816327981031382037	0	165	0	709	1330	301	بود فارو- چو-شمع او باخت سر در راء معشوق-- ز مشرق تا به مغرب گر امام است اميرالمءمنين حيدر تمام است گرفته اين جهان زخم سنانش گذشته زان جهان وصف سه نانش-- چو در سر عطا اخلاص او راست سه نان را هفده ايه خاص او-راست شيد دو عالم را به خوان بنشاند جاويد سه قرصش چون دو قرص ماه و خورشيد ترا---------------------------------گر تير-باران بر دوام است علي حبه جنة تمام است پيمبر گفت چون نور دو ديدهزيك-- نوريم هر-دو افريده ي چون ثانيي باشد زيك نور يكي باشند هر دو از دوي دور چنان در شهر دانش باب امد كه جنت را به حق بواب امد چ--نان مطلق شد او در فقر و فاقه كه زر و نقره بودش سه طلاقه-- اگرچه سيم و زر با حرمت امد ولي گوسالها اين امت امد--- كجا گوساله هرگز رنجه گردد كه با شيري چنين هم پنجه گرده چ---نين نقل است كو را جوشني بود كه پشت و روي او چون روشني بود ----زان چون روي بودش	17	6781146860128062936	577	971.5	444	767	75.22816467285156	114	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms018	true	6907843319878849092	0	111	0	466	1274	300	پشت جوشن كه بر بستش بدان اندام روشن 13 چنين گفت او كه--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- گر منبر نهندم ب--دستوري حق داور دهندم 14 ميان خلق عالم جاودانه كنم حكم از كتاب چارگانه 15 چو هرچ او گفت از بهر يقين گفت زبان بگشاد--- روزي وچنين گفت 16 كه لو كشف الغطا داد-ست دستم خدا را تا نبينم كي پرستم 17 زهي چشم و زهي علم و زهي كار زهي خورشيد علم و بحر زخار 18 دم شير خدا ميرفت تا چين ز علمش ناف اهو گشت مشكين 19 ازين گفتند مرد داد و دين شو ز يثرب علم جستن را به چين شو 20 اسد كو ناف خانه- افتاب--ست ازان اهو دمش چون	18	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms017	false	3816327981031382037	165	301	709	1330	1330	301	پشت جوشن كه بر بستش بدان اندام روشن--- چنين گفت او كه گر خواهيد كشتم نبي تيدكشت بيند هيچ كس در جنگ پشتم image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0022png كه هم او بوالحسن هم بوتراب است 0اگر خاكش شوي حسن الثواب است چنين گفت او كه گر منبر نهندم به دستوري حق داور دهندم--- ميان خلق عالم جاودانه كنم حكم از كتاب چارگانه--- چو هرچ او گفت از بهر يقين گفت زبان بگشاد يك روز و چنين گفت كه ا--لو كشف الغطا دادهست دستم خدا را تا نبينم كي پرستم 5 -زهي چشم و زهي علم و زهي كار زهي خورشيد علم و بحر زخار--- دم شير خدا ميرفت تا چين ز علمش ناف اهو-گشت مشكين--- ازين گفتند مرد داد و دين شو ز-يثرب علم جستن را به چين شو--- اسد كو-ناف خانهي افتاب است ازان اهو دمش چون-	17	6781146860128062936	433	761.0	335	646	67.02786254882812	94	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms018	true	6907843319878849092	111	300	466	1274	1274	300	مشك ناب--ست 21 خطا گفتم كه از-مشك خطايس-ت كه --------------او هم نافه و شير خدايست 22 اگر علمش شدي بحري م----------------صور درو يك قطره بودي بحر اخضر 23 چو هيچش طاقت منت نبودي ز همت گشت مزدور جهودي 24 كسي گفتش چرا كردي بر اشفت زبان بگشاد چون تيغ و چنين گفت 25 لنقل الصخر من قلل الج-----------------بال احب الي من منن الرجال 26 يقول الناس- لي في الكسب عا-ر فقلت العار في ذل السءال 27 هميشه چار ركن عالم اباد ز سعي دو خسر بود و دو داماد 1 الا اي مشك- جان بگشاي نافه ك-ه هستي نايب دارالخلافه 2 چو روح امر رباني توداري سرير ملك روحاني تو داري 3 جهان هر دو بهم يك مشت خاكست فضاي قدس دار-الملك پاكست 4 همه عالم به كلي بسته تست زمين و اسمان پيوسته تست 5 توءي پيوسته و از ما بريده---- ز ديده دور و اندر عين ديده 6 بهشت و دوزخ و روز قيامت همه از بهر نامت يك ع-----------------------لامت 7 ملايك را برمزي معرفت بخش خلايق را بصد صورت صفت بخش 8----------------------------------------------------------------------- تو چون صد افتابي گر بتابي- كند هر ذرهات صد افتابي 9 چو نور-	18	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms018	false	-2413903242745545196	0	188	0	882	1380	301	مشك ناب است ---خطا گفتم كه از مشك خطا است كه مشك خطا است كهاو هم نافها- شير خدااست 30-اگر علمش شدي بحري مصور ش شدي بحري مصور درو يك قطره بودي بحر اخضر ----و هيچش طاقت منت نبودي ز-همت گشت مزدور جهودي--- كسي گفتش چرا-كردي بر-اشفت زبان بگشاد چون تيغ و ولنف-----------ل الصخر من قلل الجبال خر من قلل الجبال احب الي من منن الرجال--- يقول الناسا لي في الكسب عامر فقلت العار في ذل السءال 20 هميشه چار ركن عالم اباد ز-سعي دو خسر بود و دو داماد-- الا-اي مشكي جان بگشاي ناقه كمه هستي نا كه--------------- روح امر رباني توداري سرير ملك روحاني تو داري-- جهان هر-دو بهم يك مشت خاك-ت فضاي قدس دار الملك پاكت ---همه عالم ب--كلي بستها تو زمين و اسمان پيوستها تو 2 تويي پيوستها -از ما-بريده ايد ز ديده دور-- اندر عين ديده و د-------وزخ و روز قيامت همه در جاي نامت يك علامت بهشت و دوزخ رروز قيامت ------------رمزي معرفت بخش خلايق را بصد صورت صفت بخش ملايك را به رمزي معرفت بخش image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0019png تو چون صد افتابي گر بتابيك كند هر ذرهاي صد افتابي-- چو نور	18	6781146860128062936	687	1111.5	534	964	71.26556396484375	131	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms019	true	-3579202989568479406	0	117	0	504	1296	300	افتابت در مزيد--ست ز ذراتت ي-----------كي عرش مجيد--ست 10 چه نقشيخاص قيومي هميشه چه گويم من كه معلومي هميشه 11 عجب مرغي نميدانم كه چوني كه از اثبات و نفي ما بروني 12 ----------------------چو نه در اسمان نه در زميني كجاءي نزد رب العالميني 13 همه چيزي توءي و هيچ هم تو چه گويم راستي و پيچ هم تو 14 برار از-دل دمي مشكين باخلاص كه شد عمر از دم تو مجمر خاص 15 توءي شاه و خليفه جاودانه پسر داري شش و هر يك يگانه 16 پسر هر يك ترا صاحب قرانيست كه اندر فن- خود هر يك جهانيست 17 يكي نفس--ست و در محسوس جايش يكي شيطان و در-موهوم رايش 18 يكي عقلست و معقولات	19	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms018	false	-2413903242745545196	188	301	882	1380	1380	301	افتابت بر مزيد است ز ذراتت يك ز ذراتت يكي عرش مجيد است--- چو نقش خاص قيومي هميشه چه گويم من كه معلومي هميشه كه چ--------------------وني كه از اثبات و نفي ما بروني عجب مرغي نميدانم كه چوني چو نه در اسمان نه در زميني كجايي نزد رب العالميني--- همه چيزي تويي و هيچ هم تو چه گويم راستي و پيچ هم تو--- برار از دل دمي مشكين باخلاص كه شد عمر از دم تو مجمر خاص توي---ي شاه و خليفه جاودانه پسر داري شش و هر-يك يگانه ---پسر هر-يك ترا صاحب-قرانيست كه اندر نهج خود هر-يك جهانيست ---يكي نفس است --در محسوس جايش يكي شيطاءست در موهوم رايش ي---كي عقل است معقولات-	18	6781146860128062936	432	733.5	335	546	79.12088012695312	83	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms019	true	-3579202989568479406	117	300	504	1296	1296	300	گويد -يكي علم--ست و معلومات جويد 19 يكي فقر--ست و معدومات خواهد يكي توحيد و كل يك ذات خواهد 20 چو اين هر شش بفرمان راه يابند حضور جاودان انگاه يابند 21 چو دايم تا-ابد هستي خليفه ز لطفت گشت عالم پر لطيفه 22 سيه پوش خلافت شو چو-ادم سفر در سينه- خود كن چو عالم 23------------------------ قدم--- چون خضر نه در راه مردان كه گردت در نيابد چرخ گردان 24 مكانت كشتي نوح--ست اي صدر زمانت و-الضحي و--ليلة القدر 25 سليمان وش به مسند باز نه پشت ولي انگشترين كرده در انگشت 26 جمال يوسفي را جلوه-گر باش چو ابر-هيم هفت اعضا بصر باش 27 چو داود نبي اين پرده بنواز چو عيسي زن نفس در عشق دمساز 28 چو همدستي تو با موسي عمران همي از-جام جان خور اب حيوان 29 دو پر در سايه- سيمرغ كن باز بر ادريس بنشين كيميا ساز 30 چو كردي جد و جهد بي -----عدد تو ز نور مصطفي يابي مدد تو 31 چو در دين حاصل امد اين كمالت سخن گفتن كنون باشد حلالت 32 به چشم خرد منگر در سخن هيچ كه خالي-	19	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms019	false	7468502760818805486	0	171	0	750	1348	301	گويان يكي علم است ------------------يكي فقر است و معدومات خواهد يكي توحيد-- كل يك ذات خواه- 20-چو اين هر شش بفرمان راه ياب-د حضور جاودان انگاه يابد چ----و دايم تا ابد هستي خليفه ز لطفت گشت عالم پر-لطيفه--- سيه پوش خلافت شو چو ادم سفر در سينها خود كن چو عالم كه گردت در نيابد چرخ گردان قدم نه چون خضر--- در راه مردان كه گردت در نياب ---------------كانت كشتي نوح است اي صدر زمانت و الضحي و اليلة القدر م---ليمان-وش به مسند باز نه پشت ولي انگشتري- كرده در انگشت--- جمال يوسفي را جلوه گر باش چو ابراهيم هفت اعضا بصر باش----------- نبي اين پرده بنواز چو عيسي زن نفس در عشق دمساز--- چو همدستي تو با موسي عمران همي از جام جان خور اب حيوان--- دو پر در سايها سيمرغ كن باز-بر ادريس بنشين كيميا ساز------ كردي----- جهد و چدي بيعدد تو ز جان مصطفي يابي مدد تو ---چو در دين حاصل ايد اين كمالت سخن گفتن كنون باشد حلالت--- به چشم خرد منگر در سخن هيچ كه خالي	19	6781146860128062936	684	1116.0	534	842	81.23515319824219	130	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms020	true	1960168033671289622	0	121	0	533	1271	300	نيست دو گيتي ز كن هيچ 33------------------------------------------- اساس هر دوعالم جز سخن نيست كه از --كن هست گشت از -لاتكن نيست 34 سخن از-حق تعالي منزل امد كه فخر انبياي مرسل امد 35 اگر موسي كليم روزگار--ست كليم او كلام كردگار--ست 36 ------------------------اگر عيسي نبودي كلمة حق كجا بودي ز عزت روح مطلق 37 محمد نيز كو مقصود كن بود شب معراج سلطان سخن بود 38 سخن نقد دوع-الم بيش و كم هست نكاح--ست و طلاق و بيع هم هست 39 بوقت عرض ذريات عشاق سخن بود-ست اصل-- عهد و ميثاق 40 اگر مبصر و گر-مسموع جوءي وگر محسوس وگ---ر معقول گوءي 41 ا-------گر ملموس وگ---------------------------ر موهوم گيري وگر محسوس وگر معلوم گيري 42 وگر قسميست فكرت يا خيالت وگر چيزيست	20	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms019	false	7468502760818805486	171	301	750	1348	1348	301	نيست دو گيتي ز گن هيچ image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0024png اساس هردو عالم جز سخن نيس- كه از ه كن هست گشت از هلا تكننيست ----خن از حق تعالي منزل امد كه فخر انبياي مرسل امد -----ر موسي كليم روزگار است كليم او كلام كردگار است 80اگر موسي كليم روزگار است اگر عيسي نبودي كلمة حق كجا بودي ز عزت روح مطلق ----حمد نيز كو مقصود كن بود شب معراج سلطان سخن بود ----خن نقد دو عالم بيش و كم هست نكاح است و طلاق و بيع هم هست به -وقت عرض ذريات عشاق سخن بودهست اصل و عهد و ميثاق ا---گر مبصر--اگر مسموع باشد ر مسموع باشد وگر معقول وگر ممنوع باشد اگر ملموس و گر مشموم گيري وگر مفهوم و گر موهوم گيري ----------------------------وگر قسميست فكرت يا-خيالت وگر چيزيست-	19	6781146860128062936	436	690.5	337	652	66.87116241455078	78	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms020	true	1960168033671289622	125	300	550	1271	1271	300	همه محدود باشد جز كه ملفوظ محيط از لفظ امد لوح محفوظ 44 اگر موجود و گر معدوم باشد در انگشت سخن چون موم باشد 45 ازين هر قسم در ذوق و اشارت ب--صد گونه توان كردن عبارت 46 ازين حجت شود بر عقل پيدا كه او كل سخن امد ز اسما 47 چو اصل امد سخن اكنون تو ميگوي سخن خواه و سخن پرس و سخن گوي ebkhsh 1 1-------------------------------------- جهان گر ديدهاي گم كرده ياري سراسيمه دلي اشفته كاري 2 خبر داد از كسي كان كس خبر داشت كه وقتي يك خليفه شش پسر داشت 3 همه همت بلند افتاده بو-----دند ز سر گردن كشي ننهاده بودند 4 بهر علمي كه باشد در زمانه همه بودند در هر يك ي----------------------------گانه 5 چو هر يك ذو-فنون عالمي بود چو هر يك در دو عالم ---ادمي بود 6 پدر بنشاندشان يك روز با هم كه هر يك واقفيد از علم عالم ------------------------7 خليفه زادهايد و پادشاهيد شما هر يك ز عالم مي چه خواهيد 8 --------------------------------------------اگر صد ارزو داريد و گر يك مرا في الجمله-	20	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms020	false	7486532104997106619	0	162	0	783	1419	301	همه محدود باشد جز-كه ملفوظ محيط از لفظ امد لوح محفوظ ---اگر موجود و گر معدوم باشد در-انگشت سخن چون موم باشد ا---زين هر قسم را-ذوق و اشارت به صد گونه توان كردن عبارت ا---زين حجت شود بر عقل پي-ا كه او كل سخن امد ز اسما--- چو اصل امد سخن اكنون تو ميگوي سخن خواه و سخن پرس و سخن گوي قرين نور باد ان پاك رايي كه مر عطار راگويد دعايي جهان گر-ديدماي گم-كرده ياري سراسيمه دلي اشفته كاري-- خبر-داد از كسي كان كس خبر داشت كه وقتي يك خليفه شش پسر داشت --همه همت بلند افتاده بودند ودند ز سر گردن-كشي ننهاده بودند ددر ز------------------مانه همه بودند در هر-يك يگانه به هر علمي كه باشد در زمانه-ه چو هر-يك ذو فنون عالمي بود چو هر-يك در دو عالم خود كمي بو------------------------------ كه هر-يك واقفيد از علم عالم پدر بنشاندشان يك روزباهمك خليفه-زادمايدر- پادشاهيد شما-هر-يك زع-الم مي چه خواهيد image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0021png اگر صد ارزو داريد و گريك--مرا في الجمله	20	6781146860128062936	606	971.5	472	867	69.89619445800781	132	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms021	true	-1429012536083011988	0	155	0	670	1269	300	برگوءيد هر يك 9 چو از هر يك بدانم اعتقادش بسازم كار هر يك بر مرادش 10 بنطق اورد اول يك پسر راز كه نقل--ست از بزرگان سرافراز 11 كه دارد شاه پريان دختري بكر كه نتوان كرد مثلش ماه را ذكر 12 به زيبايي-- عقل و لطف جان--ست نكو روي زمين و اسمان--ست 13 اگر اين ارزو يابم تمامت مرا-دم بس بود اين تا قيامت 14 كسي با اين چنين صاحب جمالي وراي اين كجا جويد كمالي 15 كسي كو قربت خورشيد دارد ب--قرب ذره كي اميد دارد 16 مراد اين--ست وگر- اينم نباشد بجز ديوانگي دينم نباشد 1 پدر گفتش زهي شهوت پرستي كه از شهوت پرستي مست مستي 2 دل مردي كه قيد فرج باشد همه نقد وجودش خرج باشد 3 ولي هر زن كه او مردانه امد از--ين شهوت ب--كل بيگانه امد 4 چنان كان زن كه از شوهر جدا شد سر مردان درگاه خدا شد 1 زني بودست با حسن	21	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms020	false	7486532104997106619	162	301	783	1419	1419	301	برگوييد هريك--- چو از هر-يك بدانم اعتقادش بسازم كار هر-يك بر-مرادش به -نطق اورد اول يك پسر راز كه اصل است از بزرگان سرافراز--- كه دارد شاه پزيان دختري بكر كه نتوان كرد مثلش ديگري- ذكر 2--به زيبايي و عقل و لطف جان است نكو-روي زمين و اسمان است گر ا----ين ارزو يابم تمامت مرا دم بس بود اين تا قيامت--- كسي را اين چنين صاحب-جمالي وراي اين كجا جويد كم ------كسي كو قربت خورشيد دارد به قرب ذره كي اميد دارد ---مراد اين است و گر اينم نباشد بجز ديوانگي دينم نباشد-- پدر-گفتش زهي شهوت پرستي كه از شهوت پرستي مست مستي ---ل مردي كه قيد فرج باشد-همه نقد وجودش خرج باشد-- ولي هر-زن كه او مردانه امد از اين شهوت به كل بيگانه امد-- چنان كان زن كه از شوهر جداشد--سر مردان درگاه خدا شل بوده-----ست با-حسن-	20	6781146860128062936	591	988.0	464	688	85.90116119384766	117	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms021	true	-1429012536083011988	155	299	670	1267	1269	300	و جمالي شب و روز از رخ و زلفش مثالي 2 خوشي و خوبءي بسيار بودش صلاح و زهد با ان يار بودش 3 بخ-----------------------------------وبي در همه عالم علم بود ملاحت داشت شيرينش هم بود 4 بهر موءي كه در زلف ان صنم داشت خم از پنجه- فزون و شست هم داشت 5 چو چشم و ابروي او صاد و نون بود دليلش نص قاطع نه كه نون بود 6 چو بگشادي عقيق در فشان را به اب خضر كشتي سركشان را 7 صدف گوءي لب خندان او بود كه مرواريدش از دندان او بود 8 چو مرواريد زير لعل خندانش گهر داري نمودي در دندانش 9 ---------------------------------------------------------------------زنخدانش چو سيمين سيب بودي ز سيبش قسم خلق اسيب بودي 10 فلك از نقش روي او چنان بود كه سرگردان چو عشاقش بجان بود 11 كساني كز سخن دري فشاندند ب--نام او را همي مرحومه خواندند	21	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms021	false	2721062525330552557	0	138	0	634	1379	301	و جمالي شب و روز از رخ و زلفش مثالي-- خوشي و خوب-ي بسيار بودش صلاح و زهد با ان يار بودش سلم بودملاحت داشت و شيرينيش هم بود به خوبي در همه عالم علم بود به -------------------------هر مويي كه در زلف ان صنم داشت خم از پنجها فزون و شست هم داش--- چو چشم و ابروي او صاد و نون بود دليلش نص قاطع نه ك--نون بود-- چو بگشادي عقيق در-فشان را به اب خضر-كشتي سركشان ر 290صدف گفتي لب خندان او بود كه مرواريدش از دندان او بود-- چو مرواريد زير لعل خندانش گهر داري نمودي در دندانش image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0026png زسيبش قسم خلق اسيب بودي ازنخدانش چو سيمين سيب بودي ز سيبش قسم----------------0 فلك از نقش روي او چنان بود كه سرگردان چو عشاقش بجان بود در مي---------------فشاندند به نام او را همي مرحومه خواندند	21	6781146860128062936	507	871.0	388	704	72.01704406738281	111	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms022	true	-4048320911093182164	0	171	0	734	1293	300	زني بودي كه دور چرخ گردان شمرديش از شمار شيرمردان 13 مگر شوءي كه ان زن داشت ناگاه براي حج روانه گشت در راه 14 يكي كهتر برادر داشت ان مرد وليكن بود مردي ناجوانمرد 15 وصيت كرد از بهر عيالش كه تا تيمار ميدارد ب--مالش 16 بحج شد عاقبت چون اين سخن گفت ----برادر -انچه فرمودش پذيرفت 17 براي حكم او بنهاد تن را بسي تيمارداري كرد زن را 18 شبانروزي- بكار او در استاد بنو-هر ساعتش چيزي فرستاد 19 نگاهي سوي ان زن كرد يك روز بديد از پرده روي ان دل-فروز 20 دلش از دست رفت و سرنگون شد غلط كرد----------------م چه --گويم من كه چون شد 21 چنان در دام ان-دلدار افتاد-- كه صد عمرش ب--يك دم كار افتاد 22 بسي با عقل خود زير و زبر ----شد ولي هر لحظه عشقش گرم-تر شد 23 چو كار او ز زن مي بر نيامد دمي با خويشتن مي بر نيامد 24 چوغالب گشت عشق و شد خرد زود گشاده كرد با زن كار خود زود 25 بخود خواندش	22	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms021	false	2721062525330552557	147	300	685	1377	1379	301	زني بودي كه دور چرخ گردان--------------------------- مگر شويي كه ان زن داشت ناگاه براي حج روانه گشت در راه--- يكي كهتر برادر داشت ان مرد وليكن بود مردي ناجوانمرد--- وصيت كرد از بهر عيالش كه تا تيمار ميدارد به مالش به -حج شد عاقبت چون اين سخن گفت نگفتبرادر زانچه فرمودش پذيرفت 0بر--اي حكم او بنهاد تن را بسي تيمارداري كرد زن را--- شبانروزان بكار او در استاد بنو هر ساعتش چيزي فرستاد ----گاهي سوي ان زن رفت يك روز بديد از پرده روي ان دلافروز--- دلش از دست رفت و سرنگون شد غلط گف رنگون شد غلط گفتم چه ميگويم--- كه چون شد--- چنان در دام ان دلدار افتادكه كه صد عمرش به يك دم كار افتاد ه -بسي با-عقل خود زير و زبر شد رشد ولي هر لحظه عشقش گرم تر شد--- چو-كار اوز--زن ميبرني--امد دمي با-خويشتن مي-بر-نيامد ----------گشت عشقش- شد خرد زود گشاده كرد با-زن كار خود زود--- بخود خواندش	21	6781146860128062936	633	1059.0	491	772	81.99481964111328	130	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms022	true	-4048320911093182164	172	300	739	1293	1293	300	و زر و زاري برون- راند ان زن از پيشش بخواري 26 بدو گفتا نداري ازخدا شرم برادر را چنين ميداري ازرم 27 ترا دين و ديانت داري اينس--ت برادر را امانت داري اينست 28 برو توبه گزين و با خدا گرد وزين انديشه- فاسد جدا گرد 29 بزن ان مرد گفت اين نيست سودت مرا خشنود بايد كرد زودت 30 وگرنه روي تابم از غم تو ترا رسواكنم گيرم كم تو 31 هم اكنون در هلاك اندازمت من ب--كاري سهمناك اندازمت من 32 زنش گفت از هلاكت نيست باكم هلاك اين جهان به زان هلاكم 33 مگر ترسيد ان مرد بد افعال كه بر گويد برادر را زن ان حال 34------------------------------------------- برفت ان شوم و دفع خويشتن را بزر بگرفت حالي چار-تن را 35 كه تا دادند-	22	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms022	false	-8602010587514147026	1	122	4	580	1382	301	و زر-و زاري به در راند ان زن از پيشش بخواري--- بدو گفتا-نداري از خداشر- برادر را چنين ميداري ازرم -0 ترا-دين و ديانت داري اين است برادر را امانت-داري اين است- برو توبه گزين و با-خدا-گرد وزين انديشها فاسد جدا گرد به -زن ان مرد گفت اين نيست سودت مرا خشنود بايد كرد زودت--- وگرنه روي تابم از غمتور ترا رسواكنم گيرم كم تو ----م اكنون در هلاك اندازمت من به كاري سهمناك اندازمت من 0- زنش گفت از هلاكت نيست باكم هلاي اين جهان به زان هلاكم--- مگر ترسيد ان مرد بد-افعال كه بر گويد برادر را زن ان حال image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0023png برفت ان شوم و دفع خويشتن به -زر بگرفت حالي چار تن را--- كه تا دادند	22	6781146860128062936	501	841.0	389	605	82.8099136352539	103	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms023	true	-1995642989080213664	0	194	0	838	1274	300	ان شومان گواهي كه كرد-ست از زنا اين زن تباهي 36------------------- چو قاضي را قبول افتاد كارش معين كرد حالي سنگسارش 37 ببردندش به صحرا بر سر راه روان كردند سنگ از چارسوگاه 38 چو سنگ بي عدد بر زن روان شد گمان افتادشان كز زن روان شد 39 براي عبرت خلق جهانش رها كردند انجا هم چنانش 40 زن بي چاره بر هامون بمانده ميان خاك غرق خون بمانده 41 چو شب بگذشت و روز افتاد اغاز زن امد وقت صبح اندك بخود باز 42 بزاري و نزاري ناله ميكرد ز نرگس ارغوان پر لاله ميكرد 43--------------------- يك اعرابي بر اشتر صبح گاهي مگر ان روز ميامد ز راهي 44 شنود ان ناله و بي-خويشتن شد فرود امد ز اشتر سوي زن شد 45 بپرسيدش كه اي زن كيستي تو كه همچون مرده-- ميزيستي تو 46 زنش گفتا كه من بيمار و زارم عرابي گفت من تيمار دارم 47-------------------------- نشاندش بر شتر بردش بتعجيل بسوي خانه خود كرد تحويل 48------- تعهد كرد بسياري شب و روز كه تا با حال خود شد ان دلفروز 49 دگر ره دلبريش اغاز افتاد ز سر در همدم و همراز افتاد 50 دگر ره تازه ش----------د گلنار	23	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms022	false	-8602010587514147026	122	301	580	1382	1382	301	ان شومان گواهي كه كردهست از زنا ا-ن زن تباهي معين كرد حالي سنگسارش چو قاضي را قبول افتاد كارش 2------------------------ببردندش به صحرا بر سر راه روان كردند سنگ از چارسوگاه--- چو سنگ بي-عدد بر زن روان شد گمان افتادشان كز زن روان شد--- براي عبرت خلق جهانش رها كردند انجا هم چنانش بي-------چاره بر هامون بمانده-ميان خاك غرق خون بمانده ----و شب بگذشت و روز افتاد اغاز زن امد وقت صبح اندك بخود باز به ز-اري و نزاري ناله ميكرد ز نرگس ارغوان پر ژاله ميكرد مگر ان روز ميامد ز راهي يك اعرابي بر اشتر صبح-گاهي مگر ان روز مي------------- شنود ان ناله و بي خويشتن شد فرود امد ز اشتر پيش زن شد--- بپرسيدش كه اي زن كيستي تو كه همچون مردهاي ميزيستي تو--- زنش گفتا كه من بيمار و زارم عرابي گفت من تيمار-دارم به سوي خانها خود كرد تحويل 3 نشاندش بر شتر بردش بتعجيل به س كه با حال خود امد ان دلافروز تعهد كرد بسياري شب و روز ن-----------------------------------------------------تاد ز سر در همدم و همراز افتاد--- دگر ره دلبريش اغاز افتاد گلنار-	22	6781146860128062936	669	1120.0	515	925	72.32432556152344	142	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms023	true	-1995642989080213664	189	300	817	1274	1274	300	دگر ره تازه شد گلنار رويش ز سر در حلقه زد زنار مويش 51 ز زير سنگسار او اشكارا چنان امد كه لعل از سنگ خارا 52 عرابي چون جمال او چنان ديد ب--خون خويش حكم او روان ديد 53------------------------- ز عشق روي او بيخويشتن شد ز دردش پيرهن بر تن كفن شد 54 بزن گفتا كه شو جفت حلالم كه مردم زنده گردان از وصالم 55 زنش گ-----------------------فتا مرا چون شوي باشد چگونه شوي ديگر روي باشد 56 چو از حد درگذشت ان مهرباني ب--خود خواند اخر ان زن را نهاني 57 زنش گفت اي ز دين پيچيده سر تو نميترسي ز خشم دادگر تو 58 مرا از بهر حق-	23	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms023	false	-2661889853554893563	7	110	30	469	1365	301	دگر ره تازه شد گلنار رويش----------------------------- ز زير سنگ خارا- اشكارا چنان امد كه لعل از سنگ خارا --------------بال او چنان ديد به خون خويش حكم او روان ديد 3عرابي چون جمال او چنان ديد ز عشق روي او بيخويشتن شد ز دردش پيرهن در سر كفر موجفت حل-------------------الم كه مردم زنده گردان از وصالم به زن گفتاكه شو جفت حلالم زنش گفتا مرا چون شوي باشد چگونه شوي ديگر روي باشد--- چو از حد درگذشت ان مهرباني به خود خواند اخر ان زن را نهاني هزنش-- گفت اي ز دين پيچيده سر تو نميترسي ز خشم دادگر تو ---مرا از بهر حق	23	6781146860128062936	359	636.0	271	510	70.39215850830078	75	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms024	true	-1200261670375565623	0	206	0	891	1297	300	تيمار بردي كنون فرمان ديو خوار بردي 59 چ-------------------------------------------و خيري كرده-- بزيان مياور خلل در كعبه- ايمان مياور 60 كه چون اين را--- اجابت مينكردم بسي ديدم بلا و سنگ خوردم 61 كنون تو نيز ميخواني بدينم نميداني كه من چون پاك دينم 62 اگر پاره كني صد باره شخصم نيايد در تن پاكيزه نقصم 63 برو از بهر يك شهوة كه راني مخر جان را عذاب جاوداني 64 ز صدق ان زن پاكيزه گوهر گرفت ان مرد اعرابيش خواهر 65 پشيمان گشت از-ان انديشه كردن كه كار ديو بود ان پيشه كردن 66 غلامي داشت اعرابي سياهي درامد ان سيه ناگه ز راهي 67 چو ديد او روي--- زن دل را----------------- بدو داد-------- دل و-جانش بسوخت و تن فرو داد 68 دلش را وصل ان زن ارزو خ-------است وليكن مينشد ان ارزو راست 69 بزن گفتا شبم من تو چو ماهي چرا با من بهم بودن نخواهي 70 زنش گفت -اين نگردد هرگزت راست-- كه از من خواجه -تو اين بسي خواست 71 چو او وصلم نيافت انگاه مه ----روي كجا يابي تو اخر اي سيه روي 72 غلامش گفت مي-گردانيم --باز ز من نرهي تو تا نرهاني-م باز 73 وگر نه حيلتي سازم به مردي كه حالي زين وثاق اواره گردي 74 زنش گفت	24	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms023	false	-2661889853554893563	110	301	469	1365	1365	301	تيمار بردي كنون فرمان ديو خوار بردي image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0028png صو خيري كردماي بزيان مياور خلل در-كعبها ايمان مياور چو--------اين را من اجابت مينكردم بسي ديدم بلا و سنگ خوردم ك---نون تو نيز ميخواني بدينم نميداني كه من چو ---------------ر پاره كني صد-باره شخصم نيايد در تن پاكيزه نقصم--- برو از بهر يك شهوت كه راني-مخر جان را عذاب ج--------- ز صدق ان زن پاكيزه گوهر گرفت ان مرد اعرابيش خواهر ن---------گشت از ان انديشه كردن كه كار ديو بود ان پيشه كردن ---غلامي داشت اعرابي سياهي درامد ان سيه ناگه ز راهي 9- چو ديد او روي ان زن دل بدوداد روي ان زن دل بدو داد بشوريدش دل و جان--------- تن فرو داد--- دلش را وصل ان زن ارزو خاست زوخاست وليكن مينشد ان ارزو راست به--زن گفتا-شبم من تو چو ماهي چرا-با من بهم بودن نخوا----- زنش گفت هاين نگردد هرگزت راست ك كه از من خواجها تو اين بسي خواست چوار---- وصلم نيافت انگاه مه روي روي كجا يابي تو اخر اي سيه-روي ه--غلامش گفت مي گرداني ام باز ز من نزهي تو تا-نزهانيام باز وگر----نه حيلتي سازم ب--مردي كه حالي زين وثاق اواره گردي--- زنش گفت-	23	6781146860128062936	769	1262.5	599	989	77.75531005859375	154	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms024	true	-1200261670375565623	206	300	891	1297	1297	300	انچه خواهي كن چه باك--ست كه ننديشم اگر قسمم هلاكست 75 غلام از وي بغايت خشمگين شد -------ز مهر او چنان بوده چنين شد 76 شبي برخاست از كيني كه اود-اشت زن خواجه يكي طفل نكو داشت 77 بكشت ان طفل را در گاهو----------------اره پس انگه برد ان خونين كتاره 78 بزير بالش ان زن نهان كرد كه يعني خون ----زن نامهربان كرد 79 سحرگه ماد-ر ان كشته- زار ز بهر شير-دادن گشت- بيدار 80 بديد ان طفل را بريده سر باز بر-اورد از دل پر درد اواز 81 فغاني و خروشي در جهان-	24	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms024	false	-5409341663004184186	0	93	0	417	1351	301	انچه خواهي كن چه باك است كه ننديشم اگر قسمم هلاك است- غلام از وي بغايت خشمگين شد مگين شدز مهر او چنان بوده چنين شد--- شبي برخاست از كيني كه او داشت زن خواجه يكي طفل نكو داشت--- بكشت ان طفل را-در گاهواره فل رادر گاهواره پس انگه برد ان خونين كتاره ----زير بالش ان زن نهان كرد كه اين- خون اين زن نامهربان كرد--- سحرگه ماتار ان گشتها زار ز بهر شير دادن گشته بيدار--- بديد ان طفل رابز-يده سر-باز بر اورد از دل پر-درد اواز فف---اني و خروشي در جهان	24	6781146860128062936	368	604.5	286	442	83.25791931152344	71	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms025	true	-6473019313056784370	0	209	0	893	1280	300	بست دو گيسو را بريده بر ميان بست 82 طلب كردند تا-خود ان كه كردست چنين بيچاره را بيجان كه كردست 83 ز زير بالش زن اشكاره برون امد يكي خونين كتاره 84------------------------------------------- همه گفتند زن كرد-ست اين كار بكشت اين نابكار او را چني-----------------ن زار 85 غلام و مادر طفل ان جوان را نه چندان زد كه بتوان گفت ان را 86 عرابي امد و گفت اي زن اخر چه بد كردم ب--جاي تو من اخر 87 كه كشتي كودكي مانند-- ماهي نترسيدي- ز خون بيگناهي 88 زنش گفت اين كه در عالم نشان داد خدايت اي برادر عقل از-ان داد 89 كه تا عقل و خرد را كار بندي كه تا از عقل يابي بهرهمندي 90 ببين از چشم عقل اي پاك دامن تو چنديني نكوءي كرده با من 91-------------------- گرفته خواهر از بهر خدايم بسي انعامها كرده بجايم 92 مكافات تو اين باشد بينديش از--ين كشتن چه گردد حرمت-----م بيش 93 عرابي چون خردمند جهان بود بدان گفتار زن هم داستان بود 94 يقينش شد كه ا-ن زن بي گناه--ست ولي انجا مقامش نه ز راه--ست 95 بزن گفتا چو افتاد اين چنين كار ترا ديدن ب--دل كره--ست ازي--ن بار 96 زنم چون تهمت اين بر تو افگند ز تو ياد ايدش هر دم ز فرزند	25	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms024	false	-5409341663004184186	93	293	417	1321	1351	301	بست دو گيسو را بريده بر ميان بست--- طلب كردند تا خود ان كه كردهس چنان بيچاره را بيجان كه كردهست-- ز زير بالش زن اشكاره برون امد يكي خونين كتاره image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0025png همه گفتند زن كردهست اين كار بكشت اين ناجوانم بكشت اين ناجوانمرد ان چنان زار--- غلام و مادر طفل ان جوان را نه چندان زد كه بتوان گفت ان را عر---ابي امد و گفت اي زن اخر چه بد كردم به جاي تو من اخر ---كه كشتي كودكي را همچو ماهي نترسي تو ز خون بيگناهي--- زنش گفت اين كه در عالم نشان داد خدايت اي برادر عقل از ان داد كه--- تا عقل و-خرد را كار بندي كه تا از عقل يابي بهرهمندي--- ببين از چشم عقل اي پاك-دامن تو چنديني نكويي كرده با مر بسي انعامها كرده بجايم گرفته خواهر از بهر خدايم بس----------------------- مكافات تو اين باشد بينديش از اين كشتن چه----- حرمت گرددم بيش عر---ابي چون خردمند جهان بود بدان گفتار زن هم-داستان بود--- يقينش شد كه اين زن بي-گناه است ولي انجا مقامش نه ز-راه است به -زن گفتا چو افتاد اين چنين كار ترا ديدن به دل كره است از اين بار-------------------------------- ز تو ياد ايدش هر دم ز فرزند	24	6781146860128062936	759	1288.5	580	999	75.9759750366211	155	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms025	true	-6473019313056784370	202	300	867	1280	1280	300	تو ياد ايدش هر دم ز فرزند 97 ب-----------هر ساعت غم او تازه گردد مصيبت نيز بياندازه گردد 98 ترا بد گويد و نيكو ندارد وگر من دارمت نيك او ندارد 99 ترا زينجا ببايد رفت ازاد نهان سيصد درم حالي ب--وي داد 100 كه اين را نفقه كن در راه بر-خويش درم بستد زن و اورد ره پيش 101 چو لختي رفت ان غم ديده در راه پديد امد دهي از دور ناگاه 102 كنار راه داري ديد بر پاي برو گرد امده مردم ز-هر جاي 103 جواني را دلي پر خون جگرسوز مگر بر دار ميكردند-	25	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms025	false	-8920393027848746523	0	92	0	395	1319	301	تو ياد ايدش مصيبت نيز بياندازه گردد ههبه هر ساعت غم او تازه گر-د مصيبت نيز بي --------------ترا بد-گويد و نيكو ندارد وگر من دارمت نيك او ندارد ---ترا زينجا ببايد رفت ازاد نهان سيصد درم حالي به وي داد---- كه اين را نفقه كن در راه بر خويش درم بستد زن و اورد ره پيش---- چو لختي رفت ان غم كشته در راه پديد امد دهي از دور ناگاه 5ه--كنار راه داري ديد بر پاي برو گرد امده مردم ز هر جاي---- جواني را دلي پر-خون جگرسوز مگر بر دار ميكردند	25	6781146860128062936	356	614.5	273	429	82.98368072509766	78	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms026	true	-2712246740156697504	0	211	0	897	1290	300	ان روز 104 بپرسيد ان زن از مردي كه اين كيست مرا اگاه كن تا جرم او چيست 105 بدو گفتند-- ده خاص اميريست كه در بيداد كردن بي نظيريست 106 درين ده عادت ان---ست اي مميز كه هر كو از خراجي گشت عاجز 107 كند بر-دارش اين ظالم نگونسار كنون خواهد كشيدش بر سر دار 108 زن او را گفت خود چندش خراج--ست كه اين ساعت بدانش احتياج--ست 109 بدو گف------------------------------------------تند ك-ين هر ساله پيداست خراج او-- بود سيصد درم راست 110 بدل ميگفت زن چون مهرباني كه او را باز خر اكنون بجاني 111 ---------------------------------------------------چو تو جستي بجان از سنگ وز --دار بجان از دار شو او را خريدار 112 بديشان گفت اگر من بدهم اين مال فروشندش ب--من گفتند در حال 113 بايشان داد ان سيصد درم زود كه تا شد ان جوان فارغ ز غم زود 114 درم چون داد زن حالي روان شد چو تيري از پي او ان جوان شد 115------------------------------------------------------- چو روي زن بديد از دور جانش بلب امد بگردون شد فغانش 116 سراسيمه شد و فرياد ميكرد كه از دارم چرا ازاد ميكرد 117 ------------------------كه گر جان دادمي بر دار-ناگاه نبودي هرگزم چون عشق اين ماه 118 بسي با زن بگفت و سود كي داشت كه زن اتش نبود ان دود كي داشت	26	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms025	false	-8920393027848746523	92	301	395	1319	1319	301	ان روز---- بپرسيد ان زن از مردي كه او- كيست مرا اگاه كن تا جرم او چيست---- بدو گفتا كه ده خاص امير-ست كه در بيداد كردن بي-نظيرست----- درين ده عادت اين است اي مميز كه هر-كو از خراج 9------------ كند بر دارش ا-ن ظالم نگونسار كنون خواهد كشيدش بر سر دار ----زن او را-گفت خود چندش خراج است كه اين ساعت بدانش احتياج است image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0030png بدو گفتند كهين هر-ساله پيداست خراج اوست چون سيصد درم راست مهرب---------------------اني كهگاو را باز خر اكنون بجاني به دل ميگفت زن چون مهرباني بجان از دار شو او را خريدار چو تو جستي بجان از سنگ و از دار بجار -------------------------------ان گفت اگر من بذهم اين مال فروشندش به من گفتند در حال به --ايشان داد ان سيصد درم زود كه تا-شد ان جوان فارغ ز غم زود ن شد----------------------------چو تيري از پي او ان جوان شد درم چون داد حالي زن روان شد بانشبهلب امد به گردون شد فغانش چو روي زن بديد از دور ------------------------جانش -------------د و فرياد ميكرد كه از دارم چرا ازاد ميكرد سراسيمه شد و فرياد ميكرد 600كه گر جان دادمي بر دار ناگاه نبودي هرگزم چون عشق ا-ن ماه---- بسي با-زن بگفت و سود كي داشت كه زن اتش نبود ان دود كي داشت-	25	6781146860128062936	686	1093.5	524	1087	63.109474182128906	142	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms026	true	-2712246740156697504	212	300	901	1290	1290	300	بسي با زن برفت و كرد زاري نياوردش ازان جز شرمساري 120 زنش گفتا مراعات من اينست من اي----------ن كردم مكافات من اينست 121 جوان گفتش دلم بردي و جاني چگونه از-تو سر تابم زماني 122 زنش گفتا گر از من سر نتابي سر موءي ز وصل من نيابي 123 بسي رفتند و گفتند و شنيدند كه تا هر دو بدرياءي رسيدند 124 بدان ساحل يكي كشتي گران -----------بود همه پر رخت و پر بازارگان بود 125 چون از زن ان جوان نوميد درماند يكي بازارگان را پيش-	26	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms026	false	5354083852168656045	5	87	25	379	1385	301	بسي با-زن برفت و كرد ------------------------زاري---- زنش گفتا مراعات من--------- اين است من ان كردم مكافات من اير ج------وان گفتش دلم بردي و جاني چگونه از تو سر تابم زماني -65 زنش گفتا گر از من سر نتابي سر مويي ز وصل من نيابي---- بسي رفتند و گفتند و شنيدند كه تا هر-دو بدريايي رسيدند---- بدان ساحل يكي كشتي گران بود ي گران بود همه پر رخت و پر بازارگان بود---- چون از زن ان جوان نوميد درماند يكي بازارگان را پيش	26	6781146860128062936	323	569.5	250	412	78.39805603027344	67	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms027	true	7943412214013514269	0	211	0	979	1349	300	خود خواند 126 كه دارم يك كنيزك همچو ماهي ندارد جز سرافرازي گناهي 127 نديدم كس ب--نافرماءي او مرا تا كي ز سرگرداني او 128 اگرچه نيست كس مثلش پدي--دار نيم خوي بدش را من خريدار 129 بسي كوشيدهام تا چند كوشم-------------- كنونش گر تو خواهي ميفروشم 130 بدان بازارگان ن- گفت زنهار مرا از وي مشو هرگز خريدار 131 كه شوهر دارم و-ازادم اخر رسيد از دست او فريادم اخر 132 سخن بازارگان نشنيد از وي ب--ديناري- صدش بخريد از وي 133 بصد سختيش در كشتي نشاندند وز-انجا در زمان كشتي براندند 134------------------------------------------ خرنده چون بديد ان قد و ديدار ب--زير پرده--- از جان شد خريدار 135 دران دريا دلش در شور امد نهنگ شهوتش در زور امد 136 بزن نزديك شد ان زن بيفتاد كه فريادم رسيد اي خلق فرياد 137 مس----------------------------لمانيد و من هستم مسلمان بر ايمانيد ومن هستم برايمان 138 من ازادم مرا شوهر بجاي--ست گواه صادقم اين دم خداي--ست 139 ------------------------شما را مادر و خواهر بود نيز بزير پرده در دختر بود نيز 140 كسي -اين بدگر انديشد بر ايشان شود حال شما بيشك پريشان 141 چو نپسنديد ايشان را درين كار مرا ---------از چه پسنديد اين چنين بار 142 غريب و عورة و درويش و خوارم ضعيف و عاجز و زار و-نزارم 143 مرنجانيد اين	27	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms026	false	5354083852168656045	87	301	379	1385	1385	301	خود خواند---- كه دارم يك كنيزك همچو ماهي ندارد جز سرافرازي گناهي 10ء نديدم كس به نافرماني او مرا تا-كي ز سرگرداني او---- اگرچه ني-ت كس مثلش به ديدار نيم خوي بدش را من خريدار---- بسي كوشيدهام تا چند كوشم كنوذ چند كوشم كنونش گر تو خواهي ميفروشم زن ---ان بازارگان را گفت زنهار مرا از وي مشو هرگز خريدار---- كه شوهرد-ارم و ازادم اخر رسيد از دست او فريادم اخرا 9- سخن بازارگان نشنيد از وي به ديناريش صد- بخريد از وي به --صد سختيش در كشتي نها-دند وز انجا در زمان كشتي براندند image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0027png خرنده چون بديد ان قد و ديدار به زير پرده شد از جان--- خريدار---- دران دريا دلش در شور امد نهنگ شهوتش در زور امد به --زن نزديك شد ان زن بيفتاد كه فريادم رسيد اي خلق فرياد بر ايمانيد و من هستم بر ايمان 62مسلمانيد و من هستم مسلمان-------------------------------- من ازادم مرا شوهر بجاي است گواه صادقم اين دم خداي است به زير پرده در دختر بود نيز شما را مادر و خواهر بود نيزب----------------------------- كسي كاين بد برانديشد بر ايشان شود حال شما بيشك پريشان اگر راضي نباشيد ان------درين كار-مرا از چ مرا از چه پسنديد اين چنين زار 620-غريب و عورت و درويش و خوارم-ضعيف و عاجز و زار و نزارم---- مرنجانيد اين-	26	6781146860128062936	808	1326.0	634	1117	72.33661651611328	151	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms027	true	7943412214013514269	211	300	979	1349	1349	300	جان سوز را بيش كه فرداءي-ست مر امروز را پيش 144 چو بود ان زن نكوگوي و نكو دل بسوخت ان اهل كشتي را بدو دل 145 بيكبار اهل كشتي يار گشتند نگه دار زن غمخوار گشتند 146---------------------- ولي هر كس كه روي او بديدي بصد دل عشق روي او خريدي 147 باخر اهل ان كشتي بيك--بار شدند القصه بر وي عاشق زار 148 بسي با يك دگر گفتند از وي بسي ان عشق بنهفتند از وي 149 چو هر دل را بدو بود اشتياقي ب-يك ره جمله كردند-	27	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms027	false	-112982008514122513	0	84	0	357	1353	301	جان-سوز را بيش كه فردايي ست هر امروز را پيش---- چو بود ان زن نكوگوي و نكو-دل بسوخت ان اهل كشتي را برو دل به يك--بار اهل كشتي يار گشتند نگه-دار زن غمخوار گشتند به صد دل عشق روي او خريدي ولي هر-كس كه روي او بديدي به 63پس انگه --------------------اهل ان كشتي به يكبار شدند القصه بر وي عاشق زار ----بسي با يك-دگر گفتند از وي بسي ان عشق بنهفتند از وي---- چو هر دل را بدو ب-د اشتياقيبه يك ره جمله كردند	27	6781146860128062936	303	500.5	233	397	76.32241821289062	68	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms028	true	2717456446906574601	2	221	11	985	1333	300	كه ان زن را فرو گيرند ناگاه برارند ارزوي خود باكراه 151---------------------------- چو زن از حال ان شومان خبر يافت همه دريا زخون دل جگر يافت 152 زيان بگشاد كاي داناي اسرار مرا از شر اين شومان نگه دار 153 ندارم از دو عالم جز تو كس را ازين سرها برون بر اين هوس را 154 اگر روزي كني مرگم تواني كه مردن به بود زين زندگاني 155 خلاصي ده مرا يا مرگ امروز كه من طاقت ن-دارم اندرين سوز 156 مرا تا چند گرداني بخ--ون در نخواهي يافت از من سرنگون تر 157 چو گفت اين قصه و بي خويشتن--- شد از-ان زن- اب دريا موج زن شد 158 برامد اتشي زان اب سوزان كه درياگشت چون دوزخ فروزان 159 بيك -------------------------------------------دم اهل كشتي را ب-يكبار بگردانيد در اتش نگونسار 160 همه خاكستري گشتند در حال وليكن ماند باقي جمله را مال 161 يكي بادي درا-مد از كرانه به شهري كرد كشتي را روانه 162 زن ان خاكستر از كشتي بينداخت چو مردان خويشتن را جامه-- ساخت 163 كه تا برهد ز دست عشق بازي كند بر شكل مردان سرفرازي 164 بسي خلق امدند از شهر در راه-- غلامي را همي ديدند چون ماه 165 بتنهاءي دران كشتي نشسته جهاني مال با وي تنگ بسته 166 بپرسيدند ازان خورشيد رخ حا--ل كه تنها امدي با اين همه مال	28	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms027	false	-112982008514122513	84	295	357	1322	1353	301	كه ان زن را فرو گيرند ناگاه برارند ارزوي خود بهاك عبر يافتهمه درياز خون دل جگر يافت چو زن از حال ان شومان خبر يافت همهد 5 زب-----------------------ان بگشاد كاي داناي اسرار مرا از شر-اين شومان نگه دار 620 ندارم در دو عالم جز تو كس را ازين سرها برون بر اين هوس را---- اگر روزي كني مرگم تواني كه مردن به بود زين زندگاني---- خلاصي ده مرا يا مرگ امروز كه من طاقت نميارم --درين سوز ----مرا تا چند گرداني به خون در نخواهي يافت از من سرنگون-تر 3---چو گفت ا-ن قصه و بي خويشتن شد شد از ان ژرف اب دريا موج-زن شد---- برامد اتشي زان اب سوزان كه درياگشت چون اتش- فروزان image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0032png به يكدم اهل كشتي رابه يكبار بگردانيد در اتش نگونسار ----همه خاكستري گشتند در حال وليكن ماند باقي جمله را مال---- يكي بادي در امد از كرانه به شهري كرد كشتي را روانه --2 زن ان خاكستر از كشتي بينداخت چو مردان خويشتن را جامهاي ساخت ----كه تا برهد ز دست عشق-بازي كند بر شكل مردان سرفرازي---- بسي خلق امدند از شهر در راه غ غلامي را همي ديدند چون ما----------------------------ه جهاني مال با وي تنگ بسته به تنها بود در كشتي نشستهج درخ حل كه تنها امدي با اين همه مال	27	6781146860128062936	810	1380.0	625	1061	76.34307098388672	171	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms028	true	2717456446906574601	222	300	989	1333	1333	300	بديشان گفت تا شه نايدم پيش -نگويم با دگر كس قصه- خويش 168 خبر دادند ازو شه را كه امروز غلامي در رسيد الحق دل-فروز 169 بتنهاءي يكي كشتي پر از مال بياورده نميگويد دگر حال 170 ترا مي-خواهد او تا حال گويد حديث كشتي و ان مال گويد 171 تعجب كرد شاه و شد روانه بيامد پيش ان ماه زمانه 172 تفحص كرد حالش شاه هش-----------------يار چنين گفت او كه ما بوديم بسيار 173 به كشتي در-	28	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms028	false	466125755068122567	0	72	0	339	1427	301	بديشان گفت تا-شه نايدم پيش شنگويم با دگر كس قصها خويش -----بر دادند ازو شه را-كه امروز غلامي در رسيد الحق دلافروز به تنهاي--ي يكي كشتي همه --مال بياورده نميگويد دگر حال---- ترا مي خواهد او تا حال گويد حديث كشتي و ان مال گويد---- تعجب كرد-شاه و شد روانه-بيامد پيش ان ماه زمانه 65 تفخ-ص كرد-حالش شاه هشيار ودحالش شاه هشيار چنين گفت او كه ما بوديم بسيار---- به كشتي در	28	6781146860128062936	299	503.0	235	366	81.6939926147461	61	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms029	true	3836516019530149375	0	235	0	1048	1349	300	نشستيم و بسي راه بپيموديم دايم گاه و بيگاه 174 چو بيكاران ان كشتيم ديدند بشهوة ج------------مله مهر من گزيدند 175 ز حق در-خواستم تا حق چنان كرد كه دفع شر مشتي بد گمان كرد 176 درامد اتشي و جمله را سوخت مرا برهاند و جانم را بر افروخت 177 ببين اينك يكي بر-جايگاه--ست كه مردم نيست انگشت سياهست 178 مرا زين عبرتي امد پديدار ------نيم من مال دنيا را خريدار 179 همه برگير ما-----------------ل بيشمار--ست ولي يك حاجتم از تو ب--كار--ست 180 كه سازي بر لب اين بحرم امروز عبادت را يكي معبد دل--فروز 181 بكوءي كز پليد و پاك دامن نباشد هيچ كس را كار با من 182 كه تا چون داد دست اينجا نشس-------------------تم شبانروزي خدا را ميپرستم 183 شه و لشكر چو گفتارش شنيدند ------كرامات و مقاماتش بديدند 184 چنان-----------------------------------------ش معتقد گشتند يكسر كه از حكمش نه پيچيدند يك سر 185 چنانش معبدي كردند بر پاي كه گفتي خانه- كعبهست بر جاي 186 در انجا رفت و شد مشغول طاعت بسر ميبرد عمري در قناعت 187 چو در دام اجل افتاد ان شاه وزيران و سپه را خواند انگاه 188 بديشان گفت ان ايد صوابم كه چون من روي از د--نيا بتابم 189 شما را اين جوان زاهد انگاه بود بر جاي من فرمان ده و شاه 190 كه---------------------- تا اسوده گردد زو رعيت بجاي اريد اي قوم اين وصيت 191 بگفت اين و بر امد جان پاكش فرو برد اين	29	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms028	false	466125755068122567	72	301	339	1427	1427	301	نشستيم و بسي راه بپيموديم دايم گاه و بيگاه---- چو بيكاران ان كشتيم ديدندبه شهر تدندبه شهوت جمله مهر من گزيدند ز-----حق در خواستم تا حق چنان كرد كه دفع شر مشتي بد-گمان كرد در ---امد اتشي و جمله را-سوخت مرا برهاند و جانم را بر-افروخت 0-- ببين اينك يكي بر جايگاه است كه مردم نيست انگشت سياه-- است مرا-زين عبرتي امد پديدار پديدارنيم من مال دنيا را خريدار---- همه برگير مال بي شمار استولي ل بيشمار است ولي يك حاجتم از تو به كار است --------ازي بر لب اين بحرم امروز عبادت را يكي معبد دل افروز وي------ي كز پليد و پاك-دامن نباشد هيچ كس را كار با من كه---- تا چون داد دست اينجا نشستم داد دست اينجانشستم شبانروزي خدا را ميپرستم---- شه و-لشكر چو گفتارش شنيدند كرامب كرامات و مقاماتش بديدند image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0029png نانش معتقد گشتند يكسر كه از حكمش ن--پيچيدند يك سر---- چنانش معبدي كردند بر پاي كه گفتي خانها كعبهست بر جاي ----در انجا رفت ان-- مشغول طاعت بسر ميبرد عمري در قناعت---- چو در دام اجل افتاد ان شاه وزيران و بزرگان خواند انگاه به ا--يشان گفت ان ايد صوابم كه چون من روي ازين دنيا بتابم---- شما را اين جوان زاهد انگاه بود بر جاي من فرمان-ده و شاه بجاي اريد اي قوم اين وصيت كه تا اسوده گردد زو رعيت بجاي------------------------- بگفت اين و بر-امد جان پاكش فرو برد اين-	28	6781146860128062936	903	1525.5	705	1186	76.1382827758789	184	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms029	true	3836516019530149375	235	300	1048	1349	1349	300	زمين در زير خاكش 192 بيكبار ان وزيران جمع گشتند رعايا و اميران جمع گشتند 193 بر ان زن شدند و راز گفتند ز شاهش ان وصيت باز گفتند 194 بدو گفتند هر حكمي كه خواهي تواني چون تراست اين پادشاهي 195 نكرد البته زن رغبت بدان كار كه زاهد كي تواند شد جهاندار 196 بدو گفتند اي عابد نشانه جهانداري گزين چند از بهانه-	29	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms029	false	-7641197630252500620	0	57	0	260	1419	301	زمين در زير خاكش ه يك راه --ان وزيران جمع گشتند رعايا و اميران جمع گشتند---- بر ان زن شدند و راز گفتند ز شاهش ان وصيت باز گفتند---- بدو گفتند هر حكمي كه خواهي تواني چون تراست اين پادشاهي---- نكرد البته زن رغبت بدان كار كه زاهد كي تواند شد جهاندار جها----------------------------نداري گزين چند از بهانه	29	6781146860128062936	247	459.0	194	302	81.78807830810547	52	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms030	true	2454117107166168924	2	247	11	1113	1332	300	گفت زن چون نيست چاره مرا بايد زني چون ماه پاره 198 يكي دختر بود جفت حلالم كه ميايد ز تنهاءي ملالم 199 بزرگانش چنين گفتند ك-اي شاه ز ما هر كس كه خواهي دختري خواه 200 بدي----------------------شان گفت صد دختر فرستيد وليكن جمله با مادر فرستيد 201----------- كه تا-من نيز هر يك را ببينم ز جمله انك خواهم بر گزينم 202 بزرگانش ب--عشق دل همان روز فرستادند صد دختر دل-فروز 203 همه با مادر خود پيش رفتند ز شرم خويش بس بيخويش رفتند 204 نمود ان زن بدي--شان خويشتن را--- كه شاهي چون بود شايسته زن را 205 بگوءيد اين سخن با شوهران باز---------------- رهانيدم از--ين بار گران باز 206 زنان سرگشته عزم راه كردند- بزرگان را ازان اگاه كردند 207 كه و مه هركسي كان مي-شنودند ز حال زن تعجب مينمودند 208 فرستادند پيش او زني باز كه -چون هستي ولي عهد سرافراز 209 كسي ر----------------------------------------ا بر سر ما شاه گردان وگرنه پادشاهي كن چو مردان 210 كسي را برگزيد از جمله مقبول وزان پس شد ب--كار خويش مشغول 211 بدست خويش شاهي كرد بر پاي نجنبيد از براي ملك از جاي 212 تو باشي اي پسر از بهر ناني كني زير و زبر حال جهاني 213 نجنبيد از براي ملك يك زن-- ز مردان اين چنين بنماي يك تن 214 شنيد اوازه- ان زن جهاني كه هست اندر فلان جاءي فلاني 215 نظيرش مستجاب الدعوه كس نيست زني كو را ز مردان هم نفس نيست 216 بسي مفلوج از انفاسش چنان شد	30	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms029	false	-7641197630252500620	63	301	296	1419	1419	301	گفت زن چون نيست چاره مرا بايد زني چون ماه-پاره كه ان د--ختر بود جفت حلالم كه ميايد ز تنهايي ملالم---- بزرگانش چنين گفتند ك0اي شاه ز ما هر-كس كه خواهي دختري خواه وليكن جمله با مادر فرستيد بديشان گفت صد دختر فرستيد-وليكن جمله با ز جمله هركه را خواهم گزينم كه تا من نيز هر-يك را ببينم 68بزرگ----------------------------انش به عشق دل همان روز فرستادند صد دختر دلافروز---- همه با مادر خود پيش رفتند ز شرم خويش بس بيخويش رفتند---- نمود ان زن به ايشان خويشتن را كه كه شاهي چون بود شايسته زن را بگوي----يد اين سخن با شوهران بازرهانيدم از اين ب رهانيدم از اين بار گران باز---- زنان سرگشته عزم راه كردندب بزرگان را ازان اگاه كردند 9---كه و مه هركسي كان را شنودند ز حال زن تعجب مينمودند---- فرستادند پيش او زني باز كه لچون هستي ولي-عهد سرافراز image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0034png ي را بر سر ما-شاه گردان وگرنه پادشاهي كن چو مردان---- كسي را برگزيد از جمله مقبول وزان پس شد به كار خويش مشغول به --دست خويش شاهي كرد بر پاي نجنبيد از براي ملك از جاي ه69 تو باشي اي پسر از بهر-ناني كني زير و زبر حال جهاني---- نجنبيد از براي ملك يك زنزم ز مردان اين چنين بنماي يك تن---- شنيد اوازها ان زن جهاني كه هست اندر فلان جايي فلاني---- نظيرش مستجاب الدعوه كس نيست زني كو را ز مردان هم نفس نيست---- بسي مفلوج از اطراف جه-ان شد-	29	6781146860128062936	948	1625.5	738	1211	78.28240966796875	192	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms030	true	2454117107166168924	247	300	1113	1332	1332	300	كه با راه امد و پايش روان شد 217 بسي شد در جهان اوازه -او نميدانست كس اندازه- او 218 چو از حج باز امد شوي ان زن نديد از هيچ سوءي روي ان زن 219 بيك ره كدخداءي ديد ويران برادر گشته نابينا و حيران 220 بر او نه دست مي-جنبيد نه-	30	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms030	false	-5463251671750267216	0	50	0	208	1341	301	كه با ر-ه امد و پايش روان شد 0---بسي شد در جهان اوازها او نميدانست كس اندازها او---- چو از حج باز امد شوي ان زن نديد از هيچ سويي روي ان زن به --يك ره كذخدايي ديد ويران برادر گشته نابينا و حيران بر-----او نه دست مي جنبيد نه	30	6781146860128062936	194	332.5	148	223	86.99551391601562	40	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms031	true	-2336576323725787173	0	256	0	1113	1299	300	پاي كه مقعد گشته بود و مانده بر جاي 221 شب و روزش غم ان زن گرفته ---عذاب دوزخش دامن گرفته 222 گه از حق برادر جانش ميس-------------------وخت گهي از درد بي درمانش ميسوخت 223 برادر حال زن پرسيد از--و باز سخن پيش برادر كرد اغاز 224 كه كرد ان زن زنا با يك سپاهي بدادند اي عجب قومي گواهي 225 چو بشنيد اين سخن زان قوم قاضي ب--حكم سنگ سارش گشت راضي 226 بزاري سنگ سارش كرد انگاه تو باقي مان كه او برخاست از راه 227 چو بشنيد اين سخن ان مرد مهجور شد از مرگ و فسادش سخت رنجور 228 چو هم بگريست --هم بر خويشتن زد بكنجي رفت و ماتم كرد و تن زد 229 برادر را چو ميديد انچنان زار نكردش هيچ عضو الا زبان كار 230 بدو گفتا كه -اي بي دست و بي پاي شنيدم من كه اين ساعت فلان جاي 231 زني مشهور همچون افتاب--ست كه پيش حق دعايش مستجاب--ست 232 بسي كور از دعايش ديده ور شد بسي مفلوج-- عاجز ره سپر شد 233 اگر خواهي برم ان-جايگاهت ----مگر باز اورد ان زن ب--راهت 234------------------------------------------ دل ان مرد خوش شد گفت بشتاب---- شدم از دست اگر خواهيم درياب 235 مگر ان مرد نيك القصه خر داشت بران خر بست او را راه برداشت 236 رسيدند از قضا روزي دران راه بر ان مرد اعرابي شبانگاه 237 چو بود ان مرد اعرابي جوان مرد دران شب هر دو تن را ميهمان كرد 238 درامد مرد اعرابي بگفتن كز اينجا تا كجا خواهيد رفتن 239 بدو گفتا شنيدم ماجراءي	31	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms030	false	-5463251671750267216	54	301	223	1341	1341	301	پاي كه مقعد گشته بود و مانده بر جاي---- شب و روزش غم ان زن گرفته فتهعذاب دوزخش دامن گرفته 9-- گه از حق برادر جانش مي سوخت برادر جانش ميسوخت گهي از درد بي درمانش ميسوخت رسيد و--- حال زن پرسيد از او باز سخن پيش برادر كرد اغاز---- كه كرد ان زن زنا با يك سپاهي بدادند-اي عجب قومي گواهي---- چو بشنيد اين سخن زان قوم قاضي به حكم سنگ سارش گشت راضي---- بزاري سنگس-ارش كردان-گاه تو-باقي مان كه او برخاست از راه ---0چو بشنيد اين سخن ان مرد مهجور شد از مرگ و فسادش سخت رنجور---- چو هم بگريست و هم بر خويشتن زد بكنجي رفت و ماتم ك بر--------------ادر را چو ميديد انجنان زار نكردش هيچ عضو الا زبان كار -----دو گفتا كه باي بي دست و بي پاي شنودم من كه اين ساعت فلان جاي---- زني مشهور همچون افتاب است كه پيش حق دعايش مستجاب است 8 --بسي كور از دعايش ديده ور-شد بسي مفلوج و عاجز ره سپر شد---- اگر خواهي برم ان جايگاهت مگر مگر باز اورد ان زن به راهت image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0031png دل ان مرد خوش شد گفت بشتابشدم1 شدم از دست اگر خواهيم درياب ----مگر ان مرد نيك القصه خرد-اشت بران خر بست او را راه برداشت ----رسيدند از قضا روزي دران راه بر ان مرد اعرابي شبانگاه 2---چو بود ان مرد اعرابي جوان مرد دران شب هر دو تن را ميهمان كرد---- درامد مرد اعرابي بگفتن كز اينجا تا كجا خواهيد رفتن---- بدو گفتا شنيدم ماجرايي-	30	6781146860128062936	1006	1779.0	778	1201	83.7635269165039	211	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms032	true	-2163586564304843620	1	262	4	1090	1239	300	باز 243 بدو گفت انگه اعرابي كه يك چند زني افتاد اينجا بس خردمند 244 غلام من برد او را بزوري ازان شومي شد او مفلوج و كوري 245 ك------------------------نون او را بيارم با شما نيز مگر به گردد او هم زان دعا نيز 246 شدند اخر بسي منزل بريدند دران ده سوي ان منزل رسيدند 247 كه ميكردند بر دار ان جوان را وثاقي بود بگرفتند ان را 248 وثاقي لايق ان كاروان بود كه ملك ان جفاپيشه جوان بود 249 جوان بود اي عجب بر جاي ما-------------نده نه بيناءي نه دست و پاي مانده 250 بهم گفتند حال ما هم اين--ست كه ما--------- را اين متاعس--ت و غم اينست 251 چو هم اين نقد ما را حاصل امد سزد كين جاي ما را منزل امد 252 جوان را نيز مادر بود بر جا------------------ي چو ديد القصه دو بيدس-ت و بيپاي 253 ز رنج و مبتلاءيشان خبر خواست------- فرو گفتند حالي ان خبر --------------------راست --254 بسي بگريست ان مادر كه من نيز پسر دارم يكي چون اين دو تن نيز 255 بيايم با شما بر جست او هم پسر را بر ستوري بست محكم 256 بهم هر سه روان گشتند در راه كه تا رفتند پيش زن سحرگاه 257 سحرگاهي نفس زد صبح دولت ب--------------------------رون امد زن زاهد ز خلوت 258 بديد از دور شوي خويشتن را ز شادي سجده امد كار زن را 259 بسي بگر----------------------------------------يست زن گفتا ك-نون من ز خجلت چون توانم شد برون من 260 چه سازم يا چه گويم شوي خود را كه نتوانم نمودن روي خود را 261 چو از پس تر نگه كرد	32	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms031	false	271417105541200981	44	301	191	1299	1299	301	باز و مي----گفت----- اعرابي كه يك چند زني افتاد اينجا بس خردمند---------------------------- ازان شومي شد او مفلوج و-كوري غلام من بزد او را بزوريازار كنون او را بيارم با شما نيز مگر به گردد او هم زان دعا نيز---- شدند اخر بسي منزل بريدند دران ده سوي ان منزل رسيدند 3---كه ميكردند بر دار ان جوان را وثاقي بود بگزيدند ان را وث----اقي لايق ان كاروان بود كه ملك ان جفاپيشه جوان بود---- جوان بود اي عجب بر جاي مانده بر جاي مانده نه بينايي نه دست و پاي مانده به --هم گفتند حال ما هم اين است كه ما ست كه ما را اين متاع است و غم اين است-- چو هم اين نقد ما را حاصل امد سزد كين جاي ما را منزل امد --30جوان را نيز مادر بود بر جاي چوديد القصه دو بي چو ديد القصه دو بي دست و بيپاي---- ز رنج و مبتلاييشان خبر خواست فروگفت فرو گفتند حالي ان سخن راست بيايم با شما بر جست او هم بسي بگريست ان مادر كه من نيز پسر دارم يكي چون اين دو-تن نيز ------------------------------پسر را بر ستوري بست او هم ---بهم هر-سه روان گشتند در راه بديد از دور شوي خويشتن را سح----رگاهي نفس زد صبح دولت كه تا رفتند پيش زن سحرگاه برون امد زن زاهد ز خلوت------------------------------ ز شادي سجده امد كار زن را image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0036png ي بگريست زن گفتاه كنون من ز-خجلت چون توانم شد برون من---- چه سازم يا چه گويم شوي خود را كه نتوانم نمودن روي خود را ز----- از پس در نگه كرد-	31	6781146860128062936	859	1467.5	648	1251	68.66506958007812	191	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms032	true	-2163586564304843620	262	299	1090	1237	1239	300	ان سه تن ديد سه خصم خون جان خويشتن ديد 262 بدل گفت او كه اينم بس كه شوهر گوا با خويش-- اوردست همبر 263 بدين هر سه كه بس صاحب گناهند دو دست و پاي اين	32	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms032	false	-7771797923313663731	0	30	0	123	1396	301	ان سه تن ديد سه خصم خون جان خويشتن ديد دل مي---گفت------ اينم بس كه شوهر گوا با خويشتن اورد-- همبر--------------- كه بس صاحب گناهند دو دست و پاي اين	32	6781146860128062936	116	195.0	87	149	77.85234832763672	27	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms033	true	1176330964182025647	1	291	3	1304	1342	300	گواهند 264 چو چشم هر سه ميبينم چه خواهم چه ميگويم گواهم بس الهم 265 زن امد بس--- نظر بر شوي انداخت وليكن برقعي بر روي انداخت 266 بشوهر گفت بر گو خود چه خواهي-- جوابش داد ان مرد الهي 267 كه اينجا امدم بهر دعاءي كه دارم كور چشمي مبتلاءي 268 زنش گفتا كه---- مرديست اين گنه كار اگر ارد گناه خود باقرار 269 خلاصي باشدش زين رنج ناساز وگرنه كور ماند م--بتلا باز 270 بپرسيد از برادر مرد حاجي كه چون درمانده و پر احتياجي 271 گناه خود بگو تا رسته گردي وگر-نه جفت غم پيوسته گردي 272 برادر گفت------ درد و رنج صد سال مرا بهتر ازين بر گفتن حال 273 بسي گفتند تا اخر به تشوير ز سر تا پاي كرد ان حال تقرير 274 منم زين جرم گفتا مانده بر--جاي كنون خواهي ---------------بكش خواهي ببخشاي 275 بر--------------------------ادر چون برانديشيد لختي اگر چه ان برو افتاد سختي 276 بدل گفتا چو زن شد ناپديدار برادر را شوم باري خريدار 277 ببخشيد اخرش تا زن دعا كرد ب--يك ساعت ز صد رنجش رها كرد 278 رونده گشت و پس گيرنده شد باز ز سر دو چشم او بيننده شد باز 279 پس انگه از غلام ان خواجه درخواست كه بر-گويد گناه خويشتن راست 280 غلامش گفت اگر قتلم كني ساز نيارم گفت جرم خويشتن باز 281 پس اعرابي بدو گفتا بگو راست كه امروز از من اين خوف تو برخاست 282 ترا من عفو كردم جاودانه چه مي-ترسي چه مي-اري بهانه 283 بگفت القصه ان راز اشك-----اره كه طفلت كشتم اندر گاهواره 284 ن-----------------------------------------بود ان زن دران كشتن گنه كار ز فعل شوم خود گشتم گرفتار 285 چو صدقش ديد زن حالي--- دعا كرد--------------- همش بيننده هم حاجت روا كرد 286 پسر را پيش برد ان پيرزن	33	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms032	false	-7771797923313663731	31	301	128	1396	1396	301	گواهند --------------------ينم چه خواهمچ-ه ميگويم--------- الهم بس گواهم امد چون نظر بر شوي انداخت وليكن برقعي بر روي انداخت به --شوهر گفت بر-گو -تا چه خواهي ج جوابش داد ان مرد الهي 9كه ل--اينجا امدم بهر دعايي كه دارم كورچشم و مبتلايي---- زنش گفتا كه اين مرد------- گنه كار اگر ارد-گناه خود باقرار---- خلاصي باشدش زين رنج ناساز وگرنه كور ماند و مبتلا باز---- بپرسيد از برادر مرد حاجي كه چون درمانده و بر احتياجي---- گناه خود بگو تا رسته گردي وگر نه جفت غم پيوسته گردي بر----ادر گفت رنج و درد------ صد سال مرا بهتر ازين بر-گفتن حال---- بسي گفتند تا اخر ب--تشوير ز سر تا پاي كرد ان حال تقرير كزا-------ن جرمم چنين افتاد بر جاي كنون خواهي بكش كنون خواهي بكش خواهي ببخشاي ستي اگرچه زان بدو امد چو سختي برادر چون بي-نديشيد لختي به ---------------------------دل گفتا چو-زن شد ناپديدار برادر را شوم باري خريدا 40 --ببخشيد اخرش تا-زن دعا-كرد به يك ساعت ز صد رنجش رها كرد ه---------گشت و پس گيرنده شد بازز- سر دو چشم او بيننده شد باز ل---------ه از غلام ان خواجه درخواست كه بر گويد گناه خويشتن راست ----غلامش گفت اگر قتلم كني ساز نيارم گفت جرم خويشتن باز ----پس اعرابي بدو گفتا بگو راست كه امروز از من اين خوف تو برخاست ترا-----من عفو كردم جاودانه چه مي ترسي چه مي اري بهانه 145 بگفت القصه ان راز اشكاره لاره كه طفلت كشتهام در گاهواره image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0033png بود ان زن دران كشتن گنه كار ز فعل شوم خود گشتم گرفتار---- چو صدقش ديد--- حالي زن دعا-كردهمش بيننده هم ح همش بيننده هم حاجت-روا كرد---- پسر را پيش برد ان پيرزن-	32	6781146860128062936	1057	1733.0	828	1431	73.86443328857422	206	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms034	true	-8647985680954397641	2	300	9	1279	1279	300	شد چاره سازم كه ناگاهي خريد از دار بازم 288 خ--------------------ريده زن بجانم باز وانگاه منش بفروختم شد قصه كوتاه 289 دعا كرد ان زنش تا ان جوان نيز بيك -دم ديده ور گشت و روان نيز 290----------------------- ازان پس جمله را بيرون فرستاد به شوهر گفت تا انجا بايستاد 291- به پيش او نقاب از روي برداشت بزد يك نعره شويش تا خبر داشت 292 برفت از خويش-- چون با خويش امد زن نيكو دلش در پيش امد 293 بدو گفتا چه افتادت كه ناگاه شدي نعره زنان افتاده در راه 294 بدو گفتا يكي زن داشتم من ترا اين لحظه او پنداشتم من 295 ز تو تا او همه اعضا چنان--ست كه نتوان گفت موءي در-ميانست 296 بعينه ان زني گوءي ب--گفتار بدي--دار و به بالا و ب--رفتار 297 --------------------------------اگر او نيستي ريزيده در خاك زن خود خوانديت اين مرد غمناك 298 -----زنش گفتا بشارت بادت اي مرد كه ان زن نه خطا و نه زنا كرد 299 منم ان زن كه در دين ره سپردم نگشتم كشته از سنگ و نه مردم 300 خداوند از بسي رنجم رهانيد ب--فضل خود بدين كنجم رسانيد 301 كنون هر لحظه صد منت خدا را كه اين ديدار روزي كرد ما را 302 به سجده اوفتاد ان مرد در خاك زبان بگشاد كاي دارنده- پاك 303 چگونه شكر تو گويد زبانم كه نيست ان حد دل يا حد جانم 304 برفت و خواند همراهان خود را بگفت ان قصه و ان نيك و بد را 305 علي الجمله خروشي و فغاني برامد تا فلك از هر زباني 306 غلام و ان برادر وان جوان نيز خجل گشتند اما شادمان نيز 307 -------------------------چو اول ان زن ايشان را خجل كرد به اخر مال شان داد و بحل كرد 308 چو گردانيد شوي خويش را شاه به اعرابي وزارت داد انگاه-	34	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms033	false	3141428783685621647	6	281	30	1229	1356	301	مد چارهس-ازم كه ناگاهي خريد از دار بازم بدو گفتا زني شد چارهسازم ريده زن بجانم باز وانگاه-منش بفروختم شد قصه كوتاه---- دعا كرد ان زنش تا ان جوان نيز به يكدم ديدهور--گشت و روان نيز به شوهر گفت تا انجا باستاد ازان پس جمله را بيرون فرستاد بهش بزد يك نعره شويش تا خبر داشت به پيش او نقاب از روي برداشت بز ب------------------------------رفت از خويش و چون با خويش امد زن نيكو دلش در پيش امد---- بدو گفتا چه افتادت كه ناگاه شدي نعره-زنان افتاده در راه---- بدو گفتا يكي زن داشتم من ترا-اين لحظه او پنداشتم م----- ز تو تا-او همه اعضا چنان است كه نتوان گفت مويي در ميان است-- بعينه ان زني گويي به گفتار به ديدار و به بالا و به رفتار رخاك زن خود خواناديت اين مرد غمناك 8اگر او نيستي ريزيده در خاك زن خود رد كه ان زن نه خطا و نه زناكرد زنش گفتا بشارت بادت اي مرد--------------------------------- منم ان زن كه در دين ره سپردم نگشتم كشته از سنگ و ز---------- خداوند از بسي رنجم رهانيد به فضل خود بدين گنجم رسانيد---- كنون هر لحظه صد منت خدا-را كه اين ديدار روزي كرد ما-را 8---به سجده اوفتاد ان مرد در خاك زبان بگشاد كاي دارندها پاك---- چگونه شكر تو گويد زبانم كه نيست ان حد دل يا حد جانم ز خود------------------------را بگفت ان قصه و ان نيك و بد را---- علي الجمله خروشي و فغاني-برامد تاف------------------- غلام و ان برادر وان جوان نيز خجل گشتند اما شادمان نيز چو گردانيد شوي خويش را شاه 90چو اول ان زن ايشان را خجل كرد به اخر مال بخشي--د و بحل كرد -------------------------------به اعرابي وزارت داد انگاه	33	6781146860128062936	981	1608.0	753	1392	70.47413635253906	210	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms035	true	-6085145563125871984	15	300	65	1269	1269	300	پسر گفتش گر اين شهوت نباشد ميان شوي و زن خلوة نباشد 2 نباشد خلق عالم را دوامي نماند در همه گيتي نظامي 3 اگر اين حكمت و تركيب نبود بساط ملك را ترتيب نبود 4 يك-------------------------------ي بايد هزار و يك تن اراست كه تا يك لقمه بنهي در دهان راست 5 بحكمت كارفرمايان اين راه ز ماهي كار ميرانند تا ماه 6 زمين از كف فلك تابد ز دودي كه گر چيزي نبايستي نبودي 7 اگر شهوة نبودي در ميانه نه تو بودي و نه من در زمانه 8- تو شهوة مي براندازي ز مردان دلم را سر اين معلوم گردان 1 پدر گفتش تو زنهار اين مينديش كه برگيرم خيال شهوة از پيش 2 ولي چون تو ز عالم اين گزيدي هم اين گفتي و هم اين را شنيدي 3 بدان مانست كز صد عالم اسرار نه-- تو جز ز يك شهوة خبردار 4 منت زان اين سخن گفتم ب--خلوت كه-- تا بيرون نهي گامي ز شهوت 5 چو با عيسي توان هم راز ب-------------------ودن كه خواهد با خري انباز بودن 6 چرا با خر شريك اءي به ش----------------هوت چو با عيسي توان بودن ب--خلوت 7 چو يك دم----- بيش نيست اين شهوة اخر ازان به جاوداني خلوة اخر 8 چودايم ميكند باقيست خ---------لوت زماني در گذر يعني ز شهوت 9 ز شهوة نيست خلوة هيچ مطل---------------وب كسي كين سر ندارد هست معيوب 10 وليكن چون رسد شهوة ب--غايت ز شهوة عشق زايد بينهايت 11 ولي چون عشق گردد سخت بسيار محبت از ميان ايد پديدار 12 محبت چون ب--حد خود رسد نيز--------- شود جان تو در محبوب ناچيز 13 ز شهوة در--------------------------------------------گذر چون نيست مطلوب كه اصل جمله محبوب--ست محبوب 14 اگر كشته شوي در راه او زار بسي به زانكه در-	35	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms034	false	-7896860402361955905	1	280	6	1255	1352	301	پسر گفتش گر اين شهوت نباشد نب---------------------------اشد خلق عالم را دوامي نماند در همه گيتي نظامي-- اگر-اين حكمت و تركيب نبود بساط ملك را ترتيب نبود ت كه تا يك لقمه گردد در دهن راست بلي بايد هزار و يك تن -راست ح-----------------------------------كمت كارفرمايان اين را- ز ماهي كار ميرانند تا ماه-- زمين از كف فلك تابد ز-دودي كه گر چيزي نبايستي نبودي --اگر شهوت نبودي در ميانه نه من بودي و نه تو در زمانه 80 تو شهوت مي-براندازي ز مردان دلم را سر اين معلوم گردان رگ-----فتش تو زنهار اين مينديش كه برگيرم خيال شهوت از پيش-- ولي چون تو-ز عالم اين گزيدي هم اين گفتي و هم اين را شنيدي-- بدان مانست كز صد عالم اسرار نهاي تو جز ز يك شهوت خبردار-- منت زان اين سخن گفتم به خلوت ت كه تا بيرون نهي گامي ز شهوت 9 چو با عيسي توان هم راز بودن سي توان همراز بودن كه خواهد با خري انباز بودن-- چرا با خر شريك ايي به شهوت ريك ايي به شهوت چو با عيسي توان بودن به خلوت-- چو يك دم نيست بيش ------ان شهوت اخر ازان به جاوداني خلوت اخ چو --دايم ميكند باقي-ت خلوت قيت خلوت زماني در گذر يعني ز شهوت-- ز شهوت نيست خلوت هيچ مطلوب خلوت هيچ مطلوب كسي كين سر ندارد هست معيوب--- وليكن چون رسد شهوت به غايت ز-شهوت عشق زايد بينهايت ا--------ن عشق گردد سخت بسيار محبت از ميان ايد پديدار م---حبت چون به حد خود رسد-نيز ش رسدنير شود جان تو در محبوب ناچيز image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0035png ز شهوت در گذر چون نيست مطلوب كه اصل جمله محبوب است محبوب ---اگر كشته شوي در راه او زار بسي به زانكه در	34	6781146860128062936	1041	1808.5	800	1368	76.09648895263672	205	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms036	true	-8242738129611233254	16	300	72	1297	1297	300	نديدي هيچ مردم روي ان شاه كه روي دل نكردي سوي ان ماه 3 چنان اعجوبه -افاق بودي كه افاقش همه عشاق بودي 4 دو ابرويش كه هم شكل كمان بود دو حاجب بر در سلطان جان بود 5--------------------------- چو چشمي تير مژگانش بديدي دلش قربان شدي كيشش گزيدي 6 كه ديدي ابروي ان دلستان را كه دل قربان نكردي ان كمان را 7 دهانش سي گهر پيوند كرده-- ز دو لعل خوشابش بند كرده 8 خطش فتوي ده عشاق بوده به زيباءي چو ابرو طاق بوده 9 زنخدانش سر مردان فگنده ب--مردي گوي در ميدان فگنده 10 زني در عشق ان بت سرنگون شد دلش بسيار كرد افغان و خون شد 11--------------------------- چو هجرش دست برد خويش بنمود ازان سرگشته و دلريش بنمود 12 بزير خويش خاكستر فرو كرد چو اتش بود ماواگه ازو كرد 13 همه شب نوحه- ان ماه كردي گهي خون ريختي گه اه كردي 14 اگر روزي به صحرا رفتي ان ماه دوان گشتي زن بيچاره در راه 15 چو گوءي پيش اسپش ميدويدي دو گيسو چون دو چوگان ميكشيدي 16 نگه ميكردي از پس روي ان ماه چو باران ميفشاندي اشك بر راه 17------------------------- ز صد چاوش پياپي چوب خوردي كه نه فرياد ونه اشوب كردي 18 به نظاره جهاني خلق بودي كه ان زن را به مردان مينمودي 19 همه مردان ازو حيران بمانده زن بيچاره سرگردان بمانده 20 به اخر چون ز حد بگذشت اين كار دل شهزاده غمگين --------------------گشت ازين بار 21 پدر را گفت تا كي زين گداءي مرا از ننگ اين زن ده رهاءي 22 چ-------------------------------------------نين فرمود انگه شاه عالي كه در ميدان بريد ان كره حالي 23 به پاي كره در بنديد مويش بتازيد اسپ تيز از چارسويش 24 كه تا ان-	36	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms035	false	-8156344566331715467	1	264	4	1221	1383	301	نديدي هيچ مردم روي ان شاه كه روي---------------------- چنان اعجوبها افاق بودي كه افاقش برو عشاق بودي بود--------------------------- دو حاجب بر در سلطان جان بود دو ابرويش كه هم شكل كمان بود چو چشمي تير مژگانش بديدي دلش قربان شدي كيشش گزيدي 3-كه ديدي ابروي ان دلستان را كه دل قربان نكردي ان كمان را-- دهانش سي گهر پيوند كرده ز ز دو لعل خوشابش بند كرده-- خطش فتوي-ده عشاق بوده به زيبايي چو ابرو طاق بوده---------- سر مردان فگنده به مردي گوي در ميدان فگنده سرنگون-------------------- شد دلش بسيار كرد افغان و خون شد زني در عشق ان بت سرنگون شد 23 چو هجرش دست-برد خويش بنمود بدان سرگشته و درويش بنمود به -زير خويش خاكستر فرو كرد چو اتش بود ماواگه ازو كرد همپشه---- نوحها ان ماه كردي گهي خول ريختي گه اه كردي--- اگر روزي به صحرا رفتي ان ماه دوان گشتي زن بيچاره در راه--- چو گويي پيش اسپش ميدويدي دو گيسو چون دو چوگان----------- نگه ميكردي از پس روي ان ماه چو باران ميفشاندي اشك بر راه يكه نه فرياد و نه اشوب كردي ز صد چاوش پياپي چوب خوردي----------------------------- به نظاره جهاني خلق بودي كه ان زن را به مردان مينمودي مر-------دان ازو حيران بمانده زن بيچاره سرگردان بمانده--- به اخر چون ز-حد بگذشت اين كار دل شهزاده غمگين گشت دل شهزاده غمگين گشت ازين بار 30 پدر را-گفت تا-كي زين گدايي مرا از ننگ اين زن ده رهايي image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0040png حنين فرمود انگه شاه عالي كه در ميدان بريد ان كره حالي--- به پاي كره در-بنديد مويش بتازيد اسپ نيز از چارسويش--- كه تا ان	35	6781146860128062936	1025	1799.0	792	1374	74.5997085571289	215	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms037	true	-182048879729484767	0	34	0	156	1307	300	شوم گردد پاره پاره وزين كارش جهان گيرد كناره 25 كشد چون پيل مستش اسپ در راه پياده رخ نيارد نيز در شاه 26--------------------------- به ميدان رفت شاه و شاهزاده جهاني خلق بودند اي-ستاده	37	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms035	false	-8156344566331715467	264	301	1221	1383	1383	301	شوم گردد پاره پاره وزين كارش جهان گيرد كناره سپ در ---------------------راه پياده رخ نيارد نيز در شاه كشد چون پيل مستش اسپ در راه 3 به ميدان رفت شاه و شاهزاده جهاني خلق بود انجا ستاده-	35	6781146860128062936	122	218.0	96	184	66.3043441772461	24	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms037	true	-182048879729484767	35	287	159	1265	1307	300	همه از درد زن خون بار گشته وزان خون خاك چون گلنار گشته 28 چو لشكر خويش را بر هم فگندند كه تا مويش به پاي اسپ بندند 29 زن سرگشته پيش شاه افتاد به حاجت خواستن در راه افتاد 30 كه چون بكشيم و انگه بزاري مرا يك حاجت--ست اخر براري 31 شهش گ------------------------فتا ترا گر حاجت انست----- كه جان بخشم ب--تو خود قصد جان--ست 32 وگر گوءي مكن گيسو كشانم بجز در پاي اسپت خون نرانم 33 وگر گوءي امانم ده زماني زماني نيست ممكن بي اماني 34 ور از شهزاده خواهي همنشيني زماني نيز روي او نه بيني 35 زنش گفتا كه من جان مي-نخواهم زماني نيز امان زان مينخواهم 36 نميگويم كه اي شاه نكو------كار مكش در پاي اسپم سرنگونسار 37 مر اگر شاه عالم ميدهد دست برون زين چار حاجت حاجتي هست 38 مرا جاويد ان حاجت تمام--ست شهش گفتا بگو اخر-- كدامست 39 كه گر زين چار حاجت سر بتابي جزين چيزي كه ميخواهي بيابي 40 زنش گفتا اگر امروز ناچار ب--زير پاي اسپم ميكشي زار 41 مرا انست حاجت اي خداوند كه موي من به پاي اسپ او بند 42 كه تا چون اسپ تازد بهر ان كار ب--زير پاي اسپم او كشد زار 43 كه چون من كشته- ان ماه گردم هميشه زنده -اين راه گردم 44 بلي گر كشته معشوق باشم ز نور عشق بر عيوق باشم 45 زنيام مردءي چندان ندارم دلم خون گشت گوء--ي جان ندارم 46 چنين وقتي چو من زن را كه اهل--ست براور اين قدر حاجت كه سهل--ست	37	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms036	false	-8813710129659092752	0	233	0	1065	1405	301	همه-از درد-زن خون-بار گشته وزان خون خاك چون گلنا--------- چو لشكر خويش را بر-هم فگندند كه تا مويش به پاي اسپ بندند ا--زن سرگشته پيش شاه افتاد به حاجت خواستن در راه افتاد -----------------------------مرا يك حاجت است اخر براري كه چون ميبكشيام وانگه بزاري بش گفت----ا تراحاجت گر ان است كه جان بخشم به تو قصدم به جان است--- وگر گويي مكن گيسو-كشانم بجز در پاي اسپت خون نرانم--- وگر-گويي امانم ده زماني زماني نيست ممكن بي-اماني--- ور از شهزاده خواهي همنشيني زماني نيز روي او ن--بيني--- زنش گفتا كه من جان مي نخواهم زماني نيز امان زان مينخواهم 80 نميگويم كه-اي شاه نكوكار كوكار مكش در پاي اسپم سرنگونسار مر----اگر شاه عالم ميدهد دست برون زين چار حاجت حاجتي هست ---مرا جاويد ان حاجت تمام است شهش گفتا بگو تا ان كدام است- كه گر زين چار حاجت سر بتابي جزين چيزي كه ميخواهي بيابي--- زنش گفتا اگر امروز ناچار به زير پاي اسپم ميكشي زار ه -مرا انست حاجت اي خداوند كه موي من به پاي اسپ او بند كه--- تا چون اسپ تازد بهر ان كار به زير پاي اسپم او كشد زار--- كه چون من كشتها ان ماه گردم هميشه زندها اين راه گردم م---لي گرگشتها معشرق باشم ز نور عشق بر عيوق باشم -----يام مرديي چندان ندارم -لم خون گشت و گويي جان ندارم--- چنين وقتي جو من زن را-كه اهل است -راور اين-قدر حاجت كه سهل است	36	6781146860128062936	958	1630.5	747	1164	82.30240631103516	190	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms038	true	-7096429003755420458	44	102	183	439	1257	300	يكي علوي يكي عالم يكي حيز ب--سوي روم ميبردند هر چيز 2 گرفتند اين سه تن را كافران راه بخواري پيش بت بردند ناگاه 3 بدان هر سه چنين گفتند كفار كه بت را سجده بايد كرد ناچار 4 وگرنه هر سه تن را خون بريزيم امان ندهيم بل كاكنون بريزيم 5 بدان كفار گفتند ان سه استاد	38	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms036	false	-8813710129659092752	248	301	1159	1405	1405	301	يكي علوي يكي عالم يكي حيز به سوي روم ميبردند هر چيز-- گرفتند ا-ن سه تن را كافران راه بخواري پيش بت بردند ناگاه ب--دان هر-سه چنين گفتند كفار كه بت را سجده بايد كرد ناچار-- وگرنه هر-سه تن را خون بريزيم امان ندهيم بل كاكنون بريزيم ب--دان كفار گفتند ان سه استاد-	36	6781146860128062936	242	440.5	191	258	93.79844665527344	50	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms038	true	-7096429003755420458	102	299	439	1256	1257	300	كه ما را يك شبي بايد امان داد -6 كه خواهيم امشبي انديشه كردن كه شايد بت پرستي پيشه كردن 7 امان دادند يك شب ان سه تن را كه تا بينند هر يك خويشتن را 8 زبان بگشاد علوي گفت ناچار به پيش بت ببايد بست زنار 9 كه- از جدم تمامست استطاعت كند در حق من فردا شفاعت 10 زبان بگشاد عالم گفت من نيز نيارم گفت ترك جان و تن نيز 11 كه گر بت را نهم سر بر زمين من برانگيزم شفيع از علم-- دين من 12 م-----------------------خنث گفت من گمراه ماندم كه بي-عون شفاعت خواه ماندم 13 شما را چون شفيعي-ست و مرا نيست ز من اين سجده كردن پس روا نيست 14-------------------- چو شمعي گر برندم سر چه باك--ست نيارم سجده بت كان هلاكست 15 نيا--رم سر به پيش بت فرو خاك ورم خود سر زتن برند بي باك 16 چو جان ان هر دو را درخورد امد---- چنين جاءي مخنث مرد امد 17 عجب كارا كه وقت ازمايش مخنث راست در مردي ستايش 18------------------ چو قارونان درين ره عور ايند هزبران در پناه مور ايند 19 ز حيزي گر كمي در عشق دلخواه نه-- اخر ز موري كم درين راه	38	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms037	false	-7553255516772951084	0	184	0	807	1306	301	كه ما را يك شبي بايد امان داد 80 كه بايد-- امشبي انديشه كردن كه شايد بت پرستي پيشه كردن-- امان دادند يك شب ان سه تن را كه تا بينند هر-يك خويشتن را-- زبان بگشاد علوي گفت ناچار به پيش بت ببايد بست زنار كه من از جد دارم--- استطاعت كند در حق من فردا شفاعت--- زبان بگشاد عالم گفت من نيز نيارم گفت ترك جان و تن نيز--- كه گر-بت را نهم سر بر زمين من برانگيزم شفيع از علم و دين من كه بي عون شفاعتخواه ماندم مخنث گفت من گمراه ماندم كه بي عون5------------------- شما را چون شفيع است و مرا نيست ز من اين سجده كردن پس رو- نيارم سجدها بت كان هلاك است چو شمعي گر برندم سر چه باك است ني ورم خود سر ز تن برند بيباك نيارم سر به پيش بت فرو خاك ورم خ 8---------------------- چو جان ان هر-دو را درخورد امدچنين چنين جايي مخنث مرد امد image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0042png دهزبران در پناه مور ايند چو قارونان درين ره عور ايند ا--------------------------ز حيزي گر-كمي در عشق دلخواه نهاي اخر ز موري كم درين راه	37	6781146860128062936	623	1007.5	468	894	69.68679809570312	139	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms039	true	-4134407012376738990	0	121	0	499	1291	300	سليمان با چنان كاري و باري بخيلي مور بگذشت از كناري 2 همه موران بخدمت پيش رفتند بيك -ساعت هزاران بيش رفتند 3 مگر موري نيامد پيش زودش كه تلي خاك پيش خانه بودش 4 چو باد ان مور يك يك ذره -خاك برون ميبرد تا ان تل شود پاك 5 سليمانش بخواند و گفت اي مور چو ميبينم ترا بي-طاقت و زور 6 اگر تو عمر نوح و صبر ايوب ب--دست اري نگردد كار تو خوب 7----------------------------------- به بازوي چو تو كس نيست اين كار ز تو اين تل نگردد ناپديدار 8 زبان بگشاد مور و گفت اي شاه به--مت ميتوان رفتن درين راه 9 تو منگر در نهاد و نبيت من نگه كن در كمال همت من 10 يكي	39	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms037	false	-7553255516772951084	193	301	843	1306	1306	301	سليمان با چنان كاري و باريبه خيا اران به ------------------------خدمت پيش رفتند به يكساعت هزاران بيش رفتند -------وري نيامد پيش زودش كه تلي خاك پيش خانه بودش-- چو بادي --مور يك-يك ذرها خاك برون ميبرد تا ان تل شود پاك-- سليمانش بخواند و گفت اي مور چو ميبينم ترا بي طاقت و زور-- اگر تو-عمر نوح و صبر ايوب به دست اري نگردد كار تو خوب ست اين كارز تو اين تل نگردد ناپديدار به بازوي چو تو كس نيست اين كار----------------------------- زبان بگشاد مور و گفت اي شاه به همت ميتوان رفتن درين راه-- تو منگر در نهاد بنيت-- من نگه كن در كمال نيت من يكي----	37	6781146860128062936	391	666.5	300	541	72.27356719970703	85	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms039	true	-4134407012376738990	121	300	499	1291	1291	300	مور--ست كز من ناپديد--ست ب--دام عشق خويشم در كشيدست 11 ب--من گفت---ست گر تو اين تل --خاك---- ازينجا بفگني و-ره كني پاك 12 من اين خرسنگ هجران تو از راه بر-اندازم نشينم با تو انگاه 13 كنون اين كار را بسته ميانم بجز اين خاك بردن ميندانم 14 اگر اين خاك گردد ناپديدار توانم گشت وصلش را خريدار 15 وگر از من برايد جان درين باب نباشم مدعي باري و كذاب 16 عزيزا عشق از موري بياموز چنين بيناءي از كوري بياموز 17 كليم مور اگرچه بس سياه-------ست وليكن از ك-رداران راه--ست 18 بچشم خرد منگر سوي موري كه او را نيز در دل هست شوري 19 درين ره ميند-انم كين چه حال--ست كه شيري را ز موري گوشمال--ست 1 --------------------------------------------علي ميرفت روزي گرمگاهي رسيد اسيب او بر مور راهي 2---------------------- مگر ان مور ميزد پا و دستي ز عجزش در علي امد شكستي 3 بتر-----سيد و بغايت مضطرب شد چنان شيري ز موري منقلب شد 4 بسي بگريست و حيلت كرد بسيار كه تا ان مور باز امد برفتار 5-------------------- شبانگه مصطفي را ديد در خواب بدو گفت-	39	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms038	false	3263200417220544347	0	188	0	871	1346	301	مور است كز من ناپديد است به دام عشق خويشم در كشيده است به من گفته است گر----اين تل پرخاك ازي ازينجا بفگني و ره كني پاك--- من اين خرسنگ هجران تو از راه بر اندازم نشينم با تو انگاه ب---نون اين كار را بسته ميانم بجز اين خاك بردن ميندانم--- اگر اين خاك گردد ناپديدار-توانم گشت وصلش را خريدا---- وگر-از من برايد جان درين باب نباشم مدعي باري و كذاب--- عزيزا عشق از موري بياموز چنين بينايي از كوري بياموز 0گ--ليم مور اگرچه بس سياه است هاست وليكن از كمرداران راه است به -چشم خرد منگر سوي موري كه او را نيز در دل هست شوري د---رين ره مي ندانم كين چه حال است كه شيري را ز موري گوشمال است image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0039png علي ميرفت روزي گرمگاهي رسيد اسيب او بر مور راهي ز عجزش در علي امد شكستي مگر ان مور ميزد پا و دستي ز چنان شيري ز موري منقلب شد 94 بپرسيد و بغايت مضطرب شد-چنان شيريز----------------- بسي بگريست و حيلت كرد بسيار كه تا ان مور باز امدب بدو گفت اي علي در راه مشتاب شبانگه مصطفي را ديد در خواب-بدو گفت	38	6781146860128062936	693	1140.0	541	918	75.49019622802734	130	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms040	true	-7342960699467077856	0	116	0	481	1295	300	اي علي در راه مشتاب 6 -----------------------------------------------------------كه دو روز از پي يك مور دايم ز تو بود اسمانها پر متايم 7 نباشي از سلوك خويش اگاه كه موري را كني ازرده در راه 8 چ-نان موري كه معني دار بود-ست همه ذكر خدايش كار بود-ست 9 علي را لرزه بر اندام افتاد ز موري شير حق در دام افتاد 10 پيمبر گفت خوش باش و مكن شور كه پيش حق شفيعت شد همان مور 11 كه يارب قصد حيدر در ميان نيست اگر خصمي ب--من بود اين زمان نيست 12--------------------------------- جوانمردا بدان كز درد دين بود كه با موري چنان شيري چنين بود 13- چو حيدر در شجاعت شير زوري كه ديدي بسته بر فتراك موري	40	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms038	false	3263200417220544347	176	300	816	1343	1346	301	اي علي در راه مشتاب شبانگه مصطفي را ديد در خواببدو گفت ز تو بود اسمانها پر متايم كه دو روز از پي يك مور دايم ز تو بود------------------- نباشي از سلوك خويش اگاه كه موري را كني ازرده در راه 90 چنان موري كه معني دار بودهست همه ذكر خدايش كار بودهست --علي را لرزه بر اندام افتاد ز موري شير حق در دام افتاد--- پيمبر گفت خوش باش و مكن شور كه پيش حق شفيعت شد همان مور ن نيس--------------------------ت اگر خصمي به من بود-اين زمان نيست كه يا رب قصد حيدر در ميان نيست اگ 0 جوانمردا بدان از درد دين بود كه با موري چنان شيري چنين بود 995 چو حيدر در شجاعت شير-زوري كه ديدي بسته بر فتراك موري	38	6781146860128062936	414	737.0	315	579	71.50259399414062	92	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms040	true	-7342960699467077856	117	300	484	1295	1295	300	خنك جاني كه او از حق خبر داشت قدم بر امر حق بنهاد و برداشت 15 تو گر بر جهل مطلق در سلوكي گداي مطلقي ور از-ملوكي 16 نظر بايد فگند انگه قدم زد كه نتوان بينظر در ره قدم زد 17 اگر تو بي-نظر در ره زني گام نگونساريت بار ارد سرانجام 18 چو------------------------------بر عميا روي همچون خران تو نه ممتازي بعقل از ديگران تو 19 قدم بشمرده نه گر مرد راهي كه بشمردهست از مه تا به ماهي 20 اگر گامي نهي بي-هيچ فرمان بسي دردت رسد بي-هيچ درمان 21 گر اينجا گام برگيري زماني نبايد رفت در گورت جهاني 22------------------------ همي هر كس كه اينجا يك زمان رفت همان انگار كانجا صد جهان رفت 23 اگرچه حيرت اينجا يك دم افتد ولي انجايگه صد عالم افتد 24 -------------------------------------------اگر امروز گامي مينهي پاك نبايد رفت صد فرسنگ در خاك 25 دريغا مينبيني سود بسيار كه گر بيني دمي ننشيني از كار 26 بهر گامي كه برگيري تو امروز ز حضرت تحفه-- يابي دل-فروز 27 چنين سودي چو هر دم ميتوان كرد چرا از كاهلي بايد زيان كرد 1 فرس مي-راند نوشروان-	40	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms039	false	-1904709183240411599	6	180	25	836	1355	301	خنك جاني كه او از حق خبر داشت قدم بر-امر--------------------- تو گر بر جهل مطلق در سلوكي گداي مطلقي گر از ملوكي ---نظر بايد فكند انگه قدم زد كه نتوان بينظر در ره قدم زد ---اگر تو بي نظر در ره زني گام نگونساريت بار ارد سرانجام كه شهبازي به عقل از ديگران تو 2 چو بر عميا روي همچون خران تو ق-------------------------------دم بشمرده نه گر مرد راهي كه بشمردهست از مه تا به ماهي ---اگر گامي نهي بي هيچ فرمان بسي دردت رسد بي هيچ درمان ---گر اينجا گام برگيري زماني ببايد رفت در گورت جهاني اگرچه شيرت اينجايك دم افتد همي هر-كس كه اينجا يك زمان رفت همان انگار كانجا صد جهان رفت------------------------------- ولي انجايگه صد عالم افتد image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0044png اگر امروز كامي مينهي پاي نبايد رفت صد فرسنگ در خاك--- دريغا مينبيني سود بسيار كه گر بيني دمي ننشيني از كار به -هر گامي كه برگيري تو امروز ز حضرت تحفهاي يابي دلافروز--- چنين سودي چو هر-دم ميتوان كرد چرا از كاهلي بايد زيان كر 3- فرس مي راند نوشروان	39	6781146860128062936	686	1168.5	534	917	74.80915832519531	135	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms041	true	-4483940963406279710	0	128	0	531	1255	300	چو تيري ب--ره در چون كماني ديد پيري 2 درختي چند ميبنشاند ان پير شهش گفتا چو كردي موي چون شير 3 چ---------------------------و روزي چند را باقي نماني درخت اينجا چرا در مي نشاني 4 بشاه ان پير گفتا حجتت بس چو كشتند از براي ما بسي كس 5 كه تا امروز ازي--نجا بهره داريم براي ديگران ما هم بكاريم 6 بوسع خود ببايد رفت گامي كه در هر گام ميبايد نظامي 7 خوش امد شاه را گفتار ان پير كفي پر كرد زر گفتا كه اين گير 8 بدو ان پير گفت اي شاه پيروز د-----رخت من ب--بار امد هم امروز 9 چه گر شد عمر من افزون ز هفتاد ازين كشتم تو داني بد نيفتاد 10-------------------------- نداد اين كشت ده سال انتظارم كه هم امروز زر	41	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms039	false	-1904709183240411599	180	300	836	1350	1355	301	چو تيري به ره در چون ك پير--------------------------------------شهش گفتا چو كردي موي چون شير درخت چند ميبنشاند ان پيرشهشگ تو روزي چند را باقي نماني درخت اينجا چرا در مي-نشاني ه -شاه ان پير گفتا حجتت بس چو كشتند از براي ما بسي كس-- كه تا امروز از اينجا بهره داريم براي ديگران ما هم بكاريم ه -وسع خود ببايد رفت گامي كه در هر-گام ميبايد نظامي-- خوش امد شاه را گفتار ان پير كفي پر كرد زر گفتا كه ه-------- بدو ان پير گفت اي شاه پيروز پيروزدرخت من به بار امد هم امروز سفتا ---------------------------ازين كشتم تو داني بد نيفتاد چه گرشد عمر من افزون ز هفتاد نداد اين كشت ده سال انتظارم كه هم ام كه هم	39	6781146860128062936	427	735.0	323	595	71.76470947265625	92	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms041	true	-4483940963406279710	127	300	528	1255	1255	300	زر اورد بارم 11 چو شه را خوش-تر امد اين جوابش زمين وده بدو بخشيد و ابش 12 ترا امروز بايد كرد كاري كه بي-كارت نخواهد بود باري 13-------------------- قدم در راه دين بايد نهادن------------- رعونت بر زمين بايد نهادن 14 اگر مردي محاسن همچو مردان ----------طهارت جاي را جاروب گردان 15 نداري شرم با اين زور بازو نهادن سنگ خود را در ترازو 16 تو كم باشي ز سگ بشنو سخن را گر از سگ بيش داني خويشتن را 1---------------- يكي از خواجه- جندي بپرسيد كه تو به يا سگي وز كس نترسيد 2 مريدانش دويدند اشكاره كه تا انجا كنندش پاره پاره 3 بيك ره منع كرد ان جمله را پير بدو گفتا نيم اگه ز تقدير 4 نشد معلومم اي جان پدر حال جوابت چون توان اورد در قال 5 گر از اوباش راه ايمان برم من توانم گفت كز سگ بهترم من 6--------------------------------- وگر ايمان نخواهم برد از اوباش چو موءي بود مي از سگ من اي كاش 7 چو پرده بر نيفتاد-ست از پيش منه بر سگ بموءي---	41	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms040	false	5113017268613830434	0	158	0	745	1350	301	زر اورد بارم 93 چو شه را خوش تر امد اين جوابش زمين -ده بدو بخشيد 0 ايد كردك-------------------اري كه بي كارت نخواهد بود باري ترا امروز بايد كردكاري قدم در راه دين بايد نهادنرعونت بر زمير رعونت بر زمين بايد نهادن--- اگر مردي محاسن همچو مردان سمچو مردانطهارت جاي را جاروب گردان دارم---- شرم با اين زور بازونه-ادن سنگ خود را در ترازو تو----كم باشي ز-سگ بشنو سخن را image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0041png يكي از خواجها جندي بپرسيد كه تو به يا سگي وز كس نترسيد-- مريدانش دويدند اشكاره كه تا انجا كنندش پاره پاره به يك ره منع كرد ان جمله را پير بدو گفتا نيم اگه ز تقدير-- نشد معلومم اي جان پدر حال جوابت چون توان اورد در قال -------------------------------توانم گفت كز سگ بهترم من هگر از اوباش راه ايمان برم منت 950 وگر ايمان نخواهم برد از اوباش چو مويي بود-مي از سگ------------ چو پرده بر نيفتادهست از پيش منه بر سگ به مويي	40	6781146860128062936	590	1000.0	451	826	71.42857360839844	123	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms042	true	-7338626511453363543	0	139	0	589	1264	300	منت از خويش 8 كه گر سگ را ميان خاك راه--ست ول-يكن با تو از يك جايگاهست 1 مگر معشوق طوسي گرمگاهي چو بي-خويشي برون ميشد ب---راهي 2- يكي سگ پيش او امد در-ان راه ز بي-خويشي بزد سنگيش ناگاه 3 سواري سبز-جامه ديد از دور درامد از پسش روءي همه نور 4 بزد يك تازيانه سخت بر-وي بدو گفتا كه هان اي بي-خبر هي 5-------------------------- نميداني كه بر كه ميزني سنگ كه با او نيستي در اصل همرنگ 6 نه از يك قالبي با او بهم تو چرا از خويش ميداريش كم تو 7--------------------------------- چو سگ از قالب قدرة جدا نيست فزوني كردنت بر سگ روا نيست 8 سگان در پرده پنهانند اي دوست------ ببين گر پاك مغزي بيش ازين پوست 9 كه سگ گرچه ب-----صورت ناپسند--ست وليكن در صفت جانش بلندست 10 بسي اسرار با سگ در	42	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms040	false	5113017268613830434	158	300	745	1346	1350	301	منت از خويش ك--ه گر سگ را ميان خاك راه است و ليكن با تو از يك جايگاه است مگر معشوق طوسي گرمگاهي چو بي خويشي برون ميشد ببه راهي هه يكي سگ پيش او امد در ان راه ز بي خويشي بزد سنگش بناگاه-- سواري سبز جامه ديد از دور درامد از پسش رويي همه نور --بزد يك تازيانه سخت بر وي بدو گفتا كه هان اي بي خبر هي كه با او نيستي در اصل همرنگ نميداني كه بر كه ميزني سنگ نهاز------------------------------- يك قالبي با او بهم تو چرا از خويش ميداريش كم تو ت جدانيست فزوني منتت بر سگ روانيست چو سگ از قالب قدرت جدا-نيست----------------------------- سگان در پرده پنهانند اي دوستبين گر ببين گر پاك مغزي بيش ازين پوست كه----- گرچه سگ به صورت ناپسند است وليكن در صفت جايش بلند است- بسي اسرار با سگ در	40	6781146860128062936	491	802.5	377	674	72.84866333007812	92	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms042	true	-7338626511453363543	140	300	596	1264	1264	300	وليكن ظاهر او سد ان--ست 1 يكي صوفي گذر ميكرد نا--------------------------------گاه عصا--------- را بر سگي زد در سر راه 2 چو زخمي سخت بر دست سگ افتاد سگ امد در خروش و در تگ افتاد 3-------------------------- به پيش بوسعيد امد خروشان ب--خاك افتاد-- دل از كينه جوشان 4 چو دست خود بدو بنمود برخاست ازان صوفي غافل داد ميخواست 5 بصوفي گفت شيخ اي بي وفا مرد كسي با بيزباني اين جفا كرد 6 شكستي دست او تا پست افتاد چنين عاجز شد و-از دست افتاد 7 زبان بگشاد صوفي گفت اي پير نبود از من كه از سگ بود تقصير 8 چو كرد او جامه -من نانمازي عصاءي خورد از من نه ببازي 9 كجا سگ ميگرفت ارام انجا فغان ميكرد و ميزد گام انجا 10 بسگ گفت انگه ان شيخ يگانه ---------كه تو از هر چه كردي شادمانه 11 بجان من ميكشم ان-را غرامت بكن حكم و ميفگن با قيامت 12 وگر خواهي كه من بدهم جوابش كنم-	42	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms041	false	-3660182983976130893	1	159	4	725	1425	302	وليكن ظاهر او سد ان است image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0046png رمي كردناگاه عصايي زد سگي را ب----------ر سر راه يكي صوفي گذر ميكردناگاه ------سگ امد در خروش و در تگ افتاد چو زخمي سخت بر دست سگ افتاد به پيش بوسعيد امد خروشان به خاك افتاد و دل از كينه جوشان ---و دست خود بدو بنمود برخاست ازان صوفي غافل داد ميخواست به صوفي گفت شيخ اي بي وفا مرد كسي با بيزباني اين جفا كرد-- شكستي دست او تا-پست افتاد چنين عاجز شد و بر دست افتاد-- زبان بگشاد صوفي گفت اي پير نبود از من كه از سگ بود تقصير-- چو كرد او جامها من نانمازي عصايي خورد از من نه ببازي-- كجا-سگ ميگرفت ارام انجا فغان ميكرد و ميزد گام انجا به -سگ گفت انگه ان شيخ يگانه بيخ يگانهكه تو از هر-چه گردي شادمانه به -جان من ميكشم ان را غرامت بكن حكم و ميفگن با قيامت 5- وگر خواهي كه من بدهم جوابش كنم	41	6781146860128062936	577	976.0	442	754	76.52519989013672	117	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms043	true	-4170626509247023334	0	156	0	684	1287	300	از بهر تو اينجا عقابش 13 نخواهم من كه خشم الود گردي چنان خواهم كه تو خشنود گردي 14 سگ انگه گفت اي شيخ يگانه چو ديدم جامه- او صوفيانه 15 شدم ايمن كزو نبود گزندم چه دانستم كه سوزد بند بندم 16 اگر بودي قباپوشي درين راه مرا زو احترازي بودي انگاه 17 چو ديدم جامه- اهل سلامت شدم ايمن ندانستم تمامت 18 عقوبت گر كني او را كنون ------كن وزو اين جامه- مردان برون كن 19 كه تا از شر او ايمن توان بود كه از رندان نديدم اين زيان بود 20 بكش زو خرقه- اهل سلامت تمام-ست اين عقوبت تا قيامت 21 چو سگ را در ره او اين مقام--ست فزوني جستنت بر سگ حرام--ست 22 اگر تو خويش از سگ بيش داني يقين دان كز سگي خويش داني 23 چو افگندند در خاكت چنين زار ببايد اوفتادن سر نگون سار 24 كه------------------------------------------- تا تو سركشي در پيش داري بلا-شك سرنگوني بيش داري	43	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms041	false	-3660182983976130893	159	302	725	1425	1425	302	از بهر تو اينجا عقابش--- نخواهم من كه خشم الود گردي چنان خواهم كه تو خشنود گردي--- سگ انگه گفت اي شيخ يگانه چو ديدم جامها او صوفيانه--- شدم ايمن كزو نبود گزندم چه دانستم كه سوزد بند-بندم ---اگر بودي قباداري درين راه مرا-زو احترازي بودي انگاه --9چو ديدم جامها اهل سلامت شدم ايمن ندانستم تمامت عق---وبت گر-كني او را كنون كن ون كن وزو اين جامها مردان برون كن كه--- تا از شر او ايمن توان بود كه از رندان نديدم اين زيان-بود--- بكش زو خرقها اهل سلامت تماماست اين عقوبت تا-قيامت چو----سگ را در روار -اين مقام است -زوني جستنت بر سگ حرام است ---اگر تو خويش از سگ بيش داني يقين دان كز سگي خويش داني--- چو افگندند در خاكت چنين زار ببايد اوفتادن سر-نگون-سار image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0043png كه تا تو سركشي در پيش داري بلا شك سرنگوني بيش داري-	41	6781146860128062936	622	1067.5	489	743	83.71466827392578	127	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms043	true	-4170626509247023334	157	300	687	1287	1287	300	ز مشتي خاك چندين چيست لافت كه بهر خاك ميبرند نافت 26 همي هر كس كه اينجا خاك تر بود يقين ميدان كه انجا پاكتر بود 27 چو مردان خويشتن را خاك كردند ب--مردي جان و تن را پاك كردند 28 سرافرازان اين ره زان بلندند كه كلي سركشي از سر-فگندند 1 چو بوالفضل حسن در نزع افتاد يكي گفتش كه اي شرع از تو اباد 2 چو برهد يوسف جان تو از چاه فلان جاءي كنيمت دفن انگاه 3 زبان بگشاد شيخ و گفت زنهار كه ان جاي بزرگان--ست و ابرار 4 كه باشد همچو من صد بي سر و پاي كه خود را گور خواهد در چنان جاي 5 بدو گفتند اي نيكو دل پاك كجا خواهي كه انجا باشدت خاك 6 زبان بگشاد با جاني همه شور كه بر بالاي ان تل بايدم گور 7 كه ا--------------------------نجا هم خراباتي بسي-	43	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms042	false	-4576500648434670697	0	138	0	607	1417	301	ز مشتي خاك چندين چيست لافت كه بهر خاك ميبرند نافت--- همي هر-كس كه اينجا خاك-تر ش-د يقين ميدان كه انجا پاكتر شد 990 چو مردان خويشتن را خاك كردند به مردي جان و تن را پاك كردند--- سرافرازان اين ره زان بلندند كه كلي سركشي از سر فكندند --چو بوالفضل حسن در نزع افتاد يكي گفتش كه اي شرع از تو اب---- چو بزهد يوسف جان تو از چاه فلانجاي-ي كنيمت دفن انگاه-- زبان بگشاد شيخ و گفت زنهار كه ان جاي بزرگان است و ابرار ه9كه باشد همچو من صد بي سر و پاي كه خود را-گور خواهد در چنان جاي-- بدو-گفتند اي نيكو-دل پاك كجا خواهي كه انجا باشدت خاك-- زبان بگشاد با جاني همه شور كه بر بالاي ان تل بايدم گور هم از دزدان بي حاصل كسي هست كه انجا هم خراباتي بسي	42	6781146860128062936	555	997.0	430	632	87.81645202636719	122	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms044	true	3116272799487815167	1	175	4	791	1335	300	هم از دزدان بي حاصل كسي هست 8------------------------------------ مقامر نيز بسيارند انجا همي جمله گنه گارند انجا 9 كنيدم دفن هم در جاي ايشان نهيد انگه سرم بر پاي ايشان 10 كه من درخورد ايشانم هميشه كه در معني چو دزدانم --هميشه 11 ميان اين گنه گارانست كارم كه با ان كاملان طاقت ندارم 12----------------------- چه گر اين قوم بس تاريك باشند ب--نور رحمتش نزديك باشند 13 چو جاءي تشنگي باشد بغايت كشد در خويشتن ابي --نهايت 14 كه هر جاءي كه عجزي پيش ايد نظر انجا ز رحمت بيش ايد ebkhsh 3 1 پسر گفتش كه زن زانست مقصو---د كه فرزندي شود شايسته موجود 2 كه چون كس راست فرزند يگانه----------------- بماند ذكر خيرش جاودانه 3-------------------------- اگر فرزند من اگاه باشد مرا فردا شفاعت خواه باشد 4 چو فرزند خلف ايد پديدار ب--صد جانش توان گشتن خريدار 5 -------------------------همه كس را چنين فرزند بايد به فرزندم چنين پيوند شايد 1 پدر گفتش كه فرزند-ست مطلوب ولي وقتي كه نبود مرد معيوب 2 كسي كو مبتدي باشد درين كار گر ايد هيچ فرزندش پديدار	44	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms042	false	-4576500648434670697	126	301	556	1417	1417	301	هم از دزدان بي حاصل كسي هست كه انجا هم خراباتي بسي هستهم از دزدان مقامر نيز بسيارند انجا همي جمله گنه كارند انجا 0-كنيدم دفن هم در جاي ايشان نهيد انگه سرم در پاي ايشان--- كه من درخورد ايشانم هميشه كه در سيرت چو ايشانم به پيشه ست ك---------------------ارم كه با ان كاملان طاقت ندارم ميان اين گنه كارانست كارم چه گر اين قوم بس تاريك باشند به نور رحمتش نزديك باشند--- چو جايي تشنگي باشد بغايت كشد در خويش-- ابي بينهاي 5-- كه هر جايي كه عجزي پيش ايد نظر انجا-ز رحمت بيش ايد پسرگفتش------------ كه زن زانست مقصود كه كه فرزندي شود شايسته موجود image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0048png بماند ذكر خيرش جاودانه كه چون كس راست فرزندي يگانه اگر فرزند من اگاه باشد مرا فردا شفاعت-خواه باشد-- چو فرزند خلف ايد پديدار به صد جانش توان گشتن خريدار به فرزند چنين پيوند شايد 10همه كس را چنين فرزند بايد-به فرزند- چنين پ----------- پدر گفتش كه فرزنداست مطلوب ولي وقتي كه نبود مرد معيوب --كسي كو مبتدي باشد درين كارگ-ر ايد هيچ فرزندش پديدار-	42	6781146860128062936	660	1108.5	514	926	71.27429962158203	127	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms044	true	3116272799487815167	176	300	793	1335	1335	300	شود معيوب و پس مفعول گردد ز سر معرفت معزول گردد 4 ترا گر دين ابراهيم باشد ب-قربان پسر تعليم باشد 1--- مگر يك روز ابراهيم ادهم بپرسيد از يكي درويش پر غم 2 كه بودي با زن و فرزند هرگز چنين گفت او كه نه گفتا زهي عز 3 بدو درويش گفت اي مرد مردان چراگوءي مرا اگاه گردان 4 چنين گفت انگه ابراهيم كاي مرد هر ان درويش درمانده كه زن كرد 5 به كشتي در نشست او بي خور و خواب وگر فرزندش امد گشت غرقاب 6-- دل از فرزند چون در بندت افتاد كه شيرين دشمني فرزندت افتاد 7 اگرچه در ادب صاحب قراني چو فرزندت پديد امد نه اني 8 اگرچه زاهدي باشي گرامي چو فرزند امدت رندي تمامي-	44	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms043	false	-3342697239468972518	0	108	0	526	1429	301	شود معيوب و پس مفعول گردد ز سر معرفت معزول گردد-- ترا-گر دين ابراهيم بايدبه قربان پسر تسليم بايد 1010 مگر-يك روز ابراهيم ادهم بپرسيد-از يكي درويش پرغم--- كه بودي با-زن و فرزند هرگز چنين گفت او كه نه گفتا زهي عزا- بدو درويش گفت اي مرد مردان چراگويي مرا اگاه گردان-- چنين گفت انگه ابراهيم كاي مرد هر ان درويش درمانده كه زن كرد-- به كشتي در-نشست او-بي خور و خواب وگر فرزندش امد گشت غرقاب 102 دل از فرزند چون در بندت افتاد كه شيرين دشمني فرزندت افتاد گ---رچه در-ادب صاحب-قراني چو فرزندت پديد امد نه اني اگ--رچه زاهدي باشي گرامي چو فرزند امدت رندي تمامي	43	6781146860128062936	506	909.0	400	549	92.1675796508789	106	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms045	true	-4272794807517436505	1	196	2	847	1282	300	جهان صدق شيخ گورگاني كه قطب وقت خود بود از معاني 2 يكي گربه بدي در خانقاهش كه ديدي شيخ روزي چند راهش 3 -----------------------------------------------مگر در دست و در پاي از اديمش غلافي كرده بودندي مقيمش 4 كه تا چون ميرود هر لحظه از جاي نه دست او شود الوده نه پاي 5 زماني در كنار شيخ رفتي زماني بر سر سجاده خفتي 6 چو بودي ساعتي در دادي اواز كه تا خادم بر او امدي باز 7 بدست خود ببستي دستوانش وز انجا ان زمان كردي روانش 8 بم-طبخ بود ماواگه گرفته نبودي گوشتي از وي نهفته 9 نبردي هيچ چيز از پخته و خام مگر چيزي كه دادندي ب-هنگام 10------------------------- امين خانقاه و سفره بودي--------- نديدي كس كه چيزي در ربودي 11 مگر يك روز در مطبخ شبانگاه ز-تابه گوشتي بربود ناگاه 12 به اخر خادم او را چون طلب كرد بسي گوشش بماليد و ادب ------------------------------كرد 13 ب--يامد گربه پيش شيخ ديگر نشست از خشم در كنجي مجاور 1--4 طلب كردش ز خادم شيخ انگاه بگفتش خادم انچ افتاد در راه 15 بخواند ان گربه را شيخ وفادار بدو گفتا چرا كردي چنين كار 16 مگر ان گربه بود ابستن انگاه شد	45	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms043	false	-3342697239468972518	108	301	526	1429	1429	301	جهان صدق شيخ كرك-اني كه قطب وقت خود بود از معاني يكس-ي گربه بدي در خانقامش كه ديدي شيخ روزي چند راهش image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0045png 25 مگر در دست و در پاي از اديمش غلافي كرده بودندي مقيمش كه-- تا چون ميرود هر لحظه از جاي نه دست او شود الوده نه پاي زم--اني در كنار شيخ رفتي زماني بر سر سجاده خفتي-- چو بودي ساعتي در-دادي اواز كه تاخ-ادم بر او امدي باز به دست خود ببستي دستوانش وز انجا انگهي ك--ردي روانش 1به مطبخ بود ماواگه گرفته نبودي گوشتي از وي نهفته-------- 1030 يز از پخته و خام مگر چيزي كه دادندي بههنگام نبردي هيچ چيز از پخته و خام امين خانقاه و سفره بودينديدي كسر نديدي كس كه چيزي در ربودي ---مگر يك روز در مطبخ شبانگاه ز تابه گوشتي بربود ناگاه ك-----------------------------رد بسي گوشش بماليد و ادب كرد به اخر خادم او را چون طلب كرد 1030 نيامد گربه پيش شيخ ديگر نشست از خشم در كنجي مجاور 1035 طلب كردش ز خادم شيخ انگاه بگفتش خادم انچ افتاد در راه--- بخواند ان گربه را شيخ وفادار بدو گفتا چراك-ردي چنين كار ---مگر ان گربه بود ابستن انگاه شد-	43	6781146860128062936	746	1338.0	579	963	77.46624755859375	152	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms045	true	-4272794807517436505	196	300	847	1282	1282	300	و اورد سه بچه به سه راه 17 به پيش شيخشان بنهاد بر-خاك درختي ديد انجا سخت غمناك 18 ز خشم خادم انجا رفت و بنشست نظر بگشاد و لب از بانگ در بست 19 چو شيخ ان ديد از خادم براشفت تعجب كرد شيخ و خويش را گفت 20 كه گربه------ معذور بود-ست ز خورد خويشتن بس دور بودست 21 ازو اين ك----ه ترك ادب بود ولي از احتياجش اين طلب بود 22 كسي را در ضرورة گر مقام--ست شود حالي --------------مباحش گر حرام--ست 23 براي بچه كم از عنكبوتي برارد از دهان شير قوتي 24-- ز گربه انچه كرد او نه غريبست---	45	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms044	false	7225520893131180467	0	105	0	446	1350	301	و اورد سه بچه به سه راه--- به پيش شيخشان بنهاد بر خاك درختي ديد انجا رفت غمناك--- ز خشم خادم انجا تند-- بنشست نظر بگشاد و لب از بانگ در-بست--- چو شيخ ان ديد از خادم براشفت تعجب كرد شيخ و خويش را گفت ----ه گربه بيشكي معذور بودهست ز حظ --خويشتن بس دور بودهست-- ازو اين كار نه ترك ادب بود ولي از احتياجش اين طلب بود--- كسي را در ضرورت گر مقام است شود حالي مباح شود حالي مباحش گر حرام است 2- براي بچه كم از عنكبوتي برارد از دهان شير قوتي 1035 ز گربه انچه كرد او نه غريب است	44	6781146860128062936	395	676.5	301	470	84.04255676269531	81	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms046	true	-50348665395457150	0	229	0	974	1281	300	كه پيوند بچه كاري عجيب--ست 25 ترا تا بچه-- ظاهر نگردد غم يك بچه در خاطر نگردد 26 بخادم گفت شيخ كار ديده كه هست اين بي-زبان تيمار ديده 27 ز چشم تو باستادس-ت بر شاخ ب--استغفار گردد با تو گستاخ 28------------------------------------------------------------------------- همي خادم ز سر دستار بنهاد بر گربه باستغفار استاد 29 نه استغفار او را هيچ اثر بود نه در وي گربه را روي نظر بود 30 به اخر شيخ شد حرفي برو خواند شفاعت كرد و از شاخش فرو خواند 31 فرود امد ز بالا گربه ناگاه به پاي شيخ ميغلطيد در راه 32 خروشي از ميان جمع برخاست زهر دل اتشي چون شمع برخاست --33 همه از گربه-- هم رنگ گشتند به شكر ان شكر هم تنگ گشتند 34 اگر صد عالمت پيوند باشد نه چون پيوند يك فرزند باشد 35 كسي كو فارغ از فرزند امد خداي پاك بيمانند امد 1 يكي ترساي تاجر بود پر سيم كه او را خواجگي بودي در اقليم 2 يكي زيبا پسر او را چنان بود كه ان ترسا بچه شمع جهان بود 3--- بنفشه زلف مشك افشان ازو يافت گل نازك لب خندان ازو يافت 4 نقابش چون ز رخ باز اوفتادي ب--شب در روز اغاز اوفتادي 5 چو شست زلف مشكين تار بستي همه عشاق را زنار بستي 6 ز بس كژي كه زلف او نمودش -----سر يك راستي هرگز نبودش 7 چو كردي حرب مژگانش	46	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms044	false	7225520893131180467	105	300	446	1348	1350	301	كه پيوند بچه كاري عجيب است ب---را تا بچهاي ظاهر نگر-د غم يك بچه در خاطر نگردد به خ-ادم گفت شيخ كارد-يده كه هست اين بي زبان تيمار-ديده--- ز چشم تو باستادهست بر شاخ به استغفار گرده با تو گستاخ image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0050png بر گربه به استغفار باستاد 150 همي خادم ز سر دستار بنهاد برگ---------------------- نه استغفار او را هيچ اثر بود نه در وي گربه را روي نظر بود ---به اخر شيخ شد حرفي برو خواند شفاعت كرد و از شاخش فرو خواند--- فرود امد ز بالاگ-ربه ناگاه به پاي شيخ ميغلطيد در راه ----روشي از ميان جمع برخاست زهر دل اتشي چون شمع برخاست 1055 همه-از گربهاي هم رنگ گشتند به شكر ان شكر هم تنگ گشتند --------------------------------------------------------------------------------------------------------------رساي تاجر بود پر-سيم كه او را خواجگي بودي در اقليم --يكي زيبا پسر او را چنان بود كه ان ترسا بچه شمع جهان بود 1060 بنفشه زلف مشگ-افشان ازو يافت گل نازك لب خندان ازو يافت-- نقابش چون ز-رخ باز اوفتادي به شب در روز اغاز اوفتادي-- چو شست زلف مشكين تار بستي همه عشاق را زنار بستي-- ز بس كژي كه زلف او نمودش نمودشسر يك راستي هرگز نبودش-- چو كردي حرب مژگانش	44	6781146860128062936	792	1377.0	609	1069	74.08793640136719	169	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms046	true	-50348665395457150	227	300	963	1281	1281	300	حرب مژ-گانش بح--ربه فرو دادي دو گيتي را دو ضربه 8- چو ابرويش ب--زه كردي كمان را -----ز تيرش بيم جان بودي جهان را 9 شكر پاشيدن از لب مذهبش ب--------------ود كه دار-الملك شيريني لبش بود 10 كنار عاشقان از لعل خندانش چو درياءي شده از در دندانش 11 مگر بيمار شد ان زندگاني بمرد القصه در روز جواني 12 پدر از درد او ميكشت خود را بدر افكند هم جان هم خرد-	46	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms045	false	7019886956219466458	0	68	0	315	1351	301	حربه بزگانش به حربه فره دادي دو گيتي را دو ضربه 65 چو ابرويش به زه كردي كمان را مانراز تيرش بيم جان بودي جهان را-- شكر پاشيدن از لب مذهبش بود زلب مذهبش بود كه دار الملك شيريني لبش بود--- كنار عاشقان از لعل خندانش چو دريايي شده از در دندانش--- مگر بيمار شد-ان زندگاني بمرد الق------------------ پدر از درد-او ميگشت خود-را بدرافگ-ند هم جان هم خرد	45	6781146860128062936	277	463.0	217	345	80.28985595703125	53	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms047	true	3154615736297783690	2	239	6	996	1269	300	به اخر چون بشست و كرد پاكش مسلمان گشت و برد انگه ب--خاكش 14 چنين گفت او كه گشت امروز ما را ز مرگ اين پسر دين اشكارا 15------------------------------------------- كه البته خدا را نيست فرز---ند مبراست از زن و از خويش و پيوند 16 كه گر او را يكي فرزند بودي ب--داغ من كجا خرسند بودي 17 بدانستم كه جز بيعلتي نيست كسي كو ن------------يست مءمن دولتي نيست 1 يكي پيري چو ماهي يك پسر داشت كه با روي نكو خلق و هنر داشت 2 ----------------------------پدر كو را چنان پنداشته بود حساب از وي بسي برداشته بود 3-------------------------- به اخر مرد و جان ان پدر سوخت چه ميگويم جگر كو صد جگر سوخت 4 پدر بيخود پي تابوت ميشد كه هم حيران و هم مبهوت ميشد 5 چو خاك افشاند بسيار و فغان كرد دلي پر درد سر بر اسمان كرد 6 چنين گفت اي كه پيوندت نبود-ست تو معذوري كه فرزندت نبودست 7 فراغت داري از درد من انگه كه هستي از پس پرده منزه 8 گر استغفار بي پايان نديدي حديث كلبه- احزان شنيدي 9 پسر را چاه و زندان--ست ا---نجا پدر را بيت الاحزان--ست ا--ينجا 10 اگر همچون تو پيوندش نبودي نبودي شك كه مانندش نبودي 1--1 پسر را با پدر چل سال پيوست چرا سع-ي بدو ندهد دمي دست 12 اگر خطي بود ان جز خطا نيست و-گر حرفي بود ان هم روا نيست 1 چو يعقوب و چو يوسف ان دو دلدار	47	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms045	false	7019886956219466458	69	300	318	1349	1351	301	به اخر چون بشست و كرد پاكش مسلمان گشت و كرد انگه به خاكش--- چنين گفت او كه گشت امروز ما-را ز مرگ اين پسر دين اشكارا image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0047png كه البته خدا را نيست فرزند ند مبرا-- از زن و از خويش و پيوند ---كه گر او را يكي فرزند بودي به داغ من كجا خرسند بودي--- بدانستم كه جز بيعلتي نيست كسي كو نيست كسي كو نيست مءمن دولتي نيست ---------------------------اشت كه با روي نكو خلق و هنر داشت 5يكي پيري چو ماهي يك پسر داشت پدر كو را چنان پنداشته بود حساب از وي بسي برداشته بود چه ميگويم جگركو صد جگر سوخت به اخر مرد و جان ان پدر سوخت-چه مي ن-------------------------در بيخود پي تابوت ميشد كه هم حيران و هم مبهوت ميشد ع--و خاك افشاند بسيار و فغان كرد دلي پر درد-سر بر اسمان كرد گ-------فت اي كه پيوندت نبودهست تو معذوري كه فرزندت نبودهست- فراغت داري از درد من انگه كه هستي از پس پرده منزه --گر استغناي بي-پايان نديدي حديث كلبها احزان شنيدي-- پسر را چاه و زندان است از انجا پدر را بيت الاحزان است از انجا ---اگر همچون تو پيونديش بودي نبوهي شك كه ماننديش بودي 1085 پسر را با پدر چل سال پيوست چزا سعيي بدو ندهد دمي دست ---اگر خطي بود ان جز خطا نيست و گر حرفي بود ان هم روا-نيست --چو يعقوب و چو يوسف ان دو دلدار	45	6781146860128062936	875	1488.5	672	1121	78.05530548095703	180	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms047	true	3154615736297783690	241	300	1005	1269	1269	300	رسيدند اخر كار 2 پدر گفتش كه اي چشم و چراغم چو از گريه بپالودي دماغم 3 مرا در كلبه- احزان نشاندي-- جهاني اتشم در جان فشاندي 4 ب--چندين گاه--- خوش دم دركشيدي تو گوءي هرگزم روزي نديدي 5 چرا كردي چنين بيدادي اخر ب--من يك نامه نفرستادي اخر 6 --------------------------------------------پدر در درد چندين گاه از تو دلت ميداد-	47	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms046	false	-8949242047038589368	1	60	7	313	1385	301	رسيدند اخر كار --پدر گفتش كه اي چشم و چراغم چو از گريه بپالودي دم----- مرا در كلبها احزان نشانديجه جهاني اتشم در جان نشاندي 9 به چندين گاه دم خوش در --كشيدي توگوي-ي هرگزم روزي نديدي-- چرا-كردي چنان بيدادي اخر به من يك نامه نفرستادي اخر image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0052png پدر در درد چندين گاه از تو دلت ميداد	46	6781146860128062936	242	391.5	190	319	75.86206817626953	41	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms048	true	4972423034759193826	0	244	0	1042	1286	300	بي اگاه از تو 7 بخادم گفت يوسف اي تناور برو ان نامها نزد -من اور 8 شد ان مرد و ب--رفتن كرد اهنگ هزاران نامه بيش اورد يكرنگ 9 نوشته جمله بسم الله بر سر ولي چون برف ان باقي ديگر 10 ---------------------------------پدر را گفت اي شمع بهشتم من اين جمله بسوي تو نوشتم 11 ز شرح حال و احوال سلامت چو من بنوشتمي جمله تمامت 12 بجز نام خدا بالاي نا-----مه نماندي خط ز سر تا پاي نامه 13---------------------- همه نامه ب--رنگ برف گشتي كه بي خط ماندي و بي حرف گشتي 14- رسيدي جبرءيل انگه ز جبار كه نفرستي بدو يك نامه زنهار 15 كه گر نامه فرستي سوي ان پير شود خط --چو قير ن--امه چون شير 16 كنون عذر من مشتاق اين بود كه نامه نافرستادن -چنين بود 17----------------------- اگرچه خواستم من حق نميخواست ازان كاري ب--دست من نشد راست 18 اگر مهر پسر حاصل كني تو چگر خوردن بسي در دل كني تو 19 --پسر گرچه چو يوسف خوب باشد -----------ترا غم خوردن يعقوب باشد 20 كه خواهد يافت فرزندي چو يوسف بسي يعقوب خورد از وي تاسف 21 پدر هرگز نباشد همچو يعقوب بسي خون خورد بي ان يوسف خوب 22 اگر هستي پسر جانت پدر سوخت وگر هستي پدر چشمت پسر دوخت 23 ترا حجت درين ك-نه ولايت تمام--ست اي پسر اين يك حكايت 1--- چو پيش يوسف امد ابن يامين نشاندش هم --------------نفس بر تخت زرين 2 نشسته بود يوسف در نقابي كه نتواني نهفتن	48	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms046	false	-8949242047038589368	60	301	313	1385	1385	301	بي-اگاه از تو به خادم گفت يوسف اي تناور برو ان نامهها پيش من اور-- شد ان مرد و به رفتن كرد اهنگ هزاران نامه بيش اورد يكرنگ---------------------------- ولي چون برف ان باقي ديگر 1095 نوشته جمله بسم الله بر سرولي چ پدر را-گفت اي شمع بهشتم-من اين جمله بسوي تو نوشتم--------------------------- چو من بنوشتمي جمله تمامت ز شرح حال واز حال سلامت ي نامه نماندي خط ز سر تا پاي نامه بجز نام خدا بالاي نامهنم همه نامه به رنگ برف گشتي كه بي خط ماندي و بي حرف گشتي 100 رسيدي جبرءيل انگه ز جبار كه نفرستي بدو يك نامه زنهار ن---------امه فرستي سوي ان پير-شود خط همچو قير و نامه چون شير ----------ر من مشتاق اين بود كه نامه نافرستادن ز دين بود كنون عذر من مشتاق اين بود اگرچه خواستم من حق نميخواست ازان كاري به دست من نشد راست 0 -اگر مهر پسر حاصل كني تو جگر خوردن بسي در دل كني تو 1105 پسر گرچه چو يوسف خوب باشد سف خوب باشدترا غم خوردن يعقوب باشد--- كه خواهد يافت فرزندي چو يوسف بسي يعقوب خورد از وي تاسف ---پدر هرگز نباشد همچو يعقوب بسي خون خورد بي ان يوسف خوب اگرهس----تي پسر-جانت پدر سوخت وگر هستي پدر چشمت پسر سوخت ترا----حجت درين كهنه ولايت تمام است اي پسر اين يك حكايت 1110 چو پيش يوسف امد ابن يامين نشاندش هم نفس نشاندش هم نفس بر تخت زرين-- نشسته بود يوسف در نقابي كه نتواند نهفتن-	46	6781146860128062936	886	1546.0	686	1171	75.66182708740234	182	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms048	true	4972423034759193826	244	300	1042	1286	1286	300	افتابي 3 چه ميدانست هرگز ابن يامين كه دارد در بر خود جان شيرين 4 گمان برد او كه سلطان عزيز-ست چه ميدا-نست كو جان عزيز--ست 5-------------------------------------------- اگر او در عزيزي جان نبودي عز-------يز مصر جاويدان نبودي 6-- چه گر يوسف نشاندش در بر خويش ز حرمت بر نياورد او سر خويش 7 سخنها گفت يوسف-	48	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms047	false	886252174082665740	0	57	0	294	1409	301	افتابي-- چه ميدانست هرگز ابن يامين كه دارد در بر خود جان شيرين-- گمان برد او كه سلطان عزيزاست چه مي دانست كو جان عزيز است image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0049png اگر او در عزيزي جان نبودي عزيز م عزيز مصر جاويدان نبودي 119 چه گر يوسف نشاندش در بر خويش ز حرمت بر-نياورد او سر خويش-- سخنها-گفت يوسف	47	6781146860128062936	232	384.0	182	302	76.8211898803711	46	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms049	true	-900472986047073898	0	254	0	1127	1320	300	خوب انجا خبر پرسيد از يعقوب انجا 8 يكي نامه ب--زير پرده در داد ز سوز جان يعقوبش خبر داد 9 چو يوسف نامه بستد نام زد شد وز انجا پيش فرزندان خود شد 10 چه گويم نامه بگشادند اخر بسي بر چشم بنهادند اخر 11 دران جمع اوفتاد از شوق جوشي برامد از ميان بانگ و خروشي 12 بس--ي خونابه ح-سرت فشاندند وزان حسرت ب--صد حيرت بماندند 13 باخر يوسف انجا باز امد ب--تخت خود بصد اعزاز امد 14 زماني بود و خلقي در رسيدند ميان صفه خواني بركشيدند 15 چنين فرمود يوسف شاه محبوب كه جمع ايند فرزندان يعقوب 16 ولي-- هر يك يكي را برگزينند ب--يك خوان دو برادر در نشينند 17 چنان ك-و گفت بنشستند با هم نشاندند ابن يامين را ب--ماتم 18 چو تنها ماند انجا ابن يامين ز يوسف يادش امد گشت غمگين 19 بسي بگريست از اندوه يوسف بسي خورد از فراق او تاسف 20 ازو پرسيد يوسف شاه احرار كه اي كودك چرا گرءي چنين زار 21 چنين گفت او كه چون تنها بماندم ازين اندوه خون بايد فشاندم 22-- كه بود-ست اي عزيزم يك برادر من و او هم پدر بوديم و مادر 23 كنون او گم شد-ست از ديرگاهي بسوي او كسي را نيست راهي 24--------------------------- اگر او نيز با اين خسته بودي- بخوان با من بهم بنشسته بودي 25 بگفت اين و يكي خوان داشت در پيش همه پر اب كرد از ديده- خويش 26 ن--چنداني گريست از اشك ديده كه هرگز ديده بود ان اشك ديده 27 چو يوسف انچنان گريان بديدش	49	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms047	false	886252174082665740	57	301	294	1409	1409	301	خوب انجا خبر پرسيد از يعقوب انجا --يكي نامه به زير پرده در داد ز سوز جان يعقوبش خبر داد-- چو يوسف نامه بستد نام-زد شد وز انجا سوي فرزندان خود شد--- چه گويم نامه بگشادند اخر بسي بر چشم بنهادند اخر 2- دران جمع اوفتاد از شوق جوشي برامد از ميان بانگ و خروشي 1120 بسي خونابها حسرت فشاندند وزان حسرت به صد حيرت بماندند به -اخر يوسف انجا باز امد به تخت خود بصد اعزاز امد--- زماني بود-- خلقي در رسيدند ميان صفه خواني بركشيدند چ---نين فرمود يوسف شاه محبوب كه جمع ايند فرزندان يعقوب 1125 شما هر يك يكي را برگزينيد به يك خوان دو برادر -مينشينيد--- چنانك او گفت بنشستند با-هم نشاني-د ابن يامين را به ماتم--- چو تنها ماند انجا ابن يامين ز يوسف يادش امد گشت غمگين ب---سي بگريست از اندوه يوسف بسي خورد از فراق او تاسف--- ازو پرسيد يوسف شاه احرار كه اي كودك چرا گريي چنين زار 30چ-نين گفت او كه چون تنها بماندم ازين اندوه خون بايد فشاندم 1130 كه بودهست اي عزيزم يك برادر من و او هم پدر بوديم و مادر--- كنون او گم شدهست از ديرگاهي بسوي او كسي را نيست راهي به خوان با من بهم بنشسته بودي اگر او نيز با اين خسته بوديبه خوان با م-------------------- بگفت اين و يكي خوان داشت در پيش همه پر-اب كرد-از ديدها خويش 35 نه چنداني گريست از اشك ديده كه هرگز ديده بود ان اشك ديده--- چو يوسف انچنان گريان بديدش-	47	6781146860128062936	1026	1814.5	800	1178	87.09677124023438	204	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms050	true	-7261226884010458886	0	269	0	1166	1293	300	اوست اي شاه 31 بگو كين اشك خونين چون خوري تو روا داري كه نان با خون خوري تو 32 چنين گفت انگهي يوسف كه خاموش كه خون من ازين غم ميزند جوش 33 دلم گوءي ازين خون قوت جان يافت چنين خوني ب--خون خوردن توان يافت 34 يتيمست------------------------------ او و جان ميپرورم من اگر خوني يتيمي ميخورم من 35 چنين گفتند فرزندان يعقوب كه خرد--ست او اگرچه هست محبوب 36-- نداند هيچ اداب ملوك او ب--خدمت چون كند زيبا سلوك او 37 ازان ترسيم ما و جاي ان--ست كه خردي پيش شاه خرده دان--ست 38 چنين امد جواب از يوسف خوب كه شايسته بود فرزند يعقوب 39 كسي كو را -پدر يعقوب باشد ازو هر-چيز كايد خوب باشد 40 پس انگه گفت هان اي ابن يامين چرا-- زردست روي تو بگو هين -41 چنين گفت او كه يوسف در فراقم بكشت و-زرد كرد از اشتياقم 42 بدو گفتا كه گر شد زرد رويت پشوليده چرا شد مشك مويت 43 چنين گفت او كه چون مادر ندارم پشوليد-ست موي و روزگارم 44 پس ا-گه گفت چون ديدي پدر را كه ميگويند-- گم كرد او پسر را 45 چنين گفت او كه نابينا بماند-ست چو يوسف نيست او تنها بماند-ست 46- جهاني اتشش بر جان نشسته ميان كلبه- احزان نشسته 47 ز بس كز ديده او خون-اب رانده ز خون و اب در گرداب مانده 48 چو از يوسف فرا انديش گيرد دران ساعت مرا در پيش گيرد 49 چگويم من كه ان ساعت بزاري چگونه گريد او از بيقراري 50 اگر حاضر بود ان روز سنگي شود در حال خوني بي -درنگي 51- چو از يعقوب يوسف را خبر	50	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms048	false	1880991268768233704	41	301	222	1363	1363	301	اوست اي شاه 10 بگو-كين اشك خونين چون خوري تو روا داري كه نان -و خون خوري تو--- چنين گفت انگهي يوسف كه خاموش كه خون من ازين غم ميزند جوش نت چ-------------------------------نين خوني به خون خوردن توان يافت دلم گويي ازين خون جان جان يافت يتيم است او و جان ميپرورم من اگر خون -يتيمي ميخورم من--- چنين گفتند فرزندان يعقوب كه خرد است او اگرچه هست محبوب 1125 نداند هيچ اداب ملوك او به خدمت چون كند زيبا سلوك او--- ازان ترسيم ما و جاي ان است كه خردي پيش شاه خرده-دان است چ---نين امد جواب از يوسف خوب كه شايسته بود فرزند يعقوب--- كسي را چون پدر يعقوب باشد ازو هر چيز كايد خوب باشد--- پس انگه گفت هان اي ابن يامين چراشد زرد-- روي تو بگو هين 150 چنين گفت او كه يوسف در فراقم بكشت و زرد كرد از اشتياقم--- بدو گفتا كه گر شد زرد رويت پشوليده چرا شد مشك مويت--- چنين گفت او كه چون مادر ندارم پشوليدهست موي و روزگارم--- پس انگه گفت چون داري پدر را كه ميگويد كه گم كرد او پسر را--- چنين گفت او كه نابينا بماندهست چو يوسف نيست او تنها بماندهست 119 جهاني اتشش بر جان نشسته ميان كلبها احزان نشسته ز----بس كز ديده خون بر اب رانده ز خون و اب در گرداب مانده------ از يوسف فرا انديش گيرد دران ساعت مرا در پيش گيرد--- چگويم من كه ان ساعت بزاري چگونه گريد او از بيقراري ---اگر حاضر بود ان روز سنگي شود در حال او خون بيدرنگي 110 چو از يعقوب يوسف را خبر-	48	6781146860128062936	1036	1819.5	799	1225	84.57142639160156	210	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms051	true	6737525471132152855	0	278	0	1208	1295	300	سر پنجه داري 54 چو از اشك ان نقاب او بر اغشت ز روي خود نقاب اخر--------- فرو هشت 55 -------------------------------------------چو القصه بديدش ابن يامين جدا شد زو تو گفتي جان شيرين 56 چو درياءي دلش در جوش افتاد بزد يك نعره و بيهوش افتاد 57 بصد حيلة چو باهوش امد انگاه ازو پرسيد يوسف ك-اي نكو خواه 58 چه افتادت كه بيهوش اوفتادي بيفسردي و در جوش اوفتادي 59 چنين گفت او ندانم تو چه چيزي كه گوءي يوسفي گرچه غريزي 60 بجاي يوسفت بگزيدهام من تو گوءي پيش ازينت ديدهام من 61- به يوسف ماني از بهر خدا تو اگر هستي چه رنجاني مرا تو 62 من بي كس ندارم اين پر و بال نميدانم تو ميداني بگو حال 63 كسي كين قصه-ام افسانه خواند خرد او را ز خود بيگانه داند 64-------------------------- ترا در پرده -جان اشناءيست كه با او پيش ازينت ماجراءيست 65 اگر بازش شناسي يك دمي تو سبق بردي ز خلق عالمي تو 66-------------------------- وگر با او دلي بيگانه داري يقين طور مرا افسانه داري 67 دل تو گر ندارد اشناءي نگيرد هيچ كارت روشناءي 68 كسي كز اشناءي بوي دارد همو با قرب حضرت خوي دارد 69 چو او با حق بود ح----ق نيز جاويد ازان سايه ندارد دور خورشيد 1 چنين خواندم---------------------------- كه در محشر جواني در-ايد وز خدا خواهد اماني 2 بغايت جرم او بسيار باشد ولي قاضي فضلش يار باشد 3 ملايك ميكنند انجا شتابش كه پيش ارند در دوزخ عذابش 4 همي حالي خطاب ايد ز درگاه كه از چه ميكشيد او را درين راه 5 چنين گويند ميتازيم او را كه تا در دوزخ اندازيم او را 6 خطاب ايد دگر اما معما كه هستيم اي	51	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms049	false	-6416548263410863904	37	301	147	1376	1376	301	سر-پنجه داري ---چو از اشك--ش نقاب ار بر-افشت نق----------اب اخر زروي خود فرو هشت image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0051png چو القصه بديدش ابن يامين جدا شد زو تو گفتي جان شيرين 145چو دريايي دلش در جوش افتاد بزد يك نعره و بيهوش افتاد--- بصد حيلت چو باه-ش امد انگاه ازو پرسيد يوسف كماي نكو-خواه--- چه افتادت كه بيهوش اوفتادي بيفسردي و در جوش اوفتادي چن---ين گفت او ندانم تو چه چيزي كه گويي يوسفي گرچه عزيزي--- بجاي يوسفت بگزيدهام من كه گويي پيش ازينت ديدهام من 170 به يوسف ماني از بهر خدا تو اگر هستي چه رنجاني مرا تو--- من بي-كس ندارم اين پر و بال نميدانم تو ميداني بگو حال نسي ا---ين قصه را افسانه خواند خردرا او- ز خود بيگانه داند كه با او بيش ازينت ماجراييست ترا در پردها جان اشناييست كه با او بيش ازينت -------------اگر بازش شناسي يك دمي تو سبق بردي ز خلق عالمي تو تو بيگانه سر افسانه داري 125 وگر با او دلي بيگانه داريتو بيگان 1175--------------- دل تو گر ندارد اشنايي نگيرد هيچ كارترا ك---------سي كز اشنايي بوي داردهمي- با قر---------------------------------ب حضرر ق نيز جاويد ازان سايه ندارد دور خورشيد چو او با حق بود حق نيز جاويد در اخبار است كه در محشر جواني در ايد وز خدا خواهد اماني 8 بغايت جرم او بسيار باشد ولي قاضي فضلش يار باشد-- ملايك ميكنند انجا شتابش كه پيش ارند در دوزخ عذابش --همي حالي خطاب ايد ز درگاه كه از چه ميكشيد او را درين راه همي--- گويند ميتازيم او را كه تا در دوزخ اندازيم او را-- خطاب ايد دگر اما معما كه هستيم اي-	49	6781146860128062936	1007	1733.0	778	1349	74.64788818359375	205	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms052	true	-4894649516072398861	0	300	0	1332	1332	300	نشنيده باشند نه هرگز اين كرامت ديده باشند 9 ازين هيبت همه خاموش گردند بلرزند انگهي بيهوش گردند 10 خطاب ايد جوان را ك--اي پريشان چه ميپاءي هلا بگريز ازيشان 11 جوان گويد خدايا در چنين جاي كه نه سر دارد اين وادي و-نه پاي 1-2 كجا يارم شدن از رستخيزي كه نيست اين جايگه راه گريزي 13 خطاب ايد كه اي در عين مستي بيا در ما گريز از جمله رستي 14 جوان گويد مرا اين يارگي نيست كه نقد من بجز بيچارگي نيست 15 مگر تو فضل خود در كار اري مرا در پرده ا-سرار اري 16 خداوندش بپوشد از كرامت كند پنهانش از خلق قيامت 17 بدولت جاي اسرارش رساند ب--خلوتگاه ديدارش رساند 18 ملايك چون بهوش ايند انگاه نه بينند ان جوان را بر سر راه 19 بجويندش بسي اما نيابند بهر سوءي بمردي ميشتابند 20 بحق گويند خصم ما كجا شد مگر در عالم باقي فنا شد 21 بهشت و دوزخ اين ساعت بجستيم نميبينم و از وي دست شستيم 22-- تو مي-داني الهي كو كجا شد اگر با ما نگوءي جان ما شد 23 خطاب ايد كه اين از حكمت ماست كه در پرده سراي عصمت ماست 24 چو او را هست پيش ما قراري شما را نيست با او هيچ كاري 25 كنون او داند و ما جاودانه شما را رفت بايد از ميانه 26 عنايت چون ز پيشان يار باشد كجا اندر ميان اغيار باشد 27- ولي اول نبي را در هدايت نمايد افتابي در عنايت 28 عنايت گر ترا با خاص گيرد همه نقصان تو اخلاص گيرد 29 كند ديدار خويشت اشكاره كه تا كارت نباشد جز نظاره 1 چنين نقل--ست در اخبار كان روز كه برخيزد قيامت وان همه سوز 2 جواني در ميان ايد مزين ب-گرد او هزاران مقرعه زن 3 زه--ر سو راه ميجويند انگاه جهاني ميدهند از-	52	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms050	false	3179760755742463952	22	285	130	1368	1432	302	نشنيده باشند نه هرگز اين كرامت ديده باشند از اين هيبت همه خاموش گردند بلرزند انگهي بيهوش گردند--- خطاب ايد جوان را كه اي پريشان چه ميپايي هلا بگريز ازيشان--- جوان گويد خدايا در چنين جاي كه نه سر دارد-اين وادي و نه پاي 190 كجا دانم شدن از رستخيزي كه نيست اين جايگه راه گريزي--- خطاب ايد كه اي در عين مستي بيا-در ما گريز از جمله رستي--- جوان گويد مرا-اين يارگي نيست كه نقد من بجز بيچارگي نيست ---مگر تو فضل خود در كار اري مرا در پردها اسرار اري--- خداوندش بپوشد از كرامت كند پنهانش از خلق قيامت به -دولت جاي اسرارش رساند به خلوتگاه ديدارش رساند--- ملايك چون بهوش ايند انگاه نه بينند ان جوان را بر سر راه--- بجويندش بسي اما نيابند بهر سويي بمردي ميشتابند به -حق گويند خصم ما-كجا-شد مگر در عالم باقي فنا شد--- بهشت و دوزخ اين ساعت بجستيم نميبينيم- از وي دست شستيم 1200 تو مي داني الهي كو كجا شد اگر با ما نگويي جان ما شد--- خطاب ايد كه اين از حكمت ماست كه در پرده-سراي عصمت ماست--- چو او را هست پيش ما قراري شماران--يست با او هيچ كاري كنوذ--- او داند و ما جاودانه شما را رفت بايد از ميانه 0 عن-ايت چون ز پيشان يار باشد كجا ان جايگه- اغيار باشد 209 ولي اول نبي را در هدايت نمايد افتابي در عنايت image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0053png چ------------------------------------------------------------نين نقل است در اخبار كان روز كه برخيزد قيامت وان همه سوز --جواني در ميان ايد مزينبه گرد او هزاران مقرعه زر 31 ز هر سو راه ميجويند انگاه جهاني ميدهند از	50	6781146860128062936	1131	2016.0	884	1349	83.83988189697266	230	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms053	true	1034645271167466729	17	300	65	1273	1273	300	ار 5 دران قصرش فرود ارند دلشاد همه حوران ز شوق او بفرياد 6 دريچه باشد ان قصر نكو را هزار و دو هزار از هر سو -------------------------او را 7 بهر در-كان جوان ميبنگرد راست خداي خويش را بيند كه انجاست ---8 هزاران در-گشايد هر زماني زهر دو ظاهرش گردد جهاني 9 ولي در هر جهان از مرد و زن او نه بيند جز خداي خويشتن او 10 دوعالم را------------------------ تمناي وصال--ست وليك ان جمله سوداي محالست 11 نه هر كس را رسد بوءي از انجا نه هر چوگان زند گوءي از انجا 12-------------------------------- دلي بايد ز حق ترسان و بريان--- زباني از رهش پرسان و ترسان 1--3 ترا گر با توءي انست پيشه كه ميترسي و ميپرسي هميشه 14 نهادت جمله اين انديشه گيرد همه شهر دلت اين پيشه گيرد 15 كه تا يك لحظه بوي ان توان برد وليكن از مشام جان توان برد 16 ترا عمر حقيقي ان زمانست-- كه جانت در حضور دلستانست 17 وگر عمر تو بيرون زين حساب--ست ب--هر دم در حسابت صد حجاب--ست 1 مگر پرسيد درويشي ز مجنون كه چند-----------------ست اي پسر سن تو اكنون 2 جوابش داد ان شوريده احوال كه سن- من هزارس--ت و چهل سال 3-------------------------- بدو گفتا چه ميگوءي تو غافل مگر ديوانه-تر گشتي تو جاهل 4 پس او گفتا بسي سر وقت بودست كه ليلي يك نفس رويم نمود-ست 5 چ---------------------------------------------ل عمر منس--ت و اين زيان--ست و-لي- عمر هزاران ان زمان--ست 6 چو اين چل سال من با خويش بودم ز نقد عمر خود درويش بودم 7 ولي ان يك زمان سالي هزارست-- كه با ليلي مرا خود بيشمار--ست 8 هزاران سال يك دم باشد انجا چه ميگويم كزين كم باشد انجا 9 چو دريابد وجود بينهايت دو عالم را-	53	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms051	false	2920206291434049421	0	285	0	1273	1339	301	ار-- دران قصرش فرود ارند دلشاد همه حوران ز شوق او بفرياد ه---------------------------زار و دو هزار از هر-سو او را دريچه باشد ان قصر نكو را به هر در كان جوان ميبنگرد راست-خداي خويش را بيند كه انجاست 1215 هزاران در گشايد هر زمانيز هر در ظاهرش گردد جهاني --ولي در هر جهان از مرد-و زن اونب---يند جز خداي خويشتن او وليك ان جمله سوداي محال است همه عالم تمناي وصال است وليك ان جمله سودا----------- نه هر------------------------------چوگان زند گويي از انجا نه هركس را رسد بويي از انجا نه هرچ دلي بايد ز حق ترسان و بريان زب زباني از رهش پرسان و ترسان 1230 ترا-گر با تويي انست پيشه كه ميترسي و ميپرسي هميشه--- نهادت جمله اين انديشه گيرد همه شهر دلت اين پيشه گيرد--- كه تا يك لحظه بوي ان توان برد وليكن از مشام جان توان برد --------------قي ان زمان است كه جانت در حضور دلستان است- وگر عمر تو بيرون -از حساب است كه هر دم در حسابت صد حجاب است 5 مگر پرسيد درويشي ز مجنون كه چندا ز مجنون كهچند است اي پسر سن تو اكنون-- جوابش داد ان شوريده احوال كه عمر من هزار است و چهل سال پس او گفتا بسي سروقت بودهست بدو گفتا چه ميگويي تو غافل مگر ديوانه تر گشتي تو جاهل------------------------------ كه ليلي يك نفس رويم نمودهست image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0058png چهل عمر من است و اين زيان است و ليكن از هزاران يك زمان است 3 چو اين چل سال من با-خويش بودم ز-نقد عمر خود درويش بوده ي---- ان يك زمان سالي هزار است كه با ليلي مرا خود بيشمار است 0 هزاران سال يك دم باشد انجا چه ميگويم كزين كم باشد انجا ---و دريابد وجود بينهايت دو عالم را	51	6781146860128062936	1007	1652.5	776	1415	71.16607666015625	195	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms054	true	-8879530975525004555	20	297	80	1250	1259	300	وجود--ست انكه نه بيش و-نه كم شد درو خواهد همه چيزي عدم شد 12 زهي عالي وجودي كين وجودات درو معدوم خواهد شد بلذات 13 چو مرد ان-جايگه نابود گردد زيانش جمله انجا سود گردد 14 اگر دست اورد خلق جهاني يكي بر دامنش نرسد زماني 15 چو نه اين كس بود نه دامن او كه گردد يك زمان پيرامن او 1 -يكي پرسيد ازان مجنون كه تب داشت كه تب مي-گيردت مجنون عجب داشت 2 جوابش داد ان شوريده مجنون كه گر ميرم كراگيرد تب اكنون ebkhsh 4 1 پسر گفتش دلم حيران بماندست-- كه بي شه زاده- پريان بماند-ست 2 چو ان دختر محيا و عزيز--ست بگو باري ب--من تا ان چه چيز--ست 3 كه من ناديده او را در فراقش چو شمعم جان ب--لب پر اشتياقش 4 -پدر گفت اين حكاية پيش او باز عروسي جلوه داد از پرده- راز 1 ب----------------------------------------------هندستان يكي را كودكي بود كه عقل-------------ش بيش و عمرش اندكي بود 2 زهر علمي بسي تحصيل بودش ازان بر هر كسي تفضيل بودش 3 اگرچه بود در هر علم سركش ز جمله علم تنجيم امدش خوش 4------------------------------------------------------- در انجا وصف شاه چينيان بود ز حسن دخترش انجا نشان بود 5 بيك ره فتنه -ان دلستان شد كه اسان بر پري عاشق توان شد 6 حكيمي بود در شهري دگر دور كه در تنجيم و در طب بود مشهور 7-------------------------- ندادي در سرا كس را رهي باز نبودي هرگزش در خانه دمساز 8 ازان تنها نشستي تا دگر كس نداند علم او او داند و بس 9 پدر را گفت ان كودك كه يك روز مرا بر پيش ان پير دل-فروز 10 كه ميگويند ميايد بر او شه پريان و انگه دختر او	54	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms052	false	-3137392284341282429	2	263	7	1192	1379	301	وجود است ل-كه نه بيش و نه كم شد درو خواهد همه چيزي عدم شد--- زهي عالي وجودي كين وجودات درو معدوم خواهد شد بلذ----- چو مرد ان جايگه نابود گردد زيانش جمله انجا سود گردد--- اگر دست اورد خلق جهاني يكي بر دامنش نرسد زياني چو----نه اين كس بود-نه دامن او كه گردد يك زمان پيرامن او 90 يكي پرسيدا-زان مجنون كه تب داشت كه تب مي گيردت مجنون عجب داشت-- جوابش داد ان شوريده مجنون كه گر ميرم كراگيرد تب اكنون----------- پسر گفتش دلم حيران بمانده ست كه بي شه-زادها پزيان بماندهست چو---ان دختر محيا-و عزيز است بگو-باري به من تا ان چه چيز است --كه من ناديده او را-در فراقش چو شمعم جان به لب پر اشتياقش 10 پدر گفت اين حكايت پيش او-باز عروسي جلوه داد-از پردها راز image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0055png به هندستان يكي را كودكي بود كه عقلش بين دكه عقلش بيش و عمرش اندكي بود ز هر- علمي بسي تحصيل بودش ازان بر هر كسي تفضيل بود---------------------------ش ز جمله علم تنجيم امدش خوش اگرچه بود در هر علم سركشزجمله د ز حسن دخترش انجانشان بود در انجا وصف شاه ج-نيان بود ز حسن د 250به ---------------يك ره فتنها ان دلستان شد كه اسان بر پري عاشق توان شد---------------------------- كه در تنجيم و در طب بود مشهور حكيمي بود در شهري دگر دور ك ندادي در سرا-كس را رهي باز نبودي هرگزش در خانه دمساز ا--زان تنها نشستي تا دگر-كس نداند علم او او داند و بس --پدر را گفت ان كودك كه يك روز مرا-بر پيش ان پير دلافروز-------------------------- شه پزيان و انگه دختر او	52	6781146860128062936	989	1669.0	766	1332	74.24925231933594	202	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms055	true	-6985648758294405620	0	35	0	163	1307	300	ارزوي ديدن اوست بود كانجا به بينم چهره--دوست 12 كه تا گردم زهر علمي خبردار نميرم همچو دنيادار مردار 13 پدر گفت او نه زن دارد نه فرزند بدو هستند خلق- ارزومند 14 كه او	55	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms052	false	-3137392284341282429	270	301	1226	1379	1379	301	ارزوي ديدن اوست بود كانجا ب--بينم چهرها دوست--- كه تا-گردم زهر علمي خبردار نميرم همچو دنيادار مردار--- پدر گفت او نه زن دارد نه فرزند بدو هستند خلقي ارزومند--- كه او-	52	6781146860128062936	150	256.0	121	166	90.36144256591797	29	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms055	true	-6985648758294405620	35	300	163	1307	1307	300	ره باز ميندهد كسي را چو تو بود ارزوي وي بسي را 15 -------------------------كه مي-ترسد كه گر يابد كسي راه ز علم و حكمت وي گردد اگاه 16 پسر گفتا كه انجا برنهانم كه من خود حيلت اين كار دانم 17 پ----------------------سر شد با پدر القصه در راه پسر كردش ز مكر خويش اگاه 18 كه پيش ان حكيم هندوان شو ز دل كينه برون كن مهربان شو 19 بدو گو كودكي دارم كر و لال ندارم نعمتي هستم مقل حال 20 براي اخرت بپذيرش از من چنينن بار گران بر گير از من 21 كه تا درخ-دمت تو روزگاري كند چونانكه فرماءيش كاري 22 گهت اتش كند گ-ه اورد اب بيندازد بحر--مت جامه- خواب 23 اگر بيرون روي در بسته دارد--- سر صد خدمتت پيوسته دارد 24 بغايت زيرك--ست اما كر و لال مگردان نااميدم از همه حال 25 چنين كس گر كسي برهان نمايد---------------- وجودش با عدم يكسان نمايد 26 پدر پيش ح--------------------------كيم امد بسي گفت كه تا اخر حكيمش در پذيرفت 27 حكيمش امتحاني كرد در حال كه بشناسد كه تا هست او كر و لال 28 مگر داروي بيهوشي بدو داد چو كودك خورد حالي تن فرو داد 29 طبيبي را ز -در بيرون شد استاد بجست از جاي ان كودك بايستاد 30 بدانست او كه هست ان امتحانش كه مست خواب خواهد كرد جانش 31 ب-----------------------------------گرد خانه همچون باد ميگشت بكار خويشتن استاد ميگشت 32 ازان ميگشت و-زان بود ان شتابش كزان دارو نگيرد بو كه خوابش 33 چو امد اوستاد و كرد در باز هم انجا خواب كرد ان كودك اغاز 34------------------------ ميان خواب بانگ خفته مي-------------كرد نه خود-	55	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms053	false	-3399887846504671349	0	271	0	1215	1343	301	ره باز ميندهد كسي را چو تو بود ارزوي وي بسي را ز علم و حكمت وي گردد اگاه 60كه مي ترسد كه گر يابد كسي را- ز علم و حكمت وي انجا بر نه------------------------انم كه من خود حيلت اين كار دانم پسر گفتا كه انجا بر نهانم سر شد با پدر القصه در راه پسر كردش ز مكر خويش اگاه--- كه پيش ان حكيم هندوان شو ز-دل كينه برون كن مهربان شو ---بدو گو كودكي دارم كر و لال ندارم مكنتي هستم مقل حال--- براي اخرت بپذيرش از من چني-ن بار گران برگيرش از من كه--- تا در خدمت تو روزگاري كند چونانكه فرماييش كاري--- گهت اتش كند گاه اورد اب بيندازد به خدمت جامها خواب--- اگر بيرون شوي در بسته دارد به سر صد خدمتت پيوسته دارد بخ---ايت زيرك است اما-كر و لال مگردان ن-اميدم از همه حال image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0060png وجودش با عدم يكسان نمايد 70چنين كس گر كسي برهان نمايد پدر نزد حكيم امد بسي گفت كه تا اخر حكيمش در پذيرفت حك---يمش امتحاني كرد در حال كه بشناسد كه تا-هست او كر و لال--- مگر داروي بيهوشي بدو داد چو كودك خورد حالي تن فرو داد--- طبيبي را به در بيرون شداس-تاد بجست از جاي ان كودك با-ستاد 9- بدانست او كه هست ان امتحانش كه مست خواب خواهد كرد جانش اد مي گشت به كار خويشتن استاد ميگشت به گرد خانه همچون باد ميگشت--------------------------- ازان ميگشت و زان بود ان شتابش كزان دارو نگيرد بو كه خوابش -------------تاد و كرد در باز-هم انجا خواب كرد ان كودك اغاز چو امد اوستاد و كرد در باز ميان خواب بانگ خفته ميكرد ز خفته ميكرد نه خود	53	6781146860128062936	956	1627.0	733	1319	72.4791488647461	195	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms056	true	-8189223296479219639	0	29	0	122	1323	300	را مست و نه اشفته ميكرد 35- چو استاد امد و بنشست بر جاي فرو بردش درفشي سخت در پاي 36 بجست از جاي كودك پس بيفتاد بزاري---- همچو -	56	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms053	false	-3399887846504671349	271	300	1215	1340	1343	301	را مست و نه اشفته ميكرد 128 چو استاد امد و بنشست بر جاي فرو بردش درفشي سخت بر پاي--- بجست از جاي كودك پس بيفتاد بزاري كرد همچون	53	6781146860128062936	115	206.5	88	128	89.84375	25	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms056	true	-8189223296479219639	31	299	132	1321	1323	300	فرياد 37 چو بيرون امدي بانگ از دهانش نشان دادي ز گنگي--- زبانش 38 ميان بانگ ازو پرسيد استاد كه -------اي كودك نگوءي تا چه افتاد 39 نداد البته ان كودك جوابش برفت از زيركي كاري صوابش 40 چو كرد ان امتحان استاد محتال يقينش شد كه هم كر--ست و هم لال 41 چه گويم روز و شب ده سال پيوست دران خانه بدين تدبير بنشست 42 اگر بيرون شدي از خانه استاد كتابش ميگرفتي سر بسر ياد 43 وگر استاد ا-ندر خانه بودي بسي گفتي ز-هر علم او شنيدي 44 گرفتي ياد كودك ان سخنها نوشتي چون شدي در خانه تنها 45 بهر علمي چنان استاد شد او كه از استاد خود ازاد شد او 46 يكي صندوق بودي قفل كرده كه استادش نهفتي زير پرده 47 نه مهرش برگرفتي نه گشادي نه چشم كس بر انجا اوفتادي 48 بدل ميگفت ان كودك كه پيداست كه ان چيزي كه ميجويم من انجاست 49 ولي زهره نبود ان در گشادن كه داد صبر ميبايست دادن 50------------------------------------------- مگر شد شاه زاد شهر رنجور كسي امد بر استاد مشهور 51 كه چيزي در سر اين شاه زاد-ست كزان شه زاده از پاي اوفتادست 52 چو حيواني بجنبد گاه گاهي بع--لم ان كسي را نيست راهي 53 اگر در-يابدش استاد پيروز وگرنه زار خواهد مرد امروز 54 ازان علت نبود ان كودك اگاه چو استادش روانه گشت در راه 55 روان شد كودك و چادر برافكند كه تا خود را بدان منظر درافكند 56 چو رفت القصه پيش شاه استاد به بالاءي بلند ان كودك -استاد 57 دران پرده كه شه بيرون سر داشت ورم بود و درو يك جانور داشت	56	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms054	false	1994921339086164111	0	244	0	1161	1408	301	فرياد--- چو بيرون امدي بانگ از دهانش نشان دادي ز-گنگي بر زبانش--- ميان بانگ ازو پرسيد استادولي ناگاه كاي كودكي چ------------------ نداد البته ان كودك جوابش برفت از زيركي كاري صوابش -------رد ان امتحان استاد محتال يقينش شد كه هم كر هست و هم لال--- چه گويم روز و شب ده سال پيوست دران خانه بدين تدبير بنشسه ---اگر بيرون شدي از خانه استاد كتابش ميگرفتي سر بسر ياد وگراس----تاد او در خانه بودي بسي گفتي ز هر علم او شنودي--- گرفتي يادكو-دك ان سخنها نوشتي چون شدي در خانه تنها------- علمي چنان استاد شد او كه از استاد خود ازاد شد او--- يكي صندوق بودي قفل كرده كه استادش نهفتي زير پرده نه ث---هرش برگرفتي نه گشادي نه چشم كس بر انجا اوفتادي به -دل ميگفت ان كودك كه پيداست كه ان چيزي كه ميجويم در انجاست--- ولي زهره نبودش-- در گشادن كه داد صبر ميبايست دادن image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0057png مگر شد شاهز-اد شهر رنجور كسي امد بر استاد مشهور--- كه چيزي در سر اين شاه-زادهست كزان شه-زاده در پاي اوفتاده ست- چو حيواني بجنبد گاه-گاهي به علم ان كسي را نيست راهي ---اگر در يابدش استاد پيروز وگرنه زار خواهد مرد امروز--- ازان علت نبود ان كودك اگاه چو استادش روانه گشت در راه 2--روان شد كودك و چادر برافگند كه تا خود را دران منظر درافگند--- چو رفت القصه پيش شاه استاد به بالايي بلند--- كودك باستاد د---ران پرده كه شه بيرون سر داشت ورم بود و درو يك جانور داشت	54	6781146860128062936	1058	1875.0	825	1251	84.57234191894531	211	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms057	true	-39451731046849857	0	57	0	248	1291	300	همه مويش بچيد و پرده بشكافت چو خرچنگي در--و جنبنده-- يافت 59 فرو برده ب--ديگر پرده چنگال يكي الت حكيم اورد در حال 60 كه تا او را براندازد ز پرده مگر گردد ب--اهن دور كرده 61 چو -------اهن بيشتر بردي فرا پيش فرو مي-برد او چنگل ب--سر بيش 62 ز زخم چنگل او شاه زاده فغان	57	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms054	false	1994921339086164111	244	301	1161	1408	1408	301	همه مويش بچيد و پرده بشكافت چو خرچنگي در او جنبندهاي يافت ---فرو برده به ديگر پرده چنگال يكي الت حكيم اورد در حال 25-كه تا او را بي-ندازد ز پرده مگر گردد به اهن دور كرده چو كردي پشتش اهن بيشتر ن---------يش فرو مي برد او چنگل به سر بيش--- ز زخم چنگل او شاه-زاده فغان-	54	6781146860128062936	220	352.5	171	266	82.7067642211914	41	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms057	true	-39451731046849857	57	300	248	1291	1291	300	ميكرد از درد چكاده 63 ز بالا ان همه شاگرد ميديد ب--اخر صبر او زان كار برسيد 64 زبان بگشاد كاي استاد عالم ب--اهن ميكني اين بند محكم 65-- وليكن گر رسد بر پشت داغش همه چنگل برارد از دماغش 66 چو اگه شد ز سر كار استاد ز غصه جان بدان عالم فرستاد 67 چو مرد ان مرد كودك را بخواندند ب--اعزازش ب--جاي او نشاندند 68 بداغ ان جانور را دور انداخت ز اخلاطي كه بايد مرهمي ساخت 69 چو بهتر گشت شاه از دردمندي نهادش نام سر پاتك ب--هندي 70 بسي زر دادش و خلعت فرستاد بدو بخشيد جاي و رخت استاد 71 بيامد كودك و بگشاد صندوق در انجا ديد وصف روي معشوق 72 كتابي كان بود در علم تنجيم همه برخواند و-شد استاد اقليم 73 باخر ز ارزوي ان دلف-روز نبودش صبر يك ساعت شب و روز 74 كشيد اخر خطي و در ميانش نشست وش-د ز هر سو خط روانش 75------------------------------------------- عزيمت خواند تا بعد از چهل روز پديد امد پري زاد دل-فروز 76 بتي كز وصف او گوينده لال--ست چه گويم زانكه وصف او محالست 77 چو سر پا تك ز سر تا پاي او ديد درون سينه -خود جاي او ديد 78 تعجب كرد ازان و گفت انگاه چگونه جا گرفتي جانم اي ماه 79 جوابش داد-ان ماه دلفر-------------وز كه با تو بودهام من ز اولين روز 80 منم نفس تو تو جوينده خود را چرا بينا نگرداني خرد را 81 ا-----------------------------گر بيني همه عالم تو-	57	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms055	false	-2730175467137516295	0	239	0	1086	1366	301	ميكرد از درد چكاده--- ز بالا ان همه شاگرد ميديد چو اخر صبر او زين كار بزسيد--- زبان بگشاد كاي استاد عالم به اهن ميكني اين بند محكم 310و وليكن گر رسد بر پشت داغش همه چنگل برايد از دماغش ---چو اگه شد ز سر كار استاد ز غصه جان بدان عالم فرستاد--- چو مرد ان مرد كودك را بخواندند به اعزازش به جاي او نشاندند به -داغ ان جانور را دور انداخت ز اخلاطي كه بايد مرهمي ساخت--- چو بهتر گشت شاه از دردمندي نهادش نام سرپ-اتك به هندي 315بسي زر دادش و خلعت فرستاد بدو بخشيد جاي و رخت استاد--- بيامد كودك و بگشاد صندوق در انجا ديد وصف روي معشوق--- كتابي كان بود در علم تنجيم همه برخواند و شد استاد اقليم به -اخر ز-ارزوي ان دلافروز نبودش صبر يك ساعت شب و روز--- كشيد اخر خطي و در ميانش نشست و شد ز هر سو خط روانش image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0062png عزيمت خواند تا بعد از چهل روز پديد امد پري-زاد دلافروز--- بتي كز وصف او گوينده لال است چه گويم زانكه وصف او محال است- چو سرپا--تك ز سر تا پاي او ديد درون سينها خود جاي او ديد رد----------ازان و گفت انگاه چگونه جا گرفتي جانم اي ماه--- جوابش داد ان ماه دلافروز ساه دلافروز كه با تو بودهام من ز-اولين روز-------------- تو جوينده خود را چرا بينا نگرداني خرد را 1225 منم نفس تو تو جوينده خود را گر بيني همه عالم تو	55	6781146860128062936	947	1660.0	732	1149	82.41949462890625	196	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms058	true	7256109300618805610	0	65	0	278	1287	300	باشي ز بيرون و درون همدم تو باشي 82 حكيمش گفت هست از نفس معلوم كه مارس-ت و سگس--ت و خوك ان شوم 83 تو زيباي زمين و اسماني بدين خوبي ب--نفس كس نماني 84 پري گفتش اگر اماره باشم بتر ---از خوك و سگ صد باره باشم 85 -ولي وقتي كه گردم مطمءنه مبادا هيچكس را اين مظنه 86 ولي چون مطمء-نه گشتم انگاه	58	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms055	false	-2730175467137516295	239	300	1086	1361	1366	301	باشي ز بيرون و درون همدم تو باشي--- حكيمش گفت هست از نفس معلوم كه ماراست و سگ است و خوك ان شوم ن---و زيباي زمين و اسماني بدين خوبي به نفس كس نماني--- پري گفتش اگر اماره باشم باشمبتراز خوك و سگ صد-باره باشم 330 ولي وقتي كه گردم مطمثنه مبادا هيچكس را اين مظنه ---ولي چون مطمثانه گشتم انگاه	55	6781146860128062936	254	446.5	196	288	88.19444274902344	51	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms058	true	7256109300618805610	64	297	272	1279	1287	300	انگاه خطاب ارجعي-م ايد ز درگاه 87 كنون نفس توام من اي يگانه اگر گردم پي شيطان روانه 88 مر اماره خوانند اهل ايمان مگر شيطان من گردد مسلمان 89 اگر شيطان مسلمان گردد اينجا همه كاري بسامان گردد اينجا 90 چو چندان رنج برد ان مرد طالب كه------- تا شد جان او بر نفس غالب 91 كسي كو سر جان خواهد ز دلخواه بسا رنجا كه او بيند درين راه 92 كنون تو اي پسر چيزي كه جستي ----همه در تست و تو-در كار سستي 93 اگر در كار حق مردانه باشي تو باشي جمله و هم خانه باشي 94 توءي بي-خويشتن گم گشته ناگاه كه تو جوينده- خويشي درين راه 95 توءي معشوق خود با خويشتن-------------------- اي مشو بيرون ز صحرا با وطن اي 96 ازان حب الوطن ايمان پاك--ست كه معشوق اندرون جان پاك--ست 1-------------------------------------------- وزيري را يكي زيبا پسر بود ----كه ماه از مهر او زير و زبر بود 2 جمالش---- كرده دلبري را چشيده لب زلال كوثري را 3 بخوبي همچو ابرو طاق بوده به نرگس ره زن عشاق بوده 4 -يكي صوفي ز عشقش ناتوان شد چنان كو شد ندانم تا توان شد 5 نبود اور ا ب--هيچ انواع يارا كه كردي سر عشقش اشكارا 6 چنان همواره عشقش زار ميسوخت كه سر تا پاي او هموار ميسوخت 7----------------------- چو هم دردي هم اوازي نبودش دران اندوه هم رازي نبودش 8 د-----------------رون دل نهان ميداشت ان راز	58	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms056	false	-181463792931627959	0	238	0	1091	1376	301	انگا- خطاب ازجعيهم ايد ز درگاه ك---نون نفس توام من اي يگانه اگر-گردم پي شيطان روانه مرالء---اره خوانند اهل ايمان مگر شيطان من گردد مسلمان ----گر شيطان مسلمان گردد اينجا همه كاري بسامان گردد اينجا 45 چو چندان رنج برد ان مرد طالب رد طالبكه تا شد جان او بر نفس غالب--- كسي كو سر جان خواهد ز دلخواه بسا رنجا كه او بيند درين راه ك---نون تو-اي پسر چيزي كه جستي ه تيهمه در تست و تو در كار سستي ---اگر در كار حق مردانه باشي تو باشي جمله و-هم خانه باشي--- تويي بي خويشتن كم گشته ناگاه كه تو جويندها خو 330 توي-----------ي معشوق خود با خويشتن اي وقي خودبا خويشتن اي مشو بيرون ز صحرا با وطن اي--- ازان حب الوطن ايمان پاك است كه معشوقت د-رون جان پاك است image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0059png وزيري را يكي زيبا پسر بود كهم كه ماه از مهر او زير و زبر بود-- جمالش ختم كرده دلبري را چشيده لب زلال كوثري را به خوبي همچو ابرو طاق بوده به نرگس ره-زن عشاق بوده 45 يكي صوفي ز عشقش ناتوان شد چنان كو شد ندانم تا توان شد --نبود او را به هيچ انواع يارا كه كردي سر عشقش اشكارا چ--نان همواره عشقش زار ميسوخت كه سرتا--پاي او هموار ميسوخت دران اندوه هم رازي نبودش چو هم دردي هم اوازي نبودش درا شت ان راز كه تا از بيدلي هم ماند ان باز درون دل نهان ميداشت ان راز	56	6781146860128062936	897	1561.5	695	1141	78.61524963378906	180	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms059	true	155749576185646943	0	79	0	345	1276	300	بي دلي هم ماند زان باز 9 دو چشم-------------------ش همچو باران گشت خونبار كه تا شد هر دو نابينا ب--يكبار 10 چو نابيناءي امد اشكارش ب--هر دردي زيادت شد هزارش 11 به اخر راز او گشت اشكاره جهاني خلق شد بر وي نظاره 12 چو تيره گشت چشم و روي زردش ب--درد امد دل خلقي ز دردش 13 بزرگان و اميراني كه بودند همه در ديدنش رغبت نمودند 14 وزير شاه ميامد ز راهي پسر با او رسيد ان-جايگاهي	59	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms056	false	-181463792931627959	227	301	1043	1376	1376	301	بي-دلي هم ماند -ان باز درون دل نهان ميداشت ان راز ش همچو باران گشت خونبار كه تا شد هر-دو نابينا به يكبار------ نابينايي امد اشكارش به هر دردي زيادت شد هزارش--- به اخر راز او گشت اشكاره-جهاني خلز -------------------و تيره گشت چشم و روي زردش به درد امد دل خلقي ز دردش--- بزرگان و اميراني كه بودند همه در ديدنش رغبت نمودند 5--وزير شاه ميامد ز راهي پسر با او رسيد ان جايگاهي-	56	6781146860128062936	297	492.0	233	371	80.05390930175781	58	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms059	true	155749576185646943	83	300	362	1276	1276	300	مرد عاشق پياده گشت در پيش خلايق 16 پسر را فارغ و ازاد با خويش خوشي بنشاند اندر پيش درويش 17 پسر گر مردم چشم پدر بود وليكن كار ان عاشق دگر بود 18 كه چشم عاشق از وي بود رفته ولي چشم پدر كي بود رفته 19 وزير نيك راضي گشت بي خشم كه چشم كور يابد مردم چشم 20 به نابيناي عاجز گفت انگاه-- كه گر چشم تو شد زين روي چون ماه 21 پسر اينك به پيش تو نشسته چه ميخواهي دگر اي چشم بسته 22 چو عاشق اين سخن بشنود برجست بزد يك نعره و افتاد از دست 23 نه چندان ريخت اشك ان كار ديده كه ريزد ابر با بسيار ديده 24 وزيرش گفت اي غافل ازين كار پسر با تو چه ميگرءي چنين زار 25------------------------------------------- زبان بگشاد نابيناي دلتنگ كه خون ميگريد از درد دلم سنگ 26 كه ميگرديد عمري در سر من كه يك دم اين پسر ايد بر من 27 كنون چون امد اين مهر وي عشاق مرا دو چشم ميبايد ز افاق 28 اگر جويان او زين پيش گشتم كنون جويان چشم خويش گشتم 29 مرا گر چشم خويش ايد پديدار ب--جان گردم جمالش را خريدار 30 مرا گر چشم نبود در ميانه چو خواهم كرد معشوق يگانه 31 ---------------------اگر عالم همه معبود باشد---------- چو نبود چشم چه-	59	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms057	false	8684594723049100802	2	195	8	899	1356	301	مرد عاشق پياده گشت در پيش خلايق ---پسر را فارغ و ازاد با خويش-خوشي بنشاند پسر-------------------گر مردم چشم پدر بود وليكن كار ان عاشق دگر بود كه ---چشم عاشق از وي بود رفته ولي چشم پدر كي بود رفته ------ر نيك راضي گشت بي-خشم كه چشم كور يابد مردم چشم--- به نابيناي عاجز گفت انگاهكه كه گر چشم تو شد-زين روي چون ماه پس---ر اينك به پيش تو نشسته چه ميخواهي دگر اي چه--------- چو عاشق ا-ن سخن بشنود برجست بزد يك نعره و افت------------ نه چندان ريخت اشك ان كارد-يده كه ريزد ابر با بسيار ديده 60 وزيرش گفت اي غافل ازين كار پسر با تو چراگري--ي چنين زار image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0064png زبان بگشاد-نابيناي دلتنگ كه خون ميگردد از درد دلم سنگ--- كه ميكردند عمري در سر من كه يك دم اين پسر ايد بر من ك---نون چون امد اين مهر-وي عشاق مرا دو چشم ميبايد ز افاق ---اگر جويان او زين پيش گشتم كنون جويان چشم خويش گشتم 20 مرا-گر چشم من --ايد پديدار به جان گردم جمالش را خريدار ميانهچه----------------------- خواهم كرد معشوق يگانه مراگر چشم نبود در ميانه اگر عالم همه معبود باشدچو نبود چث چو نبود چشم چه	57	6781146860128062936	776	1372.5	595	993	78.14702606201172	169	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms060	true	8093067682939032668	0	104	0	460	1294	300	مقصود باشد 32 مرا پس چشم ميبايد نه معشوق كه پيش كور چه خالق چه مخلوق 33 همه عالم جمال اندر جمال--ست وليكن كور ميگويد محال--ست 34 اگر بيننده- اين راه گردي- ز بيناءي خويش اگاه گردي 35 دلت گر پاك ازين زندان برايد ز-هر جزويت صد بستان برايد 36 كند هر ذره خاك شوره- تو مه و خورشيد را مستوره- تو 37 تنت كور-ست و جان را چون عيان نيست كه يك يك ذره چون صاحب قرانيست 38 ز يك جوهر چو دو عالم برايد ز-هر ذره كه خواهي هم برايد 39 يقين ميدان كه هرجاء-ي كه خار--ست ب--زير ان بهشتي چون نگارست -	60	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms057	false	8684594723049100802	195	301	899	1356	1356	301	مقصود باشد--- مرا پس چشم ميبايد نه معشوق كه پيش كور چه خالق چه مخلوق--- همه عالم جمال اندر جمال است وليكن كور ميگويد محال است 9- اگر بينندها اين راه گرديز ز بينايي خويش اگاه گردي--- دلت گر پاك ازين زندان برايد ز هر جزويت صد بستان برايد--- كند هر ذره خاك شورها تو مه و خورشيد را مستورها تو--- تنت كوراست و جان را چون عياني -ست كه يك يك ذره چون صاحب-قراني ست-- ز يك جوهر چو دو عالم برايد ز هر ذره كه خواهي هم برايد 28 يقين ميدان كه هر جايي كه خار است به زير ان بهشتي چون نگار است	57	6781146860128062936	425	728.0	330	477	89.0985336303711	80	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms060	true	8093067682939032668	105	300	463	1294	1294	300	وليكن گر برون ايد ز پرده شوند ان كور چشمان زخم خورده 1 در افتادند در شهري سپاهي گريزان شد نهان زان شهر شاهي 2 بشهري شد بگردانيد جامه نه خاصه باز دانستش نه عامه 3 بجاي اورد او را اشناءي بدو گفتا چراءي چون گداءي 4-- بگو اخر كه من شاهم باي--------------شان چرا بنشسته-- خوار و پريشان 5 شهش گفتا مگو اي در- نظاره كه گر گويم كنندم پاره پاره 6-------------------------------------------- كسي كو ديده- سلطان ندارد به سلطان رفتنش امكان ندارد 7 اگر بيديده جوءي قربت شاه شوي در-خون جان خويش انگاه 1 يكي شهزاده چون مه پاره --بود كه مهر از رشك او اواره-- بود 2 اگر خورشيد روي او-- بديدي چو مصروع از مه نو ميطپيدي 3 چو پيشانيش لوح سيم بودي برو از مشك جيم و ميم بودي 4 چو جيم و ميم پيچ و خم گرفتي ب--جيم و ميم ملك جم گرفتي 5 بابرو حاجبي كردي قمر را ب--مژگان صيد-گه دل گه جگر را 6 چو فتنه نرگسش ميديد شب رنگ ب--صيد و شهسواري كردي اهنگ 7 زهي شبرنگ و صيد اخر كه او يافت سوار و صيد را الحق نكو يافت 8---------------------------------------------------------------------------------------- لبش هم انگبين و هم شكر بود-	60	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms058	false	-9062980073362178656	0	199	0	908	1346	301	وليكن گر برون ايد ز پرده شوند ان كور-چشمان زخم خورده ا--ر افتادند در شهري سپاهي گريزان شد نهان زان شهر شاهي ش---هري شد بگردانيد جامه نه خاصه باز دانستش نه عامه-- بجاي اورد او را اشنايي بدو گفتا چرايي چون گدايي 129 بگو اخر كه من شاهم به ايشان هم به ايشان چرا بنشستهاي خوار و پريشان-- شهش گفتا امرا مي بس نظاره كه گر-گويم كنندم پاره پاره image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0061png كسي كو ديدها سلطان ندار- به سلطان رفتنش امكان ندارد و--گر بيديده جويي قربت شاه شوي در خون جان خويش انگاه -------هزاده چون مه-پارهاي بود كه مهر از رشك او اوارهاي بود ملك-- خورشيد چون رويش بديدي چو صرعي -از مه نو ميطپيدي ---------------ح سيم بودي برو از مشك جيم و ميم بودي-- چو جيم و ميم پيچ و خم گرفتي به جيم و ميم ملك جم گرفتي ---------اجبي كردي قمر را به مژگان صيد گه دل گه جگر را -----------------يديد شب-رنگ به صيد و شهسواري كردي اهنگ -------------------عر كه او يافت سواد --صيد را الحق نكو يافت 395زهي شبرنگ و حرب اخر كه او يافت براي ان شكر ني نيز بر بست چو زنبور انگبينش را كمر بست ب لبش هم انگبين و هم شكر بود	58	6781146860128062936	706	1163.0	544	998	70.74148559570312	136	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms061	true	-1905462636498310360	10	118	36	496	1283	300	چو زنبور انگبينش را كمر بست براي ان------------- شكر ني نيز در بست 10-------------------- دو نسپه داشت سي مرجان رفيقش درخشنده چو سي در از عقيقش 11 ز اوج عالم بالا ستاره ز هفتم اسمان كردي نظاره 12 همي هر كس كه روي او بديدي اگر جان داشتي پيشش كشيدي 13------------------------ يكي سرهنگ عاشق شد بران ماه دلش سرگشته گشت و عقل گمراه 14 بدرد افتاد چون درمان نبودش كه جاني درخور جانان نبودش 15 بسي زير و زبر امد دران درد كه هرگز كس نگشت اگاه ازان مرد 16 ن--------------------------چندان گشت در خون ان ستم كش كه هرگز گشته باشد هيچ غم كش 17 مگر ان شاه	61	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms058	false	-9062980073362178656	185	301	851	1346	1346	301	چو زنبور انگبينش را كمر بست ب لبش هم انگبين و هم شكر بود كه هريك زين دو خوش ترزان دگر بود دو نسپه داشت سي مرجان رفيقش درخشنده چو سي در از عقيقش--- ز اوج عالم بالا ستاره ز هفتم اسمان كردي نظاره 30 همي هر-كس كه روي او بديدي اگر جان داشتي پيشش كشيدي دلش سرگشته گشت و عقل گمراه يكي سرهنگ عاشق شد بران ماه به ----------------------------درد افتاد چون درمان نبودش كه جانش درخور جانان نبودش ---------------ر امد دران درد كه هرگز كس نگشت اگاه ازان مرد بسي زير و زبر امد دران درد نه چندان گشت در خون ان ستم كش كه هرگز گشته باشد هيچ غم كش 25 مگر ان شاه-	58	6781146860128062936	378	653.5	289	543	69.6132583618164	81	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms061	true	-1905462636498310360	118	300	496	1283	1283	300	را از كينه خواهان پديد امد يكي دشمن ز شاهان 18 پسر را پيش ان دشمن فرستاد چو ماهي ماه در جوشن فرستاد 19 پسر شد با بسي لشكر يزك دار همه تشنه بخون دل فلك وار 20 چو ان سرهنگ را حالي خبر شد نميگويم بپاي اما بسر شد 21 چنان دلشاد شد ز اوازه- جنگ------------------------------------------------------ كه از اواز شادي مرد دلتنگ 22 ب-------------------------------------------------دست اورد اسپي و روان شد ولي با جوشن و برگستوان شد 23 ميان لشكر ان شاه زاده تنش ميشد سوار و جان پياده 24 تماشاي رخش دزديده ميكرد نثارش هر زمان از-ديده ميكرد 25 زهي لذت خوشا ان زندگاني كه روي يار خود بيني نهاني 26 رخ ياري كه دزديده توان ديد درون جانش و در ديده توان ديد 27 چو القصه سپه در هم رسيدند ب--يك حمله دو صف بر هم دريدند 28 زمين تاريك شد- از هر دو كشور ----فلك روشن نماند از گرد-- لشكر 29---------------------- علي الجمله ز چرخ كوژ رفتار چنان شهزاده امد گرفتار 30 سپه بگريخت-- ان شهزاده درماند ز چندان خلق سرهنگ و پسر ماند 31 كسي نگرفت ان سرهنگ را-	61	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms059	false	-2504320034336008050	0	178	0	819	1353	301	را از كينه خواهان پديد امد يكي دشمن ز شاهان ---پسر را پيش ان دشمن فرستاد چو ماهي ماه در جوشن فرستاد ---پسر شد با بسي لشكر يزك-دار ----------------------------چو ان سرهنگ را حالي خبر شد چ---------------------------نان دلشاد شد ز-اوازها جنگ همه تشنه به خون دل فلكوار نميگويم به پاي امد به سر شد كه از اواز شادي مرد دلتنگ image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0066png 210 به دست اورد اسهي و روان شد ولي با جوشن و برگستوان شد--- ميان لشكر ان شاهزا-ده تنش ميشد سوار و جان پياده--- تماشاي رخش دزديده ميكرد نثارش هر زمان از ديده ميكرد--- زهي لذت خوشا ان زندگاني كه روي يار خود بيني نهاني--- رخ ياري كه دزديده توان ديد درون جانش و در ديده توان ديد 19 چو القصه سپه در هم رسيدند به يك حمله دو صف بر هم دريدند--- زمين تاريك گشت از هر دو كشور فلك فلك روشن نماند از گرد و لشكر چنان شهزادهاي امد گرفتار علي الجمله ز چرخ كوژرف-تار چ ------------------------سپه بگريخت و ان شهزاده درماند ز چندان خلق سرهنگ و پسر ماند--- كسي نگرفت ان سرهنگ را	59	6781146860128062936	663	1149.5	513	926	71.59827423095703	139	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms062	true	-7000020140969068824	0	129	0	533	1253	300	هيچ ولي او خويش را افكند در پيچ 32-- ببردند ان دو تن را در وثاقي-- يكي را وصل و ديگر را فراقي 33 نهادند ان دو تن را بند بر پاي بهم محبوسشان كردند يك جاي 34 پسر پرسيد از سرهنگ اخر كه تو كي امدي در جنگ اخر 35 نميدانم ترا تو از چه خي------------لي و يا تو در سپاه من طفيلي 36 زبان بگشاد ان سرهنگ گمراه كه هستم شاه عالم را هواخواه 37 چنان بود ارزو از ديرگ-----------------اهم كه بپذيرد ب--خدمت بو كه شاهم 38 چو شه را اين سفر ناگاه افتاد مرا هم نيز عزم راه افتاد 39 كه گفتم در سفر-حربي كنم سخت مگر پيش شهم ياري دهد بخت 40 كه تا ناني و نامي يابم از تو همه عمرم مقامي يابم از	62	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms059	false	-2504320034336008050	178	300	819	1348	1353	301	هيچ ولي او خويشتن افگ-ند در پيچ 1320 ببردند ان دو تن را در وثاقييك يكي را وصل و ديگر را فراقي--- نهادند ان دو تن را بند بر پاي بهم محبوسشان كردند يك جاي--- پسر پرسيد از سرهنگ اخر كه تو-كي امدي در جنگ اخر--- نميدانم ترا تو از چه خيلي واز چه خيلي و يا تو در سپاه من طفيلي ----بان بگشاد-ان سرهنگ گمرا- كه هستم شاه عالم را هواخواه 5- چنان بود ارزو از ديرگاهم دارزو از ديرگاهم كه بپذيرد به خدمت بو كه شاهم چو----شه را-اين سفر ناگاه افتاد مرا هم نيز عزم راه افتاد--- كه گفتم در سفر حربي كنم سخت مگر پيش شهم ياري دهد بخت ---كه تا-ناني و نامي يابم از تو ----------نامي يابم از	59	6781146860128062936	481	847.0	368	569	84.53427124023438	107	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms062	true	-7000020140969068824	125	300	514	1253	1253	300	عمرم مقامي يابم از تو 41 چو بشنيد اين سخن شهزاده از وي ز غم ازاد گشت و شاد از وي 42 بسي دل گرمي--ش داد ان سر افراز -------خود او دل گرم بود از ديرگه باز 43 دل سرهنگ از شادي چنان -----------بود كه گوءي ملك نقدش صد جهان بود 44 اگرچه بود ان سرگش-ه در بند ب--مردي خويشتن را ميني--فكند 45 شبانروزيش كار ان پسر بود بهر --------دم خدمت او بيشتر بود 46 همه شب پاي ماليديش تا -----روز همه روزش سخن گفتي دل--فروز 47 چ--------------------------------------------نان گستاخ شد با ان سمن بوي كه نبو-------------د وصف ان كار سخن گوي 48 دعا ميكرد ان دلخسته هر روز كه يا-رب اين همه ناكامي و سوز 49 زيادة كن كه تا نبود جداءي وزين زندان مده ما را رهاءي 50 مرا چون هست اين زندان بهشتي بنفروشم بصد بستانش خشتي 51------------------------ چو شد اگاه ازان شهزاده ان شاه جهانش تيره شد بي روي ان ماه 52 چنان دلبند چون در بند باشد پدر را صبر اخر چند باشد 53 چو در راه اين چنين خرسنگ افتاد-	62	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms060	false	1522090888571500543	0	176	0	806	1334	301	عمره مقامي يابم از تو د---و بشنيد-اين سخن شهزاداز-- وي ز غم ازاد گشت و شاد از وي 3- بسي دل گرمي اش داد ان سرا-فراز سرافرازخود او دل گرم بود از ديرگه باز--- دل سرهنگ از شادي چنان بود ي چنان بود كه گفتي ملك نقدش صد جهان بود--- اگرچه بود ان سرگشته در بند به مردي خويشتن را مينه افكند--- شبانروزيش كار ان پسر كرد پسركرد به هردم خدمت او بيشتر كرد ---همه شب پاي ماليديش تاروز تاروز همه روزش سخن گفتي دل افروز image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0063png 3چنان گستاخ شد با ان سمن بوي كه نبود وص ي كه نبود وصف ان كار سخن گوي--- دعا ميكرد ان دلخسته هر روز كه يا رب اين همه ناكامي و سوز--- زيادت كن كه تا نبود جدايي وزين زندان مده ما را رهايي--- مرا چون هست اين زندان بهشتي بنفروشم بصد بستاءش خشتي جهانش تيره شد بيروي ان ماه چو شد اگاه ازان شهزاده ان شاه-جهانش ت چ-----------------------نان دلبند چون در بند باشد پدر را صبر اخر چند باشد--- چو در راه اين چنين خرسنگ افتاد	60	6781146860128062936	654	1106.0	503	862	75.87007141113281	129	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms063	true	-8104658173235692341	0	133	0	539	1253	300	بسي ان هر دو شه را جنگ افتاد 54 چو عهدي رفت و صلحي شد پديدار شد----------- ان اين را و اين ان را خريدار 55 قرار افتاد كان شاه خردمند---------- دهد دختر بدان شهزاده در بند 56 برفت ان شاه پيش شاه زاده بدو ان دختر چون ماه داده 57------------------------ بخواند او را و ان سرهنگ را نيز كه كاري نيست با ما جنگ را نيز 58 نچندان كرد با هر دو نكوءي كه من ان شرح گويم يا تو گوءي 59---------------------------------------- پس انگه كار ان دختر چنان كرد كه ده گنج روان با او روان كرد 60 چو شهزاده ب--شهر خويش شد باز ز بند و حبس دستش داده دمساز 61 ميان خيل خود ان عالم افروز عروسي كرد و عشرت چل شبانروز 62 گرفته بود در بر دلستاني دران مدت	63	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms060	false	1522090888571500543	176	301	806	1334	1334	301	بسي ان هر دو شه را جن---------- چو عهدي رفت و صلحي شد پديدارشد اين ان را و ان اين------------ را خريدا---- قرار افتاد كان شاه خردمنددهد دختر ب دهد دختر بدان شهزاده در بند ناهزاده---------------------بدو ان دختر چون ماه داده برفت ان شاه پيش شاهزاده 34 بخواند او را و ان سرهنگ را نيز كه كاري نيست با ما جنگ را نيز ------------------------1344 كه من ان شرح گويم يا تو گويي نه چندان كرد باهر دو نكويي كه من ان شرح گو پس انگه كار ان دختر چنان كرد كه ده گنج روان با او روان كرد--- چو شهزاده به شهر خويش شد باز ز-بند و حبس دستش داده دمساز--- ميان خيل خود ان عالم-افروز عروسي كرد و عشرت چل شبانروز -----------------ر دلستاني-دران مدت-	60	6781146860128062936	422	694.0	320	626	67.41213989257812	97	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms063	true	-8104658173235692341	127	300	512	1253	1253	300	بود در بر دلستاني دران مدت نديدش كس زماني 63 دل سرهنگ هر ساعت چنان بود كه با ان نيم جانش بيم جان بود 64 نه صبرش بود----- يك دم نه قراري بخو--ن ميگشت پرخونش كناري 65 دران چل روز و چل شب در تب و تاب چو شمعي بود يعني بي-خور و خواب 66 ز بس كز رشك در خون ميبغلطيد ب--هر ساعت دگرگون ميبگرديد 67 كسي خو كرده تنها با چنان يار نسوزد جانش افتاده چنان كار 68 پس از چل روز شهزاده جوانبخت بكامي تاج بر سر رفت بر تخت 69 باستادند جانداران سرافراز كشيده هر يكي تيغي سرانداز 70 غلامان همچو مژگان صف كشيده سيه دل جمله و سركش چو ديده 71 دگر حال وزيرانش بپرسي همه چون عرش زير اورده كرسي 7---------------------------------------------2 دل ان شاه زاد عالم افروز بدان سرهنگ شد مشغول ان روز 73 به پيش خويش خواندش چون در امد سلامش گفت وحالي در سر امد 74 بخاك افتاد و هوش از وي جدا شد ز حلقش نعره-- بي او رها شد 75 چو با هوش-	63	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms061	false	3528943437641059832	4	166	22	760	1386	301	بود در بر دلستاني 145----------------------- دل سرهنگ هر ساعت چنان بود كه با ان نيم جانش بيم جان بود--- نه صبرش بود و نه يك دم--- قراري به خون ميگشت پرخونش كناري د---ران چل روز و چل شب در تب و تاب چو شمعي بود يعني بي خور و خواب--- ز بس كز رشك در خون ميبغلتيد به هر ساعت دگرگون ميبگرديد 5--كسي خو كرده تنها با چنان يار نسوزد جانش افتاده چنان كار--- پس از چل روز شهزاد- جوانبخت پگاهي تاج بر سر رفت بر تخت--- باستادند جانداران سرافراز كشيده هر يكي تيغي سرانداز--- غلامان همچو مژگان صف كشيده سيه دل جمله و سركش چو ديده و --گر حال وزيرانش بپرسي همه چون عرش زير اورده كرسي image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0068png 2 دل ان شاه-زاد عالم-افروز بدان سرهنگ شد مشغول ان روز--- به پيش خويش خواندش چون در-امد سلامش گفت -حالي در سر-امد به -خاك افتاد و هوش از وي جدا شد ز حلقش نعرهاي بي او رها شد--- چو با هوش	61	6781146860128062936	664	1165.5	512	799	83.1038818359375	141	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms064	true	6396043883696407869	0	145	0	631	1313	300	امد ان افتاده بر خاك ازو پرسيد ان شهزاده- پاك 76 كه اي سرهنگ اخر اين چه حال--ست كه كارت ناله و تن همچو نال--ست 77 چنان گشتي كه بيماريت بودست مگر بي من جگر خواريت بود-ست 78----------------------------- زبان بگشاد ان سرهنگ ك-اي شاه دران زندان نبودم از تو اگاه 79 چو من چل روز هجر تو كشيدم --------پس از چل روز امروزت بديدم 80 ترا ديدم ميان كار و باري ز مشرق تا ب--مغرب گير و داري 81 چ----------------------نان خو كرده بودم ب-------ي فراقت چنان بودم چنينم نيست طاقت 82 دران جامه اگر اءي پديدار توانم شد دگر بارت خريدار 83 درين جامه كه هستي گر بماني ميان خسروي و كامراني 84 كجا تاب اورد اين جان پر جوش كه با اين سلطنت گردد هم اغوش 85 بگفت اين و معين شد هلاكش ب--صد زاري برامد جان پاكش 86 اگر تو همتي مردانه يابي	64	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms061	false	3528943437641059832	166	300	760	1383	1386	301	امد ان افتاده در خاك ازو پرسيد ان شهزادها پاك--- كه اي سرهنگ اخر اين چه حال است كه كارت ناله و-تن همچو نال است ده-------------------------ست مگر بي من جگر-خواريت بودهست 245 چنين گشتي كه تيماريت بودهست زبان بگشاد ان سرهنگ كهاي شاه دران زندان نبودم از تو اگاه--- چو من چل روز هجر تو كشيدم تو كشيدمپس از چل روز امروزت بديدم---------------------------- ز مشرق تا به مغرب گير و داري ترا ديدم ميان كار و باري چنان خو-كرده بودم بيفراقت ي فراقتچ-نان بوده چنينم نيست طاقت ------ن جامه-اگر ايي پديدار-توانم شد دگر راهت خريدار--- درين جامه كه هستي گر بماني ميان خسروي و كامراني كجا----تاب اورد-اين جان پر-جوش كه با اين سلطنت گردد هم اغوش--- بگفت اين و معين شد هلاكش به صد زاري برامد جان پاكش 0 -اگر تو همت- مردانه يابي	61	6781146860128062936	527	862.0	411	708	74.43502807617188	105	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms064	true	6396043883696407869	143	300	619	1313	1313	300	مردانه يابي شه افاق را هم خانه يابي 87- وگر تردامني تو همچو سرهنگ ز ضعفت زود ايد پاي بر سنگ 88 اگر تو ره روي اي دوست ره بين همه چيزي لباس پادشه بين 89 كه گر جامه بپوشد شه هزاران نگردي تو ز خيل بيقراران 90 غلط مشنو يقين ميدان- چو مردان ---كه شه را هست دايم جامه گردان 91 جهان گر پر سفيد و پر سياه--ست همي دان كان لباس پادشاه--ست 92 دو عالم چون لباس يك يگان--ست يكي بين كاحولي شرك مغانست 93 بسي جامهست شه را در-خزانه مب-------ين جامه تو شه را بين يگانه 94 كه هر كو ظاهري دارد نشان او ز باطن باز-ماند جاودان او 95 كساني كز خدا دل زنده باشند ب--چشم اخرت بيننده باشند 96------------------------------------------- چنين چشمي اگر باشد ترا نيز ب--چشم اخرت بيني همه چيز 97 كه چشم ظاهرت از نقش اوباش نپردازد سر موءي ب--نقاش 98-- ولي نقاش را انست پيشه كه نقش خود بپوشاند هميشه-	64	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms062	false	4884840410009478754	0	159	0	738	1380	301	مردانه يابي شه افاق را هم-خانه يابي 145 وگر تردامني تو همچو سرهنگ ز ضعفت زود ايد پاي در سنگ ---اگر تو ره روي اي دوست ره بين همه چيزي لباس پادشه بين--- كه گر جامه بپوشد شه هزاران نگردي تو ز خيل بيقراران--- غلط نكني يقين --داني چو مردان دانكه شه را هست دايم جامه گردان--- جهان گر پر سفيد و گر سياه است همي دان كان لباس پادشاه است 14 دو عالم چون لباس يك يگان است يكي بين گاخولي شرك مغان است- بسي جامهست شه را در خزانه مبين ج مبين جامه تو شه را بين يگانه--- كه هر كو ظاهري دارد-نشان او ز باطن باز ماند جاودان او--- كساني كز خدا دل زنده باشند به چشم اخرت بي-نده باشند image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0065png چنين چشمي اگر باشد ترا-نيز به چشم اخرت بيني همه چيز--- كه چشم ظاهرت از نقش اوباش نپردازد سر مويي به نقاش 1485 ولي نقاش را انست پيشه كه نقش خود بپوشاند هميشه	62	6781146860128062936	646	1102.5	501	766	84.3342056274414	126	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms065	true	-5706594784337696909	1	144	3	636	1298	300	چو رويش را جمال بيحساب--ست جمالش را فروغ او حجابست 100 كه گرچه خوبي خورشيد فاش--ست ولي هم نور رويش دور باشست 101 جهاني گر بود تيغي كشيده به سلطان ره برند اصحاب ديده 102 ترا با تيغ و بردابرد لشكر چه كار--ست از همه جز شاه منگر 103 -------------------------همه چيزي كه مي-بيني پس و پيش گذر بايد ترا زان چيز و-ز خويش 104 كه تا چون نقش برخيزد ز پيشت دهد نقاش مطلق قرب خويشت 1 مگر محمود با پنجه سواري بره-- در باز ميگشت از شكاري 2 يكي خيمه دران ره درگشادند شكاري را بر اتش مينهادند 3 بره-- در شاه پيري ناتوان ديد كه بارش پشته ه-يزم گران ديد 4 ----------------------------بر او رفت محمود از ترحم بدو گفتا ب--چند اين پشته هيزم 5 نميدانست ان پير رونده كه محمودست-- ان هيزم خرنده 6-------------------- زبان بگشاد مرد پير كاي مير بدو -	65	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms062	false	4884840410009478754	165	301	764	1380	1380	301	چو رويش را جمال بيحساب است جما ----------------------------------------شيد فاش است ولي هم نور رويش دور-باش است----------- بود تيغي كشيده-به سلطان ره برند اصحاب -----------------ديده بردابرد لشكر چه كار است از همه جز-شاه منگر 36 ترا با تيغ و بردابرد لشكر همه چيزي كه مي بيني پس و پيش گذر بايد ترا زان چيز واز خويش---- كه تا چون نقش برخيزد-ز پيشت هد--نقاش مطلق قرب خويشت-- مگر محمود با پنجه سواري به ره در باز ميگشت از شكاري-- يكي خيمه دران ره درگشادند شكاري را بر اتش مينهادند 95به ره در شاة پيري ناتوان ديد كه بارش پشتها هيزم گران ديد بدو گفتا به چند اين پشته هيزم بر او رفت محمود از ترحم-بدو گفتا به چند1 ان پير دو------------------------نده كه محمود است ان هيزم خرنده نميدانست ان پير دونده زبان بگشاد مرد پير-كاي مير به دو	62	6781146860128062936	485	787.0	381	724	66.98895263671875	93	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms065	true	-5706594784337696909	144	300	636	1298	1298	300	جو ميفروشم بي دو جو گير 7 يكي هميان كه صد دينار زر بود دو جو ان هر قراضه بيشتر بود 8 شه ان بگشاد و پيش پير بنشست نهادش يك قراضه بر كف دست 9 بدو گفت اين دو جو زر باشد اي پير اگر خواهي ز من بستان و برگير 10 مگر گفتا دو جو افزون بود اين ترازو نيست سختن چون بود اين 11 نهادش يك قراضه نيز در دست بدو گفتا ببين تا اين دو جو هست 12 جوابش داد ك-ين باشد زيادت توان دانست ناسخته ب--عادت 13 يكي ديگر بداد و گفت چون--ست چنين گفت او كه اين يك هم فزونست 14 بدين ترتيب ميدادش يكايك ولي دانست كافزون--ست بي شك 15------------------------------------------- چو القصه همه هميان بپرداخت دلش بگرفت ازان بر پير انداخت 16 كه زر در صره كن كين صره- اوست ب--سوي شهر بر كانجا ترازوست 17 دو جو برگير و باقي در- زمان زود ب--دست حاجب سلطان رسان زود-	65	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms063	false	-2343830186949925103	0	153	0	693	1333	301	جو ميفروشم بي دو جو-گير --يكي هميان كه صد دينار زر بود دو جو ان هر قراضه بيشتر بود----- ان بگشاد و پيش پير بنشست نهادش يك قراضه بر كف دست-- بدو گفت اين دو جو زر باشد اي پير اگر خواهي ز من بستان و برگير--- مگر گفتا دو جو افزون بود اين ترازو نيست سختن چون بود اين ----هادش يك قراضه نيز بر دست بدو گفتا نگه كن كاين دو جو هست--- جوابش داد كاين باشد زيادت توان دانست ناسخته به عادت 95 يكي ديگر بداد و گفت چون است چنين گفت او كه اين يك هم فزون است- بدين ترتيب ميدادش يكايك ولي دانست كافزون است بي شك image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0070png چو القصه همه هميان بپرداخت دلش بگرفت ازان در پير انداخت كه ا--زر در صره كن كين صرها اوست به سوي شهر بر كانجا ترازوست دو--- جو برگير و باقي اين زمان زود به دست حاجب سلطان رسان زود	63	6781146860128062936	611	1085.5	469	719	84.97914123535156	127	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms066	true	5830763623879686411	2	146	7	614	1267	300	ان پير زر مينستد از شاه شه از پيشش فرس افكند در راه 19 چو روز ديگر امد شاه بر تخت ب--درگاه امد ان پير نگون بخت 20 چو شه را ديد دل در--- دامش افتاد ز هيبت لرزه بر اندامش افتاد 21 يقينش شد كه شاه اءينه ا-وست همين شاه اشناي دينه- اوست 22 چو شاهش ديد گفتا ره دهيدش يكي كرسي به پيش صف نهيدش 23-- نشست القصه و شه گفت اي ------------------پير چه كردي پيش من كن جمله تقرير 24 چنين گفت او كه اي شاه دل-فروز گرسنه خفتهام من دوش تا روز 25 شهش گفتا چرا گفتا دران راه نكردي هيچ بيعي با من انگاه 26--------------------------------- چو خويشم خواجه ميپنداشتي تو كه دوشم گرسنه بگذاشتي تو 27 شهش گفتا برو ان زر نگه دار --------------كه خاص تست ان جمله ب--يكبار 28 زبان بگشاد پير و گفت اي شاه چو ميدادي	66	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms063	false	-2343830186949925103	154	300	698	1331	1333	301	ان پير زر ميبستد از شاه شه از پيشش فرس افگند در راه--- چو روز ديگر امد شاه بر تخت به درگاه امد ان پير نگون بخت ---چو شه را ديد--- در دل دامش افتاد ز هيبت لرزه بر اندامش افتاد--- يقينش شد كه شاه ايينها اوست همين شاه اشناي دينها اوست ---چو شاهش ديد گفتا ره دهيدش يكي كرسي به پيش صف نهيدش 1510 نشست القصه و شه گفت اي پير ه و شه گفت اي پير چه كردي پيش من كن جمله تقرير--- چنين گفت او كه اي شاه دلافروزگر-سنه خفتهام من دوش تا روز--- شهش گفتا چرا گفتا دران راه نكردي هيچ بيعي با من انگاه پنداشتي تو كه دوشم گرسنه بگذاشتي تو چو خويشم خواجه ميپنداشتي تو شهش گ----------------------------فتا برو ان زر-نگه دار روان زرنگه داركه خاص تست ان جمله به يكبار 20 زبان بگشاد پير و گفت اي شاه چو ميدادي	63	6781146860128062936	540	961.5	413	684	78.9473648071289	114	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms066	true	5830763623879686411	147	300	618	1267	1267	300	ان زر ب--يك راه 29 چرا دي ميتوانستي ند------ادي بيك -يك بر كف من مينهادي 30 شهش گفتا چو ميخواندي مرا مير ندانستي كه -سلطانم من اي پير 31 بدل در ارزو امد چنانم كه بشناسي كه من شاه جهانم 32 چو از شاهي من اگاه گشتي ب--هر حاجت كه داري شاه گشتي 33 عزيزا پير هيزم كش درين راه توءي و نور حق ان حضرت شاه 34 ز حق يك يك نفس در زندگاني چو ان يك يك قراضه ميستاني 35 چو فردا عمر جاويدان بيابي به پيش تخت ان هميان بيابي 36 هزاران قرن ازان عمر گرام--ي دمي نبود چنين دان گرنه خامي 37 چون ان دم را گذاشتن روي ن--------بود هزاران قرن پس يك موي نبود 38 گر انجا خسته گردي يك زمان تو بيابي ذوق عمر جاودان تو 39------------------------------------------- وگر بند زمان بر پاي گيري زماني باشي و بر جاي ميري ebkhsh 5 1 دوم فرزند امد با پدر-	66	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms064	false	-994168534956920068	1	145	3	672	1404	301	ان زر به يك-راه چرا----دي ميتوانستي ندادي ندادي به يكيك بر-كف من مينهادي--- شهش گفتا كه ميخواندي مرا مير ندانستي كه نسلطانم من اي پير به -دل در ارزو امد چنانم كه بشناسي كه من شاه جهانم چو----از شاهي من اگاه گشتي به هر حاجت كه داري شاه گشتي 9- عزيزا پير هيزم-كش درين راه تويي و نور حق ان حضرت شاه--- ز حق يك-يك نفس در زندگاني چو ان يك-يك قراضه ميستاني--- چو فردا عمر جاويدان بيابي به پيش تخت ان هميان بيابي--- هزاران قرن ازان عمر گرامي ي دمي نبود چنين دان گر تمامي چو----- ان دم را گذ-شتن روي نبود دي نبود هزاران قرن پس يك موي نبود--- گر انجا خسته گردي يك زمان تو بيابي ذوق عمر جاودان تو image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0067png وگر بند زمان بر پاي گيري زماني باشي و بر جاي ميري پسر امد دءم يك---------- با پدر	64	6781146860128062936	564	955.0	435	715	78.88111877441406	118	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms067	true	1019831924705561479	0	167	0	722	1266	300	گفت كه من در جادوءي خواهم گهر سفت 2----------------- ز عالم جادوءي ميخواهدم دل مرا گر جادوءي ايد به حاصل 3 تماشا ميكنم در هر دياري ب--شادي ميزيم بر هر كناري 4 --------------------------گهي در صلح باشم گاه در حرب بود جولانگه من شرق تا غرب 5 زماني خويشتن را مرغ سازم زماني همچو مردم سرفرازم 6 زماني كوه گيرم چون پلنگان زماني بحر شورم چون نهنگان 7 همه صاحب جمالان را به بينم درون پرده با هر يك نشينم 8 ب-------------------------------هر چيزي كه بايد- راه يابم ز ماهي حكم خود تا ماه يابم 9 درين منصب تامل كن نكو تو ازين خوشتر كرا باشد بگو تو 1------------------------- پدر گفتش كه ديوت غالب امد دلت زان جادوءي را طالب امد 2 كه از ديوت گر اين حاصل نبودي ترا اين ارزو در دل نبودي 3 اگر زين ديو بگذشتي برستي وگرنه مدبري شيطان پرستي 4 نداري از خدا اخر خبر هيچ كه كار ديو ميخواهي دگر هيچ 5 خدا را گرده-- ندهي ب--درويش هوا را باز گيري صد	67	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms064	false	-994168534956920068	145	301	672	1404	1404	301	گفت كه من در جادويي خواهم گهر مراگر جادويي ايد بحاصل ز عالم جادويي ميخواهدم دل-مرا-گر جاد----------------- تماشا ميكنم در هر دياري به شادي ميزنم بر هر كناري شود جولانگه من شرق تا غرب 30گهي در صلح باشم گاه در حرب شود جولانگه م زم--------------اني خويشتن را مرغ سازم زماني همچو مردم سرفرازم زم--اني كوه گيرم چون پلنگان زماني بحر شورم چون نهنگان در-----------------------------ون پرده با هر-يك نشينم همه صاحبجمالان را ببينم درون پ به هر چيزي كه خواهم راه يابم ز ماهي حكم خود تا ماه يابم 0-درين منصب تامل كن نكو تو ازين خوشتر كرا-باشد بگو تو دلت زان جادويي را طالب امد پدر گفتش كه ديوت غالب امد دلت زاذ--------------------- كه از ديوت گر اين حاصل نبودي ترا اين ارزو در دل نبودي-- اگر از -ديو بگذشتي برستي وگرنه مدبري شيطان پرستي-- نداري از خدا اخر خبر هيچ كه كار ديو ميخواهي دگر هيچ 90خدا را-گردهاي نذهي به درويش هوا را باز-گيري صد-	64	6781146860128062936	592	996.0	462	828	71.4975814819336	119	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms067	true	1019831924705561479	167	299	722	1263	1266	300	ره از خويش 6 سخي باشي ريا را و هوا را وليكن دوزخي باشي خدا را 1 مگر بود-ست جاءي نانواءي كه بشنيد او ز شبلي ماجراءي 2 بسي بشنيده بود اوازه- او نديده بود روي تازه- او 3 بسي در شوق او بنشسته بودي كه او را عاشقي پيوسته بودي 4----------------------------------------------- نبود او عاشقش از روي ديدن وليكن عاشقش بود از شنيدن 5 مگر يك روز شبلي گرمگاهي در امد گرم رو- از-دور راهي 6 بر ان نانوا شد تا خبر داشت وزان دكان او يك گرده برداشت 7 كشيد از دست او ان نانوا نان كه ندهم مر ترا اي بي نوا نان 8------------------------- ندادش نان و شبلي زو گذر كرد كسي ان نانوا را زو خبر كرد 9 كه او شبلي-ست گر تو سازگاري چرا يك گرده را زو	67	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms065	false	-8022510375579224759	0	122	0	566	1343	301	ره از خو خي ب-----اشي ريا را و هوا-را وليكن دوزخي باشي خدا-را --مگر بودهست جايي نانوايي كه بشنيد او ز شبلي ماجرايي --بسي بشنيده بود اوازها او نديده بود روي تازها او --بسي در شوق او بنشسته بودي كه او را عاشقي پيوسته بودي image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0072png 50 نبود او عاشقش از روي ديدن وليكن عاشقش بود از شنيدن --مگر يك روز شبلي گرمگاهي در امد گرم روز از دور راهي-- بر ان نانوا شد تا-خبر داشت وزان دكان او يك گرده برداشت ---شيد از دست او ان نانوان-ان كه ندهم مر ترا اي بي-نوا نان كسي ان نانوا را زو خبر كرد ندادش نان و شبلي زو گذر-كرد كه----------------------------- او شبلي ست گر تو سازگاري چرا يك گرده از وي	65	6781146860128062936	472	795.0	363	619	76.25202178955078	98	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms068	true	6300348131846880755	1	182	5	766	1255	300	10 دويد ان نانوا ره تا بياب------ان ازان تشوير پشت دست خايان 11 بصد زاري ب--پاي او درافتاد ب--هر ساعت ب--دستي ديگر افتاد 12 بسي عذرش نمود و كرد اعزاز كه تا ان را تدارك چون كند باز 13----------------------- چو در ره ديد شبلي گفتش انگاه كه گر خواهي كه ان برخيزد از راه 14 برو فردا و دعوت ساز ما را ب--يك ره مجمعي كن اشكارا 15 برفت ان نانوا القصه حالي فرو اراست قصري سخت عالي 16---------------------- يكي دعوت به زيباءي چنان كرد--------- كه صد دينار زر در خرج ان كرد 17 نچندان كرد هر چيزي تكلف كه كس را مي-رسيد انجا تصرف 18 ز هر نوعي بسي كس را خبر كرد كه شبلي سوي ما خواهد گذر كرد 19 باخر چون همه بر خوان نشستند ----دعا چون گفت شبلي باز گشتند 20 عزيزي بود بس شور-يده حالي ز شبلي كرد ان ساعت سءالي 21 كه نه خوبي شناسم من نه زشتي بگو تا دوزخي كيست و بهشتي 22 جوابي داد شبلي ان اخي را كه گر خواهي كه بيني دوزخي را 23 نگه كن سوي صاحب دعوت ما	68	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms065	false	-8022510375579224759	123	301	574	1343	1343	301	---دويد ان نانوا ره تا به پايانازان ازان تشوير پشت دست خايان به -صد زاري به پاي او درافتاد به هر ساعت به دستي ديگر افتاد ----------------دو كرد-اعزاز-كه تا ان را تدارك چون كند باز بسي عذرش نمود و كرد اعزاز چو در ره ديد شبلي گفتش انگا- كه گر خواهي كه ان برخيزد از راه--- برو فردا و دعوت ساز ما-را به يك ره مجمعي كن اشكارا ---------ن نانوا القصه حالي فرو اراست قصري سخت عالي برفت ان نانوا القصه حالي يكي دعوت ب--زيبايي چنان كرد چنان كرد كه صد دينار زر در خرج ان كرد ه --چندان كرد هر چيزي تكلف كه كس را مي رسيد انجا تصرف--- ز هر نوعي بسي كس را خبر كرد كه شبلي سوي ما خواه 0 به --------اخر چون همه بر خوان نشستند ستنددعا چون گفت شبلي نان شكستند-- عزيزي بود چون شوليده حالي ز شبلي كرد-ان ساعت سءالي--- كه نه خوبي شناسم من نه زشتي بگو تا دوزخي كيست و بهشتي--- جوابي داد شبلي ان اخي را كه گر خواهي ب--بيني دوزخي را--- نگه كن سوي صاحب دعوت ما-	65	6781146860128062936	662	1113.5	506	835	79.28144073486328	140	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms068	true	6300348131846880755	182	300	766	1255	1255	300	كه دعوت ساخت بهر شهرت ما 24 نداد او گرده --بهر خدا را وليكن داد صد دينار ما را 25 كشيد از بهر شبلي صد غرامت ب--حق يك گرده ندهد تا قيامت 26 كه گر يك گرده دادي بي درشتي نبودي دوزخي بودي بهشتي 27 كنون گر دوزخي خواهي نگه كن همه ابش همه نانش سيه كن 28 اگر خواهي كه باشي دو-----------------------------زخي تو چنين كن تا شوي مرد سخي تو 29 خدا را گر پرستي تو باخلاص بكن جهدي كه گردي از ريا خاص 30 ب--------------------------راي سگ تواني بود هاجر براي حق نه باشي اينت كافر 1 شبي در مسجدي شد نيك مردي كه در دين داشت اندك مايه دردي 2-------------------------- عزيمت كرد ان شب مرد دلسوز-	68	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms066	false	3507993397978180817	0	110	0	512	1334	301	كه دعوت ساخت سوي شهرت ما 0- نداد او گردهاي بهر خدا-را وليكن داد صد دينار مارا---- كشيد از بهر شبلي صد غرامت به حق يك گرده ندهد تا قيامت ك---ه گر يك گرده دادي بي-درشتي نبودي دوزخي بودي بهشتي كنوذ--- گر دوزخي خواهي نگه كن همه ابش همه نانش سيه كن 0 image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0069png ي دوزخي تو چنين شو گر شوي مرد ----------------------سخي تو باخلاص بكن جهدي كه گردي از ريا خاص 575 خدا را گر پرستي تو باخلاص راي سگ تواني بود حاجرب-راي حق نه باشي اينت كافر--------------------------- كه در دين داشت اندك مايه دردي شبي در مسجدي شد نيكمردي كهد عزيمت كرد ان شب مرد دلسوز	66	6781146860128062936	379	651.0	289	575	65.91304016113281	80	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms069	true	-4399760977837463047	0	203	0	851	1269	300	كه نبود جز نمازش كار تا روز 3 چو شب تاريك شد بانگي برامد كسي گفتي بدان مسجد درامد 4 چنان پنداشت ان-مرد نمازي كه هست ان كاملي در كارسازي 5--- بدل گفتا چنين جاءي چنين كس براي طاعت حق ايد و بس 6 مرا اين مرد نيكو هوش دارد نماز و طاعتم را گوش دارد 7 همه شب تا ب--روزش بود طاعت نياسود از عبادت هيچ ساعت 8 دعا و زاري بسيار كرد او گهي توبه گه استغفار كرد او 9 بجاي اورد اداب و سنن را نكو بنمود الحق خويشتن را 10- چو صبح صادق از مشرق برامد وزان نوري بدان مسجد درامد 11 گشاد ان مرد چشم انجا نهفته يكي سگ بود در مسجد بخفته 12 ازان تشوير خون در جانش افتاد چو باران اشك بر مژگانش افتاد 13 دلش بر اتش حجلت چنان سوخت كه از اه دلش كام و زبان سوخت 14 زبان بگشاد-- گفت اي بي ادب مرد ترا امشب بدين سگ حق ادب كرد 15-- همه شب بهر سگ در كار بود---ي شبي حق را چنين بيدار بودي 16 نديدم يك شبت هرگز باخلاص كه طاعت كردي از بهر خدا خاص 17 بسي سگ بهتر از تو اي مراءي ببين تا سگ كجا و تو كجاءي	69	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms066	false	3507993397978180817	110	298	512	1325	1334	301	كه نبود جز نمازش كار تا روز-- چو شب تاريك شد بانگي برامد كسي گفتي بدين مسجد درامد 8 چنان پنداشت ان مرد نمازي كه هست ان كاملي در كارسازي 1580 بدل گفتا چنين جايي چنين كس براي طاعت حق ايد و بس-- مرا اين مرد نيكو هوش دارد نماز و طاعت من- گوش دارد-- همه شب تا به روزش بود طاعت نياسود از عبادت هيچ ساعت-- دعا و زاري بسيار كرد او گهي توبه گه استغفار كرد او 99بجاي اورد اداب و سنن را نكو بنمود الحق خويشتن را 155 چو صبح صادق از مشرق برامد وزان نوري بدان مسجد درامد--- گشاد ان مرد چشم انجا نهفته يكي سگ بود در مسجد بخفته--- ازان تشوير خون در جانش افتاد چو باران اشك بر مژگانش افتاد ---دلش بر اتش خجلت چنان سوخت كه از اه دلش كام و زبان سوخت 99 زبان بگشاد و گفت اي بي-ادب مرد ترا امشب بدين سگ حق ادب كرد 1590 همه شب بهر سگ در كار بوديشبي شبي حق را چنين بيدار بودي--- نديدم يك شبت هرگز باخلاص كه طاعت كردي از بهر خدا خاص------------------------------ ببين تا سگ كجا و تو كجايي	66	6781146860128062936	786	1455.5	602	865	90.86705017089844	172	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms069	true	-4399760977837463047	191	300	805	1269	1269	300	بهتر از تو اي مراءي ببين تا سگ كجا و تو كجاءي 18 ز بي شرمي شدي غرق ريا تو نداري شرم اخر از-خدا تو 19 چو پرده بر-فتد از پيش اخر چه گوءي با خداي خويش اخر 20 كنون چون پايگاه خود بديدم اميد از كار خود كلي بريدم 21------------------------------------------- ز من كاري نيايد در جهان نيز وگر ايد سگان را شايد ان نيز 22 چرا خواهي حريف ديو بودن ز نقش و از صفت كاليو بودن 23 ازين ظلم اشيان ديو بگريز وزين زندان پر كاليو بگريز 24 چه ميخواهي ازين دجال با نان چه ميجوءي ازين مهدي نمايان 25---------------------------- ترا چون دشمني از دوستان--ست خسك در-	69	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms067	false	-3633812297443919760	1	91	3	459	1435	302	بهتر------ اي مرايي ب--------------------------- ز بي-شرمي شدي غرق ريا تو نداري شرم اخر از خدا تو 95 چو پرده بر فتد از پيش اخر چه گويي با خداي خويش اخر--- كنون چون پايگاه خود بديدم اميد از كار خود-كلي بريدم image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0074png ز من كاري نيايد در جهان-نيز -گر ايد سگان را شايد ان نيز چراخو----اهي حريف ديوب-ودن زنفس سگ--- صفت كاليو بودن ا---زين ظلم اشيان ديو بگريز-وزين زندان پر-كاليو بگريز نچ------------------------------ه ميجويي ازين مهدي-نمايان 600چه مي خواهي ازين دجال پايان ترا چون دشمني از دوستان است خسك در	67	6781146860128062936	356	559.0	278	540	65.9259262084961	70	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms070	true	8054559247774651694	0	218	0	942	1286	300	راه تو از بوستان--ست 26 بسي دجال مهدي روي هستند كه چون دجال از پندار مستند 27 پي دجال جادو چند گيري نه وقت امد كه اخر پند-گيري 28 اگر اخر زمان زين ناتمامي پي دجال گيرد هفت گامي 29 چنين نقل--ست از داننده- راز كه نتواند كه زو گردد ---دمي باز 30 متابع گردد او را در همه حال بماند جاودان در خيل دجال 31 كسي كو هفت گامي كان نه دين--ست پي دجال برگيرد چنين است 32 كسي هفتاد سال از مكر و تل----------------بيس نهد گام اي عجب بر گام ابليس 33 چو ابليس--ست دجالي كه او راست ندانم چون بود حالي كه او راست -34 چو دج--الت يكي ديو--ست مكار يك-------ي دنيا يكي نفس ستمگار 35 كسي با اين همه دجال سركش چگونه زو برايد يك نفس خوش 36 بسا مهدي دل پاكيزه رفتار كزين د-----جال دنيا شد گرفتار 37 بسا خونا كه اين دجال كردش نه روزي ده هزاران سال كردش 1 مسيح پاك كز دنيا علو داشت بسي ديدار دنيا ارزو داشت 2-- مگر ميرفت روزي غرقه- نور ب--ره در پير زالي ديد از دور 3 سپيدش گشته موي و پشت او خم فت------اده جمله- دندانش از هم 4 دو چشمش ازرق و چون قير رويش نجاست مي-دميد از چار سويش 5 ببر درجامه صد رنگ ب-----------ودش دلي پر كين ميان چنگ بودش	70	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms067	false	-3633812297443919760	91	299	459	1390	1435	302	راه تو از بوستان است ي د-----جال مهدي-روي هستند كه چون دجال از پندار مستند ي د----جال جادو چند گيري نه وقت امد كه اخر پند گيري--- اگر اخر دمي- زين ناتمامي پي دجال گيرد 600 چ--------نين نقل است از دانندها راز كه نتواند كه--- گردد زو دمي باز--- متابع گردد او را در همه حال بماند جاودان در خيل دجال ---كسي كز هفت گامي كان نه دين است پي دجال برگيرد چنين است ---كسي هفتاد سال از مكر و تلبيس ياز مكر و تلبيس ن-د گام اي عجب بر گام ابليس--- چو-ابليس است دجالي كه اور-است ندانم چون بود حالي كه او-راست 410 چو بر حالت يكي ديو است مكار يكي دن يكي دنيا يكي نفس ستمگار--- كسي را اين همه دجال سركش چگونه زو برايد يه -----------بسا مهدي-دل پاكيزه رفتارك تاركه از دجال دنيا شد گرفتار--- بسا-خونا-كه اين دجال كردش نه روزي ده هزاران سال كردش بني--------------- علو داشت بسي ديدار دنيا ارزو داشت 410 مگر ميرفت روزي غرقها نور به ره در پير زالي ديد از دور-- سپيدش گشته موي و پشت در خم فتاده فتاده جملها دندانش از هم-- دو چشمش ازرق و چون قير رويش نجاست مي دميد از چار سويش به بردر جامها صدرنگ بودش صدرنگ بودش دلي پر-كين ميان چنگ بودش	67	6781146860128062936	818	1371.5	637	1012	80.83003997802734	158	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms070	true	8054559247774651694	220	300	948	1286	1286	300	رنگي- نگارين كرده يك دست دگر دستش ب--خون الوده پيوست 7 ب----هر موييش منقار عقابي فرو هشته ب--روي او نقابي 8 چو عيسي ديد او را گفت اي زال بگو تا كيستي اي زشت مختال 9 چنين گفت او كه چون بس راستي تو منم ا--ن ارزو كه خواستي تو 10 مسيحش گفت تو دنياي دوني منم گفتا چنين باري تو چوني 11 مسيحش ----------------------------------گفت چون در پرده --تو چرا اين جامه رنگين كرده-- تو ----------------------------12 چنين گفت او كه-	70	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms068	false	-8293912474305157048	2	87	5	380	1340	300	رنگ و نگارش ك-رده يك دست دگر دستش به خون الوده پيوست 142 به هر موييش منقار عقابي فرو هشته به روي او نقابي-- چو عيسي ديد او را گفت اي زال بگو تا-كيستي تو زشت مختال ----ين گفتش-- كه چون بس راستي تو منم كاين ارزو مي-خواستي تو منم گف---------------------------تا چنين باري تو چوني--- مسيحش گفت تو دنياي دونيمنم گفتا چ مسيحش گفت چون در پردهاي تو چرا اين جامه رنگين كردهاي تو كنه تا هرگز نبيند كس عيانم 629 چنين گفت او كه	68	6781146860128062936	275	430.0	212	416	66.10576629638672	52	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms071	true	-3284010448533662890	4	227	17	994	1303	300	تا هرگز نه بيند كس عيانم 13 كه گر رويم بدين زشتي به بينند-------- كجا يك لحظه پيش من نشينند 14 -------------------------------------------------------ازان اين جامه رنگين كردهام من كه گم ره عالمي زين كردهام من 15 مرا چون جامه رنگارنگ بينند همه ناكام- مهر من گزينند 16 مسيحش گ--------------------------------------------------فت اي زندان خواري چرا يك دست خون الوده داري 17 جوابش داد كاي صدر يگانه ز بس شوهر كه كشتم در زمانه 18 مسيحش گفت پس اي زال سرمست نگار از بهر چه كردي تو بر دست 19 چنين گفت او كه چون شوهر فريبم بسي بايد نگار از بهر -----------------------------زيبم---- 20 مسيحش گفت چون كشتي جهاني بر ايشان رحمتت نامد زماني 21 چنين گفت او كه من رحمت چه دانم من اين دانم ك-ه خون جمله -----------------------------رانم 22 مسيحش گفت چندان اي پريشان كه ناري اندكي شفقت بر ايشان 23 چنين گفت او كه من شفقت شنودم ولي بر هيچ-كس مشفق نبودم 24 منم در گرد عالم هر زماني كه ميافتد ب--دام من جهاني 25 ه-----------------------مه كس را گلوگير امدم من مريد خويش را پير امدم من 26 ازو عيسي عجب ماند و چنين گفت كه من بيزار گشتم از چنين جفت 27 ببين اين احمقان بيخبر را كه ميخواهند دنيا يكدگر را 28--------------------------- نميگيرند عبرت زين بلايه نميسازند از تسليم مايه 29 دريغا خلق اين معني نديدند كه دين از دست شد دنيا	71	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms068	false	-8293912474305157048	77	300	338	1340	1340	300	تا هرگز ن--بيند كس عيانم 629 چنين گفت او كه در پرده ازانم كه 1625 كجا يك لحظه پيش من نشينند كه گر رويم بدين زشتي ببينند كج كه دام عالمي زين كردهام من ازان اين جامه رنگين كردهام من كهدام 6 ---------------------------------------------------همه ناكامه مهر من گزينند مرا چون جامه رنگارنگ بينند ه چرا يك دست خونالود داري مسيحش گفت اي زندان خواري-چرا يا 3چنين گفت او كه -----------------اي صدر يگانه ز بس شوهر كه كشتم در زمانه--- مسيحش گفت پس اي زال سرمست نگار از بهر چه كردي دگ--ر دست--------------------------------- بسي بايد نگار از بهر زيبم چنين گفت او كه چون شوهرفريبمبسي باي مسيحش گفت چون كشتي جهاني بر ايشان رحمتت نامد زماني--- چنين گفت او كه من رحمت چه دانم من اين دانم كنه خون جمله رانم كه ناوردي يكي شفقت بر ايشان- 620مسيحش گفت چندين اي پ----------------------------ريشان--- چنين گفت او كه من شفقت شنودم ولي بر هيچ كس مشفق ن --------نم در گرد عالم هر زماني كه ميافتد به دام من جهاني مريد خويش را پير امدم من هيمه كس را گلوگير امدم من-مريد خو-------------------- ازو عيسي عجب ماند و چنين گفت كه من بيزار گشتم از چنين جفت ك----------------------------ه ميخواهند دنيا يكدگر را 64ببين اين احمقان بي خبر را ك نميگيرند عبرت زين بلايه نميسازند از تسليم مايه--- دريغا خلق اين معني نديدند كه دين از دست شد دنيا-	68	6781146860128062936	693	1133.0	534	1207	57.415077209472656	139	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms071	true	-3284010448533662890	227	298	994	1294	1303	300	نديدند 30 چو حرفي چند گفت ان پاك معصوم بگردانيد روي از دنيي شوم 31 چو م-------------------------------------------رداري--ست اين دنياي غدار تو چون سگ گشته-------- مشغول مردار 32- چو در بند سگ و مردار باشي پس از هر دو بتر صد بار باشي 33 گر اين سگ مينگردد سير مردار تو زين سگ مينگردي سير يك-بار 34 اگر بندش كني زو رسته باشي وگرنه روز و شب- زو خسته باشي 1 يكي	71	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms069	false	5534401128780299475	0	68	0	332	1426	302	نديدند--- چو حرفي چند گفت ان پاك معصوم بگردانيد روي از دنيي شوم image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0076png چو يرداري است اين دنياي غدار تو------- گشته همچو سگ مشغول مردار 420 چو در-بند سگ و مردار باشي پس از هر دو بتر صد بار باشي گر----اين سگ مينگردد سير مردار تو زين سگ مينگردي سير يك بار--- اگر بندش كني زو رسته باشي وگرنه تا به جان زو خسته باشي ------	69	6781146860128062936	260	431.5	200	356	73.03370666503906	54	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms072	true	9043806121207359646	0	234	0	1026	1321	300	ديري نكو كرد درش در بست و-يك روزن فرو كرد 2 در انجا مدتي بنشست در كار رياضتها بجاي اورد بسيار 3--- مگر بوالقاسم همداني از--- راه در--------امد گرد ان ميگشت ناگاه 4 زهر سوءي بسي ميدادش اواز نيامد هيچ رهبان پيش او باز 5 علي الجمله ز بس فرياد كو كرد ز بالا مرد رهبان سر فرو كرد 6 بدو گفتا كه اي مرد فض-----ولي من سرگشته را چندين چه شولي 7 چه مي-خواهي ز من با من بگو راست ب--رهبان گفت شيخ انست درخواست 8 ---كه معلومم كني از دوست داري كه تو اين-جايگه ان-در چه كاري 9 زبان بگشاد رهبان گفت اي پير كدامين كار ترك اين سخن گير 10 سگي من ديدهام در خود گزنده ب--گرد شهر بيهوده دونده 11 درين ديرش چنين محبوس كردم درش دربستم و مدروس كردم 12 كه در خلق جهان بسيار افتاد درين----------------- ديرم كنون اين كار افتاد 13 منم ترك زن و فرزند كرده ب--زنداني سگي در بند كرده 14 تو نيزش بند كن تا هر زماني نگردد گرد هر شوريده جاني 15 سگت را بند كن تا كي ز سودا كه تا مسخت نگردانند فردا 16 چنين گفت-ست پيغامبر ب--سايل كه مسخ امت من هست در دل 17 دلت قربان نفس زشت كيش--ست ترا زين كيش بس قربان كه پيش--ست 18 -----------------------------------------------ترا افراسياب نفس ناگاه چو بيژن كرد زنداني درين چاه 19-- ولي اكوان ديو امد ب--جنگت نهاد او بر سر اين چاه	72	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms069	false	5534401128780299475	70	302	343	1426	1426	302	ديري نكو كرد درش در بست و يك روزن فرو كرد --در انجا مدتي بنشست در-كار رياضتها بجاي اورد بسيار 1650 مگر بوالقاسم همدان- از ان راه در امد در امد گرد ان ميگشت يك ماه ر سوي---ي بسي ميدادش اواز-نيامد هيچ رهبان پيش او باز-- علي الجمله ز بس فرياد كو كرد ز-بالا مردژه-بان سر فرو كرد-- بدو گفتا كه اي مرد فضولي ضولي من سرگشته را چندين ب--شولي-- چه مي خواهي ز من با-من بگو-راست به رهبان گفت شيخ انست درخواست 1695 كه معلومم كني از دوست-داري كه در اين جايگه تو در چه كاري-- زبان بگشاد رهبان گفت اي پير كدامين كار ترك اين سخن گير ---سگي مي-ديدهام در خود گزنده به گرد شهر بيهوده دونده--- درين ديرش چنين محبوس كردم درش دربستم و مدروس كردم كه ---در خلق جهان بسيار افتاد دري ن بسيار افتا درين ديرم كنون اين كار افتاد 44 منم ترك-زن و فرزند كرده به زنداني سگي در بند كرده--- تو نيزش بندكن- تا هر زماني نگردد گرد هر شوريده جاني--- سگت را بند كن تا-كي ز سودا كه تا مسخت نگردانند فردا چ---نين گفتهست پيغامبر به سايل كه مسخ امت من هست در دل--- دلت قربان نفس زشت كيش است ترا-زين كيش بس قربان كه پيش است image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0073png 665 ترا افراسياب نفس ناگاه چو بيژن كرد زنداني درين چاه 1665 ولي اكوان ديو امد به جنگت نهاد او بر سر اين چاه-	69	6781146860128062936	941	1622.0	738	1133	83.05384063720703	187	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms072	true	9043806121207359646	234	300	1026	1321	1321	300	سنگت 20 چنان سنگي كه مردان جهان را نباشد زور جنبانيدن ان-را 21 ترا پس رستمي بايد درين راه كه اين سنگ گران بر گيرد از چاه 22 ----------------------ترا زين چاه ظلماني برارد بخلوتگاه روحاني درارد 23 ز تركستان پر مكر طبيعت كند رويت ب--ايران شريعت 24 بر كيخسرو روحت دهد راه- نهد جام جمت بر دست انگاه 25------------------- كه تا زان جام يك يك ذره-	72	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms070	false	8664277248199204503	0	62	0	286	1336	301	سنگت--- چنان سنگي كه مردان جهان را نباشد زور جنبانيدن ان را ---ترا پس رستمي بايد درين راه كه اين سنگ گران بر-گيرد از چاه به خلوتگاه روحاني در ارد ترا زين چاه ظلماني براردب----------------------------------------------- كند رويت به ايران شريعت 620 ز تركستان پرمكر طبيعتك نهد جام جمت در دست انگاه بر كيخسرو روحت دهدراه كه تا -ان جام يك يك ذره	70	6781146860128062936	211	313.0	162	341	61.8768310546875	41	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms073	true	3402710684981725828	1	268	6	1127	1246	300	ب--راي العين مي-بيني چو-خورشيد 26 ترا پس رستم اين راه پيرست كه رخش دولت او را بارگير--ست 27------------------------------ سگ ديوانه را چون دم چنان--ست كه در مردم اثر از وي عيانست 28 بزرگي را كه --مرد كار باشد برش بنشين كاثر بسيار باشد 29 كه هر كو دوستدار پير گردد همه تقصير او توفير گردد 30 وليكن تو نه پيري نه مريدي كه يك دم بايزيدي گه يزيدي 31 تو تا كي برج دو جسدين باشي ميان كفر و دين ما بين باشي 32 نه مرد خرقه-- نه مرد زنار نه ايني و نه ان هر دو ب--يكبار 33 ز--جلفي از مسلماني بريده ب--ترساءي تمامت نارسيده 1 يكي ترسا مسلمان گشت و پيروز ب--مي خوردن شد ان جاهل دگر روز 2 چو مادر مست ديد او را ز دردي بدو گفت اي پسر اخر چه كردي 3 كه شد ازرده عيسي زود از-تو محمد ناشده خشنود از تو 4 مخنث وار رفتن ره نكو نيست كه هر رعنا مزاجي مرد او نيست 5 بمردي رو دران ديني كه هستي كه نامرديست در دين بت پرستي 1 عمر يك جزو از توريت بگرفت پيمبر چون چنان ديدش چنين گفت 2 كه با توريت ممكن نيست بازي مگر خود را جهود صرف سازي 3 جهود صرف بايد بود ناكام كه بهتر ا-ن جهود از مردم خام 4 نه ايني و نه ان اينت حرام--ست كه در دين ناتمامي ناتمامست 5 تو نه------------------------------------ در كفر و نه در دين تمامي بگو اخر كه تو در چه مقامي 1 يكي گبري كه بودي پير نامش كه جدي بود در گبري تمامش 2 يكي پل او ز-مال خويشتن كرد مسافر را محب	73	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms070	false	8664277248199204503	63	301	292	1336	1336	301	به راي العين مي بيني چو خورشيد----------------------------- كه رخش دولت او را بارگير است نرا پس رستم اين راه پير است كهرخ سگ ديوانه را چون دم چنان است كه در مردم اثر از وي ع-------- بزرگي را كه بوي و بار باشد برش بنشين كاءر بسيار باشد نه--- هر كو دوستدار پير گردد-همه تقصير او توفير گردد--- وليكن تو نه پيري نه مريدي كه يك دم بايزيدي گه يز------ تو تا-كي برج ذو-جسدين باشي ميان كفر و دين ما-بين نه --------مرد خرقهاي نه مرد زنار نه ايني و نه ان هر-دو به يكبار 680 ز جلفي از مسلماني بريده به ترسايي تمامت نارسيده --يكي ترسا مسلمان گشت و پيروز به مي خوردن شد ان جاهل دگر روز-- چو مادر مست ديد او را ز دردي بدو گفت اي پسر اخر چه كردي-- كه شد ازرده عيسي زود از تو محمد ناشده خشنود از تو image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0078png عمر-----------------------------------------------------------------------يك جزر از توريت بگرفت پيمبر چون چنان ديدش چنين گفت --كه با توريت ممكن نيست بازي مگر خود را جهود صرف سازي-- جهود صرف بايد بود ناكام كه بهتر اين جهود از مردم---------------- خام ن اين- حرام است كه در دين ناتمامي ناتمام است تو نه ايني و نه ان اين حرام است 1600 تونه در كفر--ونه در دين تمامي بگو اخر كه تو در چه مقامي ---كي گبري كه بودي پير نامش كه جدي بود در گبري تمامش --يكي پل او ز مال خويشتن كرد مسافر را محب-	70	6781146860128062936	876	1450.0	675	1212	72.27722930908203	180	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms073	true	3402710684981725828	268	300	1127	1246	1246	300	از جان و تن كرد 3 مگر سلطان دين محمود يك روز بدان پل در رسيد از راه پيروز 4 يكي شايسته پل از سوي ره ديد --كه هم نيكو و هم-	73	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms071	false	4043766753685400282	0	30	0	118	1316	301	از جان و تن كرد-- مگر سلطان دين محمود يك روز بدان پل در رسيد از راه پيروز-- يكي شايسته پل از سوي ره ديد يدكه هم نيكو و هم	71	6781146860128062936	115	208.5	86	122	94.26229858398438	28	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms074	true	-2897979835304875360	0	281	0	1164	1247	300	بر جايگه ديد 5--- كسي راگفت ك--ين خيري بلن------------دست كه بنياد چنين پل اوفكندست 6 بدو گفتند گبري پير-نامي ز غيرت كرد شاه انجا مقامي 7 بخواندش گفت پيري تو وليكن گمانم ان كه هستي خصم مومن 8 بيا هر زر كه كردي خرج پل تو بهاي ان ز من بستان بكل تو 9 كه چون گبري تو جانت بي درود--ست ترا چونين پلي زان سوي رود--ست 10 وگر نستاني اين زر بگذري تو كجا با من به پل بيرون بري تو 11 زبان بگشاد ان گبر اشكاره كه گر شخصم كند شه پاره پاره 12 نه بفروشم نه زر بستانم اين ----------را كه اين بنياد كردم بهر دين را 13 شهش محبوس كرد و در عذابش ------نه ناني داد در زندان نه ابش 14 باخر چون عذاب از حد برون شد دل گبرش ب--خاك افتاد و-خون شد 15 بشه پيغام داد و گفت برخيز دراور پاي اين ساعت ب--شبديز 16 يكي استاد بر با خود گرامي كه -تا پل را كند قيمت تمامي 17 ا------------------------------------------زين دلشاد شد شاه زمانه سوي پل گشت با-خلقي روانه 18 چو شاه انجا رسيد و خلق بسيار بران پل ايستاد ان گبر هشيار 19 زبان بگشاد و انگه گفت اي شاه تو اكنون قيمت اين پل ز من خواه 20 هلاك خود درين سر پل كنم ساز جواب تو دران سر پل دهم باز 21 ببين اينك بها اي شاه عالي بگفت اين و با--ب افتاد حالي 22 چو در اب اوفكند او خويشتن را ربودش اب و جان در باخت و تن را 23 تن و جان باخت و دل از دين نپرداخت چو ان بودش غرض با اين نپرداخت 24 در اب افكند خويش اتش پرستي كه تا در دين او نايد شكستي	74	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms071	false	4043766753685400282	30	293	118	1279	1316	301	بر جايگه ديد 1680 كسي راگفت كماين خيري بلندست ميري بلندست كه بنياد چنين پل اوفگندست-- بدو گفتند گبري پير نامي ز غيرت كرد شاه انجا مقامي-- بخواندش گفت پيري تو وليكن گمانم ان كه هستي خصم مءمن-- بيا هرزر--كه كردي خرج پل تو بهاي ان ز من بستان بكل تو-- كه چون گبري تو جانت بي درود است ترا چونين پلي زان سوي رود است 20 وگر نستاني اين زر بگذري تو كجا با من به پل بيرون بري تو--- زبان بگشاد-ان گبر اشكاره كه گر شخصم كند شه پاره پاره--- نه بفروشم نه زر بستانم اين را نم اين را كها-ين بنياد كردم بهر دين را--- شهش محبوس كردو- در عذابش رعذابشنه ناني داد در زندان نه ابش ن-------------اب از حد برون شد دل گبرش به خاك افتاد و خون شد به -شه پيغام داد و گفت برخيز دراور پاي اين ساعت به شبديز--- يكي استاد بر با خود گرامي كه اين بل را-كند قيمت تمامي image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0075png زين دلشاد شد شاه زمانه سوي پل گشت با خلقي روانه--- چو شاه انجا رسيد و خلق بسيار بدان پل ايستاد ان گبر هشيار--- زبان بگشاد و انگه گفت اي شاه تو اكنون قيمت اين پل ز من خواه س---لاك خود درين سر-پل كنم ساز جواب تو دران سر-پل دهم باز ----بين اينك بها اي شاه عالي بگفت اين و در اب افتاد جالي--- چو در اب اوفگند او خويشتن را ربودش اب و جان در-باخت و تن را--- تن و جان باخت-- دل از دين نپرداخت چو ان بودش غرض با اين نپرداخت 0 كه---------------------------- تا در دين او نايد شكستي	71	6781146860128062936	1044	1827.0	798	1253	83.32003021240234	224	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms075	true	7933793014138803936	0	300	0	1257	1257	300	مسلماني پس از گبري بي----------------------------------------------اموز 27 كه خواهد-داشت در افاق زهره كه پيش حق برد نقد نبهره 28 قيامت را قوي نقدي ببايد كه ان معيار ناقد را بشايد 29 در ان ساعت كه از جسم تو جان شد دلي پر بت بر حق چون توان شد 30 بينداز اين همه بت با تو در پوست كه با بتخانه نتوان شد بر دوست 31 اگر پاي كسي را خفتن ايد ازو كي سوي منبر رفتن ايد 32 ---------------------چو نتوان شد بم--نبر پاي خفته ب--حق نرسد دلي بر جاي خفته 33 اگر يك دم كسي بيدار باشد چه گر يك-دم بود بسيار باشد 34 همه عمرت ب--غفلت ارميدي زماني روي بيداري نديدي 35 كرا خوابي چنين بي برگ باشد كه ----چون بيدار گردد مرگ باشد 36 غم خويشت چو نيست اي مرد اخر غم تو پس كه خواهد خورد اخر 37 بكش بي سركشي باري كه داري ب--دست خويش كن كاري كه داري 38 كه كس غم خواري كار تو نكند دمي حمالي بار تو نكند 1-------------------------------------------- مگر پرسيد ان درويش حالي بصدق از جعفر صادق سءالي -2 كه از چيست اين همه كارت شب و روز جوابش داد ان شمع دل--فروز 3 كه چون كارم يكي ديگر نميكرد كسي روزي من چون من نميخورد 4 چو كار من مرا بايست كردن فكندم كاهلي كردن ز گردن 5 چو رزق من مرا افتاد ز اغاز مرا نه حرص باقي ماند و نه از 6 چو مرگ من مرا افتاد ناكام براي مرگ خود برداشتم گام 7- چو در مردم وفاءي مينديدم بجان و دل وفاي حق گزيدم 8 جزين چيزي كه ميپنداشتم من چو ميپنداشتم بگذاشتم من 9 نميدانم كه تو با خود بس اءي ز چندين تفرقه كي واپس اءي 10 سه پهلوست ارزوهاي من و تو--- تو ميخواهي كه گردد چار پهلو 11 چو كعبه يك جهت شو گر-	75	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms072	false	8353896159226344109	8	296	44	1331	1353	301	مسلماني پس از گبري بياموز چو گبري بيش دارد از تو اين سوزمسلماني پس ا----زگ كه خواهد داشت در افاق زهره كه پيش حق برد-نقد--------- قيامت را قوي نقدي ببايد كه ان معيار ناقد ------------در ان ساعت كه از جسم تو-جان شد دلي پر-بت بر حق چون توان شد 20 بينداز اين همه بت با تو در پوست كه با بتخانه نتوان شد بر دوست د--------------------------ازو كي سوي منبر رفتن ايد اگر پاي كسي را خفتن ايد چو نتوان شد به منبر پاي خفته به حق نرسد دلي بر جاي خفته ---اگر يك دم كسي بيدار باشد چه گر يك دم بود بسيار باشد ---همه عمرت به غفلت ارميدي زماني روي بيداري نديدي 25 كرا خوابي چنين پر-برگ باشد باشدكه چون بيدار گردد مرگ باشد غ---م خويشت چو نيست اي مرد اخر-غم تو پس كه خواهد------------ بكش بي سركشي باري كه داري به دست خويش كن كاري كه دار---- كه كس غم خواري كار تو نكند دمي حمالي بار تو نكند image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0080png مگر پرسيد ان درويش حالي بصدق از جعفر صادق سءالي 30 كه از چيست اين همه زهدت شب و-روز جوابش داد ان شمع دل افروز-- كه چون كارم يكي ديگر نميكرد كسي روزي غم چون من نميخورد --چو كار من مرا بايست كردن فگندم كاهلي كردن ز گردن-- چو رزق من مرا افتاد-- اغاز مرا-نه حرص باقي ماند و نه از --چو مرگ من مرا افتاد ناكام براي مرگ خود برداشتم گام 40 چو در مردم وفايي مينديدم بجان و دل وفاي حق گزيدم-- جزين چيزي كه ميپنداشتم من چو ميپنداشتم بگذاشتم من 0 نميدانم كه تو با خود بس ايي ز چندين تفرقه تا واپس ايي--- سه پهلوست ارزوهاي من و تو تو تو ميخواهي كه گردي چار-پهلو ---چو كعبه يك-جهت شو گر	72	6781146860128062936	1123	1970.0	863	1390	80.79136657714844	241	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms076	true	8561389723857240730	4	300	22	1321	1321	300	چراءي 1-2 ترا نه بهر بازي افريدند ز بهر سرفرازي افريدند 13 مده از دست عمر خويش زنهار -مخور بر عمر خود زين بيش زنهار 14 نميداني كه هر شب صبح بشتافت ---------------ترا در خواب جيب عمر بشكافت 15 ازان ترسم كه چون بيدارگ------------------ردي نبيني هيچ نقد و خوار گردي 16 همه كار تو بازي مينمايد نمازت نانمازي مينمايد 17 نمازي كان ب--غفلت كرده --تو بهاي ان نيابي گرده-- تو 1 يكي مجنون كه رفتي در ملامت بدو گفتند فرداي قيامت 2 كسي باشد كه ده ساله نماز او منادي ميكند شيب و فراز او 3 بيك گرده ازو نخرد كسي ان بگويد بر سر مجمع بسي ان 4 جوابش داد مجنون ك-ان نيرزد نمازش ان همه يك نان نيرزد 5 ---------------------------------------------كه گر بخريدي ان را خلق وادي نبودي حاجت چندان منادي 6 اگر صد كار باشد در مجازت نيايد ياد ازان جز در نمازت 7 نمازت چون چنين باشد مجازي بود اندر حقيقت نانمازي 1 يكي ديوانه بود از اهل رازي نكردي هيچ جز تنها--- نمازي 2 ك-------------------------سي اورد بسياري شفاعت كه تا امد ب--جمعه در جماعت 3 امام القصه چون برداشت اواز همي ان غر نبيدن ك-رد اغاز 4 كسي بعد از نماز از وي بپرسيد كه جانت در نماز از حق نترسيد 5 كه بانگ گاو كردي بر سر جمع سرت بايد بريدن چون سر شمع 6 چنين گفت او كامامم پيشوا بود بدو چون اقتداي من روا بود 7 چو در الحمد گاوي ميخريد او ز من هم بانگ گاوي ميشنيد او 8 چو او را پيش رو كردم بهر چيز هر انچ او ميكند من مي-كنم نيز 9 كسي پيش خطيب امد بتعجيل سءالش كرد ازان حالت بتفصيل 10 خطيبش گفت چون تكبير بستم دهي ملك--ست جاءي دور دستم 11 چو در الحمد خواندن كردم اغاز ب--خاطر اندر امد گاو ده-	76	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms073	false	-2206478149875861075	0	285	0	1349	1424	301	چرايي 130 ترا-نه بهر بازي افريدند ز بهر سرفرازي افريدند--- مده از دست عمر خويش زنهار رمخور بر عمر خود زين بيش زنهار--- نميداني كه هر شب صبح بشتافت ترا صبح بشتافت ترا در خواب جيب عمر بشكافت ا---زان ترسم كه چون بيدار گردي ه چون بيدار گردي نبيني هيچ نقدي- خوار گردي ----مه كار تو بازي مينمايد نمازت نانمازي مينمايد نما---زي كان به غفلت كردماي تو بهاي ان نيابي گردهاي تو --يكي مجنون كه رفتي در ملامت بدو گفتند فرداي قيامت ---سي باشد كه ده ساله نماز-او منادي ميزند شيب و فراز او ه -يك گرده ازو نخرد كسي ان بگويد بر-سر مجمع بسي ان-- جوابش داد مجنون كهان نيرزد نمازش ان همه يك نان نيرزد image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0077png 8كه گر بخريدي ان را خلق وادي نبودي حاجت چندان مناديو---گر صد كار باشد از مجازت نيايد ياد ازان جز در نمازت نم--ازت چون چنين باشد مجازي بود اندر حقيقت نانمازي------------- بود از اهل رازي نكردي هيچ--- تنها جز نمازي يكي ديوانه بود از اهل رازي كسي اورد بسياري شفاعت كه تا امد به جمعه در جماعت-- امام القصه چون برداشت اواز همي ديوانه غنباي كرد اغاز ك--سي بعد از نماز از وي بپرسيد كه جانت در نماز از حق نترسيد-- كه بانگ گاو كردي بر سر جمع سرت بايد بريدن چون سر شمع چ--نين گفت او كامامم مقتدا بود بدو چون اقتداي من روا بود-- چو در الحمد گاوي ميخريد-او ز من هم بانگ گاوي ميشنيد او 4-چو او را پيش رو كردم بهر چيز هر انچ او ميكند من مي كنم نيز ---سي پيش خطيب امد بتعجيل سءالش كرد ازان حالت بتفصيل ---خطيبش گفت چون تكبير بستم-دهي ملك است جايي دور-دس----- چو در الحمد خواندن كردم اغاز به خاطر اندر امد گاو ده	73	6781146860128062936	1182	2076.0	924	1423	83.06394958496094	232	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms077	true	2181937890330426569	20	299	88	1300	1303	300	كه هستند همه دل در هواي خويش بستند 2 قدم خود از هوابر مينگيرند كه گامي بي ريا بر-مينگيرند 3------------------------- چو هست اين دور دور نفس امروز نميبينم دلي بر نفس پيروز 4 گر از بهر هواي خويش من نيز كنم از سحر حاصل اندكي چيز 5 چو در اخر بود توبه ازانم ندارد اي پدر چندين زيانم 1 --------------------------------------------پدر گفتش كه -اي مغرور مانده ز اسرا رحقيقت دور مانده 2 مكن امروز ضايع زندگاني چو ميداني كه تو فردا نماني 3 ببابل ميروي اي مرد فرتوت كه سحر اموزي از هاروت و ماروت 4--------------------------- هزاران سال شد كان دو فرشته نگونسارند در چه تشنه گشته 5 وزيشان انگهي تا اب ان چاه مسافت يك وجب نيست اي عجب راه 6 چو نتوانند خود را اب دادن كجا در ميتوانندت گشادن 7 چو استاد اين چنين باشد پريشان كه خواهد كرد شاگردي ايشان 8 ترا امروز بينم ديو گشته --نخواهي گشت در فردا فرشته 9 مگر-مرگت ب--بابل م-يدواند كه سرگردان و غافل ميدواند 10 اگر مرگ تو در بابل نبودي ترا اين ارزو در دل نبودي 1-- شنيدم من كه عزراءيل جانسوز در ايوان سليمان رفت يك روز 2 جواني ديد پيش او----- نشسته نظر بگشاد -بر رويش فرشته 3 چو او را ديد از پيش--ش ب--در شد ج------وان از بيم او زير و زبر شد 4 سليمان را چنين گفت ان جوان ------------زود كه فرمان ده كه تا ميغ اين زمان زود 5 مرا زين جايگه جاءي برد دور كه----------------- گشتم از نهيب مرگ رنجور 6 سليمان گفت تا ميغ ان زمانش ببرد از پارس تا هندوستانش 7 چو يك روزي به سر امد ازين راز به پيش تخت عزراءيل شد باز 8 سليمان گفتش اي بي تيغ	77	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms074	false	1670375120389833034	0	268	0	1259	1422	301	كه هستند همه دل در هواي خويش بستند -----------1765 بر مينگيرند كه گامي بي ريا بر مينگيرند قدم خود از هوا بر مينگيرند چو هست اين دور دور نفس امروز نميبينم دلي بر نفس پيروز-- گر از بهر هواي خويش من نيز كنم از سحر حاصل اندكي چيز-- چو در اخر بود توبه ازانم ندارد اي پدر چندان زيانم image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0082png پدر گفتش كه هاي مغرور ماند- ز-اسرار حقيقت دور مانده-- مكن امروز ضايع زندگاني چو ميداني كه تو فردا نماني به بابل ميروي اي مرد فرتوت كه سحر اموزي از هاروت و ماروت رشتهنگونسارند جايي تشنه گشته هزاران سال شد كان دو فرشته ي------------------------------شان انگهي تا اب ان چاه مسافت يك بدستاس-ت اي عجب راه-- چو نتوانند خود را اب دادن كجا-در ميتوانندت گشادن --چو استاد اين چنين باشد پريشان كه خواهد كرد شاگردي ايشان ت--را امروز بينم ديو گشته كه خواهم گشت در فردا فرشته-- مگر مرگت به بابل منيدواند كه سرگردان و غافل ميدواند--- اگر مرگ تو در بابل نبودي ترا اين ارزو در دل نبودي 128 شنيدم من كه عزراءيل جانسوز در-ايوان سليه ---------------جواني---- پيش او ديدش نشسته نظر بگشاد پيش او-- فرشته چو---او را ديد--- پيش او به در شد هدر شدجوان از بيم او زير و زبر شد-- سليمان را چنين گفت ان جوان زود ان جوان زود كه فرمان ده كه تا ميغ اين زمان زود-- مرا-زين جايگه جايي برد دور كه جايي برد دور كبه گشتم از نهيب مرگ رنجور ه سليمان گفت تا ميغ ان زمانش -برد از پارس تا هندوستانش ---و يك روزي ب--سر امد ازين راز به پيش تخت عزراءيل شد باز-- سليمان گفتش اي بي-تيغ	74	6781146860128062936	1072	1832.0	834	1363	78.65003967285156	214	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms078	true	-3158546345517381391	38	299	170	1315	1317	300	در اين سوز كز اينجا چون رود انجا به سه روز 12 چو ميغ اورد تا هندوستانش شدم انجا و كردم قبض جانش 13 مدامت اين حكايت حسب حال -------------------------است كه از حكم ازل گشتن محال است 14 -------------------------چه برخيزد ز تدبيري كه كردند كه ناكام است تقديري كه كردند 15 تو اندر نقطه ت-قدير اول نگه ميكن مشو در كار احول 16 چو كار او نه چون كار تو ايد گلي گر بشكفد خار تو ايد 17 چو مشكر بود هر كو در دوءي بود بلاي من مني بود و توءي بود 18-------------------------------------------------------------- چو برخيزد دو بودن ازم-يان راست يكي گردد بهم اين خواست و ان خواست 19 ز هر مژه اگر صد خون گشاءي فرو بستند چشمت چون گشاءي 20 چو دستت بستهاند اي خسته اخر چه بگشايد ز دست بسته اخر 21 گرفته درد دين اهل خرد را ميان جادو-ي خواهي تو خود را 22 همه اجزاي عالم اهل دردند سر افشانان ميدان نبردند 23 تو يك دم درد دين داري نداري بجز سوداي بيكاري نداري 24 اگر يك ذره درد دين بداني بميري ز ارزوي زندگاني 25 وليكن بر جگر ناخورده تيغي نه هرگز درد داني نه دريغي 1----------------------------- جواني داشت ديرينه رفيقي رسيدش زخم سنگ منجنيقي 2 م-----يان خاك و خون اغشته ميگشت رسيده جان بلب سرگشته ميگشت 3 دمي دو مانده بود از زندگانيش رفيق اندر ميان ناتوانيش 4 بدو گفتا بگو تا چوني اخر جوابش داد تو مجنوني اخر 5 اگر سنگي رسد از منجنيقت بداني تو كه چونست اين رفيقت 6 ولي ناخورده سنگي كي بداني بگفت اين و برست از زندگاني 7	78	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms075	false	-1554533114370400665	0	250	0	1166	1412	302	در--ين سوز كز اينجا چون رود انجا به سه روز ---چو ميغ اوزد در هندوستانش شدم انجا و كردم قبض جانش image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0079png ب حال است كه از-حكم ازل گشتن محال است مدامت اين حكايت حسب حال است چه برخيزد ز-تدبيري كه كردند كه ناكام است تقديري كه كردند همي از---- نقطها تقدير اول نگه ميكن مشو در كاز احول نو ------------------------ايد گلي گر بشكفد خار تو ايد 295چو كار او نه چون كار تو اي--د بلاي من مني بود و تويي بود چو مشرك بود هر كو در دويي بود ب يكي گردد بهم اين خواست وان خواست چو برخيزد دو بودن از ميان راست------------------------------------- ز هر مژه اگر صد خون گشايي فرو بستند چشمت چون گشايي--- چو دستت بستهاند اي خسته اخر چه بگشايد ز دست بسته اخر--- گرفته درد دين اهل خرد را ميان جادويي خواهي تو خود را--- همه اجزاي عالم عين دردند سز-افشانان ميدان نبردند--- تو يك دم درد دين داري نداري بجز سوداي بيكاري نداري ---اگر يك ذره درد دين بداني بميري ز ارزوي زندگاني و --ليكن بر جگر ناخورده تيغي نه هرگز درذد-اني نه دريغي فيقي رسيدش زخم سنگ منجنيقي 805 جواني داشت ديرينه رفيقي رسيده جان به لب سرگشته ميگشت ميان خاك و خون اغشته ميگشت رسيده جان ب----------------- دمي دو مانده بود از زندگانيش رفيقش -در ميان ناتوانيش-- بدو گفتا بگو تا چوني اخر جوابش داد تو مجنوني اخر --اگر سنگي رسد از منجنيقت بداني تو كه چون 8-------------ولي ناخورده سنگي كي بداني بگفت اين و برست از زندگاني 0	75	6781146860128062936	911	1556.5	707	1294	70.40185546875	182	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms079	true	-1856135992423804187	66	300	284	1281	1281	300	اينجا ز اندوه چو دريا اشك گردد جمله- كوه 13 چنين نقلي درست امد ز اخبار كه هر روزي كه صبح ايد پديدار 14 ميان چار ركن و هفت داير شود هفتاد ميغ از غيب ظاهر 15 بر ان دل كو ز حق اندوه دارد ز شست و نه برو اندوه بارد 16------------------------- ولي هر دل كه از حق باشدش صبر -------------همه شادي برو بارد ب--يك ابر 17 زمين و اسمان درياي درد--ست نگردد غرقه هر كو مرد مرد--ست 18 چو -----------------------گيرم بر كنار بحر خانه -------ز موجم بيم باشد جاودانه 19 فرو رفتم ب--درياءي من اي دوست كه جان صد هزاران غرقه- اوست 20 چو چندين جان فرو شد هر زماني كجا با-ديد ايد نيم جاني 21 عجب نبود كه گم گردم ب--يكبار عجب باشد اگر ايم پديدار 1 بشهر مصر در شوريدهاي بود كه در عين اليقينش ديدهاي بود 2 چنين گفت او كه هر شوريده- راه كه ميرد از غم معشوق ناگاه 3 عجب نيست ان عجب اينست كين سوز گذارد عاشقي در زندگي روز 4 اگر عاشق بماند زنده رو----------------زي بود چون شمع در اشكي و سوزي 5 نگيرد كار عاشق روشناءي مگر چون شمع سوزد در جداءي 6 چوسوز عاشق از صد شمع بيش--ست چو ش--------معش روشني از شمع خويش--ست 7 اگر معشوق يابد عاشق زار ر--------وان گردد ب--سر مانند پرگار 1 بگ----------------------------------------------رگان پادشاهي پيش بين بود كه نيكو طبع بود و پاك دين بود 2----------------------- چو بودش لطف-	79	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms076	false	-8951080905640304935	0	240	0	1109	1369	301	اينجا-ز اندوه چو دريا اشك گردد جملها كوه چ---نين نقلي درست امد ز اخبار كه هر روزي كه صبح ايد پديدار--- ميان چار ركن و هفت داير شود هفتاد ميغ از غيب --------------------ظاهر اندوه دارد ز شست و نه برو اندوه بارد بران هر دل كزو اندوه دارد 3 ولي هر دل كه از حق باشدش صبر وحق باشدش صبرهمه شادي برو بارد به يك-------------- ا--بر ارياي درد است نگردد غرقه هر-كو مرد مرد است زمين و اسمان درياي درد است چوگيرم بر كنار بحر خانه بحرخانهز موجم بيم باشد جاودانه ---فرو رفتم به دريايي من اي دوست كه جان صد هزاران غرقها اوست ------------جان فرو شد هر زماني-كجا با ديد ايد نيم جاني ع---جب نبود كه گم گردم به يكبار-عجب باشد اگر ايم پديدار به شهر مصر در شوريدهاي بود كه در عين اليقينش ديدهاي بود چ--نين گفت او كه هر شوريدها راه كه ميرد-از غم معشوق ناگاه ع--جب نيست ان عجب اينست كين سوز گذارد عاشقي در زندگي روز 0 اگر عاشق بماند زنده روزي بماند زنده روزي بود چون شمع در اشكي و سوزي يرد-----كار عاشق روشنايي مگر چون شمع سوزد در جدايي چو -سوز عاشق از صد شمع بيش است چو شمعش چو شمعش روشني از شمع خويش است --اگر معشوق يابد عاشق زار اشق زار دوان گردد به سر مانند پرگار image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0081png به گرگان پادشاهي پيش-بين بود كه نيكو طبع بود و پاك دين بود درامد فخر گرگاني به خدمت چو بودش لطف	76	6781146860128062936	881	1504.5	682	1187	74.2207260131836	172	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms080	true	5100405562377838219	0	62	0	264	1263	300	طبع و جاه و حرمت درامد فخر گرگاني بخدمت 3 زبان در مدحت او گوش ميداشت كه ان شه نيز بس نيكوش ميداشت 4--- غلامي داشت ان شاه زمانه چو يوسف در نكوروءي يگانه 5 دو زلفش چون دو ماهي بود مشكين چه ميگويم دو هندو بود در چين 6 رخش چون ماه بود و زلف ماهي زم-اهي تا ب--ماهش پادشاهي 7	80	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms076	false	-8951080905640304935	240	301	1109	1369	1369	301	طبع و جاه و حرمت درامد فخر گرگاني 35----- زبان در مدحت او گوش ميداشت كه ان شه نيز بس نيكوش ميداشت 1835 غلامي داشت ان ماه زمانه چو يوسف در نكورويي يگانه-- دو زلفش چون دو ماهي بود مشكين چه ميگويم دو هندو بود در چين-- رخش چون ماه بود و زلف ماهي ز ماهي تا به ماهش پادشاهي ر-	76	6781146860128062936	247	450.5	189	270	91.48148345947266	52	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms080	true	5100405562377838219	63	300	268	1263	1263	300	ابروي او چشمي بديدي چو ابروي كژش چشمي رسيدي 8-- دو نرگس از مژه هم خانه- خار دو لب همشيره- يك دانه- نار 9 ---لب شيرينش چنداني شكر داشت كه ني پيش لبش بسته كمر داشت 10 دهانش از-چشم سوزن تنگتر بود ازان چشم از دهانش بيخبر بود 11 مگر يك روز ان شاه سرافراز سپه را خواند و جشني كرد اغاز 12 نشسته بود شادان فخر ان روز درامد ان غلام عالم افروز 13 ب-----------------------------------------------------------خوبي ره زن هر جا كه جاني به شيرني شكر ريز جهاني 14 هزاران دل به مژگان در ربوده ب--هر يك موي صد جان در ربوده 15 كند زلف بر خاك او فكنده ب--لب شوري در افلاك اوفكنده 16 چوديدش فخر رو-- تن را فرو داد همه جانش برفت و دل بدو داد 17 ولي زهره نبود از بيم شاهش كه در چشم اورد روي چو ماهش 18 برفته هوش ازو و هوش مي-داشت ب---------مردي چشم خود را گوش ميداشت 19 يقين دريافت حالي شاه ان راز ولي پرده نكرد از روي ان باز 20 چو اهل جشن مست باده گشتند در ------ان مستي ز پاي افتاده گشتند 21 در ان مجلس ز-مي وز روي دلدار بفخ--ر اندر دو مستي شد پديدار 22 چ---------------نان جانش ز اتش موج زن شد كه جانش در سر ان سوختن شد 23 ميان سوز در شوريده جمعي نگه ميد-اشت خود را همچو شمعي 24 شه گرگان چو فخري را چنان ديد دلش با عشق و اتش-	80	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms077	false	-4862981368181888583	0	235	0	1003	1311	301	ابروي او چشمي بديدي چو ابروي كژش چشمي رسيدي 840 دو نرگس از مژه هم خانها خار دو لب همشيوها يك دانها نار 1840 لب شيرينش چنداني شكر داشت كه ني پيش لبش بسته كمر داش ده----انش از چشم سوزن تنگتر بود -زان چشم از دهانش بيخبر بو---- مگر يك روز ان شاه سرافراز سپه را خواند و جشني كرد اغاز در -----------------------------امد ان غلام عالم افروز نشسته بود شادان فخر ان روزدر امد به شيريني شكرريز جهاني 845 به خوبي ره-زن هر جاكه- جاني به ش 1845---------------- هزاران دل به مژگان در ربوده به هر يك موي صد جان در ربوده كم--ند زلف بر خاك اوفگ-نده به لب شوري در افلاك اوفگنده چو --ديدش فخر رويش تن--- فرو داد همه جانش برفت و دل بدو داد ---ولي زهره نبود از بيم شاهش كه در چشم اورد روي چو ماهش ---برفته هوش ازو و هوش مي داشت ميداشت به مردي چشم خود را-گوش ميداشت به جاي اورد--- حالي شاه ان راز ولي پرده نكرد از روي ان باز ---چو اهل جشن مست باده گشتند-در ار در ان مستي ز پاي افتاده گشتند در ---ان مجلس ز مي وز-روي دلدار به فخر اندر دو مستي ش ه ميان سوز در شوريده جمعي چنان جانش ز اتش موج-زن شد كه جانش در سر ان سوختن شد ----------------وريده جمعي نگه مي داشت خود را همچو شمعي--- شه گرگان چو فخري را چنان ديد دلش با عشق و اتش	77	6781146860128062936	842	1429.5	642	1105	76.1990966796875	173	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms081	true	6001813318793256588	4	66	15	273	1291	300	غلام خود بدو بخشيد در حال سخن ور گشت از شادي ان لال 26 ز سوز عشق و شرم شاه عالي بگرديد اي عجب صد رنگ حالي 27 شهش گفتا چه افتادت كه مردي غلام تست دستش گير و بردي 28 غلام و فخر هر دو شادمانه-- شدند از مجلس خسرو روانه 29 اگرچه مست بود ان فخر بي---خويش ب--كار اورد عقل	81	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms077	false	-4862981368181888583	241	301	1061	1311	1311	301	غلام خود بدو بخشيد در حال سخن-ور گشت از شادي ان لال--- ز سوز عشق و شرم شاه عالي بگرديد اي عجب صد رنگ حالي--- شهش گفتا چه افتادت كه مردي غلام تست دستش گير و بردي غن--لام و فخر هر دو شادمانه ش شدند از مجلس خسرو روانه--- اگرچه مست بود--ش فخر و بي خويش به كار اورد عقل-	77	6781146860128062936	238	416.5	183	265	89.81131744384766	53	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms081	true	6001813318793256588	66	300	273	1291	1291	300	حكمت انديش 30 بزرگاني كه پيش شاه بودند همه از نيك و بد اگاه بودند 31 بديشان گفت امشب شاه مست--ست ز مي نيز اين غلام افتاده پستست 32 گر امشب اين غلا-م از حضرت شاه برم با خانه- خود تا سحرگاه 33 چو گردد روز ديگر شاه هشيار --------اگر باشد پشيمانيش ازين كار 34 وگر ك-رده بود بر دل فراموش وگر از غيرت ايد خونش در جوش 35 غلامش چون بر من بوده باشد اگر گويم بسي بيهوده باشد 36 ب----------------------------تهمت خون بريزد بيگناهم به پيش سگ دراندازد براهم 37 مرا گويد ندانستي تو جاهل كه نبود مست را گفتار عاقل 38-- چرا يك شب نكردي صبر تا روز كه تا هشيار گردد شاه پيروز 39 كنون او را-نخواهم برد با خويش كه شه مست--ست و ما را كار در پيش 40 همه گفتند راي تو صواب--ست كه امشب پيش شاهش جاي خواب--ست 41--------------------------- بزير تخت ان شاه معظم يكي سردابه بود از سنگ محكم 42 در ان سردابه تختي بود زيبا -------برو ده دست جامه جمله ديبا 43 غلام مست را در پيش ان جمع بخوابانيد انجا با دو سه شمع 44 باعزازش دو شمع انجا بر افروخت برون امد ولي چون شمع ميسوخت 45 در سردابه را پس فخر گرگان ببست القصه در پيش بزرگان 46 كليد انگه باي--شان داد و تا روز بر ان در خفت از عشق دل--فروز 47 بمي چون شاه ديگر روز بنشست درامد فخر و خدمت-	81	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms078	false	8501413081419585848	0	227	0	1017	1366	301	حكمت-انديش بز---رگاني كه پيش شاه بودند همه از نيك و بد اگاه بودند به اي-شان گفت امشب شاه مست است ز مي نيز اين غلام افتاده پست است- گر امشب اين غلامم از بر ش--اه برم با-خانها خود تا سحرگاه 45 چو گردد روز ديگر شاه هشيار اه هشياراگر باشد پشيمان-ش ازين كار --و گر كمرده بود بر دل فراموش وگر از غيرت ايد خونش در جوش ---غلامش گر- بر من بوده باشد اگر گويم بسي بيهوده باشد همبه پيش سگ دراندازد به راهم به تهمت خون بريزد بيگناهم مرا-----------------------------گويد ندانستي تو جاهل كه نبود مست را گفتار عاقل 1870 چرا-يك شب نكردي صبر تا روز كه تا هشيار گردد شاه فيروز--- كنون او را نخواهم برد با-خويش كه وي مست است نيك و بد نينديش -------مه گفتند راي تو صواب است كه امشب نزد شاهش جاي خواب است ظم يكي سردابه بود از سنگ محكم بزير تخت ان شاه معظم يكي سرداب-------------------- در ان سردابه سنگي بود زيبا بودزيبابرو ده دست جامه جمله ديبا 0غ--لام مست را در پيش ان جمع بخوابانيد انجا با دو سه شمع به -اعزازش سه شمع انجا بر-افروخت برون امد ولي چون شمع ميسوخت--- در سردابه را ان فخر گرگان ببست القصه در پيش بزرگان--- كليد انگه به ايشان داد-- تا روز بر ان در خفت بر عشق دل افروز به -مي چون شاه ديگر روز بنشست درامد فخر و خدمت	78	6781146860128062936	860	1439.0	662	1107	77.68744659423828	165	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms082	true	8809192828852783081	0	73	0	313	1246	300	را كمر بست 48 بزرگان در سخن لب برگشادند كليد انگه به پيش شه نهادند 49 ز كار فخر گفتندش كه چون كرد--- كه الحق احتياط از حد فزون كرد 50 ب---------------------------------------------مستي چون كه شه داد ان غلام--ش نگه مي-داشت الحق احترامش 51 بشب موقوف كردش پيش ده كس كه تا شاهش چه فرمايد ازين پس 52 شهش گفت اين ادب از وي تمامم ازان اوست خاصه اين غلامم 53 بغايت فخر شد	82	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms078	false	8501413081419585848	227	301	1017	1366	1366	301	را كمر بست--- بزرگان در سخن لب برگشادند كليد انگه به پيش شه نهادند ز----كار فخر گفتندش كه چون كرد بر كه الحق احتياط از حد فزون كرد image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0083png به مستي چون كه شه داد ان غلامش ش نگه مي داشت الحق احترامش به -شب موقوف كردش پيش ده كس كه تا شاهش چه فرمايد ازين پس--- شهش گفت اين ادب از وي تمامم ازان اوست خاصه اين غلامم--- بغايت فخر شد-	78	6781146860128062936	291	502.5	225	364	79.94505310058594	61	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms082	true	8809192828852783081	73	300	313	1246	1246	300	زين شادمانه دلش ميزد ازان شادي زبانه 54 به اخر چون در سردابه بگشاد ز-هر چشمي بسي خونابه بگشاد 55 كه ديد ان ماه رخ را زشت گشته ز--- سر تا پاي او انگشت گشته 56 مگر در جسته بود از شمع اتش فتاده در لحاف ان پري وش 57 بيك ره سوخته زارش سر و پاي نه جامه مانده و نه تخت برجاي 58-- ز مستي شراب و مستي خواب شده در ----------اتش سوزنده غرقاب 59------------------------- چو روي دلستانش را چنان ديد جهاني اتش ان دم نقد جان ديد 60 چو در اتش فتاده بود يارش در اتش اوفتادن بود كارش 61 چه گويم من كه چون ديوانه دل گشت بسي ديوانگي بر وي سجل گشت 62 در ان ديوانگي در دشت افتاد چو گردون روز و شب در-گشت افتاد 63 چو عشق از حد بشد با درد خود ساخت حديث ويس و رامين و-رد خود ساخت 64 غم خود را در انجا مي فرو گفت اگرچه قصه را بر نام او گفت 65 به صحرا روز و شب ميگفت و ميگشت ميان خاك و خون ميخفت وميگشت 66 تو كار افتاده- اين ره نبودي ز سر عاشقان اگه نبودي 67 چه ميداني كه عاشق در چه كارست-- كه سجده گاه او بالاي دار--ست 68---------------------------- ببايد كرد غسل از خون خويشت كه تا ان سجده گاه ارند پيشت 1 چو ببريدند ناگه بر سر دار سر-	82	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms079	false	-3721002772617114997	0	219	0	913	1305	301	زين شادمانه دلش ميزد ازان شادي زبانه ---به اخر چون سر سردابه بگشاد ز هر چشمي بسي خونابه بگشاد--- كه ديد ان ماه-رخ را زشت گشتهز 3 ز سر تا پاي او انگشت گشته--- مگر در-جسته بود از شمع اتش فتاده در لحاف ان پري-وش به -يك ره سوخته زارش سر و پاي نه جامه مانده و نه تخت و نه جاي 9 ز مستي شراب و مستي خواب شده در ات شده در اتش سوزنده غرقاب جهاني اتش از دم نقد جان ديد چو روي دلستانش را چنان ديد-جهاني ات---------------------- چو در اتش فتاده بود يارش در اتش اوفتادن بود كارش--- چه گويم من كه چون ديوانه دل گشت بسي ديوانگي بر وي سجل گشت د---ر ان ديوانگي در دشت افتاد چو گردون روز و شب در گشت افتاد 9--چو عشق از حد بشد با درد خود ساخت حديث ويس و رامين و زد خود ساخت--- غم خود را به انجا-مي فرو-گفت اگرچه قصه را بر نام او گفت--- به صحرا-روزو--شب ميگفت و ميگشت ميان خاك و خون مي 0----------- تو كار افتادها اين ره نبودي ز سر عاشقان اگه نبودي چو--- ميداني كه عاشق در چه كار است كه سجده گاه او بالاي دار است كه تا ان سجده گاه ارند پيشت 90 ببايد كرد غسل از خون خويشت كه--------------------------- چو -بريدند ناگه بر سر دار سر	79	6781146860128062936	807	1394.5	616	1010	79.90099334716797	180	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms083	true	8352476004538485413	0	95	0	400	1258	300	دو دست حلاج ان چنان زار 2 بدان خوني كه از دستش بپالود همه روي و همه ساعد بيالود 3 پس او گفت انكه سر عشق بشناخت نمازش را بخون بايد وضو ساخت 4 بدو گفتند --اي شوريده ايام---- چراكردي ب--خون الوده اندام 5---------------------------------------------- كه گر از خون وضوي ان بسازي بود عين نمازت نانمازي 6 چو مردان پاي نه در كوي معشوق مترس از نام و ننگ هيچ مخلوق 7----------------------------- كه هر دل كو ب--قيوم--ست قايم نترسد ذره-- از لءم لايم 8 بيا مردانه در كار خدا باش كم اغيار گير و كار را	83	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms079	false	-3721002772617114997	219	301	913	1305	1305	301	دو دست حلاج ان چنان زار-- بدان خوني كه از دستش بپالود همه روي و همه ساعد بيالود------------------------------------------------------------- بدو گفتند كهاي شوريده ايامچراك چراكردي به خون الوده اندام image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0088png 9 كه گر-از خون وضوي ان نسازي بود عين نمازت نانمازي 0----------------------------- مترس از نام و ننگ هيچ مخلوق چو مردان پاي نه در كوي معشوق م كه هر دل كو به قيوم است قايم نترسد ذرهاي از لءم لايم-- بيا مردانه در كار خدا-باش كم اغيار گير و كار را-	79	6781146860128062936	299	486.0	231	489	61.14519500732422	62	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms083	true	8352476004538485413	95	263	400	1114	1258	300	باش 9 چو گردون گرد عالم چند گردي ز خود كامي فراتر شو بمردي -10 كه گر عشقت چ-ين نامرد گيرد ز خجلت بند بندت درد گيرد 11 بسا شيران كه صاحب زور بودند ب--زور عشق در چون مور بودند 12 تو كز موري كمي در زور و مقدار به پيش عشق چون اءي پديدار 1 چو مجنون درگه ليلي بديدي --نبودي تاب انش ميدويدي 2 شدي چون زعفران ان رنگ رويش سنان گشتي ز سر تا پاي مويش 3-- فتادي بر همه اعضاش لرزه چو روباهي كه بيند شير شرزه 4 بدو گفتند اي در انقطاعي نه بيند هيچ-كس چون تو شجاعي 5 نه تو بيمي ز شير بيشه داري نه هرگز از پلنگ انديشه داري 6 به صحرا و ميان كوه گردي نترسي از همه عالم بمردي 7 چو ايد درگه ليلي پديدار شوي زرد و بلرزي چون سپيدار 8 چ-نين گفت انگهي مجنون پر غم كه ان-كس كو نترسد از دو عالم 9 ببين تا زور شير عشق چندست ك-------ه چون موريم در پاي او-فكندست	83	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms080	false	972805825850674979	0	157	0	703	1324	301	باش-- چو گردون گرد عالم چند گردي ز خود-كامي فراتر شو بمردي 910 كه گر عشقت چنين نامرد گيرد ز خجلت بند-بندت درد گيرد--- بسا شيران كه صاحب زور بودند به زور عشق در چون مور بودند تو----كز موري كمي در زور و مقدار-به پيش عشق چون ايي پديدار-- چو مجنون درگه ليلي بديدي اينبودي تاب انش ميدويدي-- شدي چون زعفران ان رنگ رويش سنان گشتي ز سر تا پاي مويشن 95 فتادي بر همه اعضاش لرزه چو روباهي كه بيند شير شرزه-- بدو گفتند اي در انقطاعي نب--يند هيچ كس چون تو شجاعي-- نه تو بيمي ز شير بيشه داري نه هرگز از پلنگ انديشه داري-- به صحرا و ميان كوه گردي نترسي از همه عالم بمردي-- چو ايد درگه ليلي پديدار شوي زرد و بلرزي چون سپيدار 20 چنين گفت انگهي مجنون پر-غم كه ان كس كو نترسد از دو عالم-- ببين بازري -شير عشق چندست كه چوز كه چون موريم در پاي او فگندست	80	6781146860128062936	669	1203.0	521	733	91.26876068115234	141	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms084	true	8786448855084021084	4	144	22	589	1265	300	يكي زيبا پسر مهروي بود-ست كه مشك از موي او يك موي بود-ست 2-------------------------- سر زلفش كه دالي داشت در سر نبودان دال جز دال علي الشر 3 برخ در اينه مه در نظر داشت ب--لب با لعل دستي در كمر داشت 4 چو پيوسته ب--ابرو صيد دل كرد ازان پيوستگي او سجل كرد 5 دهانش بود چون حرفي ز-شنگرف شده از جزم وقفش بيست و نه حرف 6--- درو از ضيق حرفي چون نگنجد سزد كز بيست و-نه بيرون نگنجد 7 زماني ثقبه در گوش گهر كرد زماني حلقه در گوش قمر كرد 8 يكي درويش در عشقش زبون شد دلي ب-------ود از همه نقدش كه خون شد 9 چو عشق گرم در اتش فكندش ز اتش گرم شد خود بند بندش 10 چو اخر طاقت او طاق امد بر ان دلبر افاق امد 11- بگفتا درد من درمان	84	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms080	false	972805825850674979	162	301	754	1324	1324	301	يكي زيبا پسر مهروي بودهست كه مشك از زلف او يك موي بودهست نبود ان دال جز دال علي الشر سر زلفش كه دالي داشت در سرن به رخ از-------------------------- اينه مه در نظر داشت به لب با لعل دستي در كمر داشت-- چو پيوسته به ابرو صيد دل كرد ازان پيوستگي او سجل كرد-- دهانش بود چون حرفي ز شنگرف شده از جزم وقف- بيست و نه حرف 1930 درو از ضيق حرفي چون نگنجد سزد كز بيست و نه بيرون نگنجد زم--اني ثقبه در گوش گهر كرد زماني حلقه در گوش قمر كرد-- يكي درويش در عشقش زبون شد دلي بو دلي بود از همه نقدش كه خون شد-- چو عشق گرم در اتش فگندش ز اتش گرم شد خود بند-بندش--- چو اخر طاقت او طاق امد بر ان دلبر افاق امد 935 بگفتا درد من درمان-	80	6781146860128062936	507	884.0	383	612	82.8431396484375	111	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms084	true	8786448855084021084	144	300	589	1265	1265	300	ندارد- كه بي تو زيستن امكان ندارد 12 نخواهم بي تو يك دم زندگاني --مرا جانيست و بس ديگر تو داني 13 اگر ميبخشي-م افتادهام من وگر مي-بكشي-م استادهام من 14 مرا بي تو نه طاقت ماند-- نه تاب بكن كاري كه خواهي كرد بشتاب 15 چو بشنيد ان پسر از عاشق اين راز بدو گفتا اگر هستي تو جانباز 16 ----كشم در تنگ بيز امتحانت ببينم احترام و قدر جانت 17 چو درويش اين سخن بشنود برخاست چو اتش گرم شد چون دود برخاست 18 پسر بر اسپ شد حالي سواره به صحرا شد ز مردم بر كناره 19 رسن در گردن درويش افكند----------- پس انگه اسپ را در پيش افكند 20 بتازيد اسپ چون درويش ديدش رسن در گردن از------------------ پي ميدويدش 21 بسي در تگ زهر سويش دوانيد بسي سختي ب--روي او رسانيد 22 چو بسيارش دوانيد اخر كار ب-دشتي در كشيدش جمله پر خار 23 شكست ان بي سر و بن را-	84	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms081	false	-7025448468776482354	0	153	0	680	1331	301	نداردك كه بي-تو زيستن امكان ندارد--- نخواهم بي تو يك دم زندگانيمر مرا جانيست و بس ديگر تو داني ---اگر ميبخشيام افتادهام من وگر مي بكشيام استادهام من ---مرا بي تو نه طاقت ماند و نه تاب بكن كاري كه خواهي كرد بشتاب ---چو بشنيد ان پسر از عاشق اين راز بدو گفتا اگر هستي تو جانباز 1940 94كشم در تنگ تير امتحانت ببينم احترام و قدر جانت--- چو درويش اين سخن بشنود برخاست چو اتش گرم شد چون دود برخاست ---پسر بر اسپ شد حالي سواره به صحرا شد ز مردم بر كناره--- رسن در گردن درويش افگندپس انگه اسر پس انگه اسپ را در پيش افگند--- بتازيد اسپ چون درويش ديدش رسن در گردن از پي رسن در گردن از پي ميدويدش رتگ ز --------هر سويش دوانيد بسي سختي به روي او رسانيد ----و بسياري دوانيد اخر كا به دشتي در كشيدش جمله پر-خار--- شكست ان بي سر و بن را	81	6781146860128062936	618	1086.0	482	721	85.71428680419922	124	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms085	true	-7132029992901547916	0	159	0	646	1217	300	بصد جاي چو شاخ گل هزاران خار در پاي 24 چو شد معشوق از سرش خبردار كه هست ان عاشق بي دل گرفتار 25------------------------------------------- ندارد هيچ شهوت صادق--ست او به سر عشق بازي لايقست او 26 فرود امد ز اسپ ان عالم اراي نهادش بر كنار از مهر دل پاي 27 بدست خويش يك يك خار دلدوز برون ميكرد از پايش همه روز 28 بدل ميگفت با خود عاشق زار چه بودي گر بدي هر خار صد خار 29 كه گر تن را جراحت بيش بودي دلم را روح و راحت بيش بودي 30 همي گفت ا---------------ين سخن در دل نهفته ز خار پاي چندان گل شكفته 31 كه گر اين خار در پايم نبودي كنار اين پسر جايم نبودي 32 چو در پاي تو خار از بهر يار-ست گلستانيست- ان هر يك نه خارست 33 بسي بر-نام او تا كشته گردي همه اعضا ب--خون اغشته گردي 34 چو نام او بود خون خواره- تو كند بر خون تو	85	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms081	false	-7025448468776482354	153	301	680	1331	1331	301	بصد جاي چو شاخ گل هزاران خار در پاي ---چو شد معشوق از سرش خبردار كه هست ان عاشق بي-دل گرفتار image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0090png ندارد هيچ شهوت صادق است او به سر عشق-بازي لا 5-------- فرود امد ز اسپ ان عالم اراي نهادش بر كنار از مهر دل پاي به -دست خويش يك-يك خار دلدوز برون ميكرد از پايش همه روز به -دل ميگفت با خود عاشق زار چه بودي گر بدي هر خار صد خار------------------------------ دلم را روح و راحت بيش بودي كه گر تن را جراحت بيش بودي ين سخن در دل نهفته ز-خار پاي چندان گل شكفته كه--- گر اين خار در پايم نبودي كنار اين پسر جايم نبودي 0- چو در-پاي تو خار-از بهر ياراست گلستاني ست ان هر يك نه خار است- بسي بر نام او تا-كشته گردي همه اعضا به خون اغشته گردي--- چو نام او بود خون-خوارها تو كند بر-خون تو-	81	6781146860128062936	557	937.5	424	712	78.23033905029297	126	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms085	true	-7132029992901547916	159	298	646	1212	1217	300	نظاره- تو 1 مگر پوشيده چشمي بود در راه كه بگشاده زبان ميگفت الله 2--- چو نام حق ازو بشنود نوري به پيش او دويد از ناصبوري 3 بدو گفتا تو او را مي چه داني وگر داني چرا تو زنده -ماني 4 بگفت اين و چنان بي-خويشتن شد كه گفتي جان مشتاقش ز تن شد 5 در ان شورش به صحرا رفت ناگاه نيستاني دروده بود در راه 6 چنان بر نيستان زد خويشتن را كه پاره پاره كرد از زخم تن را 7 ب---اخر از تنش از بس كه خون شد بزاري جان او با خون برون شد 8 نگه كردند و او را كشته ديدند همه جايش ب--خون اغشته ديدند 9 ز خون سينه- ان كشته -راه -نوشته بر سر هر ني كه الله 10 چنين بايد سماع ني شنودن زني كشته شدن در خون غنودن	85	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms082	false	1704991522396796705	0	132	0	561	1381	301	نظارها تو-- مگر پوشيده چشمي بود در راه كه بگشاده زبان ميگفت الله 1940 چو نام حق ازو بشنود نوري به پيش او دويد از ناصبوري-- بدو گفتا تو او را مي چه داني وگر داني چرا--- زنده بماني-- بگفت اين و چنان بي خويشتن شد كه گفتي جان مشتاقش ز تن شد-- در ان شورش به صحرا رفت ناگاه نيستاني دروده بود در راه چن--ان بر نيستان زد خويشتن را كه پاره پاره كرد از زخم تن را 40 به اخر از تنش از بس كه خون شد بزاري جان او با خون برون شد-- نگه كردند و او را-گشته ديدند همه جايش به خون اغشته ديدند-- ز خون سينها ان كشتها راه ننوشته بر سر هر-ني كه الله لا چنين بايد سماع ني شنودن زني كشته شدن در خون غنودن	82	6781146860128062936	537	972.5	410	580	92.5862045288086	118	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms086	true	6132163202993435159	0	179	0	777	1290	300	نام دوست بنيوشي چنين شو بيك ------يك ذره بحري اتشين شو 12 -------------------------------------------تو گر در دوستي جان در نبازي ترا ان دوستي باشد مجازي 13 اگر در عشق اهل راز باشي ----------ز صدق دوستي جانباز باشي 1 مگر بوالقاسم همداني انگاه كه از همدان برون افتاد ناگاه 2 سوي بت خانه امد در نظاره ستاده ديد خلقي بر كناره 3 بر اتش ديد ديگ پر ز- روغن كه ميجوشيد چون درياي كف زن 4 زماني بودترساءي درامد بخدمت پيش ان بت در سر امد --------------------------5 بپرسيدند ازو ك-اي سرفكنده خدا را كيستي تو گفت بنده 6 بدو گفتند پس هديه بنه زود نهاد القصه هديه رفت چون دود 7 يكي ديگر درامد همچنان كرد بدين ترتيب ده كس را روان كرد 8 باخر ديگري در پيش امد قوي بي قوت و بي خويش امد 9 نزار و-زرد و خشك و لاغري بود تو گوءي مرده- بر بستري بود 10 بپرسيدند ك-اخر كيستي تو كه مرده گوءيا ميزيستي تو 11 چنين گفت او كه لختي پوستم من خداي خويشتن را دوستم من 12 چو گفت او اين سخن گفتند بنشين	86	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms082	false	1704991522396796705	133	301	564	1381	1381	301	نام دوست بنيوشي چنين شو بهيه به يكيك ذره بحري اتشين شو image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0087png تو گر در دوستي جان در-نبازي ترا ان دوستي باشد مجازي--- اگر در عشق اهل راز باشي زصدق دوستيز صدق دوستي جانباز باشي-- مگر بوالقاسم همداني انگاه كه از همدان برون افتاد ناگاه-- سوي بت-خانه امد در نظاره ستاده ديد خلقي بر كناره-- بر اتش ديد ديگي جمله روغن كه ميجوشيد چون درياي كف-زن در------------------امد بخدمت پيش ان بت در سر امد زماني بود ترسايي درامد 1975 بپرسيدند ازو ك0اي سرفگنده خدا را كيستي تو گفت بنده-- بدو گفتند پس هديه بنه زود نهاد القصه هديه رفت چون دود-- يكي ديگر درامد همچنان كرد بدين ترتيب ده كس را روان كرد ه -اخر ديگري در پيش امد قوي بي-قوت و بي-خويش امد-- نزار و زرد و خشك و لاغري بود تو گويي مردها بر بستري بود--- بپرسيدند كماخر كيستي تو كه مرده گوييي ميزيستي تو چ---نين گفت او كه لختي پوستم من-خداي خويشتن را دوستم مر--- چو گفت او اين سخن گفتند بنشين-	82	6781146860128062936	707	1225.0	552	867	81.54556274414062	146	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms086	true	6132163202993435159	178	300	771	1290	1290	300	بنشين خوشي بنشست بر كرسي زرين 13 بياوردند ان روغن ب--يكبار همي كردند بر فرقش نگونسار 14 ز تف ديگ روغن مرد مضطر به پاي افكند حالي كاسه- سر 15 چو برخاست ان زمان كاسه ز ره زود تمامش سوختند ان جايگه زود 16 كه از خاكسترش گردي كه باشد بود درمان هر دردي كه باشد 17 چو شيخ ان حال ديد از دور بگريخت بسي با خود در ان قصه بر اويخت 18 بدل ميگفت ك-اي مشغول بازي چو ترسا دوستي امد مجازي 19-- براي دوستي جان باز امد اگر جا------------ن تو اهل راز امد 20 تو هم در دوستي حق چنين باش وگرنه با مخنث هم نشين باش 21 چو او در دوستي بت چنين است ترا گر دوستي حق-	86	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms083	false	1472822724188811538	1	113	4	514	1384	301	سنشين-خوشي بنشست بر كرسي زرين--- بياوردند ان روغن به يكبار همي كردند بر فرقش نگونسار 5--ز تف ديگ روغن مرد مضطر ب--پاي افگند حالي كاسها سر--- چو برخاست ان زمان كاسه ز-ره زود تمامش سوختند ان جايگه زود چو--- از خاكسترش گردي كه باشد بود درمان هر دردي كه باشد--- چو شيخ ان حال ديد از دور بگريخت بسي با خود در ان قصه بر-اويخت به -دل ميگفت كهاي مشغول بازي چو ترسا دوستنداري مجازي 1990 براي دوستي جان-باز امد اگر جان توا اگر جان تو اهل راز امد--- تو هم در دوستي حق چنين باش وگرنه با مخنث هم نشين باش ---چو او در دوستي بت چنين است ترا-گر دوستي حق	83	6781146860128062936	480	843.0	373	538	89.21932983398438	101	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms087	true	6587602694787907820	2	196	10	837	1276	300	بترك جان بگو يا ترك دين كن چو نتواني چنان كردن چنين كن ebkhsh 7 1---------------- پسر گفتش كه اين كاري بلند--ست كه داند تا علو عشق چندست 2 بقدر مايه برتر ميتوان شد ب--يك يك پايه بر سر ميتوان شد 3 چنان اوجي كه دارد عشق جان سوز كس انجا كي رسد -اخر ب--يك روز 4----------------------- بدان شاخي كه نرسد دستم انجا چرا دعوي بود پيوستم انجا 5 خيال سحر نتوانم ز سر برد مرا اين كار ميبايد بسر برد 6 چو اين ميخواهدم دل چون كنم من وگر خالي شود دل خون كنم من 1- پدر گفتش كه چيزي بايدت خواست كه ان در حضرت عزت بود راست 2 كه گر لايق نباشد انچه خواهي ترا ان چيز نبود جز تباهي 1 ز عيسي ان يكي درخواست يك روز كه نام مهتر حقم در-اموز 2 مسيحش گفت تو اين را نشاءي چه خواهي انچه با ان برنياءي 3 بسي ان مرد سوگندانش برداد كه ميبايد ازين نامم خبر داد 4 -چو نام مهترش اخر در اموخت دلش چون شمع ازان شادي برافروخت 5 مگر ان مرد روزي در بيابان گذر ميكرد چون بادي شتابان 6 ميان ره گوي پر استخوان ديد تفكر	87	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms083	false	1472822724188811538	118	301	569	1384	1384	301	بترك جان بگو ياتري- دين كن چو نتواني چنان كردن چنين كن كه داند تا علو عشق چند است پسر گفتش كه اين كاري بلند است كه داند تا 99 به -----------قدر مايه برتر ميتوان شد به يك-يك مايه بر سر ميتوان شد چ--نان اوجي كه دارد عشق جان-سوز كس انجا-كي رسد هرگز به يك روز چرا دعوي بود پيوستم انجا بدان شاخي كه نرسد دستم انجا چ------------------------- خيال سحر نتوانم ز سر برد مرا اين كار ميبايد بسر برد چو---اين ميخواهدم دل چون كنم من وگر خالي شود دل خون كنم من 20 پدر گفتش كه چيزي بايدت خواست كه ان با حضرت عزت بود راست-- كه گر لايق نيايد انچه خواهي ترا ان چيز نبود جز تباهي-- ز عيسي ان يكي درخواست يك روز مرانام مهين حق- در اموز-- مسيحش گفت تو اين را نشايي چه خواهي انچه با ان برنيايي-- بسي ان مرد سوگندانش برداد كه ميبايد ازين نامم خبر داد 52 چو نام مهترش اخر در-اموخت دلش چون شمع ازان شادي برافروخت-- مگر ان مرد روزي در بيابان گذر ميكرد چون بادي شتابان-- ميان ره گوي پر-استخوان ديد تفكر-	83	6781146860128062936	725	1266.0	560	876	82.76255798339844	152	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms087	true	6587602694787907820	196	300	837	1276	1276	300	كرد و انجا روي ان ديد 7 كه از-نام مهين جويد نشاني كند از كهترين وجه امتحاني 8 بدان نام از خداي خويش درخواست -كه تا زنده كند ان استخوان راست 9 چو گفت ان نام حالي استخوان زود بهم پيوست و پيدا كرد جان زود 10 پديد امد يكي شير از ميانه كه اتش ميزد از چشمش زبانه 11 بزد ------------------------------------------يك پنچه و ان مرد را كشت شكست از پنجه- او مرد را پشت 12 بخورد انگه بزاري در زمانش ميان ره رها كرد استخوانش 13 هم انجا كاستخوان شير نر بود------ شد ان گو ز استخوان مرد پر زود 14 چو بشنيد-	87	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms084	false	8487690201777486703	0	94	0	468	1365	301	كرد ا--نجا روي ان ديد --كه از نام مهين جويد نشاني كند از كمترين وجه امتحاني-- بدان نام از خداي خويش درخواست تكه تا-زنده كند ان استخوان راست 0-چو گفت ان نام حالي استخوان زود بهم پيوست و پيدا-كرد جان زود--- پديد امد يكي شير-از ميانه كه اتش ميزد از چشمش زبانه image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0089png بزديك پنجه و ان مرد راگاشت شكست از پنجها او مرد را پشت--- بخورد انگه بزاري ان زمانش ميان ره رها كرد استخوانش--- هم ان گو استخوان شير نر بود شداكن شد اكنون ز-استخوان مرد پر زود--- چو بشنيد	84	6781146860128062936	393	667.5	307	491	80.04073333740234	79	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms088	true	-1543903076447156058	0	214	0	904	1285	300	اين سخن عيسي بر اشفت زبان بگشاد-- با ياران چنين گفت 15 كه انچ ان-را كسي نبود سزاوار ز حق خواهد نباشد حق روادار 16 ز حق نتوان همه چيز نكو خواست كه جز بر قدر خود نتوان از-و خواست 17 تو گر شايستگي با-خويش داري هر ان چيزي كه خواهي بيش داري 18 چه گر كار تو زاري و دعا است وليكن ك---------ار او محض عطا است 19 چه علت در ميان اري پديدار كه خود بخشد اگر باشد خريدار 1 مگر نمرود را چون هشتصد سال -----برامد تيره شد حالي برو حال 2 اگرچه از-تكبر پيل تن بود ولي يك پشه او را راه زن بود 3 يقينش شد كه چون انكار كرد--ست خداي اين پشه را بر كار كرد--ست 4 بابر-هيم گفت او كاشكار--ست كه اكنون گنج من بيش از هزار--ست ---5 همه پر زر سرخ--ست و جواهر ب--تو بخشم دعاءي گوي اخر 6 كه تا از فضل و رحمت حق تعالي دهد از نور ايمانم كمالي 7------------------------- خليل انجا نهادش روي بر خاك زبان بگشاد كاي دارنده پاك 8 ز دل برگير قفل اين بيخبر را بجنبان سلسله بگشاي در را 9 با---------------------------------يمان تازه گردان جان مستش ب-------فضل خود مميران بت پرستش 10 خطاب امد ز-حضرت ك-اي پيمبر تو فارغ شو ازو و رنج كم بر 11 كه ما را	88	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms084	false	8487690201777486703	94	301	468	1365	1365	301	اين سخن عيسي بر-اشفت زبان بگشاد و با ياران چنين گفت ---كه انچ ان را كسي نبود سزاوار ز-حق خواهد نباشد حق رواد ---------------------يز نكو خواست كه جز بر قدر خودنت-وان از و خواست 0 تو--گر شايستگي با خويش داري هر ان چيزي كه خواهي بيش داري--- چه گر كار تو زاري و دعاا-ست ول-كن كار ولكن كار او محض عطا است 20-چه علت در ميان اري پديدار كه خود بخشد اگر باشد سزاوار-- مگر نمرود را چون هشتصد سال برام برامد تيره شد حالي برو حال-- اگرچه از تكبر پيل-تن بود ولي يك پشه او را راه-زن بود-- يقينش شد كه چون انكار كرده ست خداي اين پشه را --اغار كرده ست به ابراهيم گفتا ---اشكار است كه اكنون گنج من بيش از هزار است 2025 همه پر زر شرخ است و جواهر به تو بخشم دعايي گوي اخر-- كه تا از فضل و رحمت حق تعالي دهد از نور ايمانم كمالي زبان بگشاد كاي دارندها پاك خليل انجا نهادش روي بر خاك-زبار--------------------------------------------------- بجنبان سلسله بگشاي در را ز دل برگير قفل اين بي خبر رابجنب به ايمان تازه گردان جان مستش به ف به فضل خود مميران بت-پرستش--- خطاب امد ز حضرت كداي پيمبر تو فارغ شو ازو و رنج كم بر--- كه ما را-	84	6781146860128062936	766	1259.0	594	1007	76.0675277709961	153	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms088	true	-1543903076447156058	214	300	904	1285	1285	300	نيست ايمان بهاءي -----كه هست اين گوهر ايمان عطاءي 12 كه چون خواهيم-- فرماني دراي-------------د ز ترساءي مسلماني برايد 13--------------------------------------------- بزرگاني كه استغناش ديدند نه شب خفتند و نه روز ارميدند 14 چو كور از نقطه- اسرار بودند همه سرگشته چون پرگار بودند 15 چو كس را از دم اخر خبر نيست از-ان دم حصه جز خوف و خطر نيست 1 يكي ترسا ميان بسته بز--نار به پيش بايزيد امد ز بازار 2 مسلمان گشت و كرد از شك كناره پس انگه كرد ان زنار پاره-	88	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms085	false	4294458515550465069	0	88	0	430	1443	302	نيست ايمان بهايي لهاييكه هست اين جوهر ايمان عطايي--- كه چون خواهيم و فرماني درايد ز ناني درايد ز ترسايي مسلماني برايد 0 image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0094png بزرگاني كه استغناش ديدند نه شب خفتند و نه روز ارميدند ---چو كوري-- نقطها اسرار بودند همه سرگشته چون پرگار بودند 220 چوكس را از دم اخر خبر نيست از ان دم حصه جز خوف و خطر نيست ---كي ترسا ميان بسته به زنار به پيش بايزيد امد ز بازار س----------ت و كرد از شك كناره پس انگه كرد ان زنار پاره	85	6781146860128062936	345	588.0	268	451	76.49667358398438	64	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms089	true	3726673818925169546	1	217	2	935	1299	300	چو ببريد ان مسلمان گشته زنار بسي بگريست شيخ ان-جايگه زار 4 يكي گفتش كه شيخا چون فتادي بگريه زانكه هست اين جاي شادي 5 ----------------------------چنين گفت او كه بر من گريه افتاد كه چون باشد روا كز بعد هفتاد 6 گشايد بند زنار از ميانش ب-يكدم سود گرداند زيانش 7 گر ان زنار بندد بر ميانم چه سازم چون كنم گريان ازانم 8 گر اين زنار كين دم كرد پاره ببندد ديگري را چيست چاره 9 اگر زنار بگسستن خطا نيست چرا زنار بر بستن روا نيست 10- هزاران زهره و دل اب و خون--ست كه تا بيرون شود اين كار چون--ست 11 گر انجا هيچ قدري داشتي جان نبودي موت انسان قتل حيوان 12 اگر سر تا ب--گردون برفرازي وگر خود را وطن در چاه سازي 13 وگر سر بشكني ور سركشي باز نه انجامت بگرداند نه اغاز 14 ترا -----------------------گر بي سري ور سرفرازي ب---------يك نرخ ايدم در بي نيازي 1 ---يكي ديوانه- گريان و دل س---------------وز شبي در پيش كعبه بود تا روز 2 خوشي ميگفت اگر نگشاءيم -در بدين در همچو حلقه ميزنم سر 3 كه تا اخر سرم بشكسته گردد دلم زين سوز دايم رسته گردد 4 ي-------------------------------------------كي هاتف زبان بگشاد انگاه كه پر بت بود اين خان------ه دو سه راه 5 شكسته گشت ا-ن بتها- درونش شكسته گير يك	89	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms085	false	4294458515550465069	95	302	459	1443	1443	302	چو ببريد ان مسلمان گشته زنار بسي بگريست شيخ ان جايگه زار خاچون فت-----------------ادي بگريه زانكه هست اين جاي شادي يكي گفتش كه شيخا چون فتادي 230چنين گفت او كه بر من گريه افتاد كه چون باشد روا-كز بعد هفتاد-- گشايد بند زنار-از ميانشبه يكدم سود گرداند زيانش گر---ان زنار بنده بر ميانم چه سازم چون كنم گريان ازانم 0 بر-اين زنار كين دم كرد پاره ببندد ديگري را چيست چاره --اگر زنار بگ-ستن خطا نيست چرازن-ار بر-بستن روا نيست 235 هزاران زهره و دل اب-- خون است كه تا بيرون شوا--ين كار چون است گ---ر انجا هيچ قدري داشتي جان نبودي موت انسان قتل حيوان ---اگر سر را به گردون برفرازي وگر خود را وطن در چاه سازي -----------------------------نه انجامت بگرداند نه اغاز وگر سر بشكني ور سر كشي باز تراگر بي-سري ور سرفرازي سرفرازيبه يك نرخ ايدم در بي-نيازي 2050 يكي ديوانها گريان-- دل سوز ش بريان دل سوز شبي در پيش كعبه بود تا روز -----ي ميگفت اگر نگشاييام در بدين در همچو حلقه ميزنم سر كه-- تا اخر سرم بشكسته گر-د دلم زين سوز دايم رسته گردد image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0091png كي هاتف زبان بگشاد انگا- كه پر----بود از بت اين كعبه دو سه راه-- شكسته گشت اين بت در درونش شكسته گير يك-	85	6781146860128062936	796	1330.5	621	1073	74.18453216552734	153	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms089	true	3726673818925169546	217	300	935	1299	1299	300	بت از برونش 6---------------------------- اگر مي بشكني سر از برون تو بتي باشي كه گردي سرنگون تو 7 درين راه ازچ-نين سر كم نيايد كه دريا بيش يك شبنم نيايد 8 بزرگي چون شنيد اواز هاتف بدان اسرار شد دزديده واقف 9 بخاك افتاد-و چشمش خون روان كرد بسي جان از چنين غم خون توان كرد 10 چو با او هيچ نتوانيم كوشيد نميبايد بصد زاري خروشيد 1 چ-----------------------نين نقل--ست كايوب پيمبر كه عمري در بلاءي بود مضطر 2 هم از گرگان دنيا-	89	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms086	false	4165410722187956032	0	84	0	383	1384	301	بت از برونش بتي باشي كه باشي سرنگون تو 55 اگر مي بشكني سر از برون تو----------------------------- درين راه از چنين سر كم نباشد كه درياي-يش يك شبنم نباشد-- بزرگي چون شنيد اواز هاتف بدان اسرار شد دزديده واقف به خاك افتاد و چشمش خون روان كرد بسي جان از چنين غم خون توان كرد--- چو با او هيچ نتوانيم كوشيد نميبايد بصد زاري خروشيد حكايت ايوب عليه السلام 60چنين نقل است كايوب پيمبر كه عمري در بلايي بود مضطر-- هم از گرگان دنيا	86	6781146860128062936	313	537.0	244	420	74.52381134033203	60	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms090	true	69781918497183614	0	230	0	963	1239	300	رنج ديده هم از كرمان بسي سختي كشيده 3 درامد جبرءيل و گفت اي پاك چه ميباشي بنال از جان غمناك 4 كه گر باشد ترا هر دم هلاكي ازان حق را نباشد هيچ باكي 5 اگر عمري صبوري پيش اري نه حق گر صب----وري بيش داري 6 چنان تقدير گردانست پرگار زوي كس نيست يك نقطه خبردار 7 نه دل از دل خبر دارد نه جان هم ولي كاري روان بي اين و----------------------------- ان هم 1 چنين گفت-ست ان شمع دل--فروز همه دان يوسف همدان يكي روز 2 كه يوسف را چنين گفتند احرار كه اي كرده زليخا را دل افگار 3 زني شد عاجز و بي يار مانده زبي تيماري-ت بيمار مانده 4 ----------------------------------ببردي دل ازو در زندگاني اگر بازش دهي دل ميتواني 5 چنين گفت انگهي يوسف كه هرگز نبردم من دل ان پير عاجز 6 نه ازد---------------------------------------ل بردن او هستم اگاه نه هم جستم بقصد دلبري راه 7 مرا نه با دل او كار بود-ست نه در من هرگز اين پندار بود-ست 8 مرا گوءي كه اكنون بيست سالست-- كه دل گم كردهام اين خود محال--ست 9 كسي كو از دل خود نيست اگاه چگونه در دل ديگر برد راه 1 عزيزي از زليخا كرد درخواست كه چون يوسف ببردت دل بگو راست 2 كه گر اين دل تو داري ميكني ناز اگر ميخواهي از يوسف تو دل باز 3 زليخا خورد سوگندي قوي دست كه	90	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms086	false	4165410722187956032	84	301	383	1384	1384	301	رنج ديده هم از كرمان بسي سختي كشيده-- درامد جبرءيل و گفت اي پاك چه ميباشي بنال از جان غمناك كه-- گر باشد ترا هر دم هلاكي ازان حق را نباشد هيچ باكي --اگر عمري صبوري پيش اري نه كز حق اين صبوري بيش داري ان ا--------------ست پرگار زوي كس نيست يك نقطه خبردار --نه دل از دل خبر دارد-نه جان هم ولي كاري روان بي اين و ان هم حكايت يوسف همداني عليه الرحم-ة چنين گفتهست ان شمع دل افروز همهد-ان يوسف همدان يكي روز-- كه يوسف را چنين گفتند احرار كه اي كرده زليخا را دل افگار-- زني را عاجز و بي-يار مانده ز بيتيماريات بيمار مانده 2070 چنين گفت انگهي يوسف كه هركز 27 ببردي دل ازو در زندگاني اگر بازش دهي دل ميتواني------------------------------ نبردم من دل ان پير عاجز image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0096png ال بردن او مستم اگ-ه نه هم جستم بقصد دلبري راه-- مرا-نه با دل او كار بودهست نه در من هرگز اين پندار بودهست-- مراگوي-ي كه اكنون بيست سال است كه دل گم كردهام اين خود محال است 25كسي كو از دل خود نيست اگاه چگونه در دل ديگر برد راه-- عزيزي از زليخا-كرد درخواست كه چون يوسف ببردت دل بگو-راست كه-- گر اين دل تو داري ميكني ناز اگر ميخواهي از يوسف دلت-- باز زل--يخا خورد سوگندي قوي دست كه-	86	6781146860128062936	838	1459.0	645	1079	77.66450500488281	177	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms090	true	69781918497183614	230	300	963	1239	1239	300	گر موءيم از دل اگهي هست 4 نميدانم دلم عاشق چرا شد -------وگر عاشق شد او باري كجا شد 5- چو يوسف هيچ دل محكم ندارد زليخا نيز اين دل هم ندارد 6 چو نه اين يك نه ان بر كار بود-ست نه اين دلبر نه ان دلدار بودست 7 كنون اين دل كجا شد در ميانه چه گويم زين طلسم و اين بهانه 8 زهي چوگان كه گوءي را-	90	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms087	false	7493826166976576259	0	66	0	279	1367	301	گر موييم از دل اگهي هست-- نميدانم دلم عاشق چرا شدوگ چراشدوگر عاشق شد او باري كجا شد 28 چو يوسف هيچ دل محكم ندارد زليخا نيز اين دل هم ندارد-- چو نه اين يك نه ان بر كار بودهست نه اين دلبر نه ان دلدار بودهست- كنون اين دل كجا شد در ميانه چه گويم زين طلسم و اين بهانه-- زهي چوگان كه گويي را	87	6781146860128062936	262	474.0	198	286	91.60839080810547	59	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms091	true	2446140690309588693	0	263	0	1095	1247	300	چنان كرد كه از مشرق سوي مغرب دوان كرد 9 پس انگه گفت هان اي گوي چالاك بهش رو تا نيفتي در گو خاك -10 كه گر تو كژ روي اي گوي در راه بماني تا ابد در اتش و چاه 11 چو سير گوي بي چوگان نباشد گناه از گوي سرگردان نباشد 12 اگرچه ان گنه نه كردن تست وليكن ان گنه درگردن تست 1 بزرگي گفت ازل همچون كمان--ست هزاران تير--- هر دم زو روان--ست 2 ز ديگر سو ابد اماجگاهي نه زين سو و نه زان امكان راهي 3 --همي هر تير كايد از كمان راست عنايت بود تير انداز را خواست 4 ولي هر تير كايد كوژ از راه همي بر تير نفرين بارد انگاه 5---------------------------------------------- ازين حالي عجبتر ميندانم دلم خون گشت د--يگر ميندانم 1 چنين گفت-ست بوبكر سفاله كه با او ه---------ست پيوسته حواله 2 همي گويند در ابم نشانده كه هرگز تر مگرد اي باز مانده 3 ك-ه گرچه غرقه-- اما چناني كه گر تر گردي----------------- از تر دامناني 4 مشو تر گر چه در ابي هميشه درين معرض چه سنجد شير بيشه 5 كه داند تا درين اندوه مردان چ--گونه زار در خونند گردان 6 اگر اين درد بودي حاصل تو جهاني خون گرفتي از-دل تو 1 در ان ويرانه شد محمود يك روز يكي ديوانه--------------- را ديد پر سوز 2--- كلاهي از نمد بر سر نهاده بدو نيك جهان بر در نهاده 3 بر او چون فرود امد زماني تو گفتي داشت اندوه جهاني 4 نه يك لحظه سوي سلطان نظر كرد نه از اندوه خود يك دم گذر كرد 5 شهش گفتا كه	91	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms087	false	7493826166976576259	66	301	279	1367	1367	301	چنان كرد كه از مشرق سوي مغرب روان كرد-- پس انگه گفت هان اي گوي چالاي بهش رو تا-نيفتي درگوي خاي 285 كه گر تو كژ روي اي گوي در راه بماني تا ابد در اتش و چاه ن---و سير-گوي بي-چوگان نباشد گناه از گوي سرگردان نباشد------------------------------------------------------ بزرگي گفت ازل همچون كمان است هزاران تير زو هر دم--- روان است -----يگر سو ابد اماجگاهي نه زين سوون--ه زان امكان -اهي 209 همي هر تير كايد از كمان راست عقابت بود تير-انداز را خواست-- ولي هر تير كايد كوژازرا ---همي بر تير لعنت با--د انگاه 0 image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0093png ازين حالي عجبتر ميندانم -لم خون گشت و ديگر ميندانم-- چنين گفتهست بوبكر سفاله كه با اوي كه با اويست پيوسته حواله --همي گويند در ابم نشانده-كه هرگز تر مشو- اي باز-مانده 209كه گرچه غرقهاي اما چناني كه گر تر گردي از كه گر تر گردي از تر-دامناني ---شو تر گر-چه در ابي هميشه درين معرض چه سنجد شير بيشه-- كه داند تا درين اندوه مردان چه گونه زار در خونند گردان-- اگر-اين درد بودي حاصل تو جهاني خون گرفتي از دل تو در---ان ويرانه شد محمود يك روز يكي ديوانهاي يكي ديوانهاي را ديد دل-سوز 2100 كلاهي از نمد بر سر نهادهبد و نيك جهان بر درن------- بر او چون فرو- امد زماني تو گفتي داشت اندوه جهاني-- نه يك لحظه سوي سلطان نظر كرد نه از اندوه خود يك دم گذر كرد س--هش گفتا كه-	87	6781146860128062936	934	1547.5	723	1204	77.57475280761719	194	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms091	true	2446140690309588693	263	299	1095	1246	1247	300	چه اندوه داري كه گوءي بر دلت صد كوه داري 6 زبان بگشاد مرد از پرده- راز كه اي پرورده در صد پرده ناز 7 گرت هم زين نمد بودي كلاهي ترا بودي درين اندوه راهي	91	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms088	false	-2221823730155976097	0	32	0	146	1367	301	چه اندوه داري كه گويي بر دلت صد كوه داري-- زبان بگشاد مرد از پردها راز كه0اي پرورده در صد پردهان---- گرت هم زين نمد بودي كلاهي ترا بودي بدين اندوه راهي	88	6781146860128062936	140	258.0	108	152	92.10526275634766	30	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms092	true	1330424901278692372	0	285	0	1180	1241	300	وليكن در ميان پادشاءي ------چه داني سختي و درد جداءي 9 كه مومي با عسل خفته ب--صد ناز نه از اتش خبر دارد نه از گاز 10 ولي هرگه كه از وي شمع سازند ز سوزش روشني جمع سازند 11 چو اشك از اتش ايد افسر او بداند انچه ايد بر سر او 12--- تو هم اين دم نه-- از خويش اگاه ولي ان دم كه برگيرندت از راه 13 بهر يك -------------------------------------------يك نفس روشن بداني كه مرده بوده-- در زندگاني 1 درختي سبز را ببريد مردي برو بگذشت ناگه اهل دردي 2 چنين گفت او كه اين شاخ برومند كه ببريدند ازو اين لحظه پيوند 3 ازان تر-ست و تازه بر سر راه كه اين دم زين بريدن نيست اگاه 4--- هنوزش نيست اگاهي ز ازار شود يك هفته- ديگر خبردار 5 ز حال خود خبر نه اين زمانت ولي چون بر لب ايد مرغ جانت 6 بدام از دانه بيني مرغ جان را كه اين دانه دهد مرغي چنان را 7 چو ادم مرغ جان را داد دانه بيفتاد از بهشت جاودانه 8 ولي ادم اگر گندم نخوردي همي مردم بجز مردم نخوردي --9 ز تو گر مرغ و حيوان ميگريزند چو زيشان ميخوري زان مي-گريزند 1 حسن يك روز رفت از بصره بيرون به پيش رابعه امد ب--هامون 2 بسي بز كوهي و نخچير و اهو بگردش صف زده بودند هر سو 3 -----------------------حسن را چون ز راهي دور ديدند ز پيش رابعه يك سر رميدند 4 حسن چون ديد ان در وي اثر ---------------كرد زماني غيرتش زير و زبر كرد 5 ب----صدق از رابعه پرسيد انگاه ك-ه از بهر چه حيوانات اين راه 6 ز تو نگريختند از من رميدند ------مگر با خود مرا نااهل ديدند 7 ازو پس رابعه پرسيد	92	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms088	false	-2221823730155976097	32	301	146	1367	1367	301	وليكن در ميان پادشايي ادشاييچه داني سختي و درد جدايي م-------------سل خفته به صد ناز نه از اتش خبر دارد نه از گاز ---ولي هرگه كه از وي شمع سازند ز سوزش روشني جمع سازند ---چو اشك از اتش ايد افسر او بداند انچه امد بر سر او ل 210 تو هم اين دم نهاي از خويش اكه --لي ان دم كه بركيرندت از راء image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0098png به مريكيك نفس روشن بداني كه مرده بودهاي در زندگاني ---رختي سبز را ببريد مردي برو بگذشت ناگه اهل دردي ---نين گفت او كه اين شاخ برومند كه ببريدند ازو اين لحظه پيوند-- ازان تراست و تازه بر سر راه كه اين دم زين بريدن نيست اگاه 2115 هنوزش نيست اگاهي ز ازار شود يك هفتها ديگر خبردار---- حال خود خبر-نه اين زمانت ولي چون بر لب ايد مرغ جانت به دام از دانه بيني مرغ جان را كه اين دانه دهد مرغي چنان را --چو ادم مرغ جان را داد دانه بيفتاد از بهشت جاودانه و--لي ادم اگر گندم نخوردي همي مردم بجز مردم نخوردي 220 ز تو-گر مرغ و حيوان ميگريزند چو زيشان ميخوري زان مي گريزند م--سن يك روز رفت از بصره بيرون-به پيش رابعه امد به هامون هوبه ------------------------گردش صف زده بودند هر سو بسي بزكوهي و نخچير و اهو حسن را چون ز-راهي دور ديدند ز پيش رابعه يك-سر رميدند --حسن چون ديد ان در وي اثركرد ان در وي اثركرد زماني غيرتش زير و زبر كرد 220 به صدق از رابعه پرسيد انگاه كبه از بهر چه حيوانات اين راه ز-- تو نگريختند از من رميدند رميدندمگر با-خود مرا نااهل ديدند --ازو پس رابعه پرسيد-	88	6781146860128062936	1065	1852.0	820	1297	82.11256408691406	222	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms093	true	-3627112954118427176	0	300	0	1302	1302	300	پيازي بود و اندك پيه حاضر 9 بخون دل يكي پيه ابه كردم درين دم كامدم بيرون بخوردم 10 چو از وي رابعه بشنيد اين راز بر اورد اي عجب مردانه اواز 11 كه خوردي پيه اين مشتي پريشان چگونه از تو نگريزند ايشان 12 اگر كم خوردني باشد چو مورت بود كم خ-------------وردن كرمان گورت 13 اگر هر روز يك خرما كني قوت مس-------لم ماني از كرمان-- تابوت 14 چو كرمانت براي بند بند--ست ب--يك خرما ازين كرمان پسند--ست 15 چنين تو پشت كرم از اب و-ناني شكم پر كرده-- در پهلو ازاني 16 نه بي مبرز و بي مطبخ اي مرد دلت نگرفت ازين دو دوزخ اي مرد 17 ز يك دوزخ بد--يگر دوزخ اءي كه از مبرز بسوي مطبخ اءي 18 چو نشكيبي دمي از لوت و از لات بسو--دا چند پيماءي خيالات 19 ترا گفتند جان را ده طهارت تو تن را ميكني دايم عمارت 2--0 به باطن حرمتت بايد هميشه كه جز خدمت بظاهر نيست پيشه 21 كسي گفت اتشي در-خويشتن زن چو خوردي لقمه-- بنشين و تن زن 1 بموسي گفت حق كاي مرد اسرار چو تنها مينشيني دل نگه دار 2 وگر با خلق باشي مهربان باش در ان ساعت نگه دار زبان باش 3 وگر در ره روي سر پيش ميدار نظر بر پيش چشم خويش ميدار 4 وگر ده سفره پيش ارند خلقت نگه ميدار--- انجا نيز حلقت 5 چو تو بس بي طعام-- ناتمامي ميان در بسته از بهر طعامي 6 چنان كان طفل حيران مي درايد ب--رزقش ------------شير پستان ميفزايد 7 همي كان طفل را تقدير كردند بر--------زقش در دو پستان شير كردند 8 چو با تو رزق دايم همبر افتاد چرا اين خلق در يكديگر افتاد 9- همه سوداست اي سوداءي اخر -همي سودا چه مي-پيماءي اخر 10 اگر تو عاقلي سودا بينداز تو امروزي غم فردا بينداز-	93	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms089	false	-1916291063266263947	15	296	69	1359	1416	302	پيازي بود و اندك پيه حاضر---------- يكي پيه ابه كردم دران دم كامدم بيرون بخوردم 22 چو از وي رابعه بشنيد اين راز بر-اورد-اي عجب مردانه اواز image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0095png ---------------اگر كم خوردني باشد چو مورت بود كم خوردر بود كم خوردن كرمان گورت ---اگر هر روز يك خرما-كني قوت مسلم م مسلم ماني از كرمان و تابوت--- چو كرمانت براي بند-بند است به يك خرما ازين كرمان پسند است 25 چنين تو پشتگ-رم از اب و ناني شكم پر-كردهاي در پهلو---اني نهاي -بي مبرز و بي مطبخ اي مرد دلت نگرفت ازين دو دوزخ اي مرد--- ز يك دوزخ به ديگر دوزخ ايي كه از مبرز بسوي مطبخ ايي--- چو نشكيبي دمي از لوت و از لات به سودا چند پيمايي خيالات------- گفتند جان را ده طهارت-تو تن را ميكني دايم عمارت 2140 به باطن حرمتت بايد هميشه كه جز خدمت بظاهر نيست پيشه--- كسي گفت اتشي در خويشتن زن چو خوردي لقمهاي بنشين و تن زن به موسي گفت حق -اي مرد اسرار چو تنها مينشيني دل نگه دار --وگر با خلق باشي مهربان باش در ان ساعت نگه-دار زبان باش و--گر در ره روي سر پيش ميدار-نظر بر پيش چشم خويشر 45و-----گر ده سفره پيش ارند خلقت نگه ميدار از انجا نيز حلقت 0 -و تو بس بي طعام و ناتمامي ميان در-بسته از بهر طعامي-- چنان كان طفل حيران مي-درايد به رزقش شير به رزقش شير پستان ميفزايد --همي كان طفل را تقدير گرددبه رزقه به رزقش در دو پستان شير گردد--- چو با تو رزق دايم همبر افتاد چرا اين خلق در يكديگر افتاد 50 همه سوداست اي سودايي اخر رهمي سودا چه مي پيمايي اخر ---اگر تو عاقلي سودا بينداز تو امروزي غم فردا بينداز	89	6781146860128062936	1138	1951.5	886	1373	82.88419342041016	227	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms094	true	-6550190196655611243	4	298	16	1276	1281	300	بغداد بودي كه نه يك حرف گفتي نه شنودي 2 بدو گفتند اي مجنون عاجز چرا حرفي نميگوءي تو هرگز 3 چنين گفت او كه حرفي با كه گويم چو مردم نيست پاسخ از كه جويم 4 بدو گفتند خلقي كين زمانند نميبيني كه جمله مردمانند 5 چنين گفت او نه اند اين قوم مردم كه مردم ان بود كو از تعظم 6 ----------------------------غم دي و غم فرداش نبود ز كار بيهده سوداش نبود 7 غم ناامده هرگز ندارد ز رفته خويش را عاجز ندارد 8 غ--------------------م درويشي و روزيش نبود بجز يك غم شبانروزيش نبود --9 كه غم در هر دو عالم جز يكي نيست يقين--ست انچه ميگ-ويم شكي نيست 10 گرت امروز از فردا غمي هست ب--نقد امروز عمرت دادي از دست 11 مخور غم چون جهان ب-------------يغمگسارست وگر غم ميخوري هر دم هزار--ست 12 خوشي در ناخوشي بودن كمال--ست كه نقد دل خوشي جستن محال--ست 13 چه خواهد بود اخر زين بتر نيز كه صد غم هست و ميايد دگر نيز 14 ا-زان شادي كه غم زايد چه خو---------اهي وجودي كز عدم زايد چه خواهي 15 ترا شادي بدو بايد وگر نه غم بي دولتي ميخور دگر نه 16 بدو گر شاد ميباشي زماني -------تو داري نقد شادي جهاني 17 وگرنامش نگوءي يك زمان تو چه بدنامي براندي بر زبان تو 1 يكي پرسيد ازان مجنون غمگين كه از ليلي چه ميگوءي- تو مسكين 2 ب----خاك افتاد مجنون سر نگون سار بدو گفتا بگو ليلي دگر بار 3 تو از من چند معني جوي باشي ترا اين بس كه ليلي گوي باشي 4 بسي گر در معني سفته ايد چنان نبود كه ليلي گفته ايد 5 چو -------------------------------------------نام و نعت ليلي بازگفتي جهاني در جهاني راز گفتي 6 چو دايم نام ليلي ميتوان گفت ز غيري كفرم ايد يك زمان گفت	94	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms090	false	-1141630144195693024	0	265	0	1266	1418	301	بغداد بودي كه نه يك حرف گفتي نه شنودي ---دو گفتند-اي مجنون عاجز چرا حرفي نميگويي تو هرگز-- چنين گفت او كه حرفي با كه گويم-چو مردم نيست---------------------------- خلقي كين زمانند-نميبيني كه جمله مردمانند---------------------------------- كه مردم ان بود كو از تعظم چنين گفت او نهانداين قوم مردم غم دي و غم فرداش نبود ز-كار بيهده سوداش نبود ندار-----------------د ز رفته خويشتن ع-اجز ندارد غم نامده هرگز ندارد ز سم درويشي و روزيش نبود-بجز يك غم شبانروزيش نبود 260 كه غم در هر دو عالم جز يكي نيست يقين است انچه مي گويم شكي نيست--- گرت امروز از فردا غمي هست به نقد امروز عمرت دادي از دست--- مخور-غم چون جهان بي غمگسار است يغمگساراستوگر-غم ميخوري هر دم هزار است خ---وشي در ناخوشي بودن كمال است كه نقد دل خوشي جستن محال است و-----خواهد بود اخر زين بتر-نيز كه صد غم هست و ميايد دگر نيز 265 ازان شادي كه غم زايد چه خواهي چه خواهي وجودي كز عدم زايد چه خواهي تراش----ادي بدو بايد وگر-نه غم بي-دولتي ميخور دگر نه بدو----گر شاد ميباشي زماني ي زمانيتو داري نقد شادي جهاني وگر --نامش نگويي يك زمان تو چه بدنامي براندي بر زبان تو --يكي پرسيد ازان مجنون غمگين كه از ليلي چه مي گويي تو مسكين 370 به خاك افتاد مجنون سر-نگون-سار بدو-گفتا بگو ليلي دگر-بارا و-- از من چند معني جوي باشي ترا-اين بس كه ليلي گوي باشي-- بسي گر-در معني سفته ايد چنان نبود كه ليلي گفته ايد image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0097png چونام و نعت ليلي بازگفتي جهاني در جهاني راز گفتي-- چو دايم نام ليلي ميتوان گفت ز غيري كفرم ايد يك زمان گفت	90	6781146860128062936	1076	1837.5	844	1399	76.91207885742188	226	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms095	true	-7715288575053791101	0	37	0	152	1254	300	كو نام ليلي كردي اغاز بر مجنون همي عاقل شدي باز 8 وگر جز نام ليلي ياد كردي شدي ديوانه و فرياد كردي 9 اگر گم بودن خود ياد داري روا باشد كه از وي ياد اري	95	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms090	false	-1141630144195693024	266	297	1269	1403	1418	301	كو نام ليلي كردي اغاز بر مجنون همي عاقل شدي باز-- وگر جز نام ليلي ياد كردي-شدي ديوانه و فرياد كردي ر---------------د ياد داري روا باشد كه از وي ياد اري	90	6781146860128062936	133	242.5	102	152	87.5	31	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms095	true	-7715288575053791101	35	300	144	1254	1254	300	ياد -اري 10 -ولي تا از خودي سديت پيش--ست اگر يادش كني ان ياد خويشست 1 خوش اوازي ز خيل نيكخواهان مءذن بود در شهر سپاهان 2-- در ان شهر از بزرگي گنبدي بود كه سر در گنبد گردنده ميسود 3 بر ان گنبد شد ان مرد سرافراز نماز فرض را ميداد اواز 4 يكي ديوانه-- ميرفت در راه يكي پرسيد ازو ك---اي مرد اگاه 5 چه ميگويد برين گنبد مءذن جوابش ده تو اي محبوب محسن 6 كه اين جوز--ست از سر تا قدم پوست كه مي-افشاند او بر گنبد اي دوست 7- چو او از صدق معني مينجنبد يقين ميدان كه چون جوز--ست و گنبد 8 تو همچون جوزي از غفلت كه داري نود نه نام بر حق ميشماري 9 چو در تو هيچ نامي را اث-ر نيست ز صد كم يك ترا صد يك خبر نيست 10 چو نعمت بر ت------------------------------------------و نشمرد او هزاران تو هم مشمر بدو چون صرفه كاران 11 ----چو نام خويشتن حق بي-نشان كرد چه گونه ياد او هرگز توان كرد 12 چو نتواني ز كنه او نفس زد نميبايد نفس از هيچ-كس زد 1----------------------------------------------------------------------- چنين گفت-ست شيخ مهنه يك روز كه رفتم پيش پيري عالم افروز 2 خموشش يافتم دايم بغايت فرو رفته به بحري بينهايت 3 بدو گفتم كه حرفي گوي اي پير كه دل را تقويت باشد ز تقرير 4 زماني سر فرو برد از سر حال پس انگه گفت اي پرسنده قال 5------------------------------- بجز حق هيچ داني زان چه جويم گراني گفت نكنم زان چه گويم 6 ولي ان چيز كان حق اليقين--ست بنتوان گفت خاموشيم ازين--ست 7 چو نتوان گفت چندين ياد از-	95	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms091	false	1922695389546045190	0	272	0	1214	1357	301	ياد داريرواب ولي تا از خودي سديت پيش است اگر يادش كني ان ياد خويش است خوش اوازي ز خيل نيكخواهان مءذن بود در شهر صفاهان 280 در ان شهر از بزرگي گنبدي بود كه سر در گنبد گردنده ميسود-- بر ان گنبد شد ان مرد سرافراز نماز فرض را ميداد اواز --يكي ديوانهاي ميرفت در راه يكي پرسيد ازو كل1ماي مرد اگاه --چه ميگويد بدين گنبد مءذن جوابش داد ان مجنون-- محسن-- كه اين جوز است از سر تا قدم پوست كه مي افشاند او برگ-نبد اي دوس 285 چو او از صدق معني مينجنبد يقين ميدان كه چون جوز است و گنبده ت-و همچون جوزي از غفلت كه داري نود-نه نام بر حق ميشماري-- چو در تو هيچ نامي را اثار نيست ز صد كم يك ترا صد يك خبر نيست ترا پس زين شمردن چيست مقصود كه چه عابد شماري تو چه معبود و نشمرد او هزاران تو هم مشمر برو چون حرف- كاران 2190 29چو نام خويشتن حق بي نشان كرد چه گونه ياد او هرگز توان كرد--- چو نتواني ز-كنه او نفس زد نميبايد نفس از هيچ كس زد image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0102png كه رفتم پيش پير عالم افروز چنين گفتهست شيخ مهنه يك روز كه رفتم پيها----------------- خموشش يافتم دايم بغايت-فرو رفته به بحري بينهايت --بدو گفتم كه حرفي گوي اي پير كه دل را تقويت باشد ز ت 2195- زماني سر فرو برد از سر حال پس انگه گفت10 ح داني زان چه جويم كراي گفت نكند زان چه گويم بجز حق هيچ داني زان چه جويم -----------------------------ولي ان چيز كان حق اليقين است بنتوان گفت خاموشيم ازين است 0 چو نتوان گفت چندين ياد از	91	6781146860128062936	969	1655.5	745	1284	75.46729278564453	199	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms096	true	4680045399587712323	0	33	0	149	1342	300	چيست چو نتوان يافت اين فرياد از كيست 8---------------------------- نه ياد اوست كار هر زباني نه خامش ميتوان بودن زماني 9 چنين كاري عجب در راه ازان بود كه معشوقي بغايت دلستان بود	96	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms091	false	1922695389546045190	272	298	1214	1341	1357	301	چيست چو-نتوان يافت اين فرياد از كيست اني نه خامش ميتوان بودن زماني نه ياد اوست كار هر زباني------------------------------------------------- ازان بود كه معشوقي بغايت دلستان بود	91	6781146860128062936	98	163.5	77	177	55.36723327636719	21	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms096	true	4680045399587712323	24	300	106	1342	1342	300	در راه ازان بود كه معشوقي بغايت دلستان بود 10 يكي عاشق همي بايست پيوست كه معشوقش كند گه نيست گه هست 11 ميان عاشق و معشوق كاريست كه گفتن شرح ان لايق ب--ما نيست 12 اگر----------------------- تو در فصيحي لال گردي سزد گر گرد شرح حال گردي 13 چو معشوق از نكوءي انچنان بود كه خورشيد زمين و اسمان بود --14 چو معشوق امد اندر نيكوءي طا--ق بلا-شك عاشقي بايست مشتاق 15 كه چون معشوق ايد در كرشمه كند چشم همه عشاق چشمه 16 اگر معشوق را عاشق نبودي ب--معشوقي خود لايق نبودي 17 نيامد عاشقي بسته ز مخلوق كه جز عاشق نداند قدر معشوق 18 جمالي انچنان در روز بازار ز شوق عاشقان ايد پديدار --19 چو معشقو--ست عاشق اور خو---يش چو خود عاشق نبيند در خور خويش 20 اگر معشوق خواهد شد بع-------يوق نه بيني هيچ عاشق غير معشوق 21 چو معشوق--ست خود را عاشق انگيز بجز معشوق نبود عاشقي نيز 22 اگر عاشق شود جاويد ناچيز وگر گم گردد از هر دو-جهان نيز 23 اگر او نيست ور هست--ست او را دل معشوق در دست--ست او را 1 ------------------------------------------سحرگاهي مگر محمود عادل اياز خاص را گفت اي نكو دل 2 مرا امروز اهنگ شكار--ست اگر تو هم بياءي نيك كارست 3 غلامش گفت من بس يك شكارم كه من اينجا شكاري كرده دارم 4 شهش گفتا شكار تو كدامست جوابش داد ك-و محمود نامست 5 شهش گف--------------------------ت اين همه چابك سواري ب-چه بگرفته-- اينجا شكاري 6 غلامش گفت اي شاه بلندم شكاري حاصل امد از كمندم 7 شهش گ--------------------------فتا كمند خويش بنماي سر زلف دراز افكند در پاي 8 كمندم گفت زلف بيقرارس--ت شه عالم كمندم را شكارست 9 اثر كرد اين-	96	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms092	false	4988937452797617652	0	266	0	1243	1391	301	در راه ازان بود ------------------------------------شق همي بايست پيوست كه معشوقش كند گه نيست گه هست ق كاري ست------------------ كه گفتن شرح ان لايق به ما نيست ميان عاشق و معشوق كاري ست اگر تو در فصيحي لال گردي سزد گر گرد شرح حال گردي--- چو معشوق از نكويي انچنان بود كه خورشيد زمين و اسمان بود 2301 چو معشوق امد اندر نيكويي طاق ق بلا شك عاشقي بايست مشتاق--- كه چون معشوق ايد در كرشمه كند چشم همه عشاق چشمه--- اگر معشوق را عاشق نبودي به معشوقي خود لايق نبودي--- نيامد عاشقي بسته ز مخلوق كه جز عاشق نداند قدر معشوق--- جمالي انچنان را روز بازار ز شوق عاشقان ايد پديدار 2210 چو معشوق است عاشق اور خويش يش چو خود عاشق نبيند در-خور خويش--- اگر معشوق خواهد شد به عيوق عيوق ن--بيني هيچ عاشق غير معشوق ----و معشوق است خود را عاشق-انگير بجز معشوق نبود عاشقي نيز رع------اشق شود جاويد ناچيز وگر-گم گردد از هر دو جهان نيز ---اگر او نيست ور-هست است او ---دل معشوق در دست است image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0099png 2215سحرگاهي مگر محمود عادل اياز خاص را گفت اي نكو دل-- مرا امروز اهنگ شكار است اگر تو هم بيايي نيك كار است غلامش گفت مي بس يك شكارم كه من اينجا شكاري كرده دارم ام است--------------------جوابش داد كاو محمود نام است شهش گفتا شكار تو كدام است شهش گفت اين همه چابك سواريبه چه بگرفتهاي اينجا شكاري شك-------------------------اري حاصل امد از كمندم 2220 غلامش گفت اي شاه بلندم شهش گفتا كمند خويش بنماي سر زلف دراز افگند در پاي --------گفت زلف بيقرار است شه عالم كمندم را شكار است اثر كرد اين	92	6781146860128062936	1019	1723.5	796	1392	73.20402526855469	190	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms097	true	-9054793716470444154	43	300	174	1293	1293	300	بر را فرو بست ولي پنهان ب--صد جان دل درو بست 13 شهش گفت اي اياز اينم تمام--ست شكاري در كمند از ما كدامست 14 زبان بگشاد اياز و گفت اي شاه اگر جاويدم اندازي فرو چاه 15 وگر از من بريزي خون بزاري تو خواهي بود جاويدم شكاري 16 شهش گفتا توءي افتاده در دام مرا از چه شكاري مي نهي نام 17 غلامش گفت تن فرع--ست و دل اصل تمام--ست از دل پاك توام وصل 18 اگر يك دم تنم در دامت افتاد دل اندر دام من مادامت افتاد 19 اگر زلفم ببري يا بسوزي دل خو---------يشت نخواهد بود روزي 20------------------------ يقين ميدان كه زاغ زلفم اكنون نخواهد خورد الا از دلت خون 21 اگر خاكي شود بيچاره- تو بود ان خاك هم خون خواره- تو 22 اگر معدوم ا-گر موجود باشم همي خون خواره--محمود باشم 23 چو پيوسته دلت باشد شكارم شكار خويش دايم كرده دارم 24 اگر در شيوه- خويشت كمال--ست دل از دستم برون كردن محال--ست 25 وگر بكش----------------------------------------ي مرا دانم كه ناچار چگونه خود كشي در ماتمم زار 26 ا-گر من هستم و-گرنه درين راه منم دلبر منم سرور منم شاه 27 وليكن گر گدا ور خسروم من ب--هر نوعي كه هستم ازتوام من ebkhsh 8 1 پسر گفتش بگو تا جادوءي چيست كه نتوانم دمي بي شوق ان زيست 2 چو سحرم اين چنين محبوب امد چرا نزديك تو معيوب امد 3 مرا از سر سحر-اگاه گردان پس انگه با خودم همراه گردان 1-- پدر گنج سخن را كرد در باز پسر را گفت اي جوينده- راز 1 حكيم ترمذي-	97	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms093	false	8609713345165116825	0	242	0	1123	1363	301	بر را فرو بست ولي پنهان به صد جان دل درو بست--- شهش گفت اي اياز اينم تمام است شكاري--- كمند از ما كدام است- زبان بگشاد اياز و گفت اي شاه اگر جاويدم اندازي فرو چاه ---وگر از من بريزي خون بزاري تو خواهي بود جاويدم شكاري هش---- گفتا تويي افتاده در دام-مرا از چه شكاري مي-نهي نام--- غلامش گفت تن فرع است و دل اصل تمام است از دل پاك توام وصا------------- تنم در دامت افتا- دل-ت در دام من ناكامت افتاد ---اگر زلفم ببري يا بسوزي-دل خوي زيدل خويشت نخواهد بود روزي نخواهد خورد الا از دلت خون يقين ميدان كه زاغ زلفم اكنون-نخواه 233 ا--------------------گر خاكي شود بيچارها تو بود ان خاك هم خون خوارها تو ا---گر معدوم و گر موجود باشم همي خون خوارها محمود باش---- چو پيوسته دلت باشد شكارم شكار خويش دايم كرده دارم ---اگر در شيوها خويشت كمال است دل از دستم برون كردن محال است image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0104png ركشتي مرا-دانم كه ناچار-چگونه خود كشي در ماتمم زار 3 كه گر من هستم و گرنه درين راه-منم دلبر منم سرور منم شاه--- وليكن گر-گداگ-ر خسروم من به هر نوعي كه هستم از توم من -----------پسر گفتش بگو تا جادويي چيست كه نتوانم دمي بي شوق ان زيست-- چو سحرم اين چنين محبوب ايد چرا نزديك تو معيوب ايد-- مرا از سر سحر اگاه گردان پس انگه با خودم همراه گردان 245 پدر گنج سخن را-كرد در باز پسر را-گفت اي دانندها راز-- حكيم ترمذي	93	6781146860128062936	976	1614.5	763	1219	80.06562805175781	190	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms098	true	-2416119332954809123	0	58	0	238	1250	300	كرد اين حكايت-- ز حال ادم و حوا روايت 2 كه بعد از توبه چون با هم رسيدند ز فردوس امده كنجي گزيدند 3 مگر ادم ب--كاري رفت بيرون بر حوا دويد ابليس ملعون 4 يكي بچه بدش خناس نام او بح--وا دادش و برداشت گام او 5 چو---ادم امد و ان بچه را ديد ز حوا خشمگين	98	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms093	false	8609713345165116825	242	301	1123	1363	1363	301	كرد اين حكايت ز ز حال ادم و حوا روايت-- كه بعد از توبه چون با هم رسيدند ز فردوس امده كنجي گزيدند-- مگر ادم به كاري رفت بيرون بر حوا رسيد ابليس ملعون-- يكي بچه بدش خناس نام او به حوا دادش و برداشت گام او 250 چو ادم امد و ان بچه را ديد ز حوا خشمگين-	93	6781146860128062936	224	404.5	171	247	90.6882553100586	49	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms098	true	-2416119332954809123	58	293	238	1222	1250	300	شد زو بپرسيد 6 كه او را از چه پذرفتي ز ابليس دگرب-اره شدي مغرور تلبيس 7 بكشت ان بچه را و پاره كردش ب--صحرا برد و پس اواره كردش 8 چو ادم شد دگر ره امد ابليس ---بخواند ان بچه- خود را ب--تلبيس 9 درامد بچه- او پاره پ----------اره بهم پيوست تا گشت اشكاره 10-- چو زنده گشت زاري كرد ب---------------سيار كه تا حوا پذيرفتش دگر-بار 11 چو رفت ابليس و ادم امد انجا بديد ان بچه- او را هم انجا 12 برنجانيد حوا را دگر بار------- كه خواهي سوختن ما را دگر بار 13 بكشت ان بچه---------------------------------------------- و اتش برافروخت وزان پس بر سر ان اتشش سوخت 14 همه خاكستر او داد بر باد برفت القصه از حوا ب--فرياد 15 دگر --------------------------------بار امد ابليس سيه روي بخواند ان بچه خود را زهر سوي 16 درامد جمله- خاكستر از راه بهم پيوسته شد ان بچه انگاه 17 چو شد زنده بسي سوگند دادش كه بپذير و مده ديگر ب--بادش 18 كه نتوانم بدادن سر ب--راهش چو باز-ايم برم زين جايگاهش 19 بگفت اين و برفت و ادم امد ز خناسش دگر باره غم امد 2-0 ملامت كرد حوا را ز سر باز ---كه از سر در شدي با ديو دمساز 21 نميدانم كه شيطان ستمگار چه ميسازد براي ما دگر بار 22 بگفت اين و بكشت ان بچه را باز پس انگه قليه-- زو كرد اغاز 23------------------------- بخورد ان قليه با حوا بهم خوش	98	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms094	false	3362259470077290187	0	247	0	1081	1328	301	شد زو بپرسيد --كه او را از چه پذرفتي ز ابليس دگر باره شدي مغرور تلبيس-- بكشت ان بچه را و پاره كردش به صحرا-برد و پس اواره كردش-- چو ادم شد دگر ره امد ابليس ليسبخواند ان بچها خود را به تلبيس در -امد بچها او پاره پاره ساره پاره بهم پيوست تا گشت اشكاره 2295 چو زنده گشت زاري كرد بسياركه تاح رد بسيار كه تا حوا پذيرفتش دگر بار--- چو رفت ابليس و امد ادم انجا بديد ان بچها او را-هم انجا--- برنجانيد حوا را دگر بار دگر با كه خواهي سوختن ما را دگر بار image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0101png بكشت ان بچه را و اتش --افروخت وزان پس بر سر ان اتشش سوخت--- همه خاكستر او داد بر باد برفت القصه از حوا به فرياد بخواند ان بچها خود را ز هر سوي 260 دگر بار امد ابليس سيه روي 2260 در --------------------------امد جملها خاكستر از راه بهم پيوسته شد ان بچه انگاه--- چو شد زنده بسي سوگند دادش كه بپذير و مده ديگر به بادش--- كه نتوانم بدادن سر به راهش چو باز ايم برم زين جايگاهش ----نفت اين و برفت و ادم امد-ز خناسش دگر باره غم امد 240 ملامت كرد حوا راز -سر باز كه كه از سر در شدي با ديو دمساز--- نميدانم كه شيطان ستمگار چه ميسازد براي ما دگر بار -----فت اين و بكشت ان بچه را باز پس انگه قليهاي زو كرد اغاز وزانجا شد به كاري دل پر اتش بخورد ان قليه با حوا بهم خوش	94	6781146860128062936	876	1498.5	670	1147	76.3731460571289	179	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms099	true	1076054111266262779	0	55	0	235	1315	300	دگر بار امد ابليس لعين باز بخواند ان بچه خود را باواز 25 -----------چو واقف گشت خناس از خطابش بداد از سينه حوا جوابش 26 چو اوازش شنيد ابليس مكار مرا گفتا ميسر شد همه كار 27 مرا مقصود اين بود-ست ما دام كه گيرم در درون ادم ارام 28 چو خود را در درون	99	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms094	false	3362259470077290187	255	301	1116	1328	1328	301	دگر بار امد ابليس لعين باز-بخواند ان به بداد از سينها حوا جوابش 2370چو واقف گشت خناس از خطابشب------------------------- چو اوازش شنيد ابليس مكار مرا گفتا ميسر شد همه كار ---مرا مقصود ا-ن بودهست ما-دام كه گيرم در درون ادم ارام--- چو خود را با درون-	94	6781146860128062936	182	289.0	140	247	73.68421173095703	38	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms099	true	1076054111266262779	55	300	235	1315	1315	300	او فكندم شود فرزند ادم مستمندم 29 گهي در سينه مردم ز خناس نهم صد دام رسواءي ز-وسواس 30 ------------------------------گهي صد-گونه شهوة در درونش برانگيزم شوم در رگ چو خونش 31 --------------------------گهي از بهر طاعت خوانمش خاص وزان طاعت ريا خواهم نه اخلاص 32 هزاران جادوءي -ارم دگرگون كه مردم را برم از راه بيرون 33 چو شيطان در درونت رخت بنهاد بس-------لطاني نشست و-تخت بنهاد 34 ترا در جادوءي همت قوي كرد كه تا جانت هواي جادوءي كرد 35 اگر شيطان چنين ره زن نبودي چنين سلطان مرد و زن نبودي 36 در افكندست خلقي را بغم در همه گيتي براورده بهم بر 37 بهر كنجي دلي در خواب كرده بهرجاء---ي گلي در اب كرده 38 ترا ره ميزند وز درد اين كار چوابرت چشم ازان گشتس----ت خون بار 39 گر ادم را كه در يك دانه نگريست به سيصد سال ميبايست بگريست 40 -ببين كابليس را در لعن و در رشك ز ديده چند بايد ريختن اشك 1 براه باديه گفت ان يگانه دو جوي اب سيه ديدم روانه 2 شدم بر پي روان تا ان چه اب--ست كه چندينيش در رفتن شتاب--ست 3 باخر چون بر سنگي رسيدم ب-خاك ابليس را افتاده ديدم 4 دو چشمش چون دو ابر خون فشان بود ز-هر چشميش جوءي خون روان بود 5 چو باران ميگر-يست و زار مي---------------گفت پياپي اين سخن همواره ميگفت 6 كه اين قصه نه زان روي چو ماه--ست ولي رنگ گليم من سياهست 7 نميخواهند طاعت كردن من نهند انگه گنه-	99	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms095	false	-6964656423356431267	0	233	0	1079	1360	301	او فگندم شود فرزند ادم مستمندم--------------------------- نهم صد دام رسوايي ز وسواس گهي در سينها مردم ز خناسنهم صددا گهي صد گونه شهوت در درونش برانگيزم شوم در رگ چو خونش وزان طاعت ريا خواهم نه اخلاص گهي از بهر طاعت خوانمش خاص وزان طاعت ريا خ---------------- هزاران جادويي دارم دگرگون كه مردم را برم از راه بيرون 0- چو شيطان در درونت رخت بنهاد بسلطان بسلطاني نشست و تخت بنهاد ---ترا در جادو-ي همت قوي كرد كه تا جانت هو 8---------------اگر شيطان چنين ره-زن نبودي چنين سلطان مرد و زن نبودي image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0106png به هر---------كنجي دلي در خواب كرده به هر جايي گلي در اب كرده ترار----ه ميزند وز درد اين كار دو---- چشمت همچو ابري گشت خون-بار--- گر ادم را كه در يك دانه نگريست به سيصد سال ميبايست بگريست 2288ببين كابليس را در لعن و در رشك ز ديده چند بايد ريختن به ر----اه باديه گفت ان يگانه-دو جوي اب سيه ديدم روانه-- شدم بر-پي روان تا ان چه اب است كه چندينيش در رفتن شتاب است به اخر چون بر سنگي رسيدمبه خاك ابليس را افتاده ديد دو--- چشمش چون دو ابر خون-فشان بود ز هر چشميش جويي خون روان بود 0 چو باران مي گريست و زار ميگفتپياپيا ار ميگفت پياپي اين سخن هموار- ميگفت ---ه اين قصه نه زان روي چو ماه است ولي رنگ گليم من سياه است نميخواهند طاعت كردن من كنند انگه گنه	95	6781146860128062936	875	1454.5	680	1180	74.15254211425781	165	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms100	true	-2364593911856560293	16	75	66	317	1275	300	بزرگي گفت چون يوسف چنان خو-------------است كه خود با ابن يامين دل كند راست 2 ب----دل با او يكي گردد ب--اخلاص ب--تنهاءي كند هم خلوتش خاص 3 نهادش از پي ان صاع در بار ب--دزدي كرد منسوبش زهي كار 4 چنين گفت ان بزرگ دين كه مطلق همين رفت--ست با ابليس الحق 5 براندش از در و-از بهر اين	100	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms095	false	-6964656423356431267	236	301	1090	1360	1360	301	بزرگي كفت چون يوسف چنان خواست 5 چنان خواست كه خود با ابن يامين دل كند راست 235 به دل با او يكي گردد به اخلاص به تنهايي كند هم خلوتش خاص-- نهادش از پي ان صاع در بار به دزدي كرد منسوبش زهي كار-- چنين گفت ان بزرگ دين كه مطلق همين رفته ست با ابليس الحق-- براندش از بر و از بهر اين-	95	6781146860128062936	239	416.5	185	277	86.28158569335938	47	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms100	true	-2364593911856560293	75	300	317	1275	1275	300	راز بلع--نت كردش از افاق ممتاز 6 ازان از قهر خويشش جامه پو-----------شيد كه در قهرش ز چشم عامه پوشيد 7 بدين درگاه استاد---ست پيوست-- گرفته حربه-- از قهر در دست 8 نخستين تا اعوذي زو نخواهي قدم نتوان نهادن در الهي 9 بدين در روز و شب زانست پيوست--------------- كه تا تر دامنان را ميزند دست 10---------------------------- محك نقد مردان در كف اوست ز------- مشرق تا به مغرب در صف اوست 11 كسي كانجا برد نقدي نبهره خورد------- در حال از ابليس دهره 12 چنين گويد ب--صاحب نقد ابليس كه اي از من ربوده گوي تلبيس 13 خداوندم هزاران ساله طاعت ب--رويم باز زد در نيم ساعت 14 تو زين يك ذره- طاعت گشته گرم بر حق ميبري و نيستت شرم 15 اگر لعنت كنندم خلق عالم نگردد عشق جانم ذرهكم 16 --اگر خواند ترا يك تن بل--عنت ب--يك ساعت فرو ريزي ز محنت 17 از اول همچو مردان مرد ره شو پس انگه جان فشان در پيش شه شو 18 چرا در چشم تو خرد--ست ابليس كه ره زن شد بزرگان را ب--تلبيس 19 يقين ميدان كه ميراني كه هستند كه صد تن را چو تو گردن شكستند 20 اگرچه بر سر تو پادشا اند ولي در خيل سلطان يك گدا اند 21--------------------- گداي ديو چون شاه تو باشد مسلماني كجا راه تو باشد 22 دمي ابليس خالي نيست زين سوز ز ابليس-	100	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms096	false	2243226255788525722	0	223	0	1009	1350	301	راز به لعنت كردش از افاق ممتاز-- ازان از قهر خويشش جامه پوشيد جامه پوشيد كه در قهرش ز چشم عامه پوشيد 0 بدين درگاه استاده است پيوست ك گرفته حربهاي از قهر در دست-- نخستين تا اعوذي زو نخواهي قدم نتوان نهادن در-الهي image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0103png كه تا تر-دامنان را ميزند دست بدين در روز و شب زان است پيوست محك نقد مردان در كف اوست ز مشرة ز مشرق تا به مغرب در صف اوست--- كسي كانجا برد نقدي نبهره-خورد درخورد در حال از ابليس دهره 305چنين گويد به صاحب نقد ابليس كهاي- از من ربوده گوي تلبيس--- خداوندم هزاران ساله طاعت به رويم باز زد در نيم ساعت--- تو زين يك ذرها طاعت شدي- گرم بر حق ميبري و نيستت شرم ---اگر لعنت كنندم خلق عالم نگردد عشق جانم ذرهاي كم 0 اگر خواند ترا يك تن به لعنت به يك ساعت فرو ريزي ز م 310---از اول همچو مردان مرد ره شو پس انگه جان فشان و- پيش شه شو--- چرا در چشم تو خرد است ابليس كه ره-زن شد بزرگان را به تلبيس------------------------ كه هستند كه صد تن را چو تو گردن شكستند--- اگرچه بر سر تو پادشا اند ولي در خيل شيطان يك گدا اند مسلماني كجا راه تو باشد گداي ديو چون شاه تو باشد-مسلماني كجا راه ت 310------دمي ابليس خالي نيست زين سوز ز ابليس	96	6781146860128062936	834	1405.5	642	1072	77.79850769042969	173	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms101	true	3234298195847785058	0	77	0	333	1286	300	لعين مردي دراموز 23 چو در ميدان مردي مرد امد همه چيزش ز حق در خورد امد 1 نشسته بود اياز و شاه پيروز ايازش پاي ميماليد تا روز 2 بخدمت هر دم افزون بود رايش كه ميماليد و ميبوسيد پايش 3 اياز سيمبر را گفت محمود ترا زين پاي بوسيدن چه مقصود 4-- ز هفت اعضا چرا بر پا دهي بوس دگر اعضا -------------رها كردي ب--افسوس 5 چو قدر روي ميبيني كه چون--ست چرا منلت ب--پاي	101	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms096	false	2243226255788525722	223	301	1009	1350	1350	301	لعين مردي درامو---- چو در ميدان معني مرد امد همه چيزش ز حق در خورد امد-- نشسته بود اياز و شاه پيروز ايازش پاي ميماليد تا رو به -خدمت هر دم افزون بود رايش كه ميماليد و ميبوسيد پايش ا--ياز سيمبر را گفت محمود ترا زين پاي بوسيدن چه مقصود 320 ز هفت اعضا چرا-بر پا دهي بوس دگر اعضا رها دگر اعضا رها كرده به افسوس-- چو قدر روي ميبيني كه چون است چرا ميلت به پاي-	96	6781146860128062936	311	553.0	241	354	87.85310363769531	60	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms101	true	3234298195847785058	77	300	333	1286	1286	300	سرنگونست 6 ايازش گفت -اين كاري عجيبست-- كه خلقي را ز روي تو نصيبست 7 كه ميبينند رويت جمله چون ماه نمييابد ب--پاي تو كسي راه 8 چو اينجا نيست غير اين باخلاص بسي نزديكتر اين بايدم خاص 9 همين----------- ابليس را افتاده بد نيز كه قهر حق طلب كرد از همه چيز 10 بسي ميديد لطفش را خريدار ولي او بود قهرش را طلب گار 11 چو تنها قهر حق را طالب امد ب--مردي بر بسي كس غالب امد 12 چو در وجه حقيقي متهم شد كمر بست او و حالي با قدم شد 13 چو لعنت خلعت درگاه او بود چو زان درگاه بود او را نكو بود 14 ب--دان لعنت حريف مرد و زن شد بسي خلق جهان را راه زن شد 15 ازان لعنت گرش قوتي نبودي كجا با خلق اين قوت نمودي 16 چو ان لعنت خوشش امد امان خواست ب--جان بگزيد و عمر جاودان خواست 17 كه با خلعت چو بستانند نازش بدان نازش بود عمر درازش 18------------------------- نيامد بر كسي لعنت پديدار كه اوشد طوق لعنت را خريدار 19 ز حق ان لعنتش پر برگ امد اگرچه ديگران را مرگ امد 1 يكي صاحب جمال دلستان بود كه از رويش عرق بر بوستان بود 2 بهاري بود در صحرا بمانده ب--زير خيمه ت--نها بمانده 3 ازو خيمه سپهري معتبر بود كه زير خيمه خورشيدي دگر بود-	101	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms097	false	2493992290950665540	0	203	0	924	1421	302	سرنگون است ايازش گفت كاين كاري عجيب است كه خلقي را ز روي تو نصيب است كه ميبينند رويت جمله چون ماه نمييابد به پاي تو كسي راه image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0108png 325--------- همين افتاده بود ابليس را---------- نيز كه قهر حق طلب كرد از همه چيز ---بسي ميديد لطفش را خريدار ولي او بود قهرش را طلب-گار--- چو تنها قهر حق را طالب امد به مردي بر بسي كس غالب امد--- چو در وجه حقيقي متهم شد كمر بست او و حالي با قدم شد--- چو لعنت خلعت درگاه او بود چو زان درگاه بود او را نكو بود 2330 بدان لعنت حريف مرد-و زن شد بسي خلق جهان را راه-زن شد--- ازان لعنت گرش قوت- نبودي كجا با خلق اين قوت نمودي ---چو ان لعنت خوشش امد امان خواست به جان بگزيد --عمر جاودان خواست--- كه با خلعت چو بستانند نازش بدان نازش بود عمر درازش كه او شد طوق لعنت را خريدار نيامد بر-كسي لعنت پديدار-كه او 235 ز---------------------حق ان لعنتش پر-برگ امد اگرچه ديگران را مرگ امد ----ي صاحب جمال دلستان بود كه از رويش عرق بر بوستان بود ---هاري بود بر صحرا بمانده به زير خيمهاي تنها بمانده ---زو خيمه سپهر- معتبر بود كه زير خيمه خورشيدي دگر بود	97	6781146860128062936	798	1352.5	618	1005	79.40298461914062	168	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms102	true	1355760061918257236	1	94	2	422	1343	300	جواني را نظر ناگه بيفتاد ز عشق او دلش از ره بيفتاد 5 چنان در عشق محكم گشت بندش -------كه پند كس نيامد سودمندش 6 نبودي صبر يك دم از جم-------------------الش ولي بوءي نبردي از وصالش 7 مگر بود اتفاق غم گساران كه روزي اوفتاد اغاز باران 8 همه صحرانشينان ميدويدند ب--زير خيمه سر در ميكشيدند 9 قضا-را عاشق و معشوق -----------دلبر دران يك خيمه افتادند همبر 10 چو از اندازه باران بيشتر شد همي هر كس بزير ج------------------امه در شد 11 بزير خيمه در------------------------------ ان هر دو دلخواه بزير جامه-- رفتند انگاه	102	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms097	false	2493992290950665540	203	301	924	1419	1421	302	جواني را-نظر ناگه بيفتاد ز عشق او دلش از ره بيفتاد 3 چنان در عشق محكم گشت بندش مت بندشكه پند كس نيامد سودمندش نكر--دي صبر يك دم از جمالش صبر يك دم از جمالش ولي بويي نبردي از وصالش ربود------اتفاق غم-گساران كه روزي اوفتاد اغاز باران-- همه صحرانشينان ميدويدند به زير خيمه سر در ميكشيدند-- قضا را عاشق و معشوق دلبرد مشوق دلبر دران يك خيمه افتادند همبر -0 چو از اندازه باران بيشتر شد همي هر كس يشتر شدهمي هركس به زير جامه در شد image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0105png ان هر دو دلخواه بزير جامهاي رفتند انگاه	97	6781146860128062936	377	653.5	295	510	73.92156982421875	71	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms102	true	1355760061918257236	96	300	430	1343	1343	300	از يكديگر جان ميربودند --زلب بر همدگر جان ميفزودند 13 دعا ميكرد هر سوزنده جاني كه كم كن اي خدا باران زماني 14 ولي ميگفت عاشق يا الهي زيادت كن نه كم چندان-كه خواهي 15 كنون كز ابر طوفاني روان--ست اگر كشتي برانم وقت انست 16 بسي بود--ست قحط غمگساران كه -تري نيس----------------ت اين ساعت ز باران 17 اگر ميبارد اين تا روز محشر قيامت گردد از شادي ميسر 18 خدايا نقد گردان ان سعادت كه گردد هر زمان باران زيادت 19 چو حق ابليس--- ملعون را همي خواست همان چيز او ز حق افزون همي خواست 20 چو-- حق بي-واسطه با او سخن گفت براي ان همه از خويشتن گفت 21 چوامر سجده امد ان لعين را بخوابانيد چشم راه بين را 22 بدو گفتند اسجد قال لا--غير برو خواندند اخسوا قال لا-ضير 23 اگرچه لعنتي از پي درارم------------- به پيش غير او سر كي درارم 24 بغيري گر-مرا بودي نگ-----اهي نبودي حكمم از مه تا ب--ماهي 1 در ان ساعت كه محمود جهاندار برون ميرفت از-دنياي غدار 2 اياز سيم بر را كرد درخواست كه تا با او --بگويم يك سخن راست 3 بدو گفتند يك دم عمر باز--ست سخن گفتن هنوزت با ايازست 4 چنين گفت او كه گر نبود كنارش-	102	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms098	false	-3582984731463372401	1	210	4	935	1355	301	از يكد-گر جان ميربودند به لب با يكدگر جان ميفزودند--- دعا ميكرد هر سوزنده جاني كه كم كن اي خدا باران زماني ----لي ميگفت عاشق يا الهي زيادت كن نه كم چندان كه خواهي 350كنون كز ابر طوفاني روان است اگر-كشتي برانم وقت ان است- بسي بوده ست قحط غمگساران كه نزمي نيست اي كه نزمي نيست اين ساعت ز باران -----ر ميبارد اين تا روز محشر قيامت گردد از شادي ميسر--- خدايا نقد گردان ان سعادت كه گردد هر زمان باران زيادت چو ---حق ابليس را ملعون--- همي خواست همان چيز او ز-حق افزون همي خواست 2355 چو حق بي واسطه با او سخن گفت براي ان همه از خويشتن گفت چو --امر سجده امد ان لعين را بخوابانيد چشم راه بين را--- بدو گفتند اشجذ قال الا غير برو خواندند اخسوا قال لا ضير--- اگرچه لعنتي از پي درارمبه پيش غير او به پيش غير او سر كي درارم به -غيري گر مرا بودي نگاهي گاهي نبودي حكمم از مه تا به ماهي 2 در ان ساعت كه محمود جهاندار برون ميرفت از دنياي غدار ا--ياز سيم بر را كرد درخواست كه--- با او ميبگويم يك سخن راست-- بدو گفتند يك-دم عمر باز است سخن گفتن هنوزت با اياز است چنين گفت او كه گر نبود كنارش	98	6781146860128062936	839	1460.0	654	973	86.22815704345703	155	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms103	true	7435733583812818272	0	96	0	395	1295	300	مرا دايم بخود با من چه كارش 5 اگر از وي دل افروزيم بايد براي اين چنين روزيم بايد 6- هر ان عشقي كه نه جاويد باشد --بود يك ذره گر خورشيد باشد 7 چو عشق اوست عشق بيقياسم براي ان جهان بايد اياسم 8 بخواند اخر اياز سيم بر را نهان در گوش او گفت اين خبر را 9-------------------------------------------------------------------- كه اي همدم بحق عهد معبود كه چون تابوت گردد مهد محمود 10 كه پيش كس كمر هرگز نه بندي كه نپسندم من اين گر تو پسندي 11 زبان بگشاد اياز و گفت اري اگر من	103	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms098	false	-3582984731463372401	210	301	935	1355	1355	301	مرا دايم بخود با من چه كارش--------- وي دل افروزيم بايد براي اين چنين روزيم بايد 35 هر ان عشقي كه نه جاويد باشد شدبود يك ذره گر خورشيد باشد-- چو عشق اوست عشق بيقياسم ب------------------------ بخواند اخر اياز سيمبر- را نهان در گوش او گفت اين خبر را براي ان جهان بايد اياسم image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0110png كه اي همدم بحق عهد معبود كه چون تابوت گردد مهد م------- كه پيش كس كمر هرگز ن--بندي كه نپسندم من اين گر تو پسندي 30 زبان بگشاد اياز و گفت اري اگر من-	98	6781146860128062936	343	613.5	260	466	73.60514831542969	78	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms103	true	7435733583812818272	96	300	395	1295	1295	300	بودمي مردار خواري 12 نبودي همچو محمودي شكارم مگر پنداشتي مردار خ------------------------وارم 13 چو محمودي بموء--ي ميتوان بست نيارم پيش غير او ميان بست 14 اياز خاص تا موجود باشد مدامش عاقبت محمود باشد 15 در ان ساعت كه ملعون گشت ابليس زبان بگشاد در تسبيح و تقديس 16 كه لعنت خوش-تر ايد از تو صد بار كه سر پيچيدن از تو سوي اغيار 17 بزخمي گر سگي از در شود دور بود از استخوان پيوسته مهجور 18 چه ميگويم كه چون لعنت شنيد او ا-----زان لعنت همه گرينده ديد او 19 كسي صافي هزاران سال خورده نه اندك جام مالامال خورده 20 ب----------------------------------------------------------يك دردي كه در اخر كند نوش كجا ان صافها گردد فراموش 21 اگرچه دردي لعنت چشيد او در ان لعنت بجز ساقي نديد او 22 چو در صافي هزاران سال ان ديد -----كجا دردي ز غير او توان ديد 23 ازان درگه چو لعنت قسم او بود وزان حضرت چو ملعون اسم او بود 24 نديد او ان كه زشتس--ت اين و نيكوست ولي اين د---------------يد كا-ن از درگه اوست 25 چو لعنت بود تشريفش ز درگاه ب--جان پذرفت و-شد افسانه كوتاه 1----- ببريدند دزدي را مگر -------دست نزد دم دست خود بگرفت و برجست 2 بدو گفتند -اي محنت-	103	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms099	false	1187064164593630350	0	206	0	940	1389	301	بودمي مردار-خواري -----------چو محمودي شكارم-مگر پنداشتي مردار خوارم نبودي همچو محمودي شكارم--- چو محمودي به مويي ميتوان بست نيارم پيش غير او ميان بست--- اياز خاص تا موجود باشد-مدامش عاقبت محمود باشد در--- ان ساعت كه ملعون گشت ابليس زبان بگشاد در تسبيح و تقديس 3--كه لعنت خوش تر ايد از تو صد بار كه سر-پيچيدن از تو سوي اغيار به -زخمي گر سگي از در شود دور بود از استخوان پيوسته مهجور--- چه ميگويم كه چون لعنت شنيد او نيداوازان لعنت همه گوينده ديد او نه ا-----------------------------ندك جام مالامال خورده كسي صافي هزاران سال خورده نه اندك كجا ان صافها گردد فراموش به يك دردي كه در اخر كند نوش كجا ان ص 480--------------- اگرچه دردي لعنت چشيد او در ان لعنت بجز ساقي نديد او--- چو در صافي هزاران سال ان ديد كجاد كجا دردي-- غير ان توان ديد ا---زان درگه چو لعنت قسم او بود وزان حضرت چو ملعون اسم او بود--- نديد او ان كه زشت است اين و نيكوست ولي اين دي كوستولي اين ديد كاين از درگه اوست--- چو لعنت بود تشريفش ز درگاه به جان پذرفت و شد افسانه كوتاه 2205چو ببريدند دزدي را يكي دست كي دست نزد دم دست خود بگرفت و برجست-- بدو گفتند لاي محنت	99	6781146860128062936	781	1342.5	605	1030	75.82524108886719	155	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms104	true	4784249605126273344	0	98	0	394	1242	300	رسيده چه خواهي كرد اين دست بريده 3 چنين گفت او كه نام دوستي خاص بر انجا كرده بودم نقش ز اخلاص 4 كنون تا زندهام اينم تمام--ست كه بي اين زندگي بر من حرام--ست 5 ز دستم گر چه قسمي جز الم ن--------------يست چو بر دستست نام دوست غم نيست 6 -----------------------------------------------چو ابليس لعين اسرار دان بود ا------گر سجده نميكرد او ازان بود 7 ز خلق-- خود دريغش امد ان راز نكرد ان سجده--- دعوي كرد اغاز 8 كه تا هم او وهم خلق جهان هم نه بينند ان در و ان استان هم 9 كه تا	104	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms099	false	1187064164593630350	206	293	940	1360	1389	301	رسيده چه خواهي كرد اين دست بريده-- چنين گفت او كه نام دوستي خاص-بر انجا-كرده بودم نقش-- اخلاص-- كنون تا زندهام اينم تمام است كه بي ا-ن زندگي بر من حرام است ا-ز دستم گر-چه قسمم جز-الم نيست مم جزالم نيست چوبردست است نام دوست غم نيست image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0107png 390چو ابليس لعين اسرار-دان بود اگر س اگر سجده نميكرد او ازان بود-- ز خلق و خود دريغش امد ان راز نكرد ان سجده را دعوي گر- اغاز ن--------------------------------بينند ان در و ان استان هم-- كه تا	99	6781146860128062936	331	512.5	257	470	70.42552947998047	69	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms104	true	4784249605126273344	89	299	366	1241	1242	300	ان در و ان استان هم 9 كه تا نوري ازان در پرده- عز نگردد در نظر الوده هرگز 1 تو نشنيدي كه پرسيدند از ماه كه تو چه دوست ---------------تر داري درين راه -2 چنين گفت او كه ان خواهم كه خورشي-----د بگيرد تا بود در پرده جاويد 3 هميشه روي خواهم زير ميغش كه هم از چشم خود دارم دريغش 1 رفيقي گفت با مجنون گمراه كه -ليلي مرد گفت الحمد-لله 2 چنين گفت او كه اي شوريده دين تو چو مي-سوزي چرا گوءي چنين تو 3 چنين گفت او كه چون من بهره زان ماه نديدستم- نبيند هيچ بد خواه 1 كسي پرسيد از ابليس كا-ي شوم چو ملعوني خويشت گشت معلوم 2 چرا لعنت چنين در جان نهادي چو گنجي در دلش پنهان نهادي 3 چنين گفت او كه لعنت تير شاه--ست ولي اول نظر بر جايگاه--ست 4 نظر بايد در اول بر نشانه كه تا تير از كمان گردد روانه 5 تو اين ساعت ازان تيري خبردار نظر گر چشم داري بر نظر دار 1 ----------------------------------------------بزرگاني كه سر در چرخ سودند همه در خدمت محمود بودند 2 شه عالم ب--ايشان كرد روءي كه در خواهيد هر يك ارزوءي 3 ز شهر و مال و ملك و-منصب و جاه بسي در خواستند ان روز از شاه	104	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms100	false	2786539847493993188	0	203	0	919	1345	301	ان در و ان اس كه --------تا نوري ازان در پردها عز نگردد در نظر الوده هرگز-- تو نشنيدي كه پرسيدند از ماه كه تو چه دوستتر كه تو چه دوستتر داري درين راه 395چنين گفت او كه ان خواهم كه خورشيدبگيرد بگيرد تا بود در پرده جاويد-- هميشه روي خواهم زير ميغش كه هم از چشم خود دارم دريغش-- رفيقي گفت با مجنون گمراه كه اليلي مرد گفت الحمد لله-- چنين گفت او كه اي شوريده دين تو چو مي سوزي چرا-گويي چنين تو-- چنين گفت او كه چون من بهره زان ماه ندارم تا نبيند هيچ بد-خواه-- كسي پرسيد از ابليس كداي شوم چو ملعوني خويشت گشت معلوم --چرا لعنت چنين در جان نهادي چو گنجي در دلش پنهان نهادي-- چنين گفت او كه لعنت تير شاه است ولي اول نظر بر جايگاه است 0 -ظر بايد در اول بر نشانه كه تا تير از كمان گردد روانه-- تو اين ساعت ازان تيري خبردار نظر گر چشم داري بر نظر-دار image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0112png 45بزرگاني كه سر بر چرخ سودند همه در خدمت محمود بودند-- شه عالم به ايشان كرد رويي كه در خواهيد هر-يك ارزويي-- ز شهر و مال و ملك و منصب و جاه بسي در-خواستند ان روز از شاه	100	6781146860128062936	820	1438.5	632	955	85.86387634277344	174	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms105	true	-8714409295237662421	0	102	0	427	1268	300	چو نوبت با اياز امد كسي گفت كه اي در حسن طاق و با هنر جفت 5 چه خواهي ارزو گفتا كه يك چيز برون زان يك نخواهم من دگر نيز 6------------------------- من ان خواهم هميشه در زمانه كه تير شاه را باشم نشانه 7 اگر اين ارزو دستم دهد هيچ مرا هرگز نماند ذره-- پيچ 8 بدو گفتند كاي محروم مانده ز جهل از عقل نامعلوم مانده 9 تو پشت پاي خواهي زد خرد را كه ميخواهي نشانه --شاه خود را 10 تن خود را چرا خواهي نشانه كاسير تير گردي جاودانه 11 زبان بگشاد اياز و گفت ان---------گاه شما زين	105	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms100	false	2786539847493993188	203	301	919	1345	1345	301	چو نوبت با اياز امد كسي گفت كه اي در حسن طاق و با-هنر جفت-- چه خواهي ارزو گفتا كه يك چيز برون زان يك نخواهم يا دگر نيز كه تير شاه را باشم نشانه 3 من ان خواهم هميشه در زمانه--------------------------- اگر اين ارزو دستم دهد هيچ مرا هرگز نماند ذرهاي پيچ-- بدو گفتند -اي محروم مانده ز جهل از عقل نامعلوم مانده-- تو پشت پاي خواهي زد خرد را كه ميخواهي نشانهيا شاه خود را--- تن خود را چرا خواهي نشانه كاسير تير گردي جاودانه 10 زبان بگشاد اياز و گفت انگاه فت انگاه شما زين-	100	6781146860128062936	383	692.5	295	465	82.36559295654297	84	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms105	true	-8714409295237662421	102	300	427	1268	1268	300	سر نه ايد اي قوم اگاه 12 مرا چون عالمي پر احترام--ست نشانه تير شه بودن تمام--ست 13 كه اول بر نشانه چند ره شاه نظر ميافكند پس تير انگاه 14 چو اول ان نظر در كار ايد در اخر زخم كي دشوار ايد 15------------------------- شما ا-ن زخم ميبينيد در را----------ه ولي من ان نظر ميبينم از شاه 16 چو باشد ده نظر از پيش رفته ب--زخمي كي روم از خويش رفته 1 چو شبلي را زيادت گشت شورش فرو بستند در قيدي بزورش 2 گروهي پيش او رفتند ناگاه ب--نظاره باستادند در راه 3 بايشان گفت شبلي سخن ساز كه چه قوميد بر گوءيد ه---------------------ين راز 4 همه گفتند خيل دوستانيم كه ره جز دوستي تو ندانيم 5 چو بشنيد اين سخن شبلي ز ياران بر ايشان كرد حالي سنگ باران 6 همه ياران او چون سنگ ديدند ز بيم سنگ از پيشش رميدند 7-------------------------------------------- زبان بگشاد شبلي گفت انگاه كه اي جمله بهم كذاب و گمراه 8 چولاف از دوستيتان بود با من نبوديد اي خسيسان پاك دامن 9 كه بگريزد ز زخم دوست اخر كه زخم او نه رحم اوست اخر 10 ----------------------چو زخم دوست ديد ابليس نگريخت ولي از زخم او صد مرهم اميخت-	105	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms101	false	-2588798146880502189	0	200	0	904	1367	301	سر نه-ايد اي قوم اگاه--- مرا چون عالمي بر احترام است نشانه تير شه بودن تمام است ---كه اول بر نشانه چند ره شاه نظر ميافگند پس تير انگاه---------------------------- در اخر زخم كي دشوار ايد چو اول ان نظر در كار ايد در شما اين زخم ميبينيد در راه ولي من ان ولي من ان نظر ميبينم از شاه 33 چو باشد ده نظر از پيش رفته به زخمي كي روم از خويش رفته-- چو شبلي را زيادت گشت شورش فرو بستند در قيدي بزور--- گروهي پيش او رفتند ناگاه به نظاره باستادند در راه به ايشان گفت شبلي سخن ساز كه چه قوميد بر گويي كه چه قوميد بر گوييدم اين راز --همه گفتند خيل دوستانيم كه ره جز دوستي تو ندانيم --چو بشنيد اين سخن شبلي زيا-ران بر ايشان كرد حالي سنگ-باران --همه ياران او چون سنگ ديدند ز بيم سنگ از پيشش رميدند image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0109png زبان بگشاد شبلي گفت انگاه كه اي جمله بهم كذاب و گمراه چو -لاف از دوستيتان بود با من نبوديد اي خسيسان پاك دامن تن اخر-------------------- كه زخم او نه زخم اوست اخر كه بگريزدز زخم دوست اخر 3چو زخم دوست ديد ابليس نگريخت ولي از زخم او صد مرهم اميخت	101	6781146860128062936	743	1319.0	573	973	76.36177062988281	153	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms106	true	-2990929266684409238	2	109	8	483	1327	300	بپذير هر زخمي كه او زد كه گر او زخم بر جان زد نكو زد 12 اگر يك ذره عشق امد پديدار ب--صد جان زخم را گردي خريدار 13 تو پنداري كه زخمش رايگانست هزاران ساله طاعت نرخ انست 14 هزاران ساله گرچه طاعتش بود بهاي لعنت يك ساعتش بود 15 قوي شايسته باشي در خداءي اگر گويند تو ما را نشاءي 16---------------------------------- عزيزا قصه- ابليس بشنو زماني ترك كن تلبيس بشنو 17 گر اينمردي ترا بودي زماني ز تو زنده شدي هر دم جهاني 18 اگرچه رانده و ملعون راهست -هميشه در حضور پادشاهست 19 چه لعنت ميكني او را شب و روز ازو باري مسلماني	106	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms101	false	-2588798146880502189	203	301	916	1367	1367	301	بپذير هر زخمي كه او زد كه گر او زخم بر جان زد نكو زد ---اگر يك ذره عشق امد پديدار به صد جان زخم را-گردي خريدار--- تو پنداري كه زخمش رايگانست هزاران ساله طاعت نرخ انست--- هزاران ساله گرچه طاعتش بود بهاي لعنت يك ساعتش بود ----------------------------اگر گويند تو ما را نشايي 243قوي شايسته باشي در خدايياگرگ 2435 عزيزا قصها ابليس بشنو زماني ترك كن تلبيس بشنو راين ----مردي ترا بودي زماني ز تو زنده شدي هر دم جهاني ------------------لعون راه استهميشه در حضور پادشاه است- چه لعنت ميكني او را شب و روز ازو باري مسلماني-	101	6781146860128062936	398	683.5	310	513	77.58284759521484	82	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms106	true	-2990929266684409238	111	299	492	1325	1327	300	شبي موسي مگر مي-رفت بر طور به پيش او رسيد ابليس از دور 2 چنين گفت ان لعين را ك-اي همه دم چرا سجده نكردي پيش ادم 3 لعينش گفت اي مقبول حضرت----- شدم بي-علتي مردود قدرت 4 اگر بودي بر ان سجده مرا راه كليمي بودمي همچون تو انگاه 5 ولي چون حق تعالي اين چنين خواست چه كژ گويم نيامد اين چنين راست 6 كليمش گفت اي افتاده در بند بود هرگز ترا ياد خداوند 7 لعينش گفت چون من مهرباني فراموشش كند هرگز زماني 8 كه همچو نانك او را كينه نيست مرا مهرش درون سينه نيست 9 بلعنت گرچه از درگاه دورست ولي از قول موسي در حضورست 10 اگرچه كرد لعنت دلفروزش ازان لعنت زيادت گشت سوزش 11 ------------------------------------------------چو شيطان اين چنين گرم--ست د رراه تو چوني اي پسر در عشق دلخواه 12 اگر تو جادوءي ميخواهي امروز بل--عنت شاد شو ورنه بياموز 13 ببين تا چند گه هاروت و ماروت بمانده سرنگون بي اب و بي قوت 14 در ان چاهند دل پر خون و محبوس شده از روزگار خويش مايوس 15 چو ايشانند استاد زمانه شده در جادوءي هر دو يگانه	106	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms102	false	-8512435765972187156	10	134	53	640	1409	301	شبي موسي مگر مي رفت بر طور به پيش او رسيد ابليس از دور چن--ين گفت ان لعين را ك5اي همه دم چرا سجده نكردي پيش ادم-- لعينش گفت اي مقبول حضرتشدم ب شدم بي علتي معلول قدرت --اگر بودي بر ان سجده مرا را -كليمي بودمي همچون تو انگ ----ولي چون حق تعالي اين چنين خواست چه كژ گويم نيامد جز چ-نين راست --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0114png 00چو شيطان اين چنين گرم است در راه تو چوني اي پسر در عشق دلخواه ---اگر تو جادويي ميخواهي امروز به لعنت شاد شو ورنه مياموز--- ببين تا چند گه هاروت و ماروت بمانده سرنگون بي-اب و بي-قوت--- در ان چاهند دل خوني-ن و محبوس شده از روزگار خويش مايوس ---------------ستاد زمانه-شده در جادويي هر دو يگانه	102	6781146860128062936	506	735.5	394	893	56.662933349609375	100	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms107	true	-9023649964085284164	1	177	3	787	1281	300	نتوانند كردن خويش ازاد كسي زان علم هرگز كي شود شاد 17 اگر تو جادوءي داري جهاني عصاءي بس نهنگش در زماني 18 چو --------------------چندان سخر گم شد در عصاءي نگردد گم درو جز ناسزاءي 19 ترا در سينه شيطانيس-ت پيوست كه گردد ز ارزوي جادوءي مست 20 اگر شيطان تو گردد مسلمان شود سحر تو فقه و كفر ايمان 21 ز اهل خلد گردي جاودانه كند شيطان سجودت بي بهانه 22 بيان كردم كنون سحر حلالت كزين سحر--ست جاويدان كمالت 23 چو گرد اين چنين سحري توان گشت چنين بايد شدن نه انچنان گشت ebkhsh 9 1 سوم فرزند امد با كمالي پدر را داد حالي شرح حالي 2--------------------- كه يك جام--ست در گيتي نماءي من ان خواهم نخواهم پادشاءي -3 شنودستم- كه ان جامي چنان--ست كه در وي هرچه ميجوءي عيان--ست 4 اگر باشد بسي سر نهاني دهد ان جامت از جمله نشاني 5 ندانم ان چه اءينه-ست زيبا كه در وي نقش افاقس--ت پيدا 6 بيك دم گر جهاني باشدت راز دهد از جمله چون روزت خبر باز 7 چنين جاميم اگر در	107	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms102	false	-8512435765972187156	142	301	674	1409	1409	301	نتوانند كردن خويش ازاد كسي زان عصاي------------------------------------------------ي بس نهنگش در زماني اگر تو جادويي داري جهاني وچندان سحر-گم شد در عصايي-نگردد-گم درو جز ناسزايي--- ترا در سينه شيطاني ست پيوست كه گردد ز ارزوي جادويي مسن شي-------طان تو گردد مسلمان-شود سحر تو فقه و كفز ايمان 2 ز--اهل خلد گردي جاودانه كند شيطان سجودت بي-بهانه--- بيان كردم كنون سحر حلالت كزين سحر است جاويدان كمالت--- چو گرد اين چنين سحري توان گشت چنين بايد شدن نه انچنان گشت د سءم يك باكما-----------------لي پدر را داد حالي شرح حالي پسر امد سءم يك باكمالي كه يك جام است در-گيتي نمايي من ان خواهم نه فر- پادشايي 226شنودم من كه ان جامي چنان است كه در وي هرچه ميجويي عيان است --اگر باشد بسي سر نهاني دهد ان جامت از جمله نشاني-- ندانم ان چه ايينه ست زيبا كه در وي نقش افاق است پيدا به يك-دم گر جهاني باشدت راز دهد از جمله چون روزت خبر باز ب-------اميم -گر در-	102	6781146860128062936	629	1058.5	493	839	74.97019958496094	117	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms107	true	-9023649964085284164	177	300	787	1281	1281	300	دست ايد سپهرم با بلندي پست ايد 8-- شود سر همه عالم عيانم بسا ----------چيزا كه من نادان بدانم 1-------------------------------------------- پدر گفتا كه جهلت غالب امد دلت اين جام را زان طالب امد 2 كه تا چون واقف اءي از همه راز شوي بر-جمله ع-الم سرافراز 3 چو خود را بر فلك اين جاه بيني همه خل-----------ق زمين در چاه بيني 4 ز عجب جاه خود از خود شوي پر بماني جاوداني در تكبر 5 اگر در پيش داري جام جمشيد كه يك يك ذره ميبيني چو خورشيد 6 چه گر زان جام بيني ذره ذره كه چون مرگت نهد بر فرق اره 7 نداري هيچ حاصل چون جم از جام كه چون جم زار ميري هم سرانجام 8 چو هست اين جام-	107	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms103	false	-3957441750088061973	0	122	0	541	1387	302	دست ايد سپهرم با بلندي پست ايد 320 شود سز همه عالم عيانم بسا چيزاك بسا چيزا كه من نادان بدانم image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0111png پدر گفتا كه جاهت غالب امد دلت اين جام را زان طالب امد-- كه تا چون واقف ايي از همه راز شوي بر جملها عالم سرافراز چ--و خود را با فلك اين جاه بيني-همه خلق زم همه خلق زمين در چاه بيني-- ز عجب جاه خود از خود شوي پر-بماني جاوداني د-----ر 5 اگر در پيش داري جام جمشيد كه يك يك ذره ميبيني چو خورش---- چه گر -ان جام بيني ذره ذره كه چون مرگت نهد بر فرق اره-- نداري هيچ حاصل چون جم از جام كه چون جم زار ميري هم سرانجا--- چو هست اين جام	103	6781146860128062936	461	823.5	349	564	81.73758697509766	100	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms108	true	3745496921129331498	0	191	0	816	1280	300	در چاه اوفتادن حرامت باد از راه اوفتادن 1 مگر سلطان دين محمود غا-------زي به تيزي با سپه ميراند ت-------------------------ازي 2 ب---ره در بيوه-- را ديد جاءي ببسته رقعه-- را بر عصاءي 3 ز دست ظالمان او داد ميخواست وزان فريادرس فرياد ميخواست 4 چو ديد ان پيرزن را شاه عالي نكردش التفات و رفت حالي 5 مگر محمود ان شب ديد در خواب كه بود افتاده در-چاهي بگرداب 6 همي ان پيرزن گشتي پديدار براي او عصا كردي نگونسار 7 -بدو گفتي كه دستي در زن اي شاه بر-اي از قعر اين گرداب و اين چاه 8 زدي شه در عصاي زال دستي وزان چاه بلا اسان برستي 9 چو امد روز ديگر شاه بر تخت وزان خواب شبانگه تنگ دل سخت 10 درگ ره پير زن را ديد مهجور كه ميامد براي داد از دور 11 عصا در دست و پشتش خم گرفته چو ابر از گريه چشمش نم گرفته 12 بجست از جاي شاه و خواند او را به پيش خويشتن بنشاند او را 13 بلشكر گفت اگر دوش اين نبودي نهنگي------- مرگ جانم در ربودي 14 عصاي او چو شد اويزگاهم خلاصي داد از گرداب و چاهم	108	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms103	false	-3957441750088061973	122	298	541	1335	1387	302	در چاه اوفتادن حرامت باد از راه اوفتادن حكايت سلطا----ن محمود با پيرزن زي به تيزي با سپه ميراند تازي مگر سلطان دين محمود غازي 24 به ره در بيوهاي را ديد جايي فكنده -قصهاي را در عصايي--------------- او داد ميخواست وزان فريادرس فرياد ميخواست-- چو ديد ان پيرزن را شاه عالي نكردش التفات و رفت حالي --مگر محمود ان شب ديد در خواب كه بود افتاده در چاهي ب------- همي ان پيرزن گشتي پديدار-براي او عصا-كردي نگونسار 485بدو گفتي كه دستي در زن اي شاه بر اي از قعر اين گرداب و اين چاه-- زدي شه در عصاي زال دستي وزان چاه بلا اسان برستي --چو امد روز ديگر شاه در دشت وزان خواب شبانگه تنگ-دل گشت دگر--- ره پير-زن را ديد مهجور كه ميامد براي داد از دور ----صا در دست و پشتش خم گرفته چو ابر از گريه چشمش نم گرفته-------- از جاي شاه و خواند او را به نزد خويشتن بنشاند او را به -لشكر گفت اگر دوش او- نبودي-نهنگ ودينهنگ مرگ جانم در ربودي شده------------- اويزگاهم خلاصي دادا-ز گرداب و چاهم	103	6781146860128062936	708	1211.5	544	865	81.8497085571289	144	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms108	true	3745496921129331498	196	300	839	1280	1280	300	امروز كه گرديد از خدا جاويد پيروز 16------------------------- زنيد اندر عصاي او همه دست كه دست اويزتان اينست پيوست 17 درافك----------------------------ندند لشكر خويش بر هم گر-فتند ان عصا در دست محكم 18 ز هر سوءي درامد هر زماني براي ان عصا خلق جهاني 19--------- نشسته پيرزن بر تخت با شاه گرفته ان عصار در دست انگاه 20 عصا در دست دست اويز كرده بسي بازار از وي تيز كرده 21 چو موسي زان عصا پشتش قوي ك--رد كه در دين چون عصاي موسوي -----------------------------كرد 22-- شهش گفتا كه هان اي زال مسكين تو بس بي قوتي و خلق چندين 23 بعجز خويش با يك-	108	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms104	false	2029712211061638011	0	109	0	476	1361	301	امروز كه گرديد از خدابر خلق فيروز شماگر نيز ميخواهيد امروزكهگ زنيد اندر عصاي او همه دست كه دست او زبردست است پيوست گرفتند ان عصا در دست محكم 245 در افگندند لشكر خويش بر هم گر براي ان عصا خلق جهاني----- ز هر سويي درامد هر زماني-براي ان گرفته ان عصا در دست انگاه نشسته پيرزن بر تخت ان شاهگ ب------------------------------------------------------سي بازار از وي تيز كرده عصا در دست دست اويز كرده بسي ب رد كه در دين چون عصاي موسوي كرد چو موسي زان عصا پشتش قوي كرد 2500 شهش گفتا كه هان اي زال مسكين تو بس بي-قوتي و خلق چندين به -عجز خويش با يك	104	6781146860128062936	290	434.5	217	538	53.90334701538086	59	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms109	true	9013863812422063684	0	197	0	860	1266	300	چوب پاره چه خواهي كرد چندين پشت واره 24 بسي خلقند از بهر تو در كار تو نتواني كشيدن اين همه بار 25 زبان بگشاد زال و گفت اي شاه كسي كو بركشد محمود از چاه 26 همه كس را تواند بر كشيدن كه ازتو اين سخن نتوان شنيدن 27 كسي كو بركشد از چاه پيلي ز مشتي پشه كي گردد بخيلي 28 چوانجا جاه بخشان كم زنانند همه ياري ده شاه-- زمانند 29 چرا بايد بدان مغرور بودن ز مجهولي چنين مشهور بودن 30 ----------------------ز هر دوني فغاني نيز كردن زهر شومي زياني نيز خوردن 31 ز غيري چون زني لاف و ولا غير انا خيري زهر دوني ولا خير --32 نمي-داني كه چه در پيش داري ازان پرواي ريش خويش داري 33 اگر چون لام الف دستار بندي بسي زان به اگر زنار بندي 34 كه چون دستار بندي لام الف وار الف لام چليپاي--ست زنار 35 دلت را نيست زان دستار اگاه كه بر تابوت پيچندت ب-ناگاه 36 سر تو چون نشيمن گاه سوداست سر تابوت را دستار زيباست 37 قصب بر فرق پيچيدن چه سودت كه اخر در كفن پيچند زودت 38 تو در دنيا بم--قراضي نشين خوش سزاي تو-- دهد مقراض اتش	109	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms104	false	2029712211061638011	109	295	476	1305	1361	301	چوب پاره چه خواهي كرد چندين پشت واره ---بسي خلقند از بهر تو در كار-تو نتواني كشيدن اين همه بار--- زبان بگشاد-زال و گفت اي شاه كسي كو بركشد محمود از چاه ---همه كس را تواند بركش-يدن كه از تواين سخن نتوان شنيدن 35 كسي كو بركشد از چاه پيلي ز مشتي پشه كي گردد بخيلي 0 چو انجا جاة بخشان كم زنانند همه ياري ده شاهان زنانند--- چرا بايد بدو- مغرور بودن ز مجهولي چنين مسرور بودن ز هردوني قفايي نيز خوردن ز ------------------------هر شومي زياني نيز كردن---- ز غيري مي--زني لافي ز لا غير انا خيري زهر دوني و لاخير 2510 نمي داني كه چه در پيش داري ازان پرواي ريش خويش داري كه -گر چون لام الف دستار بندي بسا-زان به اگر زنار بندي -----و گر دستار بندي لام الف وار الف لام چليپاي است زنار دل تو---- نيست زين دستار اگاه كه در تابوت پيچندت ز ناگاه ---سر تو چون نشيمنگ-اه سوداست سر تابوت را دستار زيباست 0- قصب بر فرق پيچيدن چه سودت كه اخر در كفن پيچند زودت تو--- در دنيا به مقراضي نشين خوش سزايت خود دهد مقراض اتش	104	6781146860128062936	738	1287.0	569	894	82.55033874511719	147	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms109	true	9013863812422063684	201	300	874	1266	1266	300	مالي محرم -تست كه ان تا و-اپسين دم همدم تست 40 چو زان تو نخواهد بود هيچي چرا همچون كفن در خود نه پيچي 1 مگر بهلول چوبي داشت در دست كه بر هر گور ميزد تا كه بشكست 2- بدو گفتند -اي مرد پر اشوب چرا اين گورها را ميزني چوب 3 چنين گفت او كه اين قومي كه رفتند دروغ بي-عدد گفتند و خفتند 4 گه اين گفتي سراي و منظر من گه ان گفتي كه اسباب و زر من 5 گه اين گفتي كه اينك كشت و كرمم گر ا-ن گفتي كه اينك باغ و برمم-	109	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms105	false	3538431735530986878	0	95	0	383	1313	301	مالي درخور تست كه ان تا و اپسين دم همبر تست چو ----ان تو نخواهد بود هيچي چرا همچون كفن در خويش-- پيچي-- مگر بهلول چوبي داشت بر دست كه بر هر گور ميزد تا كه بشكست 3ه بدو گفتند كاي مرد پر اشوب چرا اين گورها را ميزني چوب-- چنين گفت او كه اين قومي كه رفتند دروغ بي عدد گفتند و خفتند-- گه اين گفتي سراي و منظر من گه ان گفتي كه اسباب و زر من-- گه ا-ن گفتي كه -خرم عقل و حزمم گه اين گفتي كه اينك باغ و بزمم	105	6781146860128062936	353	608.5	262	399	88.47117614746094	75	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms110	true	-7223553317351310275	1	210	2	911	1290	300	خدا گفت اين همه دعوي روا نيست كه ميراث من--ست ان شما نيست 7 چ-و ايشان جمله ان خويش گفتند شدند و ترك جان خويش گفتند 8 ازين شان ميزنم من بيخورو خواب كه بودند اين همه يك مشت كذاب 9 ---------------------------------چو انجام همه بگذاشتن بود كجا ديدند ازان پنداشتن سود 10 كسي جمع چنان چيزي چرا كرد كه بايد در پشيماني رها كرد 11 چرا در عالمي بندي دلت را كه اخر خشت خواهد زد گلت را 12-- دو در دارد جهان همچون رباطي ازين در تا بدان در چون صراطي 13 بدان ره گر نخواهي رفت هشيار فرو افتي ب--دوزخ سر نگونسار 14 زمين را چون بيفتد سايه گاهي كند تاريك مه را در سياهي 15-------------------------- اگرچه نيك روشن جرم ماه--ست به پيشش از زمين اب سياهست 16 زمين را چون عمل با ماه اين--ست چه سازد انكه او غرق از زمين--ست 17 بيك دم چون چنان نوري سيه كرد ب--عمري هم ترا داند تبه كرد 18 تبه گشتي و روي ان ندارد كه به گردي چو اين امكان ندارد 19 نگونساري تو بيرون ز پيشست كه جانت را همه افت ز خويش--ست 20 ترا ------------------------كاري كه از وي همچنان--ست ب--دست خويش كردستي عيان--ست 1 نجومي نيك ميدانست ا-------------------------ن شاه شد اگه كو فلان ساعت فلان ماه	110	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms105	false	3538431735530986878	95	301	383	1313	1313	301	خدا گفت اين همه دعوي روان-يست كه ميراث من است ان شما نيست 925چو ايشان جمله ان خويش گفتند شدند و ترك جان خويش گفتند --------------------------------كه بودند اين همه يك مشت كذاب ازين شان ميزنم بي خورد و بي خواب ك چو انجام همه بگذاشتن بود كجا ديدند ازان پنداشتن سود--- كسي جمع چنين چيزي چرا-كرد كه بايد بر پشيماني رها-كرد ---چرا در عالمي بندي دلت را كه اخر خشت خواهد زد گلت را 2430 دو در دارد جهان همچون رباطي ازين در تا بدان در چون صراطي بر---ان ره گر نخواهي رفت هشيار فرو افتي به دوزخ سر-نگونسار--- زمين را چون بيفتد سايه گاهي كند تاريك مه را در سياهي به پيش او زمين ابري سياه است اگرچه نيك روشن جزم ماه است به-------- زمين را ------------------چون عمل با ماه اين است چه سازد انكه--- عرق او زمين است 3 به يكدم چون چنان نوري سيه كرد به عمري هم ترا داند تبه كرد ---تبه گشتي و روي ان ندارد كه به گردي چو اين امكان ندارد----------------------------- كه جانت را همه افت ز خويش است نگونساري تو بيرون ز بيش است تراكاري كه از وي همچنان است به دست خويش كردستي عيان است image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0118png ن شاه شد اگه كز فلان ساعت فلان ماه-	105	6781146860128062936	745	1244.0	576	1040	71.63461303710938	149	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms110	true	-7223553317351310275	198	299	857	1285	1290	300	نجومي نيك ميدانست ان شاه شد اگه كو فلان ساعت فلان ماه 2 شود بيچاره در دست بلاءي بكرد القصه او از سنگ جاءي 3 چو كرد از سنگ خارا خانه-- راست نگه دارنده-- بسيار درخواست 4 چو در خانه شد ان را روزني ديد ز روزن خانه را چون روشني ديد 5 ب-----------------------------دست خويش روزن كرد مدروس كه تا در خانه تنها ماند محبوس 6 نبودش هيچ ره سرگشته امد ب--اخر تا كه دم زد كشته امد 7 اگر خواهي كه پيش افتي بهر--گام بترك خود ببايد گفت ناكام 8 تو -----------------------گر ترك خود و عالم نگوءي------------------------------- چو مرگ ايد	110	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms106	false	-4529839034298156411	0	107	0	468	1355	301	نجوم -نيك ميدانست ان شاه 2540-------------------------- شود بيچاره در دست بلايي بكرد القصه ان را نيك جايي-- چو كرد از سنگ خاره خانهاي راست نگه دارندهاي بسيار درخواست-- چو در خانه شد ان را روزني ديد زروش-ن خانه را چون گلشني دي كه تا در خانه تنها ماند محبوس به دست خويش روزن كرد مدروس كه تا در خانه -------------------بودش هيچ ره سرگشته امد به اخر تا كه دم زد كشته امد 0 اگر خواهي كه پيش افتي به يكگام بترك خويش بايد گفت ناكام چو مرگ ايد بگويي هم نگويي توگر ترك خود و عالم نگوييچوم چو باقي نيست خفت و خورد اخر چو مرگ ايد	106	6781146860128062936	343	556.5	261	519	66.08863067626953	63	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms111	true	-8684913897902966299	1	227	3	943	1227	300	نگوءي 9- چو باقي نيست خفت و خورد اخر چو مرگ ايد چه خواهي كرد اخر 1 چنين گفت-ست ان پاكيزه ذاتي كه گر يابد كسي از حق وفاتي 2 از اول روز ماتم داريش- تو دوم روز و سوم هم-داري-ش تو 3 زمات---م تا به--فتم ميگدازي چو هفتم بگذرد هشتم چه سازي 4 چو اخر روز بايد بود تسليم چه ميپيچي------------- در اول گير تعليم 5 همه تن گر شود چون مار پايت گريزي نيست ممكن هيچ جايت 6 نديدي وقت رفتن مار را هيچ كه در ره ميرود پر تاب و پر پيچ 7 وليكن چون بسو--راخ اورد روي درو كژي نماند يك سر موي 8-- كه تا ننهد ز سر ان پيچ پيچي نيابد راه در سوراخ هيچي 9 تو هم كژي ز خود بفكن پس انگاه بس--وراخت برد از راستي راه 10 چو در كوري تو پي گم كرده ماني چو كوران از برون پرده ماني 11 نه بيني خلق را نه پاي و نه سر ز كوري زخم خورده مانده بر در 12------------------------------------------- الف چون مستقيم ايد به كوفي چنان بايد براي العين صوفي 13 تصوف چيست در صبر ارميدن طمع از جمله- عالم بريدن 14 توكل چيست پي كردن زبان را ز خود به خواستن خلق جهان را 15 فنا گشتن دل از جان برگرفتن همه انداختن ان برگرفتن 1 شقيق بلخي ان شيخ مدرس مگر ميگفت در بغداد مجلس	111	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms106	false	-4529839034298156411	96	301	420	1355	1355	301	نگوييچوم چو باقي نيست خفت و خورد اخر چو مرگ ايد چه خواهي كرد اخر-- چنين گفتهست ان پاكيزه ذاتي كه گر يابد كسي از حق و------ از اول روز ماتم دارياش تو دءم روز و سءم هم دارياش تو 2550 چهارم تا به هفتم ميگدازي چو هفتم بگذرد هشتم چه سازي-- چو اخر روز بايد كرد تسليم چه ميپيچي در چه ميپيچي در اول گير تعليم ---مه تن گر شود چون مار پايت گريزي نيست ممكن هيچ جايت ---------قت رفتن مار-را هيچ كه در ره ميرود پر تاب و پر پيچ ---ليكن چون به سوراخ اورد روي درو كژي نماند يك سر موي 095 كه تا ننهد ز-سر ان پيج پيچي نيابد راه در سوراخ هيچي-- تو هم كژي ز خود بفگن پس انگاه به سوراخت نمايد- راستي راه--- چو در كوژي تو پي گم كرده ماني چو كوژان از برون پرده ماني ن-----بيني خلق را-نه پاي و نه سر زكوژ-ي زخم خورده مانده بر در image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0115png الف چون مستقيم ايد به كوفي چنان بايد براي العين صوفي 4--تصوف چيست در صبر ارميدن طمع از جملها عالم بريدن--- توكل چيست پي كردن زبان--- ز خود نا-خواستن خلق جهان را نا-----گشتن دل از جان برگرفتن-همه انداختن ان برگرفتن رس----------------------مگر ميگفت در بغداد مجلس-	106	6781146860128062936	822	1414.0	628	1013	81.14511108398438	175	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms111	true	-8684913897902966299	217	300	897	1227	1227	300	شقيق بلخي ان شيخ مدرس مگر ميگفت در بغداد مجلس 2 سخنها در توكل پاك ميگفت ب-رفعت برتر از افلاك ميگفت 3 ب---مردم گفت در باب توكل قوي باشيد و منديشيد از ذل 4 ك--ه من در باديه دلشاد رفتم توكل كردم و ازاد رفتم 5 زمال و ملك با من يك درم بود كه ان در جيب من با من بهم بود 6 درامد شد چو دل بر غيب دارم هنوز ان يك درم در جيب دارم 7 به كعبه رفتم و-	111	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms107	false	-8896227742564598184	0	72	0	299	1342	301	شقيق بلخي ان شيخ مدرس-------------------------- سخنها در توكل پاك ميگفتبه رفعت برتر از افلاك ميگفت 965به مردم گفت در باب توكل قوي باشيد و منديشيد از ذل 2565 ه من در باديه دلشاد رفتمت-وكل كردم و ازاد رفتم ---مال و ملك با من يك درم بود كه ان با جيب من با من بهم بود ----امد شد چو دل بر غيب دارم-هنوز ان يك درم در جيب دارم ---ه كعبه رفتم و	107	6781146860128062936	281	492.5	213	337	83.3827896118164	63	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms112	true	-8044823982892670010	158	289	688	1233	1277	300	بد ز حق كرباس ميخواست 2 كالهي پيرهن در تن ندارم--- وگر تو صبر داري من ندارم 3 خطابي امد ان بيخويشتن را----- كه كرباست دهم اما كفن را 4 ز----------------------بان بگشاد ان مجنون مضطر كه من دانم ترا اي بنده پرور 5 كه تا اول نميرد مرد عاجز تو ندهي--- هيچ كرباسيش هرگز 6 ببايد مرد اول مفلس و-عور كه تا كرباس يابد از تو در گور 7 دلاگركشته اين راه گردي بيك دم زنده- الله گردي 8------------------------------------------------------------------------------------- چو تو خوني شدي-- از پاي تا فرق ميان خاك شو در خون خود غرق 9------------------------------ هر ان زن را كه شير ايد پديدار ببندد خون حيضش بر سر كار 10 بگردانند خونش را نهاني كه تا خون ميخوري و شير داني 11 چو اغاز تو بر خون خوردن امد چو انجامت	112	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms107	false	-8896227742564598184	166	300	733	1340	1342	301	بد-ز حق كرباس درخواست مگر ديوانهاي شوريده برخاست ب وگر تو صبر داري من ندارم كا لهي پيرهن در تن ندارموگر توص كه كرباست دهم اما كفن را خطايش امد ان بيخويشتن را بان بگشاد ان مجنون مضطر كه من دانم ترا اي بنده پرور-- كه تا-اول نميرد مرد عاجز تو-نذهي ده گزش كرباس-- هرگز-- ببايد مرد اول مفلس و عور كه تاكر-باس يابد از تو در گور به -----------------------يك دم زندها الله گردي دلاگر كشتها اين راه گرديبه يكدم زذ ترا اي كشته خونين پيرهن بس مباشت گو كفن خونت كفن بس چو تو خوني و خاك از پاي تا فرق ميان خاك شو در خون خود غرق يدارببندد خون حيضش اخر كار 2590 هر ان زن را كه شير ايد پديدار---------------------------- بگردانند خونش را نهاني كه تا-خون ميخوري رخو---------------------------ن خوردن امدهم- انجامت	107	6781146860128062936	382	565.5	289	697	54.806312561035156	82	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms112	true	-8044823982892670010	0	91	0	383	1277	300	باز امدم شاد كه بهر ان درم حاجت نيفتاد 8 جواني گرم رو از جاي برخاست بدو گفتا كه بشنو يك سخن راست 9 در ان دم كان درم بستي تو در جيب كجا بود اعتماد جانت بر------------------------------ غيب 10 كجا بود اين توكل ان زمانت كه افكند اين درم در صد گمانت 11 تو ان ساعت مگر مءمن نبو----دي وگر بودي بدان ايمن نبودي 12------------------------ شقيق اين حرف چون بشنيد از وي بمنبر بر فرو لرزيد از وي 13 بداد انصاف ك-ين حجت عيان--ست چه گويم حق ب--دست اين جوان--ست	112	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms107	false	-8896227742564598184	72	162	299	680	1342	301	باز امدم شاد كه سوي ان درم حاجت نيفتاد ---------رم رو از جاي برخاست بدو گفتا كه بشنو يك سخن راست رو--------------------------- جيب كجا بود اعتماد جانت بر غيب در ان دم كان درم بستي فرو جيبكجا كجا بود ا-ن توكل ان زمانت كه افگند ان -درم در صد گمانت--- تو ان ساعت مگر مءمن نبودي ودي وگر بودي برو- ايمن نبودي به منبر بر فرو لرزيد از وي شقيق اين حرف چون بشنيد از ويب 55-------------------------بداد انصاف كاين حجت عيان است چه گويم حق به دست اين جوان است	107	6781146860128062936	296	488.5	226	448	66.07142639160156	57	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms113	true	7210259037465880874	0	284	0	1194	1264	300	چرا سر ميكشد چون سرنگونست 13 اگر تو هيچكس -------داني كه چوني بهم بسرشته مشتي خاك و خوني 14 ز خون و خاك انگه پاك گردي --كه خوني ميخوري تا خاك گردي 15 چو نبود كار تو جز ----------------------اشك و سوزي ز زلفش سايه افتد بر تو روزي 1 يكي ديوانه ميريخت اشك بسيار يكي گ----فتش چرا گرءي چنين زار 2 بگويم گفت ازانم خون فشاني كه تا دل سوزدش بر من زماني 3 يكي گفتش كه او را دل نباشد كسي كين گويد او عاقل نباشد 4 جوابش داد ان ديوانه پ--------يشه كه او دارد همه دلها هميشه 5 همه دلها كه او دارد شگرف--ست چه گونه دل ندارد اين چه حرف--ست 6 همه-------------------------------------------- چيزي كه اينجا هست از انجاست بد-و نيك و بلند و پست از انجاست 7 پس اين دلهاي ما ز انجا بود نيز دل تنها نميگويم همه چيز 8 ترا گر خير و شر ايد دوايت از انجا ميتوان كردن روايت 9 -ببين تا خاك جبريل از چه ---خون كرد كه قوم سامري را سرنگون كرد 10 ولي چون باد ازو در مريم امد ز روح الله حيات عالم امد 11 بدان اينجا كه خير و شر از انجاست اگر نفع--ست از انجا ضر---- از انجاست 12 تو زان رو بيخبر از قدس پاكي كه اندر تنگناي اب و خاكي 13 اگر تو زين خراب ازاد گردي----- چو گنجي در خراب اباد گردي -14 هم اينجا گرچه زين دل خسته باشي ب--دل باري ب--حق پيوسته باشي 1 درامد واسطي را انتباهي ب--ديوانه ستان در شد بگاهي 2 يكي ديوانه --را ديد سرمست كه گاهي نعره زد گه دست بر دست 3 ------------------------------------------------ز شادي ميشدي او سرفك-نده ميان رقص يعني بر جهنده 4 به -پاسخ واسطي گفت اي زره دور	113	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms108	false	6613794809809491893	18	301	71	1347	1347	301	چراس-ر ميكشد چون سرنگون----- است تو مسكين خود نميداني كه چوني بهم بشرشته مشتي خاك و خوني 250 زخون و خاك انگه پاك گردي ي كه خون دل خوري تا خاك گردي ----و نبود كار تو جزاشك سوزي به سر ميبر به اشك و سوز------------------------ روزي-- يكي ديوانه ميريخت اشك بسيار بار كسي گفتش چراگري-ي چنين زار به گريه گفت ازانم خون فشاني كه تا دل سوزدش بر من زماني-- يكي گفتش كه او را دل نباشد كسي كين گويد او عاقل نباشد-- جوابش داد ان ديوانه پيشه نه پيشه كه او دارد همه دلها هميشه 4 د----لها كه او دارد شگرف است چه گونه دل ندارد اين چه حرف است image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0117png همه چيزي كه اينجا هست از انجاست بد و نيك و بلند و پست از انجاست-- پس اين دلهاي ما ان--جا بود نيز دل تنها نميگويم همه چيز-- ترا-گر خير و شر ايد دوايت از انجا ميتوان كردن روايت 405ببين تا جبرء---يل از خاك و خون كرد كه قوم سامري را سرنگون كرد--- ولي چون باد ازو در مريم امد ز روح الله حيات عالم امد ----اگر خير است و گر شرست از انجاست وگر-نفع است و گر--- ضر است از انجاست ---تو زاني-- بيخبر از قدس پاكي كه اندر تنگناي اب و خاكي--- اگر تو زين خراب ازاد گرديچوگنه چو گنجي در خراب-اباد گردي 410 چو اينجا از غم تن رسته ب---اشي به دل انجا به حق پيوسته باشي در -امد واسطي را انتباهي به ديوانه-ستان در شد پگاهي-- يكي ديوانهاي را ديد سرمست كه گاهي نعره زد گه دست بر دست لبش پرخنده و جانش پراتش سرش از بادها ديوانگي خوش از شادي چون سپندي برفگنده ميان رقص يعني بر-جهنده 2415 بپاسخ واسطي گفت اي زره دور-	108	6781146860128062936	995	1635.0	762	1360	73.1617660522461	194	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms114	true	7614317003880425369	0	293	0	1249	1278	300	ازاديت از چيست 6 زبان بگشاد پيش شيخ مجنون-- كه گر در بند دارم پاي اكنون 7 دلم در بند نيست واصلم اين--ست چو د---------ل بگشاده دارم وصلم اينست 8 يقين ميدان كه بس-- مشكل فتادست كه- گر بستند پايم دل گشادست 9-- دو عالم چيست بحري نام او دل تو در بحري بمانده پاي در گل 10 ببحر سينه- خود شو زماني كه تا در خويش گم بيني جهاني 11 چو باشد صد جهان در دل نهانت كجا در چشم ايد صد -جهانت 12 زمين و اسمان انجا بداني كه تو هم اين جهان هم ان جهاني 13 نميدانم جهان----------------------------------------------- در تو عيان--ست بجاءي ننگرد كان يك زمان--ست 14 -اگر خواهي براي تو جهاني پديد ايد ز قدرت در زماني 15 جهان- بر تو ز اخلاطست و اسباب نوشته هفت اقليمش به--فت اب 16 ------------------------در ان عالم نباشد مرغ از بيض سراي ازخاره و انگه حور از حيض 17 نباشد انگبين انجا ز زنبور نه شير از بز بود نه مي ز انگور 18 نه -------------------------از اتش گش-ايد مرغ بريان نه از پختن برايد فرغ الوان 19 وسايط چون ز-ره برخيزد انجا ز هيچي اين همه ميريزد انجا 20 زهر نوع انچه تو باشي خريدار شود از ارزوي تو پديدار 21 بچشم خرد منگر خويشتن را مدان هر دو جهان جز جان و تن را 22 توء-------------------------ي جمله ز اتش چند ترسي دل تو عرش و صدرت هست كرسي 23 چو دل اينجا ز عشق او فروزي كجا در اتش دوزخ بسوزي 1 مگر -------------------------يك روز در بازار بغداد بغايت اتشي سوزنده افتاد 2----- فغان برخاست از مردم ب--يكبار وزان اتش قيامت شد پديدار 3 بره در پير زالي مبتلاءي عصا در درست- ميامد ز جاءي 4 كسي گفتش مرو ديوانه --تو كه افتاد اتشي در خانه- تو 5 زنش گفتا توءي	114	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms109	false	5776674364042975725	17	301	72	1358	1358	301	ازاديت از چيست-- زبان بگشاد پيش شيخ مجنونكه كه گر در بند دارم پاي اكنون-- دلم در بند نيست واصلم اين است چو دل بگ چو دل بگشاده دارم وصلم اين است يقين ميدان تو كاين مشكل گشادندوگ و گر بستند پايم دل گشادند 262 دو عالم چيست بحري نام او دل تو در بحري بمانده پاي در-گل به -بحر سينها خود شو زماني كه تا در خويش گم بيني جهاني--- چو باشد صد جهان در دل نهانت كجا-در چشم ايد اين جهانت--- زمين و اسمان انگه بداني كه -داني اين جهان و- ان جهاني image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0122png چو داني كان جهان در تو عيان است جهاني بنگري كان يك زمان است 2420اگر خواهي براي تو جهاني پديد ايد ز قدرت در زماني--- جهاني برترا-ز اخلاط و---اسباب بشسته هفت اقلامش به هفت اب سراي خلد و انگه حور را حيض در ان عالم نباشد مرغ از بيض----------------------------------------------------------- نه شير از بز بود نه مي ز انگور نباشد انگبين انجاز زنبورنهش نه از اتش بر ايد مرغ بريان نه از پختن گشايد هفت الوا 3---وسايط چون ز ره برخيزد انجا ز هيچي اين همه ميريزد انجا همي تو هرچه را---- باشي خريدار شود بر ارزوي تو پديدار به -چشم خرد منگر خويشتن را مدان هر دو جهان جز جان و تن را دلت عرش است و صدرت هست كرسي تويي جمله ز اتش چند ترسي چو----------------------------- دل اينجا-ز عشق او فروزي كجا در اتش دوزخ بسوزي بغايت اتشي سوزنده افتاد 430 مگريك روز در بازار بغداد بغايت وزان اتش قيامت شد پديدار فغان برخاست از مردم به يكبار ز --------------------------ره در پير زالي مبتلايي عصا در دست و ميامد ز جايي-- كسي گفتش مرو ديوانهاي تو كه افتاد اتشي در خانها تو-- زنش گفتا تويي-	109	6781146860128062936	966	1573.5	733	1436	67.27019500732422	186	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms115	true	178726024441220875	0	300	0	1295	1295	300	خانه- من 6 ب---اخر چون بسوخت اتش جه----------اني نبود ان زال را ز اتش زياني 7 بدو گفتند هان اي زال دم--------------ساز بگو كز چه بدانستي چن--ين راز 8 چنين گفت انگه ان زال فر------وتن كه يا خانه بسوزد يا دل من 9 چو سوخت از غم----- دل ديوانه -را نخواهد سوخت اخر خانه-- را 1 چو سنگ و اهن افتادند در-كار زهر دو اتشي امد پديدار 2 در--------------------------------------------------امد سوخته كز سوز ميزيس---------------ت زبان بگشاد اتش گفت هين كيست 3 جوابش داد انجا سوخته باز كه هستم اشنا اي يار دمساز 4 پس اتش گفت كارم روشناءي-ست تو تاريكي ترا چه اشناءيست 5 جوابش داد حالي سوخته خوش كه تاريك از كهام الا ز اتش 6 مرا تو سو-----------------ختي در روشناءي كنون گوءي نداري اشناءي 7 چنين چون سوخته من از توام زار ب--لطفي سوخته- خود را نگه دار 8 چو عجن سوخته بشناخت اتش ز عالم دست با او كرد در-كش 9 اگر تو نيز زين غم برفروزي چو اينجا سوختي انجا نسوزي 10 كه خشت پخته گرچه از زمين زاد وليكن هست خشتي اتشين زاد 11 چو خشت پخته خشتي اتشينست نشايد- گور ان را كاهل دينست 12 چو شرعت اين قدر جايز ندارد براي اتشت هرگز ندارد 13 چراغي گر ب--چشم ايد چمن را كند پژمرده حالي ياسمن را 14 چراغي كز در حق نازنين--ست مثالش چون چراغ ياسمين--ست 15----------------------- اگرچه در مشقت ميبود زيست ز ما نازكتر و بيچاره تر كيست 16 اگر برگ گلي افتد ب--ما بر ز ما كس را نه بيني بينواتر 1 چنين كرد ان قوي جان نكو عقل ز خواجه بوعلي فارمد نقل 2 ك--------------------------ه مردي را خدا فردا بمحشر دهد نامه كه هين بر خوان و بنگر 3 چو مرد ان نامه بيند يك دو ساعت درو نه معصيت بيند نه طاعت 4 زبان بگشايد و گويد الهي نوشته نيست-	115	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms110	false	1482975010208425644	7	298	30	1377	1389	301	خانها من 23 به اخر چون بسوخت اتش جهاني اتش جهاني نبود ان زال را زا-تش زياني-- بدو گفتند هان اي زال دمساز ذاي زال دمساز بگو كز چه بدانستي تو اين راز چ--نين گفت انگه ان زال فروتن فروتن كه ياخ-انه بسوزد يا دل من چو--------از غم سوخت دل ديوانهايرا نخواهد سوخت اخر خانهاي را --چو سنگ و امن افتادند در كار زهر-دو اتشي امد پديدار image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0119png 2420 در امد سوخته كز سوز ميزيست زبان بگشاد اتش زبان بگشاد اتش گفت --و كيست-- جوابش داد انجا سوخته باز كه هستم اشنا اي يار دمساز-- پس اتش گفت كارم روشنايي ست به تاريكي ترا چه اشنايي ست-------------------------- كه تاريك از كهام الا ز اتش جوابش داد حالي سيوخته خوشك وختي در روشنايي كنون گويي نداري اشنايي 6چ-نين چون سوخته من از توام زار به لطفي سوختهي خود را-نگه دار-- چو صدق سوخته بشناخت اتش زع-الم دست با او كرد در كش ر چشمها عالم ---------فروزي چو اينجا سوختي انجا نسوزي--- كه خشت پخته گرچه از زمين زاد وليكن هست خشتي اتشين زاد شريعت گفت چون برخيزي از راه منه در گور خشت پخته انگاه----- چو شرعت اين قدر جايز ندارد براي اتشت هرگز ندارد چر---اغي گر به چشم ايد چمن--- كند پژمرده حالي ياسمن ر----------------- ق نازنين است مثالش چون چراغ ياسمين است چراغي كز در حق نازنين است اگرچه در مشيت ميبود زيست ز ما نازكتر و بيچاره تر-كيست ---اگر برگ گلي افتد به ما بر ز ما-كس را ن--بيني بين---------------واتر وي جان نكو عقل ز خواجه بوعلي فارمذ نقل 4چنين كرد ان قوي جان نكو عقل ه مردي را خدا فرداي محشر دهد نامه كه هين بر-خوان و بنگر-- چو مرد ان نامه بيند يك دو ساعت درو نه معصي بان -----------------بگشايد و گويد الهي چو--- نيست	110	6781146860128062936	1037	1669.0	802	1486	69.78466033935547	193	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms116	true	-2678224130732868955	2	300	8	1288	1288	300	چه خواهي 5 خطاب ايد كه من عشاق خود را بن--امه در نيارم نيك و بد را 6 بدو نيك تو كم انگاشت جبار بهشت و دوزخي تو هم كم انگار 7 چو برخيزد بهانه از ميانه تو ما را ما ترا تا جاودانه 8 وگر اينت نميبايد چه پيچي همه ما و همه ما پس تو هيچي 9 وگر وحشي صفت در پيش اءي دهندت نامه تا با خويش اءي 10---------------------- چو ما را تاب برگ گل نباشد بهر جزوي حيات كل نباشد 11 چو باشد پيشوا امي مطلق نخواهد نامه بر خواندن زنا حق 12 كه چون از نامه گفتي و شنودي شوي گستاخ از- معني بزودي 1 چنين نقلي درست--ست از پيمبر كه حق گويد بشخصي روز محشر 2 كه اي بنده بيا و نامه برخوان كه تا چه كرده-- عمري فراوان 3 چو بنده نامه برخواند سراسر نه بيند جز معاصي چيز ديگر 4 چو در نامه نه بيند جز سياهي زبان بگشايد و گويد ---------------------------------الهي 5 بدوزخ ميروم زين عمر تاوان حقش گويد كه پشت نامه برخوان 6-------------------------- چو پشت نامه برخواند ب--يكبار چنان يابد نوشته -اخر كار 7 بتوبه در پشيمان گشته باشد همه درديش درمان گشته باشد 8 بجاي هر بدي داننده- راز بداده باشدش ده نيكوءي باز 9 ---بدي را چون پشيمان گشته باشد خدا ده نيكوءي بنوشته باشد 10 چو بنده ان ببيند شاد گردد زهي بنده كه چون ازاد گردد 11 بحق گويد كه اي قيوم مطلق نديدم از-كرام الكاتبين حق 12 كه من دارم گنه زين بيش-- بسيار كه ننوشتند بر من ان دو هشيار 13 بگو كان بر من مسكين نوشتند مگر ان ميسترد--ند اين نوشتند 14 كه تا چندان كه بد كردم ز اغاز ب--هر يك ده نكوءي ميدهي باز 15 اگر چه من گناه الود مردم ز فضلت بر گناهان سود كردم 16 پيمبر-	116	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms111	false	8802328890290503440	1	276	3	1255	1374	301	چه خواهي-- خطاب ايد كه من عشاق خود -ا به نامه در نيارم نيك و بد را 0 image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0124png ----------چو برخيزد بهانه از ميانه تو ما را ما ترا تا جاودانه --وگر اينت نميبايد چه پيچي همه ما و همه ما و -تو هيچي --وگر وحشي صفت در پيش ايي دهندت نامه تا با خويش ايي به هر جزوي حساب كل نباشد چو ما را تاب برگ گل نباشد بهه ----------------------چو باشد پيشوا-امي مطلق نخواهد نامه برخ-واندن ز ناحق--- كه چون از نامه گفتي و شنودي شوي گستاخ اين معني بزودي ---نين نقلي درست است از پيمبر كه حق گويد بشخصي روز محشر كه-- اي بنده بيا و نامه برخوان كه تا چه كردهاي عمر-------- ف چو بنده نامه برخواند سراسر---نبيند جز معاصي چ هي زي----------------------------------ان بگشايد و گويد الهي 2415 چو در نامه نبيند جز تباهيزيان ب------ روم زين عمر تاوان حقش گويد كه پشت نامه برخوان به دوزخ ميروم زين عمر تاوان چو پشت نامه برخواند به يكبار چنين يابد نوشته كاخر كار به توبه در پشيمان گشته باشد همه درديش درمان گشته باشد-- بجاي يك بدي دانندها راز بداده باشدش ده نيكويي باز 2480 بدي را چون پشيمان گشته باشد خدا ده نيكويي بنوشته باشد--- چو بنده ان ببيند شاد گردد زهي بنده كه چون ازاد گردد به -حق گويد كه اي قيوم مطلق نديدم از كرام الكاتبين حق كه--- من دارم گنه زين بيش و بسيار كه ننوشتند بر من ان دو هشيار --------ان بر سر مسكين نويسند بلي چون ان نوشتند اين نويسند ه ----تا چندان كه بد كردم ز-اغاز به هر يك ده نكويي ميدهي باز گر-----چه من گناهان زودكردم ز فضلت بر گناهان سود كردم--- پيمبر	111	6781146860128062936	1028	1733.0	791	1383	74.33116149902344	200	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms117	true	-2530530507448051130	24	299	106	1284	1285	300	ز سري كان ميان جان پاكست اگراگه شوي بيم هلاكست 19 كه ميداند كه اين سر عجب چيست چنين سري عجايب را سبب چيست 20 ترا در پيش چندين پيچ پيچي نه زان امد كه يعني هيچ هيچي 21 ولي اين جمله زان افتاد در راه كه تا از خويش گردي بو كه اگاه 22 چو تو معشوق بودي او چنان كرد كه از چشم خود و خلقت نهان كرد 23 هزاران پرده- اسباب بنهاد د-----رون جمله تخت خواب بنهاد 24-- تو با معشوق زير پرده بر تخت تواني خفت بي غيري زهي بخت 25 چو نتوان ديد سر تا پاي معشوق چنين بهتر كه باشد جاي معشوق 26 كه جلوه دادن معشوق هرگز مسلم نيست پنهان بايد از عز 1 مگر سلطان دين محمود پيروز سپه را خواست دادن عرض يك روز 2 نبود انجا-يگه حاضر اياسش طلب ميكرد شاه حق شناسش -3 كسي--- شاه از براي او فرستاد كه شاه اينجا براي تو باستاد 4 بيا كاينجايگه عرض سپاه--ست غرض زين عرض ان روي چو ماه--ست 5 رسول شاه رفت و گفت اين راز جوابش داد اياز سيمبر باز 6----------------------- روان شد مرد تا نزديك محمود شهش گفتا نديدي روي مقصود 7 چنين گفت او كه ديدم مينيايد جوابي زو شنيدم مي-نيايد 8- بدو گفتم بيا چون شاه پيروز سپه را عرض -خواهد داد امروز 9 مرا گفتا بگو با شاه گربز كه كس معشوق ندهد عرض هرگز 10 مرا گر عرض -خواهي داد و گر-نه مده جز عرضه خ-ويش و دگر نه ebkhsh 10 1 پسر گفتش گرت از جاه عار--ست كه حب جاه مطلوب كبار--ست 2-------------------------------------------- چو چشم از منصب و از-جاه برتافت كرا ديدي كه او از جاه سر تافت	117	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms112	false	-4521135840907106698	9	270	71	1250	1388	302	ز سري كان ميان خاي و پاي است ا5 690---------------كه ميداند كه اين سر عجب چيست چنان سري عجايب را سبب چيست--- ترا در پيش چندين پيچ پيچي از--ان امد كه يعني هيچ هيچي ب---لي اين جمله زان افتاد در راه كه تا جانت شود زان راز-- اگاه--- چو تو معشوق بودي او چنان كرد كه از چشم خود و خلقت نهان كرد--- هزاران پردها اسباب بنهاد درون درون جمله تخت خواب بنهاد 2405 تو با معشوق زير پرده بر تخت تواني خفت بي غيري زهي بخت--- چو نتوان ديد سر تا پاي معشوق چنين بهتر كه باشد جاي معشوق ---------ه دادن معشوق هرگز مسلم نيست پنهان بايد از عز-- مگر سلطان دين محمود پيروز سپه را خواست دادن عرض يك روز-- نبود ان جايگه حاضر اياسش طلب ميكرد شاه حق-شناسش 900كسي را شاه پيش---- او فرستاد كه شاه اينجا براي تو باستاد-- بيا-كان جايگه عرض سپاه است غرض زين عرض ان روي چو ماه است م---ول شاه رفت و گفت اين راز جوابي داد اياز سيمبر باز شهش گفتا نديدي روي مقصود روان شد مرد تا نزديك محمود شهش گفتا نديد چ-------------نين گفت او كه ديدم مينيايد جوابي زو شنيدم مي نبايد 25 بدو گفتم بيا چون شاه پيروز-سپه را عرضه خواهد داد امر---- مراگ-فتا بگو با شاه گربز كه كس معشوق ندهد عرض هرگز مرا----گر عرضه خواهي داد و گر نه مده جز عرضها خويش و دگر نه------------ پسر گفتش گرت از جاه عار است كه حب جاه مطلوب كبار است image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0126png چو چشم از منصب و از جاه برتافت كراد-يدي كه او از جاه سر تافت	112	6781146860128062936	1024	1767.0	788	1273	80.43990325927734	209	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms118	true	20086816187644494	0	34	0	136	1260	300	نديدي انكه يوسف از بن چاه ب--تخت سلطنت افتاد و در جاه 4 نديدم در زمانه ادمي زاد ز حب جاه و حب مال ازاد 5 زهر نوع ازمودم من بسي را كه گلخن ---	118	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms112	false	-4521135840907106698	271	302	1255	1388	1388	302	نديدي انكه يوسف از بن چاه به تخت سلطنت افتاد ناگاه----- نديدم در زمانه ادميزا-د ز حب جاه و حب مال ازاد ز هر--نوع ازمودم من بسي را كه چون گلشن	112	6781146860128062936	113	197.0	85	141	80.141845703125	25	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms118	true	20086816187644494	35	300	139	1260	1260	300	نشد گلشن كسي را 6 ور اين هر دو كسي راگشت يكسان بود اين شخص حيواني نه انسان 7 ولي چون ادمي ذو-عقل باشد خري نبود ب--جاهش نقل باشد 8 --نه عيسي بر فلك رفت--ست از جاه فرشته دايم از جهل--ست در چاه 1 پدر گفتش درين شوريده زندان ب--طاعت ميتوان شد از بلندان 2 اگر خواهي بلندي بر پر از چاه كه ان از طاعتي يابي نه از-جاه 3 پيمبر گفت اخر وصف مستور كه ان از-------------- مغز صديقان بود دور 4 بلاشك حب جاه و حب مال--ست ت-را اين جاه جستن پس وبال--ست 5- اگرچه در ره حق خاص خاصي ----شوي گر جاه يابي مرد عاصي 6 چنان از تو برارد جاه دودي كه نبود از تدارك هيچ سودي 1 مگر يك روز سنجر شاه عالي بر عباسه امد جاي خالي 2 نيامد كار اين با كار ان راست چو لختي پيش او بنشست برخاست 3 كسي گفتش چرا خاموش بودي ن-----گفتي تو حديثي نه شنودي 4- جوابش داد--- عباسه پس انگاه كه چشمم ان زمان كافتاد بر شاه 5 جهاني پر ز شاخ تند ديدم ب------دستم داسكي بس كند ديدم 6 بدان داسك نيارستم درودن نديدم چاره جز خاموش بودن 7 تو گر از جاه دنيا شادماني ز جاه اخرت محروم ماني 8-------------------------------------------- چو گرد تو برايد مال و جاهت ----شود مال تو مار و جاه چاهت 9 دل تو چيست موسي نفس فرعون چو طشتي اتش--ين دنيا ب--صد لون 10 اگر جبريل فرمايد بود خوش ز موسي دست اوردن به اتش 11 -----------------------------ولي گوينده گر فرعون باشد عذاب اتش صد لون باشد 12 كه گر در طاعتي كردي گناهي بود هر-	118	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms113	false	4743610813072127459	0	258	0	1176	1362	301	نشد گلخن كسي را -------ن هر دو كسي راگشت يكسان-بود ا-ن شخص حيواني نه انسان --ولي چون ادمي ذو عقل باشد به سوي عز و جاهش نقل باشد 25 انه عيسي بر فلك رفته ست از جاه فرشته دايم از جهل است در چاه-- پدر گفتش درين شوريده زندان به طاعت ميتوان شد از بلندان --اگر خواهي بلندي برتر- از چاه توان ك-ز طاعتي يابي به از جاه-- پيمبر گفت اخر وصف مستور كه ان از مغزص كه ان از مغز صديقان شود دور ---لاشك حب جاه و-حب مال است ت را اين جاه جستن پس وبال است 30 اگرچه در ره حق خاص خاصي خاصيشوي گر جاه يابي مرد عاصي-- چنان از تو برارد جاه دودي كه نبود از تدارك هيچ سودي-- مگر-يك روز سنجر شاه عالي بر عباسه امد جاي خالي-- نيامد كار اين باك-ار ان راست چو لختي پيش او بنشست برخاست --كسي گفتش چرا خاموش بودي كه نه گفتي--- حديثي نه شنودي 25 جوابش داد پس عباسه--- انگاه كه چشمم ان زمان كافتاد بر شاه-- جهاني پر فريز- تند ديدم ديدمبه دستم داسكي بس كند ديدم-- بدان داسك نيارستم درودن نديدم چاره جز خاموش بودن 0 تو-گر-از جاهد-نيا شادماني ز جاه اخرت محروم ماني image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0123png چو گرد تو درايد مال و جاهتشودم شود مال تو مار و جاه چاهت-- دل تو چيست موسي نفش فرعون چو طشتي اتش اين دنيا به صد لون ---اگر جبريل فرمايد بود خوش ز موسي دست اوردن به اتش فرعون باشدعذاب اتشت صد لون باشد ولي گوينده گر فرعون باشد ا--------------------------گر در طاعتي كردي گناهي دهد هر	113	6781146860128062936	999	1668.0	775	1254	79.66506958007812	196	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms119	true	-2780787496863447991	0	46	0	195	1255	300	عضو تو بر تو گواهي 13 نه-- كفر انجا و نه ايمانت باشد كز اينجا انچه بردي انت باشد 14 همان دروي كه اينجا كشته باشي همان پوشي كه اينجا رشته باشي 15 ترا انجا زيان و سود با تو همان باشد كه اينجا بود با	119	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms113	false	4743610813072127459	258	301	1176	1362	1362	301	عضو تو بر تو گواهي نه انجا كفر----- و نه ايماءت باشد كز اينجا انچه بردي انت باشد 2ه--مان دروي كه اينجا كشته باشي همان پوشي كه اينجا رشته باشي--- ترا انجا زيان و سود با تو همان باشد كه اينجا بود با-	113	6781146860128062936	177	321.0	135	197	89.84771728515625	39	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms119	true	-2780787496863447991	48	298	201	1249	1255	300	نيابي شادي اي درويش انجا مگر شادي بري با خويش انجا 17------------------------- اگر در زهر و گر در نوش ميري تو هم بار خود اندر دوش گيري 18------------ چو يك يك ذره ع-الم حجابست ترا گر ذره باشد حسابست 19 قدم بر جاي سر---گردان چو پرگار گران جاني مكن بگذر سبكبار 1 بحق گفتا كليم عالم اراي كسيم از دوستان خويش بنماي 2 كه تا روشن شود چشم بر---ويش كه دل ميسوزدم از ارزويش 3 خطاب امد كه ما را اهل دردي ب--صدق اندر فلان واديست مردي 4 كه او از خاصگان درگه ماست شبانروزي سلوكش در ره ماست --5 روانه شد كليم از بهر ديدار بديد ان مرد را مستغرق كار 6-------------------------- نهاده نيم خشتي زير سر در پلاسي تا سر زانو ببر در 7 هزاران مور و زنبور و مگس نيز برو ----گرد امده از پيش و پس نيز 8--------------------------------- سلامش كرد موسي گفت انگاه كه گر هستت بچيزي ميل در خواه 9 بدو گفت اي نبي الله بشتاب ---مرا از كوزهات ده شربتي اب 1-0 چو موسي از پي كوزه روان شد بيك دم- از تن ان تشنه جان شد 11 چو اب اورد پيشش موسي پاك بمرده ديد او را روي بر خاك 12 كل-------------------------------------------يم الله تعجب كرد و برخاست كه تا كرباس و گور او كند راست 13 چو باز امد دريده بود شيرش دلش خورده شكم زو گشته سيرش 14 بجوش امد دل موسي ازان درد بسي دردش زيادت شد ازان مرد 15 زبان بگشاد ك-اي داننده- راز گلي را تربيت دادي ب--صد ناز	119	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms114	false	-2056600729287633404	1	248	3	1115	1338	301	نيابي شادي اي درويش انجا مگر شادي بري با خويش انجا تو هم بار خود اندر دوش ميري اگر در زهر و گر در نوش ميري-تو هم بار خود ان تراگر ذرهاي باشد حساب است چو يك يك ذرها عالم حجاب استتراگر ذرها 2------------ قدم بر جاي و سر گردان چو پرگار-گران جاني مكن بگذر س ---------ق گفتا كليم عالم اراي كسيم از دوستان خويش بنماي مگر---- روشن شود چشمم به رويش كه دل ميسوزدم در ارزويش-- خطاب امد كه ما را اهل دردي به صدقي -در فلان واديست مردي-- كه او از خاصگان درگه ماست شبانروزي سلوكش در ره ماست 245 روانه شد كليم از بهر ديدار بديد ان مرد را مستغرق كار مردرپلاسي تا سر زانو ببر در نهاده نيم خشتي زير سر در-------------------------- هزاران مور و زنبور و مگس نيز بروگ بروگرد امده از پيش و پس نيز نگاه كه هستت گر به چيزي ميل درخواه سلامش كرد موسي گفت انگاه بدوگ--------------------------------فت اي نبي الله بشتاب تابمرا از كوزهاي ده شربتي اب 290 چو موسي از پي كوزه روان شد به يكدم از تن ان تشنه جان شد--- چو اب اورد پيشش موسي پاك بمرده ديد او را روي بر خاك image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0128png كليم الله تعجب كرد-و برخاست كه تا-كرباس و گور او كند راست--- چو باز امد دريده بود شيرش دلش خورده شكم زو گشته سيرش به -جوش امد دل موسي ازان درد بسي دردش زيادت شد ازان مرد 29 زبان بگشاد كهاي دانندها راز يكي را مرتبت دادي به صد ناز	114	6781146860128062936	883	1493.5	674	1211	72.91494750976562	188	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms120	true	4309630808684814880	17	300	65	1251	1251	300	جان ز حق امد جوابش كه چون هر بار ما داديم ابش 18 همان بهتر كه چون هر بار اين بار ز دست ما خورد اب ان جگرخوار 19 لباس او چو ما داديم پيوست چگونه موسي ارد در ميان دست 20 كنون چون واسطه امد پديدا---ر چرا كرد التفاتي سوي اغيار 21 چو ديد از حضرت چون ما عزيزي ز غير ما چرا ميخواست چيزي 22 چو پاي غير امد در ميانه ربوديم از ميانش جاودانه 23 ولي تا باز ندهد اشكاره حساب ان پلاس و خشت پاره 24 بعز عز ما گر قدر موءي ز ما بويش رسد از هيچ سوءي 25 عزيزا كار اسان نيست با او سخن جز در دل و جان نيست با او 26 سخن با او چو در-جان و-دل ايد سخن ا-نجا ز دنيا مشكل ايد 27 چو نتواند كسي بر جان قدم زد به مردي بر كسي نتوان رقم زد 28 فلك را در صفش مشمر ز مردان زني پير--ست چرخي كرده گردان 29 بهر چيزت چو صد پيوند باشد ترا پيوند اصلي چند باشد 30 چو اينجا ميكشد چندين نهنگت چگونه بر فلك باشد درنگت 31 چو زنجير زمين بر پاي باشد كجا بر اسمانت جاي باشد 32 چو بر خيل سگان افتاد مهرت چه بگشايد ز سكان سپهرت 33 كجا لايق بود در قدس پاكي كرام الكاتبين با جرم خاكي 34 جمالي كان بزرگان را مباح--ست چه جاي ساكنان مستراح--ست 35 نه هر جاني بدان سر راه يابد نه هر كس اي پسر ان جاه يابد 36 كه در عالم هزاران جان درايد كه تا يك جان درين سر با سر ايد 1 --------------------------چنين گفتند كان مدت كه ارواح درو بود افريده پيش از اشباح 2------ شمار مدتش سالي سه چار--ست كه هر-	120	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms115	false	-3744342794577650942	0	250	0	1077	1299	301	جان ز-حق امد جوابش كه چون هر بار ما داديم ابش از ا--ن بهتر كه چون هر بار اين بار ز دست ما خورد اب ان جگرخوار--- لباس او چو ما داديم پيوست چگونه موسي ارد در ميان دست--- كنون چون واسطه امد پديدار چر چرا كرد التفاتي سوي اغيار ---چو ديد او حضرت چون ما عزيزي ز غير ما چرا ميخواست چيزي 65 چو پاي غير امد در ميانه ربوديم از ميانش جاودانه--- ولي تا باز ندهد اشكاره حساب ان پلاس و خشت پاره به--عز عز ما-گر قدر مويي ز ما بويش رسد از هيچ سويي 0 -عزيزا كار اسان نيست با او سخن جز در دل و جان نيست با او ---سخن با او چو در جان و دل ايد سخن اينجا ز دنيي مشكل ايد--- چو نتواند كسي بر جان قدم زد به مردي بر كسي نتوان رقم زد ---فلك را در صفش مشمر ز مردان زني پير است چرخي كرده گردان--- بهر چيزت چو صد پيوند باشد ترا پيوند اصلي چند باشد image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0125png -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------كجا لايق بود در قدس پاكي كرام الكاتبين باچز-م خاكي--- جمالي كان بزرگان را مباح است چه جاي ساكنان مستراح است نه--- هر جاني بدان سر راه يابد نه هر كس اي پسر ان جاه يابد--- كه در عالم هزاران جان درايد كه تا يك جان ازين سر با سر اي درو بود افريده پيش از اشباح 8چنين گفتند كان مدت كه ارواح در كه هر يك سال از ان پنجه هزار است شمار مدتش سالي سه چار است كه هر	115	6781146860128062936	938	1640.5	713	1233	76.07461547851562	204	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms121	true	768741992547049017	7	48	29	211	1297	300	نقل--ست كان جانهاي عالي دران مدت كه بود از جسم خالي 4 بجمع ان جمله را پيوسته كردند ب--يك صفشان بهم در بسته كردند 5 پس انگه از پس جانها بيكبار-- براي العين دنيا شد پديدار 6------------------------------- چو ان جانها همه	121	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms115	false	-3744342794577650942	256	301	1096	1299	1299	301	نقل است كان جانهاي عالي دران مدت كه بود از جسم ---------------خالي را پيوسته كردند به يك صفشان بهم در بسته كردند به جمع ان جمله را پيوسته كردند براي العين دنيا شد پديدار پس انگه از پي جانها به يكباربراي چو ان جانها همه-	115	6781146860128062936	135	217.5	104	219	61.643836975097656	26	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms121	true	768741992547049017	48	300	211	1297	1297	300	دنيا بديدند ----بجان و دل سوي دنيا دويدند 7 وزان قسمي كه ماند انجايگه باز بهشت افتاد شان بر راست انجا 8 چو اين قسم اي عجب جنت بديدند -بده جان از بر د-وزخ رميدند 9 بماندند اندكي ارواح بر جاي كه ايشان را نماند از هيچ سو راي 10 نه دنيا را نه جنت را گزيدند نه از دوزخ ----------------سر موءي رميدند ---11 خطاب امد كه اي جانهاي مجنون شما اينجا چه ميخ-واهيد اكنون 12 هم ازاديد از دنيا و جنت هم از دوزخ شما را نيست محنت 13 چ--------------------ه ميبايد شما را در ره ما كه لازم شد شما را درگه ما 14 خروشي زان همه جانها برامد------------- تو گفتي عمر بر جانها سرامد 15 كه اي داراي عرش و فرش و كرسي چو تو داناتري از ما چه پرسي 16 ترا خواهيم ما ديگر همه ------------------هيچ توءي حق اليقين ديگر همه هيچ 17 خطاب امد كه گر خواهان ماءيد همه خواهان انواع بلاءيد 18 همي چندان كه موي جانور هست دگر ديگ بيابان سر بسر هست 19 دگر چندان كه دارد قطره باران --------دگر چندان كه برگ شاخساران 20------------------------------------------- فزون زان بيش هر--- رنج و بلا من فرو ريزم بزاري بر شما من 21 خسك سازم هزاران اتشين بيش نهم-تان هر زمان بر سينه ريش 22 چو ان جانها خطاب حق شنيدند ازان شادي خروشي بركشيدند 23 كه جان ما فداي ان بلا باد بما تو هرچه خ---------واهي ان بما-باد 24 بلاي تو ب--جان ما باز گيريم ز عمر--- جاودان --اغاز گيريم 25 چو با هر جانش سري در-	121	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms116	false	-546546349108884525	0	262	0	1162	1331	301	دنيا بديدند ز ده جان نه س--وي دنيا دويدند ن----- قسمي كه ماند انجايگه باز بهشت افتاد-شان بر راست اغاز ج--و اين قسم اي عجب جنت بديدند ز ده جان نه سوي دوزخ رميدند ---ماندند اندكي ارواح بر جاي كه ايشان را نماند از هيچ سو راي--- نه دنيا را نه جنت را گزيدند نه از دوزخ سر م نه از دوزخ سر مويي رميدند 279 79خطاب امد كه اي جانهاي مجنون شما ا-نجا چه مي خواهيد اكنون ه---م ازاديد از دنيا و جنت هم از دوزخ شما را نيست م كه لازم شد شما را درگه ما چه ميبايد شما را در ره ما كه لازم ش خر-------------------وشي زان همه جانها برامدتو گفتي عمر ب تو گفتي عمر بر جانها سرامد كه--- اي داراي عرش و فرش و كرسي چو تو داناتري از ما چه پرسي 25 ترا خواهيم ما يكسر همه هيچ م ما يكسر همه هيچ تويي حق اليقين ديگر همه هيچ--- خطاب امد كه گر خواهان ماي-د همه خواهان انواع بلاييد--- همي چندان كه موي جانور هست دگر ريگ بيابان را شمر هست--- دگر چندان كه دارد قطره باران گر باراندگر چندان كه برگ شاخساران image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0130png فزون --و بيش از ان رنج و-بلا-من فرو ريزم نثاري بر شما من 20-خسك سازم هزاران اتشين بيش نهم تان هر زمان در هر زمين پيش چو ان جانها خطاب حق شنيدند ازان شادي خروشي بركشيدند--- كه جان ما فداي ان بلا باد اد به ما هرچ ان تو ميخواهي--- بما باد ---بلاي تو به جان مي باز-گيريم نه يك دم جاودان مي باز گيريم 0------- هر جانش سري در	116	6781146860128062936	922	1545.0	707	1236	74.59546661376953	176	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms122	true	6560456923953030146	37	298	163	1294	1301	300	ان روح باشند براي ان -همه مجروح باشند 29 چو موءي راه بر-- در ميكشيدند وگر هجده هزاران ميبريدند 30 همه ارواح اگر چه يك صفت بود ولي مقصود اهل معرفت بود 1 ز---نان مصطفي يك روز با هم بپرسيدند ا---------------زو كاي صدر عالم 2 كرا داري تو از ما بيشتر دوست --اگر با ما بگوءي حال نيكوست 3 پيمبر گفت اي قوم دل-فروز شما را صبر بايد كرد امروز 4 كه تا فردا بگويم انچه دانم -جواب جمله بدهم گر توانم 5 چو شب شد همچو روز هجر تاريك جدا زان هر يكي را خواند نزديك 6 --نهاني هر زني را خاتمي داد همي از بهر حاجت مرهمي داد 7 ز هر يك حجتي بستد كه يك دم نگويد با زن ديگر ز-خاتم 8 پس پرده نهان ميدارد ان راز نبگذارد برون------- از پرده--- اواز 9 باخر چون درامد روز ديگر رسيدند ان زنان پيش پيمبر 10 بپرسيدند ازان پاسخ دگر بار زبان بگشاد پيغمبر ب--گفتار 11 كه ان را دوست تر دارم ز عالم كه او را دادهام در خفيه خاتم 12 ز------------------------------------------نان چون اين سخن از وي شنودند همه پنهان ز هم شادي نمودند 13----------------------- نگه كردند در يكديگر انگاه ازان سر كس نبود البته اگاه 14 جدا هر يك ز سر ان خبر داشت ولي با عايشه كاري دگر داشت 15 اگر دل خواهدت اي مرد ناچار كه كاري باشدت در پرده زنهار 16- نواله از جگر كن شاد ميباش ولي در-خون دل ازاد ميباش 17 كه تا تو خون ننوشي در جداءي نيابي ره بسر اشناءي 1 مگر چون رابعه صاحب مقامي نخورده بود يك هفته	122	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms117	false	2227782636711512774	2	252	12	1176	1401	301	ان روح باشند ز بهر او همه مجروح باشند ----و موسي را به ره در ميكشيدندسر هشت-ده هزاران ميبريدند ---همه ارواح اگر-چه يك صفت بود ولي مقصود اهل معرفت بود 2810 زنان مصطفي يك روز با-هم بپرسيدند ازو ك بپرسيدند ازو كاي صدر عالم-- كرا داري تو از ما بيشتر دوست ستاگر با ما بگويي حال نيكوست پي--مبر گفت اي قوم دلافروز شما را صبر بايد كرد امروز كه-- تا فردا بگويم انچه دانم مجواب جمله بذهم گر توانم-- چو شب شد همچو روز هجر تاريك جدا -ان هر يكي را خواند نزديك 285 نهاني هر زني را خاتمي داد براي هر جراح--ت مرهمي داد-- ز هر-يك حجتي بستد كه يك دم نگويد با-زن ديگر ز خاتم-- پس پرده نهان ميدارد ان راز-------- برون نگذارد از پرده چو اواز به اخر چون درامد روز ديگر رسيدند ان زنان پيش پيمبر--- بپرسيدند ازان پاسخ دگر بار زبان بگشاد پيغمبر به گفتار 23 كه ان را دوست تر دارم زعا-لم كه او را دادهام در خفيه خاتم image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0127png نان چون اين سخن از وي شنودند همه پنهان ز هم شادي نمودند ازان سركس نبود البته اگاه نگه كردند در يكديگر انگاه-ازان سركسن ع-------------------دا هر-يك ز سر او خبر داشت ولي با عايشه س-ري دگر داشت 0 -اگر دل خواهدت اي مرد دمساز كه كاري باشدت در پردها راز 2825 نواله از جگر كن شاد ميباش ولي در خون دل ازاد ميباش كه--- تا تو خون ننوشي در جدايي نيابي ره به س-------- مگر چون رابعه صاحب مقامي-نخورده بود يك هفته	117	6781146860128062936	977	1677.0	757	1238	78.91761016845703	195	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms123	true	-8713851772022660986	0	47	0	213	1308	300	دران يك هفته هيچ از پاي ننشست صلوة و-صوم بودش كار پيوست 3 چو جوع افتادگي در پايش اورد شكستي سخت در اعضايش اورد 4 يكي مستوره بودش در حوالي طعامش كاسه ا--ورد حالي 5--- مگر شد رابعه در درد و-داغي كه تا در گيرد-از جاءي چراغي	123	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms117	false	2227782636711512774	253	300	1181	1396	1401	301	دران يك هفته او- از پاي ننشست صلوة و صوم بودش كار پيوست-- چو گرسنگي به زي-ر پايش اورد شكستي سخت در اعضايش اورد 3-يكي مستوره بودش در حوالي طعامش كاسهاي اورد حالي 2830 مگر شد رابعه در درد و داغي كه تا در-گيرد از جايي چراغي	117	6781146860128062936	188	315.5	147	221	85.06787109375	35	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms123	true	-8713851772022660986	55	300	244	1308	1308	300	فكنده بود پست ان كاسه در راه 7 دگر -------------------------باره برفت از بهر كوزه---------------------------------------------------------------------------------------------------------- كه تا بگشايد ان دل تنگ روزه 8--- بيفتاد ان زمانش كوزه از دست جگر تشنه بماند و كوزه بشكست 9 ز دل اهي براورد ان جگر سوز كه گفتي گشت عالم اتش افروز 10 بصد سرگشتگي ميگفت الهي ازين بيچاره- مسكين چه خواهي 11 فك----------------------ندي در پريشاني مرا تو ب--خون در-چند گرداني مرا تو 12 خطاب امد كه گر اين لحظه خواهي بتو----- بخشم من از مه تا ب--ماهي 13 ولي اندوه چندين ساله- خويش ز دل بيرون بريمت اين بينديش 14 كه اندوه من و دنياي محتال نيايد جمع در يك دل بصد سال 15------------------------------------------- گرت اندوه ما بايد هميشه مدامت ترك دنيا باد پيشه 16 ترا تا هست اين يك روي ان نيست كه اندوه الهي رايگان نيست 1 مگر شوريده دل بهلول بغ----------------------داد ز دست كودكان امد بفرياد 2 پياپي سنگ ميانداختندش ز- هر سوءي بتگ ميتاختندش 3 چو عاجز گشت سنگي خرد از راه بايشان داد و-خواهش كرد انگاه 4 كه زين سان خرد اندازيد سنگم ز سنگ مه مگردانيد لنگم 5 كه گر پايم شود از سنگ خسته نمازم دست ندهد جز نشسته 6--- چو سنگي سختش اخر كارگر -----------------شد دلش از-درد ان زير و زبر شد 7 چنان خون ريخت زان سنگ از دل تنگ كه خونين شد ز درد او دل سنگ 8 براي انكه تا برهد ازيشان به بصره رفت لنگان و پريشان 9 رسيد القصه در بصره شبانگاه براي خواب يكسو-	123	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms118	false	-6695096532868034117	0	272	0	1255	1378	301	فگنده بود پست ان كاسه در راه چو بازامد مگر يك گربه ناگاه دگرباره برفت از بهر كوزه كه بگشايد زاب صرف روزه غش ز سوز ان چو شمعي شد دماغش چو باز امد بمرده بد چراغش 5 به تاريكي به لب اورد كوزه كه تا بگشايد ان دل-تنگ روزه 2835 بيفتاد ان زمانش كوزه از دست جگر تشنه بماند و كوزه بشكست ز-- دل اهي براورد ان جگر-سوز كه گفتي گشت عالم اتش افروز ا---------------------لهي ازين بيچارها مسكين چه خواهي به صد سرگشتگي ميگفت الهي فگندي در پريشاني مرا تو به خون در چند گرداني مرا تو 30 خطاب امد كه گر اين لحظه خواهي اهيتو را بخشم من از مه تا به ماهي--- ولي اندوه چندين سالها خويش ز دل بيرون بريمت اين بينديش--- كه اندوه من و دنياي محتال نيايد جمع در يك دل بصد سال image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0132png گرت اندوو ما بايد هميشه مدامت ترك دنيا باد پيشه راگر----- هست اين يك روي ان نيست كه اندوه الهي رايگان نيست 35مگر شوريده دل بهلول بغداد بوريده دل بهلول بغداد ز دست كودكان امد بفرياد-- پياپي سنگ ميانداختندش به هر سويي سبك ميتاختندش-- چو عاجز گشت سنگ خ-رد از راه بديشان داد و خواهش كرد انگاه-- كه زين سان خرد اندازيد سنگم ز سنگ مه مگردانيد لنگم----------------- از سنگ خسته نمازم دست ندهد جز شكسته 2880 چو سنگي سختش اخر كارگر شد ختش اخر كارگر شد دلش از درد ان زير و زبر شد-- چنان خون ريخت زان سنگ از دل تنگ كه خونين شد ز درد او دل سنگ ب--راي انكه تا برهد ازيشان به بصره رفت لنگان و پريشان-- رسيد القصه در بصره شبانگاه براي خواب يكسو	118	6781146860128062936	958	1692.0	740	1321	72.52082061767578	190	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms124	true	1200427783716026088	28	299	123	1342	1344	300	چو ديگر روز خلق امد پديدار بديدند اوفتاده كشته- زار 13 برش بهلول را ديدند بر پاي بخ--ون اغشته كرده جامه و جاي 14 چنين كردند حكم انگه بيك----------------------بار كه بهلول اي عجب كرد-ست اين كار 15 بدو گفتند اي سگ- از كجاءي-- كه در تو مي نه بينيم اشناءي 16-- من از بغداد گفت اينجا رسيدم بر اين كشته خفتم و ارميدم 17 مرا ازك--شته روشن گشت انگاه كه روشن گشت عالم از سحرگاه 18 بدو گفتند كز بغداد شبديز به بصره تاختي از بهر خون ريز 19 دو دستش سخت بر بستند و بردند ب------------------زندان بان بي شفقت سپردند 20 بدل ميگفت بهلول جگر سوز كه هان اي دل چه خواهي كرد امروز 21 ز سنگ كودكان بگريختي تو ولي- اينجا بخ--ون اويختي تو 22 بب---------------------------------------------غدادت اگر تسليم بودي بب--صره كي ب--جانت بيم بودي 23 باخر شاه را كردند اگاه ب--زاري كشتن امد امر از شاه 24 چو زير دار بردند ان زمانش نهاد ان مرد ظالم نردبانش 25 رسن در حلق او چون خواست افكند به بالا كرد سر-سوي خداوند 26 بزير لب بگفت انگاه رازي بجست از گوشه-- زين پاك بازي 27 فغان دربست و گفت او بيگناه--ست منش كشتم مرا كشتن براه--ست 28 چنين باري كنون مي بر --نتابم ب--يك گردن دو خون--- ميبرنتابم 29 ببردند ان دو تن را تا بر شاه وزير شاه حاضر بود انگاه 30 شه بصره ز ديري گاه ميخواست كه با بهلول بنشيند دمي راست 31 بروي او بسي بود ارزويش ولي هرگز نديده بود رويش 32 وزيرش چون بديد انجا و بشناخت چو ديده بود رويش عيشها ساخت 33 زبان بگشاد كاي شاه مبارك اگر بهلول ميجستي تو اينك	124	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms119	false	549499838535454344	0	271	0	1278	1411	301	چو ديگر روز خلق امد پديدار بديدند اوفتاده كشتها زار--- برش بهلول را ديدند بر پاي به خون اغشته كرده جامه و جاي همه كر----دند حكم انگه به يكبار د حكم انگه به يكبار كه بهلول اي عجب كردهست اين كار--- بدو گفتند اي شخص از كجايي ك كه در تو مين---بينيم اشنايي 2840 من از بغداد گفت اينجا رسيدم بر اين كشته خفتم و ارميدم ---مرا اين كشته روشن گشت انگاه كه روشن گشت عالم از سحرگاه--- بدو گفتند از بغداد شبديز به بصره تاختي از بهر خون-ريز--- دو دستش سخت بر-بستند و بردند بربستند و بردند به زندانب-ان بي شفقت سپردند به -دل ميگفت بهلول جگر-سوز كه هان اي دل چه خواهي كرد امروز 9- ز سنگ كودكان بگريختي تر وليك اينجا به خون اويختي تو image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0129png به بغدادت اگر تسليم بودي به بصره كي به جانت بيم بودي به -اخر شاه را كردند اگاه به زاري كشتن امد امر از شاه--- چو زير دار بردند ان زمانش نهاد ان مرد ظالم نردبانش--- رسن در حلق او چون خواست افگند به بالا-كرد سر سوي خداوند به -زير لب بگفت انگاه رازي بجست از گوشهاي زين پاك-بازي--- فغان دربست و گفت او بيگناه است منش كشتم مرا-كشتن زراه است چ---نين باري كنون--- بر مينتابم به يك گردن دو خون بر مي--نتابم--- ببردند ان دو تن را تا بر شاه وزير شاه حاضر بود انگاه--- شه بصره ز ديري گاه ميخواست كه با بهلول بنشيند دمي راست 8به روي او بسي بود ارزويش ولي هرگز نديده بود رويش ---وزيرش چون بديد انجا و بشناخت سر از شادي سوي گردون برافراخت- زبان بگشادك0اي شاه مبارك اگر بهلول ميجستي تو اينك	119	6781146860128062936	1087	1852.5	848	1338	81.24065399169922	207	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms125	true	-1674526449436695283	0	33	0	140	1300	300	شه از شادي بجست از جاي حالي به پيش خويش كردش جاي خالي 35 سر و رويش ببوسيد و ب-صد ناز قبولش كرد و بنشاندش باعزاز 36 چو شرح قاتل و مقتول گفتند	125	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms119	false	549499838535454344	271	301	1278	1411	1411	301	شه از شادي بجست از جاي حالي به پيش خويش كردش جاي خالي--- سر و رويش ببوسيده به صد ناز قبولش كرد و بنشاندش باعزاز 8حديث---- قاتل و مقتول گفتند-	119	6781146860128062936	123	217.5	96	141	87.23403930664062	27	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms125	true	-1674526449436695283	33	299	140	1298	1300	300	وزان پس قصه- بهلول گفتند 37 شه بصره بفرمود ان زمان زود كه بايد ريخت خون اين جوان زود 38 بشه بهلول گفت اي شاه غازي اگر سوز دلم را كار سازي 39 معاذ-الله كه خون او بر-يزي كه گر خونش بريزي برنخيزي 40 چو برخاست از سر صدقي كه اود-اشت فداي من شد از بهر نكو داشت 41 ب-راي جان من در باخت جان را چگونه خون توان ريخت اين جوان را 42 كسان كشته را شه خواند انگاه ب--ايشان گفت بايد شد ديت خواه 43 وگر خواهيد كشت او را نكو نيست ب-----جاي او منم اين كار او نيست 44 اگرچه عاصي--ست اما مطيعست ب-راي انكه بهلولش شفيعست 45 بزر ان چاره اخر زود كردند همه خصمانش را خشنود كردند 46 بپرسيد از جوان شاه زمانه كه --چون برخاستي تو از ميانه 47------------------------------------------- چه افتادت كه ترك جان بگفتي نترسيدي سخن اسان بگفتي 48 جوان گفتا كه ديدم اژدهاءي كه مثل ان نديدم هيچ جاءي 49 دهان بگشاده و اتش فشان بود كه سنگ خاره را زو بيم جان بود 50 مرا گفتا كه برخيز و بگو راست وگرنه اين زمان گردي كم و كاست 51 بخون---ت دركشم در يك زمان من بباشم در درونت جاودان من 52 بماني در عقوبت جاودانه كست فرياد نرسد در زمانه 53 ز هول و بيم او از جاي جستم بگفتم انچه كردم تا برستم 54 پس از بهلول پرسيد ان جهاندار كه تو باري چه گفتي بر سر دار 55 چنين گفت او كه دست از جان بشستم هلاك خويش شد حالي درستم 56 بر -اوردم سر و گفتم الهي ازين مسكين بي دل مي چه خواهي	125	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms120	false	-4181565200332389618	0	252	0	1161	1381	301	وزان پس قصها بهلول گفتند ---شه بصره بفرمود ان زمان زود كه بايد ريخت خون ا-ن جوان زود به -شه بهلول گفت اي شاه غازي اگر سوز دلم را كار سازي--- معاذ الله كه گر خونش بريزي كه گر خونش بريزي برنخيزي چو امد------ از سر صدقي كه او داشت فداي من شد از بهر نكو-داشت 885 براي جان من در-باخت جان را چگونه خون ----بريزي اين جوان را--- كسان كشته را شه خواند انگاه به ايشان گفت بايد شد ديت خواه--- وگر خواهيد كشت او را نكو نيست بجاي بجاي او منم اين كار او نيست--- اگرچه عاصي است اما مطيع استبراي انكه بهلولش ش بزرگ--------ان چاره اخر زود كردند همه خصماءش را خشنود كردند 9- بپرسيد از جوان شاه زمانه كه لاچون برخاستي تو از ميانه image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0134png چه افتادت كه ترك جان بگفتي نترسيدي سخن اسان بگفتي9 ج--وان گفتا-كه ديدم اژدهايي كه مثل ان نديدم هيچ جايي--- دهان بگشاده و اتش فشان بود كه سنگ خاره را زو بيم جان بود--- مرا-گفتا كه برخيز و بگو راست وگرنه اين زمان گردي كم و كاست 20 به خويشت دركشم در يك زمان من بدارم در درونت جاودان من--- بماني در عقوبت جاودانه كست فرياد نزسد در زمانه--- ز هول و بيم او از جاي جستم بگفتم انچه كردم باز رستم--- پس از بهلول پرسيد ان جهاندار كه تو باري چه گفتي بر سر دار--- چنين گفت او كه دست از جان بشستم هلاك خويش شد حالي درستم 2900 براوردم سر و گفتم الهي ازين مسكين بي-دل مي چه خواهي	120	6781146860128062936	1038	1863.0	802	1222	84.94271850585938	214	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms126	true	-3109653262595802614	0	53	0	230	1318	300	فرا-كرده-- توءي- اينها ب--يكبار اگر خواهند كشت اين ساعتم زار 58 من از تو خون بها خواهم نه زيشان چه گيرم دامن مشتي پريشان 59 ترا دارم دگر كس را ندارم كه از حكم تو خالي نيست كارم 60 چو گفتم اين سخن در پرده راز جوان برجست و پس در داد اواز	126	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms120	false	-4181565200332389618	252	295	1161	1357	1381	301	فرا كردهيا تواند اينها به يكبار بزاري ميكشند ا--ين ساعتم زار--- من از تو خون بها خواهم نه زيشان چه گيرم دامن مشتي پريشان تراگي----رم دگر كس را ندانم كه از حكم تو خالي نيست جانم------------------------------- جوان برجست و پس در داد اواز	120	6781146860128062936	166	268.0	127	236	70.33898162841797	32	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms126	true	-3109653262595802614	54	300	233	1318	1318	300	به اوازم فرود اورد از دار به پاسخ برگرفت اين پرده از كار 62 اگر-چه محنتم از حق تعالي مرا شوريده پيش اورد حالي 63 بخونم كر بگردانيد اول نيارم كرد با صد جان مقابل 64 چو ناكامي مرا در- پيشگاه--ست ب--صد جان پيش او رفتن ز راه--ست 65 وليكن تا تو مردي غيربيني همه از غير-- شر و خير بيني 1------------------------- برون شد ليث بوسنجه به بازار قفاءي خورد --------------از تركي ستمگار 2 يكي گفتش كه اي ترك اين قفا چيست---- مگر تو خود نميداني كه او-كيست 3 فلان--ست او چو خورشيدي همه نور كه وصلش پيش سلطان خوشتر از سور 4 شنيده بود ترك اوازه او چو اگه شد ازان اندازه- او 5-------------------------------------------- پشيمان گشت و چون صاحب گناهان به پيش پير امد عذر خواهان 6 كه پشتم از گناه خويش بشكست ندانستم غلط كردم بدم مست 7 جوابش داد ان پير دل-فگار كه فارغ باش اي سرهنگ ازين كار 8 كه گر اين از تو بينم جز سقط نيست ولي ز انجا كه رفت انجا غلط نيست 9 ز خضرت-------------------------- بين همه چيزي وليكن م-شو از بندگي يك لحظه ساكن 10 نميداني كه مردودي تو ياني ز حكم رفته مسعودي تو ياني 11 ولي داني كه تا جان برقرار--ست ترا بر امر رفتن عين كارست 12 تو اين ميداني و ان مينداني يقين نتوان فكندن بر گماني 13 خداوندي كبير--ست و كريمست ترا با بندگي كاريست پيوست 1 يكي عابد نياسودي ز طاعت نبودي بي عبادت هيچ ساعت 2 شبانروزي عبادت بود كارش-	126	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms121	false	1688651924210967262	3	243	9	1147	1399	301	به اوازم فرود اورد از دار به پاسخ برگرفت اين پرده از كار--- اگر چه از محبت- حق تعالي مرا شوريده پيش اورد حالي به -خونم گر بگردانيد اول نيارم كرد با صد جان مقابل--- چو ناكامي مرا زان پيشگاه است به صد جان پيش او رفتن ز راه است------------ نو مرد- غيربيني همه از غير و شر و خير بيني وليكن تا تو مرد غيربيني 20 برون شد-ليث بوسنجه به بازار -فايي خورد از قفايي خورد از تركي ستمگار --يكي گفتش كه اي ترك اين قفا چيستمگرن مگر --نيكو نميداني كه او كيست-- فلان است او چو خورشيدي همه نور به حق امروز سلطان نشابور-------- شنيده بود ترك اوازه او چو اگه شد ازان اندازها او image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0131png پشيمان گشت-- چون صاحب گناهان به پيش پير امد عذر-خواهان 9-كه پشتم از گناه خويش بشكست ندانستم غلط كردم منم مست-- جوابش داد ان پير دلافگار-كه فارغ باش اي سرهنگ ازين كار ا----گر اين از تو بينم جز سقط نيست ولي زا-نجا كه رفت انجا غلط نيست مباش از بندگي يك لحظه ساكن ز پيشان بين همه چيزي وليكن مباش از بندگي يك --------------ميداني كه مردودي تو ياني ز-حكم رفته مسعودي تو يان-------ي داني كه تا جان برقرار است ترا بر امر رفتن عين كار است- تو اين ميداني و ان مينداني يقين نتوان فگندن بر گماني ن---داوندي بزرگ است و زبردستت-را با بندگي كار-ست پيوست --يكي عابد نياسودي ز طاعت نبودي بي عبادت هيچ ساعت-- شبانروزي عبادت بود كارش	121	6781146860128062936	939	1536.5	729	1219	77.03034973144531	177	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms127	true	7228381609231197674	0	56	0	247	1281	300	بسر شد در عبادت روزگارش 3 بم----وسي وحي امد از خداوند كه عابد را بگو --اي مرد خرسند 4 چه مقصود--ست از طاعت مدامت كه در ديوان بدبختانست نامت 5 چو موسي امد و او را خبر كرد عبادت مرد عابد بيشتر كرد 6 چنان جدي دران كارش بيفزود كه صد كارش ب--يك-بارش بيفزود 7 بدو	127	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms121	false	1688651924210967262	244	301	1150	1399	1399	301	بسر شد در عبادت روزگارش 225 به موسي وحي امد از خداوند كه عابد را بگو كداي مرد خرسند-- چه مقصود است از طاعت مدامت كه در ديوان بدبختي ست نامت-- چو موسي امد و او را خبر كرد عبادت مرد عابد بيشتر كرد-- چنان جدي دران كارش بيفزود كه صد كارش به يك كارش بيفزود-- بدو-	121	6781146860128062936	231	404.5	181	258	89.53488159179688	46	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms127	true	7228381609231197674	56	300	247	1281	1281	300	گفتا چو تو از اشقياءي چنين مشغول در طاعت چراءي 8 بم----وسي گفت ان سرگشته -راه كه -اي طوطي طور و مرد درگاه 9 چنان پنداشتم من روزگاري كه هيچم من نيم در هيچ كاري 10 چو دانستم كه اخر در شمارم ب--يك طاعت زيادت شد هزارم 11 چو نامم ز اشقياي او برامد همه كاري مرا نيكوتر امد 12 اگرچه اب در-- اتش بود ان ازو هر چيز كايد خوش بود ان 13 هر ان چيزي كزان درگاه ايد چه بد چه نيك زاد راه ايد 14--------------------------------------------------------------------- اگر نورم بود از حق وگر نار خدايست او مرا با بندگي كار 15 نميانديشم از نزديك و دورش كه دايم اين چنينم در حضورش 16 چو موسي سوي طور امد دگر بار--------- خطابش كرد حق از اوج اسرار 17 كه چون ديدم كه اين عابد چنين است ز سر تا پاي او مشغول دينست 18 پسنديدم ازو عهد عبادت ولي شد در عمل جدش زيادت 19------- چو -----او در بندگي خويش بفزود خداوندي خدا زو بيش بفزود 20 ك-----------------------نون از نيك بختانش شمردم ز لوح اشقيا نامش ستردم 21 رسانيدم ب--صاحب دولتانش بدو از من كنون مژ-ده رسانش 22 چو تو اگه نه از سر انسان سر موءي مكن انكار ايشان 23 سري از جهل پر اقرار و انكار كه فردا نقد خواهد شد پديدار 1 يكي پيري بخاري بود در راه مخنث پيشه-- را ديد ناگاه 2 چو او را ديد تر دامن ب--عالم كشيد از ننگ او دامن فراهم 3 مخنث گفت اي-	127	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms122	false	-2559877176441827069	0	207	0	970	1387	301	گفتا چو تو از اشقيايي چنين مشغول در طاعت چرايي 293 به موسي گفت ان سرگشتها راه كه 0اي طوطي طور و مرد درگاه-- چنان پنداشتم من روزگاري كه هيچم من نيم در هيچ كاري--- چو دانستم كه اخر در شمارم به يك طاعت زيادت شد هزارم--- چو نامم زاش-قياي او درامد همه كاري مرا نيكوتر امد--- اگرچه اب و چه اتش شود ان ازو چيزي كه ايد خوش بود ان 5- هر ان چيزي كزان درگاه ايد چه بد چه نيك زاد راه ايد image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0136png خدايست او مرابا بندگي كار اگر نورم بود-از حق وگر نار-خداي------------------------- نميانديشم از نزديك و دورش كه دايم اين چنينم در حضورش--- چو موسي سوي طور امد دگر بارخطايش كرد خطابش كرد حق از اوج اسرار--- كه چون ديدم چن--ين عابد چنين است ز سر تا پاي او مشغول دين بادت-----------------------ولي شد در عمل جدش زيادت 2930 نكرد او سستعهدي در عبادت خويش بفزود-خداوندي خدا زو بيش بفزود چو او در بندگي خويش بفزود كنون از نيك-بختانش شمردم ز-لوح اشقيا نامش ستردم ---رسانيدم به صاحب دولتانش برو-از من كنون مژاده رسانش----------------------------------------------------------------------------------------------------------------- يكي پيري بخاري بود در راه مخنث پيشهاي را ديد ناگاه چو-- او را ديد تر دامن به عالم كشيد از ننگ او دامن فراهم م--خنث گفت اي	122	6781146860128062936	792	1322.0	610	1165	67.98283386230469	161	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms128	true	5059753790749118241	0	101	0	422	1277	300	مرد بخارا نشد نقد من و تو اشكارا 4 مشو امروز نقدت را خريدار كه فردا نقدها گردد پديدار 5-- چو مقبولي و مردودي عيان نيست ترا از خويش سود از من زيان نيست 6 چو تو كوري-- خود ميبيني امروز چرا دامن ز من در چيني امروز 7 ولي امروز ميبايد مقامت -----كه تا فردا رسد خطي بنامت 8 چو بشنيد اين سخن ان مرد از وي ب--خاك افتاد-- دل پر درد از وي 9 دلا امروز نقد تو كه ديد--ست كه دل از وي ب--ظاهر در كشيدست 10 تفحص گر كني از نقد جانت تحير بيش گردد هر زمانت	128	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms122	false	-2559877176441827069	207	301	970	1387	1387	301	مرد بخارا نشد نقد من و تو اشكارا-- مشو امروز نقدي را خريدار كه فردا نقدها گردد پديدار 290 چو مقبولي و مردودي عيان نيست ترا بر خويش سود از من زيان نپست-- چو تو كردي و خود ميبيني امروز چرا دامن ز من در-چيني امروز-- ولي امروز ميبايد مقامت حقامتكه از فردا رسد خطي تمامت-- چو بشنيد-اين سخن ان مرد-از وي به خاك افتاد و دل پر-درد-از وي------ امروز نقد تو كه ديده ست كه دل از وي به ظاهر ارميده ست 2- تفحص گر-كني از نقد جانت تحير بيش گردد هر زمانت-	122	6781146860128062936	382	636.5	295	439	87.01594543457031	80	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms128	true	5059753790749118241	102	282	425	1204	1277	300	بفرمان رو چو داري اختياري دگر با هيچ كارت نيست كاري 12------------------------------------------- ازينجا گر نكو ور بد برندت چو بيخود امدي بيخود برندت 1 بغزالي مگر گفتند جمعي كه ملحد خواهدت كشتن چو شمعي 2 بترسيد و درون خانه بنشست كه تا خود روزگارش چون دهد دست 3 چو در خانه نشستن گشت بسيار دلش بگرفت از خانه ب--يك بار 4 ك-----------------------------------------------------سي نزديك بوشهدي فرستاد كه اي در راه حق داننده استاد 5 ز بيم ملحدان در خانه ماندم اگر عاقل بدم ديوانه ماندم 6 چه فرماءي مرا تا ان كنم من مگر اين درد را درمان كنم من 7 ازان پيغام بوشهدي براشفت بدان پيغام ارنده چنين گفت 8------------------------- امام خواجه را گو --اي ز-ره دور چو تو حق را نه هم ر------------------ازي نه دستور 9 چو حق ميكرد در اول پديدت نپرسيد از تو چون ميافريدت 10 بمرگت هم نپرسد از تو هيچي تو خوش ميباش حالي چند پيچي 11 چو بي تو اوريدت------ در ميانه ----------------------ترا بي تو برد هم بر كرانه 12 چو غزالي شنيد اين شيوه پيغام دلش خوش گشت و بيرون جست از دام	128	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms123	false	1429167500741838115	0	187	0	893	1452	302	بفرمان رو چو داري اختياري دگر با هيچ چيزت نيست كاري image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0133png ازينجا-گر نكو گر بد برندت چو بيخود امدي بيخود برندت ه غز-الي مگر گفتند جمعي كه-ملحد خواهدت كشتن چو شمعي ---ترسيد و درون خانه بنشست كه تا خود روزگارش چو 2960 260---چو در خانه نشستن گشت بسيار دلش بگرفت از خانه به يك-بار يكي شوريدهاي بودي ز كوشهد كه كوشهديش خواندندي در ان عهد سي نزديك كوشهدي فرستاد كه اي در راه حق داننده استاد -----يم ملحدان در خانه ماندم اگر عاقل بدم ديوانه ماندم-- چه فرمايي مرا تا ان كنم من مگر-اين درد را درمان كنم من ----------------مدي براشفت-بدان پيغام ارنده چنين گفت 65ازان پيغام كوشهدي براشفت امام خواجه را گو كلاي ز ره دور چو تو حق را نه دمس چو تو حق را نه دمسازي نه دستور-- چو حق ميكرد در اول پديدت بپرسيد از تو چون ميافريدت به -مرگت هم نپرسد از تو هيچي تو خوش ميباش حالي چند پيچي چ---------و اوردند بي تو در ميانت كنند اخر ترا كنند اخر ترا بي-تو روانت 90---------- چو غزالي شنيد اين شيوه پيغام دلش خوش گشت و بيرون جست از دام	123	6781146860128062936	678	1130.5	524	951	71.29337310791016	135	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms129	true	-32260005475509397	0	124	0	558	1317	300	دانننده دين جهاني خلق ميگفتند امين 2 يكي ديوانه گفت امين چه باشد كه--- اگه نيستم تا اين چه باشد 3 بدو گفتند امين ان بود راست كامام خواجه ا---------ز حق هرچه------- درخواست --------4 چنان باد و چنان باد و چنان باد زبان بگشاد ان مجنون ب--فرياد 5 كه نبود ان چنان و اين چنين هيچ كامام خواجه خواهد چند ازين پيچ 6 وليكن جز چنان نبود كم و بيش كه حق خواهد چه ميخواهيد ازخويش 7 گرت چيزي نخواهد بود روزي نباشد روزي-ت جز سينه سوزي 8 اگر او خواهدت كاري برايد وگر-نه از گلت خاري برايد 1 يكي ديوانه بودي بر سر راه نشسته بر سر خاكستر انگاه 2 زم----------------------------اني اشك چون گوهر فشاندي زما-ي نيز خاكستر فشاندي 3 يكي گفت اي	129	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms123	false	1429167500741838115	190	301	906	1450	1452	302	دانندها دين جهاني خلق ميگفتند امين-- يكي ديوانه گفت امين چه باشد من من اگه نيستم تا اين چه باشد-- بدو گفتند امين ان بود راست كه چون از حقك كه چون از حق كني چيزي تو درخواست بگويي اين چنين باد و چنين -----------باد زبان بگشاد ان مجنون به فرياد-- كه نبود ان چنين و اين چنين هيچ چرا بيهوده در خود افكني--- پيچ image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0138png چ---------------------يزي نخواهد بود روزي نباشد روزيات جز سينه-سوزي -------و خواهدت كاري برايد وگر نه از گلت خاري برايد مررا----------------------- نشستي بر سر خاكستر انگاه 280 يكي ديوانه بودي بر سر راه زماني اشك چون گوهر فشاندي زماني نيز خاكستر فشاندي --يكي گفت اي	123	6781146860128062936	384	579.0	298	618	62.135921478271484	69	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms129	true	-32260005475509397	125	300	566	1317	1317	300	گرفتار چرا پيوسته ميگرءي چنين زار 4 چنين گفت او كه پر شور-ست جانم چو شمعي غرقه اندر اشك ازانم 5 كه حق ميبايدم بي غير و بي پيچ ولي حق را نميبايد مرا هيچ 1 بصحرا در يكي ديوانه بودي كه چون ديوانگيش اندر ربودي 2 بس-------------------------------وي اسمان كردي نگاهي ب------------درد دل بگفتي يا الهي 3 ترا گر دوست داري نيست پيشه ولي --من دوستت د-ارم هميشه 4 ترا گر چه بود چون من بسي دوست بجز تو من نميدارم كسي دوست 5------------------------- چگونه گويمت اي عالم افروز كه يك دم دوستي از من در-اموز ---6 چنان ميزي كه هر دم صد جهان --------------------جمع ز شوق او چو پروانه-ست زان شمع 7 اگرچه نه ب--علت ميتوان ي-------------------افت وليكن هم بد--ولت ميتوان يافت 8 اگر يك ذره دولت كارگر شد به سوي افتابت راهبر شد 1 به شيخي گفت مردي ك-اي نكوكار چه خواهي كرد اگر دولت بو--------------------------------------------د يار 2 چنين گفت او كه گر دولت درايد بگويد انچه شايد و انچه بايد 3 هر انكس را كه دولت يار باشد همان دولت درو در-	129	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms124	false	2331533062947244425	1	181	7	863	1405	301	گرفتار چرا پيوسته ميگريي چنين زار-- چنين گفت او كه پرسوز است جانم چو شمعي غرقه اندر اشك ازانم-- كه حق ميبايدم بي غير و بي پيچ ولي حق را نميبايد مرا هيچ -------------ي ديوانه بودي كه چون ديوانگيش اندر ربودي 250 به صحرا در يكي ديوانه بودي به سوي اسمان كردي نگاهي چنين گفتي به درد دل ك--------الهي-- تراگ-ر دوستد-اري نيست پيشه تو را من دوست ميدارم هميشه ميداري بسي د----------------وست بجز تو من نميدانم كسي دوست مرا ار تو نميداري بسي دوست چگونه گويمت اي عالم-افروز كه يك دم دوستي از من در اموز 290 تو ان شمعي كه هر-دم صد جهان جمع كه هردم صد جهان جمع ز-شوق تو چو پروانه ست با- شمع-- اگرچه نه به علت ميتوان يافت به علت ميتوان يافت وليكن هم به دولت ميتوان يافت-- اگر-يك ذره دولت كارگر شد-به سوي افتابت راهبر شد-- به شيخي گفت مردي كهاي نكوكا- چه خواهي كرد-اگر دولت شود يار image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0135png چنين گفت او كه گر دولت درايد بگويد انچه شايد وا-نچه بايد 26 هرانكس را كه دولت يار اي-د همان دولت درو در	124	6781146860128062936	631	1033.0	494	917	68.81134033203125	121	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms130	true	-3489488018727781860	5	135	21	567	1294	300	پسر گفتش اگر در جاه باشم چرا اشفته و گمراه باشم 2 چو من در اعتدالي جاه جويم مكن منعم اگر اين راه جويم 3 اگر اندك بود در جاه ميلم غرور جاه نربايد چو سيلم 1 پدر گفتش چه گر اندك بود جاه كزان اندك بسي ماني تو در چاه 2 -دگر ره گر بطاعت بنگري باز ترا حالي حجابي افتد اغاز 3 چو از طاعت حجابي پيشت ايد حجاب از جاه جستن بيشت ايد 1 بزرگي بود از اصحاب توحيد- كه شد در باديه عمري بتجريد 2 نه با خود دلو و ابريق و رسن داشت نه اب و زاد ره با خويشتن داشت 3 باخر در ره امد چون غريبان نهاده پاره --نان در گريبان 4 -گهي بوءيدي ان نان گه گرفتي گهي چون عاجزان لختي بخفتي	130	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms124	false	2331533062947244425	183	300	871	1402	1405	301	پسر گفتش اگر در جاه باشم چرا اشفته و گمراه باشم-- چو من در اعتدالي جاه جويم مكن منعم اگر اين راه جويم-- اگر اندك بود در جاه ميلم-غرور جاه نربايد چو سيلم-- پدر گفتش --اگر اندك بود جاه ازان اندك بسي ماني تو در چاه 200دگر ره گر بطاعت بنگري باز-ترا حالي حجابي افتد اغاز-- چو از طاعت حجابي پيشت ايد حجاب از جاه جستن بيشت ايد-- بزرگي بود از اصحاب توحيد5 كه شد در باديه عمري بتجريد با------خود دلو و ابريق و رسن داشت نه اب و زاد ره با خويشتن داشت به اخر در ره امد چون غريبان نهاده پارهاي نان در گريبان 005گهي بوييدي ان نان گاه رفتي گهي چون عاجزان لختي يخفتي	124	6781146860128062936	510	937.5	396	551	92.5589828491211	109	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms130	true	-3489488018727781860	137	300	573	1294	1294	300	گفتش كه چون بودت چنين زيست چنين بيچاره چون گشتي سبب چيست 6 ب----------------------------بوي پاره-- نان هر زمان تو چنين چون گشتي اخر انچنان تو 7 چنين گفت او كزان شيوه ب--دردم كفارت ميكنم ان-را كه كردم 8 كه چون تجريد من پندار بود--ست غرور و غفلتم بسيار بود-ست 9-- ز من ان جمله دعوي بود د--عوي كنون چون ذره-- در تافت معني 10 مرا داد از غرور خويش توبه كنون هر ساعت افزون بيش توبه 11 ب--------------------------------------------رون حق بچ--يزي زنده بودن كجا باشد دليل بنده بودن 12 به چيزي دون حق گر زنده باشي ب--قطع ان چيز را تو بنده باشي 13 بموءي گر ترا پيوند باشد هنوزت قدر موءي بند باشد 14 تو ميبايد كه كل برخيزي از پيش بهر دم مي در افزاءي تو در خويش 15 چو ميداني كه ناكام--ست مرگت چرا نبود ب--مرگ خويش برگت 16 نه سر سبزتر از برگ ب-رخيز بلرز و-زرد شو وزهم فرو ريز 17 بدين در گر بخواهي اوفتادن سرافرازيت-------------- ازين خواهد گشادن-	130	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms125	false	-4360003513735862478	0	166	0	794	1441	301	گفتش كه چون بودت چنين زيست چنان بيچاره چون گشتي سبب چيست چنين چون گشتي اخر انچنان تو به بوي پارهاي نان هر زمان تو چنين چون گشتي اخر چ------------نين گفتا كزي--ن شيوه به دردم كفارت ميكنم ان را كه كردم كن----ون تجريد من پندار بوده ست غرور و غفلتم بسيار بودهست 310 ز من ان جمله دعوي بود و دعوي كنون چون ذرهاي در-تافت معني مرا----داد از غرور خويش توبه كنون هر ساعت افزون بيش توبه 0 image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0140png رون حق به چيزي زنده بودن كجا باشد دليل بنده بودن--- به چيزي دون حق گر زنده باشي به قطع ان چيز را تو بنده باشي به موي-ي گر ترا پيوند باشد هنوزت قدر مويي بند باشد 315تو ميبايد كه كل برخيزي از پيش بيفزايي همي صد جز----و در خويش--- چو ميداني كه ناكام است مرگت چرا نبود به مرگ خويش برگت گرت چون سبزه سرسبز است برخيز بلرز و زرد شووز هم فرو ريز بر---ين در-گر بخواهي اوفتادن سرافرازيت ازي سرافرازيت ازين خواهد گشادن	125	6781146860128062936	608	1018.0	475	832	73.07691955566406	110	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms131	true	6539070722065777488	2	135	8	620	1335	300	در گر بيفتي چون خرابي چنان خيزي كه گردي افتابي 1 يكي تابوت مي-بردند بر دست بديد-------- از دور ان ديوانه- مست 2 يكي را گفت اين مرده كه بود--ست كه ناگه شير مرگش در ربودست 3 بدو گفتند اي مجنون پر شور جواني بود كشتي گير پر زور 4 بديشان گفت ديوانه --كه برنا اگرچه بود در كشتي توانا 5 وليكن ميندانست ان جگرسوز كه ناگه با-كه در كشتي شد امروز 6--- حريفي بس تواناش اوفتاد--ست بقوت بي محاباش اوفتاد-ست 7 چنان در خاكش افكند-ست و در خون كه ديگر برنخواهد خاست اكنون 8 ولي الحمد-لله ميتوان كرد كه جاءي ميتوان ديد اين جوانمرد 9 چو------------------------------------------------ چاره نيسب ز افتادن كسي را بدين دريا درافتادن------------- بسي را 1-0 تو گر اينجا در ا-فتي جان نداري چو در برخاستن ايمان نداري 11 خوش	131	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms125	false	-4360003513735862478	167	301	797	1441	1441	301	در گر بيفتي چون خرابيچ-نان خيزي كه گردي افتابي 20يكي تابوت مي بردند بر دست بديد از بديد از دور ان ديوانها مست راگ-------فت اين مرده كه بوده ست كه ناگه شير مرگش در ربوده ست بدو گفتند اي مجنون پر-شور جواني بود كشتي-گير پر-زور ---ديشان گفت ان مجنون كه برنا اگرچه بود در كشتي توانا ---ليكن ميندانست ان جگرسوز كه ناگه با كه در گشتي شد امروز 2025 حريفي بس تواناش اوفتاده ست بقوت بي محاباش اوفتادهست چ--نان در خاكش افگندهست و در خون كه ديگر برنخواهد خاست------------ الحمد لله ميتوان كرد كه جايي اوفتادهست ا--ن جوانمرد كه افكندن درو جان دادن امد به امد جمله در افتادن امد چاره نيست ز-افتادن كسي را فت-------------ادن به برين درگه بسي را 030 تو--- اينجا گر بيفتي جان نداري كه در برخاستن ايمان نداري خوش----	125	6781146860128062936	511	828.5	403	698	73.20916748046875	86	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms131	true	6539070722065777488	135	300	620	1335	1335	300	امد عالمت افراختي بال فرو بردي بدين مردار چنگال 12 تو اين ده نه گرفتي نه خريدي همان انگار كين ده را نديدي 13 نيايد هيچ عاقل در جهاني كه بر مردم سرايد در زماني 14------------------------------------------- چرا جانت بعا--لم باز بست--ست كه اين عالم ب--يك دم باز بست--ست 1--5 جهان انست گر تو مرد اني شوي انجا كه هستي ان جهاني 1 چنين گفت--ست با ياران پيمبر كه ان طفلي كه ميزايد ز-مادر 2 چو بر روي زمين افكنده گردد- بغايت عاجز و گرينده گردد 3 ولي چون روشني اين جهان ديد -----فراخي زمين و اسمان ديد 4 نخواهد او رحم هرگز دگر بار ----------نگردد نيز در ظلمت گرفتار 5 كسي كز بند اين تنگ اشيان رفت ب--صحراي فراخ ان جهان رفت 6 بعينه حال ان كس همچنان--ست كه او را از رحم قصد جهانست 7 چنان كان طفل امد در جهاني نخواهد با شكم رفتن زماني 8 ز دنيا هر كه سوي ان جهان شد بگفتم حال طفلت همچنان شد 9 دلا چون نيست-	131	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms126	false	-9105451519049888372	0	165	0	764	1405	302	امد عالمت افراختي بال فرو بردي بدين مردار چنگال--- تو اين ده نه گرفتي نه خريدي همان انگار كين ده را نديد---- نيايد هيچ عاقل را جهاني كه بر مردم سرايد در زماني image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0137png چرا جانت به عالم باز بسته ست كه اين عالم به يك دم باز بسته ست 3025 جهان انست گر تو مرد اني شوي انجا كه باشي جاوداني--- چنين گفته ست با ياران پيمبر كه ان طفلي كه ميزايد ز مادر-- چو بر روي زمين افگنده گرددب بغايت عاجز و گرينده گردد-- ولي چون روشني اين جهان ديد فراخ فراخي زمين و اسمان ديد-- نخواهد با رحم رفتن دگر بارنگر دگر بارنگردد نيز در ظلمت گرفتار------ كز بند اين تنگ-اشيان رفت به صحراي فراخ ان جهان رفت-- بعينه حال ان كس همچنان است كه او را از رحم قصد جهان اس- چنان كان طفل امد در جهاني نخواهد با شكم رفتن زماني-- ز دنيا هر كه سوي ان جهان شد بگفتم حال طفلت انچنان شد 0 دلا چون نيست	126	6781146860128062936	656	1132.5	506	792	82.82828521728516	129	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms132	true	9074233800030274092	0	143	0	617	1276	300	جانت اين جهاني بر اتش نه جهان گر مرد جاني 10 اگر قلبت نخواهد برد ره پيش چگونه ره بري در قالب خويش 11 كه گر راهي به پيشان ميتوان برد يقين ميدان كه از جان ميتوان برد 12 درون دير دل خلوتگهي ساز ---وزان خلوة به سوي حق رهي ساز 13 اگر كاري كني همرنگ جان كن مكن ان بر سر چوبي نهان كن 14 تو گر جامه بگرداني روا نيست كه -او دوزد بدست تو قبا نيست 15-- وليكن گر تواني همچو مردان ز جامه درگذر جان را بگردان 1 حسن ميشد حسينش بود همبر بج--يحون چون رسيدند ان دو سرور 2 حسن چون بنگريست او را نمييافت گهي از پس گهي از پيش بشتافت 3 باخر زان سوي جيحونش ميديد مقام از خويشتن افزونش ميديد 4-------------------------------------------- بدو گفت -اي حبيب و مرد درگاه ز من اموختي اخر تو اين راه	132	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms126	false	-9105451519049888372	165	302	764	1405	1405	302	جانت اين جهاني برانش زين جهان گر مرد -اني 35-اگر قلبت نخواهد برد ره پيش چگونه ره بري در قالب خويش--- كه گر راهي به پيشان ميتوان برد يقين ميدان كه از جان ميتوان برد--- درون دل برو خلوتگهي ساز مازوزان خلوت به سوي حق رهي ساز ---اگر كاري كني همرنگ جان كن مكن ان بر سر چوبي نهان كن--- تو گر جامه بگرداني روا نيست كه كار ما به دست سعي ما نيست 3050 وليكن گر تواني همچو مردان ز جامه درگذر جان را بگردان --حسن ميشد حبيبش بود همبر به جيحون چون رسيدند ان دو سرور --حسن چون بنگريست او را نمييافت گهي از پس گهي از پيش به -------اخر زان سوي جيحونش ميديد مقام از خويشتن افزونش ميديد image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0142png بدو گفت باي حبيب --مرد درگا- ز من اموختي اخر تو اين راه-	126	6781146860128062936	553	952.0	426	670	82.53731536865234	114	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms132	true	9074233800030274092	144	298	619	1268	1276	300	چنين بر-اب چون بشتافتي تو ب--چه چيز اين كرامت يافتي تو 6 حسينش گفت اي استاد مطلق بدان اين يافتم من در ره حق 7 كه دل كردن سفيدم بود پيشه ترا كاغذ سيه كردن هميشه 8 اگر دل را بگرداني چو مردان شود خورشيد عشقت چرخ گردان 9 دلي فارغ ز تشبيه و-ز تعطيل------- مبرا از همه تبديل و تمثيل 1---0 زماني كل شده در قدس پاكي زماني امده در قيد خاكي 11 گهي با خود گهي بيخود دو حالش كه تا هم زين بود هم زان ك-الش 1 مگر شبلي ب--مجلس بود يك روز يكي پرسيد ازو كاي عالم افروز 2 بگو تا كيست عارف گفت ان--ست كه گر در پيش او هر دو جهان--ست 3 به يك موي مژه برگيرد از جاي كه عارف اورد هم بيش ازين---------------------------- پاي --4 يكي پرسيد ازو روزي دگر---------بار كه عارف كيست اي استاد اسرار 5 چنين گفت او كه عارف ناتواني كه نارد تاب	132	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms127	false	-2997699203186359558	1	150	4	657	1359	301	چنين بر اب چون بشتافتي تو به چه چيز اين كرامت يافتي تو حبيب--ش گفت اي استاد مطلق بدان اين يافتم من در ره حق-- كه دل كردن سپيدم بود پيشه-ترا-كاغذ سيه كردن هميشه 0 ر---دل را بگرداني چو مردان-شود ماهت زمهر ايينه گردان-- دلي فارغ ز تشبيه و ز تعطيلمبرا از مبرا از تماث---يل و اباطيل 2060 زماني كل شده در قدس پاكي زماني امده در قيد خاكي--- گهي بي خود گهي باخود دو حالش كه تا هم زين بود هم زان كمالش ب---ر شبلي به مجلس بود يك روز يكي پرسيد ازوكداي عالم افروز ع--------------ارف گفت ان است كه گر در پيش او هر دو جهان است رگيرداز ------------------جاي كه عارف اورد هم بيش ازين پاي به يك موي مژه برگيرد از جاي 265 يكي پرسيد ازو روز- دگر بار دگر بار كه عارف كيست اي استاد اسرار-- چنين گفت او كه عارف ناتواني كه نارد تاب	127	6781146860128062936	546	918.5	417	709	77.00987243652344	108	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms133	true	4995497186929062667	0	167	0	711	1249	300	زماني 6 يكي برجست و گفت اي عالم افروز تو عارف را چنين گفتي فلان روز 7 كنون امروز ميگوءي چنين تو تناقض مينهي در راه دين تو 8 جوابي داد شبلي روشن ان روز كه اي ساءل نبو--------------------دم من من ان روز --9 ولي چون من منم امروز عاشق ازين بهتر جوابت نيست صادق 10 هر انكو يك جهت بيند جمالي نباشد ديدن او را كمالي 11 ببايد ديد نيكي و بدي هم مقامات خودي و بيخودي هم 12 ولي چون ان همه پيوسته بيني بد-و نيكش همه در بسته بيني 13 اگر بيني بدي نيكو بود ان براي انكه ان از او بود ان 14 ز معشوقت مبين عضوي بريده بهم پيوسته بين چون اهل ديده 15 ز يك عضوش مشو از دست زنهار كه هفت اندام بايد ديد هموار 16 كه چون هم خانه و هم سقف بيني جهاني عشق بر خود وقف بيني 1 مگر روزي اياز سيم اندام-- چو جانها سوخت تنها شد ب--حمام 2 رفيقي گفت با محمود پيروز كه محبوبت ---	133	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms127	false	-2997699203186359558	151	300	664	1355	1359	301	زماني-- يكي برجست و گفت اي عالم افروز تو عارف را چنين گفتي فلان روز-- كنون امروز ميگويي چنين تو تناقض مينهي در راه دين تو --جوابي داد شبلي روشن ان روز كه اي ساءل نبودم مر كه اي ساءل نبودم من من ان روز 320 ولي چون من منم امروز عاجز ازين بهتر جوابت نيست هرگز 0 كسي --كو يك جهت بيند جمالي نباشد ديدن او را كمالي--- ببايد ديد نيكي و بدي هم مقامات خودي و بيخودي هم--- ولي چون ان همه پيرسته بيني بد و نيكش به image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0139png 32-----------------------ز معشوقت مبين عضوي بريده بهم پيوسته بين چون اهل ديده----- يك عضوش مشو از دست زنهار-كه هفت اندام بايد ديد هموار--- كه چون هم خانه و هم سقف بيني جهاني عشق بر خود وقف بيني-- مگر روزي اياز سيم اندامچو چو جانها سوخت تنها شد به حمام-- رفيقي گفت با محمود پيروز كه مقصودت به	127	6781146860128062936	593	1025.0	457	741	80.02699279785156	125	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms133	true	4995497186929062667	168	299	719	1245	1249	300	امروز 3- چو شه را اين سخن در گوش امد چو درياءي دلش در جوش امد 4 چو مردي حال كرده شاه عالي سوي حمام شد خالي و حالي 5----- بديد القصه روي ان پريوش وزو ديوار گرمابه پر اتش 6 ز عكس صورتش ديوار حمام همه رقاص گشته از در و بام 7 چو خسرو حسن سر تا پاي او ديد همه جان وقف يك يك جاي او ديد 8 --دلش چون ماهءي بر تابه افتاد وزان اتش دران گرمابه افتاد 9--- اياز افتاد در پايش كه اي شاه چه افتادت بگ--و امروز در راه 10 كه عقل تو كه عقلي بود كامل چنان عقلي چو عقلي گشت زاءل 11 شهش گفتا چو رويت در نظر بود ز يك يك بند تو دل بيخبر بود 12 كنون چون ديده امد	133	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms128	false	4311237661617236708	1	119	4	506	1353	301	امروز 38 چو شه را اين سخن در گوش امد چو دريايي دلش در جوش امد-- چو مردي حال كرده شاه عالي سوي حمام شد------- حالي و خالي بديد القصه روي ان پريوش وزو ديوار گرمابه در اتش-- ز عكس صورتش ديوار حمام-همه رقاص گشته از ------------و خسرو حسن سرتا--پاي او ديد همه جان وقف يك-يك جاي او ديد 385 دلش چون ماهيي بر تابه افتاد وزان اتش دران گرمابه افتاد 3085 اياز افتاد در پايش كه اي شاه چه افتادت به نو امروز در راه كه--- عقل تو كه عاقل بود كامل -نظر كردم چو نقلي گشت زايل--- شهش گفتا چو رويت در نظر بود ز يك يك بند تو دل بيخبر بود--- كنون چون ديده امد	128	6781146860128062936	466	822.5	351	539	86.4563980102539	103	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms134	true	-9125909885799819321	1	213	5	893	1264	300	شدم چون بند بندت مستمندت 13- مرا از عشق رويت جان همي سوخت كنون صد اتش ديگر برافروخت 14 چو يك يك بندت امد دلنوازم كنون من با كدامين عشق بازم 15 دلا معشوق را در جان نشان تو نثارش كن ز چشم در فشان تو 16 چو او بنشست بر تخت دل تو بينداخت ان همه رخت دل تو 17 تو از شادي او از جاي ميرو ---گهي بر سر گهي بر پاي ميرو 18-- تماشا ميكن و ميخور جهاني كه تو خوردي جهاني هر زماني 19 ولي گر خلق گرد ايد هزاران كنند از جهل بر تو تيرباران 20 چو معشوق تو با تو در حضورست اگر اهي كني از كار دورست 1 بكاري بايزيد عالم افروز- بصرافان گذر ميرد يك روز 2 يكي قلاش را در پيش ره ديد ز سر تا پاي او غرق گنه --------------------------ديد 3 چ---نان ميزد كسي حدش بغايت كه خون ميريخت بيحد و نهايت 4 دران سختي نميكرد اه قلاش كه ميخنديد و پس ميگفت اي كاش 5 --------------------كه دايم همچنينم ميزدندي به تيغ اتشينم ميزدندي 6 چنان زان رند شيخ دين عجب ماند كه در ان جايگه تا وقت شب ماند 7 چو اخر حد او امد ب--انجام ازو پرسيد پنهان پير بسطام 8 كه چندين زخم خورده خون برفته تو چون گل	134	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms128	false	4311237661617236708	120	301	514	1353	1353	301	شدم چون بندب-ندت مستمندت 390 مرا از عشق رويت جان همي سوخت كنون صد اتش ديگر برافروخت--- چو يك-يك بندت امد دلنوازم كنون من با كدامين عشق بازم 0 ذ-لا معشوق را در جان نشان تو نثارش كن ز چشم در-فشان تو ---چو او بنشست بر تخت دل تو-بينداخت ان همه رخت دل تو--- تو از شادي او از جاي ميرو يروگهي تا سر گهي تا پاي ميرو 3095 تماشا ميكن و ميخور جهاني كه تو خوردي جهاني هر زماني--- ولي گر خلق گرد ايد هزاران image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0144png به صرافان گذر ميكرد يك روز به ----------كاري بايزيد عالم افروزبه صرافانگ------------------------------------------- ز سر تا پاي او غرق گنه ديد يكي قلاش را در پيش ره ديد 3100 چنان ميزد كسي حدش بغايت كه خون ميريخت بيحد و نهايت------- سختي نميكرد-اه قلاش كه ميخنديد و پس ميگفت اي كاش به تيغ اتشينم ميزدندي كه دايم همچنينم ميزدنديب چ-----------------------نان زان رند شيخ دين عجب ماند كه انجا از براي ان سبب ماند ----چو اخر حد او امد به انجام ازو پرسيد پنهان پير بسطاء 5-كه چندين زخم خورده خون برفته تو چون گل-	128	6781146860128062936	661	1099.5	511	946	69.87315368652344	141	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms134	true	-9125909885799819321	213	300	893	1264	1264	300	مانده خندان و شكفته 9 نه اهي كرده نه اشكي فشانده منم در كار تو حيران بمانده 10 مرا اگاه كن تا سر اين چيست كه در محنت---------- توان خوش خوش چنين زيست 11 چنين گفت ان زمان قلاش مهجور كه بود اي شيخ معشوق من از دور 12 ستاده بود جاءي بر كناره نبودش هيچ كاري جز نظاره 13---------------------------- چو من مي-ديدمش استاده در راه نبودم ان زمان از درد اگاه 14 مرا ان لحظه گر صد زخم بودي ب--چشمم چشم زخمي كي نمودي 15 ستاده-	134	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms129	false	-1034446595384664926	0	81	0	353	1352	301	مانده خندان و شكفته --نه اهي كرده نه اشكي فشانده منم در كار تو حيران بمانده م---را اگاه كن تا سر اين چيست كه در محنت كجا چندين توا-------------ن زيست جوابش داد -------ان قلاش مهجور كه بود اي شيخ معشوق من از دور نظر ميكرد بر من از-- كناره نبودش هيچ كاري جز نظاره نبودم ان زمان از درد اگاه 3110 چو من مي ديدمش استاده در راه مرا------------------------------ان لحظه گر صد زخم بودي به چشمم چشم زخمي كم نمودي--- ستاده	129	6781146860128062936	277	444.5	212	413	67.07022094726562	55	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms135	true	-8311663002800579932	0	230	0	969	1284	300	بهر من معشوق بر پاي چگونه من نباشم پاي بر جاي 16 چو بشنود اين سخن مرد يگانه ز چشمش گشت سيل- خون روانه 17 بدل ميگفت اي پير سيه روز ازين قلاش راه دين بياموز 18-- همه كار تو در دين باژگونه ست ببين تا خود تو چوني او چگونه-ست 19 ترا زين رند دين ميبايد اموخت گر اموزي چنين ميبايد اموخت 20 بسي باشد كه در دين اهل تسليم ز كمتر بنده گيرند تعليم 1 مگر ابن المبارك بامدادي ب--ره ميرفت برفي بود- و بادي 2 غلامي ديد يك پيراهن او را كه ميلرزيد از سرما تن او را 3 -بدو گفتا چرا با خواجه اين راز نگوءي تا ترا جامه كند ساز 4 ---غلامك گفت من با خواجه خ-ويش چه گويم چون مرا بيند كم و پيش 5 چو او ميبيندم روشن چه گويم چو او به داند از من من چه جويم 6 چو بشنيد اين سخن ابن المبارك برامد اتش از جانش ب--تارك 7------------------------ بزد يك نعره و بيهوش افتاد چنان گويا كسي خاموش افتاد 8 زبان بگشاد چون با خويش امد كه ما را رهبري در پيش امد 9 الا اي راه بينان حقيقت دراموزيد ازين هندو طريقت 10 ك-------------------------ه ميداند كه در هر سينه-- چيست ز چندين خلق داغش بر دل كيست 11 دلي كز داغ او اگاه گردد رهش در يك نفس كوتاه گردد 12----------------------------------- كه هر دل را كه از داغش	135	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms129	false	-1034446595384664926	81	299	353	1342	1352	301	بهر من معشوق بر پاي چگونه من نباشم پاي بر جاي چو--- بشنود اين سخن مرد يگانه ز چشمش گشت سيلي خون روانه به -دل ميگفت اي پير سيه روز ازان قلاش راه دين دراموز 3115 همه كار تو در دين باژگونه ست ببين تا خود تو چوني او چگونه ست ---ترا زين رند دين ميبايد اموخت گر اموزي چنين ميبايد اموخت 0 image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0141png---------- مگر ابن-المبارك بامدادي به ره ميرفت ب--ي بودي و بادي --غلامي ديد يك پيراهن او را همي -لرزيد از سرما تن او را 312بدو گفتا چرا با خواجه اين راز نگويي تا ترا جامه كند ساز 3120 غلامك گفت من با خواجها خويش چه گويم زانك مي-بيند كم و بيش و--- او ميبيندم روشن چه گويم چو او به داند از من من چه جويم عو-- بشنيد اين سخن ابن-المبارك برامد اتش از جانش به تارك چنان گويا كسي خاموش افتاد بزد يك نعره و بيهوش افتاد-چنان گوياكس---------------- زبان بگشاد چون با خويش امد كه ما را رهبري در پيش امد 0 در ا----------------------موزيد ازين هندو طريقت الا اي راه بينان جقيقتدر ام كه ميداند كه در هر سينهاي چيست ز چندين خلق داغش بر دل ----------ي كز داغ او اگاه گر-د رهش در يك نفس كوتاه گردد نشان است به يكدم پايكوبان جانفشان است كه هر دل را كه از داغش	129	6781146860128062936	799	1344.0	608	1069	74.74275207519531	167	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms135	true	-8311663002800579932	238	299	1007	1283	1284	300	چنان كان حبشي از-داغش خبر يافت بيك -دم عمر ضايع كرده دريافت 1 يكي حبشي بر پيغامبر امد كه توبه ميكنم وقتش درامد 2 اگر عفو--ست و-گر توبه قبول--ست مرا بر پشتي چون تو رسولست 3 پيمبر گفت چون تو توبه كردي يقين ميدان كه امرزيده گردي 4---------------------------- دگر ره گفت ان حبشي كه انگاه كه بودم در گناه خويش گمراه	135	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms130	false	434704749974996232	1	63	2	281	1368	301	چنان كان حبشي از داغش خبر يافت به يكدم عمر ضايع كرده دريافت ---كي حبشي بر پيغامبر امد كه توبت ميكنم وقتش درامد-- اگر عفو است و گر توبت قبول است مرا بر پشتي چون تو رسول است--------------------------- يقين ميدان كه امرزيده گردي پيمبر گفت چون تو توبه كردييقي دگر ره گفت ان حبشي كه انگاه كه بودم در گناه خويش گمراه	130	6781146860128062936	234	397.0	183	311	75.24115753173828	41	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms136	true	9213925527950108861	1	245	6	1031	1251	300	حق چو نپسنديده باشد ميان ان گناهم ديده باشد 6 پيمبر گفت پس تو مينداني كه بر حق ذره-- نبود نهاني 7 گناهت ذره ذره ديده باشد وليكن از كرم پوشيده باشد 8 چو حبشي اين سخن بشنيد ناگاه براورد از دل پر خون يكي اه 9 چ-----------------------------------------------------------------------نان ان اهش از دل تاختن كرد كه مرغ جانش را بيخويشتن كرد 10 به پيش مصطفي بر خاك افتاد سوي حق پاك رفت و پاك افتاد 11 صلا در داد ياران را پيمبر كه بشتابيد اي اصحاب يكسر 12 كه تا بر-كشته- حق غرق تشوير بگوءيد و بپيونديد تكبير 13 كسي كو كشته شرم و حيا شد اگر مرد او تن او توتيا شد 14 اگر تو ذره--------------------------- خاكش ببوءي بود صد بحر پر تشوير گوءي 1-- عروسي خواست مردي چون نگاري ب---------مهر خود نديدش برقراري 2 چو ان شوهر ب--مهر خود نديدش نشان دختر بخرد نديدش 3 همه تن چون گلاب انجا عرق كرد چو گل جان را بجاي جامه شق كرد 4 چو مرد از شرم--- زن را انچنان ديد وزان دلتنگي او را بيم جان ديد 5 دل ان مرد خست از خجلت او بصحت برگرفت ان علت او 6--- بدو گفتا كه من ايمان ندارم اگر اين سر تو پنهان ندارم 7 نگردد مادرت زين راز اگاه پدر را خود كجا باشد درين راه 8 چو خالي نيست از عيب ادمي زاد اگر عيبي ترا در راه افتاد 9 بپوشم تا بپوشد كردگارم كه من ----------بيش از تو در ت-ن عيب دارم	136	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms130	false	434704749974996232	64	300	290	1366	1368	301	حق چو نپسنديده باشد ميان ان گناهم ديده باشد پي--مبر گفت پس تو مينداني كه بر حق ذرهاي نبود نهاني ك--ناهت ذره ذره ديده باشد وليكن از كرم پوشيده باشد-- چو حبشي اين سخن بشنيد ناگا- براورد از دل پر-خون يكي image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0146png كه مرغ جاينش را بي خويشتن كرد چنان ان اهش از دل تاختن كرد 314--------------------------0 به پيش مصطفي در خاك افتاد سوي حق پاك رفت و پاك افتاد صلا----در داد ياران را پيمبر كه بشتابيد اي اصحاب يكسر--- كه تا بر كشتها حق غرق تشويربگري-يد و بپيونديد ت---------------كبير شرم و حيا-شد اگر مرد او تن او توتيا شد كسي كو كشتها شرم و حياشد كه گر هر ذره از خاكش ببويي بود صد بحر پرتش-وير گويي 125 عروسي خواست مردي چون نگاري به مهر به مهر خود نديدش برقراري-- چو ان شوهر به مهر خود نديدش-نشان دختر بخرد نديدش ل---ه تن چون گلاب انجا عرق كرد چو-گل جان را بجاي جامه شق كرد-- چو مرد از شرم ان زن را چ--نان ديد وزان دلتنگي او را بيم جان ديد دلش مجروح گشت --از خجلت او بصحت برگرفت ان علت او 2150 بدو گفتا كه من ايمان ندارم اگر اين سر تو پنهان ندارم-- نگردد مادرت زين راز اگاه پدر راكي خبر ب--اشد درين راه-- چو خالي نيست از عيب ادمي-زاد اگر عيبي ترا در راه افتاد --بپوشم تا بپوشد كردگارم كه من بيش كه من بيش از تو در دين عيب دارم	130	6781146860128062936	879	1557.0	676	1157	75.97234344482422	186	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms136	true	9213925527950108861	247	300	1037	1251	1251	300	دل خوش دار و چندين زين مكن ياد دگر هرگز مبادت زين سخن ياد 11 چو شد روز دگر بگذشت اين حال بريخت ان مرغ زرين را پر وبال 12 چنان در ورطه- بيماري افتاد كه در يك روز در صد زاري افتاد 13 رگ و پي همچو چنگش در فغان ماند همه-	136	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms131	false	-4282404224573729031	0	48	0	195	1336	301	دل خوش دار و چندين زان مكن ياد دگر هرگز مبادت اي ه35-------- چو شد روز دگر بگذشت ا-ن حال بريخت ان مرغ زرين را پر ---------نان در ورطها بيماري افتاد كه در يك روز در صد زاري افتاد--- رگ و پي همچو چنگش در فغان ماند همه	131	6781146860128062936	187	329.5	141	216	86.5740737915039	41	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms137	true	6829949046989857681	0	256	0	1090	1277	300	مغزش چو خرما استخوان ماند 14 چو شوهر ديد روي چون زر او طبيب اورد حالي بر سر او 15 كجا يك ذره درمان را اثر بود كه هر دم زرد روءي تازهتر بود 16- زبان بگشاد شوهر در نهاني كه كشتي خويشتن را در جواني 17 اگر----------------------------------------- ان خواستي تا من بپوشم بپوشيدم وزين معني خموشم 18 وگر ان بود راي تو كزين كار----------- مرا نبود خبر نابوده انگار 19 چ--------------------------را زين غم بسي تيمار خوردي كه تا خود را چينن بيمار كردي 20 چنين گفت انگه ان زن كاي نكوجفت ز چون تو مرد نايد جز نكو گفت 21 -تو انچ از تو سزد گفتي و كردي غم جان من بيچاره خوردي 22 ولي من اين خجالت را چه سازم كه ميدانم كه ميداني تو رازم 23 چو تو هستي خبردار از گناهم كجا برخيزد اين اتش ز راهم 24 بگفت اين وز خج-لت بيخبر گشت سيه شد روزش و حالش دگر گشت 25 چو چيزي را كه بودش ان ببخشيد نماندش هيچ چيزي جان ببخشيد 26 اگر يك قطره شد در بحر كل غرق چرا ريزي ازين غم خاك بر فرق 27-------------------- مشو چون قطره زين غم بي سر و پا كه اولي-تر بود قطره بدريا 28 چ---------------------------را زادي چو ميمردي چنين زار ترا نازاده مردن به شرروار 29 چرا برخاستي چون ميبخفتي چرا ميامدي چون ميبرفتي 1 چو اسكندر بزاري در زمين خفت حكيمي بر سر خاكش چنين گفت 2 كه شاها تو سفر بسيار كردي وليكن نه چنين كين بار كردي 3 بسي گرد جهان گشتي چو افلاك كنون گشتي تو	137	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms131	false	-4282404224573729031	48	301	195	1336	1336	301	مغزش چو خزما استخوان ماند--- چو شوهر ديد روي چون زر او-طبيب اورد حالي ب ----------كجا يك ذره درمان را اثر بود كه هر دم زرد رو-يش زردتر بود 240 زبان بگشادشو-هر در-نهاني كه كشتي خويشتن را در جواني image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0143png ر ان خواستي تا من بپوشم بپوشيدم وزين معني خموشم--- وگر ان بود راي تو كزين كارمرا نبود خب مرا نبود خبر نابوده انگار كه تا خود را چنين بيمار كردي چرا زين غم بسي تيمار خوردي كه تا خود را چنين گ-------------------فت انگه ان زن كاي نكوجفت ز چون تو مرد نايد جز نكو گفت 3160تو انچ از تو سزد گفتي و كردي غم جان من بيچاره خوردي--- ولي من اين خجالت را چه سازم كه ميدانم كه ميداني تو رازم--- چو تو هستي خبردار از گناهم كجا برخيزد اين اتش ز راه---- بگفت اين وز خجالت بيخبر گشت سيه شد روزش و حالش دگر گش- چو هر چيزي--- كه بودش ان ببخشيد نماندش هيچ ديگر جان ببخشيد 317اگر يك قطره شد در بحر كل غرق چرا ريزي ازين غم خاك ب كه اولي تر بود قطره به دريا مشو چون قطره زين غم بي سر و پا كه اولي تر بود بردي چنين زار چو زادي مرگ را گشتي سزاوار چرا زادي چو ميمردي چنين زار چو چرا ميامدي چون ميبرفتي ---چرا برخاستي چون ميبخفتي چرا ميامدي ع--------------و اسكندر بزاري در زمين خفت حكيمي بر سر خاكش چنين گفت 25كه شاها تو سفر بسيار كردي وليكن نه چنين كين بار -------بسي گرد جهان گشتي چو افلاك كنون گشتي تو-	131	6781146860128062936	932	1626.0	712	1219	76.45610809326172	201	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms137	true	6829949046989857681	256	300	1090	1277	1277	300	از گشت جهان پاك 4 چرا چون ميشدي ميامدي تو چرا ميامدي چون ميشدي تو 5 نه ازگنج- اگهي اينجا كه هستي نه اگه تا كه انجا ميفرستي 6 چرا بايست چندين بند اخر ازين امد شدن تا چند اخر 1-- يكي ديوانه-- بي-	137	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms132	false	-4610850344294460475	0	42	0	181	1395	301	از گشت جهان پاك ج--را چون ميشدي ميامدي تو چرا ميامدي چون ميشدي تو --نه از هيچ اگهي ا-نجا كه هستي نه اگه تا چه انجا مي -------چرا بايست چندين بند اخر ازين امد شدن تا چند اخر 380 يكي ديوانهاي بي	132	6781146860128062936	168	287.0	129	193	87.046630859375	33	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms138	true	4594035188211516476	0	259	0	1133	1296	300	پا و سر بود كه هر روزش ز-هر روزي بتر بود 2-------------------------------------------- دلش بگرفته بود از خلق و--ز خويش نه از پس هيچ ره بودش نه از پيش 3 زبان بگشاد ك-اي داننده- راز چو نيست اين افرينش را سري باز 4 ترا تا كي ز بردن و اوريدن دلت نگرفت يا رب ز افريدن ------------------------------------------------------------------------------------------5 مرا گوءي چو رفتي زين جهان تو نشاني باز ده ما را بجان تو 6 چو جانم بيجهان ماند از جهان باز كسي جويد نشان از بين----------شان باز 7 نميدانم كه درمانم چه چيز--ست دل من چيست يا جانم چه چيزست 8 ندارد چاره اين بيچاره خ-ويش ز-ناهمواري همواره- خويش 9 فرو رفتم ب--هر كوءي وسوء-ي ولي بر-نامدم از هيچ روءي 1--0 بسي گرد جهان برگشتهام من براي اين چنين سرگشتهام من 11 ز بستان الستم باز كندند نگونسارم بدين زندان فكندند 12 ازان سر گشته و گم كرده راهم كه يك دم بركنار دايه خواهم 13 از انجا كامدم بيخويش و بي-كس اگر انجا رسم اين دولتم بس 14 اگر انجا رسم ورنه درين سوز ب-سر ميگردم از حيرت شب و روز 15 دلم پر درد و جانم پر دريغ--ست كه روزم تيره ماهم زير ميغ--ست 16 اگر پايم درين منزل بماند دلم ناچيز گردد گل بماند 17 ز كوري پشت بر اسرار كرديم ب-غفلت خرقه را زنار كرديم 18 --------------------------------خرد داديم و خر طبعي خريديم ادب داديم و گستاخي گزيديم 19 اگر دل هم درين سودا بماند تكاپوءي ب--دست ما بماند 20 چه سود از عمر چون سودي نديديم و--گر ديديم به بودي نديديم 21 دلا چندم كشي چندم گدازي كه	138	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms132	false	-4610850344294460475	42	301	181	1395	1395	301	پا-و سر بدو كه هر روزش ز هر روزش بتر-بود image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0148png دلش بگرفته بود از خلق و از خويش نه از پس هيچ ره بودش نه از پيش-- زبان بگشاد كداي دانندها راز چو نيست اين افرينش را سري باز ريدند------------------------لت نگرفت يا رب ز افريدن ترا تاكي زبردن و اوريدندلت نا سرشك خونم از دريا فزون است چه ميگويم جهان پر موج خون است 2185 مراگوي-ي چو رفتي از ج-هان تو نشاني باز-ده ما را زجان تو-- چو جانم بينشان ماند از جهان باز كسي---------- از بينشان ندهد نشان باز-- نميدانم كه درمانم چه چيز است دل من چيست يا جانم چه چيز است ندارد چاره اين بيچارها خويش ز ناهمواري هموارها خويش-- فرو رفتم به هر كويي و سويي ولي بر نامدم از هيچ رويي 3190 بسي گرد جهان درگشتهام من براي اين چنين سرگشتهام من ز پ---ستان الستم باز كندند نگونسارم بدين زندان فگندند--- ازان سر-گشته و گم-كرده راهم كه هر ساعت كنار دايه خواهم م بي خ--------------ويش و بي كس اگر انجا رسم اين دولتم بس--- اگر انجا-رسم ورنه دران سوزبه سر ميگردم از حيرت شب و رو ----دلم پر درد و جانم پر دريغ است كه روزم تيره ماهم زير ميغ است ---اگر پايم درين منزل بماند دلم ناچيز گردد-گل بماند--- ز كوري پشت بر اسرار كرديمبه غفلت خرقه را زنار كرديم--- خرد را چون خريداري نديديم تديديمخرد داديم و خر-طبعي خريديم -----------------------------اگر دل هم درين سودا بماند تكاپويي به دست ما بماند 20-چه سود از عمر چون سودي نديديم كه گر ديديم به بودي نديديم--- دلا چندم گشي چندم گدازي كه-	132	6781146860128062936	953	1572.0	745	1336	71.33233642578125	180	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms138	true	4594035188211516476	259	300	1133	1296	1296	300	نه سر مي نهي نه مي فرازي 22---------------------------------------------------- چو دردت هست مردي مرد بنشين بم--ردي بر سر اين درد بنشين 23 چو از دردي تو هر-دم سرنگون تر مرا تا چند گرداني بخون در 24 چو شمع-------------------------------------م هر زمان بر سر-	138	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms133	false	-4910200073308399023	0	52	0	250	1319	301	نه سر مي-نهي نه مي-فرازي مرا با تو چه بايد كرد اخر رد اخرنداري حاصلي جز درد اخر چو دردت هست مردي مرد بنشين به مردي بر سر اين درد بنشين--- چو از دردي تو هر دم سرنگون-تر مرا تا چند گرداني بخون در image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0145png م هر زمان بر سر	133	6781146860128062936	146	220.5	111	256	57.03125	33	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms139	true	7954149328107041662	0	255	0	1067	1253	300	نهي گاز ب--دستي ديگر-م جلوه دهي باز 25 اگر از پاي افتم گوءي-م خيز و-گر در تگ دوم گوءي مشو تيز 26 اگر نزديك و-گر از دور باشم همي تا من منم مهجور باشم 27 ندارم از ده و مه ده نشاني رهاءي ده مرا زين ده زماني 28 چو بو ايوب خود را خانه-- ساز چو خانه ساختي در نه بهم باز 29- كه تا ناگاه مهد مصطفاءي شود هم خانه -چون تو گداءي 3--0 اگر تو كافري ايمانت بخشد وگ-ر درمانده د--رمانت بخشد 31 ترا چون پير رهبر دستگير--ست مريدي كن كه اصل مرد پيرست 32--------------- چو از حق پير مرشد مطلق امد بعينه كار او كار حق امد 1 -----------حسن در بصره استاد جهان بود يكي همسايه گبرش ناتوان بود 2 مگر هشتاد سال اتش پرستي گرفته بود پيشه جور-- و مستي 3 بنام ان گبر شمعون بود در جمع همه سر پيش اتش داشت چون شمع 4 چو بيماري او از حد برون شد حسن را درد دل- در دل فزون شد 5 بدل گفتا كه بايد رفت امروز عيادت را و پرسيدن در ان سوز 6------------------------- چه گر گبري ز بي سرمايگانست وليكن اخر از همسايگانست 7 شد القصه حسن نزديك شمعون ميان خ-----------اك ديدش خفته در خون 8 سيه گشته ز دود اتشش روي نه جامه در برش پاكيزه نه موي 9 زبان بگشاد شيخ و گفت اي پير بترس اخر ز حق تا كي ز تقصير 10 --------------------همه عمر از هوس بر باد دادي ميان اتش و دود اوفتادي 11 بيازردي خداي خويشتن را گرو كردي ب--دوزخ جان	139	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms133	false	-4910200073308399023	52	301	250	1319	1319	301	نهي گاز به دستي هر دمم جلوه دهي باز--- اگر در پاي افتم گوءيام خيز و گر بر تگ دوم گويي مشو تيز ---اگر نزديك و گر از دور باشم-همي تا من منم مهجور-------- ندارم از ده و مه ده نشاني-رهايي ده مرا زين ده زم و بو--------ايوب خود را خانهاي ساز-چو خانه ساختي در نه زهم باز 321 كه تا انگاه مهد مصطفايي شود هم خانها چون تو گدايي 3210 اگر تو كافري ايمانت بخشد و گر درماندهاي درمانت بخشد--- ترا چون پير رهبر دستگير است مريدي كن كه اصل مرد بعينه كار او كار حق امد چو ال-حق پير مر-د مطلق امد بعينه كار يكي همسايه گبرش ناتوان بود حسن در بصره استاد جهان بود يكي همسايه 3215------------- مگر هشتاد سال اتش پرستي گرفته بود پيش از جهل و مستي به نام ان گبر شمعون بود در جمع همي سر پيش اتش داشت چون شمع --چو بيماري او از حد برون شد حسن را درد دين در دل فزون شد به دل گفتا كه بايد رفت امروز عيادت را و پرسيدش در ان سوز ولي اخر هم از همسايگان است چه گر گبري ز بي سرمايگان استولي 3320-----------------شد القصه حسن نزديك شمعون ميان خاك د ميان خاك ديدش خفته در خون-- سيه گشته ز دود اتشش روي-نه جامه در برش پاكيزه نه موي ن---------اد شيخ و گفت اي پير بترس اخر ز حق تا-كي ز تقصير ميان اتش و دود اوفتادي همه عمر از هوس بر باد دادي-------------------------- بيازردي خداي خويشتن را گرو كردي به دوزخ جان-	133	6781146860128062936	882	1469.5	672	1171	75.32023620605469	181	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms139	true	7954149328107041662	255	295	1067	1236	1253	300	و تن را 12-- تو پنداري كز اتش سود ديدي نميداني كز اتش دود ديدي 13 مكن اي خفته تا يابي رهاءي كه گر شيري تو با حق برنياءي 14 چرا از اتشي دل ميفروزي كه گر بربايدت حالي بسوزي	139	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms134	false	5278342458473776234	0	37	0	164	1381	301	و تن را 3225 تو پنداري كز اتش سود ديدي نميداني كز اتش دود ديدي--- مكن اي خفته تا يابي رهايي كه گر شيري تو با-حق برنيايي--- چرا از اتشي دل ميفروزي كه گر دريابدت حالي بسوزي	134	6781146860128062936	156	283.5	119	171	91.22807312011719	34	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms140	true	-7316706029280958022	0	273	0	1188	1295	300	ذره وفا نيست ازو موءي وفا جستن روا نيست 16 گر اتش را وفا بودي زماني ترا دادي دمي بار---------ي اماني 17-- تو كاتش ميپرستي روزگاريست بسوزد اخرت وين طرفه كاريست 18 ولي من كز دل و جان حق پرستم بر اتش در نگر اين لحظه دستم 19 كه تا اگه شوي تو اي گنه كار كه جز حق نيست در عالم نگهدار 20 بگف--------------------------ت اين و در اتش برد دستي كه در موءيش ن-امد زان شكستي 21------------------------- چو دست شيخ ديد ان -گبر فرتوت ز دست شيخ شد حيران و مبهوت 22 بتافت از پرده صبح اشناءي چو شمعي يافت شمعون روشناءي 23 حسن را گفت شيخا اين چه حالست---- كه اكنون مدت هفتاد سال--ست 24 كه من اتش پرستي پيشه دارم كنون از حق بسي انديشه دارم 25-------------------- درين معرض كه جان بر لب رسيد-ست دل تاريك را صبحي دميدست 26 چه سازم چاره- كارم چه داني كه بسياري نماند از- زندگاني 27-- زبان بگشاد شيخ و گفت اي پير مسلمان شو ترا اين--ست تدبير 28 پس انگه گفت شمعون كاي نكوكار بسي ازردهام حق را بگفتار 29 اگر تو اين زمانم يار گردي خطي بدهي و پذرفتار گردي 30 كه حق عفوم كند بي هيچ ازار دهد در جنتم تشريف ديدار 31 من ايمان ارم و با راه ايم ولي چون خط دهي- انگاه ايم 32 حسن بنوشت خطي و نكو كرد پذيرفتاري مقصود او كرد 33 دگرباره بگفت---- اي شيخ دين دار عدول بصره ميبايد ب--يكبار 34 كه بنويسند بر اين خط ---گواهي كه ميترسم من از قهر الهي 35 حسن فرمان ان گبر كهن كرد بزرگان را گواه ان سخن كرد 36 خط اورد و بشم--عون دادان-گاه مسلمان	140	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms134	false	5278342458473776234	44	301	224	1381	1381	301	ذره وفان-يست ازو مويي وفا جستن روا-نيست--- گر اتش را وفا بودي زماني ترا--------- باري دمي دادي اماني 2320 تو كاتش ميپرستي روزگاريست بسوزد اخرت وين طرفه كاريست ---ولي من كز دل و جان حق پرستم بر اتش مينهم -اين لحظه دستم -------------------------------كه جز حق نيست در عالم نگهدار كه تا اگه شوي تواي گنه كار كهبگفت اين و در اتش برد دستي كه در مو-يش نيامد زان شكستي ز دست شيخ حيران گشت و مبهوت چو دست شيخ ديد اين گبر فرتوت ز 220------------------------ بتافت از پرده صبح اشنايي چو شمعي يافت شمعون روشنايي ---حسن راگ-فت شيخا اين چه حال است ك كه اكنون مدت هفتاد سال است ---كه من اتش پرستي پيشه دارم كنون از حق بسي انديشه سمتدل تاريك را صبحي دميدهست درين معرض كه جان بر-لب رسيدهست دل------------------------ چه سازم چارها كارم چه داني كه بسياري نماند اين زندگاني 2240 زبان بگشاد شيخ و گفت اي پير مسلمان شو ترا اين است تدبير--- پس انگه گفت شمعون -اي نكوكار بسي ازردهام حق را چو كفار-- اگر توا-ين زمانم يارگ-ردي خطي بذهي و پذرفتار گردي--- كه حق عفوم كند بي هيچ ازار دهد در جنتم تشريف ديدار ---من ايمان ارم و با-راه ايم ولي چون خط دهيم انگاه ايم 5 -حسن بنوشت خطي و نكو كرد پذيرفتاري مقصود او كرد--- دگر- ره -گفت گبر اي شيخ دين دار عدول بصره ميبايد به يكبار ---كه بنويسند ---اين خط را گواهي كه ميترسم من از قهر الهي ---حسن فرمان ان گبر كهن كرد بزرگان را-گواه ان سخن كرد--- خط اورد و به شمعون داد انگاه مسلمان-	134	6781146860128062936	994	1671.0	770	1298	76.57935333251953	199	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms141	true	-8719091853097340483	1	281	5	1233	1307	300	خويش در خاك كهن نه 39 بگفت اين و برامد جان پاكش----- جهاني خلق گرد امد ب--خاكش 40 -------------------------------------------نهادند ان خطش در دست انگاه نشستند ان جماعت تا شبانگاه 41 نخفت ان شب حسن در فكر ميبود همه شب در نماز و ذكر ميبود 42 ب--دل ميگفت زيرك اوستادم كه نادانسته خطي باز دادم 43 دليري كردم و از جهل بود ان ندانم تا قوي يا سهل بود ان 44 چو مي-ترسم كه من خود غرقه ميرم چگونه غرقه-- را دست گيرم 45 چو محرومم ز ملك اب و گل من چگونه ملك حق كردم سجل من 46 درين انديشه بود او تا سحرگاه رسولي در رسيد از خواب ناگاه 47 چنان درخ-واب ديد ان شمع ايمان كه شمعون بود در جنت خرامان 48 ز عز پادشاهي تاج بر سر ز تشريف الهي حله در بر 49------------------------------ لبي خندان رخي تابان چو خورشيد مسلم كرده دارالمك جاويد 50 حسن گفتش كه هين چوني درين دار چ-------------نين گفتا چه ميپرسي ببين كار 51 سراي من بهشت جاودان كرد ب--فضل خويش ديدارم ع-يان كرد 52 كنون تو از پذيرفتاري خويش شدي فارغ بگير اين خط مينديش 53 حسن گف--------------------------------تا چو گشتم باز هشيار خطم در دست بود و ديده بيدار 54 اگر درمان كني درمان چنين كن پذيرفتاري ايمان چنين كن ebkhsh 12 1 پسر گفتش اگر جاهم حرام--ست بگو تا جام جم باري كدامست 2 كه گر وجدان جام جم عزيز--ست ندانم جام جم باري-- چه چيز--ست 1- پدر بگشاد الماس زبان را بسفت انگه گهرهاي بيان را 2 پسر را گفت -گر داري هدايت همه ع---------مرت تمام--ست اين حكايت 1 --------------------------------------------نشسته بود كيخسرو چو جمشيد نهاده جام جم در پيش خورشيد 2 نگه ميكرد سر هفت كشور وز انجا شد	141	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms135	false	-8710598615461784333	30	302	123	1395	1395	302	خويش در خاك كهن نه--- بگفت اين و برامد جان پاكشجهاني جهاني خلق گرد امد به خاكش image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0147png نهادند ان خطش در دست انگ-ه نشستند ان جماعت تا شبانگاه--- نخفت ان شب حسن در فكر ميبود همه شب در نماز و ذكر ميبود 290به دل ميگفت زيرك اوستادم كه نادانسته خطي مي بدادم--- دليري كردم و بر جهل بود ان ندانم تا قوي يا سهل بود ان ---چو مي ترسم كه من خود غرقه ميرم چگونه غرقهاي را دست گيرم ---چو محرومم ز ملك اب و-گل من چگونه ملك حق كردم سجل من د---رين انديشه بود او تا سحرگاه رسولي در رسيد از خواب ناگاه--- چنان در خواب ديد ان شمع ايمان كه شمعون بود در جنت خرامان--- ز عز پادشاهي تاج بر سر ز تشريف الهي حله در بر نورشيد مسلم گشته دار الملك جاويد لبي خندان رخي تابان چو خورشيد-مسل حسن گ-----------------------فتش كه هان چوني درين كار عوني درين كارچنين گفتا چه ميپرسي ببين كار--- سراي من بهشت جاودان كرد به فضل خويش ديدارم عنيان كرد شدي----------------------------- فارغ بگير اين خط مينديش 65كنون تو از پذيرفتاري خويش شدي فار سن گفتا چو چشمم گشت بيدار خطم در دست بود و عقل بر كار -------------------------------------------------------------------پسر گفتش اگر جاهم حرام است بگو تا جام جم باري كدام است كه گر وجدان جام جم عزيز است ندانم جام جم تا خود چه چيز است 32 پدر بگشاد الماس زبان ر- بسفت انگه گهرهاي بيان را --پسر را گفت اگر داري هدايت همه عمرت همه عمرت تمام است اين حكايت image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0152png نشسته بود كيخسرو چو جمشيد نهاده جام جم در پيش خورشيد-- نگه ميكرد سر هفت كشور وز انجا شد-	135	6781146860128062936	1012	1725.5	779	1427	70.91800689697266	201	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms142	true	-1748755859999176041	1	284	4	1158	1219	300	بودش كه جام جم به بيند همه عالم دمي ----درهم به بيند 5 اگرچه جمله ع-الم همي ديد ولي درج-ام جام جم نميديد 6 بسي زير و زبر امد در ان راز حجابي مينشد از پيش او باز 7 باخر گشت نقشي اشكارا كه در ما كي تواني ديد ما را 8 چو ما فاني شديم از خويشتن پاك كه بيند نقش ما در عالم خاك 9 چو فاني گشت از ما جسم و جان هم ز ما نه نام ماند و نه نشان هم 10 تو باشي هرچه بيني ما نباشيم كه ما هرگز دگر پيدا نباشيم 11 چو نقش ما به بي نقشي بدل شد چه جوءي نقش ما چون با ازل شد 12 همه چيزي ب--ما زان ميتوان ديد كه ممكن نيست ما را در ميان ديد 13 وجود ما اگر يك ذره بودي هنوز ان ذره در خود غره بودي 14 نه بيند كس ز ما يك ذره جاويد كه از ذره نگردد ذره خورشيد 15 اگر از خويش ميجوءي خبر تو بمير از خود مكن در خود نظر تو 16 اگ---------------------------------------------------رچه لعبتان ديده خردند ولي از خويشتن پيش از تو مردند 17 ازان يك ذره روي خود نديدند كه تا بودند مرگ خود گزينند --18 ازان پيوسته خويش از عز نه بينند كه خود را مردگان هرگز نه بينند 19 اگر در مرگ خواهي زندگاني گمان زندگاني مرگ داني 20 اگر خواهي تو نقش جاودان ي------------افت چنان نقشي به بي نقشي توان يافت 21 كنون گر همچو ما خواهي چو ما -----------شو بترك خود بگو از خود فنا شو 22 حصاري از فنا بايد درين كوي وگرنه بر تو زخم ايد ز هر سوي 23- چو كيخسرو ازان راز اگهي ي-----افت ز ملك خويش دست خود تهي يافت	142	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms136	false	-8774389649492264321	18	295	75	1260	1317	301	بودش كه جام جم بب--يند همه ---ميديد تا ان هم ب--بيند اگ--رچه جملها عالم همي ديد ولي در جام جام جم نميديد-- بسي زير و زبر امد در ان راز حجابي مينشد از پيش ان باز به اخر-گشت نقشي اشكارا كه در ما-كي تواند ديد ما را چو-- ما فاني شديم از خويشتن پاك كه بيند نقش ما در عالم خاك 28چو فاني گشت از ما-جسم و جان هم زما--نه نام ماند و نه نشان هم ---تو باشي هرچه باشي ما نباشيم كه ما هرگز دگر پيدا نباشيم--- چو نقش ما به بينق-شي بدل شد چه جويي نقش ما چون با ازل شد ---همه چيزي به ما زان ميتوان ديد كه ممكن نيست ما را در ميان ديد--- وجود ما-اگر يك ذره بودي هنوز ان ذره در خود غره بودي 2285نب-يند كس ز ما يك ذره جاويد كه از ذره نگردد غره خورشيد ---اگر از خويش ميجويي خبر تو بمير از خود مكن در خود نظر تو چو امد چشم را مرگ تو در گوش به مرگت گشت پيش تو سيهپوش اگرچه لعبتان ديده خردند ولي از خويشتن پيش از تو مردند ا---زان يك ذره روي خود نديدند كه تا بودند مرگ خود گزيدند 3390 ازان خواري خ-ويش از عز نبي--نند كه خود در مردگي ه-رگز ن--بينند ---اگر در مرگ خواهي زندگاني كمال زندگاني مرگ داني ---اگر خواهي تو نقش جاودان يافت جاودان يافت چنان نقشي به بين-قشي توان يافت--- كنون گر زانك ما خواهي چو ما شو لي چو ماشو بترك خود بگو از خود فنا شو ----صاري از فنا بايد درين كوي وگرنه بر تو زخم ايد ز هر سوي 240 چو كيخسرو ازان راز اگهي يافت يافت ز ملك خويش دست خود تهي يافت	136	6781146860128062936	1031	1845.0	781	1244	82.87781524658203	224	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms143	true	-4378881589916047454	1	300	3	1242	1242	300	چو صحراي خودي را سد خود ديد قباي بيخودي بر قد خود ديد 26 چو مردان ترك ملك كم بقا گفت شهادت گفت و بر دست فنا خفت 27 مگر لهراسپ انجا بود خواندش ب--جاي خويش در ملكت نشاندش 28 بغاري رفت و برد ان جام با خويش بزير برف شد ديگر مينديش 29 كسي كو غرق شد از وي اثر نيست وزو ساحل نشينان را خبر نيست 30 تو هم در عين گردابي بمانده نميداني كه در-خوابي بمانده 31 كه تو با ما يخي بر افتابي و يا-- كف گلي بر روي ابي 32 چو بي كشتي تو در دريا نشستي بگويد با تو دريا انچه هستي 1 مگر سنگ و كلوخي بود در راه ب--درياءي در افتادند ناگاه 2 بزاري سنگ گفتا غرقه گشتم كنون با قعر گويم سرگذشتم 3 وليكن ان كلوخ از خود فنا شد ندانم تا كجا رفت و كجا شد 4 كلوخ بي زبان اواز برداشت شنود اواز او هر كو خبر داشت 5 كه از من در دو عالم من نماند--ست وجودم يك سر سوزن نماندست 6 ز من نه جان و نه تن ميتوان ديد همه درياست روشن ميتوان ديد 7 اگر همرنگ دريا گردي امروز شوي در وي تو هم در شب افروز 8 وليكن تا تو خواهي بود خود را نخواهي يافت جان را و خرد را 1 مگر شبلي چو شمعي سر بسر-- سوز براه-- باديه ميرفت يك روز 2 جواني ديد همچون شمع مجلس ب--دست اورده شاخي چند --------------------------------------------------نرگس 3 قصب بر سر يكي نعلين در پاي خرامان با لباسي مجلس اراي 4--------------------------- قدم ميزد ب--زيباءي و نازي چو كبكي كو بود ايمن ز بازي 5 بر او رفت شبلي از سر مهر بدو گفت اي جوان مشتري چهر 6 چنين گرم از كجا رفتي چنين شاد جوان ماه رو گفتش ز بغداد 7 برون رفتم از-	143	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms137	false	6368818565775195422	12	261	47	1172	1352	301	چو صحراي خودي را سد خود ديد قباي بيخودي بر قد خود ديد--- چو مردان ترك بود كم بقا-گفت شهادت گفت و بر دست فنا خفت ---مگر لهراسپ انجا بود خواندش به جاي خويش در ملكت نشاندش به -غاري رفت و برد ان جام باخ-ويش بزير برف شد ديگر مينديش-------------------- وي اثر نيست ازو ساحل نشينان را خبر نيست------------ عين گردابي بمانده نميداني كه در خوابي بمانده--- كه تو با ما يخي بر افتابي ويا يك كف گلي در جوي ابي--- چو بي-كشتي تو در دريا نشستي بگويد با تو دريا انچه هستي 35مگر سنگ و كلوخي بود در راه به دريايي در افتادند ناگاه-- بزاري سنگ گفتا غرقه گشتم كنون با قعر گويم سرگذشتم ول--يكن ان كلوخ از خود فنا-شد ندانم تا-كجا رفت و كجا شد ك--لوخ بي-زبان اواز برداشت شنود اواز او هر-كو خبر داشت-- كه از من در دو عالم من نمانده ست وجودم يك سر سو 3310------- ز من نه جان و نه تن ميتوان ديد همه درياست روشن ميتوان ديد ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------مگر شبلي چو شمعي سر به سر سوز به راو باديه ميرفت يك روز --جواني ديد همچون شمع مجلس به دست اورده شاخي چند نرگس image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0154png ر---------------يكي نعلين در پاي خرامان با كتابي مجلس اراي 20قصب در سر يكي نعلين در پاي قدم ميزد به زيبايي و نازي چو-كبكي كو بود ايمن ز بازي --بر او رفت شبلي از سر مهر بدو گفت اي جوان مشتري چهر چ--نين گرم از كجا رفتي چنين شاد جوان ماه-رو گفتش ز بغداد-- برون رفتم از	137	6781146860128062936	995	1728.5	767	1334	74.58770751953125	216	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms144	true	9126713998123429535	0	43	0	184	1299	300	انجا صبحگاهي كنون در پيش دارم سخت راهي 8--- دو ساعت بود از بنگاه رفته برامد پنج روز از راه رفته 9 چو شد القصه شبلي تا حرمگاه يكي را ديد مست افتاده در راه 10 سته گشته ضعيف و ناتوان هم دلش	144	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms137	false	6368818565775195422	261	301	1172	1352	1352	301	انجا صبحگاهي كنون در پيش دارم سخت راهي 2320 دو ساعت بود از بنگاه رفته برامد پنج روز از راه رفته-- چو شد القصه شبلي تا حرمگاه يكي را ديد پست افتاده در راه--- سته گشته ضعيف و-ناتوان هم دلش-	137	6781146860128062936	175	320.5	136	187	93.5828857421875	39	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms144	true	9126713998123429535	43	300	184	1299	1299	300	رفته ز دست و بيم جان هم 11 حكاية كرد شبلي نزد ياران كه چون ديد او مرا اهسته نالان 12 مرا از پيش كعبه داد اواز كه اي بوبكر ميداني مرا باز 13 من ان نازك تن تازه جوانم كه ديدي در فلان جاءي چنانم 14 مرا با صد هزاران ناز و اعزاز به پيش خويش خواند و كرد در باز 15 بهر ساعت مرا گنجي دگر داد ب----هر دم انچه جستم بيشتر داد 16 كنون چون امدم با خود ب--يكبار بگردانيد بر فرقم چو پرگار 17 دلم خون كرد و اتش در من اند-------------اخت ز صحن گلشنم در-گلخن انداخت 18 به بيماري و فقرم مبتلا كرد ز گردونم ب---------يك ساعت جدا كرد 19 نه دل ماند و نه دنيا و نه دينم چنين كامروز ميبيني چنينم 20 ازو پرسيد شبلي ك-اي جوانمرد- چنين كت امر ميايد چنان گرد 21 جوابش داد كاي شيخ يگانه كرا اين برگ باشد جاودانه 22 نميدانم من مست اين معما كه مي--------------گويد تو باشي جمله يا ما 23 ازان مي-سوزم و زان ميگدازم كه موءي در نمي-گنجد چه سازم 24 تو خود در پيش چشم خود نشستي ز پيش چشم خود برخيز و رستي 25 فرستادند بهر سودت اينجا نديدم سود جز نابودت اينجا 26 چو بهره از همه چيزيت هيچست همه قسمت ز چندين پيچ پيچست 27 اگر تو ره روي عمري بسوزي كه جز هيچت نخواهد بود روزي 1 يكي شوريده ميشد--- سحرگاه سر خاك بزرگي ديد در راه 2 بسي سنگ نكو بر هم نهاده يكي نقش قوي محكم نهاده 3 زماني نيك چون انجا باستاد دل-	144	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms138	false	8496419963494773166	0	226	0	1047	1379	301	رفته ز دست و بيم جان هم--- حكايت كرد شبلي نزد ياران كه چون ديد او مرا اهسته نالان مرا----از پيش كعبه داد اواز كه اي بوبكر ميداني مرا باز 35 من ان نازك تن تازه جوانم كه ديدي در فلان جايي چنانم را-----با صد هزاران ناز و اعزاز به پيش خويش خواند و كرد در باز به -هر ساعت مرا-گنجي دگر دادبه به هر دم انچه جستم بيشتر داد--- كنون چون امدم با خود به يكبار بگردانيد بر فرقم چو پرگار--- دلم خون كرد و اتش در من انداخت در من انداخت ز صحن گلشنم در گلخن انداخت 3--به بيماري و فقرم مبتلا-كرد تلاكردز هر وقتم به يك ساعت جدا-كرد ---نه دل مانده -نه دنيا و نه دينم چنين كامروز ميبيني چنينم--- ازو پرسيد شبلي كماي جوانمردا چنين كت امر ميايد چنان گرد--- جوابش دادكهاي شيخ يگانه كرا اين برگ باشد جاودانه--- نميدانم من مست اين معما كه ميگويدتو ب كه ميگويد تو باشي جمله يا ما 25 ازان مي سوزم و زان ميگداز -كه مويي در نمي گنجد چه سازم ------خود در پيش چشم خود نشستي ز پيش چشم خود برخيز و رستي image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0151png------------------------------------------------------------------- اگر تو رهز-وي عمري بسوزي كه جز هيچت نخواهد بود روزي 3-يكي شوريده ميشد در سحرگاه سر خاك بزرگي ديد بر راه ا---ي سنگ نكو بر هم نهاده-يكي نقش قوي محكم نهاده-- زماني نيك چون انجا باستاد دل	138	6781146860128062936	916	1598.0	712	1166	78.55917358398438	189	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms145	true	9180650511423067759	0	74	0	318	1266	300	خود پيش جان او فرستاد 4 چنين گفت او كه اين شخصي كه خفت-ست ندار-----------د هيچ ازان كارش نهفست 5 چ-نين مردي قوي جان عزيزش ----------نميبينم درين ره هيچ چيزش 6 جز اين سنگي كه بر گورش نهادند نصيبي از همه كونش ندادند 7----------------------- بدو گفتند روشن كن تو ما را چنان كين راز گردد اشكارا 8 چنين گفت او كه اين مرديست خفته بترك دنيي و عقبي گرفته 9 نه دنيا دارد و	145	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms138	false	8496419963494773166	228	301	1052	1379	1379	301	خود پيش جان او فرستاد-- چنين گفت او كه اين شخصي كه خفتهست ندارد هيع تندارد هيچ اي-ن كاري نهفته ست چنين مردي قوي جان عزيزش ن ان عزيزشنميبينم درين ره هيچ چيزش--------- سنگي كه بر گورش نهادند نصيبي از همه كونش ندادند چنان كين راز گردد اشكارا بدو گفتند روشن كن تو ما را چنان كين را ت او كه ----------------------اين مرديست خفته بترك دنيي و عقبي گرفته-- نه دنيا دارد و-	138	6781146860128062936	264	460.5	205	364	72.52747344970703	52	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms145	true	9180650511423067759	75	300	321	1266	1266	300	اخرت نيز كه او بود-ست خواهان دگر چيز 10 ولي چه سود كان چيزيست كز عز- بكس نرسيد و نرسد نيز هرگز 11 -پس او گر راستي ور پيچ دارد همه از دست داده هيچ دارد 12 جه----------------------------اني را كه چندين ضر و نفع--ست ببين تا حد او از خفض و رفعست 13 بروز اين جمله در چشمت نهد راست----- شبت در خشم گرداند كم و كاست 14 بينداز اين جهان -پيچ بر پيچ چو بر خوان جه-اني هيچ بر هيچ 15 تو اين بنهادن و برداشتن بين ز هيچي اين همه پنداشتن بين 16 طريقت چيست نقد جان فكندن كه خود را در غلط نتوان فكندن 17 چو چشمت نيست دايم در غلط باش كه نقش راه زن امد ز نقاش 18 اگرچه درد بي اندازه هستست بكلي ----------كي دهد معشوق دستست 19 كه تا عاشق بود پيوسته سوزان وزو------ پيوسته معشوقش فروزان 20 همه كس را چو در خورد--ست معشوق بكلي كي رسد هرگز ب--مخلوق 21- نباشد اگهي در خورد ما را ز شوق او بماند درد مارا 22 توء------------------------------------------------------------------------------------------------------ي عاشق ترا به دل كه سوزد تو دل ميسوز تا او ميفروزد 23 اگر داري سر اين گر نداري جز اين ره هيچ ره ديگر نداري 24 درو معدوم شو اي گشته موجود تو و-او در نمي-گنجد چه مقصود 1 يكي ديوانه كو بو-د در بند ب--لب ميگفت رازي با خداوند 2 يكي-	145	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms139	false	-2253829688317163730	4	243	14	1066	1311	301	اخرت نيز كه او بودهست خواهان دگر چيز--- ولي چه سود كان چيزيست كز عزبه كس نزسيد و نزسد نيز هرگز 335 پس او گر راستي ور پيچ دارد همه از دست داده هيچ دارد ببين تا حد او از خفض و رفع است جهاني را كه چندين ضر و نفع است -بين تا حد او از خف به روزا-----------ين جمله در چشمت نهد راستشبت د شبت در چشم گرداند كم و كاست به بي----داري جهاني پيچ بر پيچ چو خوابي هم جهاني هيچ بر هيچ--- تو اين بنهادن و برداشتن بين ز هيچي اين همه پنداشتن بين 3--طريقت چيست نقد جان فگندن كه به زين در غلط نتوان فگندن--- چو چشمت نيست دايم در غلط باش كه نقش راه-زن امد ز نقاش--- اگرچه درد بي-اندازه هست-ت بكلي كي د بكلي كي دهد معشوق دستت ه----- تا عاشق بود پيوسته سوزان وزو معشوق پيوسته------- فروزان ---همه كس را چو در خورد است معشوق بكلي كي رسد هرگز به مخلوق 360 نباشد اگهي در خورد ما را ز شوق او بماند درد مارا image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0156png پس ان بهتر كه ندهد هرگزش دست كه تا در سوز او باشي تو پيوست تويي عاشق ترا به دل كه سوزد تو دل ميسوز تا او ميفروزد -----ر داري سر اين گر نداري-جز اين ره هيچ ره ديگر نداري و----و معدوم شو-اي گشته موجود-تو و او در نمي گنجد چه مقصود 25يكي ديوانه ميدنديد در بند به لب ميگفت رازي با خداوند-- يكي	139	6781146860128062936	820	1379.5	628	1114	73.6086196899414	165	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms146	true	856664553821676454	0	61	0	246	1240	300	بر لب نهادش گوش حالي كه تا واقف شود زان سر عالي 3 بحق ميگفت اين ديوانه -تو كه بود او مدتي هم خانه- تو 4 چو در خانه نگنجيدي تو با او كه در خانه تو ميبايست يا او 5 بحكم تو كنون---------- زين خانه رفتم چو تو-هستي من ديوانه رفتم 6-- درين مذهب كه جز اين هيچ ره نيست	146	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms139	false	-2253829688317163730	243	301	1066	1311	1311	301	بر لب نهادش گوش حالي كه تا واقف شود زان سر عالي به حق ميگفت اين ديوانها تو كه بوداز- مدتي هم-خانها تو-- چو در خانه نگنجيدي تو با او كه در خانه تو ميبايست يا ا----------و كنون بر حكم تو زين خانه رفتم چو تو هستي من ديوانه رفتم 237 درين مذهب كه جز-اين چند ره نيست-	139	6781146860128062936	220	371.5	169	261	84.29119110107422	47	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms146	true	856664553821676454	61	300	246	1240	1240	300	بتركه ما و من شرك و گنه نيست 7 برون ا- اي پسر زين خانه- تنگ كه بار تو گرانست و خرت-- لنگ 8 ازينجا رخت سوي لامكان كش براق عشق را در زير ران كش 9 كه بار عشق را جان بارگير--ست ولي ميدان خلدش ناگزيرست 10 ملازم باش اين در راه كه ناگاه ب--قرب خويشتن خاصت كند شاه 11 حضور تست اصل ---تو و گر هيچ حضور تو همي بايد دگر هيچ 12 اگر تو حاضر درگاه گردي ز مقبولان قرب شاه گردي 1 شبي برفي عظيم افتاد در راه سراپرده زده سلطان ملكشاه 2 ز سرما مرغ و ماهي ارميده همه در كوش-ها سر دركشيده 3 برانديشيد سلطان گفت امشب غم سلطان كه خواهد خورد يا رب 4-- ببايد رفت تا بينم نهفته كه در سرما بدين در-كيست خفته 5-------------------------------------------- چو سلطان سر ازان خيمه بدر كرد د-رو هم برف و هم سرما اثر كرد 6 نديد از-هيچ سو يك پاسبان را مگر يك خفته- بيدار جان را 7 قباءي از نمد افكند در بر ز ميخ خيمه بالش خاك بر سر 8 همه-------------------- شب لالكا در پاي مانده ز دست برف بر يك جاي مانده 9 -----------------------------ندانم تا شبي از درد دين تو بدين درگاه بودستي چنين تو 10 اگر يك ذره دلسوزيت بود---ي شبي اخر چنين روزيت بودي 11 ز بانگ پاي سلطان مرد از راه--- بجست از جاي و بانگي زد بران شاه 12 كه هان تو كيستي شه گفت حالي منم اي-	146	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms140	false	6857347842554905821	0	236	0	1044	1329	301	بتراز ما و من شرك و گنه نيست-- برون رو اي پسر زين خانها تنگ كه بارت شيشه است و تو خر لنگ-- ازينجا رخت سوي لامكان كش براق عشق را در زير ران كش-- كه بار عشق را جان بارگير است ولي ميدان خلدش ناگزير است- ملازم باش اين در را- كه ناگاه به قرب خويشتن خاصت كند شاه 9 حض-ور تست اصل و برگ و بر هيچ حضور تو همي بايد دگر هيچ ---اگر تو حاضر درگاه گردي ز مقبولان قرب شاه گردي س--بي برفي عظيم افتاد در راه سراپرده بزد سلطان ملكشاه-- ز سرما مرغ و ماهي ارميده همه در گوشهها سر دركشيده ---رانديشيد سلطان گفت امشب-غم سلطان كه خواهد خورد يا رب 380 ببايد رفت تا بينم نهفته كه در سرما بدين در كيست خفته image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0153png چو سلطان سر-ازان خيمه بدر كرد د رو هم برف و هم سرما اءر كرد-- نديد از هيچ سو يك پاسبان را مگر يك خفتها بيدار جان را افگنده در-------------- بر ز ميخ خيمه بالش خاك بر سر قبايي از نمد افگنده در بر شب لالكا در پاي مانده-ز دست برف بر يك جاي مانده توبرين درگاه بودي اين چنين تو 3ندانم تا شبي از درد دين تو 3385 ------------------------اگر يك ذره دلسوزيت بوديشبي شبي اخر چنين روزيت بودي--- ز بانگ پاي سلطان مرد از راه بج بجست از جاي و بانگي زد بران شاه--- كه هان تو كيستي شه گفت حالي منم اي	140	6781146860128062936	873	1489.0	664	1112	78.50719451904297	184	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms147	true	-7538709157190884585	1	74	7	319	1260	300	سلطان عالي 13 تو باري كيستي اي مرد كاري كه سلطان را چنين شب پاس داري 14 زبان بگشاد مرد و گفت اي شاه منم مردي غريب بيوط--نگاه 15 وطنگاهم بجز درگاه شه نيست مرا جز خدمت شه هيچ ره نيست 16 مرا تا جان و تن همراه باشد سرم انجا كه پاي شاه باشد 17 شهش گفتا كه فرمان دادمت من عميدي خراسان دادمت من 18 چو سلطان يك شب از مردي	147	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms140	false	6857347842554905821	237	300	1051	1325	1329	301	سلطان عالي--- تو باري كيستي اي مرد كاري كه سلطان را چنين شب پاس داري 3--زبان بگشاد مرد و گفت اي شاه-منم مردي شباني بي وطنگاه وط---نگاهم بجز درگاه شه نيست مرا جز خدمت شه هيچ ره نيس ----مرا تا جان و تن همراه باشد سرم انجا كه پاي شاه باش---- شهش گفتا كه فرمان دادمت من عميدي خراس----------------------- يك شب از مردي	140	6781146860128062936	259	471.5	199	314	82.48407745361328	57	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms147	true	-7538709157190884585	75	300	323	1260	1260	300	يافت ازو ان مرد نام معتبر- يافت 19 -اگر تو هم شبي بر درگه يار ب--روز اري زهي دولت زهي كار 20 اگر يك شب به بيداري رسي تو به سرحد وفاداري رسي تو 21 ز فقرت خلعتي بخشند جاويد كه يك يك ذره ميبيني چو خورشيد 22 گر ان ديده ب--دست اري زماني اگر كوري شوي صاحب قراني 23 بزرگان را كه شد كاري مهيا----- ب--چشم نيستي ديدند اشيا 24 چو چشم نيستي در-كارت ايد شكر زهرت شود گل خارت ايد 1 فرستاد-ست شيخ مهنه سه چيز خلالي و كلاه----------------ي و شكر نيز 2 بر معشوق --چون معشوق ان ديد بنپذيرفت كز مخلوق ان ديد 3 ب----------------------------------------------خادم گفت با شيخت چنين گوي كه ما را باز شد كلي ازين خوي 4 خلال ان را بكار ايد كه پيوست بجز خون خوردنش چيزي دهد دست 5 چو من خون خواره پ-يوسته باشم تو داني كز خلالت رسته باشم 6 شكر ان را بكار ايد كه از قهر نبايد خوردنش يك- شربتي زهر 7 چو اين تلخي نخواهد شد ز كامم تو داني كين شكر باشد حرامم 8 كلاه ان را بود لايق كه سر داشت و يا از سر سرموء-ي خبر داشت 9 كسي كو چون گريبان بي سر ايد --كجا هرگز كلاهش در خور ايد -------------------------------10 سه چيز تو ترا اي زندگاني مرا يك چيز بس ديگر تو داني 11 كسي كو نقد خورشيد-	147	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms141	false	3324795246716692840	0	220	0	990	1364	301	يافت ازو ان مرد نام جاودان يافت 2405اگر تو هم شبي بر درگه يار به روز اري زهي دولت زهي كار ---اگر يك شب به بيداري رسي تو به سرحد وفاداري رسي تو--- ز فقرت خلعتي بخشند جاويد كه يك-يك ذره ميبيني چو خورشيد--- گر ان ديده به دست اري زماني اگر كوري شوي صاحب قراني--- بزرگان را-كه شد كاري مهيابه چش به چشم نيستي ديدند اشيا ----و چشم نيستي در كارت ايد شكر زهرت شود گل خارت ايد-- فرستادهست شيخ مهنه سه چيز خلالي و كلاهي و خلالي و كلاهي و شكر نيز-- بر معشوق و چون معشوق ان ديد بن-ذيرفت كز مخلوق ان ديد image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0158png به خادم گفت با شيخت چنين گوي كه ما-را باز شد كلي ازين خوي --خلال ان را بكار ايد كه پيوست بجز خون خوردنش كاري دگر هست 49چو من خون-خوارها پيوسته باشم تو داني كز خلالت رسته باشم --شكر ان را بكار ايد كه از قهر نبايد خورد چونين شربت- زهر-- چو اين تلخي نخواهد شد ز-كامم تو داني كان شكر باشد حرامم --كلاه ان را بود-لايق كه سر داشت وزان سر يك سر مويي خبر داشت-- كسي كو چون گريبان بي سر ايد بدكجا هرگز كلاهش در خور ايد ي مرا يك چيز بس ديگر تو داني 2310 سه چيز تو ترا اي زندگاني مر 0 كسي را------------------------- نقد خورشيد	141	6781146860128062936	829	1397.5	638	1053	78.72744750976562	172	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms148	true	-8854545279332236963	7	91	32	401	1283	300	اگر تو برگ سر عشق داري به بيبرگي تو دايم سر-دراري 13 كه گر اين سر همي خواني جهاني--------- نميبايد سر خويشت زماني 14 كه چون از شمع سر يابد جداءي سواد جمع يابد روشناءي 15- قلم را سر بريدن سخت زيباست-- وگرنه زو نه بيند كس خطي راست 16 چو برخيزي ز باطل حق دهندت مقيد بفگني مطلق دهندت 17 ز پيش خويشتن بر بايدت خاست كه تا اين كار بنشيند ترا راست 18 كه تا با خويش مياءي- تو پيوست هم انگاهي	148	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms141	false	3324795246716692840	227	301	1019	1364	1364	301	اگر تو برگ سر عشق داري-به بيبرگي تو دايم سر دراري و---- گر اين سر همي خواهي جهاني سر خويشت نميبايد--------- زماني--- كه چون از شمع سر يابد جدايي-سواد جمع گيرد روشنايي 231 قلم را سر بريدن سخت زيباست و وگرنه كس ن--بيند زو خطي راست--- چو برخيزي ز باطل حق دهندت-مقيد بفگني مطلق دهندت خويش---------تن بر بايدت خاست كه تا اين كار بنشيند ترا راست كه--- تا با خويشتن باشي تو پيوست-هم انگاهي-	141	6781146860128062936	306	508.5	238	383	79.89556121826172	60	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms148	true	-8854545279332236963	149	300	647	1283	1283	300	چون زخواب خوش درامد ز شرم شاه چون اتش بر-امد 6 ----------------------------------------------چو شاهش ديد گفت -اي حسنت افزون چو تو باز امدي من رفتم اكنون 7 دران ساعت كه تو بيخ-ويش بودي ز-هر وصفت كه گويم بيش بودي 8 دران ساعت كه ديدم جان فزايت نبودي تو كه من بودم ب--جايت 9 چو با خويش امدي محبوب گم شد چو تو طالب شدي مطلوب گم شد 10 مباش اي دوست تا محبوب باشي كه گر باشي بخود محجوب باشي 11 ز خود بگذر كه بي خود جمله ماءي چو بي-خود خوش تري با خود چراءي 12 چو معدومي همه- موجود باشي --------چو بر هيچي همه محمود باشي 13 همي تا با خودي از تو نگويند ولي تا بيخودي جز تو نجويند 1 قمر گفتا كه من در عشق خورشيد جهان پر نور خواهم كرد جاويد 2 بدو گفتند اگر هستي درين راست شبانروزي بتگ ميبايدت خاست 3 كه تا در وي-	148	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms142	false	5988410362234616798	61	205	293	963	1420	301	چون زخواب خوش درامد-- شرم شاه چون اتش در امد image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0155png 33چو شاهش ديد گفت هاي چست مو-زون چو تو بازام-دي من رفتم اكنون-- دران ساعت كه تو بي خويش بودي ز هر وصفي كه گويم بيش بودي ---ران حالت كه ديدم جان-فزايت-نبودي تو كه من بودم به جايت --چو با خويش امدي محبوب گم شد چو تو غالب شدي مغلوب گم شد--- مباش اي دوست تا محبوب باشي كه گر باشي بخود محجوب باشي 43-ز خود بگذر كه بي-خود جمله مايي چو بي خود خوش تري با خود چرايي--- چو معدوم ايي و موجود باشيچوبر هيم چو بر هيچي همه محمود باشي--- همي تا با خودي از تو نگويند ولي تابي خودي جز تو نجويند-- قمر گفتا كه من در عشق خورشيد جهان پر-نور خواهم كرد جاويد-- بدو گفتند اگر هستي درين راست شبانروزي بتگ ميبايدت خاست 35كه تا در وي	142	6781146860128062936	577	986.5	448	699	82.54649353027344	118	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms149	true	7656194758068188395	0	83	0	394	1322	300	رسي و چون رسيدي درو فاني شوي در ناپديدي 4 بسوزي ان زمان تحت الشعاعش وجودت خفض گردد زار-تفاعش 5 چو ازتحت الشعاع اءي پديدار شود خلقي -جمالت را خريدار 6 بانگشتت ب--يكديگر نمايند بد-يدارت نظرها برگشايند 7 چه افتادست تا نوري بيك بار ز پيش نور ميايد پديدار 8 -------------------------------------------------------يكي سرگشته فاني گشته بي باك هويدا شد ز جرم باقي خاك 9 يكي خود سوخته تحت الشعاعي وصالي يافت بعد از انقطاعي 10-------------------------- شب دو گفته با چندان جمالش مدد گيرد ز	149	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms142	false	5988410362234616798	205	287	963	1361	1420	301	رسي و چون رسيدي درو فاني شوي در نايديدي-- بسوزي ان زمان تحت الشعاعش وجودت خفض گردد زار تفاعش-- چو از زير -شعاع ايي پديدار جهان گردد جمالت را خريدار به انگشتت به يكديگر نمايندبه ديدارت نظرها برگشايند 0--------------------------- ز پيش نور ميايد پديدار عجب كاري كه تا نوري به يكبار زپ هويدا شد ميان خطها خاك 34يكي سرگشته فاني گشته بي-باك هو------------------------------------------------ي وصالي يافت بعد از انقطاعي يكي خود سوخته تحت الشعاعي وص شب دو هفته با چندان جمالش-مدد گيرد ز	142	6781146860128062936	284	449.0	228	480	59.16666793823242	46	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms149	true	7656194758068188395	99	291	467	1287	1322	300	ولي هر گه كه بيني چون خلالش درو بينند يعني در هلالش 13 تو تا هستي خود در پيش داري بلاي جاودان با خويش داري 14------------------------------------------- ز چرك شركت انگه دل بگيرد كه دل در بي-خودي منزل بگيرد 15 زشير شرك اگر خويت شود باز بلوغت افتد از توحيد اغاز 1 شبي در خواب ديد ان مرد بيدار كه ناگه بايزيد امد پديدار 2 بدو گفتا كه اي شيخ زمانه چه گفتي با خداوند يگانه 3 ---------------------------چنين گفت او كه امر امد ز درگاه كه اي سالك چه اورديم از راه 4 بحق گفتم كه اوردم گناهت ولي شركت نياوردم ز- راهت 5 بدنيا خورده بودم شربتي شير شبم درد شكم امد گلوگير 6 چو ان شب درد را اهنگ جان خاست ب--دل گفتم چو خوردم شير ازان خاست 7 حقم گفتا كه ميگوءي كه از راه-------- ترا شركي نياوردم بدرگاه 8 بدين زودي فراموشت شد اي پير كه اوردي نو شرك اخر دران شير 9 چو تو از شرك درد از شير ديدي خطي در دفتر وحدت كشيدي 10 مكن دعوي وحدت اشكاره كه تو از شرك هستي شيرخواره 11 كجا بويد گل توحيد جانت كه بوي شرك ايد از دهانت	149	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms143	false	-32580935669144064	0	185	0	839	1364	302	ولي هر شب كه بيني چون خلالش شود نظاره خلقي در هلالش 25 تو تا هستي خود در پيش داري بلاي جاودان با خويش داري image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0160png ز چرك شركت انگه دل بگير- كه دل در بي خودي منزل بگيرد ز ش--ير شرك اگر خويت شود باز بلوغت افتد از توحيد اغاز -------ر خواب ديد ان مرد بيدار-كه ناگه بايزيد امد پديدار--------------------------- چه گفتي با خداوند يگانه بدو گفتا كه اي شيخ زمانه چ 00چنين گفت او كه امر امد ز درگاه كه اي سالك چه اورديم از راه به حق گفتم كه اوردم گناهت ولي شركت نياوردم به راهت به دنيا خورده بودم شربتي شير شبم درد شكم امد گلوگير-- چو ان شب درد را اهنگ جان خاست به دل گفتم كه خوردم شير ازان خاست-- حقم گفتا كه ميگويي كه از راه نياوردم ترا شركي به درگاه-------- بدين دعوي فراموشت شد اي پير -نياورديم ش--رك اخر --شب شير-- چو تو از شرك درد از شير ديدي خطي در دفتر وحدت كشيدي--- مكن دعوي وحدت اشكاره كه تو از شرك هستي شيرخواره--- كجا بيند گل توحيد جانت كه بوي شير ايد از دهانت	143	6781146860128062936	704	1224.5	536	902	78.04878234863281	146	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms150	true	-3490708173700706246	6	122	24	495	1233	300	يكي پرسيد از شبلي كه در راه كه بودت بدرقه اول ب--درگاه 2 سگي را گفت ديدم بر لب اب كه يك ذره نداشت از تشنگي تاب 3 چو ديدي روي خود در اب روشن گمان بردي سگي ديگر معين 4 نخوردي اب از بيم دگر سگ--- بجستي از لب ان اب در تگ 5 چو گشت از تشنگي دل بيقرارش ز اندازه برون شد انتظارش 6 ب----اب افكند خود را ناگهاني كه تا شد ان سگ ديگر نهاني 7-------------------------------------------- چو او از پيش چشم خويش برخاست خود او ب--------------ود ان حجاب از پيش برخاست 8 چو برخاست اين چنين روشن حسابم يقينم شد كه من خود را حجابم 9 ز خود فاني شدم كارم برامد	150	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms143	false	-32580935669144064	186	302	842	1364	1364	302	يكي پرسيد از شبلي كه در را- كه بودت بدرقه اول به درگاه --سگي را گفت ديدم بر-لب اب كه يك ذره نداشت از تشنگي تاب-- چو ديدي روي خود در اب روشن گمان بردي سگي ديگر معين-- نخوردي اب از بيم دگر سگبجس بجستي از لب ان اب در تگ-- چو گشت از تشنگي دل بيقرارش ز اندازه برون شد انتظارش 260 به اب افگند خود را-ناگهاني كه تا شد ان سگ ديگر نهاني image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0157png چو او از پيش چشم خويش برخاست خود او بود از خود او بود ان حجاب از پيش برخاست-- چو برخاست اين چنين روشن حسابم يقينم شد كه من خود را حجابم-- ز خود فاني شدم كارم برامد-	143	6781146860128062936	450	804.5	344	538	83.64311981201172	102	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms150	true	-3490708173700706246	122	300	495	1233	1233	300	سگي در راهم اول رهبر امد 10 تو هم از راه چشم خويش برخيز حجاب تو توءي از پيش برخيز 11 گرت موءي خودي بر-جاي باشد ترا بندي گران بر پاي باشد 12 ترا ان به بدي اي مرد فرتوت كه از گهواره بردندي ب--تابوت 13 ازان موسي ز-حق ان پايگه يافت كه از گهواره در تابوت ره يافت 14 حضور او اگر بايد مدامت ميا با خود دگر اين مي نمامت 15 ميا با --------------------------خود بيا بيخود زخ-ود دور كه هست ان بيخودي نور علي نور 16 اگر تو بالغ اسرار گردي ز يك يك عضو برخوردار گردي 17 نه طف-ي ماندت نه احولي نيز ازو گوءي وزو بيني همه چيز 1 مگر ميرفت ابراهيم ادهم ب--راهي در دو كس را ديد با هم 2 يكي چيزي بيك جو زان دگر خواست بيك جو مينيامد كار او راست 3 دگر ره -----------------------------------گفت بستان يك جو از من كه هست اين كار را بيرون شو از من 4-------------------------------------- پس ان يك گفت از تو من نپژهم بيك جو اين بندهم اين بندهم 5 چو ابراهيم اين بشنود در-حال-	150	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms144	false	8617843546647680866	0	177	0	734	1302	301	سگي در راهم اول ره--------- تو هم از راه چشم خويش برخيز حجاب تو تويي از پيش برخيز 33-گرت مويي خودي بر جاي باشد ترا بندي گران بر پاي باشد ---ترا ان به بدي اي مرد فرتوت كه از گهواره بردندي به تابوت--- ازان موسي ز حق ان پايگه يافت كه از گهواره در تابوت ره يافت--- حضور او اگر بايد مدامت ميا با خود دگر اين ميت-مامت كه هست ان بيخودي نور علي نور ميا با خود بيا بيخود ز خود دور كه 245 -------------------------اگر تو بالغ اسرار گردي ز يك-يك عضو برخوردار گر----- نه طفلي ماندت نه احولي نيز ازو گويي وزو بيني همه چيز-- مگر ميرفت ابراهيم ادهم به راهي در دو كس را ديد با هم به يك------------------------------ جو مينيامد كار او راست يكي چيزي به يك جوزان دگر خواست به يگ دگر يك گفت بستان يك جو از من كه هست اين كار را بيرون شو از من ن بنرهم به يك جو اين بندهم اين بندهم 38 پس ان يك گفت از تو من بنرهم ------------------------------و ابراهيم اين بشنود در حال	144	6781146860128062936	591	1010.5	447	847	69.77568054199219	123	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms151	true	341598032550965470	0	141	0	596	1262	300	چو مرغي ميزد از دهشت پر و بال 6 گه از خود رفت و گه با خويش امد ز مردانش يكي در پيش امد 7 ازو پرسيد كاي سلطان دين تو چه افتادت كه افتادي چنين تو 8 چنين گفتا-- كه چون گفت اين بندهم بدل گفتم مگر گفت------------ ابن- ادهم 9 ب--يك جو اين بندهم كرد اغاز ب--يك جو اين ادهم امد اواز 10 اگر هر ذره دايم ميخروشد دل بيدار خود ان را نيوشد 11 گرفتم حالت مردان نديدي حديث نيك شان باري شنيدي 12 اگر خواهي كمال حال مردان فنا شو در حديث و قال مردان 13 مباش اي ذره گر خواهي كه جاويد بود قايم مقامت قرص خورشيد 14 ا-گر هستي تو حاصل نبودي ترا اين-جايگه منزل نبودي 15 كه هر طفلي كه در-خردي بمرد او ره اين چار چيز اسان سپرد او 16 ترا پس اين	151	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms144	false	8617843546647680866	177	301	734	1302	1302	301	چو مرغي ميزد از دهشت پر و بال----- از خود رفت و گه با-خويش امد ز مردانش يكي در پيش امد-- ازو پرسيد كاي سلطان دين تو چه افتادت كه افتادي چنين تو چ--نين گفت او كه چون گفت اين بنذهم----------مگر گفت او به يك جو ابنز ادهم 25به يك جو اين بندهم كرد اغاز به يك جو-ابن ادهم امد اواز image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0162png--------- گرفتم حالت مردان نديدي حديث سغتر ب----ري شنيدي ---اگر خواهي كمال حال مردان فنا شو در --بقاي حال گردان--- مباش اي ذره گر خواهي كه جاويد شوي قايم مقام- قرص خورشيد 490 اگر هستي تو حاصل نبودي ترا اين جايگه منزل نبودي--- كه هر طفلي كه در خردي بمرد او ره اين چار چيز اسان سپرد او ---ترا پس اين-	144	6781146860128062936	477	773.0	367	618	77.18446350097656	96	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms151	true	341598032550965470	141	299	596	1261	1262	300	همه در پيش ازان--ست شب و روزت بلاي خويش ازانست 17 ولي گر جام خواهي تا بداني بمير از خويش اندر زندگاني 18 شنيدم جام جم اي مرد هشيار كه در گيتي نماءي بود بسيار 19 بدان كان جام جم عقلست -اي دوست كه مغز تست و- حس تست چون پوست 20 هر ان ذره كه در هر دو-جهانس--ت همه در-جام عقل تو عيان--ست 21 هزاران صنعت و اسرار و تعريف هزاران امر و نهي و حكم و تكليف 22 بنا بر عقل تست و اين تمام--ست ازين روشن ترت هرگز چه جام--ست ebkhsh 13 1 در امد چ-ارمين فرزند زيبا همه ارام و اسايش سراپا 2----- پدر را گفت تا در كايناتم ب--صد دل طالب اب حياتم 3 اگر دستم دهد ان اب رستم وگر نه همچنين بادي ب--دستم 4 ز شوقم اتشين شد جان ازان اب نه خور دارم ب--روز و نه ب--شب خواب 5 ازين انديشه دل پر تاب دارم شدم تشنه هواي اب دارم	151	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms145	false	-4263170804048773544	0	154	0	648	1367	301	همه در پيش ازان است شب و روزت بلاي خويش ازان است- ولي گر جام خواهي تا بداني بمير از خويشتن در زندگاني شنو---دم جام جم اي مرد هشيار كه در گيتي-نمايي بود بسيار 2--بدان كان جام جم عقل استاي دوست كه مغز تست هم حس تو در-- پوست--- هر ان ذره كه در هر دو جهان است همه در جام عقل تو عيان است نزا---ران صنعت و اسرار-- تعريف هزاران امر و نهي و حكم و تكليف بناي ع-----قل تست و اين تمام است ازين روشن ترت هرگز چه جام است پس-----------ر امد چهارم يك نكو راي --همه ارام و اسايش سر و پاي 250 پدر را-گفت تا در كايناتم به صد دل طالب اب حياتم-- اگر دستم دهد ان اب رستم وگر-نه همچنين بادي به دستم-- ز شوقم اتشين شد جان ازان اب نه خور دارم به روز و نه به شب خواب ا--زين انديشه دل پر-تاب دارم-شدم تشنه هواي اب دارم	145	6781146860128062936	571	948.5	440	693	82.3953857421875	115	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms152	true	-8516079265198910913	0	152	0	675	1322	300	پدر گفتش امل چون غالب امد دلت عمر ابد را طالب امد 2 ا--ز اني اب حيوان را خريدار كه جانت را امل امد پديدار 3 اگر يك ذره نور صدق هستت امل بايد كه گردد زير دستت 1-------------------------------------------- رسيد اسكندر رومي بجاء--ي طلب ميكرد از انجا اشناءي 2 كه تا چيزي ز حكمت ياد گيرد ز شاگردي يكي استاد گيرد 3 رهت علم--ست اگر شاه جهاني تو ذوالقرنين گردي گر بداني 4 بدو گفتند اينجا هست مردي كه در دين نيست او را هم نبردي 5 گروهي مردمش ديوانه خوانند گر----------وهي كامل و مردانه -دانند 6---------------------------- وطن گه بر در دروازه دارد به عزلت در جهان اوازه دارد 7 سكندر كس فرستاد و بخواندش كسي كانجا شد القصه براندش 8 بدو--------------------------- گفتا رسول شه كه برخيز ملك ميخواندت منشين و مستيز 9 اجابت كن چه گر بر تو گران-ست كه ذوالقرنين سلطان جهان--ست 10 زبان بگشاد ان مرد يگانه كه من	152	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms145	false	-4263170804048773544	154	301	648	1367	1367	301	پدر گفتش اجل چون غالب امد دلت عمر ابد را طالب امد 205 از اني اب حيوان را خريدار كه جانت را اجل امد پديدار ر-----يك ذره نور صدق هست اج-ل بايد كه گردد زير دستت image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0159png رسيد اسكندر رومي به جايي طلب ميكرد از انجا اشنايي-- كه تا چيزي ز حكمت ياد گيرد ز شاگردي يكي استاد گيرد-- رهت علم است اگر شاه جهاني چو ذوالقرنين گردي گر بداني كه ---------------------------در دين نيست او را هم نبردي 201 بدو گفتند اينجا هست مردي كهد 3510 گروهي كامل و مردانه خوانند گروهي مردمش ديوانه خوانندگروه وطن گه بر در دروازه دارد-به عزلت در جهان اوازه دارد---------------------------- كسي كانجا شد القصه براندش سكندر كس فرستاد و بخواندشكسي بدو گفتا رسول شه كه برخيز-ملك ميخواندت منشين و مستيز-- اجابت كن كه در گيتي عيان است كه ذوالقرنين سلطان جهان است -----ان بگشاد ان مرد يگانه كه من-	145	6781146860128062936	539	913.5	417	794	67.8841323852539	106	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms152	true	-8516079265198910913	152	299	675	1317	1322	300	ازادم از شاه زمانه 11 كه ان كس را كه شاهت بنده ا-وست خداوندش منم كي دارمش دوست 12 شهت از بندگان بنده- ماست نبايد رفت------ پيش او مرا راست 13 رسول امد بداد از-مرد پيغام ب-خشم امد ازو شاه نكونام 14-- پس انگه گفت يا ديوانه مردي-ست-- و يا از جاهلي بيگا-ه مرديست 15 چو من هم بندهام حق را و هم دوست كه گويد حق تعالي بنده- اوست 16 نيارد خواند نه شاه و نه درويش مرا از بندگان بنده- خويش 17 بر او رفت و كرد انگه سلامش جوابي داد درخورد مقامش 18 شهش گفتا چرا گر كارداني مرا از بندگان بند---ه خواني 19 جوابش داد مرد و گفت اي شاه ب--زير پاي كردي عالمي راه 20 كه تا بر اب حيوان دست يابي نميري زندگي پيوست يابي 21 كنون اين را امل گويند اي شاه ترا چون بندگان افكنده در راه 22 بهم	152	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms146	false	-8491399639512436863	0	139	0	618	1338	301	ازادم از شاه زمانه--- كه ان-كس را كه شاهت بندها اوست خداوندش منم كي دارمش دوست--- شهت از بندگان بندها ماست نبايد رفت ما را پيش او---- راست--- رسول امد بداد از مرد پيغامبه خشم امد ازو شاه نكونام 2520 پس انگه گفت يا ديوانه مردي ست و و يا از جاهلي بيگانه مردي ست-- چو من هم بندهام حق را و هم دوست كه گويد حق تعالي بندها اوست--- نيارد خواند نه شاه و نه درويش مرا از بندگان بندها خويش ---بر او رفت و كرد انگه سلامش جوابي داد درخورد مقامش--- شهش گفتا چرا-گر كارداني مرا از بندگان مي بنده خواني ---------داد مرد و گفت اي شاه به زير پاي كردي عالمي راه--- كه تا-بر اب حيوان دست يابي نميري زندگي پيوست يابي ----نون اين را امل گويند اي شاه ترا چون بندگان افگند- در راه--- بهم	146	6781146860128062936	582	1006.5	453	665	87.518798828125	119	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms153	true	1360064849151897426	0	157	0	658	1291	300	صد دست لشگر- كه تا مالك شوي بر هفت كشور 23 كنون اين حرص باشد گر بداني كه او را بنده- بسته مياني 24 چو در حرص و ----امل افكنده ت-ن خداوند تو امد بند-ه من 25------------------------------------------- چو از حرص و امل درنده ب-----------اشي به پيش بنده- من بنده باشي 26 ------------------------------امل چون شاخ زد جاويد امان خواست ز تو اب حيات از بهر ان خواست 27 ولي حرصت جهان ميخواست از-تو سپه چندين ازان ميخواست از تو 28 كسي كو طالب جان و جهان--ست اگر جان و جهانش نيست زان--ست 29-- چو بر-جان و جهان خويش لر-----------زي بر جان و جهان پس هيچ- ن-رزي 30 جهان و جان ترا بس جاوداني چو تو نه مرد --اين جان و-جهاني 31 زدو چشم سكندر خون روان شد دلش ميگفت ازين غم خون توان شد 32 سكندر گفت او ديوانه ن--يست كه عاقل-تر ازو فرزانه-- نيست 33 بسا راحت -كه امد زو بروحم تمامست-- از سفر اين يك فتوحم	153	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms146	false	-8491399639512436863	140	301	626	1338	1338	301	صد دست لشگرك كه تا مالك شوي بر هفت كشور--- كنون اين حرص باشد گر بداني كه او را بندها بسته مياني -3 چو--- حرص است و امل افگندها من خداوند تو امد بندةا من image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0164png چو از حرص و امل درنده باشي درنده باشي به پيش بندها من بنده باشي است ز تو اب حيات از بهر ان خواست امل چون شاخ زد جاويد امان خواست-------------------------------- ولي حرصت جهان ميخواست از تو سپه چندين ازان ميخواست از تو -----ي كو طالب جان و جهان است اگر جان و جهانش نيست زان است 2535 چو بر جان و جهان خويش لرزي بر جان و ج بر جان و جهان--- هيچي نيرزي ج---هان و جان ترا-بس جاوداني تو چ---ه مردان اين جان و جهاني--- زدو چشم سكندر خون روان شد دلش ميگفت ازين غم خون توان شد--------- گفت او ديوانهاي نيست كه عاقل تر ازو فرزانهاي نيست بسي--- راحت ازو امد به -روحم تمام است از سفر اين يك فتوحم-	146	6781146860128062936	557	889.0	426	783	71.13665008544922	103	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms153	true	1360064849151897426	158	299	661	1286	1291	300	ز بيم مرگ اب زندگاني سكندر جست و مرد اندر جواني 35 چه پرسي قصه- سد سكندر توءي هم سد خويش از خويش بگذر 36 وجود تو ترا سدي-ست در پيش تو پيوسته دران سد مانده در خويش 37 توءي در سد خود ياجوج و ماجوج كه -------طوق گردنت سد-يست چون عوج 38 تو گر برگيري از پيش اين تتق را چو عوج بن عنق طوق عنق را 39 --اگر ازاد كردي گردن خويش برستي زين همه غم خوردن خويش 40 وگرنه صد هزاران پرده بيني درون پرده جان مرده بيني 41 وگر خواهي كز اتش بگذري تو با--تش گاه دنيا ننگري تو 42 اگر موءي خيانت كرده باشي ب--كوهي اتشين در پرده باشي 43 چو بر اتش گذشتن عين راه--ست چه پرسي گر سياوش بيگناه--ست 44 ترا گر حق محابا مينكردي ب--يك نفست تقاضا مينكردي 45 نگونساري مردم از محاباست	153	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms147	false	-4223549196068453528	1	139	5	623	1385	301	ز بيم مرگ اب زندگاني سكندر جست و مرد اندر جواني--- چه پرسي قصها سد سكندر تويي هم سد خويش از خويش بگذر--- وجود تو ترا-سدي ست در پيش تو پيوسته دران سد مانده در خويش توي---ي در سد خود ياجوج و ماجوج كه طوق كه طوق گردنت طوقيست چون عوج--- تو گر برگيري از پيش اين تتق را چو عوج بن عنق طءل عنق را 2520 اگر ازاد كردي گردن خويش برستي زين همه غم خوردن خويش--- وگرنه صد هزاران پرده بيني درون پرده جان مرده بيني و --گر خواهي كز اتش بگذري تو به اتش گاه دنيا ننگري تو ---اگر مويي خيانت كرده باشي به كوهي اتشين در پرده باشي--- چو بر اتش گذشتن عين راه است چه پرسي گر سياوش بيگناه است 90ترا--گر حق محابا مينكردي به يك نفست تقاضا مينكردي--- نگونساري مردم از محاباست	147	6781146860128062936	576	1033.5	448	647	89.02627563476562	114	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms154	true	-8984558919232380219	1	189	3	826	1335	300	نبودي كژ شدي راست 46 ترا چندين بلا در پيش اخر چه ميخواهي بگو از خويش اخر 47 جهاني خصم گرد اورده --تو بترس از مرگ اخر مرده-- تو 1 --------------------------------------------يكي گفت--ست از اهل سلامت كه گر رسوا شود خلق قيامت 2 عجب نيست اين عجب ان--ست دايم كه يك تن برهد از چندين مظالم 1--- مگر شد اشكارا قحط سالي به پيش خلق ا-----------------مد تنگ حالي 2 سراسيمه جهاني خلق محبوس شدند از بهر باران پيش طاوس 3 كه باران مينيايد اشكارا دعاءي كن ز-حق در خواه ما را 4 پس انگه گفت طاوس اي عزيزان نگردد ابر بر بيهوده ريزان 5 -شما را گر چه جز باران طلب نيست اگر باران نميبارد عجب نيست 6 عجب اين--ست كز چندين گنه كار نب-------ارد سنگ بر مردم ب---يكبار 7 اگرچه ميغ ترك اسمان كرد تعجب گر كني زان ميتوان كرد 8 كه نكشافد زمين از شومي ما خورد ما را ز نامعلومي ما 9 تو پنداري كه ازمردان راهي كدامين مرد سرگردان راهي 10 چو پندار تو برگيرند از پيش كسي مرده سگي برخيزد از خويش 1 پيمبر در شب معراج ناگاه يكي درياي اعظم ديد در راه	154	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms147	false	-4223549196068453528	140	298	632	1374	1385	301	نبودي كژ شدي راست--- ترا چندين بلا در پيش اخر چه ميخواهي بگو از خويش اخر جها---ني خصم گرد اوردهاي تو بترس از مرگ اخر مردهاي تو image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0161png يكي گفته ست از اهل سلامت كه گر رسوا شود خلق قيامت-- عجب نيست اين عجب ان است دايم كه يك تن بزهد از چندين مظالم 3555 مگر شد اشكارا قحط سالي به پيش خلق امد ت به پيش خلق امد تنگ حالي-- سراسيمه جهاني خلق محبوس شدند از بهر باران پيش طاوس-- كه باران مينيايد اشكارا دعايي كن ز حق در-خواه ما را-- پس انگه گفت طاوس اي عزيزان نگردد ابر بر بيهوده ريزان 940شما را گر-چه جز باران طلب نيست اگر باران نميبارد عجب نيست ع--جب اين است كز چندين گنه كار نباردس نبارد سنگ بر هر كس به يكبار-- اگرچه ميغ ترك اسمان كرد تعجب گر-كني----------------- كه نشكافد زمين از شومي ما خورد ما را-ز نامعلومي ما --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ج ناگاه يكي درياي اعظم ديد در راه	147	6781146860128062936	637	1091.5	496	909	70.07701110839844	128	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms154	true	-8984558919232380219	181	300	788	1335	1335	300	معراج ناگاه يكي درياي اعظم ديد در راه 2 ملايك گرد ان استاده خيلي گشاده هر يكي از ديده سيلي 3 پيمبر گفت اي پاكان ب--يكبار چرا گرءيد پيوسته چنين زار 4 ز غيب الغيب چون فرمان بدادند زبان در پيش پيغامبر گشادند 5 كز انگه باز كين گردون خميدست----- خدا از نور ما را افريد--ست 6 وز انگه باز ميگرءيم از انگاه بقومي ز امتت كايشان درين راه 7 چنان دانند و در باري ن-باشند كه در-كارند و در كاري نباشند 8 ندانند و ز پنداري كه دارند دران پندار عمري ميگذرانند 9 بدين نقدي كه تو داري و داني چگونه ميكني بازارگاني 1-0 اگر بودي غم دينت زماني نبودي هر دمت در دين زياني 11 بكن كاري-	154	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms148	false	2760306755460715805	0	100	0	504	1381	301	معراج ناگاه---------------------------- ملايك گرد ان استاده خيلي گشاده هر يكي از ديده سيلي-- پيمبر گفت اي پاكان به يكبار چرا گرييد پيوسته چنين زار-- ز غيب الغيب چون فرمان بدادند زبان در نزد پيغامبر گشادند-- كز انگه باز كين گردون خميده ستخدا خدا از نور ما را افريده ست همي لرزيم بر جان گاه و بيگاه ز قوم---- امتت كايشان درين راه-- چنان دانند و در-باري نسباشند-كه در كارند و در كاري نباشند image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0166png----------- بدين نقدي كه تو داري و داني چگونه ميكني بازارگاني 290 اگر بودي غم دينت زماني نبودي هر دمت در دين زياني--- بكن كاري	148	6781146860128062936	408	651.0	321	560	72.85713958740234	77	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms155	true	-3554487527243663104	1	204	3	863	1290	300	اينجا مرد كاري كه چون انجا روي در زير باري 12 دريغا سود بسيارت زيان شد كه راهت محو گشت و كاروان شد 13 دريغا عمر خود بر باد دادي نه نيكو عمر خود را داد دادي 14 دگر از حق چه خواهي زندگاني كه قدر اين قدر هم مينداني 15 --كسي كو قدر يك جو عمر نشناخت ب--گنجي عمر نتواند سر-افراخت 16 مده بر باد عمرت رايگاني كه بر باد--ست عمر -و زندگاني 17---------------------------------- چنين عمري كه گر خواهي زماني كسي نفروشدت هرگز بجاني 1 حريصي در ميان مست و هشيار بسي جان كند و هم كوشيد بسيار 2 بروز و شب زيادت بود كارش كه تا دينار شد سيصد هزارش 3 فزون از صد هزارش بود املاك فزون از صد هزارش نقد در خاك 4 فزون از صد هزار ديگرش بود كه پيش-- مردمان كشورش بود 5 چو مال خويش از حد بيش مي-ديد سراي خويش و مال خويش ميديد 6 بدل --گفتا كه بنشين و همه سال بخور خوش تا ازان پس چون شود حال 7 چو شد اين مال خرج خ---ورد و پوشم اگر بايد دگر انگه بكوشم 8--- چو خوش بنشست تا زر مي-خورد خ---------وش بشادي نفس را ميپرورد خوش 9 چو با خود كرد اين انديشه ناگاه	155	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms148	false	2760306755460715805	101	300	507	1377	1381	301	اينجا مرد كاري كه چون انجا-روي در زير باري در---يغا سود بسيارت زيان شد كه راهت محو-گشت و كاروان شد در---يغا عمر خود بر باد دادي نه نيكو عمر خود را داد دادي د---گر از حق چه خواهي زندگاني كه قدر اين قدر هم مينداني 2580 كسي كو قدر يك جو عمر نشناخت به گنجي عمر نتواند سر افراخت--- مده بر باد عمرت رايگاني كه بر باد است عمر اي زندگاني واهي زماني كسي نفروشدت يك دم به جاني چنين عمري كه گر خواهي زمانيكس----------------------- حريصي در ميان رنج و تيمار بسي جان كند و زر-كوشيد بسيار به روز و شب زيادت بود كارش كه تا دينار شد سيصد هزارش-- فزون از صد هزارش بود املاك فزون از صد هزارش نقد در خاك-- فزون از صد هزار ديگرش بود كه ان بر مردمان كشورش بود-- چو مال خويش از حد بيش منيديد سراي خويش و مال خويش ميديد به دل ميگفت -كه بنشين و همه سال بخور خوش تا ازان پس چون شود حال-- چو شد اين مال خرج از خورد و پوشم گرم بايد دگر انگه بكوشم 2990 چو خوش بنشست تا-زر مي خورد خوش نورد خوش بشادي نفس را ميپرورد خوش-- چو اخر--- كرد اين انديشه ناگاه	148	6781146860128062936	768	1338.5	588	923	83.2069320678711	162	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms155	true	-3554487527243663104	203	300	857	1290	1290	300	ناگاه درامد زود عزراءيل جان خواه 10 چو عزراءيل را نزديك ديد او جهان بر چشم خود تاريك ديد او 11 زبان بگشاد و زاري كرد اغ----از كه عمري صرف كردم در تگ و تاز 12 كنون بنشستهام تا بهره گيرم---------------- روا داري كه من بيبهره ميرم 13------------------------------------------- كجا مي-گشت عزراءيل ازو باز همي--- جان برگرفتن كرد اغاز 14 بزاري مرد گفتا گر چنان--ست كه ناچار اين زمانت قصد---- جان--ست 15 كنون دينار من سيصد هزار--ست دهم يك- صد هزارت گر بكارست 16 سه روزم مهل ده بر من ببخشاي وزان پس پيش گير انچت بود راي-	155	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms149	false	8757015552505515856	0	104	0	492	1362	301	ناگا- درامد زود عزراءيل جان خواه--- چو عزراءيل را نزديك ديد او جهان بر چشم خود تاريك ديد او--- زبان بگشاد و زاري كرد اغاز باز كه عمري صرف كردم در تگ و تاز ك---نون بنشستهام تا بهره گيرم تهام تابهره گير روا داري كه من بيبهره ميرم image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0163png كجا مي گشت عزراءيل ازو باز همي زو جان --گرفتن كرد اغاز--- بزاري مرد گفتا گر چنان است كه ناچار اين زمان- قصدت به جان است ك---نون دينار من سيصد هزار است دهم زان صد هزارت گر بكار است- سه روزم مهل ده بر من ببخشاي وزان پس پيش گير انچت بود راي	149	6781146860128062936	403	680.5	313	512	78.7109375	74	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms156	true	-806492033740227152	1	207	3	893	1266	300	كجا بشنيد عزراءيل اين راز كشيدش عاقبت چون شمع در گاز 18 دگر ره مرد گفتا دادم اقرار ترا دو صد هزار از نقد دينار 19 دو روزم مهل ده چون هست اين سهل نداد القصه عزراءيل هم مهل 20 مگر ميداد خود سيصد هزاري-- كه تا مهلش دهد يك روز باري 21 بزاري گفت بسيار-و شنيد او نبو---------دش مهل و مقصودي نديد او 22 باخر گفت ميخواهم اماني كه تا يك حرف بنويسم زماني 23 --امانش داد چنداني كه يك حرف نوشت از خون چشم خود ب--شنگرف 24 كه هان اي خلق عمر و روزگاري كه ميدادم بها سيصد هزاري 25 كه تا يك ساعتي دانم خريدن نبودم هيچ مقصود از چخيدن 26 چنين عمري شما گر ميتوانيد نكو داريد و-قدر ان بدانيد 27 كه گر از دست شد چون تير از شست نه بفروشند و نه هرگز دهد دست 28 كسي كو در چنين عمري زيان كرد ب--غفلت عمر شيرين را فشان كرد 1 حكيمي بود كامل مرزبان نام كه نوش-----روان بدو بوديش ارام 2 پسر بودش يكي چون افتابي ب--هر علمي دلش را فتح بابي 3 سفيهي كشت ناگه ان پسر را بخست -از درد جان ان پدر را 4 مگر ان مرزبان را گفت خاصي كه بايد كرد ان سگ را قصاصي	156	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms149	false	8757015552505515856	104	300	492	1358	1362	301	كجا بشنيد عزراءيل اين راز كشيدش عاقبت چون شمع در گاز 60 دگر ره مرد گفتا كردم اقرار ترا دو صد هزار از نقد دينار--- دو روزم مهل ده چون هست اين سهل نداد القصه عزراءيل هم مهل دگ---ر ميداد خود سيصد هزاريكه كه تا مهلش دهد يك روز باري--- بزاري گفت بسيار و شنيد او نبودش ما نبودش مهل و مقصودي نديد او به -اخر گفت ميخواهم اماني كه تا يك حرف بنويسم زماني 3600 امانش داد چنداني كه يك حرف نبشت از خون چشم خود به شنگرف--- كه هان اي خلق عمر و روزگاري كه ميدادم بها سيصد هزاري--- كه تا يك ساعتي دانم خريدن نبودم هيچ مقصود از چخيدن--- چنين عمري شماگ-ر ميتوانيد نگه داريد و قدر ان بدانيد--- كه گر از دست شد چون تير از شست نه بفروشند و نه ديگر دهد دست ين ع---------------مري زيان كرد به غفلت عمر شيرين را فشان كرد-- حكيمي بود كامل مرزبان نام كه با نوشينروان---- بوديش ارام --پسر بودش يكي چون افتابي به هر علمي دلش را فتح بابي-- سفيهي كشت ناگه ان پسر را بسوخت از درد جان ان پدر را --مگر ان مرزبان را گفت خاصي كه بايد كرد قاتل- را قصاصي	149	6781146860128062936	807	1460.5	621	917	88.00436401367188	165	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms156	true	-806492033740227152	208	300	895	1266	1266	300	جوابي داد او را مرزبان زود كه الحق نيست خون ريزي چنان سود 6 كه من شركت كنم با او دران كار بريزم زنده-- را خون چنان زار 7 بدو گفتند پس بستان ديت را نخواهم گفت هرگز ان ديت را 8 ن-------------------------------------------مييارم پسر را با بها كرد كه خون خوردن بود از خون بها خورد 9 نه ان بد فعل كاري بس نكو كرد كه ميبايد مرا هم كار او كرد 1--0 گر از خون پسر خوردن روا نيست چرا پس خون خود خوردن خطا نيست 11 ز خون خويش انكس--	156	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms150	false	-3818923769629518331	0	87	0	408	1404	302	جوابي داد او را مرزبان خوب كه الحق نيست خون ريزي چنان خوب --كه من شركت كنم با او دران كار بريزم زندهاي را خون چنان زار-- بدو گفتند پس بستان ديت را نخواهم گفت هرگز ان ديت را image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0168png مييارم پسر را خونبها-كرد كه خون خوردن بود از خون بها خورد ل--ه ان بد-فعل كاري بس نكو كرد كه ميبايد مرا هم كار او كرد 2620 گر از خون پسر خوردن روا نيست چرا پس خون خود خوردن خطا-نيست--- ز خون خويش ان كس	150	6781146860128062936	345	597.5	263	420	82.14286041259766	79	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms157	true	-6332428235595668947	0	263	0	1118	1270	300	خورده باشد كه عمر خويش ضايع كرده باشد 12 ترا از عمر باقي يك دو هفته-ست دگر ان چيز كان به بود رفته-ست 13 گرفتم توبه كردي يك دو هفته چه سازي چاره- ان عمر رفته 1 چنين گفت--ست ان داننده ----------پاك كه هر كو در مقامر خانه- خاك 2-- چنان در پاك بازي سر بر افراخت كه هر-چش بود با يك ديده در باخت 3 گرفته توبه كرد و نيز نشكست -----------نه بر بيهوده چشمي داد از دست 4 بتوبه گرچه در پيش صف ايد ولي چشم شده كي با كف ايد 5 عزيزا هر دمي كز دل براري كه ان بي ذكر حق ضايع گذاري 6 چو چشمي دان كه در ميبازي ان را تدارك كي توان كرد اين زيان را 7 مده ازدست چيزي را كه از عز نيايد نيز با دست تو هرگز 1 چو از بوزرجمهر افتاد در خشم دل كسري كشيدش ميل در چشم 2 معمايي فرستادند از روم كه گر انجا كنند اين راز معلوم 3 خراجش ميفرستيم و-اگرنه جفا بيند ز ما چيزي دگر نه 4 حكيمان را بهم بنشاند كسري كسي زيشان نشد اگاه معني --5 همه گفتند اين راز سپهر--ست چنين كار از پي بوزرجمهرست 6 برون از وي كسي نشناسد اين راز بپ-رسيد اين معما را ازو باز 7 ح-------------------------------------------كيم رانده را نوشي--روان خواند بدان خواري عزيزش همچو جان خواند 8 حكايت كرد حالي ان معماش كه جز تو كس نيارد كرد پيداش 9 حكيمش گفت يك حمام خواهم وزان پس ساعتي ارام خواهم 10 تنم چون اعتدالي يافت يخ خواه به يخ بر من نويس اين قصه انگاه --11 كه گرچه	157	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms150	false	-3818923769629518331	87	302	408	1404	1404	302	خورده باشد كه عمر خويش ضايع كرده باشد ترا----از عمر باقي يك دو هفته ست ز انفاس انچه بهتر بود رفته ست ----رفتم توبه كردي يك دو هفته چه سازي چارها ان عمر رفته چ--نين گفته ست ان دانندها پاي ندها پاك كه هر-كو در مقامر-خانها خاك 425 چنان در پاك بازي سر بر-افراخت كه هر چش بود تا يك ديده در-باخت ز -بازي توبه كرد و نيز نشكست و نيز نشكستنه بر بيهوده چشمي داد از دست به توبه گرچه در پيش صف ايد ولي چشم شده كي با-كف ايد----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- چو از بوزرجمهر افتاد در خشم دل كسري كشيدش ميل در چشم --معمايي فرستادند از روم كه گر كسري ك-ند اين راز معلوم-- خراجش ميفرستيم و اگرنه جفا بيند ز ما چيزي دگر نه --حكيمان را بهم بنشاند كسري كسي زيشان نشد اگاه معني 625 همه گفتند ان -راز سپهر است چنين كار از پي بوزرجمهر است برون از وي كسي نشناسد اين راز زبهرسيد ان -معما را ازو باز image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0165png كيم رانده را نوشين روان خواند ازان خواري عزيزش همچو جان خواند-- حكايت كرد حالي ان معماش كه جز تو كس نيارد كرد پيداش --حكيمش گفت يك حمام خواهم درو يك- ساعتي ارام خواهم 44-تنم چون اعتدالي يافت يخ خواه به يخ بر من نويس اين راز انگاه 3640 كه گرچه-	150	6781146860128062936	849	1450.0	658	1201	70.69109344482422	169	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms157	true	-6332428235595668947	263	300	1118	1270	1270	300	چشم من كور--ست اما بدين حيلت بگويم اين معما 12 چنان كردند القصه كه او گفت كه تا گفت ان معما و نكو گفت 13 بغايت شادمان شد زو دل شاه بدو گفتا كه از من حاجتي-	157	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms151	false	2348411866333383639	0	35	0	148	1316	301	چشم من كور است اما بدين حيلت بگويم اين معما--- چنان كردند القصه كه او گفت كه تا-گفت ان معما و نكو گفت--- بغايت شادمان شد زو دل شاه بدو گفتا كه از من حاجتي	151	6781146860128062936	145	262.5	112	155	93.54838562011719	33	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms158	true	3582121157414625321	0	278	0	1164	1256	300	خواه 14 حكيمش گفت چون اين روي ديدي-- كه كورم كردي و-ميلم كشيدي 15 كنون ان خواهم از تو اي سرافراز كه بس سرگشتهام چشمم دهي باز 16 شهش گفتا كه من اين كي توانم تو -------خود داني كه من اين ميندانم 17 حكيمش -------------------------گفت اي شاه سرافراز چو نتواني كه چشم من دهي باز 18 مكن تندي ز كس چيزي ستان تو كه گر خواهي تواني دادش ان تو 19 چرا ميبستدي چيزي كه از عز عوض نتواني ان را داد هرگز 2---------------------------------0 ترا هر يك نفس دري عزيز--ست وزين درت گراميتر چه چيزست 21------------ مده بر باد اين گوهر ب--بازي كه گر خواهي كه بازاري چه سازي 22 تو ميبايد كه هر دم پيش اءي تو هر دم تا بكي با خويش اءي 23 بنفشه چون نه نرگس نبودي چرا چون اين و ان كور و كبودي 24 همه چو--------------------ن رعد بانگي بيدرنگي همه چون برج عقرب كور و لنگي 25 ترا از تو هزاران پرده در پيش چگونه ره بري يك ذره در خو----------------------------------يش 26-- تو بي-خويشي اگر با خويش اءي ز خيل پس روان در پيش اءي 27 نخواهندت بخود هرگز رها كرد ترا بس عمر ميبايد قضا كرد 28 اگر روزي تو زينجا دور ماني چرا بيگانه و مهجور ماني 29 يقين ميدان كه چون ان اشناءي پديد ايد نماند اين جداءي 1 --------------------------------------------يكي مرغي-ست اندر كوه پايه كه در سالي نهد چل روز خايه 2 به حد شام باشد جاي او را به سوي بيضه نبود راي او را 3 چو بنهد بيضه در چل روز بسيار شود از چشم مردم ناپديدار 4 يكي بيگانه مرغي ايد از راه نشيند بر سر ان بيضه انگاه 5 چنان ان بيضها-- زير پر ارد	158	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms151	false	2348411866333383639	35	301	148	1316	1316	301	خواه--- حكيمش گفت چون ا-ن روي ديدي ك كه كورم كردي و ميلم كشيدي 645كنون ان خواهم از تو اي سرافراز كه بس سرگشتهام چشمم دهي باز--- شهش گفتا كه من اين كي توانم تو خود تو خود داني كه من اين ميندانم چو نتواني كه چشم من دهي باز حكيمش گفت اي شاه سرافراز------------------------------- مكن تندي ز كس چيزي ستان تو كه گر خواه ---------------------چرا ميبستدي چشمي كه از عز عوض نتواني او را داد هرگز 0 وزين درت گرامي تر چه چيز است 2650 ترا در هر نفس دري عزيز است وزين درتگ كه گر خواهي كه باز اري چه سازي مده بر باد اين گوهر به بازي كه گر خر------------------------ تو ميبايد كه هر دم پيش ايي به علم از افرينش بيش ايي چر------------------------------ا چون اين و ان كور و كبودي بنفشه نيستي نرگس نبوديچرا چو ن رعد بانگ- بيدرنگي همه چون برج عقرب كور و لنگي ار پيش--------------------------چگونه ره بري يك ذره در خويش 3405 ترا از تو هزاران پرده در پيش 2655 تو بي خويشي اگر با خويش ايي ز خيل پس-روان در پيش ايي--- نخواهندت بخود هرگز رها كرد-ترا-بس عمر ما ---------------اگر روزي تو زينجا دور مانيچنين بيگانه وم------------- يقين ميدان كه چون ان اشنايي پديد ايد نماند اين جدايي image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0170png يكي مرغي ست اندر كوه پايه كه در سالي نهد چل روز خايه-- به حد شام باشد جاي او را به سوي بيضه نبود راي او را-- چو بنهد بيضه در چل روز بسيار شود-از چشم مردم ناپديدار --يكي بيگانه مرغي ايد از راه نشيند بر سر ان بيضه ناگاه-- چنان ان بيضه در زير پر ارد-	151	6781146860128062936	884	1446.0	674	1352	65.38461303710938	184	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms159	true	-2739968788125712710	0	264	0	1140	1296	300	بچه- او پر برارند ب--يك ره روي در يكديگر ارند 8 درايد زود مادرشان ب--پرواز نشيند بر سر كوهي سرافراز 9 كند بانگي عجب از دور ناگاه كه ان خيل بچه گردند اگاه 10 چو بنيوشند بانگ مادر خويش شوند از مرغ بيگانه برخويش 11 ب-----سوي مادر خود باز-گردند وزان مر----------------غ دگر ممتاز گردند 12 اگر روزي دو سه ابليس مغرور گرفتت زير پر هستي تو معذور 13 كه چون گردد خطاب حق پديدار ب--سوي حق شوي ز ابليس ناچار 14 چنان شو تو كه گر -ايد اجل پيش تنت مانده بود جان رفته -بيخويش 15 اگر پيش از اجل مرگيت باشد ز مرگ- جاودان برگيت باشد 16 چراغي در بيابان--ست جانت كه مشكات تن امد سد انت 17 چو اين مشكات برخاست ان بيابان شود جاويد چون خورشيد تابان 18 عجايب در دلت بيش از شمار--ست تو گر اگه شوي بسيار كارست 19 بنو هر دم تو در دين پيش مياي ز خود ميرو همي با خويش مياي 20 كه در-هر بيخودي و در خودي تو كني از پس جه----------------اني پر بدي تو 21- كه تا از هر بدي اند-ر ره -----------------راز جهاني نيكوءي يابي عوض باز 22 بهرچت او دهد دلشاد ميباش وگر ندهد خوش و ازاد ميباش 23 -------------------------از انجا هرچه -ايد باز ندهي وگر بد ايدت اواز ندهي 1-------------------------------------------- چو غالب گشت بر بهلول سوداش ز بيده داد برياني و حلواش 2 نشست و شاد ميخورد ان يكي گفت كه ميندهي كسي را او براشفت 3 كه حق چون ---اين طعامم اين زمان داد چگونه اين زمان با او توان داد 4 ت--را هرچ او دهد راضي بدان باش وگر	159	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms152	false	-4311690522552606413	23	301	93	1332	1332	301	بچها او پر برارند به يك ره روي در يكديگر ارند-- درايد زود مادرشان به پرواز نشسته بر سر كوهي سرافراز-- كند بانگي عجب از دور ناگاه كه ان خيل بچه گردند اگاه--- چو بنيوشند بانگ مادر خويش شوند از مرغ بيگانه بدانديش 2620 به سوي مادر خود باز گردند وزان مرغ دگ دند وزان مرغ دگر ممتاز گردند ---اگر روزي دو سه ابليس مغرور گرفتت زير پر هستي تو معذور كه ---چون گردد خطاب حق پديدار به سوي حق شوي ز ابليس بيزار--- چنان شو تو كه چون ايد اجل پيش تنت مر-ده بود جان رفته از خويش ---اگر پيش از اجل مرگيت باشد ز مرگت جاودان برگيت باشد 4- چراغي در بيابان است جانت كه مشكات تن امد سد انت--- چو اين مشكات برخاست ان بيابان شود جاويد چون خورشيد تابان--- عجايب در دلت بيش از شمار است تو تا اگه شوي بسيار كار است- بنو هر دم تو در دين پيش مياي ز خود ميشو همي باخ-ويش مياي--- كه در هر بيخودي و در خودي تو كني از پس جهاني كني از پس جهاني پر بدي تو 268 كه تا ان هر-بدي را در ره راز ربدي را در رهراز جهاني نيكويي يابي عوض باز ------چت او دهد دلشاد ميباش وگر ندهد خوش و ازاد ميباش به هر چت او دهد دلشاد ميباش از انجا هر چت ايد بازنذم-ي وگر بد ايدت اواز نذهي image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0167png چو غالب گشت بر بهلول سوداش ز-بيده داد برياني و حلواش --نشست و شاد ميخورد ان يكي گفت كه ميندهي كسي را او براشفت 3-كه--- چون او اين طعامم اين زمان داد چگونه اين زمان با او توان داد 2685 را هرچ او دهد راضي بدان باش وگر-	152	6781146860128062936	1040	1796.0	801	1287	80.8080825805664	208	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms160	true	6766282167304532566	0	282	0	1145	1219	300	يا دوست كه هم محتاج و هم درويش تو اوست ---3 خدا گفت او رهين نعمت ماست كسي كو سركشد از قسمت ماست 4 كسي كز قسمت ما در نفير--ست اگر روز-ست و گر شب در ز حيرست 1 چنين گفتس-ت كسري باربدرا كه بي-اندوه اگر خواهي تو خود را 2 حسد بيرون كن از دل- شاد گشتي ز- حق راضي شو و ازاد گشتي 1 سحرگاهي بزرگي در مناجات زبان بگشاد وگفت------------ اي قايم الذات 2 -من از تو راضي--م هم روز و هم شب تو از من نيز راضي باش يا رب 3 چنين گفت او كه اوازي شنيدم- كه در دعوي ترا كذاب ديدم 4 اگر خود بودءي راضي ز ما تو زما كي جستءي هرگز رضا تو 5 اگر راضي شدي از ما تو مجنون رضاي ---------------ما چرا جستي تو اكنون 6 كسي كو در رضا عين كمال--ست چو راضي-ست او رضا جستن محال--ست 7 اگر تو راضءي از ما چه جوءي وگرنه خويش را راضي چه گوءي 8 رضا ده صبر كن بنشين و مخروش چه سودا ميپزي مستيز و كم جوش 9 زماني در تمناي محالي زماني در جوال صد خيالي 10 سخن مينشنوي يك ذره اخر كه گشتي از محالي غره اخر 1 چنين گفت--ست شعبي مرد درگاه كه شخصي صعوه-- بگرفت در راه 2- بدو ان صعوه گفت از-من چه خواهي وزين ساق و سر و گردن چه خواهي 3 گرم ازاد گرداني ز بندت در اموزم سه حرف سودمندت 4 يكي در دست تو گويم و-ليكن دوم چو- بر پرم بر شاخ ايمن 5 سيم چون جاي تيغ كوه جويم ز تيغ كوه ان--- با تو بگويم 6 بصعوه ------------------------------گفت بر گوي اولين راز زبان بگشاد صعوه كرد اغاز 7 كه هرچ از	160	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms153	false	9184833078778087682	34	301	139	1296	1296	301	يا دوست كه هم محتاج و هم درويش تر اوست 2690 خدا-گفت اي رهين نعمت ما-- كسي كو سركشد از قسه كه ان------ كز قسمت ما در نفير است اگر-روزاست و گر-شب در زحيراست-- چنين گفتهست كسري باربدرا كه بي اندوه اگر خواهي تو خود را-- حسد بيرون كن از خود شاد گشتي به حق راضي شو و ازاد گشتي-- سحرگاهي بزرگي در مناجات زبان بگشاد زبان بگشاد و گفت اي قايم الذات 695من از تو راضي ام هم روز و هم شب تو از من نيز راضي باش يا رب-- چنين گفت او كه اوازي شنيدمك كه در دعوي ترا كذاب ديدم گ---ر خود بوديي راضي ز ما تو ز ماكي جستيي هرگز رضا تو ا--گر راضي شدي از ما تو مجنون رضا از م جنونرضا از ما چرا جستي تو اكنون-- كسي كو در رضا عين كمال است چو راضي ست او رضا جستن محال است image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0172png ------------رضا ده صبر-كن بنشين و مخروش چه سودا ميپزي مستيز و كم جوش-- زماني در تمناي محالي زماني در جوال صد خيالي--- سخن مينشنوي يك ذره اخر كه گشتي از محالي غره اخر-- چنين گفته ست شعبي مرد درگاه كه شخصي صعوهاي بگرفت در راه 25 بدو ان صعوه گفت از من چه خواهي-وزين ساق و ازين گردن چه خواهي-- گرم ازاد گرداني ز بندت در-اموزم سه پند س ي ----------در دست تو گويم و ليكن دوم چون بر پرم بر شاخ ايمن وم ---چون جاي تيغ كوه جويم ز-تيغ كوه ان را با تو بگويم زبان بگشاد و كرد ان صعوه اغاز به صعوه گفت بر-گوي اولين راز زبان بگشاد و5 220 ---------كه هرچ از-	153	6781146860128062936	964	1599.0	735	1232	78.24674987792969	204	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms161	true	-7707352628803032806	0	299	0	1287	1291	300	تا شد در زمان بر شاخ بنشست 9 دوم گفتا محالي گر شنيدي مكن باور چون ان ظاهر نديدي 10 بگفت اين و روان شد تا سر كوه-- بدو گفت اي ز بدبختي در اندوه 11 درونم بود- دو گوهر قوي حال كه هر يك داشت وزن بيست مثقال 12 مرا گر كشتءي گوهر ترا بود مرا از دست دادي بس خطا بود 13 دل ان مرد خونين شد ز غيرت گرفت انگشت در دندان --حيرت 14 بصعوه گفت باري ان سيم حرف بگو چون گشت بحر حسرتم ژرف 15 بدو گفتا نداري ذره-- هوش كه شد دو حرف پيشينت فراموش 16 چو زان دو حرف نشنيدي يكي راست سيم را از-چه بايد كرد درخواست 17 ترا گفتم مخور بر رفته حسرت مكن باور محال اي پاك سيرت 18 تو بر رفته بسي اندوه خوردي محالي گفتمت تصديق كردي 19------------------------------------------- دو مثقالم نباشد گوشت امر---وز چهل مثقال دو در شب افروز 20 چگونه نقد باشد در درونم ترا ديوانه ميايد كنونم 21 بگفت اين و بپري---د از سر كوه بماند ان مرد در افسوس و اندوه 22 كسي كو از محال انديشه دارد شبانروزي تحير پيشه دارد 23 -قدم نتوان نهاد انجا كه خواهي بفر-مان رو بفر--مان كن نگاهي 24 كه هر كو نه ب--امر حق قدم زد چو شمع از سر برامد تا كه دم زد 1 يكي زنبور ميامد ز خانه ب--غايت بيقرار و شادمانه 2 مگر موري چنان دلشاد ديدش ز حكم بندگي ازاد ديدش 3 بدو گفتا چرا شادي چنين تو كه از شادي نگنجي در زمين تو 4 جوابش داد ان زنبور كاي مور چرا ----------نبود ز شادي در دلم شور 5 كه هر جاءي كه ميبايد نشينم ز-هر خوردي كه ميخواهم گزينم 6 بكام خويش ميگردم جهاني چرا اندوهگين باشم زماني 7 بگفت اين پاسخ و چون تير پرتاب روان شد تا يكي	161	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms154	false	-5984905289378122141	18	301	75	1363	1363	301	تا-شد بر فراز--- شاخ بنشست-- دوم گفتا محالي گر شنيدي مكن باور چو- ان ظاهر نديدي--- بگفت اين و روان شد بر سر كوه ب بدو گفت اي ز بدبختي در اندوه--- درونم داشت دو گوهر قوي حال كه هر-يك داشت وزن بيست مثقال 20 مرا-گر كشتيي گوهر ترا-بود مرا از دست دادي و- خطا بود--- دل ان مرد خونين شد ز غيرت گرفت انگشت در دندان ز حيرت به -صعوه گفت باري ان سيم حرف بگو چون گشت بحر حيرتم ژرف--- بدو گفتا نداري ذرهاي هوش كه شد دو حرف پيشينت فراموش--- چو زان دو حرف نشنيدي يكي راست سءم را از چه بايد كرد درخواست ترا----گفتم مخور بر رفته حسرت مكن باور محال اي پاك سيرت--- تو بر رفته بسي اندوه خوردي محالي گفتمت تصديق كردي image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0169png دو مثقالم نباشد گوشت امروز وز چهل مثقال دو در شب افروز--- چگونه نقد باشد در درونم ترا ديوانه ميايد كنونم ----يفت اين و به سر شد از سر كوه بماند ان مرد را افسوس و اندوه--- كسي كو از محال انديشه دارد-شبانروزي تحير پيشه دارد 325 قدم نتوان نهاد انجا كه خواهيبه فرمان رو به فرمان كن نگاهي--- كه هر-كو نه به امر حق قدم زد چو شمع از سر برامد تا كه دم زد --يكي زنبور ميامد ز خانه به غايت بيقرارو ن--------- مگر موري چنان دلشاد ديدش ز حكم بندگي ازاد ديدش 3-بدو گفتا چرا شادي چنين تو كه از شادي نگنجي در زم------- جوابش داد ان زنبور كاي مور-چرانبودز ش چرانبود ز شادي در دلم شور كه-- هر جايي كه ميبايد نشينم ز هر خوردي كه بايد مي-گزينم به كام خويش ميگردم جهاني چرا اندوهگين باشم زماني-- بگفت اين پاسخ و چون تير پرتاب روان شد تا يكي-	154	6781146860128062936	1158	2028.0	895	1363	84.95964813232422	242	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms162	true	-4365786893857182932	17	300	64	1285	1285	300	همي زد از قضا قصاب ساطور ز زخم او دو نيمه گشت زنبور 10 ب----------------------------خاك افتاد حالي تا خبر داشت درامدمور ازو يك نيمه برداشت 11 بز------------اري ميكشيدش خوار در راه زبان برداشته ميگفت انگاه 12 كه هر كو ان خورد كو را بود راي نشيند بر مراد خو-يش هرجاي 13 -همه انچش نبايد ديد ناكام همه همچون تو ا-ن بيند سرانجام 14 كسي كو بر مراد خود كند زيست چو تو ميرد ببين تا اخرت چيست 15 چو گام از حد خود بيرون نهادي ب--ناداني قدم در خون نهادي 16---------------------------------------------------------------------------------------------- غرور و كبر كم بايد گرفتن ره خلق و كرم بايد گرفتن 17 كم از يك جو مر او را زور بازوست كه وزن كوه قافش در ترازوست 18 كم ازاري گزين و بردباري كز-ين نزديكتر راهي نداري 1----------------------- چنين نقل--ست از سلمان كه يك روز نشسته بود صدر عالم افروز 2 يكي حبشي كنيزك روي چون نيل درامد از در مسجد بتعجيل 3 رداي مصطفي بگرفت ناگاه----- كه با-من نه زماني پاي در راه 4 مهمي دارم و اكنون توان كرد ندارم خواجه اينجا چون توان كرد 5 توء-----------------------------ي هر بي كسي را يار امروز منم بي كس فتاده كار امروز 6 سخن ميگفت و گرم انگاه ميرفت ردايش ميكشيد و راه ميرفت 7 پيمبر دم نزد با او روان شد وزو نستد ردا و همچنان شد 8 ز خلق خود نپرسيدش پيمبر كز اينجا تا كجا ايم ب---ره بر 9-- خوشي مي-رفت با او چون خموشي كه تا بردش بر گندم فروشي 10 زبان بگشاد و گفت اي سيد امروز ز گرسنگي دلي دارم همه سوز 11 من اكنون رشتهام اين پشم اندك------ بده وز بهر من گندم خر اينك 12 پيمبر بستد و گندم خريدش براورد و ب--دوش اندر	162	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms155	false	-2551132341302132237	16	301	67	1366	1366	301	همي زد از قضا قصاب ساطور ز زخم او دو نيمه گشت زنبور درامد مور ازو يك نيمه برداشت به خاك افتاد حالي تا خبر داشت در------------- زبان برداشته ميگفت انگاه به زاري ميكشيدش خوار در راه-زبان----------------------- كه هر-كو ان خورد كو را بود راي نشيند بر مراد خود همه جاي 330 همه انچش نبايد ديد ناكام همه همچون تو اين بيند سرانجام -------------------ود كند زيست چو تو ميرد ببين تا اخرت چيست م-------- از حد خود بيرون نهادي به ناداني قدم در خون نهادي image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0174png نبه فرمان خرد بايد نهادن قدم بر حد خود بايد نهادنب غرور و كبر كم بايد گرفتن ره خلق و كرم بايد گرفتن 30 كم از يك جو مر او را زور بازوست كه وزن كوه قافش در ترازوست ك---م ازاري گزين و بردبارياز اين نزديكتر راهي نداري نشسته بود صدر عالم افروز چنين نقل است از سلمان كه يك روز نش --------------------------ي حبشي كنيزك روي چون نيل درامد از در مسجد بتعجيل --رداي مصطفي بگرفت ناگاهكه با كه با من نه زماني پاي در راه -----------------ون توان كرد ندارم خواجه اينجا چون توان كرد 250 مهمي دارم و اكنون توان كرد تويي هر بي-كسي را يار امروز منم بي-كس فتاده كار امروز-- سخن ميگفت و گرم انگاه ميرفت ردايش ميكشيد و راه ميرفت پي--مبر دم نزد با او روان شد وزو نستد ردا و همچنان شد ----خلق خود نپرسيدش پيمبر--ز اينجا تا كجاام با تو ره بر 295 خوشي مي رفت با او چون خموشي كه تا-بردش بر گندم فروشي زب---ان بگشاد و گفت اي سيد امروز ز-گرسنگي دلي دارم همه سوز--- من اكنون رشتهام اين پشم اندكبده ون بده وز بهر من گندم خر اينك پي---مبر بستد و گندم خريدش براورد و به دوش اندر	155	6781146860128062936	1036	1774.5	802	1435	72.19512176513672	215	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms163	true	917273485249778082	0	300	0	1267	1267	300	كشيدش 13 ببرد ان تا وثاق ان كنيزك ب--قبله كرد پس روي مبارك 14 كه يا رب گر درين كار پرستار مقصر امدم ناكرده انگار 15 بفضل خود درين كار و درين راي اگر تقصير كردم عفو فرماي 16 براي بنده-- گندم خريدم ز خلق و حلم حمالي گزيدم 17 ز بس خجلت زبان با حق گشاده براي عذر بر پاي ايستاده 18 جوانمردا كرم بنگر وفا بين نظر بگشاي و خلق مصطفي بين 19 د-----------------------------------------------رين موضع ز جان و تن چه خيزد ز-رعنايان تر دامن چه خيزد 1 يكي پيري مشوش روزگاري ب-------ر فضل ربيع امد ب--كاري 2 ز شرم وخ-جلت و درويشي خويش----------------- ز عجز و پيري و بي-خويشي خويش 3 سناني تيز بود اندر عصايش نهاد از بيخودي بر پشت پايش 4 روان شد خون ز پاي فضل حالي برامد سرخ و زرد ان صدر عالي 5 نزد دم تا سخن جمله بيان كرد بل---------طفي قصه زو بستد نشان كرد 6------------------------------ چو پير از پيش او خوش دل روان شد ز زخمش فضل انجا ناتوان شد 7 بزرگي گفت اخر اي خدا-------وند چرا بودي ب--درد پاي خرسند 8 يكي فرتوت پايت خسته كرده تو گشته مستمع لب بسته كرده 9 چو از پاي تو اخر خون روان شد توان گفتن كه از--- پس ميتوان شد 10 چنين گفت او كه ترسيدم كه ان پير خجل گردد خورد زان كار تشوير 11 ز جرم خويشتن در قهر ماند ز حاجت خواستن بي بهر ماند 12 ز بار فقر چندان خواري او را روا نبود چنين سرباري او را 13 زهي مهر و وفا و بردباري وفاداري نگر گر چشم داري 14 چنين فضلي كه صد فصل ربيع--ست ز فضل حق نه از فضل ربيع--ست 15 ---تو مردي نا-جوانمردي شب و روز اگر مردي جوانمردي در اموز 16 مجوي اي خاك چون اتش بلندي چو تو-خاكي مشو اتش بتندي-	163	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms156	false	5378840823808062438	0	300	0	1324	1327	301	كشيدش--- ببرد ان تا وثاق ان كنيزك به قبله كرد پس روي مبارك 40 كه يا رب گر درين كار پرستار-مقصر امدم ناكرده انگار -----ضل خود درين كار و درين راي اگر تقصير كردم عفو فرماي ب---راي بندگان گندم كشيدم ز خلق و حلم حمالي گزيدم 0 به صد خجلت زبان با-حق گشاده براي عذر بر پاي ايستاده حوا---نمردا كزم بنگر وفا بين نظر بگشاي و خلق مصطفي بين image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0171png 265 درين موضع ز جان و تن چه خيزد ز رعنايان تر-دامن چه خيزد --يكي پيري مشوش روزگاري بر فضا بر فضل ربيع امد به كاري-- ز شرم و خجلت و درويشي خويشز عجز و پيري و بي ز عجز و پيري و بي خويشي خويش ---ناني تيز بود اندر عصايش نهاد ان بيخبر -بر پشت پايش-- روان شد خون ز پاي فضل حالي برامد سرخ و زرد ان صدر عال 0- نزد دم تا سخن جمله بيان كردبه لطفي به لطفي قصه زو بستد نشان كرد روان شدز زخمش فضل انجاناتوان شد چو پير از پيش او خوش دل روان شد-ز زخ----------------------- بزرگي گفت اخر اي خداوند خداوند چرا بودي به درد پاي خرسند --يكي فرتوت پايت خسته كرده تو گشته مستمع لب بسته كرده-- چو از پاي تو اخر خون روان شد -------تن ما از غم تو ناتوان شد هچ--نين گفت او كه ترسيدم كه ان پير خجل گردد خورد زان كار تشوير--- ز جرم خويشتن در قهر ماند ز حاجت خواستن بي-بهر ماند--- ز بار فقر چندان خواري او را روا-نبود چنين سرباري او 0---- زهي مهر و وفا و بردباري وفاداري نگر گر چشم داري چ---نين فضلي كه صد فصل ربيع است ز فضل حق نه از فضل ربيع است 3780 8تو مردي نا جوانمردي شب و روز اگر مردي جوانمردي در-اموز--- مجوي اي خاك چون اتش بلندي چو تو خاكي مشو اتش بتندي	156	6781146860128062936	1139	1963.0	875	1408	80.89488983154297	234	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms164	true	557062323738679415	2	300	7	1286	1286	300	ان پيشگه ميبايدت زود درين ره خاك ره ميبايدت بود 1 يكي ميرفت در بغداد بر رخش تو گفتي بود در دعوي جهان بخش 2 پس و پيشش بسي سرهنگ ميشد بم--ردم بر ازو ره تنگ ميشد 3---------------------------------------------- ز هر سوءي خروش طرقوا -بود كه بردا-برد او از چارسو بود 4 مگر بهلول مشتي خاك برداشت بشد وان خفيهاش پيش نظر داشت 5 كه چندين كبر از خاكي روا نيست كه گر فرعون شد خواجه خدا نيست 6 بدين ترتيب رو تا اهل بازار همه بنهاده دام---- از بهر مردار 7---------------------------------------------------------------- چو مطلوب كسي مردار باشد كجا با سر قدسش ---كار باشد 1 بره دربود مجنوني نشسته كه ميرفتند قومي يك دو رسته 2 -----------------------مگر ان قوم دنياوار بودند كه غرق جامه و دستار بودند 3 ز رعناءي و كبر و نحوت و جاه--- چو كبكان ميخراميدند در راه 4 چو ا-ن ديوانه- بي خان و بي مان بديد ان خيل خود بين را خرامان 5 كشيد از ننگ سر در جيب انگاه كه تا زان غافلان خالي شد ان راه 6 چو بگذشتند سر بر كرد از جيب يكي پرسيد از-و ك-اي مرد بي عيب 7 چرا چون روي رعنايان بديدي شدي اشفته و سر در-كشيدي 8 چنين گفت او كه سر را دركش--يدم ز بس باد-- بروت اينجا كه ديدم 9 كه ترسيدم كه بربايد مرا باد چو بگذشتند سر بر كردم ازاد 10 ولي چون گند رعنايان شنيدم شدم بي طاقت و سر در-كشيدم 11 چو هفت اعضات رعناءي گرفتست جهاني از تو -رسواءي گرفت--ست 12 كساني كين صفت از خويش بردند- بدنيا كار عقبي پيش بردند ebkhsh 14 1 پسر گفتش اگر اب حياتم نخواهد داد از مردن نجاتم 2 نبايد كم ازانم هيچ كار---------------------------ي كه بشناسم كه چيست ان اب باري 3----------------------------- گر از عين الحياتم نيست روزي بود از علم انم دلفروزي-	164	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms157	false	-6726827835794197114	0	294	0	1378	1411	302	ان پيشگه ميبايدت زود درين ره خاك ره ميبايدت بود ----ي ميرفت در بغداد بر رخش تو گفتي بود در دعوي جهان بخش-- پس و پيشش بسي سرهنگ ميشد به مردم بر ازو ره تنگ ميشد image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0176png 2 ز هر سويي خروش طرقواه بود كه بردا برد او از چ ----------مگر بهلول مشتي خاك برداشت بشد وان حفنهاش پيش نظر داشت 0----چندين كبر از خاكي روان-يست كه گر فرعون شد خواجه خدا نيست گروهي مارطبع مردم ------ازار -----نهاده دام مكر از بهر مردار كه غافل گشته از معقول و منقول به مرداران چنان مشعوف و مشغول كه 20 چو مطلوب كسي مردار باشد كجا با مردي او را كار باشد ---------------رني نشسته همي -رفتند قومي يك دو رسته بهره در بود مجنوني نشسته مگر ان قوم دنيادار بودند كه غرق جامه و دستار بودند-- ز رعناءي --كبر و نخوت-- جاهچوك چو كبگان ميخراميدند در راه-- چو اين ديوانها بي خان و بي مان بديد ان خيل خود-بين و- خرامان --كشيد از ننگ سر در جيب انگاه كه تا زان غافلان خالي شد ان راه-- چو بگذشتند سر بر كرد از جيب يكي پرسيد از و كلاي مرد بي-عيب-- چرا چون روي رعنايان بديدي شدي اشفته و سر در كشيدي-- چنين گفت او كه سر در خود كشيدم ز بس باد و بروت اينجا كه د------------يدم كه بزبايد مرا باد چو بگذشتند سر بر كردم ازاد--- ولي چون گند رعنايان شنيدم شدم بي طاقت و سر در كشيدم 0 ايي گرفته ---------------ست جهان- از تو برسوايي گرفته ست ن---ساني كين صفت از خويش بردندبه دنيا-كار عقبي پيش بردند------------ پسر-گفتا اگر-اب حياتم نخواهد-داد-از مردن نجاتم image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0173png ج كاري كه بشناسم كه چيست ان اب باري نبايد كم ازانم هيچ كاري كهب 80 گر از عين الحياتم نيست روزي بود-از علم انم دلفروزي	157	6781146860128062936	1070	1743.0	828	1497	71.47628784179688	208	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms165	true	3639929950561690957	9	300	36	1257	1257	300	فرو گفت اين حكايت 1 سكندر در كتابي ديد يك روز كه هست اب حيات ابي دل-فروز 2 كسي كز وي خورد خورشيد گردد بقاي عمر او جاويد گردد 3 دگر طبلي-ست با-- او سرمه داني كه هر دو هست با او خرده داني 4 شنيدم من ز استاد- مدرس كه بود ان سرمه وان-- طبل ان هرمس 5 اگر قولنج كس- سخت اوفتادي بر ان طبل ار زدي دستي گشادي 6 كسي -كز سرمه--- ميلي دركشيدي ز ماهي تا ب--ساق عرش ديدي 7 سكندر را بغايت ارزو خاست كه او را گردد اين سه ارزو راست 8 جهان ميگشت با خيلي- گروهي كه تا روزي رسيد اخر ب--كوهي 9 نشاني داشت انجا كوه بشكافت پس از ده روز و ده شب-------------------- خانه-- يافت 10 درش بگشاد و طاقي درم-يان بود در او ان طبل بود و سرمه دان بود 11 كشيد ان سرمه و-چشمش چنان شد كه عرش و -------------فرش در حالش عيان شد 12--------------------- اميري بود پيشش ايستاده مگر زد دست بر طبل نهاده 13 رها شد زو مگر بادي باواز-------------------------------- بدريد ان ز خجلت از سر ناز 14 سكندر گرچه خامش كرد اما دريده گشت ان طبل معما 15 شد القصه براي اب حيوان ب--هندستان و تاريكي چو كيوان 16-------------------------- چرا با تو كنم اين قصه تكرار كه اين قصه شنيدستي تو صد بار 17 چو شد عاجز در ان تاريكي راه بمانده هم سپه حيران و هم شاه 18 پديد امد قوي يكپ-اره ياقوت كه در وي خيره شد ان مرد مبهوت 19-------------------------------------------- هزاران مور را مي-ديد هر سوي كه ميرفتند هر يك از دگر سوي 20 چنان پنداشت كان ياقوت پاره براي عجز اوشد-- اشكاره 21 خطاب امد كه اين شمع فروزان براي خيل موران--ست سوزان 22 كه تا بر نور ان موران گمراه شوند از-	165	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms158	false	5319584883089452613	0	281	0	1252	1344	301	فرو گفت اين حكايت سك--ندر در كتابي ديد يك روز كه هست اب حيات ابي دلافرو--- كسي كز وي خورد خورشيد گردد-بقاي عمر او جاويد گردد --دگر طبلي ست و با او سرمهد-اني كزان روشن شود كار جهاني 2810 شنو--دم من ز استادي مدرس كه هست ان سرمه دان و طبل--- هرمس چو--- قولنج كسي سخت اوفتادي بر ان طبل ار زدي دستي گشادي-- كسي زان سرمه گر ميلي --كشيدي ز ماهي تا به ساق عرش ديدي سك--ندر را بغايت ارزو خاست كه او را گردد اين سه ارزو راست --جهان ميگشت با خيل و گروهي كه تا روزي رسيد اخر به كوهي 85ميان----------- كو----------------ه روزي چند بشتافت به اخر نزد غاري خانهاي يافت -----ش بگشاد و طاقي در ميان بود در ان ان طبل بود و سرمه-دان بود ---كشيد ان سرمه و چشمش چنان شد كه عرش و فرش كه عرش و فرش در حالش عيان شد مگر زد دست بر طبل نهاده اميري بود پيشش ايستاده مگر ازو--------------------------------- بادي برون امد به اوازخجل شد طبل خجل شد طبل بدريد---------- از سر ناز 20سك-ندر گرچه خامش كرد اما دريده گشت ان طبل معما ---شد القصه براي اب حيوان به هندستان و تاريكي چو كيوان كه اين قصه شنودستي تو صد بار چرا با تو كنم اين قصه تكرار-------------------------------- چو شد عاجز در-ان تاريكي راه بمانده هم سپه حيران و هم شاه--- پديد امد قوي يك پاره ياقوت كه بودي از لطافت روح راقوت image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0178png 225 هزاران مور را مي ديد هر سوي كه ميرفتند هر-يك از دگر سوي چ---نان پنداشت كان ياقوت پاره براي عجز او گشت اشكاره--- خطاب امد كه ا-ن شمع فروزان براي خيل موران است سوزان--- كه تا از نور ان موران گمراه شوند از	158	6781146860128062936	961	1509.5	734	1407	68.30135345458984	188	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms166	true	-7441187021151628786	20	300	90	1300	1300	300	امد جگر خون دلش را هر نفس حالي دگرگون 25 بجاي منزلي دو منزل امد كه تا اخر ب--خاك بابل امد 26 نوشته داشت اسكندر كه انگاه كه وقت مرگ برگيرندش از راه 27 بود از جوشنش بالين نهاده ز- اهن بستري زيرش فتاده 28 بود از زمردا-ن ديوار خانه ز زر سرخ ان را اسمانه 2-9 ب--بابل امدش قولنج پيدا ز درد ان فرود امد به صحرا 30 نيامد صبر چنداني ب--راهش كه كس بر پاي كردي بارگاهش 31 يكي زيبا زره زيرش گشادند سرش ز اندوه بر زانو نهادند 32 در استادند خلقي گرد او در سپر بستند بر هم جمله از زر 33 سكندر خويشتن را چون چنان ديد در ان قو------------لنج مرگ خود عيان ديد 34- بسي بگريست اما سود كي د-----------اشت كه مرگ بي محابا را ز پي داشت 35 ز شاگردان افلاطون حكيمي كه ذوالقرنين را بودي-------- نديمي 36 نشست و گفت مر شاه جهان را كه ان طبلي----------- كه هرمس ساخت ان را 37 چو تو در دست نااهلان نه---------ادي ب--دست اين چنين علت فتادي 38 اگر ان را ب--كس ننمودءي تو بدين غم مبتلا كي بودءي تو 39--------------------------------------------------------------------------------------------------------- بدان طالع كه كرد ان طبل حاضر كجا ان وقت گردد نيز ظاهر 40 چو قدر ان قدر نشناختي تو ز چشم خويش دور انداختي تو 41 اگر ان همچو جان بودي عزيزت رسيدي شربتي زان چشمه نيزت 42 ---------------------------------------------وليكن غم مخور دو حرف بنيوش كه به از- اب حيوان گر كني نوش 43 چنين ملكي و چنديني سياست همه موقوف باديست از نجاست 44 چنين ملكي كه كردي تو درو زيست ببين تا اين زم-ان بنياد بر چيست 45 چنين ملكي چرا بنياد باشد كه گر باشد وگرنه باد باشد 46 مخور زين-	166	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms159	false	5324747579224481698	0	299	0	1355	1361	301	امد جگر-خون دلش را هر نفس حالي دگرگون به -جاي منزلي دو منزل امد كه تا اخر به خاك بابل امد نب---شته داشت اسكندر كه انگاه كه وقت مرگ برگيرندش از راه--- بود بالشن او سنگي -نهاده به اهن بستري زيرش گشاده--- بود از -مردمان ديوار خانه ز زر سرخ انج-ا اسمانه 235 به بابل امدش قولنج پيدا ز درد ان فرود امد به صحرا--- نيامد صبر چنداني به راهش كه كس بر پاي كردي بارگاهش--- يكي زيبا زره زيرش گشادند سرش ز اندوه بر زانو نهادند ---در استادند خلقي گرد او در سپر بستند در هم جمله از زر--- سكندر خويشتن را چون چنان ديد در ان قولنه در ان قولنج مرگ خود عيان ديد 230 بسي بگريست اما سود كي داشت سودكي داشت كه مرگ بي-محابا را ز پي داشت--- ز شاگردان افلاطون حكيمي يميكه شه ----را بود روز و شب نديمي بيامد---- گفت مر شاه جهان را كه ان طبلي كه ان طبلي كه هرمز سازد ان را--- چو تو در دست نااهلان نهادي ان نهادي به دست اين چنين علت فتادي--- اگر ان-را به كس ننموديي تو بدين غم مبتلا-كي بوديي تو 2820 ندانستي كه كار پاك دينان ن نبايد برد پيش كور بينان از ان بر باد دادي عالمي تو كه قدر ان ندانستي دمي تو بدان طالع كه كرد ان طبل صادر كجا ان وقت گردد نيز ظاهر ----و قدر ان هنر نشناختي تو ز چشم خويش دور انداختي تو--- اگر ان همچو جان بودي عزيزت رسيدي شربتي زان چشمه نيزت image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0175png 50وليكن غم مخور دو حرف بنيوش كه به زان اب حيوان گر كني نوش--- چنين ملكي و چنديني سياست-همه موقوف باديس---------ت از چنين ملكي كه كردي تو درو زيست ببين تا اين زمبان بنياد بر چيست--- چنين ملكي چرا بنياد باشد كه گر باشد وگرنه باد باشد ----خور زين	159	6781146860128062936	1079	1858.5	830	1428	75.56022644042969	219	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms167	true	-8812929467773154607	2	286	7	1207	1266	300	از دست بيرون كه بادي ميرود از پست بيرو---------------ن 47 د----------ر ان اب حيوان را كه جستي اگرچه اين زمان زو دست شستي 48 تفكر كن مده خود را بسي پيچ كه ان ع-لم رزينس--ت و دگر هيچ 49 اگر ان علم بنمايد بصورت بود ان اب حي-----وان بي كدورت 50 ترا اين علم حق دادست بسي----ار چو دانستي بمير ازاد و هشيار 51 چو بشنيد اين سخن از اوستاد او دلش خون شد بشادي جان بداد او 52 مخور غم اي پسر تو نيز بس--------------------------------------------------------يار كه هست ان اب علم و كشف اسرار 53 ا----------------------گر بر جان تو تابنده گردد دلت كونين را بيننده گردد 54 اگر تو راه علم و عين داني ترا انست اب زندگاني 55 اگر تو راه دان------------------------------ ان نباشي در ان بينش------------- بجز شيطان نباشي 56-- كرامات تو شيطاني نمايد همه نور تو ظلماني نمايد 1 يكي كشتي شكست و هفتصد تن در-اب افتاد و باقي ماند يك زن 2 زني بر-تخته-- انجا مگر ماند بزاد القصه وز وي يك پسر ماند 3 چو بنهاد ان زن اشفته دل بار----- فرو افتاد در دريا نگونسار 4 بر ان تخته بماند ان كودك خرد---------- پياپي موجش از هر سو همي برد 5 خطاب امد ب--باد و موج و ماهي كه اين طفلي-ست در حفظ الهي 6 نگه داريد تا نرسد بلاءيش كه مي-بايد رسانيدن ب--جاءيش 7 --------------------------------------------همه روحانيان گفتند الهي چه شخص--ست اين ميان موج و ماهي 8 خطاب امد كزين شوريده ايام چو وقت ايد شويد اگه ب--هنگام 9 چو اخر بر كنار بحر افتاد بكف--- اورد صياديش استاد 10 به شير و مرغ و ماهي كرد دم ساز ب--خون دل بپروردش باعزاز 11 چو بالا بركشيد و راه دان شد مگر يك روز در راهي روان شد	167	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms160	false	-3575732239841834797	0	301	0	1331	1331	301	از دست بيرون كه بادي ميرود از پست بيرون اگرچه اين زمان زو دست شستي دگر ان اب حيوان را كه جستي اگرچه اين زمان زو------------ تفكر كن مده خود را بسي پيچ كه ان عالم همين است و دگر هيچ اگر---------- بنمايدت ان علم صورتبيابي اب حيوان بي-كدورت بدان ------علم حق و بر علم ان كار چو دانستي بمير ازاد و هش ------چو بشنيد اين سخن از اوستاد او دلش خوش شد بشادي جان بداد او 3860 تنش در خاك رفت و جان به افلاك شد از الايش حرص و حسد پاك دانست او به نور عقل هشيار كه هست ان اب علم-- كشف اسرار دلت كونين را بيننده گردد اگر بر جان تو تابنده گردد-دلت كونير شود خاك تو------------------------------------------ اب زندگاني--- اگر تو راه علم غيب دانيشود خ وگر ره مي نداني ان نباشي در-ان غفل باشيدران غفلت بجز شيطان نباشي 2865 كرامات تو شيطاني نمايد-همه نور تو ظلماني نمايد-- يكي كشتي شكست و هفتصد تن در اب افتاد و باقي ماند يك زن-- زني بر تختهاي انجا مگر ماند بزاد القصه و زو- يك پسر ماند --چو بنهاد ان زن اشفته دل بار فروا فرو افتاد در دريا نگونسار-- بر ان تخته بماند ان كودك خرد پيابي موج پياپي موجش از هر سو همي برد 7 خطاب امد به باد و موج و ماهي كه او- طفلي ست در حفظ الهي-- نگه داريد تا نرسد بلاييش كه مي بايد رسانيدن به جاييش image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0180png همه روحانيان گفتند الهي چه شخص است ا-ن ميان موج و ماهي-- خطاب امد كزين شوريده ايام چو وقت ايد شويد اگه به هنگام-- چو اخر با-كنار بحر افتاد به دست اورد صياديش استاد 25 به شير-- مرغ و ماهي كرد دم ساز به خون دل بپروردش به صد ناز چو بالا بركشيد و راه-دان شد مگر يك روز در راهي روان شد-	160	6781146860128062936	980	1563.5	753	1438	68.15020751953125	198	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms168	true	-3985475591239076029	0	282	0	1198	1272	300	چو ميلي بركشيد از سرمه -پاك ب--يك ره عرش و كرسي ديد و افلاك 14 چو ميلي نيز در چشم دگر كرد ب--گنج جمله ع-الم نظر كرد 15-- هزاران گنج زير خاك ميديد ز مه تا پشت ماهي پاك ميديد 16 ملايك جمله مي-گفتند كاي پاك چ--------------ه بندهست اين چنين شايسته ادراك 17 چنين امد ز غيب الغيب ا-----------------واز كه نمرود--ست اين شخص سرافراز 18 زند لاف خداءي و ب--صد رنگ برون ايد ب--كين ما بصد جنگ 19 ببين تا چون بپروردش درين -------راه چگونه خوار----- باز افكند ناگاه 20 كسي را در دو عالم هر كه خواهي وقوفي نيست بر سر الهي 21 بعلت چيست خود مشغول بودن نخواهد بود جز معلول بودن 22 وگر در چار طبعي هيچ شك نيست كه كژ طبعي و هرگز چار يك نيست 23 بدين دريا درا و سرنگون ا- هم از طبع و هم از علت برون ا 24 نه ازچرخ برين برتر رود روز كه او هم سرنگون امد شب و روز 25 همه كار جهان از ذره تا شمس چه مي-پرسي كان لم تغن بالامس 26 شكست اورد گردون از مجره سبك نكند كه گردي ذره ذره 27 جهان را رخش گردون--ست در زين كه خورشيدست-- بر وي زين زرين 28 چو عالم را فنا نزديك گردد چو شب خورشيد او تاريك گردد 29 نهند ان زين او داني چگونه برين مركب ز مغرب باژگونه 30 ازان بر عكس گردانند خورشيد كه اين زين مينگردانند جاويد 31------------------------------------------- برار از جان پر خون اه دلسوز كه نه از شب خبر-داري نه از روز 32 شبت خوش باد و-زين شب خوش چه سودت كه روز روشني هرگز نبودت 33 اگرخواهي كه باشي روز و شب شاد مكن تا-تو توءي زين روز و شب ياد	168	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms161	false	-3243410939347680228	12	301	55	1305	1305	301	چو ميلي دركشيد از سرمها پاك به يك ره عرش و كرسي ديد و افلاك--- چو ميلي نيز در چشم دگر كرد به گنج جملها عالم نظر كرد 3380 هزاران گنج زير خاك ميديد ز مه تا پشت ماهي پاك ميديد--- ملايك جمله مي گفتند كاي پاك چه بنا مي پاك چه بندهست اين چنين شايسته ادراك چ---نين امد ز غيب الغيب اواز ز غيب الغيب اواز كه نمرود است اين شخص سرافراز--- زندلافي خدايي و به صد رنگ برون ايد به كين ما زند چنگ 0- ببين تا چون بپروردش درين راه ين راه چگونه خوار كردش باز------ ناگاه 25 كسي را در دو عالم هر كه خواهي-وقوفي نيست بر سر الهي به -علت چيست خود مشغول بودن نخواهد بود جز معلول بود---- وگر در چار طبعي هيچ شك نيست كه كژ طبعي و هرگز چار يك نيست--- بدين دريا در او سرنگون اي هم از طبع و هم از علت برون اي -------چرخ برين برتر رود روز كه او هم سرنگون امد شب و روز 89 همه ملك جهان از ذره تا شمس چه مي پرسي كان لم تغن بالامس--- شكست اورد گردون از مجره سبك نگند كه گردي ذره ذره ج---هان را رخش گردون است در زين كه خورشيد است بر وي زين زرين--- چو عالم را فنا نزديك گردد چو شب خورشيد او تاريك گردد--- نهند ان زين او داني چگونه برين مركب ز مغرب باژگونه 5- ازان بر-عكس گردانند خورشيد كه اين زين مينگردانند جاويد image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0177png برار از جان پر-خون اه دلسوز كه نه از شب خبر داري نه از روز--- شبت خوش باد و زين شب خوش چه سودت كه روز روشني هرگز نبودت گر خو---اهي كه باشي روز و شب شاد مكن تا تو تويي -از روز و شب ياد-	161	6781146860128062936	1098	1938.0	839	1308	83.94495391845703	225	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms169	true	-8428351507221460468	0	300	0	1253	1253	300	بيخود گردي از شور شوي پاك از خود و از كار خود كور 36 كه---------------------------------------- تا تو خويش را بر كار بيني اگردر خرقه زنار بيني 1 بزرگي گفت پر شوق--ست جانم كه شد عمري كه من در-بند انم 2 كه از من صدقه-- برسد ب--درويش كه ان صدقه نبيند كس كم و بيش 3 چو رفتست اين دقيقه بر زبانش چنين گفت--ست هاتف ان زمانش 4 -كه تو بايد اگر صاحب يقيني كه ان صدقه كه بخشيدي نه بيني 5 تو همچون مر-ده بد مينماءي كه خود را مرده و زنده بلاءي 6 نخواهي زندگاني گر بداني كه مردن بهترت زين زندگاني 7 اگر تو پيش دان و پيش بيني همه كم كاستي خويش بيني 1 رفيقي گفت با من ك-ان فلاني حلالي ميخورد قوت جهاني 2 كه جزيت از جهودان ميستاند وز انجا ميخورد به زين كه داند 3 بدو--------------------- گفتم كه من اين ميندانم من ان دانم كه من ننگ جهانم 4 كه بايد صد جهود بس پريشان كه تا خواهند از من جزيت ايشان 5 تو گر كم كاستي خويش بيني بسي از خود سگي را بيش بيني 6 وجودت با عدم درهم سرشتست كه اين يك دوزخ و ان يك بهشتست 7 اگر يك بيخ ازين دوزخ نماندست بسي سگ بسته- ان كخ بماند--ست 8 اگر صد بار روزي غسل سازي چو با خويشي نه-- جز نانمازي 1 نشسته بود روزي پير اصحاب ز پنداري و شهرة پيش محراب 2 درامد از در مسجد يكي زال ولي همچون الف با قد چون دال 3 بدو گفتا كه در عين هلاكي پليدي ميكني دعوي پاكي 4 بدين شيخي شدي مغرور اصحاب برون اي اي جنب از پيش محراب 5------------------------------------------------- بسوز از عشق خود را اي گرامي وگر نه زاهدي باشي ز خامي 6 ز زاهد پختگي جستن حرامست-- كه زاهد همچو خشت پخته خام--ست 7 ز	169	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms162	false	-7041111464672679649	18	288	85	1307	1357	301	بيخود گردي از شور شوي پاك از خود و از كار خود كور خويش را بركار بيني اگر در خرقهاي زنار بيني كه تا تو خويش را بر كار بيني----------------------- بزرگي گفت پر-شوق است جانم كه شد عمري كه من در بند انم-- نه از من صدقهاي بزسد به درويش كه ان صدقه نبيند كس كم و بيش م--------ت اين دقيقه بر زفانش چنين گفته ست هاتف ان زمانش 95 كه تو بايد اگر صاحب يقيني كه ان صدقه كه بخشيدي ن--بيني-- تو همچون مه ده بد مينمايي كه خود را مرده و زنده بلايي-- نخواهي زندگاني گر بداني كه مردن بهترت زين زندگاني --اگر تو پيش داني -پيش بيني-همه-كم كاستي خويش بيني-- رفيقي گفت با من كمان فلاني حلالي ميخورد از قو------ كه جزيت از جهودان ميستاند وزان تن را نصيبي ميرساند من ان دانم كه از ننگم چنانم بدو گفتم كه من اين ميندانم من ان دان -------------------كه بايد صد جهود بس پريشان كه تا خواهند از من جزيت ايشان 0 image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0182png 25 اكريي--------------------------------------------------------------- بيخ ازين دوزخ بمانده س سي سك بستها ان كخ بمانده ست تو-گر صد-بار روزي غسل سازي چو-با خويشي نهاي جز نانمازي-- نشسته بود روزي پير اصحاب نهاده پشت بر ديوار محراب------------ در مسجد يكي زالشده قد---- الف كردار او- دال-- بدو گفتا كه در عين هلاكي پليدي ميكني دعوي پاكي 22بدين شيخي شدي مغرور اصحاب برون اي اي جنب از پيش محراب 0 فريب خلق دينت را تبه كرد غرور جاه ديوانت سيه كرد بسوز از عشق خود را اي گرامي وگر نه زاهدي باشي ز خامي-- ز زاهد پختگي جستن حرام است كه زاهد همچو خشت پخته خام است ز -	162	6781146860128062936	934	1520.5	716	1384	67.48554992675781	190	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms170	true	-6855785434660957746	11	300	48	1251	1251	300	جمع--ست 8 ا--زان باشد همه شب اشك و سوزش كه خواهد بود كشتن نيز روزش 9 چو اشك و سوز و كشتن شد تمامش برايد كشته- معشوق نامش 10 شود در پرده هم دم هم نفس را نماند كار با او هيچ كس را 1 ب---------------------------------حربي رفت فاروق و ظفر يافت وزان كفار هر كس را كه دريافت 2 شهادة عرضه كردي گر شنيدي نكشتي ور نه حالي سر بريدي 3 جواني بود دل داده بمع--شوق بياوردند او را پيش فاروق 4 عمر گفتش ب--اسلام ار اقرار چنين گفت او كه هستم عاشق زار 5 دگر ره گفت ايمانت رهاند جوانش -گفت عاشق اين چه داند 6 بدينش خواند عمر پس سيم بار چو هر باري ب--عشق اورد اقرار 7 عمر فرمود تا كشتند زارش ميان خاك افكندند خوارش 8-------------------------------------------- چو پيش مصطفي امد عمر باز پيمبر را كسي برگفت اين راز 9 پيمبر كين سخن بشنيد از--- مرد در-ان فكرت عمر را گفت از درد 10 دلت داد اي عمر اخر چنين كار كه كشتي عاشقي را انچنا--ن زار 11 چوغم كشت--ست --او را وين خطا نيست دگر ره كشته را كشتن روا نيست 12 ز حق كشتن نكو و از تو زشت--ست كه اين را دوزخ و ان-را بهشست 13 اگر تو ميكشي خود را نكو نيست كه اين كشتن نكو جز كار او نيست 1 يكي پرسيد ازان گستاخ درگاه كه هان چيست ارزوي تو درين راه 2 چنين گفت او كه طوفانيم بايد كه خلق اين جهان را در ربايد 3 نماند از وجود خلق اثار ---------شود فاني ديار و دير و ديار 4 كه تا اين خلق در پندار مشغول شوند از بدعت و از شرك معزول 5 كه چون پرواي حق يك دم ندارند همان بهتر كه اين عالم ندارند 6-- بدو گفتند-	170	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms163	false	3776717324454505618	0	270	0	1215	1372	301	جمع است 825 ازان باشد همه شب اشك و سوزش كه خواهد بود كشتن نيز روزش-- چو اشك و سوز ك--شتن شد تمامش يرامد-كشتها معشوق نامش نم-------------------------------اند كار با او هيچ كس را شود در پرده همدم همنفس را نماندك به حربي رفت فاروق و ظفر يافت وزان كفار هر-كس را كه دريافت-- شهادت عرضه كردي گر شنيدي نكشتي ور نه حالي سر بريدي 30جواني بود دل داده به معشوق بياوردند او را پيش فاروق --عمر گفتش به اسلام ار اقرار جوان گفتا --كه هستم عاشق زار-- دگر ره گفت ايمانت رهاند دگر ره گفت عاشق اين چه داند-- بدينش خواندند اخر سء-م بار چو هر باري به عشق اورد اقرار --عمر فرمود تا كشتند زارش ميان خاك افگندند خوارش image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0179png چو پيش مصطفي امد عمر باز پيمبر را كسي برگفت اين راز پي--مبر كين سخن بشنود از ان مرد در ان فكرت عمر را گفت از درد--- دلت داد اي عمر اخر چنين كار كه كشتي عاشقي را اين چنين زار چو --غم كشته ست عاشق را خطان-----يست دگر ره كشته را كشتن روا-نيست--- ز حق كشتن نكو و از تو زشت است كه اين را دوزخ و ان را بهشت است و ن----------------------يست كه اين كشتن نكو جز-كار او نيست-- يكي پرسيد ازان گستاخ درگاه چه چيز ا-ست ارزوي تو درين راه ---نين گفت او كه طوفانيم بايد كه خلق اين جهانم-- در ربايد نم--اند از وجود خلق اثارشودفاني ارشود فاني ديار و دير و ديار-- كه تا اين خلق در پندار مشغول شوند از بدعت و از شرك معزو 45-كه چون پرواي حق يك دم ندارند همان بهتر كه اين عالم ندارن 2945 بدو گفتند	163	6781146860128062936	1028	1765.5	790	1317	78.05619049072266	211	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms171	true	-4484229180629808496	37	300	169	1270	1270	300	اگر گردد درستم هلاك خويشتن بايد نخستم 10 بدو گفتند رو رو حيله- ساز تن خود را ب--درياءي درانداز 11 ك--ه تا از هستي خود رسته گردي مگر با ارزو پيوسته گردي 12 چنين گفت او كه بس روشن بود ان كه هرچ از من بود چون من بود ان 13 هلاك خود بخود كردن نه نيكوست مگر عزم هلاك من كند دوست 14 ز معشوق انچه ايد لايق ايد كه تاوان--ست هرچ از عاشق ايد 15 اگر معشوق بفروشد وگر نه ازو زيباست از هر كس دگر نه 16 اگر بفروشدت صد بار دلدار تو هردم بيشي--- از جانش خريدار 1 جواني سرو بالا بود چون ماه ز مهر او جهاني گشته گمراه 2 بخود از پيشه او راگا-زري بود هم-----------يشه كار-او خود دلبري بود 3 چو خم دادي سر زلف زره وار ميان گازري گشتي سيه دار 4- چو بهر كار ميزر بر ميان زد ميان اب اتش در جهان زد 5 اگر جامه زدي در اب بر سنگ گرفتي عاشقان را جامه در جنگ 6 همه عشاق را اهنگ او بود ب--يك ره دست زير سنگ او بود 7 يكي پير اوفتادش عاشق زار ز عشقش گشت سرگردان چو پرگار 8 چنان درك-ار ان برنا زبون گشت كه عقل پير او عين جنون گشت --9 ز عشق روي او پشتش دو تاشد دلش گرداب درياي بلا شد 10 باخر خويشتن را وقف او --------كرد همه كاري بجاي او نكو كرد 11 اگر روزي نديدي چهره- او --------ز سوز دل برفتي زهره- او 12 بمزدوري شدي هر روز و انگاه فتوح خود بدو دادي شبانگاه 13 همي هر-چيز كو را دست-	171	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms164	false	-6379504793356415230	1	247	5	1100	1342	301	اگر گردد درستم-هلاك خويشتن بايد نخستم 029بدو گفتند رو رو حيلتي ساز تن خود را به دريايي درانداز 3950 كه تا از هستي خود رسته گردي مگر با ارزو پيوسته گردي--- چنين گفت او كه بس روشن بود ان كه هرچ از من بود چون من بود ان هلا---ك خود بخود كردن نه نيكوست مگر عزم هلاك تو كند دوست--- ز معشوق انچه ايد لايق ايد كه تاوان است هرچ از عاشق ايد image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0184png -----------اگر بفروشدت صد بار دلدار تو هردم بيش باش از جان- خريدار ----------و بالا بود چون ماه-ز مهر او جهاني گشته گمراه ب--خود از پيشه او را گازري بودهميشه يي بودهميشه كار او خود دلبري بود-- چو خم دادي سر زلف زره وار ميان گازري گشتي سيه دار 40 چو بهر كار ميزر بر ميان زد ميان اب اتش در جهان زد --اگر جامه زدي در اب بر سنگ گرفتي عاشقان را جامه در چنگ --همه عشاق را اهنگ او بود به يك ره دست زير سنگ او بود-- يكي پير اوفتادش عاشق زار ز عشقش گشت سرگردان چو پرگار-- چنان در كار ان برنا زبون گشت كه عقل پير او عين جنون گشت 249 ز-عشق روي او پشتش دو-تاشد دلش گرداب درياي بلا شد به -اخر خويشتن را وقف او كرده او كرد همه كاري بجاي او نكو كرد ---اگر روزي نديدي چهرها او چهرها اوز سوز دل برفتي زهرها او به -مزدوري شدي هر روز و انگاه فتوح خود بدو دادي شبانگاه--- همي هر چيز كو را دست	164	6781146860128062936	973	1702.5	745	1150	84.60869598388672	206	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms172	true	4258465398900922542	0	57	0	251	1277	300	دادي بدان سيمين بر سرمست دادي 14 مگر با پير برنا گفت روزي كه چون هر ساعتت بيش--ست سوزي 15 نخواهد گشت كار تو چنين راست زر بسيار خواهم كرد درخواست 16 ترا نيست از زر بسيار چاره كه سير امد دلم زين پاره پاره 17 زبان بگشاد پير و گفت اي دوست ندارم نقد جز مشتي	172	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms164	false	-6379504793356415230	247	301	1100	1342	1342	301	دادي بدان سيمين بر سرمست دادي 67 مگر با پير برنا-گفت روزي كه چون هر ساعتت بيش است سوزي--- نخواهد گشت كار تو چنين راست زر بسيار خواهم كرد درخواست--- ترا نيست از زر بسيار چاره كه سير امد دلم زين پاره پاره--- زبان بگشاد پير و گفت اي دوست ندارم نقد جز مشتي-	164	6781146860128062936	238	440.5	186	253	94.0711441040039	52	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms172	true	4258465398900922542	57	300	251	1277	1277	300	رگ و پوست 18 مرا بفروش و زر بستان و برگير تو خوش باش و كم اين بيخبر گير 19 ب--سوي مصر بردش ان جوان زود يكي نخاس خانه در ميان بود 20 مگر كرسي نهادن رسم انج-----------------است كه بنشيند فروشنده بر او راست 21 بر ان كرسي نشست ان تازه برنا ستاد انجايگه ان پير برپا 22 چنين گفت اي عجب ان پير مد-----------------هوش كه هر-گز نكنم ان لذت فراموش 23------------------------------------------- كه شخصي زان جوان پرسيد انگاه كه ه--------------ست اين بنده- تو بر سر راه 24 -جوابش داد ان برنا ز كرسي كه هست او بنده- من مي چه پرسي 25 كدامين نعمتي داني تو زان بيش كه خواند كردگارت بنده--خويش 26 تو ان دم از خدا دل زنده گ---------------ردي كه جاويدش بصد جان بنده گردي 27 مگردر مصر مردي بود مرده پسر در روز مرگش عهد كرده 28 كه يك بنده كند بر گورش ازاد--------- خريد ان پير را حالي و زر داد 29 ب--گور ان پدر ازاد كردش بسي زر دادش و دلشاد كردش 30 بدو گفتا اگر خواهي هم اينجا نگردد مال ما از تو كم اينجا 31 وگر ان خواجه- پيشينه خواهي برو كازاد خويش و پادشاهي 32 دوان شد پير و سر سوي جوان داد دگر ره دل ب--دست دلستان داد 33 نشد از پيش او غايب زماني كه روشن ديد از رويش جهاني 34 ب---صدق عشق نام او برامد همه كامي ب--كام او برامد 35 اگر در عاشقي صادق نباشي تو جز بر خويشتن عاشق نباشي-	172	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms165	false	-1620860594022259983	0	248	0	1105	1342	301	رگ و پوست--- مرا بفروش و زر بستان و برگير تو خوش باش و كم اين بيخبر گير 25 به سوي مصر بردش ان جوان زود يكي نخاس خانه در ميان بود ---مگر كرسي نهادن رسم انجاست بهادن رسم انجاست كه بنشيند فروشنده بر او راست -----------سي نشست ان تازه برنا ستاد انجايگه ان پير بر پا-- چنين گفت اي عجب ان پير مدهوش عجبه ان پر مدهوش ك ههر گز نگنم ان لدت فراموش image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0181png كه شخصي زان جوان پرسيد انگاه كه پرسيد انگاه كههست اين بندها تو بر سر راه4 380جوابش داد ان برنا-ز كرسي كه هست او بندها من مي چه پرسي--- كدامين نعمتي داني تو زان بيش كه خواند كردگارت بندها خويش--- تو ان دم از خدا دل-زنده گردي دا دلزنده گردي كه جاويدش بصد جان بنده گردي مگر --در مصر مردي بود مرده پسر در روز مرگش عهد كرده--- كه يك بنده كند بر گورش ازادخريد ان پ خريد ان پير را حالي و زر داد 85 به گور ان پدر ازاد كردش بسي زر-دادش و دلشا--------- بدو گفتا اگر خواهي هم اينجا نگردد مال ما از تو كم اينه---- وگر ان خواجها پيشينه خواهي برو كازاد خويش و پادشاهم--- دوان شد پير و سر سوي جوان داد دگر ره دل به دست دلستان داد--- نشد از پيش او غايب زماني كه روشن ديد از رويش جهاني 290 به صدق عشق نام او برامد همه كامي به كام او برامد ---اگر در عاشقي صادق نباشي تو جز بر خويشتن عاشق نباشي	165	6781146860128062936	943	1667.0	724	1160	81.29310607910156	196	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms173	true	4274441069161266391	1	53	3	227	1274	300	چنان بايد كمال عشق جانان كه گر عمري رو------------------ان گردد در افشان 37 ز معشوق تو گويد نقش تو راز چنان داني كه ان دم كرد اغاز 1 چنين گفت--ست مجنون ان يگانه كه يك تن داد دادم در زمانه 2--- دگر بودند مشتي بيسلامت كه ميكردند در عشقم ملامت 3 زني	173	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms165	false	-1620860594022259983	248	301	1105	1342	1342	301	چنان بايد كمال عشق جانان كه گر عمري روان گ كه گر عمري روان گردد در-افشان--- ز معشوق تو گويد نقش تو رازچ-نان داني كه ان دم كرد اغاز-- چنين گفته ست مجنون ان يگانه كه يك تن داد دادم در زمانه 3995 دگر بودند مشتي بيسلامت كه ميكردند در عشقم ملامت-- زني-	165	6781146860128062936	212	378.5	166	247	85.8299560546875	45	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms173	true	4274441069161266391	53	300	227	1274	1274	300	پيش من گفت-----يك روز كنارم پر ز خون بد سينه پر سوز 4 ميان خاك و خونم ديد مانده چو گردون سرنگونم ديد مانده 5 مرا گفتا ز بهر چه چنيني كه غرق خون ب--خاكستر نشيني 6 بدو گفتم كه ليلي را بديدم بدادم عقل و رسواءي خريدم 7-- ز عشق روي ليلي-ام چنين من كه از عشقش نه دل دارم نه دين من 8 مرا -------------------------------------------زن گفت اي شوريده مجنون من از نزديك ليلي ايم اكنون 9 اگر انست نيكوءي كه او راست نخواهد گشت هرگز كار تو راست 10 بتر زين بايدت بود اين چه باشد ببايد مرد دل غمگين چه باشد 11 سزاوار--ست كز عشق چنان كس نباشد چون تو عاشق در جهان كس 12 كه روي ان--ست كز عشق چنان ----روي شوي چون موي از تاب چنان موي 13 ازان زن مردءي ديدم كه بايد وزو حرفي پسنديدم كه شايد 14 حديث عشق و دل كاري شگفتست يكيست اين هر دو با هم در-گرفتست 15 سخن از عشق و از دل بيم جان--ست مگر بر دار گوءي جايش انست 16 دلم خون گشت اي ساقي تود-اني حديث دل مگو باقي تو داني 1 ب----دام افتاد روباهي --------------سحرگاه بر-وبه بازي انديشيد در راه 2 كه گر صياد بيند همچنينم دهد حالي ب--گازر پوستينم 3 پس انگه مرده كرد او خويشتن را ز بيم جان فرو افكند- تن را 4 چو صياد امد او را مرده پنداشت نمييارست روبه را كم انگاشت 5 ز بن ببريد حالي گوش او ليك كه گوش------- او بكار ايد-	173	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms166	false	-5667207242008734442	0	237	0	1065	1326	301	پيش من امد گفت يك روز كنارم پر ز خون بد سينه پر سوز-- ميان خاك و خونم ديد مانده چو گردون سرنگونم ديد مانده ---را-گفتا-ز بهر چه چنيني كه غرق خون به خاكستر نشيني -------فتم كه ليلي را بديدم بدادم عقل و رسوايي خريدم 300 ز عشق روي ليلي ام چنين من كه از عشقش نه دل دارم نه دين من image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0186png سرازن گفت اي شوريده مجنون من از نزديك ليلي ايم اكنون ----ر انست نيكويي كه اور-است نخواهد گشت هرگز-كار تو راست--- بتر زين بايدت بود اين چه باشد ببايد مرد دل غمگين چه باشد--- سزاوار است كز عشق چنان كس نباشد چون تو عاشق در جهان كس 35 كه روي ان است كز عشق چنان روي روي شوي چون موي از تاب چنان موي--- ازان زن مرديي ديدم كه بايد-وزو حرفي پسنه ح--------------ديث عشق و دل كاري شگفتست يكيست اين هر دو با هم در گرفتست--- سخن از عشق و از دل بيم جان است مگربردا--------------------- دلم خون گشت-اي ساقي تو داني حديث دل مگو باقي تو داني 210 به دام افتاد روباهي سحرگه به رو ي سحرگاهبه روبه بازي انديشيد ناگاه ---كه گر صياد بيند همچنينم دهد حالي به گازر پوستينم-- پس انگه مرده كرد او خويشتن را ز بيم جان فرو افگنده تن را-- چو صياد امد او را مرده پنداشت نمييارست روبه را كم انگاشت ا-ز بن ببريد حالي گوش او ليك كه گوش كه گوش او بكار ايد	166	6781146860128062936	933	1627.0	721	1142	81.69877624511719	192	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms174	true	-33221496324382927	4	64	14	252	1241	300	روباه گفتا ترك غم گير--- چو زنده مانده يك گوشه كم گير 7 يكي ديگر بيامد گفت اين دم زبان او ب--كار ايد مرا هم 8 زبانش را- بريد ان مرد ناگاه نكرد از بيم جان يك ناله روباه 9 دگر كس گفت ما را از همه چيز ب--كار ايد همي دندان او نيز 10 نزد دم تا كه اهن	174	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms166	false	-5667207242008734442	242	300	1088	1324	1326	301	روباه گفتا ترك غم گيرچوز چو زنده ماندي يك گوش- كم گير-- يكي ديگر بيامد گفت اين دم زبان او به كار ايد مرا هم --زبانش چون بريد ان مرد ناگاه نكرد از بيم جان يك ناله روباه-- دگر كس گفت ما را از همه چيز به كار ايد همي دندان او نيز--- نزد دم تا كه اهن	166	6781146860128062936	225	397.5	169	246	91.46341705322266	50	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms174	true	-33221496324382927	65	298	261	1232	1241	300	بسختي چند دندانش بكندند -11 ب--دل روباه گفتا گر بمانم ----نه دندان باش و-نه گوش و زبانم 12 دگر كس ام-----------------د و گفت اختيار--ست دل روبه كه رنجي را ب--كار--ست 13 چو نام دل شنيد از دور روباه جهان بر-چشم او شد تيره انگاه 14 ب---------------------------------------------دل ميگفت با دل نيست بازي كنون بايد ب--كارم حيله سازي 15 بگفت اين و ب--صد دستان و تزوير بجست از دام همچون از كمان تير 16 حديث دل حديثي بس شگفتست كه دو عالم حديثش درگرفتست 17 روا داري كه در خونم نشاني حديث -دل مگو ديگر تو داني 18 چو دل خون شد بگو از دل چه گويم ز دل با مردم غافل چه گويم 19 دلم انجا كه معشوق--ست انجاست من انجا كي رسم اين كي شود راست 20 دل من گم شد از من ناپديدار نه من از دل نه دل از من خبردار 21 چو داءم از دل خود بينشانم نشاني كي بود از-دلستانم 1 مگر سلطان دين محمود يك روز ا---ياز خويش را گفت اي دل--فروز 2 كرا داني تو از مه تا بماهي كه از-من بيش دارد پادشاهي 3---------------------------- غلامش گفت -اي شاه جهاندار منم در مملكت بيش از تو صد بار 4 چو ملكم -اين چنين زير نگين است-- چه جاي ملكت روي زمين است 5--- پس انگه شاه گفت ان نازنين را -كه اي بنده چه حجت داري اين را 6 --------------------------------------------زبان بگشاد اياز و گفت اي شاه --چه	174	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms167	false	-6614944813187150143	1	251	7	1078	1285	301	بسختي چند دندانش بكندند 320 به دل روباه گفتا گر بمانم مانمنه دندان باش و نه گوش و زبانم--- دگر كس امد و گفت اختيار است و گفت اختيار است دل روبه كه رنجي را به كار است چو----نام دل شنيد از دور روباه جهان بر چشم او شد تيره ناگاه image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0183png به دل ميگفت با دل نيست بازي كنون بايد به كارم حيله سازي--- بگفت اين و به صد دستان و تزوير بجست ازاد-- همچون از كمان تير 0 ع---------ديثي بس شگفتست همه-- عالم حديث دل گرفتست--- روا داري كه در خونم نشانيسخن از دل مگو ديگر تو دان ع----و دل خون شد بگو كز دل چه گويم ز دل با مردم غافل چه گويم ----لم انجا كه معشوق است انجاست من انجا-كي شوم اين كي شود راست ---دل من گم شد از من ناپديدار نه من از دل نه دل از من خبردار 30-چو داءم از دل خود بينشانم نشاني كي بود از دلستانم-- مگر سلطان دين محمود يك روز اي اياز خاص- را گفت اي دل افروز -----------------------------كه از من بيش دارد پادشاهي كرا داني تو از مه تا به ماهيك غلامش گفت كاي شاه جهاندار منم در مملكت بيش از تو صد بار-- چو ملكيم اين چنين زير نگين است چ چه جاي ملكت روي زمين است 4020 پس انگه شاه گفت ان نازنين را اكه اي بنده چه حجت داري اين را ز و گفت اي شاه چه مي پرسي چو زين رازي تو اگاه زبان بگشاد اياز و گفت اي شاه گرچه	167	6781146860128062936	856	1421.5	654	1144	74.8251724243164	169	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms175	true	-6831022309741627917	0	50	0	208	1297	300	زين رازي تو اگاه 7 ا--------------------------گرچه پادشاهي حاصل تست وليكن پادشاه تو دل تست 8 دل تو زير دست اين غلام--ست مرا اين پادشاهي خود تمامست 9 توءي شاه و دلت شاه تو امروز ولي من بر دل----------------- تو شاه پ--يروز 1--0 فلك را رشك ميايد ز جاهم كه من	175	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms167	false	-6614944813187150143	239	299	1027	1277	1285	301	زين رازي تو اگاه زبان بگشاد اياز و گفت اي شاه گرچه پادشاهي حاصل تست-وليكن پادشاه تو دل تست دل-- تو زير دست اين غلام است مرا اين پادشاهي خود تمام---- تويي شاه و دلت شاه تو امروز ولي من بر دل توش ولي من بر دل تو شاه و فيروز 2030 فلك را رشك ميايد ز جاهم كه من	167	6781146860128062936	194	338.5	148	257	75.48638153076172	39	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms175	true	-6831022309741627917	51	299	215	1294	1297	300	شاه شاه خواهم 11 چه گر-ملك تو ملكي مطلق امد ولي ملك ايازت بر حق امد 12 چو اصل تو دلست و دل نداري بگو تا مملكت را بر چه كاري 1 محمد ابن عيسي كز لطيفه سبق برد از نديمان خليفه 2 م-----------------------گر ميرفت بر رخشي نشسته سر -افساري مرصع تنگ بسته 3 غلامانش شده يك سر سواره همه بغداد مانده در نظاره 4 ز هر كنجي يكي ميگفت اين كيست كه بس با زينت و با زيب و بازيست 5 بره ميرفت زالي با عصاءي چنين گفتا كه كيست اين مبتلاءي 6 كه حق از حضرتش مهجور كرد--ست بمكر از پيش خويشش دور كردست 7 كه گر از خويش معزولش نكردي بدين بيهوده مشغولش نكردي ---8 شنيد اين راز مرد از هوشياري فرود امد ازان مركب ب--زاري 9 مقر امد كه حال من چنان--ست كه شرحش --------------پيرزن را در زبانست 10 بگفت اين و ب--توبه راه برداشت بكلي دل ز مال و جاه برداشت 11 نگونساري خويشش چون يقين شد بك---نجي رفت و از مردان دين شد 12 بسي تو خواجگي كردي نهاني گداءي خواجگي كردن نداني 13 ب---------------------------يك جو چو- نداري حكم بر خويش كه نتواني جوي دادن ب--درويش 14 چو نتواني كه بر-خود حكم راني چگونه بر كسي ديگر تواني 1 بر ديوانه-- محمود بنشست نهاد او چشم بر-هم شاه بشكست 2 بدو گفت اين چرا كردي چنين گفت كه تا رويت نه بينم شه براشفت 3 بدو گفتا لقاي شاه عالم نميداري روا گفت ان خود هم 4-- چو خود بيني درين مذهب	175	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms168	false	3998841565666735790	1	232	3	1083	1438	302	شاه شاهم-------- چه گر ملك تو ملك- مطلق امد ولي ملك ايازت بر حق امد image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0188png----------------------------------- سبق برد از نديمان خليفه محمد ابن عيسي كز لطيفهسبو گر ميرفت--- رخشي تنگ بستهسرافساري مرصع بر نشسته 25غلامانش شده يك-سر سواره همه بغداد مانده در نظاره-- ز هر كنجي يكي ميگفت او ك-يست كه بس با زينت و با زيب و بازيست به-ره ميرفت زالي با عصايي چنين گفتا كه -هست او- مبتلايي --كه حق از حضرتش مهجور كرده ست نگر ك-ز پيش خويشش دور كرده ست كه گر از خويش معزولش نكردي بدين بيهوده مشغولش نكردي 3050 شنود ا-ن راز مرد از هوشياري فرود امد ازان مركب به زاري-- مقر امد كه حال من چنان است كه شرحش پيرزا كه شرحش پيرزن را در زبان است- بگفت اين و به توبه راه برداشت بكلي دل ز مال و جاه برداشت--- نگونساري خويشش چون يقين گشت به كنجي رفت و از مردان دين --------گشت 0 واجگي كردي نهاني گدايي خواجگي كردن نداني بسي تو خواجگي كردي نهاني 29 به يك جو چون نداري حكم بر خويش كه نتواني جوي دادن به درويش ---چو نتواني كه بر خود حكم راني چگونه بر كسي ديگر تواني-- بر ديوانهاي محمود بنشست نهاد او چشم بر هم شاه بشكست-- بدو گفت---ا چراك-ردي چنين گفت كه تا رويت ن--بينم شه براشفت-- بدو گفتا لقاي شاه عالم نميداري روا گفت ان خود هم 260 چو خود-بيني درين مذهب	168	6781146860128062936	886	1461.0	689	1168	75.85616302490234	165	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms176	true	-803109472607897358	1	71	5	309	1324	300	اگر غيري به بيني جز خطا نيست 5 شهش گفتا اولو-الامر جه------------انم بود بر تو همه حكمي روانم 6 بدو ديوانه گفتا هين-- بينديش كه امر تو روان چون ن------يست بر خويش 7 نباشد بر دگر كس هم روانه مرا مبشول چند اري بهانه 8 نمي---------------------------------------------ايد ترا زين خواجگي ننگ كه گرد اورده-- عمري دو من سنگ 9 كسي باشد ب--معني مالك خويش كه نه ناجي بود نه هالك خويش	176	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms168	false	3998841565666735790	233	302	1091	1438	1438	302	اگر غيري ب--بيني جز خطا نيست-- شهش گفتا اولو الامر جهانم الامر جهانم بود بر تو همه حكمي روانم ----و ديوانه گفت اين به بينديش كه امرت------- چون روانه نيست بر خويش-- نباشد بر دگر-كس هم روانه مرا مبشول چند اري بهانه image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0185png نمي ايد ترا زين خواجگي ننگ كه گرد اوردهاي عمري ب 65--------كسي باشد به معني مالك خويش كه او ناجي بود نه هالك خويش-	168	6781146860128062936	259	418.0	203	374	69.25133514404297	49	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms176	true	-803109472607897358	73	300	320	1324	1324	300	كه كوژي اي مراءي چرا در راستي خود را نماءي 1 گليمي بود ان شوريده جان را بمردي داد تا بفروشد ان را 2 بدو ان مرد گفت- اين بس درشت--ست بن--رمي همچو پشت خارپشت--ست 3 -خريد ان مرد---- ارزان و هم انگاه خريداري پديدار امد از راه 4 بدو گفتا گليمي نرم داري چنين گفتا كه دارم تا زر اري 5- چو زر القصه پيش اورد درويش نهادش ان گليم ان مرد در پيش 6 بدو گفتا گليمي بينظير--ست كه از نر-------------مي بعينه چون حرير--ست 7 يكي صوفي سوي او هوش ميداشت خريدش تا فروشش گوش ميداشت 8 همي--- يك نعره زد گفت اي يگانه مرا بنشان درين صندوق خانه 9 كه ميگردد حرير اينجا گليمي سفالي ميشود در يتيمي 10 كه من در جوهر خود چون سفالم ز صندوقت بگردد بو كه حالم 11 اگر بر تو نخواهد گشت حالت نخواهد بود عمرت جز وبالت 12 چو در ظلمت گذاري زندگاني-- چه حيواني چه تو چون مينداني 13 همه اعضاي خود در بند دين كن اگر خود را چنان خواهي چنين كن 14 مبين مشنو مگو الا بف--رمان -----كه تا كافر نميري اي مسلمان 15 چو مردت مي نهبينم در هدايت ز كافر مردنت ترسم بغايت 16 براي عبرت--ست اين طاق و ايوان ت-و جز شهوت نميبيني چو حيوان 17 ببازاري كه داءم سود جان بود چگونه بايدت داءم زيان بود 1 ----------------------------------------------يكي عورت طواف-	176	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms169	false	2818704073803892302	15	228	73	1087	1400	301	كه ك-ژي اي مراءي چرا در راستي خود گلي-----------مي بود ان شوريده جانر به مردي داد تا بفروشا --------بدو ان مرد گفتا اين--- درشت است به نرمي همچو پشت خارپشت است 020خريد ان مرد ازو ارزان-- هم انگاه خريداري پديدار امد از راه-- بدو گفتا گليم- نرم داري ----بگفتا--- دارم ار ازرم داري چو زر القصه پيش اورد درويش نهادش ان گليم ان مرد در پيش-- بدو گفتا گليمي بينظير است كه از نرمي ب كه از نرمي بعينه چون حرير است --يكي صوفي سوي او هوش ميداشت خريدش تا فروشش گوش ميداشت 4015 بزد يك نعره و گف-ت اي يگانه-مرا بنشان درين صندوق-خانه ه خز ميگردد انجا در گل---يمي سفالي ميشود در يتيمي ----ه من در جوهر خود چون سفالم ز صندوقت بگردد بو كه حالم ----گر بر تو نخواهد گشت حالت نخواهد بود عمرت جز وبالت--- چو در ظلمت گذاري زندگانيچه چه حيواني چه تو چون مينداني 28-همه اعضاي خود در بند دين كن اگر خواهي- چنان خواهي چنين كن--- مبين مشنو مگو الا به فرمان فرمانكه تا كافر نميري اي مسلمان--- چو مردت مين--بينم در هدايت زك-افر مردنت ترس -----------راي عبرت است اين طاق-- ايوان ت و جز شهوت نميبيني چو حيوان به -بازاري كه جاي- سود جان بود چگونه باشدت داءم زيان بود image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0190png 10يكي عورت طواف	169	6781146860128062936	862	1438.0	673	1096	78.6496353149414	156	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms177	true	3847980789130003539	1	74	5	311	1255	300	ميكرد نظر افكند بر رويش يكي مرد 2 زنش گفتا گر اهل رازءي تو چنين دم كي ب--من پردازءي تو 3 ولي اگه نه-- تو بي سر و پاي كه از كه باز-ماند-ستي چنين جاي 4 گر از مردي خود بودي نشانيت سر زن نيستي اينجا زمانيت 5 تو اينجا از پي سود امد-ستي نه از بهر زيان بود امد-ستي 6- تو خود را روز-- بازاري چنين گرم زيان خواهي نداري از خدا	177	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms169	false	2818704073803892302	229	301	1092	1400	1400	301	ميكرد نظر افكند بر رويش يكي مزد-- زنش گفتا گر اهل رازيي تو چنين دم كي به من پردازيي تو-- ولي اگه نهاي تو بي سر و پاي كه از كه باز ماندهستي چنين جاي --گر از مردي خود بودي نشانيت سر زن نيستي اينجا زمانيت-- تو اينجا از پي سود امدهستي نه از بهر زيان بود امدهستي 39 تو خود را روز و بازاري چنين گرم زيان خواهي نداري از خدا-	169	6781146860128062936	293	513.5	225	317	92.42902374267578	59	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms177	true	3847980789130003539	74	300	311	1255	1255	300	شرم 7 خداوند جهان پيوسته ناظر تو از وي غايب و او بر تو حاضر 8 چو يك يك دم خدا از تست اگاه چرا چون ماه ميپيچي سر از راه 9 چو حق با تو بود در هر مقامي مزن جز در-حضورش هيچ گامي 10 اگر بي او زني يك گام در راه بسي تشوير بايد خوردت انگاه 1 مهس--------------------تي دبير ان پاك جوهر مقرب بود پيش تخت سنجر 2 اگرچه روي او بودي نه چون ماه وليكن داشت پيوندي بدو شاه 3 شبي در مرغزار رادكان بود به پيش سنجر خسرو نشان بود 4 چو شب بگذشت پاسي شاه سنجر براي خواب امد سوي بستر 5 مهستي نيز رفت از خدمت شاه بسوي خيمه- خاص امد انگاه 6-- مگر سنجر غلامي داشت ساقي كه از خوبي ببودش هيچ باقي 7 جمالش با ملاحت يار گشته ز هر دو شاه برخوردار گشته 8 بصد دل بود شه ديوانه- او حريف مهستي بد ليك مهرو 9 در----امد شه ز خواب او را طلب كرد نديدش قصد ان ياقوت لب كرد 10 لپاچه نيم شب بر پشت انداخت ب------------------------------كينه تيغ هندي بر سر افراخت 11 درامد كرد در خيمه نگه شاه كه مهس-تي در انجا بود با ماه 12 -------------------------------------------بر او ديد ساقي را نشسته مهستي دل در ان مهروي بسته 13 بزاري مينواخت از عشق رودش خوشي ميگفت با خود اين سرودش 14 كه در بر-گيرمت-	177	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms170	false	1570311867549658371	0	220	0	984	1333	301	شرم-- خداوند جهان پيوسته ناظر تو از وي غايب و او از تو حاضر-- چو يك يك دم خدا از تست اگاه چرا چون مار ميپيچي سر از راه-- چو حق با تو بود در هر مقامي مزن جز در حضورش هيچ گامي--- اگر بي-او زني يك گام در راه بسي تشوير بايد حكايت مهستي دييربا سلطان سنجر 395 مهستي دبير ان پاك جوهر مقرب بود پيش تخت ب--------رچه روي او بودي نه چون ماه وليكن داشت پيوندي بدو شاه-- شبي در مرغزار رادكان بود به پيش سنجر خسرو-نشان بود-- چو شب بگذشت پاسي شاه سنجر براي خواب امد سوي بستر مه--ستي نيز رفت از خدمت شاه بسوي خيمها خاص خود انگاه 300 مگر سنجر غلامي داشت ساقي كه از خوبي نبودش هيچ باقي-- جمالش را ملاحت يار گشته ز هر دو شاه برخوردار گشته به صد دل بود شه ديوانها او كه بود ان ماه عاشق دانها او در امد شب ز خواب او را طلب كرد نديدش قصد ان ياقوت لب كرد--- لپاچه نيم شب بر پشت انداخت 35 بيامد تادر ان خيمه ناگاه به كينه تيغ هندي را بر افراخت----------------------------- كه ماهستي در انجا بود با ماه image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0187png بر او ديد ساقي را نشسته مهستي دل در ان مهروي بسته--- بزاري مينواخت از عشق رودي خوشي ميگفت با خود اين سرودي--- كه در بر گيرمت	170	6781146860128062936	814	1417.0	618	1049	77.59770965576172	172	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms178	true	-1060895815016576970	0	90	0	368	1259	300	من بر لب كشت گر امشب بايدم دو ك كسان رشت 15 چو سنجر گشت ازان احوال اگاه گرفت اين بيت را زو ياد انگاه 16 ب---دل گفتا گر امشب من بتندي درين خيمه روم با تيغ هندي 17 نماند زهره را اين هر دو بر جاي شوم در خون اين دو بي سر و پاي 18 مشوش گشت و شد اخر بتعجيل به سوي خيمه- خود كرد تحويل 19 چو روزي ده بر-امد شاه يك روز فرو اراست جشني عالم افروز 20 مهستي پيش سلطان چنگ ميزد نواءي بس	178	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms170	false	1570311867549658371	220	301	984	1333	1333	301	من بر لب كشت گر امشب بايدم دو-ك كسان رشت--- چو سنجر گشت ازان احوال اگاه گرفت اين بيت را او ياد انگاه 4110به دل گفتا گر امشب من بتندي درين خيمه روم با تيغ هندي--- نماند زهره--ا اين هر دو بر جاي شوم در خون اين دو بي سر و پاي وش بازگشت------- اخر بتعجيل به سوي خيمها خود كرد تحويل--- چو روزي ده بر امد شاه يك روز فرا اراست جشني عالم-افروز--- مهستي پيش سلطان چنگ ميزد نوايي بس-	170	6781146860128062936	329	582.0	251	373	88.20375061035156	73	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms178	true	-1060895815016576970	94	300	386	1259	1259	300	ستاده بود ساقي نيز بر پاي قدح بر دست و چشم افكنده بر جاي 22 ----------------------------شه ان بيت شبانه ياد ميداشت ازو درخواست و خويش ازاد ميداشت 23 مه-----------ستي چون شنيد اين بيت از شاه بيفتاد از كنارش چنگ در راه 24 چو برگي لرزه افتادش بر اندام برفت از هوش و عقلش ماند در دام 25 شه امد بر سر بالينش بنشست ب--رويش بر گلاب افشاند از دست 26 چو زن با-هوش امد بار-ديگر چو اول بار --------------گشت از بيم سنجر 27 چو باري ده زهش امد بخود باز سر رشته نكرد او از خرد باز 28------------------------------------------------------ شهش گفتا اگر ميترسي از من- بجان تو ايمني اي خويش دشمن 29 زنش گفتا كه من زين مينترسم ولي اين بيت يك شب بود درسم 30 همه شب درس خود تكرار كردم گهي اقرار و گه انكار كردم 31 از انجا باز مييابم نشاني-- كه بر من تنگ ميگردد جهاني 32 بدان ماند كه يك شب در-چنان كار نهفته بوده از-- من خبردار 33 مرا گر تو بگيري ور براني دلت ندهد دگر بارم بخواني 34 وگر بكشي مرا در تن درستي نجاتي باشدم از دست هستي 35 مرا اين ترس چنداني از ان--ست كه سلطاني كه رزاق جهانست 36 چ-و او يك يك نفس با من-	178	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms171	false	-2154381951173181864	2	199	12	870	1342	301	ستاده بود ساقي نيز بر جاي قدح در دست و چشم افگنده بر پاي ازو درخواست و خويش ازاد ميداشت شه ان بيت شبانه ياد ميداشت ازو درخواست و خوين بيفتاد از كنارش چنگ ناگاه مهستي چون شنيد اين بيت از شاه-بيفتاد از كنارش --------------چو برگي لرزه افتادش بر اندام برفت از هوش و --------------------شه امد بر سر بالينش بنشست به رويش بر گلاب افشاند از ده 2-- چو زن با هوش امد بار ديگر چو اول بار گشت چواول بار گشت از بيم سنجر------------------------------- سر رشته نكرد او از خرد باز چو باري ده رهش امد بخود باز به جان بر ايمني اي خويش دشمن شهش گفتا اگر ميترسي از منبه جان بر ايمني مهستي گفت من از خود -----------------نترسم ولي اين بيت يك شب بود-------- همه شب درس خود تكرار كردم گهي اقرار و گه انكار كردم -------------------بم نشانيبه من بر--- تنگ ميگردد جهاني--- بدان ماند كه يك شب در چنان كار-نهفته بودهاي وز من خبر را--------گر تو بگيري ور براني-دلت ندهد دگر بازم بخواني--- وگر بكشي مرا در تن درستي نجاتي باشدم از دست هستي مرا----اين ترس چنداني از ان است كه سلطاني كه رزاق جهان اس 22 چو او يك-يك نفس با من	171	6781146860128062936	669	1081.5	514	994	67.30382537841797	133	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms179	true	-2820208834448784449	25	120	101	501	1251	300	چو حق ميبيندت داءم شب و روز چو شمعي باش --خوش ميخند و ميسوز 39 دمي بي شكرش از دل برمي-اور نفس بي ياد غافل بر مياور 40 اگردر شكر كوشي هر چه خواهي بيابي نقد از جود الهي 1--- مگر يك روز محمود عدوبند پسر را گفت كاي داننده فرزند 2 ببين تا---- پيل چندست اين زمانم كه من اكنون عددشان ميندانم 3 پسر بشمرد و گفتش اي خداوند هزار و چار صد پيل--ست در بند 4 شهش گفتا كه خود را ياد -----------دارم كه يك بز مينيامد در شمارم 5 كنون گر تا	179	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms171	false	-2154381951173181864	212	300	955	1340	1342	301	چو حق ميبيندت داءم شب و روز چو-شمعي باش و خوش ميخندو خوش سوز-- دمي بي شكرش از دل بر مياور نفس بي-ياد غافل بر مياور اگر تو-- شكر گويي هر-چه خواهي بيابي نقد از جود الهي 3120 مگر يك روز محمود عدوبند پسر را-گفت -اي داننده فرزند-- ببين تا چند پيل ا--ست اين زمانم كه من اكنون عددشان ميندانم------------------- اي خداوند هزار و چار صد پيل است در بند-- شهش گفتا كه خود را ياد دارمكه ياد دارم كه يك بز مينيامد در شمارم ----ون گر تا	171	6781146860128062936	341	576.5	262	423	80.61465454101562	72	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms179	true	-2820208834448784449	121	299	507	1250	1251	300	كار و بار--ست ز من نيست ان ز-- فضل كردگار--ست 6--- چو هستت نعمت حق بيكن--------------اره ترا از شكر منعم نيست چاره 7 چو در حق تو نعمت بر دوام--ست دمي بي شكر حق بودن حرام--ست 8 وگر نفس تو-در شكر--ست كاهل دلت بايد كه اين مشكل كند حل 9 چو نفست كاهلي دارد هميشه دلت را هست جد و جهد پيشه 10 چو ن-------------------------فست مرد كار خويش باشد دلت د----------ر كار خود درويش باشد 11 نكو زان سود كرد و بد زيان كرد كه هر كس انچه دارد خرج ان كرد 1 بكوءي مي فرو شد عيسي پاك جه--------ودانش بسي دشنام بي باك 2 بدادند و خوشي ان پاك ز----------اده دعا ميگفتشان روءي گشاده 3 يكي گفتش نميكردي پريشان -----------ز دشنام و دعاگوءي بر ايشان 4 مسيحش گفت هر دل جان كه دارد از ان خود كند خرج ان كه دارد 5 ترا---------------------------------------------- نقدي كه در درياي جان--ست اگر موجي زند از جنس انست 6 وليكن تا دم اخر نيايد ترا نقد درون ظاهر نيايد 7 محك جان مردان ان زمان--ست كه اعمي ان زمان صاحب عيان--ست	179	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms172	false	1739232272861140683	1	184	5	845	1326	301	كار و بار است ز-من نيست اين به فضل كردگار است 2120 چو هستت نعمت حق بيكناره مت حق بيكناره ترا از شكر منعم نيست چاره-- چو در حق تو نعمت بر دوام است دمي بي-شكر او بودن حرام است ك---ر نفس تو در شكر است كاهل دلت بايد كه اين معني كند حل -------بت كاهلي دارد هميشه دلت را هست جد و جهد پيشه--- چو نفست كاهلي دارد هميشه چو نفست مرد كار خويش باشد دلت در كا دلت در كار خود درويش باشد 20 نكو-زان سود كرد و بد زيان كرد كه هر كس انچه دارد به كوي-----------ي مي فرو-شد عيسي پاك جهودان كجهودانش بسي دشنام بي-باك-- بدادند و خوشي ان پاكزاده ان پاكزاده دعا ميگفتشان ابرو گشاده-- يكي گفتش نميگردي پريشانزدشنا پريشانز دشنام و دعاگويي بر ايشان-4 مسيحش گفت هر دل جان كه دار --ز ان خود كند خرج ان كه دارد image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0189png 9 ترا نقدي كه در درياي جان است اگر موجي زند از جني ان است وليكن تا-دم اخر نيايد ترا-نقد درون ظاهر نياي --------ان مرد-م ان زمان است كه اعمي در زمان صاحب عيان است	172	6781146860128062936	651	1059.5	501	889	73.22834777832031	127	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms180	true	1701531399580554596	0	100	0	426	1277	300	غم فردا ترا امروز بايد دلت از خوف ان جانسوز بايد 9 ببايد هر دمت صد بار مردن كه بتواني --------------تو اين وادي سپردن 10 اگر از ابر بارد بر تو-اتش تو ميبايد كه باشي در ميان خوش 11 اگر در وقت جان دادن خوش اءي ب--معني گرمتر از اتش اءي 1------------------------ مگر شد ناگهي دزدي گرفتار ز -گرد راه بردندش سوي دار 2 امان ميخواست از عجز و نياز--ي كه ريزد اب و------------ بگزارد نمازي 3 كه يا رب در چنين وقتي وجاءي--- كه ميبينم ب--هر موءي بلاءي 4-------- ببين تا-تيغ قهرت بر سر دار چه ميارد ب--رويم اخر	180	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms172	false	1739232272861140683	184	301	845	1326	1326	301	غم فردا ترا امروز بايد دلت از خوف ان ج------------ ببايد هر دمت صد بار مردن كه نتواني تو نكه نتواني تو اين وادي سپردن 5 -اگر از ابر بارد بر تو اتش تو ميبايد كه باشي در ميان خوش كه چون در وقت جان دادن خوش ا-ي به معني گرمتر از اتش ايي حكايت ان دزد كه گرفتار شد مگر شد ناگهي دزدي گرفتار ز زگرد راه بردندش سوي دار-- امان ميخواست از عجز و نياز او كه زير دار بگ كه زير دار بگزارد نماز او كه يا رب در چنين وقتي و جايي ك كه ميبينم به هر مويي بلايي 4160 4160 ببين تا تيغ قهرت بر سر دار چه ميارد به رويم اخر-	172	6781146860128062936	384	632.0	291	498	77.10843658447266	72	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms180	true	1701531399580554596	100	300	426	1277	1277	300	كار 5 تو از قهرم چنين حيران گرفته----- من از مهر تو ترك جان گرفته 6 چنينم من كه گفتم تو چناني كنون جان ميدهم ديگر تو داني 7 چنين ده جان اگر جان ميدهي تو وگرنه عمر تاوان ميدهي تو 8 اگر خونت زند از قهر او جوش مكن هرگز ب--لطف او را فراموش 9 --سبك رو چون گرانجاني زره نيست بشادي زو كه غم رادستگه نيست 10-------------------------- عروسي جهان ماتم نيرزد كه صد شادي او يك غم نيرزد 11 چو خواهد كرد گردونت پياده سواري را بكن ابرو گشاده 1 يكي ديوانه چوبي بر نشسته بتگ ميشد چو اسپي تنگ بسته 2-------------------------------------------- دهاني داشت همچون گل ز خنده چو بلبل جوش در عالم فكنده 3 -يكي پرسيد از-و كاي مرد درگاه چنين گرم از-چه ميتازي تو-در راه 4 چنين گفت او كه در ميدان عالم هوس دارم سواري كرد يك دم 5 كه چون دستم--- فرو بندند ناكام نجنبد يك سر مويم بر اندام 6 اگر هستي درين ميدان تو بر كار نصيب خويشتن مردانه--- بردار 7 چو از ماضي و مستقبل خبر نيست بج--ز عمر تو نقدي ما حضر نيست 8--- مده اين نقد را بر نسيه بر باد كه بر نسيه كسي ننهاد بنياد 9 چو-----	180	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms173	false	6054840957857222654	0	189	0	859	1380	301	كار-- تو از قهرم چنين حيران گرفتهمن از من از مهر تو ترك جان گرفته --چنينم من كه گفتم تو چناني كنون جان ميدهم ديگر تو داني چ--نين ده جان اگر جان ميدهي تو وگرنه عمر تا --------------اگر خونت زند از قهر او جوش مكن هرگز به لطف او را فراموش 165 سبك رو در- گرانجانان ن---------------------------گه نيست به شادي مير دلتنگي ز ره نيست عروسي جهان ماتم نيرزد كه صد شادي او يك غم--------- چو خواهد كرد گردونت پياده سواري را مكن ابرو گشاد ---يكي ديوانه چوبي بر نشسته سبك ميشد چو اسهي تنگ بسته image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0194png دهاني داشت همچون گل ز-خنده چو بلبل جوش در عالم فگنده 70 يكي پرسيد از و كاي مرد درگاه چنين گرم از چه ميتازي تو در راه چن--ين گفت او كه در ميدان عالم هوس دارم سواري كرد يك-دم چو------ دستم مي فرو بندند ناكام نجنبد يك سر مويم بر اندام 0 ------تي درين ميدان تو بر-كار-نصيب خويش-- مردانه تو بردار --چو از ماضي و مستقبل خبر نيست ترااز عمر--- نقدي ما حضر نيست 4125 مده اين نقد را بر نسيه بر باد كه بر نسيه كسي------ بنياد ننهاد چو	173	6781146860128062936	726	1227.5	559	950	76.42105102539062	146	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms181	true	4849136614186938487	0	111	0	485	1316	300	يك نقطه-ست از عمر تو بر كار -----------------هزاران چرخ زن بر وي چو پرگار 10 خوشي با نقد اين الوقت ميساز چو بيكاران به پيش و پس مشو باز 11 اگر تو پس روي و پيش اءي بلاي روزگار خويش اءي 1 سپ----------------------------هداري براي كوتوالي بجاء--ي قلعه-- ميكرد عالي 2 يكي ديونه--- امد پديدار به پيش خويش خواندش ان سپهدار 3 بدو گفتا ببين كين قلعه چون--ست ز رفعت جفت طاق سر نگونست 4 ازين قلعه كسي كاعزاز دارد ب--بين تا چه بلا زو باز دارد 5 زبان بگشاد ان ديوانه حالي بدو گفتا تو مردي تيره حالي 6 بلا چون ز اسمان ميافتد اغاز ب--قلعه ميروي پيش بلا باز 7	181	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms173	false	6054840957857222654	189	300	859	1377	1380	301	يك نقطه ست از عمر تو بر-كار ت از عمر تو بركارهزاران چرخ-زن بر وي چو پرگار--- خوشي با-نقد ابن-الوقت ميساز چو بيكاران به پيش و پس مشو باز كه -گر تو پس روي و پيش ايي بلاي روزگار خ حكايت سپهدار كه قلعه اي كردبا ديوانه سپهداري براي كوتوالي به جايي قلعهاي ميكرد عالي ----ي ديوانهاي امد پديدار-به پيش خويش خواندش ان سپهدار-- بدو گفتا ببين كين قلعه چون است ز-رفعت جفت طاق سر-نگون است ازين قلعه كسي كاعزاز داردب دببين تا چه بلا زو باز دارد-- زبان بگشاد ان ديوانه حالي بدو گفتا تو مردي تيره حالي -------ون ز اسمان ميافتد اغاز به قلعه ميروي پيش بلا باز 0	173	6781146860128062936	431	716.5	338	544	79.22794342041016	84	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms181	true	4849136614186938487	111	299	485	1315	1316	300	بلاي خويشتن چون تو تمامي بلاءي نيز مطلب اي گرامي 8 ز خويش و از بلاي خويش انگاه خلاصي باشدت كلي درين راه 9 كه افتاده شوي و پست گردي نماني زنده-- تا كه هست گردي 1-------------------------------------------- مگر محمود ميشد بامدادي كسي امد وزو ميخواست دادي 2 فغان ميكرد و پيشش راه بگرفت در-امد پس عنان شاه بگرفت 3-- يكي پرسيد ك-ان مظلومت اي شاه فلان وقت-ت عنان بگرفت در راه 4 عنان نكشيدي انگه باز هيچي كنون پس اين عنان بهر چه پيچي 5--------------------- شهش گفتا كه بودم ان زمان مست كه بگرفت او عنان من بيك دست 6 كنون هر موي اين مظلوم دستي-ست كه از هر موي وي بر من شكستيست 7 چو چندين دست بينم در عنانم اگر دستم دهد چون اسپ رانم 8 گرفتارم ميان اين همه دست ن-ميدانم كه چون بيرون توان جست 9 -----------------------------چو افتادن درين ره سود مردس--ت بيفتد هر كه اينجا اهل دردست 10------- بلندي چون درين ره پست گيرند عنان پادشه بي دست گيرند 11 كسي بايد ب--خون در-گشته صد بار كه تا گردد ز افتادن خبردار 12 كسي كاندر ميان ناز باشد كجا برهاندش---- در باز باشد	181	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms174	false	-8194007907576118104	0	189	0	880	1419	302	بلاي خويشتن چون تو تمامي بلايي نيز مطلب اي گرامي-- ز خويش و از بلاي خويش انگاه خلاصي باشدت كلي درين راه --كه افتاده شوي و پست گردي نماني زندهاي تا--- هست گردي image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0191png مگر محمود ميشد بامدادي كسي امد ازو ميخواست داد--- فغان ميكرد و پي-ش راه بگرفت در امد پس عنان شاه بگرفت 190 يكي پرسيد كلان مظلومت اي شاه چو ان روزت عنان بگرفت در راه ويش هيچي بگو كاكنو--------------------ن عنان بهر چه پيچي نپيچيدي عنان خويش هيچي شهش گفتا كه بودم ان زمان مست كه بگرفت او عنان 0 ك-----------نون هر موي اين مظلوم دستي ست كه از هر موي وي بر من شكستي ست- چو چندين دست بينم در عنانم اگر دستم دهد چون اسپ رانم 5-گرفتارم ميان اين همه دست ن ميدانم كه چون بيرون توان جست 0 بيفتد هركه اينجا اهل درد است چو افتادن درين ره سود مرد است بيفتد هر-كه اي عنان پادشه بيدست گيرند بلندي چون درين ره پست گيرند-عنان پادشه ب --------------كسي بايد به خون در گشته صد بار-كه تاباش-د ز افتادن خ ترا تا روي در اعزاز ب-------اشد كجا بر رويت اين در باز باشد	174	6781146860128062936	677	1131.5	525	949	71.33824920654297	131	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms182	true	-5998606063621492658	0	106	0	468	1296	300	يكي پرسيد از مجنون كه چوني كه بس بيچاره-- و بس زبوني 2 چنين گفت او كه هستم من خري پير بدن سوراخ از ب--ار گلوگير 3------------------------------- تنم گرچه نزار و ناتوان--ست همه- روزي همه بارش گران--ست 4 وگر اسايشي را بعد صد غم -----ز پشتش جامه بر-گيرند يك دم 5 هزاران خرمگس ايد گزنده همه در ريش او نيش اوفكنده 6- كه گويم كاش اين بيچاره هرگز نديدي از چنين اسايشي عز 7 اگر باشي تو كار افتاده- راه چ--------------نين كارت بسي افتد ب--اكراه 8 چو كار افتادگي نبود بغايت ترا بس خنده ايد زين حكايت 9-------------------------------------------- چو مشغولي ب--ناز و كامراني تو كار افتادگي	182	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms174	false	-8194007907576118104	189	300	880	1412	1419	302	يكي پرسيد از مجنون كه چوني كه بس بيچارهاي و بس زبوني سرو--------------------------------ن سوراخ ازين بار گلوگير چنين گفتا كه من هستم خري پيرسرون تنم گرچه نزار و ناتوان است شبان روزي بران بار گران است و -گر اسايشي را بعد صد غم ز پش ز پشتم جامه بر گيرند يك دم گ----------مگس ايد گزنده همه در ريش من نيش اوفگنده 25 كه گويم كاش اين بيچاره هرگز نديدي از چنين اسايشي عز 0 اگر باشي تو كار افتادها راه ار افتادها را چنين كارت بسي افتد به اكراه-- چو كار افتادگي نبود بغايت ترا-بس خنده ايد زين حكايت image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0196png چو مشغولي به ناز و كامراني تو كار افتادگي	174	6781146860128062936	395	648.0	304	578	68.33910369873047	70	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms182	true	-5998606063621492658	108	296	479	1280	1296	300	10 كسي بايد مر--ا افتاده در كار بر--وزي ماتم خود كرده صد بار 11 ب----حق زنده شده وز خويش مرده نه از پس ماندگان كز پيش مرده 12 تو تا عاشق نگردي نيك جانباز نيابي سر كار افتادگان باز 13 كسي كو در ميان ناز ماند--ست ز جان بازان عاشق باز ماندست 1 جواني بود سرگردان هميشه نمك بفروختن بوديش پيشه 2 بگرد شهر ميكردي تگ و تاز ب--هر كوچه فرو ميدادي اواز 3 ا---ياز دلستان را ديد يك روز بسوخت از پاي تا فرقش در ان---------- سوز 4 جهان در عشق وي بر وي سيه شد وليكن بود روشن كان ز مه شد 5 ج------------------------هان از مه سيه چون گردد اخر كه تا دل زو ب-------------------صد خون گردد اخر 6 شبانروزي دلي پر خون چو مستي همه بر درگه سلطان نشستي 7 م---------------------------يان خاك راه افتاده بودي نمك در پيش خود بنهاده بودي 8 -نبودي بي نمك در عشق ان ماه ازان افتاده شور افتاد در راه 9 ------گهي اواز درد-ادي بخواري گهي كردي چو اتش بيقراري 10 اياز سيم بر چون بر گذشتي ز اشكش اب او از سر-گذشتي 11 بيفتادي و عقل از وي برفتي	182	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms175	false	780377956027171802	1	186	5	808	1331	301	---كسي بايد بر او افتاده در كار به روزي ماتم خود كرده صد بار 2210 به حق زنده شده وز خويش مرده نه از پس ماندگان از پيش مرده--- تو تاع-اشق نگردي نيك جانباز نيابي سر كارا-فتادگ-ي باز ---كسي كو در ميان ناز مانده ست ز جان بازان عاشق باز مانده ست جواني بود سرگردان هميشه نمك بفروختن بوديش پيشه به گرد شهر ميكردي تگ و تاز به هر كوچه فرو ميدادي اواز 2315 اياز دلستان را ديد يك روز ز-------------- فرقش تا قدم افتاد در سوز چنان حيران ان روي چو------------------------------ مه شد كه عالم پيش چشم او سيه شد جهان از مه سيه چون گردد اخر كه تا دل زو به ص كه تا دل زو به صد خون گردد اخر------------------------------ همه بر درگه سلطان نشستي شبانروزي دل پرخون چو مستيهمه ميان خاك راه افتاده بودي نمك در پيش خود بنهاده بودي 320نبودي بي نمك در عشق ان ماه ازان در---- شور ----بودي گاه و بيگاه گهي اواز در دادي بخواري گهي كردي چو اتش بيقراري ا---ياز سيم-بر چون برگذ-شتي ز اشكش اب او از سر گذشتي--- بيفتادي و عقل از وي برفتي	175	6781146860128062936	635	1061.5	486	905	70.1657485961914	124	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms183	true	-5593622725863598498	3	119	12	486	1216	300	ز سوز عشق ان مبهوت گمراه مگر محمود را كردند اگاه 13 زماني سر به پيش افكند محمود گهي ناليد و گه ميسوخت چون عود 14 بدل با خويش گفت اين حد او ني---ست كه عشق و مال با شركت نكو نيست 15 بخواند القصه او را پادشا زود نمك بر سر در-امد ان گدا زود 16 زبان بگشاد محمود و بدو گفت كه بپذير اي گدا از من نكو گفت 17 بترك ع-شق اين بت روي من گوي و يا نه ترك جان خويشتن گوي 18-- جوابش داد عاشق گفت -اي شاه تو بر تختي و من استاده بر راه 19------------------------------------------- ايازت را تو داري جاودانه مرا زو نيست حاصل جز فسانه 20 ميان عز	183	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms175	false	780377956027171802	192	301	833	1331	1331	301	ز سوز عشق ان مبهوت گمراه مگر محمود را كردند اگاه 20-زماني سر به پيش افگند محمود گهي ناليد و گاهي سوخت به ---------دل با-خويش گفت اين حد او نيست ست كه عشق و مال با شركت نكو نيست--- بخواند القصه او را پادشا زود نمك بر سر در امد ان گدا-زود--- زبان بگشاد محمود و بدو گفت كه بپذير اي گدا از من نكو گفت--- بتركي عشق اين بت-روي من گوي و گر نه ترك جان خويشتن گوي 2330 جوابش داد عاشق گفت لاي شاه تو بر تختي و من استاده بر راه image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0193png ايازت را تو داري جاودانه مرا-زو نيست حاصل جز نشانه--- ميان عز-	175	6781146860128062936	427	735.5	326	525	81.33333587646484	96	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms183	true	-5593622725863598498	119	300	486	1216	1216	300	و ناز و پادشاهي نشسته پيش تست ان را كه خواهي 21 چو--------------------------ان بت را تو داري من چه جويم چو او با تست من ترك كه گويم 22 مرا عشق--ست از وي جاودانه كه دايم ميزند در جان زبانه 23 دمي گر عشق او بيشم نگردد بجز قربان شدن كيشم نگردد 24-- چو بكشد عشق او روزيم صد راه نترسم هم اگر ميبكشدم شاه 25 كه عاشق هيچ برجا-ني نلرزد كه در چشمش جوي جاني نيرزد 26 شهش---------------------------- گفت اي ز سر تا پا همه ننگ تو با من كي تواني بود هم سنگ 27 تو هرگز عشق نتواني نكو باخت ب--چه سرمايه خواهي عشق او باخت 28----------------- گدا گفتش كه اين سرمايه پيوست ترا يك ذره نيست اما مرا هست 29 تو چون پر التي از نوع شاهي وليكن بي نمك چندان كه خواهي 30 چو من دارم نمك تا چند بازي ز عشق بي نمك چندين چه نازي 31-------------------------------------------------------- تو مال و ملك و زر و زور داري نمك بايد چو من گر شور داري 32 شهش گفتا كه حجت گوي عاشق ترا ديدم نه-- در عشق لايق-	183	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms176	false	2197103717877556441	0	184	0	759	1251	300	و ناز و پادشاهي نشسته پيش تست ان را كه خواهي چو او با تست من ترك كه گويم چو ان بترو- تو داري من چه جويم-چو او با تست من تركي -----------را عشق است با وي جاودانه كه دايم ميزند در جان زبانه 33-دمي گر عشق او بيشم نگردد بجز قربان شدن كيشم نگردد 4235 چو بكشد عشق او روزيم صد راه نترسم هم اگر مييكشدم شاه ----ه عاشق هيچ بر جاني نلرزد كه در چشمش جوي جاني نيرزد ننگتو با من كم تواني بود همسنگ شهش گفت اي ز سر تا پا همه ننگ تو----------------------------- تو هرگز عشق نتواني نكو باخت به چه سرمايه خواهي عشق ترا يك ذره نيست اما مرا هست گدا گفتش كه اين سرمايه پيوست ترا يك ذره ني-- ترا جمع است با هم عشق و------------- شاهي وليكن بي-نمك چندان كه خواهي به -----------------------------عشق بي-نمك چندين چه نازي چو من دارم نمك بر من چه تازي به نمك بايد چو من گر شور داري تو مال و ملك و زر و زور داري-نمك بايد چو منگ شهش-------------- گفتا كه حجت جوي عاشق ترا ديدم نهاي در عشق لايق	176	6781146860128062936	568	927.5	426	867	65.51326751708984	123	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms184	true	5889262632052317887	2	120	7	496	1246	300	گفتش اگر من حجت ارم وگر عاشق شوم باكي ندارم 34-- تو از ملكت همي بر سر نياءي نپردازي بع--شق از پادشاءي 35 من از عشق اياز تو زماني نپردازم به سوداي جهاني 36 من از وي مينپردازم بدو -كون تو با وي مينپردازي ز-- صد لون 37------------------------- كنون تو عشق خويش و عشق من بين تفاوت زين گدا و خويشتن بين 38 شهش گفت اي گداي زينهاري- كدامين جاي او را دوست داري 39 چنين گفت او كه من--- زهره ندارم كه عشق ان صنم در خاطر ارم 40 ندارم جاي ان هرگز چه سازم كه با يك جاي ان بت عشق بازم 41 كه------------------------- گر يك موي او بينم زماني شود هر موي من اتش فشاني	184	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms176	false	2197103717877556441	185	300	768	1251	1251	300	-----اگر من حجت ارم وگر عاشق شوم باكي ندارم 4245 تو از ملكت همي بر سر نيايي نپردازي به عشق از پادشايي من--- از عشق اياز تو زماني نپردازم به سوداي جهاني من--- از وي مينپردازم به دوكون تو هر ساعت برون ايي به صد لون تفاوت زين گدا تا خويشتن بين كنون تو عشق خويش و عشق من بين تف 2200---------------------- شهش گفت اي گداي زينهاريا كدامين جاي او تو دوست داري--- چنين گفت او كه من كي زهره -دارم كه عشق ان صنم در خاطر ارم----------------------------- كه با يك جاي ان بت عشق بازم ندارم جاي ان هرگز چه سازم كهبا گر يك موي او بينم زماني شود هر موي من اتش فشاني-	176	6781146860128062936	381	638.5	285	550	69.2727279663086	81	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms184	true	5889262632052317887	121	300	499	1246	1246	300	ندارم طاقت يك جاي او من چه گردم گرد سر تا پاي او من 43 شهش گفتا كه -از سر تا ب--پايش چو عاشق نيستي بر هيچ جايش 44 --------------------------------------------ز عشق او چرا پس بيقراري بگو تا از كجاست اين دوستداري 45 چنين گفت او كه جانم پر خروشش تو ميداني كه چيست از در گوشش 46 چو امد حلقه گ-وشش پديدار بج--انم حلقه گ-وشش خريدار 47------------------------------------------------------ هواي عشق ان بت را نيم كس كه عشق در گوش او مرا بس 48 شهش گفت انكه زين گوهر نشان يافت ز بحر جسم يا از بحر جان يافت 49 گدا گفتش چنين در اي جهاندار ز بحر عشق او امد پديدار 50 چو بحر عشق را غواص گردي ب--خلوت ان گهر را خاص گردي 51 شهش گفتا درين بحر اي جوانمرد چگونه عزم غواصي توان كرد -52 گداگفتش كه تو با---- پيل و لشكر ز مشرق تا ب--مغرب ملك و كشور 53 درين دريا نداني بود غواص كه اين را مفردي بايد ب--اخلاص 54 دو عالم را برافك-نده ب--يك بار فرو رفته بدين دريا نگونسار 55 نفس بگرفته دست از-	184	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms177	false	1772264002178866016	0	183	0	827	1328	301	ندارم طاقت يك جاي او من چه گردم گرد سر تا پاي او من--- شهش گفتا كه لاز سر تا به پايش چو عاشق نيستي بر هيچ جايش image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0198png از عشق او چرا پس بيقراري بگو تابر- كجاست اين دوستداري چ---نين گفت او كه جانم پر-خروشش تو ميداني كه چيست از در گوشش--- چو امد حلقها گوشش پديدار به جانم حلقها گوشش خريدار مرا اويزها ان حلقها گوش چنين اشفته كرد و مست و مدهوش 226 هواي عشق ان بت را نيم كس كه عشق در گوش او مرا بس--- شهش گفت-انكه زين گوهر-نشان يافت ز بحر جسم يا از بحر جان يافت گداگ----فتش چنين در-اي جهاندار ز بحر عشق ما امد پديدار--- چو بحر عشق را غواص گردي به خلوت در گهر را خاص گردي--- شهش گفتا درين بحر-اي جوانمرد چگونه عزم غواصي توان كرد 260 گداگفتش--- تو با اين پيل و كشور ز مشرق تا به مغرب ملك و لشكر--- درين دريا نداني بود غواص كه اين را مفردي بايد به اخلاص--- دو عالم را بر افگنده به يك بار فرو رفته درين دريا نگونسار--- نفس بگرفته دست از	177	6781146860128062936	676	1152.0	519	867	77.97000885009766	143	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms185	true	4036095298910062938	0	118	0	496	1272	300	جان بشسته گهر در قعر دريا باز جسته 56 تو بگشاده همه عالم پر و بال نيابي بوي ان در در همه حال 57-- شهش گفتا كه سلطان هيچ نشتافت چنين دري كه گفتي رايگان يافت 58 ببين اينك كه در گوش اياس-----ست كه ان حلقه ب--گوش- حق شناس--ست 59 مرا بي انكه بايد شد نگونسار چنين دري بد--ست امد بيكبار 60 تو جان ميكن كه اين در خاصه--ماست مرا در و ترا- گرداب درياست 61 گدا گفتش كه به زين كن تفكر تو هرگز كي بد--ست اورده-- در 62 كه اين در -ان تو انگاه بودي كه ان-در گوش شاهنشاه بودي 63 چو در گوش تو نبود اي--- سرافراز ترا با در چه كار اين در مكن	185	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms177	false	1772264002178866016	183	301	827	1328	1328	301	جان بشسته گهر در قعر دريا بار جسته--- تو بگشاده همه عالم پر و بال نيابي بوي ان در در همه حال 2370 شهش گفتا كه سلطان هيچ نشتافت چنين دري كه گفتي رايگان يافت--- ببين اينك كه در گوش اياس است ست كه او حلقه به گوشي حق شناس است ---مرا بي انكه بايد شد نگونسار چنين دري به دست امد به يك بار تو جان ميكن كه اين در خاصها ماست ترادردانه اين گرداب درياست--- گدا گفتش كه به زين كن تفكر تو هرگز-كي به دست اوردهاي در--- كه اين در زان تو انگاه بودي كه ان در گوش شاهنشاه بودي--- چو در گوش تو نيست ان در سرافراز ترا-با در چه كار اين در مكن-	177	6781146860128062936	447	757.0	342	522	85.63218688964844	92	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms185	true	4036095298910062938	118	300	496	1272	1272	300	باز 64 اگر شاه جهان بودي وفا كوش شهستي نه غلامش حلقه در گوش 65 خوش اندر رفته عاشق تا بع------------------يوق فكنده حلقه اندر گوش معشوق 66 اگر عاشق توءي چندين مزن جوش تو ميبايد كه باشي حلقه در گوش 67---------------------------- چو تو در گوش ان حلقه-------- نداري مزن از عشق دم گر هوشياري 68------------------------------------------- ز خجلت شاه گوءي غرق خون شد فرود امد ز تخت و ان-درون شد 69 گدا را با نمك از پيش راندند ندانم تا سخن بر خويش خواندند ebkhsh 15 1 درامد پنچمين فرزند هشيار پدر را-گفت كاي درياي اسرار 2 من ان انگشتري خواهم ب--اخلاص كه در ملكت سليمان گشت ازان خاص 3- پري و ديو در فرمانش امد بساط ملك شادروانش امد 4 زنام---- ان نگينش شد نه از غير رموز مور كشف و منطق طير 5 گر ان انگشتري در دستم ايد فلك با اين بلندي پستم ايد 1 پدر گفتش چر--ا ملكت بكار--ست كه گر دستت دهد ناپايدارست 2 چنين ملكي چنان به هم تو داني كه در باقي ك-----------------ني چون هست فاني 3 -وگر در ملك ظلمي كرده باشي كه تا يك-	185	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms178	false	-2640916858095849554	0	190	0	834	1326	301	باز ---اگر شاه جهان بودي وفا-كوش شهستي نه غلامش حلقه در گوش--- خوش ايد- رفته عاشق تا به عيوق ناشق تا به عيوق فگنده حلقهاي در گوش معشوق ---------------------------جوش تو ميبايد كه باشي حلقه در گوش اگر عاشق تويي چندين مزن جوش 20 چو تو------- ان حلقه در گوشت نداري مزن در عشق دم گر هوشياري image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0195png ز خجلت شاه گويي غرق خون شد فرود امد-ز تخت و در درون شد--- گدا را با نمك از پيش راندند ندانم تا سخن بر خويش خواندند پسر پنجم يك امد غرق انوار پ ---------پدر را گفت ا-ي درياي اسرار ---ه ان انگشتري خواهم به اخلاص كه در ملكت سليمان را بدي-- خاص 32 پري و ديو در فرمانش امد بساط ملك شادروانش امد 4285 ز نقش ان نگينش مه شد از غير رموز مور كشف و منطق ال ----ر ان انگشتري بر دستم ايد فلك با اين بلندي پستم ايد --پدر گفتش چه با ملكيت كار است كه گر دستت دهد ناپايدار---- چنين ملكي چنان به هم تو داني كه در باقي كني چ كه در باقي كني چون هست فاني 329وگر در ملك ظلمي كرده باشي كه تا يك	178	6781146860128062936	637	1029.0	485	905	70.3867416381836	130	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms186	true	-8142739260717204446	0	112	0	499	1295	300	گرده روزي خورده باشي 4 جهان چون حسرت ابادي-ست جمله كفي خاك--ست يا بادي-ست جمله 5 مشو غره ب--ملك باد و خاكي ب-جاني كرده پيوند هلاكي 6 كرا ان زندگي با برگ باشد كه انجامش بزاري مرگ باشد 7 جهان پر نوش داروي الهي مكش خود را ب--زهر پادشاهي 8 اگرچه روستم را دل بپژمرد چه سود از-نوش دارو چون پسر مرد 9 طلب كن اي پسر ملكي دگر را كه سر بايد بريد انجا پسر را 10 جهان را پادشاهاني كه بودند كه سر در گنبد گردنده سودند 11 بملك اندر نبودي پشتشان گرم مگر بر پشتي ان پاره- چرم 12 همه در زير چرم ارام كرده درفش كاويانش نام كرده	186	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms178	false	-2640916858095849554	194	298	852	1316	1326	301	گرده روزي خورده باشي ج--هان چون حسرت ابادي ست جمله كفي خاك است يا بادي ست جمله-- مشو غره به ملك باد و خاكيبه جاني بوده در بند 5----- كرا ان زندگي با برگ باشد كه انجامش بزاري مرگ باشد ج--هان پر-نوش داروي الهي مكش خود را به زهر پادشاهي 29اگرچه روستم را دل بپژمرد چه سود از نوش دارو چون پسر مرد-- طلب كن اي پسر ملكي دگر را كه سر بايد بريد انجا پسر را ج---هان را پادشاهاني كه بودند كه سر در گنبد گردنده سودند به -ملك اندر نبودي پشتشان گرم مگر بر پشتي ان پارها چرم---------------------------- درفش كاويانش نام كرده	178	6781146860128062936	434	760.0	339	510	85.09803771972656	82	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms186	true	-8142739260717204446	105	300	463	1295	1295	300	چرم ارام كرده درفش كاويانش نام كرده 13 ز ملكي چون نميگيري كناره كه بر پاي--ست از يك چرم پاره 14 چو شاهي از درفش -لخت چرم--ست بغايت-- كفشگر زان پشت گرم--ست 15 مرا م------------------------------------------لكي كه اصلش چرم باشد بدان گر فخر ارم شرم باشد 16 چو سر كارها معلوم گردد بسا اهن كه در دم موم گردد 17 در ان موضع كه عقل انجاست مدهوش اگر كوه--ست گردد عهن منفوش 18 چو ملك اين جهاني بس جهان--ست چو نيكو بنگري ملك ان جهانست 19 زهي ادم كه پيگ عشق دريافت بيك- گندم ز ملك خلد سر تافت 20 اگر خواهي كه يابي ملك جاويد ترا قرصي ز عالم بس چو خورشيد 1 مگر محمود ميشد در شكاري جدا-ماند او ز لشكر بر-كناري 2 بنزديكش يكي ده بود ميديد بجاء-ي بر سر ده دود ميديد 3 -فرس مي-راند شه تا پيش ان زود ---نشسته ديد زالي پيش ان دود 4 بدو گفت امدت مهمان خليفه چه اتش ميكني هان اي عفيفه 5 چنين دادش جواب ان زال انگاه كه خود را ملك ميجوشم من اي شاه 6 شهش گفتا بگو اي پير عاجز ----كه ملكم ميدهي گفتا نه هرگز 7 كه من ملك از براي-	186	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms179	false	4964050955128879324	0	190	0	855	1326	301	چرم ارام كرده درف 30ز م-------------------لكي چون نميگيري كناره كه بر پاي است از يك چرم پاره--- چو شاهي از درفش پاره چرم است به شاهي كفشگر هم- پشت گرم است image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0200png را ملكي كه اصلش چرم باشد بدان گر فخر ارم شرم باشد--- چو سر كارها معلوم گردد بسا اهن كه در دم موم گردد--- در ان موضع كه عقل انجاست مدهوش اگر كوه است گردد عهن منفوش 23-چو ملك اين جهاني بس جهان است چو نيكو بنگري ملك ان جهان است- زهي ادم كه ذوق عشق دريافت بران گندم ز ملك خلد سر تافت ---اگر خواهي كه يابي ملك جاويد ترا قرصي ز عالم بس چو خورشيا-- مگر محمود ميشد در شكاري جدا ماند او ز-لشكر بر كناري به نزديكش يكي ده بود ميديد ز جايي بر سر ده دود ميديد 310فرس مي راند شه تا پيش ان زود زودنشسته پير زالي پيش ان دود-- بدو-گفت امدت مهمان خليفه چه اتش ميكني هان اي عفيفه-- چنين دادش جواب ان زال انگاه كه خود را ملك ميجوشم من اي شاه-- شهش گفتا بگو اي زال عاجز عاجزكه ملكم ميدهي گفتا نه هرگز --كه من ملك از براي	179	6781146860128062936	738	1273.5	567	901	81.90898895263672	150	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms187	true	-7735074463850323772	0	114	0	482	1321	300	خويش جوشم بم--لكت ملك خود را كي فروشم 8--- نيم ملك ترا هرگز خريدار كه ملك من به از ملك تو صد بار 9 جهاني خصم دارد ملكت از پس مرا بي ان همه غم ملك خود بس 10 چو شه در ملك پير زال نگريست بسي از ملك خود برخ-ويش بگريست 11 باخر يافت مشتي ملك ازان زال بدادش بدره-- و رفت در حال 12 چو جوجو در حساب ارند يكس----ر ز ملك زال ملكي نيست برتر 13 اگرچه روستم صاحب كمالي-ست ولي در ارزوي ملك زاليست 14 طريقت چيست عين راه ديدن سبكباري كم از---------اري گزيدن 15 بمشتي ملك پر كردن شكم را جوي انگاشتن ملك و حشم را 16 --چو ملك	187	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms179	false	4964050955128879324	190	301	855	1326	1326	301	خويش جوشم به ملكت ملك خود كي مي-فروشم 4215 نيم ملك ترا هرگز خريدار كه ملك من به از ملك تو صد بسيار جهاني خصم دارد ملكت از پس مرا بي ان-همه غم ملك خود بس--- چو شه در ملك پير زال نگريست بسي از ملك او- بر خويش بگريست ه --اخر يافت مشتي ملك ازان زال بدادش بدرهاي و رفت در حال 0- چو جوجو در حساب است اي توانگر ز ملك زال ملكي نيست برتر 20-اگرچه روستم صاحب كمال است ولي در ارزوي ملك زال است-- طريقت چيست غيب راه ديدن-------- كم ازاري سبك باري گزيدن -----------ك پر كردن شكم--- جوي انگاشتن ملك و حشم را به مشتي ملك-	179	6781146860128062936	414	689.0	313	506	81.81818389892578	86	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms187	true	-7735074463850323772	101	300	432	1321	1321	300	پر كردن شكم را جوي انگاشتن ملك و حشم را 16 چو ملك بي زوالي نيست امروز چه جوءي چون كمالي نيست امروز 17------------------------------------------- درين عالم كمال امكان ندارد كه گر-ماه--ست جز نقصان ندارد 18---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- در اول ميفزايد تا دو هفته دو هفته نيز ميگردد نهفته 19 تو اكنون زين مثال اگاه گردي كه دايم ناقصي گر -ماه گردي 20 ندارد هيچ اينجا پايداري پس اينجا خواه عزت خواه خواري 21 چو ملك اين جهان ناپايدار--ست ترا در بيقراري چون قرارست 1 مگر ميرفت شيخي كارديده ب-ره در ديد طاقي بركشيده 2 هماءي كرده از كج بر سر او بگسترده ز هم بال و پر او 3 زبان بگشاد و گفت اي مرغ ناساز تو بي شرمك بدينجا امدي باز 4 بهر يك چند بگشاءي پري تو نشيني پس ب--قصر ديگري تو 5 نيايد از تو كس را سايه داري كه نا پايندگي سرمايه داري 6 اگر پايندگي بودي جهان را هويداءي------------- نبودي عقل و جان را 7 همه دنيا سرابي مينمايد جهاني ملك خوابي مينمايد 8 خرت در گل ازان سخت اوفتاد--ست كه ---------در تعبير خر بخت اوفتادست 9 چو خر باشد كسي را بخت اينجا بلاشك كار باشد سخت اينجا 1-0 اگر غربال پندار خود از اب-	187	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms180	false	-1805913835154178030	0	216	0	1020	1440	302	پر كردن شكم را عو ----------------------------ملك بي-زوالي نيست امروز چه جويي چون كمالي نيست امروز image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0197png درين عالم كمال امكان ندارد كه گر ماه است جز نقصان ندارد كه هست ان يك شب و ديگر زوال است 320ميان اين دو سيرش بر كمال است كه هست ان يك كمالي كان بجز يك شب نباشد طلب كردن مرا مذهب نباشد در اول ميفزايد تا دو هفته دو هفته رفت ميگردد نهفته --------نون زان مثال اگاه گردي كه دايم ناقصي چون ماه گردي ند---ارد هيچ اينجا پايداري پس اينجا خواه عزت خواه خواري 33 چو ملك اين جهان ناپايدار است ترا در بيقراري چون قرار است مگر ميرفت شيخي كارديدهبه ره در ديد طاقي بركشيده ---------رده از گچ بر سر او بگسترده ز هم بال و پر او-- زبان بگشاد شيخ-- اي مرغ ناساز تو بي-شرمك بدينجا امدي به هر-----يك چند بگشايي پري تو نشيني پس به قصر ديگري تو-- نيامد از تو كس را سايهد-اري كه نا-پايندگي سرمايه داري --اگر پايندگي بودي جهان را هويدايي نبو اهويدايي نبودي عقل و جان را --همه دنيا سرابي مينمايد -همه گيتي خرابي مينمايد-- خرت در گل ازان سخت اوفتاده ست كه در ته كه در تعبير خر بخت اوفتاده ست چو خر باشد كسي را بخت اينجا بلاشك كار باشد سخت اينجا 320 اگر غربال پندار خود-از اب	180	6781146860128062936	768	1294.0	602	1091	70.39413452148438	145	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms188	true	-2933592425167225017	0	91	0	385	1251	300	براري عالمي بيني همه خواب 1 بسنجر گفت غزالي كه اي شاه برون نيست از دو حال تو درين راه 2 اگر بيداري اينجا چون نشيني كه تا برهم زني ديده نه بيني 3 وگر تو خفته ا--ين پادشاءي نه بيني هيچ تا ديده گشاءي 4 ب-----------------------------------------------------------------------ملكي چند نازي چند خندي كه تا چشمي گشاءي و ببندي 5 ازو اثار در عالم نه بيني كم از هيچي بود ان هم نه بيني 6 تو گر خود يزدجرد پادشاءي بكشته عاقبت در اسياءي 7 اگر اگه نه-- زان اسيا تو يكي بنگر	188	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms180	false	-1805913835154178030	216	302	1020	1440	1440	302	براري عالمي بيني همه خواب به سنجر گفت غزالي كه اي شاه برون نيست از دو حال تو درين راه --اگر بيداري از كشور-- نشيني بجز انجا خيالي مي نبيني------ وگر تو خفتهاي زين پادشايي نبي--ني هيچ تا ديده گشايي image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0202png كه تا چشمي گشايي و ببندي به ملكي چند نازي چند خندي كه ت 44------------------5 ازو اثار در عالم نبي--ني كم از هيچي بود ان هم ن--بيني تو---گر خود يزدجرد پادشايي كشندت عاقبت در اسيايي --اگر اگه نهاي زان اسيا تو يكي بنگر-	180	6781146860128062936	294	484.5	226	460	63.91304397583008	56	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms188	true	-2933592425167225017	91	300	385	1251	1251	300	بدين چرخ دو تا تو 8 چو افتادي بدين چرخ دو تا در شوي اخر بپاي-- اسيا در 9 درين اتش چه عودي چه گياءي بخسپد شب چه شاهي چه گداءي 1-- مگر محمود ميشد با سپاهي ز هامون تا ب--گردون پايگاهي 2 سپه ميراند هر سوءي شتابان كه تا صيدي بيابد در بيابان 3 خميده پشت پيري ديد غمناك برهنه پاي و سر با روي پر خاك 4 درمنه ميكشيد و اه ميكرد ميان خار خود را راه ميكرد 5 شه امد پيشش و گفت اي گرامي---- زبان بگشاي و بر گو تا چه نامي 6-- چنين گفتا كه من محمود نامم چو هم نام تو -------------ام اين خود تمامم 7 شهش گفتا كه ماندم در شكي من تو يك محمود باشي و يكي من 8 تو يك محمود و من محمود دي-------------گر كجا باشيم م-ا هر دو برابر 9 جوابش داد پير و گفت اي شاه همي چون هر دو برخيزيم از راه 10 رويم اول دو گز زينجا فروتر بمحمودي شويم انگ--------ه برابر 11 برابر گر نيم با تو كه خردم برابر گردم ان ساعت كه مردم 12 تو خوش بر تخت روكين نيلگون سقف كند از چوب تختت تخته- وقف 13 چه خواهي كرد ملكي در-جهاني كه نتواني كه خوش باشي زماني 14--------------------------- بنتواني شدن-	188	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms181	false	-7550267984166062935	0	203	0	899	1366	301	بدين چرخ دو تا تو-- چو افتادي درين چرخ دو تا-در شوي اخر به باد اسيا در ---رين اتش چه عودي چه گيايي بخسپد شب چه شاهي چه گدايي 350 مگر محمود ميشد با سپاهي ز هامون تا به گردون پايگاهي-- سپه ميراند هر سويي شتابان كه تا صيدي بيابد در بيابان-- خميده پشت پيري ديد غمناك برهنه-پاي و سر با روي پر-خاك درف--نه ميكشيد و اه ميكرد ميان خار خود را راه ميكرد-- شه امد پيشش و گفت اي گراميزبان زبان بگشاي با من-- تا چه نامي 495 چنين گفتا كه من محمود نامم چو-هم نام توام چو همنام توام اين خود تمامم-- شهش گفتا كه ماندم در شكي من تو يك محمود باشي و يكي م--ز تو يك محمود و من محمود ديگر ك محمود ديگر كجا باشيم مبا هر دو برابر ن--وابش داد پير و گفت اي شاه-همي چون هر دو برخيزيم از راه شو---يم اول دو گز زينجا فروتر شو--------يم انگاه محمودي برابر -60برابر گر نيم اكنون كه خردم برابر گردم ان ساعت كه مردم--- تو خوش بر تخت روكين نيلگون سقف كند از چوب تختت تختها وقف--- چه خواهي كرد ملكي در جهاني كه نتواني كه خوش باشي زماني هي كه كارت راست نايد بي سپاهي بنتواني شدن	181	6781146860128062936	787	1364.0	602	943	83.4570541381836	167	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms189	true	1637509269001734727	2	98	11	431	1288	300	نه كارت راست -ايد بي سپاهي 15---------------------- نه هم بي چاشني گيري خوري اب----------- نه شب بي پاسباني ايدت خواب 16 غم ملكي چرا چندان خوري تو كه نتواني كه در وي نان خوري تو 17 اگر همچون كيان---ت تخت عاج--ست وگر برتر ز نوشروانت تاج--ست 18------------------------------------------- نصيبت زان چنان تاجي و تختي نخواهد بود الا خاك لختي 19 چه ملكس--ت اين و تو چه پادشاءي كه با مير اجل برمي نياءي 20 اگر يك گرده هر روزت تمامست چو تو دو گرده ميجوء--ي حرام--ست 1 مگر ميرفت محمود جهاندار ب--ره در-گازري را ديد در كار	189	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms181	false	-7550267984166062935	195	297	860	1339	1366	301	كه كارت راست نايد بي سپاهي بنتواني شدن تنها به راهي نه هم بي-چاشني گيري خوري ابنه شب بيپاس نه شب بي پاسباني ايدت خواب 260غم ملكي چرا چندان خوري تو كه نتواني كه در وي نان خوري تو ور ------چون طاق ديست تخت عاج است وگر برتر ز نوشروانت تاج است image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0199png نصيبت زان چنان تاجي و تختي نخواهد بود-الا خاك لختي--- چه ملك است اين و تو چه پادشايي كه با مير اجل بر مينيايي ---اگر يك گرده هر روزت تمام است- تو دو گرده همي جويي حرام است -------------------هاندار به ره در گازري را ديد در كار	181	6781146860128062936	358	566.0	274	513	69.78557586669922	67	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms189	true	1637509269001734727	99	297	433	1278	1288	300	كشيده پشته- كرباس در-بند بدو گفت اين همه كرباس را چند 3 جوابش داد-گازر كاي شهنشاه ترا كرباس ده گز بس درين راه 4 چو زين جمله ترا ده گز پسندست -چرا پرسي ز جمله تا بچندست 5 چو اين بشنيد گريان گشت ازو شاه غريبي خشت زن را ديد ناگاه 6- رخ از خورشيد چون انگشت كرده ره صحرا همه پر خشت كرده 7 شهش گفتا ---همه خشتت ب--چند--ست چنين گفت او كه ده خشتت پسند--ست 8 چو ده خشتت ازين جمله تمام--ست چه ميخواهي دگر جمله حرام--ست 9---------------------------- وبال تست اگر خوبي وگر زشت فزون از ده گزي كرباس و-ده خشت 10 ز دنيا اين دو چيزت هم وثاق--ست دگر چون زين گذشتي طم طراق--ست 11 ترا زين كار اگر سودي رسيد--ست جهان انگار تا رودي رسيدست 12 ز نف- شوم بگذر با خرد-ساز- بترك ملك گو-----------------ي و كار-خود ساز 13 چو تو از ملك جز يك دم نداري بكن كاري كه ا----------------ين دم هم نداري 14 چو شه بشنود گفت ان دو تن را ب----خاك افكند حالي خويشتن را 15 بسي بگريست تا بيخوي-شتن شد ب--اخر كارساز ان دو تن شد 16 بسي زر داد ان دو مهربان را ب--شهر امد بگفت اين داستان را	189	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms182	false	3266255394099581656	2	213	7	895	1337	301	كشيده رزمها كرباس در بند بدو گفت اين همه كرباس را چند ---وابش داد گازر كاي شهنشاه ترا-كرباس ده گز بس درين راه-- چو زين جمله تراده- گز پسند استچرا پرسي ز ديگر تا ----------و اين بشنيد گريان گشت ازو شاه-غريبي خشت-زن را ديد در راه 3 رخ از خورشيد چون انگشت كرده ره صحرا همه پر-خشت كرده-- شهش گفت اين همه خشتت به چند است چنين گفتا-- كه ده خشتت بسند است -----------ت ازين جمله تمام است چه ميخواهي دگر باقي حرام است چو ده خشتت ازين جمله تمام است وبال تست اگر خوبي وگر زشت برون از ده گزي كرباس و ده خشت--- ز دنيا اين دو چيزت هم-وثاق است دگر زين چون گذشتي طم طراق است 38-ترا زين كار اگر سودي رسيده ست جهان انگار تا رودي رسيده س-- ز نفس شوم بگذر با خرد سازبه ترك ملك گوي و به ترك ملك گوي و كار خود ساز--- چو تو از ملك جز يك دم نداري مكن كاري كه اين مكن كاري كه اين دم هم نداري--- چو شه بشنود گفت ان دو تن رابه به خاك افگند حالي خويشتن را -----ي بگريست تا با خويشتن شد به اخر كارساز ان دو تن شد ---بسي زر داد ان دو مهربان را به شهر امد بگفت اين داستان را	182	6781146860128062936	740	1196.0	569	944	78.38983154296875	141	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms190	true	7654279371216859564	22	109	103	494	1319	300	وگر از پرده رخشاني چو ياقوت شوي بهرام چوبين زير تابوت 20 بترس اي گور-خان از گورخانه كه بايد خفت چند اري بهانه 21 بنه رگ راست تا اين كوژ رفتار نگرداند ترا در تو گرفتار 1 حكيمي ديد ذوالقرنين در راه ب--ذوالقرنين گفت ان مرد درگاه 2-------------------------------------------------- كه اخر گرد عالم چند گردي كه عالم جمله پر اشوب كردي 3 سكندر گفت نيمي از اقاليم نهادم راست باقي ماند يك نيم 4 كنون من ميروم عزم من اين راست كه تا ان نيمه- ديگر كنم راست	190	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms182	false	3266255394099581656	217	301	943	1337	1337	301	وگر از پرده رخشاني چو ياقوت شوي بهرام چوبين زير تابوت--- بترس اي گور خان از گورخانه مشو زير زمين زير از ميانه 22 بنه رگ راست تا اين كوژ رفتار-نگرداند ترا در تو گرفتار -----------------رنين در راه به ذوالقرنين گفت ان مرد درگاه حكيمي ديد ذوالقرنين در راه كه عالم جمله پراشوب كردي كه اخر گرد عالم چند گردي كه------------------------- سكندر گفت نيمي از اقاليم نهادم راست باقي ماند يك نيم-- كنون ميگردم و عزمم بدانج--است كه تا ان نيمها ديگر كنم راست-	182	6781146860128062936	306	494.5	239	445	68.76404571533203	59	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms190	true	7654279371216859564	110	300	496	1319	1319	300	حكيمش گفت نيست اين----- داد دادن ترا رگ راست ميبايد نهادن 6 چو ميداني كه بر ميبايدت خاست ---بنه رگ راست چون عالم نهي راست 7 كه تو گر في المثل شير نبردي چو راه ------------گور گيري مور گردي 8 چو در دنيا ترا اندك قرار--ست ولي در-گور سالي صد هزار--ست 9 بدنيا در چرا كاشانه س----ازي كه هم در گور به گر خانه سازي 1-0 چو كسري گر كني طاق دلارام ز ك-----------سري جبر نپذيرد سر انجام 11 نميبيني كه اينها كاخترانند -----------------چه گر بر فرق گردون خانه دانند 12 همه سرگشته ميگردند در سوز ازين خانه بدان خانه شب و روز 13 چو ميبينند كان جز دامشان نيست دمي در خانه-- ارامشان نيست 14 اگرچه شاه عالي ذات گر-----------------دند ولي در خانه-- هم مات گردند 15- تو هم گر خانه س--ازي درين راه درو ميري چو كرم پيله ناگاه 16 بسي بارس--ت اي ديوانه بر تو فرود ايد ب--اخر خانه بر تو 17 مشو دلشاد از كاشانه خ-ويش مكن دل تنگ از ويرانه- خويش 18 كه نه دلتنگ ماني تو نه شادي كه هم اين ---------------بگذرد هم ان چو بادي 1-------------------------------------------- جهان را پادشاهي پاك دين بود كه-	190	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms183	false	4560498136706059741	1	196	4	935	1397	301	حكيمش گف-----ت اين نيست داد دادن ترا-رگ راست ميبايد نهادن چ--و ميداني كه بر ميبايدت خاست استبنه رگ راست چون عالم نهي راست اگر تو---- في المثل شير نبردي چو راه گورگ چو راه گور گيري مور گردي كه-- در دنيا ترا اندك قرار است ولي در گور سالي صد هزار است به دنيا در چرا-كاشانه سازي ازي كه هم در گور به گر خانه سازي 230 چو كسري گر-كني طاق دلارام ي طاق دلارامزكسري جبر نپذيرد سر-انجام--- نميبيني كه اينجا كاخترانند ه اينجا كاخترانندچه گر بر فرق گردون جاو--دانند--- همه سرگشته ميگردند در سوز ازين خانه بدان خانه شب و روز چ---و ميبينند كز خود كامشان نيست دمي در خانهاي ارامشان نيست اگر چون- شاه عالي ذات گردند ه عالي ذات گردند ولي در خانهاي هم مات گردند 209 تو هم گر خانهاي سازي درين راه درو ميري چو كرم پيله ناگاه--- بسي بار است اي ديوانه بر تو فرود ايد به اخر خانه بر تو--- مشو دلشاد از كاشانها خويش مكن دل تنگ از ويرانها خويش--- كه نه دلتنگ ماني تو-نه شادي كه هم اين بگذر كه هم اين بگذرد هم ان چو بادي image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0201png جهان را پادشاهي پاك-دين بود كه	183	6781146860128062936	743	1237.5	578	971	76.51905059814453	141	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms191	true	-9192152523451539279	0	104	0	444	1297	300	ملك عالمش زير نگين بود 2------- نبودش در همه عالم نظيري كه ب---------ودش از همه عالم گزيري 3------------------------ سواد ملكش از مه تا ب--ماهي ز شرقش تا بغربش پادشاهي 4 حكيماني كه پيش شاه بودند كه اجري خواره- درگاه بودند 5 چنين گفت اي عجب روزي ب--ايشان كه حالي ميرود بر من پريشان 6 دلم را ارزوءي بس عجب خاست نميدانم كه اين از چه سبب خاست 7- مرا سازيد يك انگشتري پاك كه هر وقتي كه باشم نيك غمناك ---8 چو در وي بنگرم دلشاد گردم ز دست ترك غم ازاد گردم 9 وگر دلشاد گردم نيز از بخت چو در وي بنگرم	191	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms183	false	4560498136706059741	196	301	935	1397	1397	301	ملك عالمش زير نگين بود 310 2310 نبودش در همه عالم نظيري-كه بودشر كه بودش از همه عالم گزيري ز شرقش تا به غربش پادشاهي سواد ملكش از مه تا به ماهي-ز شرقش ت -------------------يماني كه پيش شاه بودند-كه اجري خوارها درگاه بودند---چنين گفت اي عجب روزي به ايشان كه حالي ميرود بر من پريشان ---لم را ارزويي بس عجب خاست نميدانم كه ا-ن از چه سبب خاست 24 مرا سازيد يك انگشتري پاك كه هر وقتي كه باشم نيك غمناك 4415 چو در وي بنگرم دلشاد گردم ز دست ترك غم ازاد گردم و -گر دلشاد باشم نيز از بخت چو در وي بنگرم-	183	6781146860128062936	403	689.0	310	493	81.74442291259766	83	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms191	true	-9192152523451539279	104	300	444	1297	1297	300	غمگين شوم سخت 10 حكيمان زو امان جس--تند يك چند نشستند ان بزرگان خردمند 11 بسي انديشه و فكرت بكردند بسي خونابه-- حسرت بخوردند 12 ب--اخر اتفاقي جزم كردند ب--يك ره بر-نگيني عزم كردند 13 كه بنگارند بر وي اين رقم زود كه اخر بگذرد اين نيز هم زود 14 چو ملك اين جهان ملكي روند--ست بم--لك ان جهان شد هر كه زند--ست 15 اگر ان ملك خواهي اين فدا كن بابراهيم ادهم اقتدا كن 1 نشسته بود ابراهيم ادهم------- پس و پيشش غلامان دست بر هم 2 -يكي تاج- مرصع بر سر او بغلطاقي مغرق در بر او 3 درامد خضر بي فرمان در ايوان ب--صورة چون يكي مرد شتربان 4 غلامان را ز بيمش دم فرو شد كسي كو را بديد از هم فرو شد 5 چو ابره-يم او را ديد ناگاه بدو گفتا كه دادت اي گدا راه 6 خضر گفتا كه نبود جايم اينجا رباطي-ست اين فرو ميايم اينجا 7 زبان بگ-------------------------------------------------شاد ابراهيم ادهم كه هست اين قصر سلطان معظم 8 رباطش از چه ميخواني تو غافل مگر ديوانه-- اي مرد عاقل 9 زبان بگشاد خضر و گفت اي شاه كرا بود--ست اول اين وطنگاه 10 چنين گفت او كه اول راه-	191	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms184	false	5662942587456359364	0	186	0	852	1382	301	غمگين شوم سخت--- حكيمان زو امان خواستند يك چند نشستند ان بزرگان خردمند ---بسي انديشه و فكرت بكردند بسي خونابه و حسرت بخوردن 332 به اخر اتفاقي جزم كردند به يك ره بر نگيني عزم كردند--- كه بنگارند بر وي اين رقم زود به اخر بگذرد اين نيز هم زود--- چو ملك اين جهان ملكي رونده ست به ملك ان جهان شد هر كه زنده ست --------------------------------------------------------نشسته بود ابراهيم ادهمپس و پي پس و پيشش غلامان دست بر هم 225يكي تاجي مرصع بر سر او بغلطاقي مغرق در بر او در -امد خضر بي-فرمان در ايوان به صورت چون يكي مرد شتربان-- غلامان را ز بيمش دم فرو شد كسي كو را بديد از هم فرو شد-- چو ابراهيم او را ديد ناگاه بدو گفتا كه دادت اي گدا راه --خضر گفتا چو ديدم جايم اينجا رباطي ست اين فرو ميايم اينجا image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0206png 2330 زبان بگشاد ابراهيم ادهم كه هست اين قصر سلطان معظم --رباطش از چه ميخواني تو غافل مگر ديوانهاي اي مرد عاقل-- زبان بگشاد خضر و گفت اي شاه كرا بوده ست اول اين وطنگاه--- چنين گفت او كه اول راه	184	6781146860128062936	742	1286.5	576	935	79.35829162597656	146	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms192	true	-8714460793356075220	0	120	0	524	1327	300	اينجا فلاني بود دايم شاه اينجا 11 ز بعد او فلاني پس فل-----اني كنون اينجا- منم شاه جهاني 12 خضر گفتش كه گر شه را خبر نيست رب---------اط اينست و بس چيزي دگر نيست 13 چو مياي-ند و ميگذرند پيوست نشستن در رب-----------------اطي چون دهد دست 14 چو پيش از تو بسي شاهان گذشتند نكو خواهان و بد خواهان گذشتند 15 ترا هم نيز جان خواهان دراي----ند وزين كهنه رباطت در ربايند 16 درين كهنه رباط اسودنت چيست نه زينجاءي تو اينجا بودنت چيست 17 چو ابراهيم اين بشنيد در گشت چو گوءي زين سخن زير و زبر گشت 18 روان شد خضر و او از پي دوان شد ز دام خضر--- بيرون كي توان شد 19 بسي سوگند دادش	192	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms184	false	5662942587456359364	186	301	852	1382	1382	301	اينجا فلاني بود دايم شاه اينجا--- ز بعد او فلاني پس فلاني لاني كنون ان خود منم شاه جهاني 20 خضر گفتش كه گر شه را خبر نيست رباه نيسترباط اين است پس راهي دگر نيست--- چو مي ايند و ميگذرند پيوست نشستن در رباطي ستنشستن در رباطي چون دهد دست--- چو پيش از تو بسي شاهان گذشتند نكو-خواهان و بد-خواهان گذشتند--- ترا هم نيز جان-خواهان در ايند ند وزين كهنه رباطت در ربايند--- درين كهنه رباط اسودنت چيست از انجاي-ي تو اينجا بودنت چيست 33-چو ابراهيم اين بشنود در گشت چو گويي زين سخن زير و زبر-گشت--- روان شد خضر-- او از پي دوان شد ز-دام خضر كي بيرون--- توان شد ---بسي سوگند دادش-	184	6781146860128062936	461	777.5	358	564	81.73758697509766	94	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms192	true	-8714460793356075220	121	297	528	1319	1327	300	جوانمرد قبولم كن كنون گر ميتوان كرد 20 چو تخمي در دلم كشتي نهاني كنون ابي بده اي زندگاني 21 بگفت اين وز قفاي او روان شد كه تا مردي ----------------ز مردان جهان شد 22 رباط كهنه- دنيا برانداخت جهانداري بدرو-يشي در-انداخت 23 بزرگاني كه سر فقر ديدند ب-------------------ملك نقد درويشي خريدند 24 ز نقش پادشاءي باز رستند ب--معني از گداءي باز رستند 25 كه گرچه ملك- دنيي پادشاءي-ست ولي چون بنگري اصلش گداءيست 1 مگر محمود ميشد با سپ------------------اهي رسيدش پيش در-ويشي ب-راهي 2-- سلامي كرد شاه او را دران دشت عليكي گفت ان درويش و بگذشت 3 بلشكر گفت شاه پاك عنصر كه بينيد ان گدا با ان تكبر 4------------------------------------------------------------------------- بدو درويش گفت ار هوشمندي گدا خود چون توءي بر من چه بندي 5 كه در صد شهر و-ده افزون رسيدم- بهر مسجد گداءي توديدم 6 چو-------------- جوجو نيم جو بر هر سراءي نوشتند از پي چون تو گداءي 7 نديدم هيچ بازار و دكاني كه از ظلمت نبود انجا فغاني 8 كنون گر بينش چشمت تمام--ست ز ما هر دو گدا بنگر كدام--ست	192	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms185	false	-85404829033619509	1	198	5	913	1379	301	جوانمرد قبولم كن كنون گر ميتوان كرد--- چو تخمي در دلم كشتي نهاني كنون ابي بده اي زندگاني--- بگفت اين وز قفاي او روان شد كه تا مردي ز مر كه تا مردي ز مردان جهان شد 22 رباط كهنها دنيا برانداخت جهانداري ز درويشي در انداخت 0- بزرگاني كه سر فقر ديدند به ملي نقد درويش به ملك نقد درويشي خريدند--- ز نقش پادشايي باز رستند به معني از گدايي باز رستند ا-----گرچه ملكي دنيي پادشايي ست ولي چون بنگري اصلش گدايي ست- مگر محمود ميشد با سپاهي مود ميشد با سپاهي رسيدش پيش در ويشي ز راهي 250 سلامي گفت شاه او را دران دشت عليكش گفت ان درويش و بگذشت به لشكر گفت شاو-پاك عنصر ب--بينيد ان گدا با ان تكبر image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0203png گدايي چون تويي بر من چه بندي بدو درويش گفت ار هوشمندي به هر مسجد گدايي تو ديدم-------- كه در صد شهر و ده افزون رسيدمبه هر مسجد گد نوشتند از پي چون تو گدايي چه جوجو نيم جو بر هر سرايي نوشتند از پي چود 2455------ نديدم هيچ بازار و دكاني كه از ظلمت نبود انجا فغاني ن----- گر بينش چشمت تمام است زما--هر دو گدا بنگر كدام است	185	6781146860128062936	683	1144.5	530	948	72.04641723632812	121	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms193	true	-6238259113096815656	0	102	0	434	1276	300	سنجر پاكيزه اوصاف بخلوة- پيش ركن الدين اكاف 2 زبان بگشاد شيخ و گفت انگاه كزين شاهي نيايد ننگت اي شاه 3 كه هرگز پير زالي پر نيازي نسازد خويشتن را پي پيازي 4 كه تا زان پي پياز ان زن زال بنستاني تو چيزي در همه حال 5 ش--------------------------هش گفتا كه شيخا من ندانم كه چون از پي پيازي ميستانم 6---------------------- چنين گفت او كه زالي ناتواني بخون دل بريسيد ريسماني 7 چو بفروشد ب--اندك سيم اي شاه خرد پيه و پياز و هيزم انگاه 8 هم از بازار تره ميستاني هم از هيزم هم--- پي مي نداني -9 ز يك	193	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms185	false	-85404829033619509	213	301	983	1379	1379	301	سنجر پاكيزه اوصافبه خلوت پيش ------------------------------خ و گفت انگاه كزين شاهي نيايد ننگت اي شاه ---ه هرگز پير زالي پر-نيازي نسازد خويشتن را پي پيازي------------------------------ بنستاني تو چيزي در همه حال 6كه تازان پيپياز ان زن زالبن هش گفتا كه شيخا من ندانم كه چون از پي پيازي ميستانم ي بخون دل بريسد ريسماني چنين گفت او كه زالي ناتواني------------------------- چو بفروشد به اندك سيم اي شاه خرد پيه و پياز و هيزم انگاه هم-- از بازار تره ميستاني هم از هيزم هم از پي مي-نداني 440ز يك-	185	6781146860128062936	327	552.0	253	489	66.87116241455078	70	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms193	true	-6238259113096815656	105	299	446	1275	1276	300	ميبخواهي گداءي به بسي زين پادشاهي 10 شه افاق نقد خويشتن يافت ز كوة از پي پياز پيرزن يافت 11 دل سنجر ازان تشوير خون شد ببخشيد از سر ناز-- و برون شد 12 گدا در راه او چون پادشاه--ست شه دنيا گداي خاك راه--ست 13 گداي راه او با هيچ در دست بدان ماند كه در دستش همه هست 14 شهي كو-را هزاران گنج كم نيست بدان ماند كه نقدش يك درم نيست 15 درين ره سيم و زر حرمت ندارد كه حرمت جز قوي همت ندارد 16 براي يك درم درمانده باشد ولي دست از-جهان افشانده باشد 1 براي درم-------------------------------------نه برخاست ان پاك درمنه چون برون ميكرد از خاك 2 برون افتاد حالي صره- زر ازان غم دست ميزد سخت بر سر 3 ب---حق گفتا كه كردي تيره روزم چه خواهم از تو چيزي تا بسوزم 4 چرا چيزي دهي از پيشگاهم كه در حالم بسوزد مي-نخواهم 5 من از تو عدل ميخواهم ستم نه درمنه بايدم اما درم نه 6 اگر تو همتي داري چو مردان ب-همت خويشتن را مرد گردان 7 ز شاهت گر اميد زر و سيم--ست دل و جان ترا پيوسته بيم--ست --8 چرا بايد طلب كردن زر	193	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms186	false	4550838743702590502	2	188	10	856	1355	301	ميبخواهي گدايي به بسي زين پادشاهي--- شه افاق نقد خويشتن يافت ز-كوة از پي-پياز پيرزني------- دل سنجر دران تشوير خون شد ببخشيد--ش سه بازار و برون شد 0- گدا در راه او چون پادشاه است شه دنياگ-داي خاك راه است گ---داي راه او با هيچ در دست بدان ماند كه در دستش همه هست 30 شهي كو را هزاران گنج كم نيست بدان ماند كه نقدش يك درم نيست--- درين ره سيم و زر حرمت ندارد كه حرمت جز قوي همت ندارد ب---راي يك درم درمانده باشد ولي دست از جهان افشانده باشد image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0208png منه برخاست ان پاك درمنه چون برون ميكرد از خاك ب--رون افتاد حالي صرها زر ازان غم دست ميزد مرد بر سر 35 به حق گفتا-كه كردي تيره روزم چه خواهم از تو چيزي تا بسوزم --چرا چيزي دهي از پيشگاهم كه در حالم بسوزي مي نخواهم-- من از تو عدل ميخواهم ستم نه درمنه بايدم اما درم نها ------و همتي داري چو مردانبه همت خويشتن را مرد گردان-- ز شاهت گر اميد زر و سيم است دل و جان ترا پيوسته بيم است 248 چرا بايد طلب كردن زر	186	6781146860128062936	755	1313.5	583	886	85.21444702148438	154	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms194	true	-3288047624274881706	0	116	0	490	1225	300	سيم چو اخر جانت بايد كرد تسليم 9 بترك سيم و زر گو جان نگه دار كه جان بهتر بسي از سيم بسيار 10 چنين اوازه-- محمود ازان يافت كه جان او ز درويشي نشان يافت 11 كه گر در ملك كردي كبر پيشه نكردي خلق ذكر او هميشه 12 چو سلطان ميشود از فقر مذ------------كور تواني شد تو هم در فقر مشهور 13 كه شاهاني كه سر فقر ديدند پناه از سايه- زالي گزيدند 1 مگر يك روز محمود نكو روي ز لشكر او---فتاده بود يك سوي 2 بره در پيشش امد پيرزالي عصاءي چون الف قدي چو دالي 3 يكي انبان ب--گردن برنهاده كه سوي----------- اسيا ميشد پياده 4 شهش گفتا چو در تو	194	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms186	false	4550838743702590502	189	300	858	1349	1355	301	سيم چو اخر جانت بايد كرد تسليم به ترك سيم و زر-گو جان نگه دار كه جان بهتر بسي از زر- بسيار--- چنين اوازهاي محمود ازان يافت كه جان او ز درويشي نشان يافت--- كه گر در ملك كردي كبر پيشه-نكردي خلق ذكر او هميشه--- چو سلطان ميشود از فقر مذكور ز فقر مذكور تواني شد تو هم در فقر مشهور 48 كه شاهاني كه سر فقر ديدند پناه از سايها زالي گزيدز ر------يك روز محمود نكو-روي ز-لشكر بود افتاده ب-ه يك-سوي ه -ره در پيشش امد پيرزالي-عصايي چون الف قدي چو دالي-- يكي انبان به گردن درنهاده كه سوي اسي كه سوي اسيا ميشد پياده ----ش گفتا چو در تو	186	6781146860128062936	445	764.5	344	521	85.41266632080078	92	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms194	true	-3288047624274881706	119	300	499	1225	1225	300	نيست كه در انبان- رگست و در تو رگ نيست 5 -بيار انبان چو سر محكم--- ببستي به پيش اسب من نه باز رستي 6 نهاد ان پيرزن انبانش در پيش--------------- چو بادي شد روان يك رانش از پيش 7 چو پيشي يافت اسب شاه ازان زال زبا--------ن بگشاد و-شه را گفت در حال 8 كه گر با من نه استي اي شه امروز نه استم با تو من فردا در ان سوز 9-------------------------------------------- چو ابرش گرم كردي در دويدن كه در گر--------------د تو مي نتوان- رسيدن 10 اگر فردا بسي مركب بتازي تو هم در گرد من نرسي چه سازي 11-- مكن امروز اين تعجيل اي شاه كه تا فردا بهم باشيم در راه 12 شه از گفتار ان زن خون فشان شد عنان بر تافت-- با او هم عنان شد 13 اگر درس وفا تعليق داري چو محمودت دهد توفيق ياري 14 كرم اينس--ت و عهد اين و وفا اين نكوكاري و تسليم و رضا اين 15 اگر زين نافه هرگز بوي بردي ز نه چوگان گردون گوي بردي 16 وگر نه اوفتادي در ندامت كه هرگز بر-نخيزي تا-	194	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms187	false	-2510308666162591691	0	179	0	787	1393	302	نيست--- در-انباني رگست و در تو رگ نيست 390بيار انبان چو--- محكم سر ببستي به پيش اسب من نه باز-رستي-- نهاد ان پيرزن انبانش در پيش چوبادي شد روان چو بادي شد روان يك-راءش در پيش-- چو پيشي يافت اسب شاه ازان زال زبان بگ زبان بگشاد و شه را-گفت در حال-- كه گر با من نه استي اي شه امروز نه استم با تو من فردا در ان سوز image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0205png چو اسبت گرم كردي در دويدن كه در گرد تون كه در گرد تو--- نتوانم رسيدن 49-اگر فردا بسي مركب بتازي تو هم در گرد من نزسي چه سازي 4495 مكن امروز اين تعجيل اي شاه كه تا فردا بهم باشيم در راه ---شه از گفتار ان زن خون-فشان شد عنان بر-تافت و با او هم عنان شد گر از سر --وفا تعليق داري چو محمودت دهد توفيق ياري--- كرم اين است و عهد اين و وفا اين نكوكاري و تسليم و رضا اين 0و--گر زين نافه هرگز بوي بردي ز نه چوگان گردون گوي بردي--- وگر نه اوفتادي در ندامت كه هرگز بر نخيزي تا	187	6781146860128062936	667	1133.5	507	822	81.1435546875	147	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms195	true	-4642823121819778872	0	141	0	600	1297	300	قيامت 17 تو اي مرد گدا احسان دراموز گداءي از چينن سلطان دراموز ebkhsh 16 1 پسر گفتش كه هرگز ادمي زاد نديدم ز ارزوي ملك ازاد 2 نميدانم من از مه تا ب--ماهي كسي را كو نخواهد پادشاهي 3 كمال ملك نتوان داد از دست كه بهر ملك تن جان داد از دست 4------------------------------ نكو گفت ان حكيم مشتري فش كه گر شاهي بود روزي بود خوش 1 پدر گفتش كه ملك اين جهاني كه ملكي------- است بي پاداش فاني 2 براي ان چنين بگزيده-- تو كه ملك اخرت نشنيده-- تو 3 اگر زان ملك تو اگاه گردي هم اينجا بر دو عالم شاه گردي 4 بزرگاني كه ملك ان ملك ديدند ب-يك جو ملك دنيا كي خريدند 5 چو ميديدند ---ملك جاوداني برافشاندند ملك اين جهاني 1 زب-------------------------------------------يده را ز هارون يك پسر بود كه در خلوت ز عالم	195	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms187	false	-2510308666162591691	179	302	787	1393	1393	302	قيامت تو----اي مرد گدا احسان دراموز گدايي از چنين سلطان دراموز -------------سر گفتش كه هرگز ادميز-اد نديدم ز ارزوي ملك ازاد-- نميبينم من از مه تا به ماهي كسي را كو نخواهد پادشاهي---------------------------- كه بهر ملك تن جان داد از دست 905كمال ملك نتوان داد از دستكهب نكو گفت ان حكيم مشتريوش- كه گر شاهي بءد روزي بءد خوش-- پدر گفتش كه ملك اين جهانيبه نزديك خردمند است--------- فاني-- براي ان چنين بگزيدهاي تو كه ملك اخرت نشنيدهاي تو-- اگر زان مملكت- اگاه گردي-هم اكنون بر دو عالم شاه گرد كه م-----------لك ان ملك ديدندبه يك جو ملك دنيا-كي خريدند-- چو --ديدند ان ملك جاوداني برافشاندند ملك اين جهاني image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0210png ييده را-ز هارون يك پسر بود كه در خلوت ز عالم-	187	6781146860128062936	479	753.0	371	690	69.4202880859375	95	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms195	true	-4642823121819778872	141	300	600	1297	1297	300	بيخبر بود 2 برون نگذاشتي مادر ز ايوانش--- كه زير پرده ميپرورد چون جانش 3 چو قوت يافت عقل بي قياسش به جوش امد دل حكمت شناسش 4 بم----ادر گفت عالم اين سراي--ست و يا بيرون اين بسيار جايست 5 جز اين جاءي اگر هست اشكاره--- بگو تا پيش گيرم م-ن نظاره 6 دل مادر بسوخت الحق برو سخت بدو گفت اي گرامي و نكوبخت 7 ز قصر اين لحظه بيرونت فرستم ب--صحرا و ب--هامونت فرستم 8 براي او خري مصري بياراست غلامي و دو خادم ----كرد درخواست 9 ب---رون بردند تنها ان پسر را كه تا بگشاد بر عالم نظر را 10 نديده بود عالم ان يگانه تعجب كرد از رسم زمانه 11 قضا را ديد تابوتي كه در راه ----گروهي خلق ميبردند ناگاه 12 همه در گريه و زاري بمانده ز گريه در جگرخواري بمانده 13 پسر پرسيد ان ساعت زخا-------------دم كه مردن بر همه خلق--ست لازم 14 جوابش داد كان جسمي كه جان يافت ز دست-	195	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms188	false	-4758023806092957743	0	149	0	680	1384	301	بيخبر بود ب--رون نگذاشتي مادر ز ايواناش ك كه زير پرده ميپرورد چون جانش-- چو قوت يافت عقل بي-قياسش به جوش امد دل حكمت شناسش 230 به مادر گفت عالم اين سراي است و يا بيرون اين بسيار جاي است جز-اين جايي اگر هست اشكاره بگ بگو تا پيش گيرم اين نظاره-- دل مادر بسوخت الحق برو سخت بدو گفت اي گرامين- نكوبخت ا-ز قصر اين لحظه بيرونت فرستم به صحرا و به هامونت فرستم ر---اي او خري مصري بياراست-غلام ----و خادمي ده كرد درخواست 2520 برون بردند تنها ان پسر را كه تا بگشاد بر عالم نظر را--- نديده بود عالم ان يگانه تعجب كرد-از رسم زمانه--- قضا را ديد تابوتي كه ناگاه ماگاهگروهي خلق ميبردند در راه --همه در گريه و زاري بماندهزگ--ريه در -------------------پسر پرسيد ان ساعت ز خادم ساعت ز خادم كه مردن بر همه خلق است لازم------------- كان جسمي كه جان يافت ز دست	188	6781146860128062936	598	1016.0	470	741	80.70175170898438	116	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms196	true	4843310370696509453	0	156	0	671	1282	300	مرگ نتواند امان يافت 15 نباشد مرگ را عامي و خاصي ----كزو ممكن نشد كس را خلاصي 16 پسر گفتا چنين كاريم در پيش چرا جانم نترسد سخت بر خويش 17 چو سنگ از مرگ خواهد گشت چون موم -------ببايد------ كرد زود اين حال معلوم 18 چو شير مرگ را بر وي كمين بود تماشا كردن كودك چنين بود 19 شبانگاهي چو پيش مادر امد نشاط و دلخوشي بر وي سرامد 20 همه شب مينخفت از هيبت مرگ شكسته شاخ ميلرزيد چون برگ 21 بوقت صبحدم بگريخت از شهر بترك لطف گفت از هيبت قهر 22 طلب ميكرد هارون هر زمانش نميي-افت از كسي نام و نشانش 23 چنين گفت انكه مردي پاك دل بود كه وقتي در سرايم كار گل بود 24- ز خانه چون برون رفتم ب--بازار يكي مزدور را گشتم طلبكار 25------------------------------------------- جواني را نحيف و زرد ديدم ز سر تا پاش عين-- درد ديدم 26 نهاده تيشه و زنبيل در پيش شده	196	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms188	false	-4758023806092957743	149	301	680	1384	1384	301	مرگ نتواند امان يافت--- نباشد مرگ را عامي و خاصي خاصيكزو ممكن نشد كس را خلاصي--- پسر گفتش چنين كاريم در پيش چرا جانم نترسد سخت بر خويش--- چو سنگ از مرگ خواهد گشت چون موم چون مومببايد رفت و كر----د اين كار معلوم--- چو شير مرگ را بر وي كمين بود تماشا-كردن كودك چنين بود 230شبانگاهي چو پيش مادر امد نشاط و دلخوشي بر وي سرامد--- همه شب مينخفت از هيبت مرگ شكسته شاخ ميلرزيد چون برگ به -وقت صبحدم بگريخت از شهر بترك لطف گفت از هيبت قهر--- طلب ميكرد هارون هر زمانش نمي يافت از كسي نام و نشانش چ---نين گفت انكه مرد- پاك-دل بود كه وقتي در سرايم كار گل بود 230 ز خانه چون برون رفتم به بازار يكي مزدور را گشتم طلبگار image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0207png جواني را نحيف و زرد ديدم ز سر تا پاش داغ و درد ديدم--- نهاده تيشه و زنبيل در پيش شده-	188	6781146860128062936	621	1086.5	478	737	84.26051330566406	131	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms196	true	4843310370696509453	156	300	671	1282	1282	300	واله نه با خويش و نه بيخويش 27 بدو گفتم تواني كار گل كرد توانم گفت اما نه بدل كرد 28 بدو گفتم مرا شايد تو برخيز چنين گفت ان جوانمرد بپرهيز 29 كه من شنبه كنم كار و دگر نه مرا خواهي همين روز و اگر نه 3--0 چو روز شنبهش بودي سر كار به سبتي زين سبب شد نام بردار 31 ببردم اخر او را سوي خانه دو مرده كار من كرد ان يگانه 32 شدم در هفته- ديگر به بازار طلب كردم ز-هر سوءيش بسيار 33 مرا گفتند او ديوانه باشد هميشه در فلان ويرانه باشد 34 شدم او را در ان ويرانه ديدم ز خلق عالمش بيگانه ديدم 35 بزاري و نزاري اوفتاده بدام مرگ و خ------------------------واري اوفتاده 36 بدو گفتم كه چون بيمار و زاري ز من ايد ترا تيمار دادي 37 بيا -درخانه- ما اي امروز كه كس-	196	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms189	false	-7022062522743626464	0	137	0	593	1288	300	واله نه با خويش و نه بيخويش--- بدو گفتم تواني كار گل كرد توانم گفت اما نه بدل كرد--- بدو گفتم مرا شايد تو برخيز چنين گفت ان جوانمرد بپرهيز--- كه من شنبه كنم كار و دگر نه مرا خواهي چنين دار و دگر نه 4540 چو روز شنبهش بودي سر كار به سبتي زين سبب شد نام بردار--- ببردم اخر او را سوي خانه دو مرده كرد كارم-- ان يگانه ---شدم در هفتها ديگر به بازار طلب كردم ز هر سوييش بسيار مرا----گفتند او ديوانه باشد هميشه در فلان ويرانه باشد 40 شدم او را در ان ويرانه ديدم ز خلق عالمش بيگانه ديدم ه به ---------------------دام مرگ و خواري اوفتاده به زاري و نزاري اوفتاده--- بدو گفتم كه چون بيمار و زاري ز من ايد ترا تيمارداري---- بيا با خانها ما اي امروز كه كس	189	6781146860128062936	531	947.5	404	642	82.71028137207031	114	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms197	true	-2133737400460033889	0	159	0	689	1304	300	را مي نهبينم بر تو-دلسوز 38 اجابت مينكرد القصه برخاست براي من ب--جاي اورد در-خواست 39 چو امد در وثاق من چنان شد كزان سان ناتوان خود كي توان شد 4--0 جهاني درد مجري گشت در وي نشان مرگ پيدا گشت بر وي 41 مرا گفتا سه حاجت دارم اي دوست برون ميبايد امد با تو از پوست 42------------------- بدو گفتم كه هر حاجت كه خواهي بخواه اي محرم سر الهي 43 بمن گفت ان زمان كم جان بر-ايد ز قعر چاه اين زندان بر-ايد 44 رسن در گردنم بند و برويم درافكن پس بكش بر چار سويم 45 بگو كين كار كار اهل دين------ست جزاي من عصي الجبار اين--ست 46------------------------- كسي كو عاصي جبار باشد چنين- هم سرنگون هم خوار باشد 47 دوم كهنه گليمي هست پاكم كفن زين ساز و با اين نه ب--خاكم 48 كه با اين طاعت بسيار كردم مگر در خاك برخوردار كردم 49 سيم اين مصحفم بستان و بشناس كه بود-ست ان عبدالله	197	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms189	false	-7022062522743626464	137	300	593	1288	1288	300	را مين--بينم بر تو دلسوز--- اجابت مينكرد القصه برخاست براي من به جاي اورد در خواست 53 چو امد با وثاق من چنان شد كزان سان ناتوان خود كي توان شد 2550 جهاني درد مجري گشت در وي نشان مرگ پيدا گشت بر وي--- مرا گفتا سه حاجت دارم اي دوست برون ميبايد امد با تو از پوست بخواه اي محرم سر الهي بدو گفتم كه هر حاجت كه خواهي ب به ---------------------من گفت ان زمان كم جان بر ايد ز قعر چاه-اين زندان بر ايد و بر--------------------ويم درافگن پس بكش بر چار سويم 295رسن در گردنم بند و برويم ان است جزاي من عصي الجبار اين است بگو كين كار كار اهل دين است كسي كو عاصي جبار باشد چو تو هم سرنگون هم خوار باشد--- دوم كهنه گليمي هست پاكم كفن اين ساز و با اين نه به خاكم ---كه با اين طاعت بسيار كردم مگر در خاك برخوردار گردم 4 سء-م اين مصحفم بستان و بشناس كه بودهست ان عبدالله-	189	6781146860128062936	580	985.0	446	753	77.02523040771484	114	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms197	true	-2133737400460033889	161	300	697	1304	1304	300	كه هارون اين حمايل كرده بودي ز چشم ديگران در پرده بودي 51 بر هارون بر اين مصحف ب--بغداد بدو گوي انكه اين مصحف ب--من داد 52 سلامت گفت و گفتا گوش ميدار كه در غفلت نميري همچو من زار 53 كه من در غفلت و پندار مردم نديدم زندگي مردار مردم 54 بگوي مادرم را كز دعاءي فراموشم مكن در هيچ جاءي 55 بگفت اين و بكرد اهي و جان داد عفا--الله جز چنين جان چون توان داد 56 بدل گفتم كه ميبايد رسن خواست كه حالي ان وصيت راكنم راست 57 رسن در گردنش كردم بزاري كشيدم روي بر خاكش بخواري 58 يكي هاتف زبان بگشاد ناگاه كه اي از جهل محض افتاده از راه 59-- نداري---- شرم تو از جهل بسيار كني با دوستان ما چنين كار 60 رسن در گردن شخصي ميفگن كه چون چنبر-	197	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms190	false	2835319148845353927	4	132	51	636	1373	301	كه هارون اين حمايل كرده بودي ز چشم ديگران در پرده بودي--- بر هارون بر اين مصحف به بغداد بدو گوي انكه اين مصحف به من داد--- سلامت گفت و گفتا-گوش ميدار كه در غفلت نميري همچو مردار ----كه من در غفلت-- پندار مردم نديدم زندگي مردار مردم 06بگويي مادرم را-كز دعايي فراموشم مكن در هيچ جايي--- بگفت اين و بكرد اهي و جان داد عفاه الله--- چنين خود جان توان داد--- بدل گفتم كه ميبايد رسن خواست كه حالي ان وصيت راكنم راست--- رسن در گردنش كردم بزاري كشيدم روي بر خاكش بخواري--- يكي هاتف زبان بگشاد ناگاه كه اي از جهل محض افتاده از راه 2570 نداري هيچ شرم از ---جهل بسيار كني با دوستان ما چنين كار--- رسن در گردن شخصي ميفگن كه چون چنبر	190	6781146860128062936	550	980.5	428	620	88.70967864990234	113	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms198	true	17558938564284452	0	178	0	769	1295	300	نهادش چرخ گردن 61 چه ميخواهي ازين غم كشته -راه فلا تحزن فانا قد غفرناه 62 چو بشنيدم من ان اواز عالي ز هيبت شد دو دستم سست حالي 63 بدل گفتم كه اي غافل بپرهيز چه جاي اين رسن بازي-ست برخيز 64 شدم ياران خود را پيش خواندم سخن از حال ان درويش راندم 65 همه جمع امدند و با دلي پاك گليمش را كفن كردند در خاك 66 چو فارغ گشتم از كار جوان من گرفتم مصحف و گشتم روان من 67 ستادم بر در هارون سحرگاه كه تا هارون پديدار امد از راه 68 نمودم مصحف و بستد ز من شاد مرا گفتا چه كس اين مصحفت داد -69 بدو گفتم يكي مزدور-كاري جواني لاغري زردي نزاري 70 چو گفتم اي عجب مزدور-كارش پديد امد دو چشم سيل بارش 71 بسي بگريست تا شد هوش از وي چو بنشست اندكي ان جوش از وي 72 مرا گفتا كجاست ان سرو ازاد بدو گفتم كه سلطان را بقا باد 73 چو اين بشنيد بخروشيد بسيار برفت از هوش ان داننده هشيار 74 نه چندان ريخت اشك	198	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms190	false	2835319148845353927	132	301	636	1373	1373	301	نهادش چرخ گردن--- چه ميخواهي ازين غم كشتها راه فلا تخزن فانا قد غفرناه ---چو بشنيدم من ان اواز عالي ز هيبت شد دو دستم شست حالي به -دل گفتم كه اي غافل بپرهيز چه جاي اين رسن بازي ست برخيز 5- شدم ياران خود را پيش خواندم سخن از حال ان درويش راندم--- همه جمع امدند و با دلي پاك گليمش را كفن كردند در خاك--- چو فارغ گشتم از حال جوان من گرفتم مصحف و رفتم روان من--- ستادم بر در هارون سحرگاه كه تا هارون پديد --امد از ان راه نمودم مصحف و بستد ز من شاد مرا گفتا چه كس اين مصحفت داد 280 بدو گفتم يكي مزدور كاري جواني لاغري زردي نزاري--- چو گفتم اي عجب مزدور كارش پديد امد دو چشم سيل-بارش--- بسي بگريست تا شد هوش از وي چو بنشست اندكي ان جوش از وي مراگ----فتا كجاست ان سرو ازاد بدو گفتم كه سلطان را بقا باد--- چو اين بشنيد بخروشيد بسيار برفت از هوش ان داننده هشيار--- نه چندان ريخت اشك-	190	6781146860128062936	709	1297.5	547	774	91.60206604003906	151	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms198	true	17558938564284452	178	300	769	1295	1295	300	و كرد فرياد كه ان هرگز كسي را خود بود--- ياد 75 ب---------------------------------------------گردون ميرسيد اواز اهش--- نگه ميداشت از هر سو سپاهش 76 پس انگه گفت ان ساعت كه جان داد چه گفت از من ترا و چه نشان داد 77 بدو گفتم كه ان ساعت چنين گفت كه بايد با اميرالمءمنين گفت 78 كزين شاهي مشو زنهار مغرور سخن بشنو ازين درويش مزدور 79 -در ان كن جهد كز من پند گيري ميان ملك مرداري نميري 8--0 كه گر مردار ميري اي يگانه چو مرداري بماني جاودانه 81 بدنيا مبتلا تا چند باشي پي دين گير تا خرسند باشي 82 كه دنيا پرده -جان تو باشد ولي دين شمع ايمان تو باشد 83 اگرملك همه عالم بگيري همه بر تو نشنيد-	198	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms191	false	4832483110135630655	0	120	0	563	1365	301	و كرد فرياد كه ان هرگز كسي را---- بود بر ياد image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0209png به گردون ميرسيد اواز اهشنگه نگه ميداشت از هر سو سپاهش--- پس انگه گفت ان ساعت كه جان داد چه گفت از من ترا و چه نشان داد--- بدو گفتم كه ان ساعت چنين گفت كه بايد با اميرالمءمنين گفت--- كزين شاهي مشو زنهار مغرور سخن بشنو ازين درويش مزدور 2590در ان كن جهد كز من پند گيري ميان ملك مرداري نميري 3590 كه گر مردار ميري اي يگانه چو مرداري بماني جاودانه به -دنيي مبتلا تا چند باشي پي دين گير تا خرسند باشي--- كه دنيي پردها جان تو باشد ولي دين شمع ايمان تو باشد اگر --ملك همه عالم بگيري همه بر تو نشيند	191	6781146860128062936	488	881.5	376	582	83.84880065917969	103	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms199	true	7353834343137702757	0	175	0	765	1340	300	چون بميري 84 تو مردي نازكي پرورده در ناز ز حمالي خلقي خوي كن باز 85-------------------------- كنون من گفتم و رفتم تو مپسند كه ننيوشي چ---------------نين وقتي چنين پند 86 ز سر در درد هارون تازهتر شد ز حيرت هر دم از نوعي دگر شد 87 باخر با وثاقش برد با خويش كه تا بنشست پيش پرده درويش 88 زبيده---------------------- در پس ان پرده امد كه تا پيشش حكايت كرده امد 89 چنين گفت او كه چون انجا رسيدم كه در خاكش فكندم ميكشيدم 90 برامد از پس پرده خروشي چو دريا زان زنان برخاست جوشي 91 زبيده گفت اي فريادم از تو خدا بستاند اخر دادم از تو 92 جگرگوشه- مرا در مستمندي نترسيدي كه بر روي او فكندي 93 خليفه زاده را نشناختي تو رسن در گردنش انداختي تو -94 دريغا اي غريب و اي جوانم در---يغا نور چشم و شمع جانم 95--------------------------------- چو بادي عزم ره ناگاه كردي كه جان مادر اتشگاه كردي 96 دريغا اي لطيف نازنينم ك------ه ماندي همچو گنجي در زمينم 97 چه گويم گورش القصه نشان خواست ب-----زينت	199	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms191	false	4832483110135630655	120	294	563	1336	1365	301	چون بميري ه در ----------------------ناز ز-حمالي خلقي خوي كن باز 4 تو مرد نازكي پرورده در ناز كنون من گفتم و رفتم تو مپسند كه ننيوشي چنين كه ننيوشي چنين وقتي چنين پند----- سر در درد هارون تازهتر شد ز حيرت هر دم از نوعي دگر شد كه----------------------------- تا بنشست پيش پرده درويش به اخر با و ثاقش برد باخويشك ه در پس ان پرده امد كه تا پيشش حكايت كرده امد 60چ-نين گفت او كه چون انجا رسيدم كه در خاكش فكندم ميكشيدم--- برامد از پس پرده خروشي چو دريا -ان زمان برخاست جوشي زب---يده گفت اي فريادم از تو خدا بستاند اخر دادم از تو--- جگرگوشهي مرا در مستمندي نترسيدي كه در روي او-فگندي--- خليفه زاده را نشناختي تو رسن در گردنش انداختي تو 265 دريغا ان غريب نو---جوانم در دريغا نور چشم و شمع جانم ساگاه كردي كه جان ما در اتشگاه كردي چو بادي عزم ره ------------------------ناگاه كردي كه دريغا ان لطيف نازنينم كه ما كه ماندي همچو گنجي در زمينم ز خاك تربتش انگ-----ه نشان خواست به صد زينت	191	6781146860128062936	611	1046.0	468	877	69.66932678222656	122	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms199	true	7353834343137702757	181	300	791	1340	1340	300	خبر گوينده را بسيار زر داد ولي هارونش از ز-ن بيشتر داد 99 توانگر گشت ان مرد خبرگوي كنون اين رفت اگر داري دگر-گوي 100 چه خواهي كرد ملكي را كه ناك-----------------ام بلاي جان تو باشد سرانجام 101 اگر شاهي عالم خانه داري------------------------------- شوي شهمات ان-- خانه بزاري 102 چرا در كلبه-- بنشسته-- راست كزو ناكام بر ميبايدت خاست 103 چرا معشوقه خواه-ي كه پيوست غم ان عاقبت گرداندت پست 104 -چرا جمع اوري چيزي ب--صد عز كه- يك جو زان نخواهي خورد هرگز 105 اگر تو دشمن ملكي پدر باش وگر در ملك هاروني پسر باش 106 ز حال ان پسر دادم نشانيت كنون حال پدر گويم زمانيت 1 مگر روزي گذر ميكرد هارون رسيد انجايگه بهلول مجنون-	199	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms192	false	-7588504723253571201	0	110	0	560	1439	302	خبر-گوينده را بسيار زر-داد نوازش كرد و هارون بيش ب-----------------------رد خبرگوي كنون اين رفت اگر داري دگر گوي image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0214png اكام بلاي جان تو باشد سرانجام چه خواهي كرد ملكي را كه ناكام به گردون گر بري كاشانها خويش شوي شهمات اندر خانها خويش ----چرا در كلبهاي بنشستهاي راست كزو ناكام بر ميبايدت خاست چه داري در دل ان چيزي كه پيوست غم ان عاقبت گرداندت پست 2615 چرا جمع اوري چيزي به صد عز كزو يك جو---- نخواهي خورد هرگز ----اگر تو دشمن ملكي پدر باش وگر در ملك هاروني پسر باش---------- ان پسر دادم نشانيتك-نون حال پدر گويم زمانيت-- مگر روزي گذر ميكرد هارون-رسيد انجايگه بهلول مجنون	192	6781146860128062936	397	588.5	313	611	64.97544860839844	72	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms200	true	-1874357156672026565	1	188	2	825	1311	300	زبان بگشاد ك-اي هارون غم خوار قوي در خشم شد هارون ب--يكبار -3 سپه را گفت كيست اين بي سر و پاي كه مي---------------خواند بن--امم در چنين جاي 4 بدو گفتند بهلولس--ت اي شاه رو-------ان شد پيش او هارون هم انگاه 5 بدو گفتا نداني احترامم كه ميخواني تو بيحاصل ب--نامم 6 نميداني مرا اي مرد مجنون كه--- بر خاكت بريزم خون هم اكنون 7 جوابش داد مرد پر معاني كه ميدانم تو اين نيكو تو-اني 8--- كه در مشرق اگر زالي-ست باقي كه بر سنگ ايدش پاي اتفاقي 9 وگر جاءي پلي باشد شكسته كه گرداند بزي را پاي بسته 10 تو گر در مغربي از تو نترسند بترس اي بيخبر كز تو بپرسند 11 بسي بگريست زو هارون بزاري بدو گفتا ا--گر تو وام داري 12 بگو تا جمله بگزارم بيك---بار جوابش داد بهلول نكوكار 13 كه تو وامي بو--امي ميگزاري چو مال خويشتن يك جو نداري 14 ترا گر م-ال مال مردمانست كه نيست ان تو هر چت اين زمانست 15 برو مال مسلمانان -ز پس ده كه گفتت مال كس بستان بكس ده 16------------------------------------------- نصيحت خواست از بهلول هارون بدو گفت ان زمان	200	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms192	false	-7588504723253571201	110	302	560	1439	1439	302	زبان بگشاد كلاي هارون غم خوارازو -در خشم شد هارون به يكبار 43 سپه را گفت كيست اين بي سر و پاي كه مي سر و پاي كه ميخواند به نامم در چنين جاي-- بدو گفتند بهلول است اي شاهروان ش هروان شد پيش او هارون هم انگاه-- بدو گفتا نداري احترامم كه ميخواني تو بيحاصل به نام--- نميداني مرا اي مرد مجنون نونكه بر خاكت بريزم خون هم اكنون-- جوابش داد مرد پر-معاني كه ميدانم تو را- نيكو تو اني 2429 كه در مشرق اگر زالي ست باقي كه بر سنگ ايدش پاي اتفاقي-- وگر جايي پلي باشد شكسته كه گرداند بزي را پاي خسته--- تو گر در مغربي از تو بپرسند بترس اي بيخبر كز تو نترسند--- بسي بگريست زو هارون بزاري بدو گفتا كه گر تو وام داري--- بگو تا جمله بگزارم به يك بار جوابش داد بهلول نكوكار -3 كه تو وامي به وامي ميگزاري چو مال خويشتن يك جو نداري--- ترا اين مال مال مردمانست نه ----زان تست هرچه در خزانست---- برو مال كسان را باز پس ده كه گفتت وام كس بستان بكس ده image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0211png نصيحت خواست از بهلول هارون بدو گفت ان زمان-	192	6781146860128062936	732	1249.5	566	915	80.0	141	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms200	true	-1874357156672026565	188	300	825	1311	1311	300	بهلول مجنون 17 كه اي استاده در دنيا چنين راست نشان اهل دوزخ در تو پيداست 18- ز رويت محو گردان ان نشاني وگر-نه -----گفتم و رفتم تو داني 19 دگر ره گفت اگر دوزخ نشينم- كجا -شد ان همه اعمال دينم 20 بدو گفتا ببين هر ماه و هر سال كه همچون اهل دوزخ داري احوال 21 دگر ره گفت اگرچه بوالفضولم نسب نقد--ست باري از رسولم 22 بدو گفتا كه چون قران شنيدي فلا انساب--- بينهم نديدي 23 دگر ره گفت هان اي كم بضاعت اميدم منقطع نيست از شفاعت 24 بدو گفتا كه بي اذن الهي شفاعت نكند او زين مي چه خواهي 25 سپه را گفت هارون هين-	200	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms193	false	-8078045482077030809	0	106	0	471	1356	301	بهلول مجنون كه نزد ان كه با عقل است و دان-است نشان اهل دوزخ در تو پيداست 463 ز رويت محو گردان ان نشاني وگر نه چون بگفتم من---- تو داني--- دگر ره گفت اگر دوزخ نشينمك كجا رفت ان مسلماني و دينم--- بدو گفتا نميبيني همه----- سال كه همچون اهل دوزخ داري اعمال--- دگر ره گفت اگرچه بوالفضولم نسب نقد است باري از رسولم--- بدو گفتا كه چون قران شنيدي فلا انساب از يزدان شنيدي 30 دگر ره گفت هان اي كم بضاعت اميدم منقطع نيست از شفاعت--- بدو گفتا كه بي-اذن الهي شفاعت نيست از م-ن مي چه خواهي--- سپه را گفت هارون هين	193	6781146860128062936	392	619.5	297	501	78.24351501464844	74	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms201	true	-5904443049267596778	0	184	0	772	1264	300	برانيد كه او ما را بكشت و مي ندانيد 26 چو نه ملك--ست اينجا و نه مالك نجات تست اگر گردي تو هالك 27 چو سنگي صد هزاران سال بر-جاي بمي ماند نميماني تو بر پاي 28 چه خواهي كرد درجاء-ي درنگي كه انجا بيش ماند از تو سنگي --29 دلا كم گير چرخ سرنگون را چه خواهي كرد اين درياي خون را 30 زهي خوش طعم ديگ چرب روغن كه از مرگش بود زرين نهنبن 31 قدم بايد بگر--دون بر نهادن سر اين ديگ پر خون بر نهادن 32 چو پر خون اوفتاد اين ديگ پر جوش مزن انگشت در وي سر فرو پوش 33 --------------------------------------------------------شفق خون--ست و دايم چرخ گردون سر بريده ميگردد -------در ان خون 34 جهاني خلق بين در هم فتاده همه از بهر زير خاك زاده 35 -----------------------همه خاك زمين خون سياه--ست سياوش وار خلقي بي گناهست 36 عيان بيني اگر باشي تو با هش -------------ز يك يك ذره خون صد سياوش 1------------------------------------------------ سليمان كوزه-- مي-خواست روزي كه تا ابي خورد بي هيچ-- سوزي 2 كه ان كوزه نبوده باشد انگاه ز خاك مردگان افتاده در راه 3 چنين	201	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms193	false	-8078045482077030809	106	301	471	1356	1356	301	برانيد كه او ما را بكشت و مين-دانيد 0 و --نه ملك است اينجا و نه مالك نجات تست اگر گردي تو هالك--- چو سنگي صد هزاران سال بر جاي بمي ماند نميماني تو بر پاي -64چه خواهي كرد در جايي درنگي كه انجا بيش ماند از تو سنگي 3645 دلا-كم گير چرخ سرنگون را چه خواهي كرد اين درياي خون را--- زهي خوش طعم ديگ چرب روغن كه از مرگش بود زرين نهنبن--- قدم بايد به گردون بر نهادن سر اين ديگ پر-خون بر نهادن--- چو پرخ-ون اوفتاد اين ديگ پر-جوش مزن انگشت در وي سر فرو پوش 0كه چنداني كه بيش اشوبي اين ديگ نيابي لقمهاي بيزهر و بيريگ شفق خون است و دايم چرخ گردون همي -------گردد شفق كردار در خون--- جهاني خلق بين در هم فتاده همه از بهر زير خاك زاده سياوش وار خلقي بيگناه است همه خاك زمين خون سياه است-سياوش-وار خلقي------------- عيان بيني اگر باشي تو با هش ز يكيك ذره ص ز يك يك ذره صد خون سياوش image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0216png 400 سليمان كوزهاي مي خواست روزي كه تا-ابي خورد بي دود و سوزي ك--ه ان كوزه نبوده باشد انگاه ز خاك مردهاي افتاده در راه-- چنين-	193	6781146860128062936	680	1119.5	523	936	72.64957427978516	144	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms201	true	-5904443049267596778	184	300	772	1264	1264	300	خاكي طلب كردند بسيار نديدند اي عجب از يك طلب كار 4 يكي ديوي درامد گفت اين خاك بيارم من ز خاك مردگان پاك 5 بدرياءي فرو شد سرنگون سار هزاران گز فرو برد او بيكبار 6 ز قعر ان همه خاكي--- برانداخت ازان گل كرد و اخر كوزه-- ساخت 7 سليمان كوزه را چون اب در كرد ز حال خويشش ان كوزه خبر كرد 8 كه من هستم فلان بن فلاني بخور ابي چه ميپرسي نشاني 9 كز اينجا تا به پشت گاو و ماهي تن خلق--ست چنداني كه خواهي 10 ازان خاكي كه شخص ان واين نيست اگر تو كوزه خواهي در زمين نيست 11 ترا -------------------------------گر كوزه و---گر تنوري-ست يقين ميدان كه ان-	201	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms194	false	2528972457319758397	0	113	0	500	1364	301	خاكي طلب كردند بسيار نديدند اي عجب چندان طلب-كار-- يكي ديوي بيامد گفت اين خاك بيارم من ز خاك مردگان پاك به دريايي فرو شد سرنگون سار شد اندر قعر دريا ناپديدار 460 ز قعر--- بحر خاكي را برانداخت ازان گل كرد و اخر كوزهاي ساخت-- سليمان كوزه را چون اب در كرد ز حال خويشش ان كوزه خبر كرد-- كه من هستم فلان بن قلاني بخور ابي چه ميپرسي نشاني-- كز اينجا تا به پشت گاو و ماهي تن خلق است چنداني كه خواهي----------------------- واين نيست اگر تو كوزه خواهي در زمين نيست ازان خاكي كه شخص ان و اين نيست 265 تراگر كوزهاي و گر تنوري ست يقين ميدان كه ان	194	6781146860128062936	405	685.0	313	535	75.70093536376953	82	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms202	true	3034512843956392488	0	197	0	851	1281	300	از خاك گوري-ست 12 خنك ان گل كه گرچه يافت تابي وليكن كوزه شد از بهر ابي 13 بتر ان گل كه سازندش تنوري كه هر ساعت بتابندش بزوري 14 بگورستان نگر تا درد بيني جهاني زن جهاني مرد بيني 15 همه در خاك و در خون باز مانده درون ره ني ز بيرون باز مانده 16 -اگر بيناءيت از-جان پاك--ست ببين تا خاك گورستان چه خاك--ست 17 كه هر ذره ز- خاكش گر بجوءي ز خسرة صد جهان يابي تو گوءي 18 چو گورستان نخستين منزل امد ببين تا اخرين چه مشكل امد 19 اگر خواهي صفاي ان جهاني ب--گورستان گذر- تا ميتواني 20 كه دل زنده شود از مرده ديدن شود نقدت بدان عالم رسيدن 1 شهي در خشم رفت از مرد درويش براندش با دلي پر درد از پيش 2-------------------------------------------- بدو گفتا ترا ندهم اماني چو اندر ملك من باشي زماني 3 برفت از پيش او مرد تهي دست ب--گورستان شد و ازاد بنشست 4 چو شه بشنود حالي داد پيغام كه نه فرمودم اي شوريده ايام 5 كه بيرون شو ز ملكم ميستيزي مگر خواهي كه---- خود را خون بريزي 6 جوابش داد كين پذرفتهام من كه از ملك تو بيرون رفتهام من	202	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms194	false	2528972457319758397	113	301	500	1364	1364	301	از خاك گوري ست 0- خنك ان گل كه گرچه يافت تابي وليكن كوزه شد از بهر ابي--- بتر ان گل كه سازندش تنوري به هر ساعت بتابندش بزوري به -گورستان نگر تا درد بيني جهاني زن جهاني مرد بيني--- همه در خاك و در خون باز مانده درون ره--- ز بيرون باز مانده 270 اگر بيناءيت از جان پاك است ببين تا خاك گورستان چه خاك است ه گر- هر ذره از خاكش--- بجويي ز حسرت صد جهان يابي تو گويي--- چو گورستان نخستين منزل امد ببين تا اخرت- چه مشكل امد ----بر خواهي صفاي ان جهاني به گورشتان نشين تا ميتواني--- كه دل زنده شود از مرده ديدن-شود نقدت بدان عالم رسيدن-- شهي در خشم شد زان مرد درويش براندش با دل- پر-درد از پيش image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0213png بدو گفتا ترانذ-هم اماني كه اندر ملك من باشي زماني-- برفت از پيش شه مرد تهي-دست به گورستان شد و ازاد بنشست-- چو شه بشنود حالي داد پيغام كه نه فرمودم اي شوريده ايام-- كه بيرون شو ز ملكم ميستيزي مگر خواهي كه خون خود------- بريزي 26بدو درويش گفتا گفتهام- من كه از ملك تو بيرون رفتهام من-	194	6781146860128062936	747	1266.0	574	912	81.90789794921875	150	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms202	true	3034512843956392488	198	300	853	1281	1281	300	قيامت را كه راهي مشكل امد نه گورستان نخستين منزل امد 8 نخستين منزل محشر نه ان--ست نه -------ملك تست ملك ان جهانست 9 چو افتد زن ب--درد زه از اغاز چنين گويند خلق از حال او باز 10 كه اين زن در ميان دو جهانست-- كه يك پايش درين ديگر درانست 11----- تو هم اي بي-خبر تا در-جهاني ميان دو دمت دايم چناني 12 گر اين دم شد دگر دم برني-ايد نشان تو ز عالم برنيايد 13 مزن بانگ و مكن نوحه بيارام كه نايد باز مرغ رفته در دام 14 چو تن شد مرغ جان را دامگاهي چرا زين دام-	202	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms195	false	-5994726572148095356	0	104	0	429	1366	301	قيامت را كه كاري مشكل امد نه گورستان نخستين منزل امد-- نخستين منزل محشر نه ان است كه ملك كه ملك تست ملك ان جهان است چو افتد زن به درد زه از اغاز چنين گويند خلق از حال او باز--- كه اين زن در ميان دو جهان است كه يك پايش درين ديگر در ان است 2485 تو هم اي بي خبر تا در جهاني ميان دو دمت دايم چناني گر----اين دم شد دگر دم بر نيايد نشان تو-ز عالم برن مك-------ن بانگ و مكن نوحه بيارام كه نايد باز مرغ رفته در دام--- چو تن شد مرغ جان را دامگاهي چرا-زين دام	195	6781146860128062936	384	677.0	294	450	85.33333587646484	80	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms203	true	-6990020072780493612	0	208	0	894	1310	300	كرد ارامگاهي 1------------------------------ جواني را زني دادند چون ماه ك-ه عقل كس نبود از وصفش اگاه 2 جمالش اية دلخستگان بود لبش جان داروي لب بستگان بود 3 قضا را--------------------------- ان عروس همچو مه مرد نبودش علتي در درد زه مرد 4 چو القصه ب--خاكش كرد شويش ب--گل بنهفت ان- خورشيد رويش 5 يكي شيشه گلابش بود انگاه كه شسته بود روزي پاي ان ماه 6 بدان شيشه سر ان گور-گل كرد ولي با اشك خونين معتدل كرد 7 --چرا شد پاي بند ان دلارام كه بايد شست دست از وي بناكام 8 چرا اندر عروسي شست پايش چو دست از وي بشستن بود رايش 9 چگويم از تو و از خود دريغا دريغا از شد و امد دريغا ebkhsh 17 1 پسر گفتش بر محبوب و معيوب تو ميداني كه ملكت هست مطلوب 2 بزرگان و حكيمان زبردست بايشا---------ن قوت ميجويند پيوست 3--- نه هرگز جمع ديدم نه پريشان كه فارغ بود از درگاه ايشان 1 پدر گفتش عزيزا چند گوءي ز غفلت ملك فاني چند جوءي 2 چو باقي نيست ملكت جز زماني------- مكن در گردنت بار جهاني 3 چو بار خود ب--تنها بر نتابي ب--بار خلق--------------- عالم چون شتابي 4 ز درويشي چو مردن هست دشوار ز شاه-----------ي چون بميري اخر كار --5 چو ميبيني	203	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms195	false	-5994726572148095356	104	301	429	1366	1366	301	كرد ارامگاهي ماه كه عقل كس نبود از وصفش اگاه جواني را زني دادند چون ماه كبه عقل ك دلخستگان -------------------------------بود لبش جان داروي لب-تشنگان بود 22690جمالش ايت دلخستگان بود چه گويم ان عروس همچو مه مرد نبودش علتي در درد زه مرد-- چو القصه به خاكش كرد شويش به گل بنهفته شد خورشيد رويش-- يكي شيشه گلابش بود انگاه كه شسته بود روزي پاي ان ماه-- بدان شيشه سر ان گور گل كرد ولي با اشك خونين معتدل كرد 695 چرا شد پاي-بند ان دلارام كه بايد شست دست از وي بناكام --چرا اندر عروسي شست پايش چو دست از وي بشستن بود رايش 0 image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0218png رگ--------------------فتش بر محبوب و معيوب تو ميداني كه ملكت هست مطلوب-- بزرگان و حكيمان زبردستبدستان قو بدستان قوت ميجويند پيوست 4200 نه هرگز جمع ديدم نه پريشان كه فارغ بود از درگاه ايشان-- پدر گفتش عزيزا چندگويي--ز غفلت ملك فاني چند جويي چ--و باقي نيست ملكي جز زمانيمكن درگ مكن در گردنت بار جهاني چ--و بار خود به تنها بر نتابي به بار خلق عال به بار خلق عالم چون شتابي-- ز درويشي چو مردن هست دشوار زشا ت دشوارز شادي چون بميري اخر كار 225 چو ميبيني-	195	6781146860128062936	730	1238.5	566	1011	72.20573425292969	146	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms203	true	-6990020072780493612	208	300	894	1310	1310	300	زوال پادشاهي عجب مي-ايدم تا مي چه خواهي 1 چنين گفت ان امير دردمندان كه نيست اين بس عجب از گوسفندان 2 كه ميارند ايشان را بخواري كه تا برند سرهاشان بزاري 3 كه بي عقلند و ايشان ميندانند ازان سوي مقابر چون روانند 4 ازان قصاب ميبايد عجب داشت كه او هم علم دارد-- هم طلب داشت 5--- چو ميداند كه او را نيز ناگاه بخواهندش بريدن سر درين راه 6 چگونه فارغ و ايمن نشست--ست نمي-جنبد خوشي ساكن نشست--ست 7 نگه كن تا ب-ادم پشت بر پشت--- كه چندين طفل-	203	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms196	false	1550525805180277166	0	91	0	418	1402	301	زوال پادشاهي عجب مي ايدم تا مي چه خواهي-- چنين گفت ان امير دردمندان كه نيست اين بس عجب از گوسفندا--- كه ميارند ايشان را بخواري كه تا-برند سرهاشان بزاري-- كه بي-عقلند و ايشان ميندانند ازان سوي طغار خ-ون روانند ا--زان قصاب ميبايد عجب داشت كه او هم علم داشت و هم طلب داشت 4210 چو ميداند كه او را نيز ناگاه بخواهندش بريدن سر درين راه-- چگونه فارغ و ايمن نشسته ست نمي جنبد خوشي ساكن نشسته ست 0 نگه كن تابه ادم پشت بر پشت شت كه چندين طفل	196	6781146860128062936	390	685.5	308	432	90.27777862548828	73	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms204	true	-5983137160476020578	0	220	0	957	1301	300	عالم در شكم كشت 8 بسي ميرند جسم مور د---اده بسي شيرند تن در گور داده 9 جهان را ذره-- در مغز هش نيست كه او جز رستمي سهراب كش نيست 1-0 چه مي-گويم خطا گفتم چو مستان كه او زالي-ست سر تا پاي دستان 11 ترا ميپرورد از بهر خوردن بنه اين تيغ را ناكام گردن 12 م------------------------------------------كش گردن فلك سيلي زن تست كه گر سيلي خوري در گردن تست 13 بسيلي كردنت پرورده گردي كه تا فربه شوي و-خورده گردي 1 ز مرغ خانگي بازي براشفت ب--مرغ خانگي انگه چنين گفت 2 كه مردم داردت تيمار-خانه دمي نگ------------ذاردت بي اب و دانه 3 نگه ميدارد از اعدات پيوست كه تا-بر تو نيابد دشمني دست 4 تو پيوسته ز مردم ميگريزي چنين بد عهد از بهر چه چيزي 5 وفاي تست مردم را هميشه ترا جز بيوفاءي نيست پيشه 6 نياميزي تو با مردم زماني چو تو نشنيدهام نامهرباني 7- مرا باري اگر مردم ب--صد بار ز پيش خويش بفرستد ب--صد كار 8 درايم عهد ايشان را بپرواز ب--زودي هم بر ايشان رسم باز 9 وفايي نيست مرغ خانگي را كه پيشه ميكند بيگانگي را 10 چو مرغ خانگي بشنيد اين راز جواب باز داد اندر زمان باز 11 كه اي بي دانش بي قدر و مقدار نه بيني باز كشته سر ---نگون سار 12 ولي صد مرغ بيني	204	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms196	false	1550525805180277166	91	301	418	1402	1402	301	عالم در شكم كشت --بسي ميرند چون مور اوفتاده بسي شيرند درگور اوفتاده--- جهان را ذرهاي در مغز هش نيست كه او جز رستمي شهراب كش نيست 260 چه مي گويم خطا گفتم چو مستان كه او زالي ست سر تا پاي دستا -----را ميپرورد از بهر خوردن بنه اين تيغ را ناكام گردن image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0215png كش گردن فلك سيلي-زن تست كه گر سيلي خوري در گردن تست به -سيلي گردنت پرورده كردي كه تا فربه شوي و خورده گردي ا-ز مرغ خانگي بازي براشفت به مرغ خانگي انگه چنين گفت-- كه مردم داردت تيمار خانه دمي نگذاردن دمي نگذاردت بي اب و دانه-- نگه ميدارد از اعدات پيوست كه تا بر تو نيابد دشمني دست ---و پيوسته ز مردم ميگريزيچ-نين بدع-هد از بهر چه چيزي ----اي تست مردم را هميشه-ترا جز بيوفايي نيست پيشه-- نياميزي تو با مردم زماني چو تو نشنودهام نامهرباني 45 مرا باري اگر مردم به صد بار ز پيش خويش بفرستد به صد كار در -ايم عهد ايشان را بپرواز به زودي هم بر ايشان رسم باز-- وفايي نيست مرغ خانگي را كه پيشه ميكند بيگانگي را ---چو مرغ خانگي بشنود اين راز براورد از درون خسته اواز اگر روزي گذر يابي به بازار نيابي------------- كشته باز سرنگون سار 3- ولي صد مرغ بيني-	196	6781146860128062936	813	1377.0	632	1034	78.62669372558594	151	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms204	true	-5983137160476020578	220	300	957	1301	1301	300	سر بريده به پاي اويخته سينه دريده 13 وفاي ادمي گر اين چنينست ازان بيزار گشتم اين يقين--ست 14 چ-----------------------نين عهد و وفا را در زمانه چه بهتر خاك بر سر جاودانه 15 چه گر اين ساعتم ميپرورد ليك براي كشتنم ميپرورد نيك 16 تو گر اين را وفا داني جفا به بسي كفر از چنين مهر و وفا به 17-- ز ديري گه ترا اي چرخ گردان روان--ست اسيا بر-خون مردان 18 شگفتا كار تو اي چرخ ناساز كه-	204	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms197	false	2517696656059552530	0	79	0	341	1345	301	سر بريده به پاي اويخته سينه دريده ا-----------------------ست ازان بيزار گشتم اين يقين است وفاي ادمي گر اين چنين است چنين عهد و وفا را در زمانه چه بهتر خاك بر سر جاودانه--- چه گر اين ساعتم ميپرورد ليك براي كشتنم ميپرورد نيك--- تو گر اين را وفا داني جفا-به بسي كفر از چنين مهر و وفا به 0 30 ز ديري گه ترا اي چرخ گردان روان است اسيا بر خون مردان--- شگفتا-كار تو اي چرخ ناساز كه	197	6781146860128062936	303	522.5	235	375	80.80000305175781	64	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms205	true	3081492190655620511	0	222	0	969	1299	300	در خاك افكني پرورده--- ناز 19 جهانا حاصل پروردن ما چه خواهد بود جز خون خوردن ما 20 كس از خون خوردن تو نيست اگاه كه پنهان ميكني در خاك و در چاه 21 جه-------------------------------------------انا چون حيات تو ممات--ست وفا از-تو طمع كردن وفات--ست 22 جفات اول مرا در شور انداخت وفات اخر مرا در گور انداخت 23 نميدانم كه تا اين بي در و-بام براي چيست گردان بام تا شام 24 عجايب نامه -اين هفت پرگار --مرا در خون بگردانيد صد بار 25 ز سر تا پاي رفتم هر زمان من نميدانم سرا--پاي جهان من 26 چو گوءي بي سر و بي پاي ازانم كه سر از پاي و پاي از سر ندانم 27 چو جان اينجا نفس از خود نهان--- زد چگونه لاف دانش ميتوان زد 1 يكي بيننده- معروف بودي كه ارواحش همه مكشوف بودي 2 دمي گر- بر سر گوري رسيدي در ان گور انچه ميرفتي بديدي 3 بزرگي امتحاني كرد خردش ب--خاك عمر خيام بردش 4 بدو گفتا چه ميبيني درين خاك مرا اگه كن اي بيننده- پاك 5- جوابش داد ان مرد گرامي كه اين مرديس-ت اندر ناتمامي 6 بدان درگه كه روي اورده بود--ست مگر دعوي دانش كرده بودست 7 كنون چون گشت جهل خود عيانش عرق ميريزد ازتش-وير جانش 8 ميان خجلت و تشوير ماند--ست وزان تحصيل در تقصير ماندست 9 بر ان در	205	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms197	false	2517696656059552530	79	301	341	1345	1345	301	در خاك افگني پرورده در ناز جه---انا حاصل پروردن ما چه خواهد بود جز خون خوردن ما--- كس از خون خوردن تو نيست اگاه كه پنهان ميكني در خاك و در چاه image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0220png نهانا چون حيات تو ممات است وفا از تو طمع كردن وفات است 3- جفات اول مرا در شور انداخت وفات اخر مرا در گور انداخت--- نميدانم كه تا اين بي در و بام براي چيست گردان صبح تا شا---- عجايب نامها اين هفت پرگار ارمرا در خون بگردانيد صد بار--- ز سر تا پاي رفتم هر زمان من نميدانم سر و پاي جهان من--- چو گويي بي سر و بي پاي ازانم كه سر از پاي و پاي از سر ندانم ه3-چو جان اينجا نفس از خود نهان زد زد چگونه لاف دانش ميتوان زد-- يكي بينندها معروف بودي كه ارواحش همه مكشوف بودي-- دمي چون بر سر-گوري رسيدي در ان گور انچه ميرفتي بديدي-- بزرگي امتحاني كرد خردش به خاك عمر خيام بردش-- بدو گفتا چه ميبيني درين خاك مرا اگه كن اي بينندها پاك 50 جوابش داد ان مرد گرامي كه اين مردي ست اندر ناتمامي-- بدان درگه كه روي اورده بوده ست مگر دعوي دانش كرده بوده ست كنون چون گشت جهل خود عيانش عرق ميريزد از تشوير جانشر- ميان خجلت و تشوير مانده ست وزان تحصيل در تقصير مانده ست--- ان در-	197	6781146860128062936	901	1592.5	699	1041	86.5513916015625	178	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms205	true	3081492190655620511	222	299	969	1297	1299	300	حلقه چون هفت اسمان زد ز دانش لاف انجا كي توان زد 1--0 چو نه انجام پيداست و نه ا-------------غاز نيابد كس سر و پاي جهان باز 11 فلك گوءيست و گر عمري شت--------ابي چو گويش پاي و سر هرگز نيابي 12 كه داند تا درين وادي م--------نكر چگونه ميرو-م از پاي تا سر 13 سراپاي جهان صد باره گشتم نديدم چاره-- بيچاره گشتم 14 سراپاي جهان درد و دريغ--ست كه گر وقتيت هست ان نيز تيغ--ست	205	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms198	false	-3927419608203631342	0	82	0	351	1351	301	حلقه چون هفت اسمان زد ز-دانش لاف انجا-كي توان زد 4790 چو نه انجام پيداست و نه اغاز ست و نه اغاز نيابد كس سر و پاي جهان باز--- فلك گويي ست- گر عمري شتابي ي شتابي چو گويش پاي و سر هرگز نيابي--- كه داند تا درين وادي منكر بچ منكر چگونه ميرويم از پاي تا سر--- سراپاي جهان صد باره گشتم نديدم چاره و بيچاره گشتم--- سراپاي جهان درد و دريغ است كه گر وقتيت هست ان نيز تيغ است	198	6781146860128062936	308	537.5	238	366	84.15300750732422	63	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms206	true	-7044543863833938997	0	218	0	936	1301	300	مرا اين چرخ چون صندوق ساعت ز بازيچه رها نكند ب--طاعت 1 يكي پرس--------------------------------------------يد ان شوريده جان را كه چون ميبيني اين كار جهان را 2 چنين گفت اين جهان پر غم و رنج بعينه ايدم چون نطع شطرنج 3 گهي ارايشي بيند ب--صف در گهي بر هم زنندش چون دو صفدر 4 يكي را ميبرند از خانه- خويش دگر را مينهند ان خانه در پيش 5 گهي بر شه در-ايند از حوالي ب------صد زاري كنندش خانه خالي 6 چنين پيوسته تا انگه كه دانند كه اين نطع مزخرف برفشانند 7 چنان----------- لهو و لعب كردست مغرور شدي مشغول مال و ملك و منشور 8- تو شهبازي گشاده كن پر و بال بپر زين دامگاه لعب اطفال 1 يكي پرسيد ازان ديوانه ساري كه اي ديوانه حق را چيست كاري 2 چنين گفت او كه لوح كودكان را اگر ديدي چنان ميدان جهان را 3 كه گاه ان لوح بنگارد ز اغاز گهي ان -------------نقش كلي بسترد باز 4 درين اشغال باشد روزگاري بجز اثبات و محوش نيست كاري 5 فغان از خلق و فرياد از زمانه------- نفير از نقش لوح كودكانه 6 نگاري كان زنان بر دست دارند اگرچه زان نكوء-----------------ي چون نگارند 7 دل ان بهتر كزان در-بند نبود كه --------ان هم بيش روزي چند نبود 8 نگاري كان نخواهد ماند بر جاي------- نه بر دستست -	206	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms198	false	-3927419608203631342	83	301	355	1351	1351	301	مرا اين چرخ چون صندوق ساعت ز بازيچه رها-نگند به طاعت image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0217png يكي پرسيد ان شوريده جان را كه چون ميبيني اين كار جهان را-- چنين گفت اين جهان پر غم و رنج بعينه ايدم چون نطع شطرنج------ ارايشي بيند به صف در-گهي بر هم زنندش چون دو صفدر --يكي را ميبرند از خانها خويش دگر را مينهند ان خانه در پر 265گهي بر شه در ايند از حوالي بهص به صد زاري كنندش خانه خالي چ--نين پيوسته تا انگه كه دانند كه اين نطع مزخرف برفشانند-- چنانت كرد لعب و لهو------------ مغرور كهاز تو تا يقين راهي ست بس دور تو شهبازي گشاده كن پر و بال بپر زين دامگاه لعب اطفال و-------------------انه ساري كه -ي ديوانه حق را چيست كاري-- چنين گفت او كه لوح كودكان ر -اگر ديدي چنان ميدان جهان را-- كه گاه ان لوح بنگارد ز اغاز گهي اين نقش گهي اين نقش كلي بسترد باز-- درين نظاره بوده روزگاري بجز-اثبات و محوش نيست كاري-- فغان از خلق و فرياد از زمانهنفير از نفير از نقش لوح كودكانه-- نگاري كان زنان بر دست دارنداگر چه زان نكويي اگر چه زان نكويي چون نگارند 45دل ان بهتر كزان در بند نبود كه ان ه كه ان هم بيش روزي چند نبود-- نگاري كان نخواهد ماند بر جاينه بردس نه بر دست است	198	6781146860128062936	809	1380.5	627	1058	76.46502685546875	163	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms206	true	-7044543863833938997	218	300	936	1301	1301	300	زيبنده نه بر پاي 9 نگاري كان بسان درهم ايد------ چو زهر جانست جان زو پر غم ايد 10 اگرچه ذوق دنيا بيشمار--ست وليكن در بقا چون ان نگارست 11 سر مردان عالم مصطفي بود---- ببين تا در ره دنيا كجا بود 12 چو اندر ملك درويشي سرافراخت قباي مسكنت را در بر انداخت 13 طعام جوع را صد خوان بگسترد ب--ملك فقر شادروان بگسترد 14------------------------------------------- چنان بر ملك دنيا خاك انداخت كه رخت از خاك بر افلاك انداخت 15 كمال ملك-	206	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms199	false	-1167546788201084727	0	79	0	406	1393	301	زيبنده نه بر پاي --نگاري كان بسان درهم ايدچو زهر چو زهر جانست جان زو پر-غم ايد--- اگرچه ذوق دنيا بيشمار است وليكن در بقا چون ان نگار است- سر مردان عالم مصطفي بودببين ببين تا-در ره دنيي كجا بود 8--چو اندر ملك درويشي سرافراخت قباي مسكنت را در بر انداخت--- طعام جوع را صد خوان بگسترد به ملك فقر شادروان بگسترد image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0222png چنان بر ملك دنيا-خاك انداخت كه رخت از خاك بر افلاك انداخت--- كمال ملك	199	6781146860128062936	340	568.5	268	423	80.37825012207031	68	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms207	true	-1767443603542052929	0	243	0	1030	1268	300	درويشي چنان داشت كه ان طاقت ندانم تا توان داشت 1 اسامه گفت سيد داد فرمان كه بوبكر و عمر را پيش من خوان 2--- چو پيش امد ابوبكر و عمر نيز پيمبر گفت ز--هرا را --دگر نيز 3 برو بابا جهازت هرچه داري چنان خواهم كه در پيش من اري 4 اگرچه نور چشمي اي دل-فروز بح--يدر ميكنم تسليمت امروز 5 شد و يك سنگ دست اس ان يگانه برون اورد در ساعت ز خانه 6 يكي كهنه حصير از برگ خرما يكي مسواك و نعليني مطرا 7 يكي كاسه ز چوب اورد با هم يكي بالش ز جلد ميش محكم 8 يكي چادر وليكن هفت پ-------اره همه بنهاد و امد در نظاره 9 پيمبر خواجه- انواع و اجناس ب--گردن بر نهاد ان سنگ دست اس 10 ابوبكر ان حصير انگاه برداشت عمر ان بالش اندر --راه برداشت 11 پ-------------------------س انگه فاطمه نور پيمبر بشد بر سر فكند ان كهنه چادر 12 پس ان نعلين را در پاي خود بست پس ان مس-----واك را بگرفت در دست 13 اسامه گفت من ان كاسه انگاه گرفتم پس روان گشتم در ان راه 14 به پيش حجره ح-يدر رسيدم ز گريه روي-- مردم مينديدم 15 پيمبر گفت اي مرد نكوكار چرا ميگرءي اخر اين چنين زار 16 بدو گفتم ز درويشي زهرا مرا جان و جگر شد خون و خارا 17 كسي كو خواجه- هر دو جهان--ست جهاز دخترش اينك عيانست 18 ببين تا قيصر و كسري چه دارد ولي پيغمبر از دنيي چه	207	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms199	false	-1167546788201084727	79	301	406	1393	1393	301	درويشي چنان داشت كه ان طاقت ندانم تا توان داشت ---سامه گفت سيد داد فرمان كه بوبكر و عمر را پيش من خوان 3200 چو پيش امد ابوبكر و عمر نيز پيمبر خواند زهرا را به در نيز بدو گفت--ا جهازت هرچه داري چنان خواهم كه در پيش من اري-- اگرچه نور چشمي اي دلافروز به حيدر ميكنم تسليمت امروز-- شد و يك سنگ دست اس ان يگانه برون اورد در ساعت ز-خانه ي--كي كهنه حصير از برگ خرما يكي مسواك و نعليني مطرا 0ي-كي كاسه ز چوب اورد در هم يكي بالش 2390 ------------يكي چادر وليكن هفت پاره ت پاره همه بنهاد و امد در نظاره-- پيمبر خواجها انواع و-اجناس به گردن بر نهاد ان سنگ دست اس ابو---بكر ان حصير انگاه برداشت عمر--- بالش گرفت و راه برداشت بشد بر سر فگند ان كهنه چادر پس انگه فاطمه نور پيمبر 235 پس--------------------------- ان نعلين را در پاي خود بست خود بستدگر مسواك را بگرفت در دست--- اسامه گفت من ان كاسه انگاه-گرف-------------تم در كف و --------پيش حجرها حيدر رسيدمز--گريه چهرها مردم --نديدم--- پيمبر گفت اي مرد نكوكار چرا ميگريي اخر اين چنين زار بدو--- گفتم ز درويشي زهرا مرا-جان و جگر شد خون و خارا 0- كسي كو خواجها هر دو جهان است جهاز دخترش ا-نك عيان است- ببين تا قيصر و كسري چه دارد ولي پيغمبر از دنيي چه-	199	6781146860128062936	860	1477.5	661	1088	79.04412078857422	174	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms207	true	-1767443603542052929	249	300	1055	1268	1268	300	اين قدر نيز چو بايد مرد هست اين هم بسي چيز 20 چو پاي و دست و روي و جسم و جانت نخواهد ماند گو اين هم ممانت 21 جگرگوشه----------------------------------------------- پيمبر را عروسي چو زين سان--ست تو در چه --فسوسي 22 شنودي حال پيغمبر زماني تو ميخواهي كه گرد اري جهاني-	207	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms200	false	-1129286265688345094	1	53	5	262	1340	301	اين قدر نيز چو بايد مرد هست ان- هم بسي چيز چو----پاي و دست و روي و جسم و جانت نخواهد ماند گو اين هم ممانت 0 image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0219png جگر گوشهي پيمبر را عروسي چو زين سان است تو--- چه ميبيوسي 805شنودي حال پيغمبر زماني تو ميخواهي كه گرد اري جهاني	200	6781146860128062936	187	326.0	142	265	70.5660400390625	41	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms208	true	-299552384934088467	1	246	3	1078	1328	300	چو كار اين جهان خون خوردن تست چه گرد اري كه بار گردن تست 24 چو خورشيدت اگر باشد كمالي بود ان ملك را اخر زوالي 25 اگرچه افتاب عالم افروز ب--تخت سلطنت بنشست هر روز 26 ز دست اسمان با روي چون ماه كله را بر زمين زد هر شبانگاه 27 --اگر اين پرده- نيلي نبودي نه كوژي يافتي كس نه كبودي 28 فلك كوژست-- از سر تا به پاءي نيابي راستش در هيچ جاءي 29 چو بگرفتس--ت ازو كوژي جهاني نيابي راستي از وي زماني 30 فلك د------------------------ر خون مردان چرخ زن شد زدلوش حلق مردان در رسن شد 31 زمين بر گاو افتادست مادام ولي گردون ندارد هيچ ارام 32 نمي---------------------------------دانم چه كار--ست اوفتاده كه گردون ميدود گاو ايستاده 33 فلك را قصد جان تو ازان--ست كه با تو پاي گاوش در ميان--ست 34 زمين بر گاو مانده دشمن تست كه دايم گاو او در-خرمن تست 35 م--------------------------يان گاو چنديني چه خفتي لباده بر-فكن بر گاو و رفتي 36 گوي گاوي درو گوءي برين گاو فلك چوگان كه يابد يك نفس داو 37 ولي از-جسم دل مرده پريشان شكم پر كرده هم از پشت ايشان 38 بچرخ چنبري ره نيست هيچي ب--خود-بر چون رسن تا چند پيچي 39 اگر مهر فلك عمري بورزي بدوزد يا بدرد همچو درزي 40 تنوري تافتهست از قرص اتش كه از خوانش نيابي گرده-- خوش 41 كجا از-ماه سنگت لعل گيرد كه او هر ماه خود را نعل گيرد 42 كه مي-داند كه اين گردنده پرگار چه	208	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms200	false	-1129286265688345094	54	299	267	1335	1340	301	چو كار اين جهان خون خوردن تست چه گرد اري چو بار گردن تست--- چو خورشيدت اگر باشد كمالي بود ان ملك را اخر زوالي--- اگرچه افتاب عالم افروز به تخت سلطنت بنشست هر روز--- ز دست اسمان با روي چون ماه كلاله- بر زمين زد هر شبانگاه 4810 اگر اين پردها نيلي نبودي نه كوري يافتي كس نه كبودي ---فلك كوژ است از سر تا-به پايي نيابي راستش در هيچ جايي ---چو بگرفته ست ازو كوژي جهاني نيابي راستي از وي زماني ز دلوش حلق مردان بر رسن شد فلك بر خون مردان چرخ زن شدز ------------------------------------------------------ولي گردون ندارد هيچ ارام زمين بر گاو افتاده ست مادام ول 485 نمي دانم چه كار است اوفتاده كه گردون ميدود گاو ايستاده ---فلك را قصد جان تو ازان است كه با تو پاي گاوش در ميان است ين تست------------------------كه دايم گاو او در خرمن تست زمين بر گاو مانده دشمن تست ك ميان گاو چنديني چه خفتي لباده بر فگن بر گاو و رفتي ا--گوي گاوي درو گويي برين گاو فلك چوگان كه يابد يك نفس داو 23-ولي از جسم دل مرده پريشان شكم پر كرده هم از پشت ايشان به -چرخ چنبري ره نيست هيچي به خود بر چون رسن تا چند پيچي ---اگر مهر فلك عمري بورزي بدوزد يا بدرد همچو درزي--- تنوري تافتهست از قرص اتش كه از خوانش نيابي گردهاي خوش--- كجا از ماه سنگت لعل گيرد كه او هر ماه خود را نعل گيرد--- كه مي داند كه اين گردنده پرگار-چه	200	6781146860128062936	916	1598.0	709	1183	77.43025970458984	182	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms208	true	-299552384934088467	244	299	1069	1326	1328	300	پرگار چه بازي مينهد هر لحظه در كار 43------------------------ سپهرا عمر مشتي بي سر و پاي بپيماي و بپيماي و بپيماي 44 ازين پيمانه پيمودن بادوار نميارد ترا سرگشتگي بار 45-------------------------- نكوكاري نكردي اي نگون كار كه در بازي كني عالم نگونسار 46-------------------------------------------- چو طشتي خون به سر سرپوش ميباش پياپي ميكش و خاموش ميباش	208	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms201	false	-6550859061810643736	0	53	0	296	1384	301	پرگار-چه بازي ميدهد هر لحظه در كار كه ميگويد به پيمانه بپيماي سپهرا عمر مشتي بي سر و پايك----------------------------------------------------- نميارد ترا سرگشتگي بار ازين پيمانه پيمودن به ادوارن نكوكاري نكردي اي نگون-كار كه در بازي كني عالم نگونسارا image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0224png چو طشتي خون به سر سرپوش ميباش پيابي ميكش و خاموش ميباش	201	6781146860128062936	192	307.5	150	351	54.70085525512695	40	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms209	true	5461702908584926645	0	252	0	1066	1281	300	چرا افسوس ميداري هميشه چو جز كشتن نداري هيچ پيشه 48 سپهر پير چون شش روزه طفلي ز علو افكنده ناگاهت به سفلي 49 توءي اي شصت ساله تيره حالي كه اين شش روزه كردت در-جوالي 50 نه چون بچه- شش روزه اگاه كه اين شش روزه طفلت برد از راه 51 چه گر-امروز پير-- ناتواني ولي در-گور طفل ان جهاني 52 ب----نيروي اسد تا چند نازي كه تو سرگشته-- گر سرفرازي 53 چو طفلي و ترا نه تن نه زور--ست قماط تو كفن گهواره گورست 54 چو پنبه گشت مويت اي يگانه كه پنبه خواهدت كردن زمانه 55 جوان چون اتش--ست اي پير عاجز تو چون پنبه نسازد هر دو هرگز 1 م---------------------------------------------------گر پيري يكي دختر جوان خواست نيامد كار اين با كار ان راست 2 بخود ميخواندش بهر بوسه ان پير نمياميخت با او چون مي و شير 3 رفيقي داشست پير سال خورده بدو گفت اي بسي تيمار برده 4 بگو تا حال تو با زن چه گونه است تو پير و او جوان اين باژگونه ست 5 چنين گفت او كه گمراهم من از وي كه هر ساعت كه بوسي خواهم از وي -6 مرا گويد ندارم موي تو د------------وست كه پنبه در دهان مرده نيكوست 7 چو تو در بوسه اءي هر زمانم نهي چون پنبه موي اندر دهانم 8 برو پنبه خوشي از گوش بركش كه پنبه گرد موي تو ترا خوش 9 مگر پنبه ز گوشت بر-كشيدي كه موي خويش همچون پنبه ديدي 10 ازان پشتت به پيري چون كمان شد كه چون تير از	209	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms201	false	-6550859061810643736	54	301	301	1384	1384	301	چرا افسوس ميداري هميشه چو جز كشتن نداري هيچ پيشه--- سپهر پير چون شش روزه طفلي ز علو افگنده ناگاهت به سفلي توي---ي اي شصت ساله تيره حالي كه اين شش روزه كردت در جوالي نهاي -چون بچها شش روزه اگاه كه اين شش روزه طفلت برد از راه ---چه گر امروز پير و ناتواني ولي در گور طفل ان جهاني 2830 به نيروي اسد تا چند نازي كه تو سرگشتهاي گر سرفرازي--- چو طفلي و ترا-نه تن نه زور است قماط تو كفن گهواره گور است- چو پنبه گشت مويت اي يگانه كه پنبه خواهدت كردن زمانه جه---ان چون اتش است اي پير عاجز تو چون پنبه نسازد هر دو هرگز و با پنبه نسازد اتش تيزمگرداي پير تو برگرد نوخيز 830 مگر پيري يكي دختر جوان خواست نيامد كار اين باك-ار ان راست به خود ميخواندش پيوست--ه ان پير نمياميخت با او چون مي و شير-- رفيقي داش-ت پير سال خورده بدو گفت اي بسي تيمار برده-- بگو تا حال تو با-زن چه گونه -ست تو پير و او جوان اين باژگونه ست----------------- گمراهم از--- وي كه هر ساعت كه بوسي خواهم از وي 80 مرا-گويد ندارم بوس تو دوست بوس تو دوست كه پنبه در دهان مرده نيكوست چرا---- در بوسه اري هر زمانم نهي چون پنبه مويت در -دهانم-- برو پنبه خوشي از گوش بركش كه پنبه گرد موي تو ترا-خوش م--گر پنبه ز-گوشت بر كشيدي كه موي خويش همچون پنبه ديدي--- ازان پشتت به پيري چون كمان شد كه چون تير از-	201	6781146860128062936	957	1680.0	738	1147	83.43505096435547	199	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms209	true	5461702908584926645	252	300	1066	1281	1281	300	گناهت سرگران شد 11 ز حق پيش از اجل بيدارءي خواه چو مست غفلتي هشيارءي خواه 12------------------------------------------- برافشان هر-چه داري همچو مرد---------ان چه سازي چون زنان با چرخ گردان 13 اگر داري گل اندر سر چه شوءي سرت در گل نخواهد ريخت گوءي 14 حجابت از ت--ن ويرانه-	209	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms202	false	-3246913405115525983	0	48	0	257	1433	302	گناهت سرگران شد--- ز حق پيش از اجل بيداريي خواه چو مست غفلتي هشياريي خواه image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0221png برافشان هر چه داري همچو مردان چو مردان چه سازي چون زنان با چرخ گردان ز سر هرگزگل غفلت نشوي--------ي سرت در گل نخواهد ريخت گويي--- حجاب خاك ازين ويرانه	202	6781146860128062936	172	265.0	134	271	63.46863555908203	28	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms210	true	-260391678922764303	0	271	0	1169	1282	300	بردار طبق پوش از طبق مردانه بردار 15 كه تا ويرانه جاي شرك و علت شود معموره دين اينت دولت 16 اگر در شرك ميري واي بر تو --كه خون گريند سر تا پاي بر تو 17 كسي عمري در ايمان ره سپرده در اخر چون بود كافر بمرده 1 شبي در خواب ديد ان مرد مشتاق كه بس گريانستي بوبكر وراق 2 بدو گفتا كه اي مرد خداءي بدين زاري چنين گريان چراءي 3 چنين گفت او كه چون گريان نباشم ز پاي افتاده سر گردان نباشم 4 -------------كه امروزي درين جاءي- نشستم درين يكپاره گورستان كه هستم 5 زده مرده كه اوردند امروز يكي ايمان نبرد اين بس بود سوز 6 كسي را دين بود هفتاد ساله ب-كفرش چون توان ديدن حواله 7 كنون هم- گريه و هم سوزم اين---ست چه گويم نقد امروزم هم اينست 8 عزيزا كار مشكل مينمايد وليكن خلق غافل مينمايد 9 ز ---خوف عاقبت هر كو خبر يافت بنو هر لحظه اندوهي دگر يافت 10 ز خوف ره ميان كفر و ايمان نه كافر خواند خود را نه مسلمان 11 ميان كفر و دين بنشست ناكام كه تا- ان اب چون ايد سر انجام 1 چو بود ان شيخ سالي شصت-- هفتاد ز بعد ان مگر -در نزع افتاد 2 يكي گفت اي ب--دان عالم قدم زن كجا دفنت كنم جاءي ر-----------------------------------------------قم زن 3 چنين گفت او كه من شوريده ايمان نخواهم در بر جمعي مسلمان 4 چو من نور مسلمانان ندارم ب--گورستان دين داران چه كارم 5 نميخواهم--- جهودان نيز همبر كه بيزارست از ايشان--- پيمبر 6 ميان اين دو گورستان زمينم ب--دست اور كه من --زان نه زينم 7 مرا نه در	210	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms202	false	-3246913405115525983	48	302	257	1433	1433	302	بردار طبق پوش از طبق مردانه بردار كه--- تا ويرانه جاي شرك و علت شود معمورها اقبال و 5كه گر----- در شرك ميري واي بر تو توكه خون گريند سر تا پاي بر تو ---كسي عمري در ايمان ره سپرده در اخر چون بود كافر بمرده-- شبي در خواب ديد ان مرد مشتاق كه بس گريانستي بوبكر وراق ---دو گفتا كه اي مرد خدايي-بدين زاري چنين گريان چرايي-- چنين گفت او كه چون گريان نباشم ز پاي افتاده سرگ به گورستان زماني بنگرستم 4كه امروزي درين جا كه نشستم بهگور -------------------------ده مرده كه اوردند امروز يكي ايمان نبرد اين بس بود سوز ---سي را دين بود هفتاد سالهبه كفرش چون توان ديدن حواله-- كنون اين گريه و--- سوزم ازين است چه گويم نقد امروزم از اين است عزيزا كار مشكل مينمايد وليكن خلق غافل مينمايد 4965 ز خوف عاقبت هر كو خبر يافت بنو هر لحظه اندوهي دگر يافت ز ---خوف ره ميان كفر و ايمان نه كافر خواند خود را-نه مسلمان--- ميان كفر و دين بنشست ناكام كه باز ان اب چون ايد سر-انجام-- چو بود ان شيخ سالي شست و هفتاد پس از هفتاد اندر نزع افتاد --يكي گفت-اي به دانايي-- قدم زن كجا دفنت كنم جايي رقم زن image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0226png 80 چنين گفت او كه من شوريده ايمان نخواهم در بر جمعي مسلمان-- چو من نور مسلمانان ندارم به گورستان دين داران چه كارم ----نخواهم با جهودان نيز همبر كه بيزارند--- ايشان از پيمبر م--يان اين دو گورستان زمينم به دست اور كه من نه ان نه اينم-- مرا-نه در-	202	6781146860128062936	998	1719.5	774	1258	79.332275390625	200	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms210	true	-260391678922764303	271	300	1169	1282	1282	300	مسلماني قدم بود نه در راه جهودي نيز هم بود 8 ميان اين و ان بايد چنين كس كه تا خود حال چون گردد ازين پس 9 نرفتي يك-	210	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms203	false	1039987557806942832	0	27	0	113	1332	301	مسلماني قدم بود نه در راه جهودي نيز دم بود 50ميان اين و ان بايد چنين كس كه تا خود حال چون گردد ازين پس نخ-رفتي يك	203	6781146860128062936	107	199.0	81	114	93.85964965820312	24	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms211	true	2757896850731324094	0	264	0	1133	1278	300	قدم اين راه اخر كجا بودي تو چندين گاه اخر 10 نداري هيچ كاري كارت ا-نجاست بره بر عقبه-- بسيارت ا-نجاست 11 نه چندان عقبه در پيش--ست انج--ا كه هرگز روي انجام--ست انجا 12 ازين وادي كه در وي بيم جانس--ت اگر خوني- شود جان جاي انست 13 چه درياءي-ست اين در-جان پديدار ----------نه سر پيدا و نه پايان پديدار 14 هزاران دل اگر --خون شد درين راه ولي زان جمله جاني نيست اگاه 15 كه ميداند كه هر دل چون چراغي چه سودا ميپزد در هر دماغي 16 همي هر لحظه غم بيش--ست ما را ازين راهي كه در پيش--ست ما را 17 چراغ نور ايمان بر سر راه چه سازي گر فرو ميزد بناگاه 1--- مگر سفيان ثوري چون جوان بود ز كوژي قامت او چون كمان بود 2 يكي گفت اي امام ان جهاني چرا پشتت دو تا شد در جواني 3 بصورت وقت اين پشت دو تا نيست كه پشت تو چنين ديدن---------- روا نيست 4 چه افتادست ما را حال برگوي نشاني ده بياني كن خبر-گوي 5 چ---------------------------نين گفت او كه استاديم بود--ست كه دايم راه رفت-ست و نمود--ست 6- چو وقت مرگ او امد پديدار ب--بالينش شدم ميديدمش زار 7 بغايت اضطرابي در درونش كه ميجوشيد همچون بحر خونش 8 ه-------------------------------------------مه جان و-دلش پر اتش رشك ب--يك يك مژه صد صد دانه- اشك 9 ميان جامه در لرزيده چون برگ دل او را اميدي بر در مرگ 10---------------------------------------- بدو گفتم كه شيخا اين چه حال--ست زبان بگشاد كاي--مان در وبال--ست 11 به پنجه سال در خون گشتهام من كنون از تيغ مرگ اغشتهام من 12-- خطاب امد كه	211	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms203	false	1039987557806942832	27	301	113	1332	1332	301	قدم اين راه اخر كجا بودي تو چندين گاه اخر--- نداري هيچ كاري كارت اينجاست همي اب و زمين بسيارت اينجاست--- نه چندان عقبه در پيش است جان را كه هرگز روي انجام است ان را ا--زين وادي كه در وي بيم جان هست اگر خونين شود جان جاي ان هست- چه دريايي ست اين در جان پديدار جان پديدارنه سر پيدا و نه پايان پديدار--- هزاران جان و دل خون شد درين راه ولي زين جمله جاني نيست اگاه ك---ه ميداند كه هر دل چون چراغي چه سودايي پزد در هر دماغي ---همي هر لحظه غم بيش است ما-را ازين حالي كه در پيش است ما-را ---چراغ نور ايمان بر سر-راه چه سازي گر فرو ميرد بناگاه 2385 مگر سفيان ثوري چون جوان بود ز-كوژي قامت او چون كمان بود-- يكي گفت اي امام ان جهاني چرا پشتت دو تا شد در جواني-- بصورت وقت اين پشت دو تا نيست دوتا---------- ديدن چنين پشتي روا نيست -----------ت ما را حال برگوي نشان ر-ه بياني كن خبر گوي چه افتادهست ما را حال بر گوي چنين گفت او كه استاديم بوده ست كه دايم راه رفتهست و نموده ست 90 چو وقت مرگ او امد پديدار به بالينش شدم ميديدمش زار-- بغايت اضطرابي در درونش همي -جوشيد همچون بحر خونش image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0223png مه جان و دلش پر اتش رشك به يك يك مژه صد صد دانها اشك دلش را ن-------------------------------اميدي بر در مرگ طپان جان در بدن لرزنده چون برگ دلش را ناام بدو گفتم كه شيخا-اين چه حال است زبان بگشاد كهمايمان در زوال است 9--به پنجه سال در خون گشتهام من كنون از تيغ مرگ اغشتهام من 4895 خطاب امد كه-	203	6781146860128062936	972	1574.5	748	1308	74.31192779541016	185	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms212	true	5647007954694185330	0	268	0	1183	1329	300	من چون روي اين بود 15 ن-----------------------صيب اوستادم چون چنين--ست كجا شاگرد را اميد دينست 16 چو شد انجام استاد اين درستم من از شاگردي خود دست شستم 17 ------------------------چراغي را كه ره بر باد باشد نميدانم كه چون ازاد باشد 18 چراغ روح تو چون مرد ناگاه نيابي سوي او يا بوي او-- راه 19 چراغ مرده را چندانكه جوءي نيابي هيچ جاءي چند پوءي 20 چراغ مرده را ماتم مكن تو كه افسوس--ست هين مشنو سخن تو 21-- خنك ان سگ كه مرد--ورست از عم ولي بيچاره اين فرزند-ادم 22-- ز مردن غم نصيب كس نبودي اگر انگيختن از پس نبودي 23 ازين واد-ي خاموشان خبر خواه وگر داري خبر زيشان عبر خواه 24 بدانش زنده شو يكبار اخر بمير اي مرده دل ز اغيار اخر 25 جهودي را كه كارش اوفتادست بخوان مصطفي راهش گشاد--ست 26 ترا ----------------------------------گر نيز كار افتد بزودي درين معني نه كمتر از جهودي 1 يكي پير معمر بود در شام كه چون تورات ميخواندي بهنگام 2 چو پيش نام پيغامبر رسيدي از انجا محو كردي يا بريدي 3 چو مصحف باز كردي روز ديگر نوشته يافتي نام پيمبر 4 د--------------------------------------------گر ره محو نامش كردي اغاز دگر روز ان نوشته يافتي باز 5 --دلش بگرفت يك روز و ب--دل گفت كه نتوانم ب--گل خورشيد بنهفت 6 مگر حق--ست اين رهبر كه برخاست بيامد تا مدينه يك ره راست 7 رسيد انجا ب--وقت گرمگاهي نميدانست خود را روي و راهي 8 چو ----------------------پيش مسجد پيغمبر امد دلي بريان انس را همبر امد 9 انس را گفت اي پاكيزه گوهر دلالت كن مرا پيش پيمبر 1--0 انس او را به مسجد برد گريان	212	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms204	false	-5111107191986297763	33	301	138	1381	1381	301	من چون روي اين بود كجا شاگرد را اميد دين است نصيب اوستادم چون چنين است كجا-شاگ 0----------------- چو شد انجام استاد اين درستم من از شاگردي خود دست شستم ل نميدانم كه چون ازاد باشد چراغي را كه ره بر باد باشد نميدانم چ--------------------راغ روح تو چون مردنا-گاه نيابي سوي او تا تو- تويي راه--- چراغ مرده را چندانكه جويي نيابي روشني زو چند گويي--- چراغ مرده را ماتم مكن تو كه افسوس است و افسون هم مكن تو 35 خنك ان سگ كه مرد و رست بي غم ولي بيچاره اين فرزند ادم 3905 ز مردن غم نصيب كس نبودي اگر انگيختن از پس نبودي--- ازين ماواي خاموشان خبر خواه وگر داري خبر زيشان عبر خواه به -دانش زنده شو يكبار اخر ممير-اي زنده دل-- مردار اخر به ---------------------------خوان مصطفي راهش گشاده ست جهودي را كه كارش اوفتاده ستبه خو 2910 تراگر نيز كار افتد بزودي درين معني نه كمتر از جهودي ----ي پير معمر بود در شام كه چون تورات ميخواندي بهنگام و نزد نا---م پيغامبر رسيدي از انجا محو كردي يا بريدي-- چو مصحف باز كردي روز ديگر نوشته يافتي نام پيمبر image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0228png دگر ره محو نامش كردي اغاز دگر روز ان نوشته يافتي باز 4415دلش بگرفت يك روز و به دل گفت كه نتوانم به گل خورشيد بنهفت-- مگر حق است اين رهبر كه برخاست به عزم راه يثرب راهبر خواست رسيد انجا به وقت گرمگاهي نميدانست خود را روي و راهي انس ناگاه از راهي درامد چو پيش مسجد پيغمبر امد-----------انس نا انس----------- را گفت اي پاكيزه گوهر دلالت كن مرا پيش پيمبر 4920 انس او را به مسجد برد-گريان-	204	6781146860128062936	953	1571.0	738	1358	70.17672729492188	178	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms213	true	-1425652210913000439	0	273	0	1217	1339	300	رسول خاص درگاه س-لامت ميكند اين پير گمراه 14 همه چون نام پيغمبر شنيدند چو مرغ نيم بسمل ميطپيدند 1-5 ز ديده اشك خون باران فشاندند زهي طوفان كه ان ياران فشاندند 16 خروشي از ميان جمع برخاست زهر دل گفتءي صد شمع برخاست 17 همي شد ان غريب پاي بسته ازان زاري ايشان دل شكسته 18 بايشان گفت من مردي غريبم جهودم وز شريعت بينصيبم 19 مگر ناگفتني چيزي بگفتم كه م-يبايست ان اندر-- نهفتم 20 وگر-نه از چه ميگرءيد چندين كه من اگه نيم زين شيوه-- دين 21 عمر گفتش كه اين گريه نه زان--ست كه از تو هيچ------------------ خرده در-ميان--ست 22 وليكن هفتهايست اي مرد مضطر كه تا رفت-ست از دنيا پيمبر 23 چو بشنيديم نامش از زبانت همه جانها بخست از غم چو جانت 24 گهي در اتشيم از اشتياقش گهي در زمهريريم از فراقش 25 دريغا نور چشم عالم افروز كه بي او-ذره-- گشتيم امروز 26 دريغا انچنان- درياي اعظم كه بي او ماندهايم از قطره-- كم 27 چو گشت ان پير را راز اشكاره بيك ره كرد- جامه پاره پاره 28 نه چندان ريخت او از چشم با-ران كه ابر از چشم- ريزد در بهاران 29------------------------------------------- ز واشوقاه و واويلاه در سوز ز سر در ماتمي نو گشت ان روز 30 علي الجمله چو اخر شور كم شد در-امد عقل و دل-را زور كم شد 31 يهودي گفت يك كارم برا-ريد مرا يك جامه- پيغامبر اريد 32 كه گر دستم نداد ان روي ديدن توانم بوي او باري شنيدن 33 عمر گفتش كه اين جامه توان خواست وليكن بايد از زهرا نشان خواست 34 علي گفتا كه يارد شد بر او كه شد يكبارگي بسته در او	213	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms205	false	-6786457784681520984	34	301	159	1396	1396	301	رسول خاص درگاه سبلامت ميكند اين پير گمراه ---همه چون نام پيغمبر شنيدند چو مرغ نيم بسمل ميطپيدند 225 ز ديده اشك خون باران فشاندند زهي طوفان كه ان ياران فشاندند--- خروشي از ميان جمع برخاست زهر دل گوءيا صد شمع برخاست--- همي شد ان غريب پاي بسته ازان زاري ايشان دل شكسته بدي---شان گفت من مردي غريبم جهودم در شريعت بينصيبم ر------ناگفتني چيزي بگفتم كه منيبايست كرد ان را نهفتم 30-وگر نه از چه ميگريند چندين كه من اگه نيم زين شيوه و دين--- عمر گفتش كه اين گريه نه زان است كه با تو هيچ خردر كه با تو هيچ خرده در ميان است ول---يكن هفتم است اي مرد مضطر كه تا رفتهست از دنيا پيمبر--- چو بشنوديم نامش از زبانت همه جان خون شداز محنت چو گهي -------در اتشيم از اشتياقش گهي در زمهريريم از فراقش 235دريغ ان افتاب عالم افروز كه بي او ذرهاي گشتيم امروز--- دريغ- ان گوهر درياي اعظم كه بي او ماندهايم از قطرهاي كم ---چو گشت ان پير را راز اشكاره ز حسرت كرده جامه پاره پاره--- نه چندان ريخت--ش از ديده باران كه ابر از ديده ريزد در بهاران image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0225png ز واشوقاه و واويلاه ان روز ز سر در ماتمي نو گشت 2930------علي الجمله چو اخر شور كم شد در امد عقل و دل را زور كم شد--- يهودي گفت يك كارم بر اريد مرا يك جامها پيغامبر اريد--- كه گر دستم نداد ان روي ديدن توانم بوي او باري شنيدن ----مر گفتش كه اين جامه توان خواست وليكن بايد از زهرا-نشان خواست ---علي گفتا كه يارد شد بر او كه شد يكبارگي بسته در او-	205	6781146860128062936	1060	1829.0	823	1305	81.2260513305664	203	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms214	true	9162277850245045987	0	299	0	1264	1267	300	ان اندوه و محنت شدند اخر بر خاتون جنت 38 كسي ان در بزد بانگي بر-امد كه ما را روز رفت و شب درامد 39 كه ميكوبد در چون من يتيمي---- بمانده در پس ژنده گليمي 40 كه ميكوبد در چون من اسيري نشسته بر سر كهنه حصيري 4--1 كه ميكوبد در چون من حزيني گشاده مرگ بر جانم كميني 42 بگفتند انچه بود القصه يكسر چن---ين گفت او كه حق گويد پيمبر 43 كه ان ساعت كه جان با دادگر داد ب------زير لب ازين حالم خبر داد 44 كه ما را عاشقي ميايد از راه ولي رويم نه بيند ان- نكوخواه 4-5 بدو ده اين مرقع كين تمامش به نيكوءي ز ما برسان سلامش 46 م---رقع چون بدو دادند پوشيد چو بوي او بدو زد خوش بجوشيد 47 چو بوي ان بصدقش اشنا خواست مسلمان گشت و-خاك مصطفي خواست 48 ببردندش از انجا تا بدان خاك دلي برخاسته بنشست ان پاك 49 چو بشنود ان مسلمان بوي خاكش فرو رفت و بر امد جان پاكش 50 ----بزاري جان بداد ان پير غم خور نهاده روي بر-خاك پيمبر 51 اگر تو عاشقي مذهب چنين گير چو شمع از شوق معشوق اين چنين مير ebkhsh 18 1 پسر گفتش چو ان خاتم عزيز--ست بگو باري كه سر ان چه چيز--ست 2 كه گر دستم نداد ان خاتم امروز شوم ا----ز علم ان باري دلفروز 1 پدر بگشاد مهر از حقه- لعل در افشان گشت و كرد اين قصه را نقل 1 براي خاتم ملك سليمان بلقيا رفت و با او بود عفان 2 ميان هفت دريا بود غاري بدا-نجا راه جستن سخت كاري 3 چو ماري يك پري امد پديدار زبان بگشاد با عفان ب--گفتار 4 كه اب برگ شاخي در فلان جاي اگر جمع اري و مالي تو بر پاي 5 چنان گردي روان بر روي دريا كه مرد -	214	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms206	false	-6666239944335599011	25	298	115	1332	1344	301	ان اندوه و محنت-شدند اخر بر خاتو-------- كسي ان در بزد بانگي بر امد كه ما را روز رفت و شب در---- ا كه ميكوبد در چون من يتيمي بما بمانده در بر كهنه گليمي--- كه ميكوبد در چون من اسيري نشسته بر سر كهنه حصيري 4950 كه ميكوبد در چون من حزيني گشاده مرگ بر جانم كميني ---بگفتند انچه بود القصه يكسرچني چنين گفت او كه حق گويد پيمبر ---كه ان ساعت كه جان با دادگر دادبه ز به زير لب ازين حالم خبر داد--- كه ما-را عاشقي ميايد از-راه كه نيكوگوي دين است و نكوخواه 255 بدو ده اين مرقع كين تمامش به نيكويي ز ما برسان سلامشر 4955 مرقع چون بدو دادند پوشيد چو بوي او بدو زد خوش بجوشيد چو ان بويي به صدقش اشنا خواست مسلمان گشت و خاك مصطفي خواسر ----بردندش از انجا تا سر --خاك دلش برخاسته بنشسته چالاك ولي از بوي شورانگيز------ خاكش فرو رفت و بر امد جان پاكش 2960 29بزاري جان بداد ان پير غم خور نهاده روي بر خاك پيمبر 0 image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0230png--------------------------- پسر گفتش چو ان خاتم عزيز است بگوب-اري كه سر ان چه چيز است ---ه گر دستم نداد ان خاتم امروز شوم باري ز علم ان دل ا---فروز-- پدر بگشاد مهر-از حقها لعل در-افشان گشت و كرد اين قصه را نقل-- براي خاتم ملك سليمان بلقيا رفت و با او بود عفان-- ميان هفت دريا بود غاري بر انجا راه جستن سخت كاري-- چو ماري يك پري امد پديدار زبان بگشاد با عفان به گفتار --كه اب برگ شاخي در فلان جاي اگر جمع اري و مالي تو در پاي-- چنان گردي روان بر روي دريا كه مردي	206	6781146860128062936	1040	1765.0	800	1304	79.75460052490234	217	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms215	true	-6479564177543593649	3	295	10	1273	1292	300	صحرا 6 ب-دان موضع شدند ان هر دو همراه به پاي ان اب ماليدند انگاه 7 چنان رفتند هر دو بر سر اب كه از شستي بقوة تير پرتاب 8 باخر چون ميان هفت دريا ب--كام دل رسيدند ان دو شيدا 9 يكي غاري پديد امد سرافراز ب------هيبت تيغ كوه او سرانداز 10 اگرچه ان دو همره يار بودند ولي انجا نه يار غار بودند 11- نهاده بود پيش غار تختي جواني خفته بر وي نيك بختي 12 در انگشتش يكي انگشتري بود كه نقدش بيشتر از مشتري بود 13 به پاي تخت خفته اژدهاءي شده حلقه نه سر پيدا نه پاءي 14 چو ديد ان مرد را بيدار گشت او دمي بدميد و- اتش بار-گشت او 15 چنان عفان بترسيد از نهيبش كه پيدا گشت دردي ناشكيبش 16 به يار خويشتن گفتا مرو پيش مخور زنهار بر جانت بينديش 17 مده جان د رغم مهر سليمان چو مردي چه كني ملك----- اي مسلمان 18------------------------------------------- نبردش هيچ فرمان و روان شد -به پيش تخت سلطان جهان شد 19 بدان انگشتري چون كرد اهنگ شد ان ثعبان چو انگشتي سيه رنگ 20 بجست از بيم عفان و هم انگاه تفكر كرد تا زان سر شد اگاه 21 خطابش امد از درگاه ايمان كه گر ميبايدت ملك سليمان 22 قناعت كن كه ان ملكيست جاويد كه زير سايه دارد قرص خورشيد 23 سليمان با چنان ملكي كه اود-اشت به نيروي قناعت مي فرو داشت 1 مگر يك روز ميشد با س--------پاهي ولي بر روي شادروان ب--راهي 2 درامد خاطرش از ملك ناگاه كه كيست امروز در عالم چو من شاه 3 --فرو شد گوشه زان قصر عالي سليمان بانگ زد بر باد حالي 4 كه شادروان چرا كردي چنين تو كرا افكند خواهي بر زمين تو 5------------------------------------------- نيم گفت اي سليمان من گنه كار	215	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms207	false	8127106393261564875	0	288	0	1316	1372	301	صحرا 32 بدان موضع شدند ان هر دو همراه به پاي ان اب ماليدند انگاه چ--نان رفتند هر دو بر سر اب كه از شستي بقوت تير پرتاب به اخر چون ميان هفت دريا به كام دل رسيدند ان دو شيدا --يكي غاري پديد امد سرافراز افرازز هيبت تيغ كوه او سرانداز--- اگرچه ان دو همره يار بودند ولي انجا نه يار غار بودند 275 نهاده بود پيش غار تختي جواني خفته بر وي نيك-بختي ---در انگشتش يكي انگشتري بود كه نقدش بيشتر از مشتري بود به ---پاي تخت خفته اژدهايي شده حلقه نه سر پيدا نه پايي--- چو ديد ان مرد را بيدار گشت او دمش چون شعله اتش بار گشت او چ---نان عفان بترسيد از نهيبش كه پيدا-گشت دردي ناشكيبش 2- به يار خويشتن گفتا مرو پيش مخور زنهار بر جانت بينديش--- مده جان در غم مهر سليمان چو مرد-------ي ملك چكني اي مسلمان image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0227png نبردش هيچ فرمان و روان شدب به پيش تخت سلطان جهان شد ب---دان انگشتري چون كرد اهنگ شد ان ثعبان چو انگشتي سيه رنگ--- بجست از بيم عفان و هم انگاه تفكر كرد تا زان سر شد اگاه--- خطابش امد از درگاه ايمان كه گر ميبايدت ملك سليمان ------عت كن كه ان ملكيست جاويد كه زير سايه دارد قرص خورشيد---------- با چنان ملكي كه او داشت به نيروي قناعت مي-فرو داشت-- مگر يك روز ميشد با سپاهيولي پاهي ولي بر روي شادروان به راهي در -امد خاطرش از ملك ناگاه كه كيست امروز در عالم چو من شاه 690 فرو شد گوشها ان فرش عالي سليمان بانگ زد بر باد حالي-- كه شادروان چرا-كردي چنين تو كرا افگند خواهي بر زمين تو يمان من گنه كار توزان انديشه كردن دل نگه دار نيم گفت اي سليمان من گنه كار	207	6781146860128062936	1155	2072.5	893	1380	83.6956558227539	238	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms216	true	1461610524203683496	17	300	69	1289	1289	300	نگه ميدار شادروان او را وگرنه سر منه فرمان او را 8 ب----سوي ملك چون كردي دمي راي ز شادروانت شد يك گوشه از جاي 9 قناعت بايدت پيوسته حاصل كه تا بر تو نگردد ملك زايل 10 كه مغز ملك و ملك استطاعت نخواهد بود چيزي جز قناعت 11 ولي مغز قناعت فقر امد تو شاهي گر ب--فقرت فخر امد 12 --------------------------------------------اگر خواهي تو هم ملك جهاني مكن كبر و قناعت كن زماني 13 قناعت بود ان خاتم كه او داشت ب--خاتم يافت ان عالم كه او داشت 14 چنان ملكي عظيمش بود صافي كه قانع بود در زنبيل بافي 15 ازان خورشيد سلطاني بلند--ست كه از افاق يك قرصش پسند--ست 16 ا------------------------------زان در ملك مه را احترام--ست كه او را گرده-- ماهي تمام--ست 17-------------------------------------------------------------------------------- چو پاي از دست دادي پي چه خواهي ملك چون هست ملك وي چه خواهي 18 تراگر بي ملك ملك جهان--ست ازاين شوميت و هردم بيم جان--ست 1 غلامي داشت مامون خليفه كزو مهمل نماندي يك لطيفه 2 چو خورشيدي به نيكوءي جمالش خلايق جمله مايل بر- وصالش 3 خم زلفش كه دام عنبرين داشت-------- همه هندوستان در زير چين داشت 4 بلي گر زلف او در چين نبودي نثارش نافه- مشكين نبودي 5-- چه گويم ز ابروي همچون كمانش كه زاغي بود زلف دلستانش 6 ز عشق ثقبه- لعلش ز لولو هزاران ثقبه در دل مانده هر سو 7 در ان ثقبه چرا و چون نگنجد كه از تنگي نفس بيرون نگنجد 8 ز ديري گه مگر ميخواس-ت مامون كه ايد ان غلام از پوست بيرون 9 كه تا مامون بداند كان پري چهر قدم چون ميزند با شاه در مهر 10- دلش در مهر مامون--ست يا نه ز خط عهد بيرون--ست يا نه 11 بمعشوقي-	216	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms208	false	-3301731180609759974	0	287	0	1286	1344	301	نگه ميدار شادروان او را وگرنه سر منه فرمان او را 999 به سوي ملك چون كردي دمي راي ز شادروانت شد يك گوشه از جاي 0 قناعت بايدت پيوسته حاصل كه تا بر تو نگردد ملك زايل--- كه مغز ملك و ملك استطاعت نخواهد بود چيزي جز قناعت قر ------------------امد تو شاهي گر به فقرت فخر امد ولي مغز قناعت فقر امد مكن كبر و قناعت كن زماني اگر خواهي تو هم ملك جهاني مكن كبر و قناعت قنا------------عت بود ان خاتم كه او داشت به خاتم داشت ان عالم كه او داشت ان---------------ش بود صافي كه قانع بود در زنبيل ----------------------بافي -لند است كه از افاق يك قرصش بسند است ازان خورشيد سلطان بلند است كه از ازان در ملك مه را احترام است كه او را-گردهاي ماهي تمام است image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0232png چه خواهي ملك چون هست ملك ري چه خواهي چو پاي از دست دادي پي چه خواهي 0ه---------------------------- تراگر بي ملك ملك جهان است ازا-ن شوميت هر -دم بيم جان است --غلامي داشت مامون خليفه كزو مهمل نماندي يك لطيفه --------شيدي به نيكويي جمالش چو ذره تنگ بار اغني وصالش-- خم زلفش كه دام عنبرين داشتهمه هندو همه هندوستان در زير چين داشت خم زلفش اگر بر ----چين نبودي نثارش نافها مشكين نبودي 510 چه گويم ز ابروي همچون كمانش كه زاغي بود زلف دلستانش-- ز عشق ثقبةا لعلش ز-لولو هزاران ثقبه در دل مانده هر سو-- در ان ثقبه چرا و چون نگنجد كه از تنگي نفس بيرون نگنجد-- ز ديري گه مگر ميخواسنت مامون كه ايد ان غلام از پوست بيرون كه-- تا مامون بداند كان پري چهر قدم چون ميزند با شاه در مهر 15ه دلش در مهر مامون هست يا-نه ز خط عهد بيرون هست يا-نه به -معشوقي	208	6781146860128062936	1023	1741.0	787	1416	72.24576568603516	204	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms217	true	7488538325750650094	14	300	61	1312	1312	300	پر سوز به بغداد امدند از بصره فرياد 13 كامير المءمنين ما را دهد داد كه ماراست از امير بصره فرياد 14 نه چندان ظلم كرد و ما كشيديم كه ديديم از كسي يا ما شنيديم 15 -اگر نستاني از وي داد ما تو مشوش گردي- از فرياد ما تو 16 نهان ان قوم را فرمود مامون- كه خواهيد اين غلامم را هم اكنون 17 مگر او در پذيرد اين اميري- كند زين پس شما را دستگيري 18 ز شه در-خواستند ان قوم انگ---اه كه ما را اين غلامت گر بود شاه 19 همه از حكم او دلشاد گرديم ز ظلم ان امير ازاد گرديم 20- نگه كرد ان زمان سوي غلام او كه تا در عهد عشق ايد تمام او 21 غلام سيمبر را گفت مامون درين منصب چه ميگوءي تو اكنون 22 -------------------------------------------اگر مركب سوي ان خطه راني خطي بنويسمت در پهلواني 23 غلم انجايگه ميبود خاموش دلش امد ز شوق بصره در جوش 24 بدانست ان زمان مامون كه ان ماه بغايت فارغست-- از عشق ان شاه 25 -دل مامون ازان دلبر بگرديد ز كار ان نگارش سر بگرديد 26 ز عشق او پشيماني براورد وز ان حاصل پريشاني براورد 27 بدل ميگفت عشق من غلط بود چه دانستم كه معشوقي سقط بود 28 بدست خويشتن در جاي خالي ب--عامل نامه-- بنوشت حالي 29 كه چون ايد غلام من با--نجا خطي ارد ب--نام خود بر انجا 30 چنان بايد كه كوي شهر و ب------ازار همه بصره بياراءي ب--يك-بار 31 جلاب اريد و در وي زهر انگاه برو ريزيد و برگيريدش از راه 32 م------------------------------نادي گر زهر سو بر--نشانيد كه ميگويند واسپش ميدوانيد 33 كه هر-كش بر ملك ملك اختيار--ست سزاي او بتر زين صد هزارست 34 چو حق از بهر خويشت افريد--ست براي-	217	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms209	false	-4848192464327746957	0	287	0	1275	1338	301	پر سوز به بغداد امدند از بصره يك روز-- كامير المءمنين ما را دهد داد كه از دست ا---مير بصره فرياد--- نه چندان ظلم كرد و ما كشيديم كه ديديم از كسي نه ما شنيديم 520 اگر نستاني از وي داد ما تو بشولش يابي از فرياد ما تو--- نهان ان قوم را فرمود مامونك كه خواهيد اين غلامم را هم اكنون--- مگر او در پذيرد-اين اميريك كند زين پس شما را دستگيري--- ز شه در خواستند ان قوم انگاه اه كه ما را اين غلامت گر بود شاه ---همه از لطف او دلشاد گرديم ز ظلم ان عوان ازاد گرديم 925 نگه كرد ان زمان سوي غلام او كه تا در عهد عشق ايد تمام او غ---لام سيمبر را گفت مامون درين منصب چه ميگويي تو اكنون image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0229png اگر مركب سوي ان خطه راني خطي بنويسمت در پهلواني غلا--م انجايگه ميبود خاموش دلش امد ز شوق بصره در جوش--- بدانست ان زمان مامون كه ان ماه بغايت فارغ است از عشق ان شاه 530 دل مامون ازان دلبر بگرديد ز كار ان نگارش سر بگرديد--- ز عشق او پشيمانيش ا-ورد وز ان حاصل پريشاني-ش اورد به -دل ميگفت عشق من غلط بود چو دانستم كه معشوقي سقط بود به -دست خويشتن در جاي خالي به عامل نامهاي بنوشت حالي--- كه چون ايد غلام من به انجا خطي ارد به نام -من به انجا 03-چنان بايد كه---- شهر و كوي و بازار همه بصره بيارايي به يك بار چو شربت اوري---------------------- ريزي در ان زهر چوزان شربت خر چوزان شربت خورد حالي شود قهر نادي گر پس انگه بر نشاني به هر كويي و بازاري بخواني--- كه هر كش بر ملك ملك اختيار است سزاي او بترز---------------- چو حق از بهر خويشت افريده ست براي	209	6781146860128062936	1036	1731.0	794	1361	76.12049865722656	201	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms218	true	5323580162246896801	16	299	70	1316	1322	300	را 36 وگر بگذاردت كارت فتاد--ست كه صاعي خفيه ---در بارت نهاد--ست 37 چرا ميايد اين رفتن گرانت كه ميگويد خداوند جهانت 38---------------------- كه گر اءي به پيش من رونده ب--استقبالت ايم من دونده 39------ خدا ميخواندت تو خفته اخر چرا ميپاءي اي اشفته اخر 40 كم از اشتر نه-- اي مرد درگاه---- كه بر بانگ دراءي ميرود راه 1 چنين گفت اصمعي پير يگانه كه يك شب در عرب گشتم روانه 2 كريمي كرد مهمانم دگر روز بر او زنگءي ديدم همه سوز 3 كشيده پاي تا فرقش بزن--جير بزاري ناله-- ميكرد چون زير 4 --------------------------------------------دلي چون ديده- موري ز تنگي همه زنگي دلي رفته ز زنگي 5-- بپرسيدم از ان زنگي خسته كه از بهر چه گشتي پاي بسته 6 مرا گفتا گناهي كردهام من كه زين زنجير و -غل ازردهام من 7 بنزد خواجه- من ميهمان را بود حقي كه نتوان گفت ان را 8 اگر از وي بخواهي اين زمانم ببخشد از براي ميهمانم 9 چو اوردند ن-ان و خواجه بنشست ب--سوي نان نميبرد اصمعي دست 10 كه نتوانم كه خون جان خورم من اگر او را ببخشي نان خورم من 11 چنين گفت اصمعي را ميزبانش كه زنگي را پر اتش باد جانش 12 بجانش نزد اين دلخسته بيمست چه گويم چون گناه او--------- عظيم--ست 13 گناهش چيست گفت -اي خواجه بر گو چنين گفتا --كه اين زنگي بدخو 14 براهي چار-صد اشتري قوي حال همه در گرمگاه و-زير اثقال 15 بعجلت كرم ميراند--ست در راه حداءي زار ميخواند--ست انگاه 16 كه تا ان اشتران بي خورد و بي-خواب س-پس كردند ده منزل در ان تاب 17 حدايي زار و زنگي خوش اواز --همه ان اشتران را داده پرواز 18 چو او قصد حدي پيوست كرده ز لذت	218	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms210	false	-5674031157743726421	2	287	10	1307	1371	301	را--- وگر بگذاردت كارت فتاده ست كه --تو خفته به در بارت نهاده ست چر---ا ميايد اين رفتن گرانت كه ميگويد خداوند جهانت به استقبالت ايم من دونده كه گر ايي به پيش من رونده به استقبا چرا ميباشي اي اشفته اخر خدا ميخواندت اي خفته اخر چرا ميبا 25--------------- كم از اشتر نهاي اي مرد درگاه رگا كه بر بانگ درايي ميرود راه-- چنين گفت اصمعي پير يگانه كه يك شب در عرب گشتم روانه ---ريمي كرد مهمانم دگر روز-بر او زنگيي ديدم همه سوز ---شيده پاي تا فرقش به زنجير بزاري نالهاي ميكرد چون زير image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0234png دلي چون ديدها موري ز تنگي همه زنگي دلي رفته زز-نگي 550 بپرسيدم از ان زنگي خسته كه از بهر چه گشتي پاي بسته-- مراگ-فتا گناهي كردهام من از ان در بند و قيد اوردهام من به نزد خواجها من ميهمان را بود حقي كه نتوان گفت ان را-- اگر-از وي بخواهي اين زمانم ببخشد از براي ميهمانم چ--و اوردند خوان و خواجه بنشست به سوي نان نميبرد اصمعي دست هه كه نتوانم كه خون جان خورم من اگر او را ببخشي نان خورم من--- چنين گفت اصمعي را ميزبانش كه زنگي را پر اتش باد جانش دل من گويي از كينش دو نيم است ------------گناه او گناهي بس عظيم است ---گناهش چيست گفت داي خواجه برگوه چنين گفت او كه اين زنگي بدخو به -راهي چار صد اشتر- قوي حال همه در گرمگاه و زير احمال 60-بعجلت گرم ميرانده ست در راه حدايي نرم ميخوانده ست انگاه ---كه تا ان اشتران بي خورد و بي خواب ز پس كردند ده منزل در ان تاب حد---ايي زار و زنگي خوش اواز به ره در اشتران را داده پرواز چ---و او قصد حدي پيوست كرده ز-لذت	210	6781146860128062936	1065	1760.0	821	1369	77.79401397705078	192	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms219	true	-2406305319413959332	15	300	62	1293	1293	300	بمردند 20- بزاري اشتران را بار بر پشت ح---دي ميگفت تا در-- تشنگي كشت 21 به بانگي چار-صد اشتر چو جان داد منت زين غصه نتوانم------------------------- نشان داد 22 چو حيوان ميبمرد از درد اين راه چگونه گيرمت من مرد اين راه 23 جوانمردا شتر را گر حدي هست ترا از حضرت حق صد ندا هست 24 چو حيواني بميرد از يك اواز توءي اندر دو عالم محرم راز 25 پياپ-----------------------------------------------------ي ميرسد از حق پيامت ز حيواني كم--ست اخر مقامت 26 خداي از بهر خويشت افريده ز --تو هم نفس و-هم مالت خريده 27------------------------------------------- تو مشغول وجود خويش گشته بخود-بيني ز شيطان بيش -گشته 28 ترا صد گنج حق داده ز-هست-------ي تو با شيطان بهم خورده زمستي 29 خدا خوانده بخو--يشت جاودانه تو گشته از پي شيطان روانه 30 خدا فعل تو يك يك ذره ديده تو ---چون ذره هواي خود گزيده 31 زيان كردي همه عمر- جهاني كه قدر ان ندانستي زماني 32 وليكن هست صبر انكه ناگاه برافتد پرده از چشم تو در راه 33 چو رسواءي خود گردد عيانت بسوزد اتش تشوير جانت 1 چو يوسف را در افكندند در چاه در-امد جبرءيل از سدره ناگاه 2 كه دل خوش دار در درد جداءي كه خواهد بود زين چاهت رهاءي 3 ترا برهاند از غم حق تعالي دهد از ملكت مصرت كمالي 4 نهد تاجي ز عزت بر سر تو فرستد مصريان را بر در تو 5 جهان در زير فرمان تو ارد جهاني خلق مهمان تو ارد 6 بيارد ده برادر را كه داري براي نان به پيش تو بخواري 7 علي الجمله بگو با من درين چاه--- كه چون چشمت برايشان افتد انگاه 8 بزندانشان كني يا دار سازي------------- و يا از بهر كشتن كار-سازي 9 و يا از زخم-	219	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms211	false	-5806786765727081764	0	295	0	1337	1361	301	بمردند 65ه بزاري اشتران را بار بر پشتحده خدي ميخواند تا از تشنگي كشت--- به بانگي چار صد اشتر چو جان داد جحار صد اشتر چو جان دا چه گويم كس چنين حالي نشان داد --0 ز حيواني كمي در --درد اين راه چگونه گيرمت من مرد اين راه--- جوانمردا شتر را گر حدي هست ترا از حضرت حق صد ندي هست--- چو حيواني بميرد از-يك اواز تويي اندر دو عالم محرم راز 570 ترا اولي بود با اين كمالات كه داري در صفاي وقت حالات يابي ميرسد از حق پيامت ز حيواني كم است اخر مقامت--- خداي از بهر خويشت افريده ريدزتو هم نفس و هم مالت خريده image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0231png تو مشغول وجود خويش گشته -خود بيني ز شيطان بيش كگشته ---ترا صد گنج حق داده ز هستيتو باشي تو با شيطان اسير خودپرستي -----خدا خوانده به خويشت جاودانه تو گشته از پي شيطان روانه ---خدا فعل تو يك-يك ذره ديده تو سز چون ذره بر گردون كشيده ----يان كردي همه عمره جهاني كه قدر او ندانستي زماني -----يكن هست صبر انكه ناگاه برافتد پرده از چشم تو در راه--- چو رسوايي خود گردد عيانت بسوزد اتش تشوير جانت 8 چو يوسف را در افگندند در چاه در امد جبرءيل از سدره ناگاه --كه دل خوش دار از درد جدايي كه خواهد بود از- چاهت رهايي --ترا برهاند از غم حق تعالي دهد-از ملكت مصرت كمالي-- نهد تاجي ز عزت بر سر تو فرستد مصريان را در بر تو --جهان در زير فرمان تو ارد جهاني خلق مهمان تو ارد-- بيارد ده برادر را كه داري براي نان به پيش تو بخواري-- علي الجمله بگو با من درين چاه كه كه چون چشمت برايشان افتد انگاه به زندانشان كني يا دار سازيويا از بهركشت و يا از بهر كشتن كار سازي ا------از زخم	211	6781146860128062936	1076	1812.5	830	1399	76.91207885742188	212	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms220	true	7840591613598109093	7	300	26	1259	1259	300	كني جوءي روانه 10 چنين گفت ان زمان يوسف ب--جبريل كه چون ايند خوانمشان بتعجيل 11 نه از بفروختن گويم نه از-چاه براندازم نقاب از روي انگاه 12 اگر سازند پيشم خويش را خم چه گويم هل علمتم ما فعلتم 13-------------------------- شما اخر تاسف مي نخورديد ز در---------------د انكه با يوسف چه كرديد 14 بر ايشان بر گشادن اين كمين بس عذاب سخت ايشان را همين بس 15 اگر دلهاي ايشان خاره گردد---- ازين تشوير حالي پاره گردد 16----------------------------------------------- دلت مرده-ست اگر زين درد فرد--ست كه بي شك زنده را احساس در دست 17 تو خامي زين حديثت خوش نيفتد كه جز در سوخته اتش نيفتد 18 چو مومي روز و شب در سوختن باش كه تا اتش كند افروختن فاش 19 چو در غيري نديدي هيچ خيري چرا مشغول ميگردي ب--غيري 20 چو كارت با خود افتاد-ست پيوست سفر در خويش كن بي پاي و بي دست 21 ا--گر در خويشتن يك دم بگردي چو صد دل دان كه در عالم بگردي 22 ترا يك ذره در خود عيب ديدن به ------------از صد نور غيب الغيب ديدن 1 سرخسي بود پيري خالوش نام بسي بردي بسر با خضر ايام 2 مگر جاءي جواني گرم رو بود كه او نو بود و جانش نيز نو بود 3 دلي بود از حقيقت غرق نورش نبودي هيچ كاري جز حضورش 4 --خضر ميشد بر ان پير درويش ب--ره بر ان جوان را برد با خويش 5 جوان بنشست و پير از بهر ياري بدو گفت اي جوان تو در چه كاري 6 جوان گفتش جوان اينجا كدام--ست كه اكنون قرب ده سال تمامست 7 كه تا من لحظه ز -انديشه- دوست نه از مغزم خبر دارم نه از پوست 8 چو بشنيد اين سخن زو پير دانا بدو گفت اي جوانمرد توانا 9------------------------------- مرا انديشه-	220	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms212	false	-6363188829065730914	0	288	0	1299	1352	301	كني جويي روانه--- چنان گفت ان زمان يوسف به جبريل كه چون ايند خوانمشان بتعج 590 نه -از بفروختن گويم نه از چاه براندازم نقاب از روي انگاه----------------------------- چه گويم هل علمتم ما فعلتم اگر سازند پيشم خويشتن خمچهگو شما اخر تاسف مي-نخورديد ز درد ان خورديدز درد انكه با يوسف چه كرديد ---بر ايشان بر-گشادن اين كمين بس عذاب سخت ايشان را همين بس ا---گر دلهاي ايشان خاره گرده ازي ازين تشوير حالي پاره گردد image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0236png ههه دلت مرده ست اگر زين درد فرد است كه درمان دل عشاق درد است-------- تو خامي زين حديثت خوش نيفتد كه جز در سوخته اتش نيفتد چو اتش---- روز و شب در سوختن باش بسان شمع در-- افروختن باش--- چو در غيري نديدي هيچ خيري چرا مشغول ميگردي به غيري--- چو كارت با خود افتادهست پيوست سفر در خويش كن بي-پاي و بي-دست 5100 اگر در خويشتن يك دم بگردي به يك دم در همه--- عالم بگردي--- ترا يك ذره در خود عيب ديدن بهاز 5 ب ديدنبهاز صد نور غيب الغيب ديدن-- سرخسي بود پيري خالوش نام بسي بردي بسر با خضر ايام-- مگر جايي جواني گرم رو بود كه او نو بود و جانش نيز نو بود-- دلي بود از حقيقت غرق نورش نبودي هيچ كاري جز حضورش 105 خضر ميشد بر ان پير درويش به ره در ان جوان را برد با خويش ج--وان بنشست و پير از بهر ياري بدو گفت اي جوان تو در چه كاري ج--وان گفتش جوان اينجا كدام است كه اكنون قرب ده سال تمام است كه تا من لحظهاي زانديشها دوست نه از مغزم خبر دارم نه از پوست ----------داين سخن ان پير دانا بدو گفت اي جوانمرد توانا چو بشنيد اين سخن ان پير دانا 510 مرا انديشه	212	6781146860128062936	1063	1814.0	815	1388	76.58501434326172	216	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms221	true	-3450790612655996981	14	300	60	1260	1260	300	چنان در عيب خويشم كه يك-دم نر نميخيزد ز پيشم 11 چو خود را جمله ننگ و عيب بينم چگونه در نجاست غيب بينم 12 مرا اين گر نكو-- و گر نكو نيست دمي از ننگ خود پرواي او نيست 13 اگر مبرز بپردازم ز مردار روا باشد كه يار ايد پديدار 14-- وليكن با چنين مردار در بر نيايد دولت اين كار در بر 15 اگر پاكيت بايد پاك گردي وگرنه خون خوري در خاك گردي 16 چه خواهي كرد اخر اين رياست چو خورشيدي كه تابد بر نجاست 17------------------------------------------- نخستين پاك گرد انگاه بنگر مرو بر جهل چاه و------ راه بنگر 18 كسي كو در نجاست مشك جويد ميان بحر خاك خشك جويد 19 جوان را اين سخن در دل چنان شد كه گفتي از دلش زان ننگ جان شد 20 بلرزيد و بغريد و نگون گشت چنان شد كين چنين سرگشته خون گشت 21 خضر گفتش كه اي پير دل--فروز مزن او را بدين تيغ جگرسوز 22 كه اين كار بزرگان جهانست-- نه كار نازنينان جوانست 23 بلا شك مست را بايد امان داد كمان بر قوت بازو توان داد 24 تو اين دم مست عشق دلنوازي گهي سرمست و گاهي سرفرازي 25 مءي بايد ز- مخموران خاصت كه تا از خود دهد كلي خلاصت 26 همي هر-چت كند از خويشتن دور مي تو ان بود نه اب انگور 27 كسي چون مستءي يابد برو دست چنان-داند كه--- فاني گشت هر هست 28 چو از مستي فنا بشناختي باز تو مستي در فنا سر بر ميفراز 1 ز------ ي-----------------------------------حيي بن المعاذ ان شمع اسلام خ-طي امد به سوي پير بسطام 2 كه شيخ دين چه ميگويد در انكس كه خورد او شربتي پاك مقدس 3 كه سي سال--ست تا ليل و نهارش سري-	221	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms213	false	883615468485684021	1	283	3	1245	1325	301	چنان در عيب خويشم كه يك دم بر نميخيزد ز پيشم چو بر خود--- جمله ننگ و عيب بينم چگونه در نجاست غيب بينم--- مرا اين گر نكوست و گر نكو نيست دمي از ننگ خود پرواي او نيست ---اگر مبرز بپردازم ز مردار روا باشد كه يار ايد پديدار 5115 وليكن با چنين مردار در بر نيايد دولت اين كار در بر ---اگر پاكيت بايد پاك گردي وگرنه خون خوري در خاك گردي--- چه خواهي كرد اخر اين رياست چو خورشيدي كه تابد بر نجاست image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0233png نخستين پاك گرد انگاه بنگر مرو بر جهل------ راه و چاه بنگر ---كسي كو در نجاست مشك جويد ميان بحر خاك خشك جويد 3ه جوان را اين سخن در دل چنان شد كه گفتي از تنش از -ننگ جان شد--- بلرزيد و بغريد و نگون گشت چنان پيري چ--نين سرگشته چون گشت--- خضر گفتش كه اي پير دل افروز مزن او را بدين تيغ جگرسوز ك---ه اين كار بزرگان جهان است نه كار نازنينان جوان به هر تردامني نتوان ك----مان داد كمان بر قوت بازو توا 0 535 --تو اين دم مست عشق دلنوازي گهي سرمست و گاهي سرفرازي يي م--يبايد اي مخمور-- خاصت كه تا از خود دهد كلي خلاصت--- همي هر چت كند از خويشتن دور-مي تو ان بود نه اب انگور--- كسي -را مستيي يابد برو دست چنان داند كه او فاني -ست نه مست--- چو از مستي فنا نشناختي باز تو مستي در فنا سر بر ميفراز حكايت شيخ يحيي معاذ با بايزيد رحمهماالله 130ه حيي بن المعاذ ان شمع اسلام خ طي امد به سوي مرد بسطام-- كه شيخ دين چه ميگويد در انكس كه خورد او شربتي پاك------- كه سي سال است در ليل و نهارش سري	213	6781146860128062936	1058	1834.0	806	1309	80.82505798339844	219	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms222	true	-1975916748335061272	19	299	85	1321	1324	300	و زمين و عرش و كرسي ب--يكدم خورد از-و ديگر چه پرسي 6--- هنوزش نعره- هل من مزيد--ست گر او را مينداني بايزيد--ست 7 چرا ناخورده مي از دست رفتي كه هشيار امدي و مست رفتي 8 بسي خود را تهي دستي نماءي كه ازجام تهي مستي نماءي 9 هزاران بحر نقد اين جهانست سراسر پر براي خاص جانست 10 چو اينجا مست از يك مي توان شد ب--دريا نوش كردن كي توان شد 11 --اگر تو مست عشق دلفروزي ب--يك فرمان بميري و بسوزي 12 وگرنه مست خويشي همچو مستان ب--ره رفتن چه برخيزد ز مستان 13 بفرمان رو اگر داري مقامي- كه گر مستي نياري رفت گامي 14 كه هر عاشق كه بر فرمان نباشد اگر دردش بود درمان نباشد 1 چنين گفتند جمعي هم دياري ز لفظ -بوعلي رودباري 2- كه در حمام رفتم من يكي روز جواني تازه--- ديدم بس دلفروز 3 برخساره چو ماه اسمان بود به بالا همچو سرو بوستان بود 4 سر زلفش بپ--اي افكنده ديدم بر--وي او جهاني زنده ديدم 5 چو خورشيد رخش تابنده گشتي نگشتي اسمان تا بنده گشتي 6 بزلفش صد هزاران پيچ بودي اگر بودي درو جان-- هيچ بودي 7--- نظر مي-خواند بر رويش ز دو عين بلا و رنج خود چون از صحيحين 8 ولي دل گفت ازان دو چشم بيمار صحيحت كي شود اين رنج و تيمار 9 چو بيماريش در عين اوفتاد--ست ----------صحيحينم سقيمين اوفتاد--ست 10 بجان و دل خطش را خط روان بود بلي باشد روان چون روي ان بود 11 خطش سر سبزي باغ ارم داشت لب او سرخ روءي نيز هم داشت 12 ب---------دندان استخواني لولوش بود كه مرواريد كمتر هندوش بود 13 بكش اورده پاي ان سيم اندام نشسته از تكبر	222	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms214	false	-6253792966300437328	0	248	0	1148	1387	301	و زمين و عرش و كرسي به يكدم خورد از و ديگر چه پرسي 5135 هنوزش نعرها هل من مزيد است گر او را مينداني بايزيد است 0 image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0238png ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------و اينجا مست از يك مي توان شد به دريا-نوش كردن كي توان شد 5140 اگر تو مست عشق دلفروزي به يك فرمان بميري و بسوزي وگر --نه مست خويشي همچو هستان به ره رفتن چه برخيزد ز-مستان به فر-مان روا-گر داري مقاميك كه گر مستي نياري رفت گامي ----ه هر عاشق كه بر فرمان نباشد اگر-دردش بود درمان نباشد-- چنين گفتند جمعي هم دياري ز شيخ ابوعلي رودبار 929 كه در حمام رفتم من يكي روز جواني تازه رخ ديدم دل ا-فروز به رخساره چو ماه اسمان بود به بالا همچو سرو بوستان بود-- سر زلفش به پاي افگنده ديدم به روي او جهاني زنده ديدم-- چو خورشيد رخش تابنده گشتي نگشتي اسمان تا-بنده گشتي به زلفش صد هزاران پيچ بودي كه گر صد جان ربودي هيچ بودي 150ه نظر مي خواند از عنوان ان -عين بلاي خويش چون نقد از صحيحين-- ولي دل گفت ازان دو چشم بيمار صحيحت كي شود اين رنج و تيمار-- چو بيماريش در عين اوفتاده ست اوفتاده ستصحيحينت سقيمين اوفتاده ست به -جان و دل خطش را خط روان بود بلي باشد روان چون روي ان بود ---خطش سر-سبزي باغ ارم داشت لب او سرخ رويي نيز هم داشت 155ه 5155 به دندان استخوان كيبوش -بود كه مرواريد كمتر هندوش بود به -كش اورده پاي ان سيم-اندام نشسته از تكبر	214	6781146860128062936	960	1600.5	744	1294	74.18856048583984	176	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms223	true	-9023771887324004442	0	55	0	236	1277	300	حمام 14 يكي صوفي بخدمت ايستاده نظر بر روي ان برنا گشاده 15 زماني بر سرش ميريخت ابي زماني سرد مي ------------كردش شرابي 16 گهي دست و قفاي او بماليد گهي بر سنگ پاي او بماليد 17-- چو شد از شوخ پاك ان سيم اندام چو خورشيدي برون امد ز حمام 18 دويد ان صوفي	223	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms214	false	-6253792966300437328	249	301	1152	1387	1387	301	حمام--- يكي صوفي بخدمت ايستاده نظر بر روي ان برنا-گشاده زم---اني بر سرش ميريخت ابي زماني سرد مي زماني سرد ميكردش شرابي ----هي دست و قفاي او بماليد گهي بر سنگ پاي او بماليد 160ه چو شد از شوخ پاك ان سيم اندام چو خورشيدي برون امد ز حمام--- دويد ان صوفي-	214	6781146860128062936	218	392.0	169	250	87.19999694824219	47	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms223	true	-9023771887324004442	55	300	236	1277	1277	300	و او را دراورد براي خشك كردن ميزر اورد 19------------------------------------------- مصلي نماز انگاه خرسند ب--زير پاي ان دلخواه بفكند 20 پس انگه جامه اندر بر فكندش بخور عود در مجمر فكندش 21 گلاب اورد و پس بر روي او ريخت ذريره بر شكنج موي او بيخت 22 بزودي باد بيزن هم روان كرد چو بادي بر سر ان گل فشان كرد 23-- اگرچه خدمتش هر دم فزون بود ولي در-چشم ان زيبا زبون بود 24 زبان بگشاد صوفي گفت اي ماه چه ميخواهي تو زين صوفي گمراه 25 چه بايد تا پسندت ايد از من بگو كين خشم چندت ايد از من 26 بمن مي ننگري از ناز هرگز چه سازد با تو اين مسكين عاجز 27 ----------------------------------چو از صوفي پسر بشنيد اين راز بدو گفتا بمير ورستي از ناز 28 چو بشنيد اين سخن صوفي ازان ماه يكي اهي بكرد و مرد ناگاه 29 چنان --------------------------مرد از كمال عشق زود او كه گفتي در جهان هرگز نبود او 30 تو گر نتواني اي مسكين چنين رفت چگونه خواهي اندر ان------------------ زمين رفت 31 اگر تو اين چنين مردي برستي- وگر-نه تا قيامت پاي بستي 32 ب-اخر بوعلي او را كفن ساخت وز انجا رفت و---------- كار خويشتن ساخت 33 مگر ميرفت روزي بوعلي خوش ميان باديه تنها چو اتش 34 جوان را ديد با دلقي جگر خون رخي چون زعفران حالي دگرگون 35 بر شيخ امد و گفت ان جوانم كه از دعوي كشنده-- ان فلانم 36 بكشتم ان چنان مردي قوي را چنين-	223	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms215	false	-450007299039972408	0	240	0	1086	1352	301	و او رابر اورد براي خشك كردن ميزر اورد image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0235png مصلي نماز انگاه بفكند به زير پاي ان دلخواه بفگند--- پس انگه جامه اندر برفگ-ندش بخور عود بر مجمر فگندش ----لاب اورد-- پس بر روي او ريخت ذريره بر شكنج موي او بيخت 5--بزودي باد بيزن هم روان كرد چو بادي بر سر ان گل فشان كرد 5165 اگرچه خدمتش هر دم فزون بود ولي در چشم ان برنا------------ زبان بگشاد صوفي گفت-اي ماه چه ميخواهي تو زين صوفي گمراه--- چه بايد تا پسندت ايد از من بگو كين خشم چندت ايد از من---------------------------- چه سازد با تو اين مسكين عاجز به من ميننگري از ناز هرگزچه 5170 570 چو از صوفي پسر بشنيد اين راز بدو گفتا بمير ورستي از ناز ---چو بشنيد اين سخن صوفي ازان ماه يكي اهي بكرد و مرد ناگاه كه گفتي در جهان هرگز نبود او چنان مرد از كمال عشق زود او-كه گفتي در--------------------- تو گر نتواني اي مسكين چنين رفت چگونه خواهي اخر در چگونه خواهي اخر در زمين رفت--- اگر تو اين چنين مردي برستيو وگر نه تا قيامت پاي بستي 7 به اخر بوعلي او را كفن ساخت وز انجا رفت وز انجا رفت كار خويشتن ساخت--- مگر ميرفت روزي بوعلي خوش ميان باديه تنها چو اتش ---جوان را ديد با دلقي جگر-خون رخي چون زعفران حالي دگرگون ---بر شيخ امد و گفت ان جوانم كه از دعوي كشندهيا ان فلانم--- بكشتم ان چنان مردي قوي را كنون	215	6781146860128062936	905	1556.0	694	1183	76.50041961669922	193	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms224	true	-8922315091193670048	0	64	0	277	1285	300	گشتم كنون از بدخوءي را 37 كنون عهدي-ست با حق اين جوان را كه هر سالي كند حجي فلان را 38 براي او كنم حجي پياده دگر بر گور او باشم فتاده 39 دريغا مرد زر و زور بودم كمال او نديدم كور بودم 40 كنون هر دم ازان دردم دريغ--ست شبانروزي ازان مردم دريغ--ست 41 اگر تو ذره-- داري ازين درد زمان عشق	224	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms215	false	-450007299039972408	240	301	1086	1352	1352	301	گشتم چنين از بدخو-ي را 80ك-نون عهدي ست با حق اين جوان را كه هر سالي كند حجي فلان------ براي او كنم حجي پياده -گر بر-گور او باشم فتاده ---دريغا مرد زر و زور بودم كمال او نديدم كور بودم ك---نون هر دم ازان دردم دريغ است شبانروزي ازان مردم دريغ است 0- اگر تو ذرهاي داري ازين درد زمان عشق-	215	6781146860128062936	252	432.0	195	284	88.73239135742188	49	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms224	true	-8922315091193670048	64	300	277	1285	1285	300	بازي اين چنين گرد 42 چه مي-گويم تو چه مرد نبردي كه تو در عاشق- نه زن نه مردي 43 در------------------------------------------ين مجلس نياري جمع مردن مگو دل سوخته چون شمع مردن 44 ز پيش خويشتن بر بايدت خاست نيايد عاشقي با عافيت راست 1 مگر محمود با اعزاز ميشد ب--ره مردي دوالك باز ميشد 2 شهش گفتا كه اي طرار ره زن ترا ميبيند اينجا چشم درمن 3 ---كه بنشيني ميان خاك در راه دوالك بازي اموزي تو با شاه 4 دوالك باز گفتش --اي جهاندار برو بنشين چه ميخواهي ازين كار 5 نخواهد گشت چون پروانه با شمع دوالك بازي و كوس و علم جمع 6 مجرد گرد و پس اين پيشه ميكن وگر نه همچنين انديشه ميكن 7 درين منزل كه كس نه دل نه جان يافت كمال از پاك بازي ميتوان يافت 1 بصحرا رفت شيخ مهنه ناگاه گروهي گرم رو را ديد در راه 2 كه ميرفتند بر يك شيوه يك -----------جاي ازار پاي چرمين كرده در پاي 3 يكي را شاد بر گردن گر--------------فته بسي رندانش پيرامن گرفته 4 مگر پرسيد ان شيخ زمانه --كه كيست اين مرد گفتند اي يگانه 5 امير جمله- اهل قمار--ست كه او در پيشه- خود مرد كار--ست 6-- ازو پرسيد شيخ عالم افروز كه از چه يافتي اين ميري امروز 7 جوابش داد رند نانمازي كه من اين يافتم از پاك بازي 8 بزد يك نعره شيخ و گفت داني كه دارد پاك بازي را-	224	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms216	false	-4806160751224893375	0	213	0	1002	1467	302	بازي اين چنين گر- هه چه مي گويم تو چه مرد نبردي كه تو در عاشقي نه زن نه مردي image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0240png رين مجلس نياري جمع مردن مگر دل سوخته چون شمع مردن--- ز پيش خويشتن بر بايدت خاست نيايد عاشقي با عافيت راست --مگر محمود با اعزاز ميشد به ره مردي دوالك-باز ميشد-- شهش گفتا كه اي طرار ره-زن ترا ميبيند اينجا چشم درمن 5190 كه بنشيني ميان خاك در راه دوالكبا-زي اموزي تو با شاه-- دوالك باز گفتش كلاي جهاندار برو بنشين چه ميخواهي ازين كار-- نخواهد گشت چون پروانه با شمع دوالكب-ازي و كوس و علم جمع-- مجرد گرد و پس اين پيشه ميكن وگر نه همچنين انديشه ميكر 5195 به صحرا-------------------------------------------------------------رفت شيخ مهنه ناگاه گروهي گرم رو را ديد در راه --كه ميرفتند در يك شيوه يك جاي يوه يك جاي ازار پاي چرمين كرده در پاي-- يكي را شاد بر گردن گرفتهبس زگردن گرفته بسي رندانش پيرامن گرفته --مگر پرسيد ان شيخ زمانهكه كه كيست اين مرد گفتند اي يگانه-- امير جملها اهل قمار است كه او در پيشها خود مرد كار است 930 ازو پرسيد شيخ عالم افروز كه از چه يافتي اين ميري امروز-- جوابش داد رند نانمازي كه من اين يافتم از پاك-بازي-- بزد يك نعره شيخ و گفت داني كه باشد پاكب-ازي را	216	6781146860128062936	883	1552.0	687	1095	80.63926696777344	180	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms225	true	5489617375990510214	23	105	113	472	1295	300	بهش رو نيك بنگر با خبر باش بلا ميبارد اينجا بر حذر باش 12 اگر داري سر گردن نهادن براي جان فشاني تن نهادن 13 مسلم باشدت اين پاك بازي وگر نه ناقصي و نانمازي 14 اگر چون پاك بازان ميكني كار چو عيسي سوزني با خود بمگذار 15 اگر جز سوزني با تو بهم نيست جز ان سوزن حجابت بيش و كم نيست 1--- مگر يك روز مجنون----- فرصتي يافت بر ل-يلي نشستن رخصتي يافت 2 ز مجنون كرد ليلي خواستاري	225	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms216	false	-4806160751224893375	232	302	1127	1467	1467	302	بهش رو نيك بنگر با-خبر باش بلا ميبارد اينجا بر حذر باش ---اگر داري سر گردن نهادن براي جان-فشاني تن نهادن--- مسلم باشدت اين پاك-بازي وگر نه ناقصي و-نانمازي ---اگر چون پاك-بازان ميكني كار-چو عيسي سوزني با خود بمگذار ---اگر جز سوزني با تو بهم نيست جز ان سوزن حجابت بيش و كم نيست 5210 مگر------- مجنون روزي فرصتي يافت بر لييلي نشستن رخصتي يافت-- ز مجنون كرد ليلي خواستاري-	216	6781146860128062936	330	568.5	262	368	89.67391204833984	72	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms225	true	5489617375990510214	105	300	472	1295	1295	300	كه اي عاشق بياور تا چه داري 3 زبان بگشاد مجنون گفت -اي ماه نه ابم ماند در عشق تو نه چاه 4 ندارم در جگر ابي كه باشد نه در ديده شبي خوابي كه باشد 5-------------------------- چو عشقت كرد نقد عقل غارت كنون جانيست وز تو يك اشارت 6 اگر جان خواهي اينك ميدهم من يقين ميدان كه بي شك ميدهم من 7 زبان بگشاد ليلي دلاور كز اينت كي خرم چيزي بياور 8 يكي سوزن بلي--لي داد مجنون كه از دو كون اين دارم من اكنون 9 مرا در جمله- اقليم هستي همين نقدس--ت و ديگر تنگدستي 10 من اين نيز از براي ان نهادم كه در صحرا بسي مي اوفتادم 11 بسي در جست و جوي چون تو-دلدار شكستي همچو گل در پاي -----------------------------------من خار 12-- بدين سوزن من افتاده ب---ر جاي برون ميكردمي ان خار از پاي 13 چنين گفت ان زمان ليلي به مجنون كه اين ميجستم از تو تا ب--اكنون 14 اگر در عشق صادق بودهاي تو بدين سوزن چه لايق بودهاي تو 15 اگر در جستن چون من نگاري شود در پايت اي شوريده خاري 16 بس--------وزن ان برون كردن روا نيست وگر بيرون كني باري وفا نيست-	225	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms217	false	9213433661510513580	0	195	0	847	1343	301	كه اي عاشق بياور تا چه داري-- زبان بگشاد مجنون گفت لاي ماه نه ابم ماند-در عشق تو نه چاه-- ندارم در جگر ابي كه باشد نه در ديده شبي خوابي كه باشد كنون جاني ست وز تو يك اشارت چو عشقت كرد نقد عقل غارت كنون جانيست 25---------------اگر جان خواهي اينك ميدهم من يقين ميدان كه بي-شك ميدهم من-- زبان بگشاد ليلي دلاور كز اينت كي خرم چيزي بياور-- يكي سوزن به ليلي داد مجنون كه از دو كون اين دارم من اكنون-- مرا در جملها اقليم هستي همين نقد است و ديگر تنگدستي ---من اين نيز از براي ان نهادم كه در صحرا بسي مي-اوف-----------------تادم اي چون تو دلدار-شكستي همچو گل در پاي من خار 9330 بسي در جست و جوي چون تو دلدار 5220 بدين سوزن به هر وادي و هر جاي برون ميكردمي ان خار از پاي--- چنين گفت ان زمان ليلي به مجنون كه اين ميجستم از تو تا به اكنون--- اگر در عشق صادق بوديي- تو بدين سوزن چه لايق بود-يي تو--- اگر در جستن چون من نگاري شود در پايت اي شوريده خاري 5225 225 به سوزن ان برون كردن روا نيست وگر بيرون كني باري وفا نيست	217	6781146860128062936	729	1280.5	562	907	80.37486267089844	156	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms226	true	-5637333270851267691	1	112	3	463	1251	300	يكي خاري كه چندانش كمالست-- كه دايم چاوش راه وصال--ست 18 بسوزن ان برون كردن دريغست ترا جز--------- خون دل خوردن دريغ--ست 19 چو در پاي تو خار از بهر ما شد------------- گلي ميدان كه با تو در قبا شد 20------------------------------- كمي تو از درخت گل درين كار كه سالي بر اميد گل كشد خار 21 ز ليلي خار در پايت شكسته به از صد گل ز غيري دسته بسته ebkhsh 19 1 ششم فرزند امد------- دل پر اسرار ز الماس زبان گشته گهربار 2 پدر را گفت ان خواهم هميشه كه باشد كيميا سازيم پيشه 3 اگر يابم ب--علم كيميا راه---------- شوند از من جهاني كيميا خواه 4 گر ان	226	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms217	false	9213433661510513580	195	301	847	1343	1343	301	يكي خاري كه چندانش كمال است كه دايم چاوش راه وصال است به -سوزن ان برون كردن دريخ است كه عاشق جز به خون--- خوردن دريغ است image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0242png گلي ميدان كه با تو در قبا شد چو در پاي تو خاراز بهر ماشدگلي مي كمي تو از درخت گل درين كار كه سالي بر اميد گل كشد خار--- ز ليلي خار در پايت شكسته به از صد-گل ز غيري دسته بسته پسر------------------ امد ششم يك دل پر-اسرارز--الماس زبان گشته گهر----- پدر را گفت ان خواهم هميشهك-ه باشد كيميا-سازيم پيشه-- اگر يابم به علم كيميا راهشوند از مز شوند از من جهاني كيميا-خواه-- گر ان-	217	6781146860128062936	367	539.5	283	538	68.21561431884766	76	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms226	true	-5637333270851267691	112	300	463	1251	1251	300	دولت بيابم دين بيابم كه چون ان يك دهد دست اين بيابم 5- جهان پر ايمن- گردانم از خويش فقيران را غني گردانم از خويش 1 پدر گفتش كه حرصت غالب امد دلت زان كيميا را طالب امد 2 چه خواهي كرد دنياي دني را سراي مكر و جاي دشمني را 3 كه دنيا هست زالي هفت پرده براي صيد تو هر هفت كرده 4 همي بينم ز حرصت رفته ارام بيارام اي چو مرغ افتاده در دام 5 -كه مرغ حرص را خاك--ست دانه ز خاكش سيري ايد جاودانه 1 عطا گفت--ست ان مرد خراسان ك-------ه حيواني-ست با صد كوه يكسان 2 پس كوهي كه ان را قاف نام--ست مگر انجايگه او را مقام--ست 3-------------------------------------------------------------- بر او هفت صحرا پر گياه--ست پس او هفت دريا پيش راه--ست 4-- در انجا هست حيواني قوي تن كه او را نيست كاري جز كه خوردن 5 بيايد بامدادان پگاه او خورد ان هفت صحرا پر گياه او 6-------------------------------------------------------------------------- چو خالي كرد حالي هفت صحرا بياشامد بيك دم هفت دريا 7 چو فارغ گردد از خوردن بيكبار----- نخفتد شب دمي از رنج و تيمار 8 كه من فردا چه خواهم خورد-	226	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms218	false	-4405488664057975060	0	208	0	904	1320	301	دولت بيابم دين بيابم كه چون ان يك دهد دست اين بيابم 92 جهان پر ايمني گردانم از خويش فقيران را غني گردانم از خ----- پدر گفتش كه حرصت غالب امد دلت زان كيميا را طالب امد-- چه خواهي كرد دني-ي دني را سراي مكر و جاي دشمني را-- كه دنيي هست زالي هفت پرده براي صيد تو هر هفتك------ همي بينم ز حرصت رفته ارام بيارام اي چو مرغ افتا-ه در دام 90 كه مرغ حرص را خاك است دانه ز خاكش سيري ارد---------- عطا گفته ست ان مرد خراسان كه حير كه حيواني ست با صد كوه يكسان-- پس كوهي كه ان را قاف نام است مگر انجايگه او را مقام است به نام ان بس قوي حيوان هلوع است كه او را جمله بر خوردن ولوع است بر او هفت صحرا پر-گياه است پس او هفت دريا بيش راه است 220 در انجا هست حيواني قوي تن كه او را نيست كاري جز كه خوردن-- بيايد بامدادان پگاه او خورد ان هفت صحرا پر گياه او image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0239png نرا بياشامد به يك دم هفت دريا چو خالي كرد حالي هفت صحرا-بياشامد به--------------- چو فارغ گردد از خوردن به يك بار ز نخفتد شب دمي از رنج و تيمار ه تا--- فردا چه خواهم خورد	218	6781146860128062936	718	1211.5	548	955	75.18324279785156	148	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms227	true	4081420357157146727	1	97	6	414	1305	300	همه خوردم چه خواهم كرد اينجا 9 --دگر روز از براي او جهاندار كند صحرا و دريا پر دگر بار 10 چو حرص ادمي دارد كمالي خود ايمان نيستش بر حق تعالي 11 چگونه ذره -اتش سرافراز چو در هيزم فتد از پس رسد باز 12 ترا گر ذره-- حرص--ست امروز به پس مي باز خواهد رفت از سوز 13 ترا پس ان نكوتر گر بداني كه ابي بر سر اتش فشاني 14 وگر نه تو نه هشياري نه مستي بماني جاودان اتش پرستي 1--5 وگر يك جو حرامت در ميان--ست ب--هر يك جو عذابي جاودان--ست	227	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms218	false	-4405488664057975060	209	299	912	1310	1320	301	----خوردم چه خواهم كرد ا-نجا 525 دگر روز از براي او جهاندار-كند صحرا و دريا پر دگر بار--- چو حرص ادمي دارد كمالي خود ايمان نيستش بر حق تعالي--- چگونه ذرها اتش سرافراز چو در هيزم فتد از پس شود باز ترا----گر ذرهاي حرص است امروز به پس مي-باز خواهد رفت از سوز --------س ان نكوتر گر بداني كه ابي بر سر اتش فشاني 255وگر نه تو نه هشياري نه مستي بماني جاودان اتش پرستي 5255 وگر يك جو حرامت در ميان است به هر يك جو عذابي جاودان است	218	6781146860128062936	371	648.5	287	423	87.70685577392578	76	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms227	true	4081420357157146727	98	300	416	1305	1305	300	مگر روح الله ان شمع دل-فروز ب-گورستان گذر ميكرد يك روز 2 ز گوري ناله-- امد ب--گوشش دل از زاري ان امد ب--جوشش 3 دعا كرد ان زمان تا حق تعالي بيك-- دم زنده كردش چون خيالي 4- يكي پير خميده چون كماني سلامش گفت و ساكن شد زماني 5 مسيحش گفت پيرا كيستي تو چه وقتي مردي و كي زيستي تو 6 پ--------------------------س انگه گفت اي بحر پر اسرار منم حيان بن معبد چنين زار 7 هزار و هشتصد سال--ست اي پاك كه تا من مردهام افتاده در خاك 8 ازين سخ-------------------تي نياسودم زماني نديدم خويش را يك دم اماني 9-- مسيحش گفت اي شوريده خوابت چرا كردند چنديني عذابت 10 بدو گفت اين عذاب من كاليم--ست براي دانگي مال يتيم--ست 11 مسيحش گفت بي ايمان بمردي كه از دانگي تو چندين رنج بردي 12 چنين گفت او كه بر اسلام مردم كه چندين سال چندين رنج بردم 13 دعا كرد ان ز------------------------------------------مان عيسي پاكش كه تا خوش خفت و شد با زير خاكش 14 مسلمانان مسلماني گر اين--ست ندانم كانچه ميبينم چه دينست 15 گرت يك جو حرام ناصواب--ست هزار و هشتصد سالت عذاب--ست 16 وگر خود مال سر تا سر حرام--ست چگويم خود عذابت بر دوامست 17 عزيزا چون-	227	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms219	false	8778598967277240519	4	197	17	929	1374	301	مگر روح-الله ان شمع دلافروز بهگور----------------------- ز گوري نالهاي امد به گوشش دل از زاري ان امد به جوشش-- دعا كرد ان زمان تا حق تعالي به يك دم زنده كردش چون خيالي 60 يكي پير خميده چون كماني سلامش گفت و خامش شد زماني-------------------------- چه وقتي مردي و كي زيستي تو مسيحش گفت پيرا كيستي توچه وق س انگه گفت اي بحر پر-اسرار-منم حيان بن معبد چنين------- زار-------- سال است اي پاك كه تا من مردهام افتاده در خاك هزار و هشتصد سال است اي پاك تي نياسودم زماني نديدم خويش را يك-دم اماني 965 مسيحش گفت اي شوريده خوابت چرا كردند چنديني عذابت--- بدو گفت اين عذاب من كاليم است براي دانگي مال يتيم است--- مسيحش گفت بي-ايمان بمردي كه از دانگي تو چندين رنج بردي چ---نين گفت او كه بر اسلام مردم كه چندين سال چندين رنج بردم image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0244png دعاگفت ان زمان عيسي باكش كه تا-خوش خفت ديگر--- زير خاكش 29 مسلمانا- مسلماني گر اين است ندانم كانچه ميبينم چه دين است- گرت يك جو حرام ناصواب است هزار و هشتصد سالش عذاب است ا---گر خود مال سرتا--سر حرام است چگويم اين عقوبت بر دوام است- عزيزا چون	219	6781146860128062936	740	1221.5	578	1004	73.7051773071289	138	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms228	true	1023239028448744894	0	102	0	438	1231	300	وفاداري نداري غم خود خور چو غم خواري نداري 18 نداري هيچ گردن سر ميفراز حساب خصم از گردن بينداز 19- كه چون بر سر نداري عيسي پاك بسي بيني عذاب از خصم بي باك 20 نداني هيچ كار خويش كردن بجز عمرت كم و زر بيش كردن 21 نميداني كه تا تو سيم كوشي بغفلت عمر زرين ميفروشي 22 مكن زر جمع چون سيماب در-تاب كه خواهي گشت ناگه همچو سيماب 23 ازان زر بيشتر در زير خاك--ست كه از وي بيشتر مردم هلاك--ست 24- زري كان سنگ در كوه و كمر داشت بخيل از سنگ ان زر سخت تر داشت	228	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms219	false	8778598967277240519	197	296	929	1356	1374	301	وفاداري نداري غم خود خور چو غم خواري نداري ند---اري هيچ گردن سر ميفراز حساب خصم از گردن بينداز 520 كه چون بر سر نداري عيسي پاك بسي بيني عذاب--- خصم در خاك ند---اني هيچ كار خويش كردن بجز عمرت كم و زر بيش كردن نداني تو-- كه تا در سيم كوشي بغفلت عمر زرين ميفروشي--- مكن زر جمع چون سيماب در تاب كه خواهي گشت ناپيدا چو سيماب--- ازان زر بيشتر در زير خاك است كه از وي بيشتر مردم هلاك است 280 زري كان سنگ در كوه و كمر داشت بخيل از سنگ ان زر سخت-تر داشت	219	6781146860128062936	396	718.0	302	445	88.98876190185547	83	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms228	true	1023239028448744894	103	300	441	1231	1231	300	بده از مردمي صد گنج پيوس------ت ولي يك جو بمردي كم ده از دست 26 خسي كو نان ده امد از كسي -----------------به كه يك نان ده ز فرمان ده بسي به 27 ولي كشته شدن در پاي پيلان به از نان خوردن از دست بخيلان 1 چنين گفت-ست نوشروان عادل كه گر ميري ز درويشي قاتل 2 ترا بهتر بود ان زخم شمشير كه از نان فرومايه شوي سير 3 مشو با اهل دنيا در ستيزه كه مرداري-ست و مشتي كرم ريزه 4 بيك ره اهل دنيا در رياست چو كرمانند در عين نجاست 5 زر و سيم و قبول و كار و بارت نيايد در دم اخر ب--كارت 6 -----------------------------------------------اگر اخلاص باشد ان زمانت بك-ار ايد وگر-نه واي جانت 7 ب-----هر چيزي كه در دنيا كمال--ست يقين ميدان كه ان در دين وبال--ست 1 چنين داد--ست صاحب شرع فتوي كه هر كو يك سخن گويد ز دنيي 2 به پانصد سال- ره كان-را شمارست---------- ز جنت دور افتد اين چه كار--ست 3 ز دنيا يك سخن خود------------ چون بود ان كه--- گر افزون بود افزون بود ان 4 كسي كو عمر در دنيي ب--سر برد قوي مردي بود در دين اگر مرد 5 چو كشتي-	228	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms220	false	-4174211929122939677	8	216	36	907	1268	301	بده از مردمي صد گنج پيوست ول ست ولي يك جو بمردي كم ده از دست--- خسي كو نان ده امد از كسي به ده امد از كسي به كه يك نان ده ز فرمان ده بسي به ---ولي كشته شدن در پاي پيلان به از نان خوردن از دست بخيلان 5 چنين گفتهست نوشروان عاد- كه گر ميري ز درويشي قاتل-- ترا بهتر بود ان زخم شمشير كه از نان فرومايه شوي سير 0 مشو با اهل دنيا در ستيزه كه مردار است و مشتي كرم ريزه به يك ره اهل دنيا و- رياست چو كرمانند در عين نجاست-- زر و سيم و قبول و كار و بارت نيايد در دم اخر به كارت image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0241png 390اگر اخلاص باشد ان زمانت بهكار ايد وگر نه واي جانت 5290 به هر چيزي كه در دنيا كمال است يقين ميدان كه ان در دين وبال است چ--نين داده ست صاحب شرع فتوي كه هر كو يك سخن گويد ز دنيي-- به پانصد ساله ره كان را شمار است زجنت دو ز جنت دور افتد اين چه كار است چو------------- خود گويد سخن زو چون بود انوگرا و گر افزون بود افزون بود ان------ كو عمر در دنيي به سر برد-قوي مردي بود در دين اگر مرد --چو كشتي	220	6781146860128062936	731	1248.5	553	909	80.41804504394531	154	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms229	true	-5882268501763195282	0	84	0	359	1323	300	در ره دنيا تو خود را --خري باشي كه باشي گول و خود را 6 ز دنيي جز-پشيماني چه خيزد نميداني ز ناداني چه خيزد 1 چنين گفت--ست ان پاكيزه گوهر كه ديني دوست از سگ هست كمتر 2 چو مرداري-ست اين دنياي غدار-------- سگان هنگامه كرده گرد مردار 3- چو سگ زان سير شد بگذارد ان-را كه تا يك سگ دگر بردارد انرا 4 ذخيره -نهد او از هيچ روءي نينديشد ز فردا نيز موءي 5 ولي هر كس كه دنيا-جوي باشد هميشه	229	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms220	false	-4174211929122939677	216	301	907	1268	1268	301	در ره دنيا تو خود را نيابي با-ز در عقبي ---تو خود را-- ز دنيي جز پشيماني چه خيز- نميداني ز ناداني چه خيزد-- چنين گفته ست ان پاكيزه گوهر كه دنيي دوست از سگ هست كمتر كه م--رداري ست اين دنياي غدارسگان هنگ سگان هنگامه كرده گرد مردار 30 چو سگ زان سير شد بگذارد ان را كه تا يك سگ دگر بردارد ان را- ذخيره ننهد -و از هيچ رويي نينديشد ز فردا نيز مويي-- ولي هر كس كه دنيا جوي باشد هميشه-	220	6781146860128062936	323	531.0	247	377	85.6763916015625	59	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms229	true	-5882268501763195282	84	300	359	1323	1323	300	در طلب چون گوي باشد 6 چو گوءي ميدود دايم ز عادت كه تا يك دم كند دنيا زيادت 7 اميد عمر يك روزش نه وانگاه غم صد ساله بر جانش ب--يك راه 1 چنين گفت--ست عباسه كه ديني چو مرداريست- در گلخن ب--معني 2--- چو زين مردار شيران سير خوردند پلنگان امدند و قصد كردند 3 پلنگان چون بخوردند و رميدند سگان كرد و گرگان در رسيدند 4 چو اندك چيز- از وي بر سر امد كلاغ از هر سوءي جوقي در-امد 5 بخور--------------------------------------------دند ان كلاغان ان قدر --------نيز بماند اخر ازيشا---ن اندكي چيز 6 --جعل نيز امد و ان روث و ان خون بگردانيد هر سوءي دگرگون 7 چو ماند استخواني بي كبابي درو تابد بگرمي افتابي 8 ازو اندك قدر چربي برايد بسي مور از همه سوءي در-ايد 9 چو ان موران خورند ان چربي انگاه بماند استخواني خشك بر راه 10 چنين گفت او كه شاهانند شيران ز بعد او پلنگانند اميران 11-- سگ و گرگند اعو-نان ايشان كلاغانند شاگردان اعوان 12 جعل ان عامل مالست-- در كار وليكن مور باشند- اهل بازار 13 عزيزا ميندانم تو چه نامي ببين تا-تو ازينها خود- كدامي 14 همه دنيا چو مرداريست اي دوست وزو م-ردارتر انك از پي اوست 15 كسي كو از پي مردار باشد ز مرداري بتر صد بار باشد --1 چنين-	229	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms221	false	7052946853163982104	0	220	0	1017	1383	301	در طلب چون گوي باشد-- چو گويي ميدود دايم ز عادت كه تا يك دم كند دنيا زيادت-- اميد عمر يك روزش نه وانگا ف-م صد ساله بر جانش به يك راه 3 چنين گفته ست عباسه كه دنيي چو مرداري ست در گلخن به معني 5305 چو زين مردار شيران سير خوردند پلنگان امدند و قصد كردند-- پلنگان چون بخوردند و رميدند سگان كرد و گرگان در رسيدند-- چو اندك چيزي از وي بر سر امد كلاغ از هر سويي جوقي در امد image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0246png بخوردند ان كلاغان ان قدر نيز قدر نيز بماند از روث وز خون اندكي چيز 310 جعل نيز امد و ان روث و ان خون بگردانيد هر سويي دگرگون --چو ماند استخواني بي-كبابي درو تابد بگرمي افتابي-- ازو اندك قدر چربي برايد بسي مور از همه سويي در ايد چو-- ان موران خورند ان چربي انگاه بماند استخواني خشك بر راه--- چنين گفت او كه شاهانند شيران ز بعد ان پلنگانند اميران 5315 سگ و گرگند اعوانان ايشان كلاغانند شاگردان اعوان ---جعل ان عامل مال است در كار گر ان جمله موران اهل بازار 0- عزيزا ميندانم تا چه نامي ببين تا تو ازين قوم از كدامي ---همه دنيا چو مرداريست اي دوست وزان مردارتر انك از پي اوست--- كسي كو از پي مردار باشد ز مرداري بتر صد بار باشد 930 چنين	221	6781146860128062936	875	1548.5	679	1046	83.65200805664062	165	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms230	true	-7267794829187416453	0	79	0	345	1219	300	كردند اصحاب ولايت ز لفظ جعفر صادق روايت 2 كه ويراني-ست اين دنياي مردار وزو ويران تر-------------------ست ان دل بصد بار 3 كه او ويرانه دنيا گزيند كه تا در مسند دنيا نشيند 4 وليكن هست عقبي جاي معمور وزو معمورتر ان دل كه از نور 5 نخواهد جز بع-قبي در عمارت شود قانع دهد دنيا بغارت 1-- مگر يحيي --معاذ ان مرد محرم ب--راهي بر دهي بگذشت خرم 2 يكي گفتش كه هست اين ده دهي خوش زبان	230	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms221	false	7052946853163982104	220	299	1017	1372	1383	301	كردند اصحاب ولايت ز لفظ جعفر صادقر------- كه ويراني ست اين دنياي مردار وزو ويران تر است وزو ويران تر است ان دل بصد بار --كه او معموري دنيا گزيند دمي-- در مسند غفلت نشيند-- وليكن هست عقبي جاي معمور وزو معمورتر ان دل كه از نور-- نخواهد جزبه عقبي در عمارت شود قانع دهد دنيي بغارت 925 مگر يحيي المعاذ ان مرد محرم به راهي بر دهي بگذشت خرم-- يكي گفتش كه هست اين ده دهي خوش زبان	221	6781146860128062936	309	528.5	238	372	83.06451416015625	62	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms230	true	-7267794829187416453	79	300	345	1219	1219	300	بگشاد يحيي همچو اتش 3 كزين خوشتر دل مردي-ست بالغ كه هست او از ده- خوش سخت فارغ 1 --------------------------------------------يكي پرسيد ازان داناي فتوي كه چه بهتر بود از مال دنيي 2 چنين گفت او كه مالي كان نباشد كه گر باشد بجز تاوان نباشد 3 كه گر مالي ز دنيا افتد اغاز ترا ان مال دارد از خدا باز 4 ولي كي ارزد ان مال جهاني كه از حق باز ماني تو زماني 5---------------------------- چو از حق باز ميدارد ترا مال پس ان بهتر كه نبود در همه حال 6 --------ترا چون عيش دنيا راه زن شد كجا در دين تواني بت شكن شد 7 همه عمرت شب--ست اي خفته -راه نه از روزي نه از بيداري اگاه 8 چو روزت صبح گرداند بزودي كه تو در عشق بازي با كه --------------------------------بودي 9 هر-- ان ساعت كه نه در عشق ديني --------حريف اژدهاي اتشيني 1 يكي شه زاده خورشيد فر بود كه بيناءي دو چشم پدر بود 2 مگر ان شاه بهر شاه زاده عروسي خواست داد حسن داده 3 بخوبي در همه عالم مثل بود سر خوبان نقاش ازل بود -4 سراءي را مزين كرد ان شاه سراءي نه بهشتي بهر ان ماه 5 سراءي پاي تا سر حور در حور ز بس مهر و ز بس مه نور در نور 6 ز-------------------------------------------------------------- بس شمع معنبر روي در روي-	230	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms222	false	-2855939927910163423	0	221	0	966	1341	302	بگشاد يحيي همچو اتش-- كزين خوشتر دل مردي ست بالغ كه هست او-از دهي خوش سخت فارغ image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0243png يكي پرسيد ازان داناي فتوي كه چه بهتر بود از مال دنيي-- چنين گفت او كه مالي كان نباشد ا--گر باشد بجز تاوان نباشد 3ا---گر مالي ز دنيا افتد اغاز ترا ان مال دارد از خدا باز-- ولي كي ارزد ان مال جهاني كه از حق باز ماني تو زماني پس ان بهتر كه نبود در همه حال چو از حق باز ميدارد ترا-مال پس ان بهتر كه كجا در دين تواني بتشكن شد ترا چون عيش دنيا راه زن شد كجا در دين تواني ه------------مه عمرت شب است اي خفتها راه نه از روزي نه از بيداري اگاه-- كه روز عشقبا----------------------------زي با كه بودي 5335 ترا معلوم خواهد شد به زودي كه روز عشقبازي ب اگر در عشق نه خلوت نشينيحريف ي شهزادها------------------ خورشيد-فر بود كه بينايي دو چشم پدر بود-- مگر ان شاه بهر شاهز-اده عروسي خواست داد خسن داده به خوبي در همه عالم مثل بود سر خوبان نقاش ازل بود 340سرايي را مزين كرد ان شاه سرايي نه بهشتي بهر ان ماه ردر ---------------------حور ز بس مهر و زب-س مه نور در نور سرايي پاي تا سر حور در حور اي در روي معين گشته ان شب موي در موي ز بس شمع معنبر روي در روي	222	6781146860128062936	698	1180.5	529	1065	65.53990936279297	152	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms231	true	5445038861215562598	0	90	0	367	1262	300	معين گشته ان شب موي در موي 7 ز بحر شعر وصوت رود هر دم- خروش بحر و رود افتاده در هم 8 ز س------------------------وق سبع الوانش اتفاقا خجل سبع سموات طباقا 9-- عروسي اين چنين جشني چنين خوش چنين جمعي همه زيبا و دلكش 10 نش--سته منتظر يك خلد پر حور كه تا شه زاده كي ايد بدان سور 11 مگر از شادءي ان شاه ز--اده نشسته بود با جمعي ب--باده 12 ز بس كان شب ب--شادي كرد مينوش وجودش بر دل او شد فراموش 13------------------------------------------- بجست از جاي	231	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms222	false	-2855939927910163423	207	301	913	1339	1341	302	معين گشته ان شب موي در موي-- ز بس شمع معنبر روي در روي خروش بحر و رود افتاد- در هم ز بحر شعر و صوت رود هر دم ز شوق سبع الوانش اتفاقا خجل سبع سموات طباقا 340 عروسي اين چنين جشني چنين خوش چنين جمعي همه زيبا و دلكش 5345 نشسته منتظر يك خلد پر-حور كه تا شهز-اده كي ايد دران سور ساد-----------ي ان شب شاهزاده نشسته بود با جمعي به باده ز--- بس كان شب به شادي كرد مينوش وجودش بر دل وي شد فراموش image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0248png بجست از جاي	222	6781146860128062936	309	512.5	231	445	69.43820190429688	62	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms231	true	5445038861215562598	91	300	376	1262	1262	300	در بر خيال ان عروس افتاده در سر 14 دران غوغا ز مستي شد سواره براند او از در دروازه باره 15 نه پيدا بود در پيشش طريقي نه همبر در ركاب او رفيقي 16 مگر از دور ديري ديد عالي منور از چراغ او را حوالي 17 چنان پنداشت ان سرمست مهجور كه ان قصر عروس اوست از دور 18 ولي ان دخمه گبران كرده بودند كه از هر سوي خيلي مرده بودند 19 دران دخمه چراغي چند ميسوخت دل اتش پرستان مي بر افروخت 20 نهاده بود پيش دخمه تختي بدان تخت اوفتاده شوربختي 21 يكي زن بود- پوشيده كفن را چو شه زاده بديد از دور زن را 22 چنان پنداشت از مستي باده كه ا-ينست ان عروس شاه زاده 23 ز مستي پاي از سر ميندانست ره بام از ره در ميندانست 24 كفن از روي ان نو مرده برداشت محل شهوتش را پرده برداشت 25 چو زير اهنگ را در پرده افكند زبان را در دهان مرده افكند 26 شبي در صحبتش بگذاشت تا روز خوشي لب بر لبش ميداشت تا روز 27 همه شب منتظر صد ماه پيكر نشسته تا كي ايد شاه از در 28 چو ناپيدا شد ان شه زاد عالي پدر را زو خبر دادند حالي 29 پدر بر خاست-	231	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms223	false	-3327673861270175840	1	184	7	835	1378	301	در بر خيال ان عروس اف 9د------------ران غوغا-ز مستي شد سواره براند از بارها دروازه باره--- نه پيدا بود در پيشش طريقي نه همبر در ركاب او رفيقي--- مگر از دور ديري ديد عالي منور از چراغ او--- حوالي--- چنان پنداشت ان سرمست مهجور كه ان قصر عروس اوست از دور--- ولي ان دخمه گبران كرده بودند كه از هر سوي خيلي مرده بودند 300دران دخمه چراغي چند ميسوخت دل اتش پرستان ميبر--افروخت--- نهاده بود پيش دخمه تختي بدان تخت اوفتاده شوربختي--- يكي زن داشت پوشيده كفن را چو شه زاده بديد از دور زن را--- چنان پنداشت از مستي باده كه ان است او عروس شاه-زاده ز م---ستي پاي از سر ميندانست ره بام و- ره در ميندانست 260كفن از روي ان نو-مرده برداشت محل شهوتش را پرده برداشت--- چو زير اهنگ را در پرده افگند زبان را در دهان مرده افگند--- شبي در صحبتش بگذاشت تا روز خوشي لب بر لبش ميداشت تا روز--- همه شب منتظر صد ماه پيكر نشسته تا-كي ايد شاه از در--- چو ناپيدا شد ان شه-زاد عالي پدر را زو خبر دادند حالي 5 -پدر بر-خاست	223	6781146860128062936	796	1427.5	618	889	89.53881072998047	175	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms232	true	2273476453960953720	0	140	0	597	1306	300	با خيلي سواران ب--صحرا رفت همچون بيقراران 30 همه اركان دولت در رسيدند ز دور ان اسپ شهزاده بديدند 31 پدر چون ديد اسپ شاه زاده نهاد انجا رخ انگه-- شد پياده 32 پسر را ديد با ان مرده بر تخت ب--دلداري كشيده در برش سخت 33 چو خسرو با سپاه او را چنان ديد تو گفتي اتشي در قعر جان ديد 34 پسر چون پاره-- با خويش امد شهش با لشكري در پيش امد 35 گشاد از خواب مستي چشم حالي بديد ان خلوت و ان جاي خالي 36 گرفته مرده-- را-تنگ در بر ستاده بر سر او شاه و لشكر 37 بجاي اورد انچ افتاده بودش همي بايست مرگ خويش زودش 38 چو الحق قصه ناكامش افتاد ز خجلت لرزه بر اندامش افتاد 39 همه ان بود ميلش از دل پاك كه بشكافد زمين او را كند خاك	232	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms223	false	-3327673861270175840	184	301	835	1378	1378	301	با-خيل- سواران به صحرا رفت همچون بيقراران ه---مه اركان دولت در رسيدند ز دور ان اسپ شهزاده بديدند--- پدر چون ديد اسب شاه-زاده بد---انجا رخ نهاد و شد پياده ---پسر را ديد با ان مرده بر تخت به دلداري كشيده در برش سخت--- چو خسرو با سپاه او را چنان ديد تو-گفتي اتشي در قعر جان ديد 30 پسر چون پارهاي با خويش امد شهش با لشكري در پيش امد--- گشاد از خواب مستي چشم حالي بديد ان خلوت و ان جاي خالي--- گرفته مردهاي را تنگ در بر ستاده بر سر او شاه و لشكر به -جاي اورد انچ افتاده بودش همي بايست مرگ خويش زودش image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0245png ك--------------------------------------كه بشكافد زمين او را كند خاك-	223	6781146860128062936	475	802.5	365	608	78.125	101	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms232	true	2273476453960953720	126	298	542	1302	1306	300	همه ان بود ميلش از دل پاك كه بشكافد زمين او را كند خاك 40 وليكن كار چون افتاده بودش نبود از خجلت و تشوير سودش 41 مرا هم هست صبر اي مرد غم خور كه تا ايد ب--بالين تو لشكر 42 دران ساعت بداني و به بيني كه با كه كرده-- اين هم نشيني 43 چو ابر-هيم در دين بت شكن باش بتان ازري را راه زن باش 44 كه ابر-هيم چون اهنگ ان كرد خداوند جهانش امتحان كرد 45 ترا گر امتحان خواهند كردن نگونسار جهان خواهند كردن 1 نوشته در قصص اينم عيان بود كه ابر-هيم پيغامبر چنان بود 2 كه بودي چل هزارش از غلامان سگي ان هر غلامي را بفرمان 3 قلاده جمله را زرين وليكن شمار گوسفندش نيست ممكن 4 ملايك چشم بر كارش گشا------دند ز كارش در گماني اوفتادند 5 كه او مشغول چندين گوسفند--ست خدا ميگويد او پاك و بلند--ست 6 گر او مستغرق رب جليل--ست بنگذارد خليلي چون خليل--ست 7 بجبريل امين حق گفت بر-خيز به پيش او زبان ز اواز كن تيز	232	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms224	false	-8558484658445644477	1	154	4	719	1410	301	همه ان بود ميلش از دل پاك ----------------------------------يكن كار چون افتاده بودش نبود از خجلت و تشوير سودش--- مرا هم هست صبر اي مرد مخم-ور كه تا ايد به بالين تو ان نور- دران ساعت بداني و ب--بيني كه با-كه كردهاي اين هم نشيني--- چو ابراهيم در دين بت-شكن باش بتان ازري را راه-زن باش -38كه ابراهيم چون اهنگ ان كرد خداوند جهانش امتحان كرد را-----گر امتحان خواهند كردن-نگونسار جهان خواهند كردن نب--شته در قصص پيشم عيان بود كه ابراهيم پيغامبر چنان بود ه--- بودي چل هزارش از غلامان-سگي ان هر غلامي را بفرمان ---لاده جمله را زرين وليكن شمار گوسفندش نيست ممكن 38ملايك چشم بر كارش گشادند شادند ز كارش در گماني اوفتادند-- كه او مشغول چندين گوسفند است خدا ميگويد او پاك و بلند است كه --او مستغرق رب جليل است بنگذارد خلالي چون خليل است به جبريل امين حق گفت بر خيز به پيش او زبان ز اواز كن تيز	224	6781146860128062936	666	1159.5	523	782	85.1662368774414	128	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms233	true	3109043863459093812	0	143	0	632	1316	300	تا چون بيني او را در ره ما چه زو بيني به پيش درگه ما 9 چو مردي گشت روح القدس محسوس ب--اوازي خوش الحان گفت قدوس 10 خليل الله چون بشنيدش اواز ز- پاي افتاد گفتي ان سرافراز 11 بدو بخشيد ثلثي گوسفندان بدو گفت اي دواي دردمندان 12 بگو يكبار ديگر نام ي--------ارم كه اين نام--ست دايم غم گسارم 13 دگر ره گفت روح القد-س انگاه دگر ره اوفتاد از شوق در راه 14 بدو بخشيد ان تاج بلندان دوم ثلث--------------ي كه بود از گوسفندان 15 دگر ره گفت نام حق دگر ------------------------بار بگو چون به ازين نبود دگر------------------------- كار 16 دگر ره گفت قدوسي با--واز دگر ره بيخود-ش افتاد اغاز 17 بدو بخشيد يكسر گوسفندان كم از ميشي همي نگذاشت چندان 18 درامد جبرءيل و گفت اي پاك منم روح القدس در عالم خاك 19 مرا اين گوسفندان نيست در	233	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms224	false	-8558484658445644477	162	301	748	1410	1410	301	تا چون بيني او را در ره ما چه زو بيني به پين ---------------دي گشت روح القدس محسوس به اوازي خوش الحان گفت قدوس ليل-----الله چون بشنيدش اواز به پاي افتاد گفتي ان سرافراز ----دو بخشيد ثلثي گوسفندان بدو گفت-اي پناه دردمندان ---بگو يكبار ديگر نام يارم ام يارم كه اين نام است دايم غم گسارم--- دگر ره گفت---- القدوس انگاه گر- ره اوفتاد از شوق در را-- 5 بدو بخشيد ان تاج بلندان و-م ثلثاي ك اندوم ثلءي كه بود از گوسفندان image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0250png گر بار بگو چون به ازين نبود دگر كار دگرره گفت نام حق دگر بار--- دگر ره گفت قدوسي به اواز دگر ره بيخوديش افتاد اغاز--- بدو بخشيد يكسر گوسفندان كم از ميشي بود نگذاشت چندان در --امد جبرءيل و گفت اي پاك متم روح القدس در قالب خاك 30مرا--اين گوسفندان نيست در-	224	6781146860128062936	529	890.0	410	712	74.2977523803711	98	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms233	true	3109043863459093812	143	300	632	1316	1316	300	خور تراست اين جمله اي پاك مطهر 20 كه جبريل امين در هيچ بابي نبود-ست ارزومند كبابي 21 خليلش گفت اگاهي ازين راز كه چيزي داده نستانم ز كس باز 22 بدو جبريل گفت از من شباني نيايد من كنون رفتم تو داني 23 خليلش گفت من نيز اين همه پاك رهاك-ردم رها كردي تو بي باك 24 خطاب امد ز حق سوي ملايك ----كه هان چون بود ابر-هيم مالك 25 كه چون جبريل نام ما ندا كرد ب--نام ما همه نقدي فدا كرد 26 يقين تان شد كه او جز بنده نبود بما زنده ب--مالي زنده نبود 27 ملايك باز گفتند اي خداون----د مگر دل زندگي دارد بفرزند 28 پس انگه كرد حق از راه خوابش- بتسليم پسر كشتن خطابش 29 --پسر را چون براي كشتن اورد زمين را چون فلك در گشتن اورد 30 برامد از ملايك بانگ و فرياد كه او از مال و فرزند--ست ازاد 31 وليكن ايمني او ب-خويش--ست بسي ان زندگي-	233	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms225	false	4420278235736291683	0	145	0	672	1375	301	خور تراست اين جمله اي پاك مطهر--- كه جبريل امين در هيچ بابي نبودهست ارزومند كبابي--- خليلش گفت اگاهي ازين راز كه چيزي داده نستانم ز-كس باز--- بدو جبريل گفت از من شباني نيايد من كنون رفتم تو داني--- خليلش گفت من نيز اين همه پاك رها كردم رها كردم همه شاك 9405 خطاب امد ز حق سوي ملايك لايككه هان چون بود ابراهيم مالك ---كه چون جبريل نام ما ندا-كرد به نام ما همه چيزي فدا-كرد--- يقين-تان شد كه او جز بنده نبود بما زنده به مالي زنده نبود--- ملايك باز گفتند اي خداوندمگرد مگر دلزن-دگي دارد بفرزند--- پس انگه كرد حق از راه خوابشب بتسليم پسرك-شتن خطابش 5410 پسر را چون براي كشتن اورد زمين را چون فلك در گشتن اورد--- برامد از ملايك بانگ و فرياد كه او از مال و فرزند است ازاد--- وليكن ايمني او بهخويش است بسي ان زندگي	225	6781146860128062936	625	1087.5	489	708	88.2768325805664	126	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms234	true	-2808968128880740195	0	159	0	679	1286	300	از جمله بيش--ست 32 چنان تقدير رفت از غيب دانش كه در اتش كنند از امتحانش 33 باخر چون ب--اتش شد گرفتار در-امد جبرء-يل از اوج اسرار 34- كه هان در خواه هر حاجت كه داري بتو گفتا ندارم چون نه ياري 35 اگر از غير حاجت خواه باشم پس از اغيار اين درگاه باشم 36 من از غم- فارغم بشنو سخن راست خدا داند كند انچش بود خواست 37 ملايك چون مقام او بديدند ز صدق او خروشي بر-كشيدند 38 كالهي پاك جسم و پاك جان--ست بهر چش ازمودي بيش ازان--ست 39 چ--نان در حكم تو ديديم نرمش كه اتش سرد شد از عشق گرمش 40------------------------------------------- بهشتي گشت--- دوزخ از دل او زهي خلت كه امد حاصل او 41 گرش خواني خليل خويش شايد گرش جلوه دهي زين بيش شايد 42 گر از دين خليلت رهبري نيست ترا پس جز طريق ازري نيست 43 گرت بي سيميس--ت و بي زري هم ترا نمروديس--ت و ازري هم 44 عجب	234	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms225	false	4420278235736291683	145	301	672	1375	1375	301	از جمله بيش است چ---نان تقدير رفت از غيب دانش كه در اتش ك-ند از امتحانش به -اخر چون به اتش شد گرفتار در امد جبرثايل از اوج اسرار 415 كه هان در خواه هر حاجت كه داري بتو گفتا ندارم چون براري----- اگر از غير حاجتخ-واه باشم پس از اغيار اين درگاه باشم--- من از خود فارغم بشنو سخن راست خدا داند كند انچش بود خواست--- ملايك چون مقام او بديدند ز صدق او خروشي بر كشيدند 5---الهي پاك جسم و پاك جان است بهر چش ازمودي بيش ازان است 220ه چنان در حكي تو ديديم نرمش كز اتش سرد شد از عشق گرمش image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0247png بهشتي گشت در دوزخ--- دل ا- زهي خلت كه امد حاصل او --------واني خليل خويش شايد گرش جلوه دهي زين بيش شايد--- گر از دين خليلت رهبري نيست ترا پس جز طريق ازري نيست--- گرت بي سيمي است و بي-زري هم ترا نمرودي است و ازري هم 42عجب--	225	6781146860128062936	609	1043.5	466	744	81.8548355102539	120	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms234	true	-2808968128880740195	159	299	679	1283	1286	300	داري كه نمرودي چنان شد كه بهر حرب حق بر اسمان شد 45 كه گر كاريت ناگه كوژ گردد دلت نمرود ره ان روز گردد 46 چنان در چشم ايد خشم و كينهت كه بر گردون رسد صندوق سينهت 47 ترا چون كر گس و صندوق هم هست بنم-----روديت در عالم علم هست 48 چو هر دم ميرسد صد تير انكار چو نمرودت بدين گردنده پرگار 49-------------------------------------------------------------------------------------------------- تو پس در كار خود نمرود خويشي بنيك و بد زيان و سود خويشي 50 توءي در بند افزوني بمانده ملايك غرق بيچوني بمانده 51 چوع------------------------مرت رفت اخر چون كني تو كه بنشستي كه زر افزون كني تو 52 همه عمرت زيان بود--ست اي دوست كه تا يك جو زرت سود-ست اي دوست 53 -چو همت جاي مردي يك قراضهست-- بسي كم از زنان مستحاضهست 54 توانگر را پيمبر مرده خواندهست كسي كو	234	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms226	false	-4306560805509126391	0	151	0	667	1393	301	داري كه نمرودي چنان شد كه بهر حرب حق بر اسمان شد 5425 اگر كاريت ناگه كوز گردد دلت نمرود ره ان روز گردد چ---نان در جوش ايد كبر و كينهت كه بر گردون رسد صندوق سينهت--- ترا چون كرك-س و صندوق هم هست به به نمروديت در عالم علم هست ---چو هر دم ميرسد صد تير انكار -ز نمرودت بدين گردنده پرگار 33هنوز ان خوي نمرودت به جاي است ت به جاي است بعينه حرب كردن با خداي است به نيك و بد زيان و سود خويشي تو پس در كار خود نمرود خويشيبه ني--------------------------------------------------- ملايك غرق بيچوني بمانده تويي در بند افزوني بمانده چو عمرت رفت اخر چون كني تو كه بنشستي كه در افزون كني تو--- همه عمرت زيان بود است اي دوست كه تا-يك جو-زرت سوداست اي دوست 330 چو همت جاي مردي يك قراضهستبس بسي كم از زنان مستحاضهست--- توانگر را پيمبر مرده خواندهست كسي كو	226	6781146860128062936	500	866.5	385	737	67.84260559082031	104	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms235	true	8047429520133144020	0	139	0	625	1267	300	دارد مرده ماندهست 55 چو سگ از پس مكن چندين جهاني كه اين سگ را تمامست استخواني 56 ترا اين نفس همچون گبر زردشت ب--زير پاي ناگه خواهدت كشت 57 بكاري گر نميداريش مشغول شوي از دست او از كار معزول 1--- پسر را گفت حلاج نكوكار بچيزي نفس را مشغول ميدار 2 وگرنه او ترا معزول دارد ب--صد ناكردني مشغول دارد 3 ----------------------------------------------كه تو در ره نه-- مرد قوي ذات كه تنها دم تواني زد ب--ميقات 4 ترا تا نفس ميماند خيالي بود در مولشش دايم كمالي 5 اگر اين سگ زماني سير گردد عجب اين--ست كاينجا شير گردد 6-- شكم چون سير گردد يك زمانش به غيبت گرسنه گردد زبانش 7 چو تيغي تيز بگشايد زباني بغ--يبت ميكشد خلق جهاني 8 بسي گرچه فرو گوءي ب--گوشش -----نياري كرد يك ساعت خموشش 1-------------------------------------------------- چنين نقل--ست در توراة كان	235	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms226	false	-4306560805509126391	155	301	680	1393	1393	301	دارد مرده ماندهست سگ حرصت چه گرداند جه-------اني كه اين سگ را تمام-- است --------ترا اين نفس همچون گبر زردشت به زير پاي ناگه خواهدت كشت به -كاري گر نگردانيش مشغول شوي از شغلهاي --خويش معزول 330ه پسر را گفت حلاج نكوكار بچيزي نفس را مشغول ميدار ----رنه او ترا معزول دارد به صد ناكردني مشغول دارد 0 image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0252png كه تو در ره نهاي مرد قوي ذات كزي-نها دم تواني زد به ميقات --ترا تا-نفس ميماند خيالي بود مشغولياش دايم كمالي-- اگر اين سگ زماني سير گردد عجب اين است كاينجا شير گردد 220 شكم چون سير گردد يك زمانش به غيبت گرسنه گردد زبانش-- چو تيغي تيز بگشايد زباني به غيبت ميكشد خلق جهاني-- بسي گرچه فرو گويي به گوشش نيار نياري كرد يك ساعت خموشش به غيبت هركه بگشايد زباني رسد هر ساعت از غيبش زياني چنين نقل است در توريت كمان	226	6781146860128062936	537	869.5	417	747	71.8875503540039	94	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms235	true	8047429520133144020	139	300	625	1267	1267	300	كس كه او غيبت كند -انگاه ازان پس 2 ا-زان توبه كند اخر كسي اوست كه در صحن بهشتش ره دهد دوست 3 وگر خود توبه نكند اولين كس كه در دوزخ رود او باشد و بس 4 اگر تيغ زبانش چون زبانه شود چون رمح خطي راست خانه 5 نشان راستي دل بود ان كه دل را اولين منزل بود ان 6 درين مجلس بزرگان جهان را چو خاموشي شرابي نيست جان را 1 -بزرگي بود ميگفت و شنود او بسي گرد جهان گرديده بود او 2 يكي گفتش كه اي داناي دمساز كر-------ا ديدي كزو گوءي سخن باز 3 چنين گفت او كه گشتم هفت اقليم نديدم در جهان جز يك كس و نيم 4 يكي ان بود مانده در پسي او--- كه نه نيك و نه بد گفت از كسي او 5 ولكين نيمه-- ان بود كز عز بجز نيكو نگفت از خلق هرگز 6 ترا تاني-ك و بد همراه باشد نه دل بينا نه جان اگاه باشد-	235	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms227	false	4419972503336779905	0	150	0	618	1329	301	كس كه او غيبت كند وانگاه ازان پس 50 ازان توبت كند اخر كسي اوست كه در صحن بهشتش ره دهد دوست-- وگر خود توبه نكند اولين كس كه در دوزخ شود او باشد و بس-- اگر تيغ زبانش چون زبانه شود چون رمح خطي راست خانه ا----ن راستي دل بود ان كه دل را اولين منزل بود ان-- درين مجلس بزرگان جهان--- چو خاموشي شرابي نيست جان را 455بزرگي بود ميگفت و شنود او بسي گرد ج -------------------يكي گفتش كه اي داناي دمساز كرا دي كرا ديدي كزو گويي سخن باز-- چنين گفت او كه گشتم هفت اقليم نديدم در جهان جز يك كس و نيم --يكي ان بود مانده در پسي او كه كه نه نيك و نه بد گفت از كسي او وليك--ن نيمهاي ان بود كز عز-بجز نيكو نگفت از خل 0 5260- ترا تا نيك و بد همراه باشد نه دل بينا-نه جان اگاه باشد	227	6781146860128062936	578	1048.0	437	659	87.70864868164062	130	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms236	true	-561882113993625160	1	162	2	671	1223	300	وليكن چون نه اين ماند نه انت ب--سر قدس مشغول--ست جانت ebkhsh 20 1 پسر گفتش كه درويشي بسيار بسي باشد كه ارد كافري بار 2 بزر چون دين و دنيا ميشود راست ز حق هم كيميا هم زر توان خواست 1 پدر گفتش كه چون زر سايه افكند ترا از گوهر و از پايه افكند 2--- نيايد دنيي و د-ين راست هر دو ز حق ميدان كه نتوان خواست هر دو 1 يكي شيخي نكو دل صاحب اسرار شبانگاهي برون امد ب--بازار 2 كه لختي تره برچيند ز راهي كه گر سنگيش مي بد گاه گاهي 3 يكي ترسا كميتي بر نشسته بر او زيني مرصع---------------------- تنگ بسته 4---------------------------------------- غلامان پيش و پس بسيار با او دو چاري خورد در بازار با او 5 چو شيخ ان ديد حالي گرم دل شد ز درويشي خويش الحق خجل شد 6 خطابي كرد سوي حق- كالهي چنين خواهي مرا او را نخواهي 7 منم از دوستان وز دشمنان او چنين خواهي كه	236	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms227	false	4419972503336779905	153	301	664	1329	1329	301	وليكن چون نه اين ماند نه انت به سر قدس مشغول است جانت------------ پسر گفتش كه درويشي بسيار بسي باشد كه ارد كافري بار به زر چون دين و دنيا ميشود راست ز-حق هم كيميا هم زر توان خواست-- پدر گفتش كه چون زر سايه افگند ت رابي گوهر و بي مايه افگند 5265 نيايد د-ين و دنيا راست هر دو ز-حق ميدان كه نتوان خواست هر دو --يكي شيخي نكو-دل صاحب اسرار شبانگاهي برون امد به بازار ن--ه لختي تره برچيند ز راهي كه گر-سنگيش مي-بد گاه-گاهي نگ ب------------------سته بر-او زيني مرصع برنشسته يكي ترساكميتي تنگ بستهبراو بسيار با اودوچاري خورد در بازار با او غلامان پيش و پس بسيار با او ز درويشي خود الحق خجل شد 370- چو شيخ ان ديد حالي گرم دل شد ز درويشي------------------- خطابي كرد با حضرت كالهي چنين خواهي مرا او را نخواهي ------------تان وز دشمنان او چنين خواهي كه-	227	6781146860128062936	539	852.5	413	742	72.64151000976562	113	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms236	true	-561882113993625160	162	300	671	1223	1223	300	من باشم چنان او 8------------------------------- يكي ترساست در ناز و زر و عز مسلماني چنين بي برگ و عاجز 9 محبت را نصيب از تو گدازش عدو را هم نوا-و هم نوازش 10 ز تو نه نان نه جامه خوانده-- را ولي اسپ و--- عمامه رانده-- را 11 چو گفت ان پير در خون مانده اين راز شنود از هاتفي در سينه اواز 12 كه اي مءمن اگر خواهي همه چيز بدل كن تا كند ترسا بدل نيز 13 تو زان خود بده چون تنگدستي وزان او همه بستان و رستي 14 مسلماني بترساءي بدل كن بده فقر و غنا گير و عمل كن 15 -----------------------------------------اگر او را درم داديم و دينار ترا اي مرد دين داديم وديدار 16 ز دين بيزار شو دينار بستان بيفكن خرقه و زنار بستان 17 چو اين سر در دل ان پاك-	236	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms228	false	5850860467562246860	0	130	0	574	1304	301	من باشم چنان او زر و عزمسلماني چنين بيبرگ و عاجز يكي ترسا-ت در ناز و زر و عز مس ---------------------------حبت را نصيب از تو گدازش-عدو را هم نوا و هم نوازش 34 ز تو نه نان نه جامه خواندهاي را هم- اسپ و هم عمامه راندهاي را--- چو گفت ان پير در خون مانده اين راز شنود از هاتفي در سينه اواز--- كه اي مءمن اگر خواهي همه چيز بدل كن تا كند ترسا بدل نيز--- تو زان خود بده چون تنگدستي وزان او همه بستان و-رستي--- مسلماني بترسايي بدل كن بده فقر-و غنا-گير و ع image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0254png 58 اگر او را درم داديم و دينار ترا-اي مرد دين داديم---------- ز دين بيزار شو دينار بستان بيفگن خرقه و زنار بستان--- چو اين سر در دل ان پاك	228	6781146860128062936	476	795.0	361	633	75.19747161865234	108	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms237	true	-8347415790754667255	0	179	0	746	1239	300	افتاد ز خود بيخود شد و در خاك افتاد 18 چو با خويش امد ان از خويش رفته وجود از پس خرد از پيش رفته 19 فغان در بست و گفتا اي الهم نخواهم اين بدل هرگز نخواهم --20 نخواهم اين بدل من توبه كردم دگر هرگز بگرد اين نگردم 21 بصد صنعت نكو كرد-ست دمساز ميفكن ان نكوءي------------ را ز خود باز 22 بخودرايي تو خود-را-ي و مستي براي از خود خدا را باش و رستي 23 اگر يك مويت از ايشان نشان هست بيابي هر-چه در هر دو جهان هست 1 بزرگي گفت از پيران اين ----------------راه كه تا بشناختم حق را از انگاه 2 مرا نه امن و نه ناايمني هست نه با كس دوستي نه دشمني هست 3 كنون من گفتم اسراري كه شايد تو هم زين پس بكن كاري كه بايد 1 زبيده بود در هودج نشسته ب--حج ميرفت بر فالي خجسته 2 ز بادي ان سر هودج برافتاد يكي صوفي بديدش بر سر افتاد 3 چنان فرياد و شوري در جهان بست كه نتوانست او را كس دهان بست 4- ازان صوفي زبيده	237	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms228	false	5850860467562246860	130	301	574	1304	1304	301	افتاد ز خود بيخود شد و در خاك افتاد--- چو با خويش امد ان از خويش رفته وجود از پس خرد از پيش رفته ----غان در بست و گفتاكاي الهم نخواهم اين بدل هرگز نخواهم 5485 نخواهم اين بدل من توبه كردم--گر هرگز بگرد اين نگردم به -صد صنعت نكو كردهست دمساز چه گويي ازچه گويي پيش هركس را ز خود باز ب---------ي تو خود رايي و هبتي براي از خود خدا را باش و رستي--- اگر يك مويت از پيشان نشان هست بيابي هر چه در هر دو جهان هست-- بزرگي گفت از پيران اين راه و پيران اين راه كه تا بشناختم حق را از انگاه-- مرا-نه امن و نه ناايمني هست نه با-كس دوستي و- دشمني هست-- كنون من گفتم اسراري كه شايد تو هم زين پس بكن كاري كه بايد ----------------ودج نشسته به حج ميرفت بر فالي خجسته-- ز بادي ان سر هودج برافتاد يكي صوفي بديدش در سر افتاد-- چنان فرياد و شوري در جهان بست كه نتوانست او را-كس زبان بست 45 ازان صوفي زبيده-	228	6781146860128062936	666	1157.0	508	783	85.0574722290039	145	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms237	true	-8347415790754667255	179	299	746	1237	1239	300	گشت اگاه نهفته خادمي را گفت انگاه 5 مرا از نعره -او باز خر زود وگر خرجت شود بسيار زر زود 6 يكي هميان زر خادم بدو داد ستد چون بدره شد تن را فرو داد 7 زبيده گفت هان او را بدانيد بسي سيلي بروي او برانيد 8-- فغان ميكرد كاخر من چه كردم كه چندين زخم بي اندازه خوردم 9 زبيده گ-----------------------------فت اي--- عاشق تو برخويش چه خواهي كرد اي كذاب ازين بيش 10 تو كردي دعوي عشق چو من كس چو زر ديدي بسي بودت ز من بس 11---------------------- ز سر تا پا همه دعويت ديدم كه در دعويت بي معنيت ديدم 12 مرا بايست جست و چون نجستي يقينم شد كه اندر كار سستي 13 مرا	237	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms229	false	4837164716181596743	0	105	0	488	1309	301	گشت اگاه نهفته خادمي را گفت انگاه --مرا از نعرها او باز خر زود وگر خرجت شود بسيار زر زود-- يكي هميان زر خادم بدو داد ستد چون زر بديد و تن- فرو داد تا زنندش وزان همسايگي بيرون كنندش بفرمودش زبيده تا زنندش فغان ميكرد كاخر من چه كردم كه چندين زخم بي image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0251png يده گفت اي تو عاشق -----خويش ترا عاشق نشايد گفت-- ازين بيش كه--- كردي دعوي عشق چو من كس چو زر ديدي كنونت عشق- من بس كه در دعويت بيمعنيت ديدم ز سر تابن- همه دعويت ديدم كه در دعويت ب----------------------------------------ي يقينم شد كه اندر كار سستي--- مرا	229	6781146860128062936	315	472.0	233	548	57.48175048828125	69	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms238	true	6015873329348496093	1	181	6	756	1258	300	اسباب و املاك زر و سيمم ترا بودي همه پاك 14 وليكن چون مرا بفروختي باز سزاي همت تو كردم اغاز 15 مرا بايست ج--ست اي بي خبر يار كه تا جمله ترا بودي بيكبار 16 تو در-حق بند دل تا رسته گردي چو دل در خلق بندي خسته گردي 17 همه درها ب--گل بر خود فرو بند در او گير و كلي دل در او بند 18 كه تا از ميغ تاريك جداءي بتابد نور صبح اشناءي 19-- اگر ان روشناءي بازي-ابي طريق اشناءي باز-يابي 20 بزرگاني كه سر بر ماه بردند بنور اشناءي راه بردند 1 شنيدم پادشاهي يك زني داشت---- كه ان زن شاه را چون دشمني داشت 2--------------------------- مگر يك روز ان زن از سر قهر طعامي برد شه را كرده پر زهر 3 چو در راهش نظر بر شاه افتاد ز دستش كاسه بر در-گاه افتاد 4 بلرزيد و برفت ان رنگ رويش ازان زن در-گمان افتاد شويش 5 طعام او به مرغي داد ان شاه بمرد ان مرغ حيران ماند انگاه 6 بموبد داد زن را شاه حالي كه قالب كن ز قلبش زود	238	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms229	false	4837164716181596743	117	301	538	1309	1309	301	اسباب و املاك زر و سيمم تراب-ودي همه پاك 5- وليكن چون مرا بفروختي باز سزاي همت تو كردم اغ 55-5 مرا بايست خواست اي بي خبر يار كه تا جمله ترا بودي به يك بار تو در حق بند دل تا رسته گردي چودل- در خلق بندي خسته گرد ----همه درها به گل بر خود فرو بند در او گير و كلي دل در او بند--- كه تا-از ميغ تاريك جدايي-بتابد نور صبح اشنايي 5510 اگر ان روشنايي باز يابي طريق اشنايي باز يابي--- بزرگاني كه سر بر ماه بردند بنور اشنايي راه بردند حكايت اردشير و موبد و پسر شاپور كه ان زن شاه را چون دشمني داشت شنيدم كاردشير يل زني داشت كه مگر يك روز ان زن از سر قهر طعامي برد شه را كرده پر زهر --چو در راهش نظر بر شاه افتاد ز دستش كاسه بر در گاه افتاد ه بلرزيد و برفت ان رنگ رويش ازان زن در گمان افتاد شويش --طعام او به مرغي داد ان شاه بمرد ان مرغ حيران ماند انگاه به موبد داد زن را شاه حالي كه قالب كن ز قلبش زود-	229	6781146860128062936	672	1195.0	511	792	84.8484878540039	144	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms238	true	6015873329348496093	181	299	756	1255	1258	300	خالي 7 بريزش خون و در خاكش بينداز دل من زين سگ بي دين بپرداز 8 زن ابستن بد از شاه خردمند نبود ان شاه را هم هيچ فرزند 9 ---بينديشيد موبد كين شهنشاه اگر افتد بدام مرگ ناگاه 10 چو نبود هيچ فرزندي ب--جايش بود طوفان و غوغا در سرايش 11------------------------------------------- همان بهتر كه اين زن را نهان من بدارم تا چه بينم از جهان من 12 ولي ترسيد كز راه محالي كسي را بعد ازان افتد خيالي 13 ز راه تهمت بد-خواه برخاست چنان كان تهمتش از راه برخاست 14- چو شاه او را بدان كشتن وصي كرد برفت ان موبد و خود را خصي كرد 15 نهاد ان عضو خود در-حقه-- راست به پيش شاه	238	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms230	false	8812668409083566028	0	115	0	533	1337	301	خالي-- بريزش خون و در خاكش بينداز دل ما زين سگ بي-دين بپرداز-- زن ابستن بد از شاه خردمند نبود ان شاه را هم هيچ فرزند 5520 بينديشيد موبد كين شهنشاه اگر افتد بدام مرگ ناگاه--- چو نبود هيچ فرزندي به جايش بود طوفان-- غوغا در سرايش image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0256png همان بهتر كه اين زن را نهان من بدارم تا چه بينم از جهان من--- ولي ترسيد كز راه محالي كسي را بعد ازان افتد خيالي--- ز راه تهمت بد خواه برخاست چنان كان تهمتش از راه برخاست 20ه چو شاه او را بدين كشتن وصي كرد برفت ان موبد و خود را خصي كرد--- نهاد ان عضو خود در حقهاي راست به پيش شاه	230	6781146860128062936	472	846.5	363	552	85.50724792480469	102	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms239	true	6928758496316014900	1	182	2	783	1290	300	مهر او خواست 16 بمهر شاه شد ان حقه سر بست شهش گفتا چه دارد موبد از دست 17 جوابش داد موبد كاي جهاندار چو وقت ايد شود بر تو پديدار 18 سر حقه بنام --شاه پيروز فرو بستم بدين تاريخ امروز 19 چو گفت اين حرف ان مرد يگانه فرستادش همي سوي خزانه 20 چو ماهي چند بگذشت ان زن شاه يكي زيبا پسر اورد چون ماه 21 تو گفتي افتابي بود رويش كه در شب مي برامد ميغ مويش 22 همه فرهنگ و فر و نيكوءي بود كه الحق زان ضعيفه بس قوي بود 23 چو موبد ديد روي طفل از دور نهادش بر سعادت نام شاپور 24 بصد --------نازش درون پرده- راز همي پرورد روز و شب با-عزاز 25 چو القصه رسيد انجا كه ب----------------ايد نشاندش اوستاد انجا كه شايد 26 دلش از علم چون اتش برافروخت بزودي كيش زردشتش دراموخت 27 چو از تعليم و--- تدبيرش بپرداخت ب------------------چوگان و ب--گوي و تير انداخت 28 بتيغ و نيزه استاد جهان شد ب--هر وصفش كه گويم بيش از-ان شد 29-- كشيده قد چون سرو روان -------------------گشت رخش بر سرو	239	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms230	false	8812668409083566028	117	301	539	1337	1337	301	مهر او خواست به -مهر شاه --بند حقه در-بست شهش گفتا چه داري موبد از دست--- جوابش داد موبد كاي جهاندار چو وقت ايد شود بر تو پديدار--- سر حقه به مهر شاه پيروز فرو بستم بدين تاريخ امروز 30 چو گفت اين قصه ان مرد يگانه فرستادش همه سوي خزانه ---چو ماهي چند بگذشت ان زن شاه يكي زيبا پسر اورد چون ماه--- تو گفتي افتابي بود رويش برو سايه فكنده مشك--- مويش ---همه فرهنگ و فر و نيكو-ي بود همه ناز و كشي و خوش خوي بود ----چو موبد ديد روي طفل از دور نهادش بر سعادت نام شاپور 525ه 5535 به صدنازش درون پردها راز همي پرورد روز و شب با عزاز ---چو القصه رسيد انجا كه بايد يد انجا كه بايد نشاندش اوستاد انجا-كه شايد--- دلش از علم چون اتش برافروخت بزودي كي -------------------چو از تعليم و از تدبير-- پرداخت از تدبير پرداخت به چوگان و به گوي و تير پرداخت به -تيغ و نيزه استاد جهان شد به هر وصفش كه گويم بيش از ان شد 530ه كشيده ق-امتش سرو روان گشت نامتش سرو روان گشت رخش بر سرو-	230	6781146860128062936	644	1066.0	494	856	75.233642578125	124	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms239	true	6928758496316014900	182	299	783	1288	1290	300	ماهي دلستان گشت 30 چو عنبر در ركاب موي او بود ب--حكم جادوءي هندوي او بود 31 لب او داشت جام لعل پر مي كه بودش شادءي سرسبز در پي 32 فشاندي استيني هر زماني كه در زير علم بودش جهاني 33 مگر شاه جهان يك روز غمگين نشسته بود-- ابرو كرده پر چين 34- ازو پرسيد موبد ك-اي جهاندار شه ما را چه غم امد پديدار 35 كه شادانت نميبينم چو هر روز دلم ندهد كه بنشيني درين سوز 36 شهش گفتا نيم از--------------------------- سنگ خاره ز رفتن هيچكس را نيست چاره 37 غمم انست كز جور زمانه ندارم هيچ فرزند يگانه 38------------------- كه چون مرگ افكند در حلق دامم بود بعد من او- قايم مقامم	239	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms231	false	1631352992687678378	0	108	0	517	1325	301	ماهي دلستان گشت--- چو عنبر در ركاب موي او بود به حكم جادويي هندوي او بود--- لب او داشت جام لعل پر مي كه بودش شاربي سرسبز در پي--- فشاندي استيني هر زماني كه در زير علم بودش جهاني--- مگر شاه جهان يك روز غمگين نشسته بود و ابرو كرده پر-چين 025 ازو پرسيد موبد كداي جهاندار شهنشه را چه غم امد پديدار كه بر راي--ت نميبينم چو هر روز دلم ندهد كه بنشيني درين سوز image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0253png سنگ خاره ز-رفتن هيچكس را نيست چار-------------------------ه ندارم هيچ فرزند يگانه غمم انست كز جور زمانه كه چون مرگ افگند در حلق دامم بود بعد از مرا قايم مقامم	231	6781146860128062936	425	722.0	325	558	76.16487121582031	87	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms240	true	-1451473588677851804	0	191	0	805	1279	300	چو بشنود اين سخن مرد يگانه ز چشمش گشت سيل خون روانه 40 بشه گفتا مرا رازي نهان--ست كه ان هم از شگفت اين جهانست 41 اگر پيمان رسد از شهريارم بگويم ور نه هم در پرده دارم 42 چو پيمان كرد شه القصه با او بگفت اندر زمان ان غصه با او 43 بفرمود انگه ان مرد يگانه كه تا ان حقه ارند از-خزانه 44 چو شاه عالم از بيم خيانت ز موبد ديد ان دين و ديانت 4--5 دگر اوازه- فرزند بشنود خروش مهر ان پيوند بشنود 46 نميدانست كز شادي چه گويد -وزان موبد هم ازادي چه جويد 47 بموبد گفت صد كودك بياراي همه مانند شاپورم ب--يك------------------------ جاي 48 همه هم جامه و هم زاد و همبر همه هم مركب و هم ترك و هم سر 49 كه تا-جانم ز- زير پرده- راز تواند يافت ان خويشتن باز 50 كه مردم را بنور اشناءي توان ديدن ز يكديگر جداءي 51---------------------- بشد ان موبد دانا دگر روز بم--يدان برد صد كودك دل--فروز 52 همه هم جامه و هم-رنگ و هم سر- چنان كش گفته بود ان شاه سرور 53 چو در نظاره امد شاه افاق-- پسر را ديد	240	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms231	false	1631352992687678378	109	301	520	1325	1325	301	چو بشنيد اين سخن مرد يگانه ز چشمش گشت سيل خون روانه به -شه گفتا مرا رازي نهان است كه ان هم از شگفت اين جهان است- اگر فرمان رسد از شهريارم بگويم ور نه هم در پرده دارم--- چو پيمان كرد شه القصه با او بگفت او نيز يكيك- غصه با او--- بفرمود انگه ان مرد يگانه كه تا ان حقه ارند از خزانه ه5 چو شاه عالم از بيم خيانت ز موبد ديد ان دين و ديانت 5555 دگر اوازها فرزند بشنود خروش مهر ان پيوند بشنود--- نميدانست كز شادي چه گويد ز سعي موبد--- ازادي چه گويد ياراي-----------------------همه مانند شاپورم به يك جاي به موبد گفت صد كودك بياراي همه هم جامه و هم زاد و همبر همه هم مركب و هم ترك و------ عه كه تا جانم به زير پردها راز تواند يافت ان خويشتن باز 5560 نا-----------------ي توان ديدن ز يكديگر جدايي كه مردم را به نور اشنايي بشد ان موبد دانا دگر روز به ميدان برد صد كودك دل افروز--- همه هم جامه و هم اسب و هم رنگ چنان كش گفته بود ان شاه هم تنگ- چو در نظاره امد شه نهانشان پسر را ديد-	231	6781146860128062936	671	1118.0	505	871	77.03788757324219	139	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms240	true	-1451473588677851804	191	298	805	1271	1279	300	حالي در ميان طاق 54 ب---يك ديدن كه او را ديد بشناخت برخود خواندش و بگرفت و بنواخت 55-- بدو بخشيد حالي مادرش را بسي غم خورد پير غم خورش را 56 ازين قصه بدان كز اشناءي-ست كزو هر ذره-- در روشناءي-ست 57 اگر ذره نيابد روي خورشيد شود محجوب چون بيگانه جاويد 58 وگر يك ذره يابد اشناءي ز خورشيدش بود صد روشناءي 1 مگر ا----------------------------------------------ز چشم زخم چشم اغيار ب-درد چشم اياز امد گرفتار 2 ز درد چشم چشمش همچو خون شد دو نرگسدان چشمش لاله گون شد 3 علي الجمله چو روزي ده بر-امد ز درد چشم چشمش در سر امد 4 چنان از	240	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms232	false	-7728730021901436676	0	104	0	503	1430	302	حالي در ميانشان هعهه به يك ديدن كه او را ديد بشناخت برخود خواندش و بگرفت و بنواخت دعده بدو بخشيد حالي مادرش-را بسي غم خورد پير غم خورش را--- ازين قصه بدان گر اشنايي ست ازو هر ذرهاي در روشنايي ست ----گر ذره نيابد روي خورشيد شود محجوب چون بيگانه جاويد ر------يك ذره يابد اشنايي ز خورشيدش بود صد روشنايي image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0258png 70 مگركز چشم زخم چشم اغيار بهدرد چشم اياز امد گرفتار-- ز درد چشم چشمش همچو خون شد دو نرگسدان چشمش لاله گون شد-- علي الجمله چو روزي ده بر امد ز درد چشم چشمش در سر امد-- چنان از	232	6781146860128062936	421	721.5	326	523	80.49713134765625	83	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms241	true	-7672712086509448940	248	283	1090	1248	1316	300	هزاران جان براي يك خطابش برافشاندند دل پر اضطرابش 1 سه بار ان كافر اندر اتش و خون بگردانيد بر جرجيس گردون 2--- تنش شد ذره ذره چون غباري ز خاك او برامد لاله زاري	241	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms232	false	-7728730021901436676	270	302	1274	1430	1430	302	هزاران جان براي يك خطابش برافشاندند دل پر-اضطرابش-- سه بار ان كافر اندر اتش و خون بگردانيد بر جرجيس گردون هه5ه تنش شد ذره ذره چون غباري ز خاك او برامد لاله-زاري-	232	6781146860128062936	152	276.5	121	161	94.4099349975586	33	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms241	true	-7672712086509448940	0	162	0	706	1316	300	ممتحن گشت كه صفرا كردش و بي خويشتن گشت 5 كسي محمود را از وي خبر كرد سواره گشت محمود و گذر كرد 6 بب-----الين اياز امد نهان او نهاد انگشت بر لب در زمان او 7 بدان بيمارداران گفت زنهار مگردانيد از شاهش خبردار 8 چو بنشست ان زمان محمود غازي بجست از جا اياز از دلنوازي 9 زهم بگشاد چشم و شاد بنشست زهي بنده كه چون ازاد بنشست 10 بدو گفتند اي از خويش رفته تن --------از پس مانده جان از پيش رفته 11-- ز درد چشم سرگردان بمانده ميان جان و تن حيران بمانده 12 چو شه بنشست بر بالينت از -------پاي تو صفرا كرده چون برجستي از-جاي 13 نگفتت كس نبودت چشم بر راه چگونه گشتي ازمح-مود اگاه 14 چنين گفت او كه چه حاجت--- شنيدن ندارم احتياجي هم بديدن 15 ز گوش و چشم ازاد--ست ج----------انم كه من از جان ب--بويش باز دانم 16 چو بوي او ز جان خود شنودم شدم زنده اگر-چه مرده بودم	241	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms232	false	-7728730021901436676	106	267	512	1228	1430	302	ممتحن گشت كه صفرا كردش و بي-خويشتن گشت-- كسي محمود را از وي خبر كرد سواره گشت محمود و گذر كرد 5575 به بالين اياز امد نهان او نهاد انگشت بر لب ان زمان او-- بدان بيمارداران گفت زنهار مگردانيد از شاهش خبردار --چو بنشست ان زمان محمود غازي بجست از جا اياز از دلنوازي-- زهم بگشاد چشم و شاد بنشست زهي بنده كه چون ازاد بنشست--- بدو گفتند اي از خويش رفته تن از پ تن از پس مانده جان از پيش رفته 5580 ز درد چشم سرگردان بمانده ميان جان و تن حيران بمانده--- چو شه بنشست بر بالينت از پاي از پاي تو صفرا-كرده چون برجستي از جاي--- نگفتت كس نبودت چشم بر راه چگونه گشتي از محمود اگاه--- چنين گفتا----- چه حاجت از شنيدن ندارم احتياجي هم بديدن ز----گوش و چشم ازاد است جانمكه من حانم كه من از جان به بويش باز دانم هه چو بوي او ز-جان خود شنودم شدم زنده اگر چه مرده بودم	232	6781146860128062936	660	1185.5	514	748	88.23529052734375	136	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms242	true	-8362453662615279307	0	300	0	1273	1273	300	زند لاف نخواهد خورد بي دردي مي صاف 5 سزاي دوستان اين--ست ما دام كه گردونشان رود بر هفت اندام 6 بدو-گفتند --اي جرجيس و اي پاك ترا-هيچ ارزوءي هست در خاك 7 -مرا گفت ارزو ان---ست اكنون كه يك بار دگر در زير گردون 8 كنندم پاره پاره در عذابي كه تا ايد دگر بارم خطابي 9 كه چندين رنج در جانم رقم زد كه او در دوستي ما قدم زد 10 تو قدر دوستان او نداني كه مردي غافلي در زندگاني 11 كسي كز دوستي دم زد تو ان باش و يا نه ز دوستان دوستان باش 1 مگر يك روز ميشد يوسف پاك زليخا را نشسته ديد بر خاك 2 شده پوشيده از چشمش جهاني ولي پوشيده چشم--- خاكداني 3 به بيماري و درويشي گرفتار ز صد گونه به بي خويشي گرفتار 4 بهر-دم صد تاسف بيش خورده غم يوسف ز يوسف بيش خورده 5 بره بنشسته چون ا-ميد واري كه از خ-اك رهش يابد غباري 6 كه--- تا بو كز غبار راه ان شاه غباري گر بود برخيزد از راه 7--- چو يوسف ديد او را گفت الهي ازين فرتوت نابينا چه خواهي 8 چرا او را نگرداني كم و كاست كه او بدنامي پيغمبري- خواست 9 در-------------------------------------------------------------------------امد جبرءيل و گفت انگاه كه او را بر نميگيريم از راه 10 كه او انرا كه ما را دوست دارد جهاني دوستي در پوست دارد 1-----1 چو او را دوستي تست پيوست مرا بهر تو با اودو-ستي هست 12 كه گفتت مرگ گل در بوستان خواه هلاك دوستان دوستان خواه 13 كه گر عمري ب--جان گردانمش من براي تو جوان گردانمش من 14 چو او جان عزيز خود ترا داد دليلش چون كنم ---بايد ترا داد 15 چو او بر يوسف ما مهربان--ست كرا در كينه- او قصد جان--ست 16 گرش در-- عشق تو ديده تباهست دو چشم-	242	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms233	false	-467002954274883446	17	281	71	1276	1359	301	زند لاف نخواهد خورد بي-دردي مي صاف-- سزاي دوستان اين است ما-دام كه گردونشان رود بر هفت اندام-- بدو گفتند كهاي جرجيس غمن---اك ترا هيچ ارزويي هست در خاك 0عهمرا گفت ارزو اين است اكنون كه يك بار دگر در زير گردون-- كنندم پاره پاره در عذابي كه تا ايد دگر بارم خطابي ---ه چندين رنج در جانم رقم زد كه-او در دوستي ما قدم زدي 0 55----------------------------------------------------------------------------------------------------------- مگر يك روز ميشد يوسف پاك زليخا را نشسته ديد بر خاك-- شده پوشيده از چشمش جهاني ولي پوشيده چشم از خاكداني ب--ه بيماري و درويشي گرفتار ز صد گونه به بي-خويشي گرفتار به هر دم صد تاسف بيش خورده غم يوسف ز يوسف بيش خورده ه -ره بنشسته چون اوميد-واري كه از خماك رهش يابد غباري 10عه كه تا بو-كز غبار راه ان شاه غباري گر بود برخيزد از راه 10عه چو يوسف ديد او را گفت الهي ازين فرتوت نابينا چه خواهي-- چرا او را نگرداني كم و كاست كه او بدنامي پيغمبران خواست image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0260png كه او را برنمي گيريم از راه در امد جبرءيل و گفت انگاه كه او را بانگ------------------------------- ما را دوست دارد جهاني دوستي در پوست دارد 15عه عه چو او را دوستي تست پيوست مرا بهر تو با او دوستي هست ---كه گفتت مرگ گل در بوستان خواه هلاك دوستان دوستان خواه ا-----گر عمري به جان گردانمش من براي تو جوان گردانمش من چو----او جان عزيز خود ترا-داد عزيزش گر- كنم چون جان ترا باد چو----او بر يوسف ما مهربان است كرا در كينها او قصد جان است 2--گرش دعوي عشق چون تو شاه است دو چشم	233	6781146860128062936	1031	1729.5	797	1388	74.279541015625	207	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms243	true	5841939299545250080	21	300	87	1308	1308	300	شوي از جان فشاني ز-سر عاشقان يابي نشاني 19 وگر از جان فشاندن نيست بويت ندارد هيچ سودي گفت و گويت 20 وگر جان برفشاند بر تو حالي ستاند از تو تيغ لا-ابالي 1- چنين گفت--ست ابر-هيم ا--------------------دهم كه مي-رفتم ب--حج دلشاد و خرم 2 چو چشم من ب--ذات العرق افتاد مرقع پوش ديدم مرده هفتاد 3 همه از-گوش و بيني خون گشاده ميان رنج و خواري جان بداده 4 چو لختي گرد ايشان در دويدم يكي را نيم مرده زنده ديدم 5 برفته جان و پيوندش بمانده شده عمر و دمي چندش بمانده 6--- شدم اهسته پيش او خبر-جوي كه حالت چيست اخر حال برگوي 7 زبان بگشاد و-گفتا اي براهيم بترس از دوستي كز تيغ تعظيم 8 بزاري جان ما راكشت بي باك بسان كافران روم در خاك 9 غزاي او همه با حاجيان--ست كه با او جان اينها در ميانست 10 بدان شيخا كه ما بوديم هفتاد كه ما را---- سوي كعبه عزم افتاد 11 --همه پيش از سفر با هم نشسته ب--خاموشي-------------- گزيدن عهد بسته 12------------------------------------------- دگر گفتيم يك ساعت درين راه ني-نديشيم چيزي جز كه الله 13 بغيري ننگريم و------------------------- جمع باشيم چو پروانه غريق شمع باشيم 14 چو روي اندر بيابان در نهاديم ب--ذات العرق با خضر اوفتاديم 15 سلامي كرد خضر پاك ما را جوابي گشت از-ما اشكارا 16--------------------------------------------------------- چو ما از خضر استقبال ديديم ازين ن----------يكو سفر اقبال ديديم 17 بجان ما چون اين خاطر در-امد ز پس در هاتفي -اخر درامد 18 كه هان اي كژ روان بي خور و خواب همه هم مدعي هم جمله كذاب 19 شما را نيست عهد و قول مقبول--- كه غير ما شما را كرد مشغول 20 چو از ميثاق ما يك ذره گشتيد-	243	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms234	false	5907985829777101391	0	294	0	1337	1364	301	شوي از جان-فشاني ز سر عاشقان يابي نشاني--- وگر-از جان فشاندن نيست بويت ندارد هيچ سودي گفت و گويت وگرجا----ن برفشاند بر تو حالي ستاند از تو تيغ لا يزالي 45 چنين گفته ست ابراهيم ادهم فته ست ابراهيم ادهم كه مي رفتم به حج دلشاد و خرم-- چو چشم من به ذات العزق افتاد مرقع پوش ديدم قر-ب هفتاد-- همه از گوش و بيني خون گشاده ميان خاك و خواري اوفتاده---- چو لختي گرد ايشان بر دويدم يكي را نيم مرده زنده ديدم-- برفته جان و پيوندش بمانده شده عمر و دمي چندش بمانده 630ه شدم اهسته پيش او خبر جوي كه حالت چيست اخر حال برگوي-- زبان بگشاد و گفتا اي براهيم بترس از دوستي كز تيغ تعظيم-- بزاري جان ما راكشت بيباي- بسان كافران روم در خاك-- غزاي او همه با حاجيان است كه با او جان اينها در ميان است- بدان شيخا كه ما بوديم هفتاد كه عزم ما به سوي كعبه---- افتاد 20وه همه پيش از سفر با-هم نشسته به خاموشي گزي به خاموشي گزيدن عهد بسته image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0257png دگر گفتيم يك ساعت درين راه نهانديشيم يك ذره جز- الله به -غيري ننگريم و سمع باشيم همه در استقامت جمع باشيم به اخر پاي چون در ره----------------------------- نهاديم به ذات-العزق با خضر اوفتاديم--- سلامي گفت خضر پاك ما-را جوابي گشت از ما اشكارا 564 همه از ديدن او شاد گشتيم به دل گفتيم ما ازاد گشتيم 5640 چو ما از خضر استقبال ديديم ازين نيكو ازين نيكو سفر اقبال ديديم به -جان ما چو ا--ن خاطر در امد ز پس در هاتفي ديگر در ام------------- كژ روان پي خور و خواب همه هم مدعي هم جمله كذاب--- شما را نيست عهد و قول مقبولكهغ كه غير ما شما را كرد مشغول ه--چو از ميثاق ما يك ذره گشتيد	234	6781146860128062936	1047	1723.0	808	1427	73.3707046508789	197	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms244	true	161970143569542766	7	300	29	1276	1276	300	شما را تا نريزم خون ب--زاري----- نخواهد بود روي صلح و ياري 22 كنون اين جمله را خون ريخت بر خاك نميدارد ز خون عاشقان باك 23 ازو پرسيد ابر-هيم ادهم كه تو از مرگ چون ماندي مسلم 24 چنين گفت او كه ميگفتند خامي نه بيني تيغ ما چون ناتمامي 25 چو پخته گردي اي بي روي بي -راه بايشان ----------در رسانيمت هم انگاه 26 بگفت اين و بر-امد جان--- او نيز نشان گم گشت چون ايشان ازو نيز 27--------------------------- چه وزن ارد در اين ره خون مردان كه اينجا اسيا از خونست گردان 28 گروهي در ره او ديده بازند گروهي جان محنت ديده بازند 29 چو تو نه ديده در بازي و-نه جان كه باشي تو نه اين باشي و-نه ان 1 شعيب از شوق حق ده سال بگريست ازا--------------ن پس چشم پوشيده همي زيست 2 خدا بيناش كرد از بعد ان باز-- كه شد ده سال ديگر خون فشان باز 3 دگر ره تيره شد دو چشم گريانش دگر ره چشم روز-----------------------------------------------------------ي كرد يزدانش 4 دگر ره سال ديگر زار بگريست دگر ره نيز نتوانست نگريست 5 چو نابينا شد و گريان بيفتاد خداوند جهان وحيش فرستاد 6-- كه گر از بيم دوزخ خون فشاني ترا ازاد كردم جاوداني 7 وگر بهر بهشتي زار گر--يان ترا بخشم بهشت و حور و رضوان 8 شعيب انگه زبان بگشاد حالي كه اي حكم تو حكم لايزالي 9 من از شوق تو ميگريم چنين زار كه من بس فارغم ازنور و ا-------ز نار 10 نه يك-دم از بهشتم ياد ايد نه از دوزخ مرا فرياد ايد 11 مرا قرب تو بايد جاوداني بگفتم درد خود ديگر تو داني 12 خطاب امد ز اوج اشناءي كه چون گريان براي شوق ماءي 13 كنون خوش ميگري و ميگري زار كه كارت سخت دشوار--ست دشوار-	244	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms235	false	-1012608504892265213	1	281	5	1298	1383	301	شما را تا نريزم خون به زارينخواه نخواهد بود روي صلح و ياري ك---نون اين جمله را-خون ريخت بر-خاك نميدارد ز خون عاشقان باك ---ازو پرسيد ابراهيم ادهم كه-تو از مرگ چون بو-دي مسل چ----نين گفت او كه ميگفتند خامي ن--بيني تيغ ما چون ناتمامي 55-چو پخته گردي اي بي-روي و بيراه بديشان در بديشان در رسانيمت هم انگاه گ----فت اين و بر امد جان از او نيز نشان گم گشت چون ايشان ازو نيز 0 كه اينجا اسيابر خونست گردان چه وزن ارد در--ين ره خون مردان كه اينجا اسيابر گر----------------وهي در ره او ديده بازند گروهي جان محنت ديده بازند--- چو تو نه ديده در-بازي و نه جان كه باشي تو نه اين يابي و نه ار 5 شعيب از شوق حق ده سال بگريست ازان پسر ريست ازان پس چشم پوشيده همي زيست-- خدا بيناش كرد از بعد ان بازكه كه شد ده سال ديگر خون-فشان باز-- دگر ره تيره شد دو چشم گريانش دگر ره چشم روزي كردبها زاناش image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0262png------------- دگر ده سال ديگر زار بگريست دگر ره نيز نتوانست نگريست-- چو نابينا شد و گريان بيفتاد خداوند جهان وحيش فرستاد 60ع كه گر-از بيم دوزخ خون-فشاني ترا ازاد كردم جاوداني-- وگر بهر بهشتي زار و گريان ترا-بخشم بهشت و مرغ بريان شع----يب انگه زبان بگشاد حالي كه اي حكم تو حكم لايزالي-- من از شوق تو ميگريم چنين زار كه من بس فارغم-------- از نور وز نار ----ه يك دم از بهشتم ياد ايد نه-از دوزخ مرا فرياد ايد دع مرا قرب تو بايد جاوداني بگفتم درد خود ديگر تو داني--- خطاب امد ز-اوج اشنايي كه چون گريان براي شوق مايي--- كنون بس مي-گري و ميگري زار كه كارت سخت دشوار است دشوار	235	6781146860128062936	1105	1901.0	856	1389	79.55363464355469	227	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms245	true	3229296015112781692	22	300	91	1287	1287	300	با ديدني خود كار نبود 16- عزيزا چون نه اين ديدار داري بسي بگري كه عمري كار داري 17 كه چنداني كه در دل رشك بيش--ست ب--چشم عاشقان در اشك بيشت 1 چنين نقل--ست كز احاد امت گروهي را كند بي بهره رحمت 2 خطاب ايد كه ايشان را هم اكنون سوي دوزخ بريد اغشته در خون 3 باخر بر لب دوزخ بيكبار ز------ حق خواهند مهل اندك نه بسيار --4 خطاب ايد ز حضرت اشكارا كه كاري مينگردد دير ما را 5 كنون سالي هزاري نه ب--علت ب--فضل اين خلق را داديم مهلت 6 چنين نقل--ست ازان قوم جگر ------سوز كه ميگريند اين مدت شب و روز 7 چو اين سالي هزار ايد بسرشان ز ح-----------ضرت مهلتي بايد دگرشان 8 دوي ديگر ز حق مهلت ستانند كه تا بر درد خود خون ميفشانند 9 مدام اين سه هزاران سال افزون همي گريند و مي-گردند در خون 10 كه كس يك لحظه با ان قوم مسكين نگويد كز چه ميگرءيد چندين 11 بزرگي گفت صد جان پريشان چو جان من فداي اشك ايشان 12 كه دردي را كه ان درمان ندارد ز حضرت جز دل ايشان ندارد 13 ترا تا درد بي درمان نباشد بدر--مان كردنت فرمان نباشد 14 -همي يك دردش از صد جان ترا به كه دردش از بسي درمان ترا به 15 ترا گر بو عبيده هست جراح دلت را بر جراحت نيست اصلاح 16 بپاي انداز خود را سرنگونسار--------- مگر از خاك برگيرد ترا يار 17 اگر تو بر-نگيري سر ز پايش ب--دست اري كمند دلربايش 1 مگر سلطان دين محمود پيروز اياز خويش را پرسيد يك روز 2 كه از چه رشك ايد در جهانت جوابي راست خواهم زين ميانت 3 چنين گفت-	245	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms236	false	2577895075035945341	0	256	0	1181	1361	301	با ديدن -خود كار نبود 70ع عزيزا گر- نه اين ديدار داري بسي بگري كه غم بسيار داري--- كه چنداني كه در دل رشك بيش است به چشم عاشقان در اشك بيش است نين نقل است كز احاد امت گروهي را-كند بي-بهره رحمت-- خطاب ايد كه ايشان را هم اكنون سوي دوزخ بريد اغشته در خون به اخر بر-لب دوزخ به يك بارزحق ز حق خواهند مهل اندك نه بسيار 525 خطاب ايد ز حضرت اشكارا كه كاري مينگردد دير مارا--- كنون سالي هزاري نه به علت به فضل اين قوم را داديم مهلت-- چنين نقل است ازان قوم جگرسوز مگرسوز كه ميگريند ا-ن مدت شب و روز-- چو اين سالي هزار ايد بسرشانز ايد بسرشانز حضرت مهلتي بايد دگرشان گر ز---------حق مهلت ستا-ند كه تا بر درد خود خون ميفشانند ه مدام اين سه هزاران سال افزون همي گريند و مي گردند در خون image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0259png 7-------------- بزرگي گفت صد جان پريشان چو جان من فداي اشك ايشان كه--- دردي را كه ان درمان ندارد ز حضرت جز دل ايشان ز -------ترا تا-درد بي-درمان نباشد به درمان كردنت فرمان نباشد هدع همي يك دردش از صد جان ترا-به كه دردش از بسي درمان-ترا به ترا----گر بو عبيده هست جراح دلت را بر جراحت نيست اصلاح به -پاي انداز خود را سرنگونسارمگركز خاك مگر كز خاك برگيرد ترا يار--- اگر تو بر نگيري سر-ز پايش به دست اري كمند دلربايش --مگر سلطان دين محمود پيروز اياز خويش را پرسيد يك روز 9-كه از چه رشك ايد در جهانت جوابي راست خواهم زين ميانت چ--نين گفت	236	6781146860128062936	1022	1743.0	795	1251	81.69464111328125	205	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms246	true	2792032982721419680	0	55	0	211	1249	300	او كه در رشكم همه جاي ازان سنگي كه --مالي در كف پاي 4 دلم از رشك سنگت ميبنالد كه او رخ در كف پاي تو مالد 5 اگر هرگز دهد اين دولتم دست نهم سر در كف پاي تو پيوست 6 چو رويم در كف پاي تو باشد هميشه روي من جاي تو باشد	246	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms236	false	2577895075035945341	256	301	1181	1361	1361	301	او كه در رشكم همه جاي ازان سنگي كه ميمالي تو در پاي-- دلم از رشك سنگت ميبنالد كه او رخ در كف پاي تو مالد-- اگر هرگز دهد اين دولتم دست نهم سر در كف پاي تو پيوست---------------------------- هميشه روي من جاي تو باشد-	236	6781146860128062936	174	310.5	130	213	81.69013977050781	42	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms246	true	2792032982721419680	42	300	160	1249	1249	300	چو رويم در كف پاي تو باشد هميشه روي من جاي تو باشد 7 اگر روي اياز ايد ترا جاي نهد بر اسمان هفتمين پاي 8-------------------------- چو نه سر ميخرد يار و نه دستار ب--طراري و دستانش بدست ار 9 نديدي انكه رستم از گزستان ----چه با اسفندياري كرد دستان 10 به باطن هر-چه بتوان كرد ميكن بظاهر-- ترك خواب و خورد ميكن 11 بدستان و ب--حيلت پيش ميرو ب--صدق معرفت بيخويش ميرو 12 مگر راهي ب--دستان بازي-ابي دمي با همدمي دمساز يابي 13 اگر با همدمت يك دم بهم تو نشاني خويش را رستي ز غم تو 14 -------------------------------------------تو بنگر كو كجا و تو كجاءي عجب نبود اگر باشد جداءي 1 مگر يك روز مجنون در نشاطي نشسته بود در پيش رباطي 2 يكي ديوار بود از گج ببسته در ان----جا ليلي ومجنون نشسته 3 خوش--ي ميگفت اگر عمري دويدم هم اخر هر دو را با هم بديدم 4 مگر در خواب ميبينم من اكنون نشسته پيش هم ليلي و مجنون 5 بهم اين هر دو را هرگز كه ديد-ست خدايا در جهان اين عز كه ديد-ست ebkhsh 21 1------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ پسر گفتش بهر-- پندم كه دادي بهر-- پندي مرا-بندي گشادي 2 مرا صد مشكل از پند تو حل شد مس من با زر ركني بدل شد 3 سخنهاي تو يكسر سودمند--ست بغايت هم مفيد و هم بلندست 4 ولي زانم هواي كيميا خاست كزو هم دين و هم دنيا شود راست 5- كه چون دنيا و دين بر هم زند دست بد--ست ايد مرا معشوق پيوست 6 كه تادنيا و دينم يار نبود مرا از يار استظهار-	246	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms237	false	-634813863301279027	0	288	0	1285	1343	301	چو رويم در كف پاي تو باشد هم 60ه --------------------اگر روي اياز ايد ترا-جاي نهد بر اسمان هفتمين پاي به طزاري و دستانش به دست ار چو نه سر ميخرد يار و-نه دستار به طراري و دستانشر ندان---------ي انكه رستم از گزستانچه ب چه با اسفندياري كرد دستان--- به ظاهر هر چه بتوان كرد ميكن به باطن ترك خواب و خورد ميكن به دس-تان و به حيلت پيش ميرو به صدق معرفت بيخويش ميرو 90-مگر راهي به دستان باز يابي دمي با همدمي دمساز يابي اگ---ر با همدمت يكد-م بهم تو ببيني خويش را رستي ز-غم تو image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0264png تو بنگر-كو كجا و تو-كجا-ييعجب باشد اگر نبود جدايي --مگر يك روز مجنون با نشاطي نشسته بود در پيش رباطي-- يكي ديوار بود از خشت بسته بر-ان ديوار ليلي ---خوش نشسته 9705 كسي ميگفت اگر عمري دويدم به اخر هم به كا--م دل رسيدم --مگر در خواب ميبينم من اكنون نشسته پيش هم ليلي و مجنون --بهم اين هر دو را هرگز كه ديدهست خدايا در جهان اين عز كه ديدهست چو مجنون اين سخن زان مرد بشنيد ازو حال دل پردرد بشنيد بزد يك نعره و گفت اين خطانيست كه مجنون يك دم از ليلي جدانيست 970 ميان ما واو پيش از دو عالم اساس اتحاد افتاد محكم پسر گفتش به هر پندم كه دادي به هر پندي مرا بندي گشاده --مرا صد مشكل از پند تو حل شد مس من با زر ركني بدل شد-- سخنهاي تو يكسر سودمند است بغايت هم مفيد و هم بلند است ولي زانم هواي كيميا خاست كزو هم دين و هم دنيا شود راست 29 كه چون دنيا و دين در هم زند دست به دست ايد مرا معشوق پيوست-- كه تادنيا و دينم يار نبود مرا از يار استظهار	237	6781146860128062936	933	1531.5	713	1349	69.16234588623047	185	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms247	true	-4075611341623935274	17	299	75	1216	1218	300	و هر بد در نبازي نباشي عاشقي الا مجازي 3 ----------------------------اگر در عشق ميبايد كمالت -ببايد گشت دايم در سه حالت 4- يكي اشك و دوم اتش سيم ----خون اگر اءي ازين سه بحر بيرون 5-------------------------------------------- درون پرده معشوقت دهد بار وگر-نه بس كه معشوقت دهد كار 6 اگر اگه نگشتي زين روايت ترا دايم تمام--ست اين حكايت 1 اميري سخت عالي راي بودي كه در سر حد ب----------------لخش جاي بودي 2 بعدل و داد اميري پاك دين بود كه حد او فلك را د-ر زمين بود 3 بمردي و بلشكر صعب بودي بنام ان كعبه -دين كعب بودي 4 ز ر---------------------------------------ايش فيض و فر شمس و قمر را ز جودش نام و نان اهل هنر را 5------------- ز عدلش ميش و گرگ اندر حوالي ب--هم گرگ اشتي كردند حالي 6 ز سهمش اب درياها پر از جوش شدي چون اتش اندر سنگ خاموش 7 ز زحمت گر كهن ب--------------ودي جهاني ز خاطر محو كردي در زماني 8 ز قهرش اتش ار افسرده بودي چو انگشتي شدي اندر -----------------------------كبودي 9 ز جاه او بلندي مانده در چاه چه ميگويم جهت گم گشت ازان جاه 10-------------------------------------------------------------------- ز حلمش كوه بر جاي ايستاده زمين بر خاك روءي اوفتاده 11 ز خشمش رفته اتش با دلي تنگ وليكن چشم پر نم در دل سنگ 12 ز تاب--------------------------ش برده خورشيد فلك نور جهان را روشني بخشيده از دور 13 ز ج-------------------------ودش بحر و كان تشوير خورده گهر در صلب بحر و كان فشرده 14 ز لطفش برگ گل در يوزه كرده وليك از شرم او در زير پرده 15----------------------- ز خلقش مشك در دنيي دم------يده ز دنيي نيز بر عقبي رسيده 16 امير نيك دل را يك پسر بود كه در خوبي ب--عالم در سمر بود	247	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms238	false	6690933697755263317	3	301	11	1289	1289	301	و هر بد در نبازي نباشي عاشقي الا مجازي كه تا هر نيك و هر بد در نبازي اگر در عشق ميبايد كمالت تببايد گشت دايم در سه حالت 30 يكي اشك و دءم اتش سءم خون خون اگر ايي ازين سه بحر بيرون image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0261png درون پرده معشوقت دهد بار وگر نه بس كه معشوقت نهد خار ---گر اگه نگشتي زين روايت ترا دايم تمام است اين حكايت ام--يري سخت عالي راي بودي كه -اندر حد بلخش كه اندر حد بلخش جاي بودي به عدل و داد اميري پاك-دين بود كه حد--- ملك او داوززمين بود به -----------------------نام ان كعبها دين كعب بودي 920 به مردي و به لشكر صعب بودي به نا 525 ز رايش فيض و فر شمس و قمر-را ز جودش نام و نان به هم گرگ اشتي كردند حالي ز عدلش ميش و گرگ اندر حوالي به هم گرگ ---------------------------------------------شدي چون اتش اندر سنگ خاموش ز سهمش اب درياهاي پرجوششدي نه بودي جهاني ز خاطر محو كردي در زماني ------------------------ودي چو انگشتي شدي اندر كبودي 53 ز قهرش اتش ار افسرده بوديچو --------5730 ي مانده در چاه چه ميگويم جهت را-گشت ازان راه ز جاه او بلندي مانده در چاه بر جاي اوفتاده زمين چون خاك بر پاي اوفتاده ز حلمش كوه بر جاي اوفتاده--------------------------------------------------- تنگ وليكن چشم پر نم در دل سنگ ز خشمش رفته اتش با دل تنگولي ز رايش برده خورشيد فلك نور جهان را روشني بخشيده از دور گهر در صلب بحر و كان فسرده 0 زجودش بحر و كان تشوير خورده گهر در صل 535 ه ك------------------------------------رده وليك از شرم او در زير پرده ز لطفش برگ گل دريوزه كرده ز خلقش مشك در دنيا دميده دميده ز دنيي نيز بر عقبي رسيده ---------يك دل را يك پسر بود كه در خوبي به عالم در سمر بود-	238	6781146860128062936	835	1322.5	630	1487	56.15332794189453	168	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms248	true	4807602542180361186	0	300	0	1253	1253	300	رخي چون افتابي ان پسر داشت كه كمتر بنده پيش خود قمر داشت 18-- نهاده نام حارث شاه او را كمر بسته چو جوزا ماه او را 19- يكي دختر بپرده ---بود نيزش كه چون جان بود شيرين و عزيزش 20 بنام ان سيم بر زين العرب بود دل اشوبي و دلبندي عجب بود 21 جمالش ملك خوبي در جهان داشت ب--خوبي در-جهان او بود كان داشت 22----------------------------------------------------------------------- خرد در عشق او ديوانه بودي بخوبي در جهان افسانه بودي 23 كسي كو نام او بردي بجاء--ي شدي هر ذره-- يوسف نماءي 24 مه نو چون بديدي ز اسمانش زدي چون مشك زانو هر زمانش 25 اگر پيشاني-ش رضوان بديدي بهشت عدن را بيشان بديدي 26 سر زلفش چو در خاك اوفتادي ازو پيچي در افلاك اوفتادي 27 دو نرگس داشت نرگس دان ز بادام چو دو جادو دو زنگي بچه در دام -28 دو زنگي بچه هر يك با كماني ب--تير انداختن هر جا كه جاني 29 چو تير غمزه- او زه ب--ره كرد دل عشاق را اماج گه كرد 30 شكر از لعل او طعمي دگر داشت كه لعلش ز هر دارو در شكر داشت 31 دهانش درج مرواريد تر بود كه هر يك گوهري تر زان دگر بود 32 چو سي دندان او مرجان نمودي نثار او شدي هر جان كه بودي 33-- لب لعلش كه جام- گوهري بود شرابش از زلال كوثري بود 34 فلك گر گوي سيمينش نديدي چو گو-ي بي سر و بن كي دويدي 35 جمالش را صفت گفتن محال-----ست كه از من ان صفت كردن خيال--ست 36 بلطف طبع او مردم نبودي كه هر چيزي كه از مردم شنودي 37 همه در نظم اوردي ب--يك دم بپيوستي چو مرواريد در هم 38 چنان در شعر گفتن خوش زبان بود---- كه گوءي از لبش طعمي در ان بود 39 پدر پيوسته دل در كار-	248	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms239	false	-940980003479212554	0	287	0	1271	1329	301	رخي چون افتابي ان پسر-داشت كه كمتر بنده پيش خود قمر داشت 240ه نهاده نام حارث شاه او ر- كمر بسته چو جوزا ماه او را 530 يكي دختر در ايوان بود نيزش كه چون جان بود شيرين و عزيزش ه ن--ام ان سيم بر زين-العرب بود دل اشوبي و دلبندي عجب بود جم---الش ملك خوبان ج--هان داشت به خوبي در جهان او بود كان داشت image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0266png به خوبي در جهان افسانه بودي خرد در پيش او ديوانه بودي 40-------------------------- كسي كو نام او بردي به جايي شدي هر ذرهاي يوسف نمايي--- مه نو چون بديدي ز اسمانش زدي چون مشك زانو هر زمانش--- اگر پيشانياش رضوان بديدي بهشت عدن را پيشان بديدي--- سر زلفش چو بر خاك اوفتادي ازو پيچي بر افلاك اوفتادي--- دو نرگس داشت نرگس-دان ز بادام چو دو جادو دو زنگي بچه در دام 550 دو زنگي بچه هر يك با-كماني به تير انداخته هر جاك-ه جاني--- چو تير غمزها او سر به ره كرد دل عشاق را اماج گه كرد شكر----از لعل او طعمي دگر داشت كه لعلش نوش--دارو از شكر داشت--- دهانش درج مرواريد-تر بود كه هر يك گوهري-تر زان دگر بود--- چو سي دندان او مرجان نمودي نثار او شدي هر جان كه بودي 9295 لب لعلش كه جامي گوهري بود شرابش از زلال كوثري بود--- فلك گر گوي سيمينش بديدي چو گويي بي سر و بن مي-دويدي جم---الش را صفت كردن محال است مت كه از من ان صفت كردن خيال است ----------ع او مردم نبودي كه هر چيزي كه از مردم شنودي--- همه در نظم اوردي به يك دم بپيوستي چو مرواريد در هم 60 چنان در شعر گفتن خوش زبان بود بود كه گويي از لبش طعمي در ان بود--- پدر پيوسته دل در كار	239	6781146860128062936	1102	1897.5	838	1362	80.9104232788086	231	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms249	true	6810805128190544378	9	298	46	1298	1303	300	پيش امد پدر را -----به پيش خويش بنشاند ان پسر را 41 بدو بسپرد دختر را كه زنهار ز من بپذيرش و تيمار ميدار 42 زهر وجهي كه بايد ساخت كارش بساز و تازه گردان روزگارش 43 كه از من خواستندش نام داران بسي گردن كشان و شهرياران 44 ندادم من ب--كس گر تو تواني كه شايسته كسي يابي تو داني 45 گواه اين سخن كردم خدا را پشوليده مگردان جان ما را 46 چو هر نوعي سخن پيش پسر گفت پذيرفت ان پسر هرچش پدر گفت 47 ب---------------------------------------------اخر جاني شيرين زو جدا شد ندانم تا چرا امد چرا شد 48 بسي زير و زبر امد چو افلاك كه تا پاي و سرش افكند در خاك 49 كمان حق ببازوي بشر نيست كزين امد شدن كس را خبر نيست 50----------------------- كه ميداند كه--- بودن تا بكي داشت كسي كامد چرا رفتن ز پي داشت 51 پدر چون شد ب--ايوان الهي پسر بنشست در ديوان شاهي 52 بعدل و-داد كردن در جهان تافت جهان از وي دم نوشيروان يافت 53 رعيت را و لشكر را درم داد بسي سالار را كوس و علم داد 54 ب----------------------------------سي سودا زهر مغزي برون كرد بسي بيداد-گر را سرنگون كرد 55 بخوبي و بناز و نيك نامي چو جان ميداشت خواهر را گرامي 56----------------------- كنون بشنو كه اين گردنده پرگار ز بهر او چه بازي كرد بركار 57 غلامي بود حارث را يگانه كه او بودي نگهدار خزانه 58 ب--نام ان ماه وش بكتاش بودي ندانم تا كسي همتاش بودي 59 بخوبي در جهان اعجوبه بود غم عشقش عجب منصوبه-- بود 60---------------------------- مثل بودي ب--زيباءي جمالش همه عالم طلب گار-وصالش 61 اگر عكس رخش گشتي پديدار ب--------جنبش امدي صورت ز ديوار 62 چو زلف هندوش در كين نشستي چو جعد زنگيان در چين نشستي	249	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms240	false	-3344153114592241543	0	282	0	1283	1376	301	پيش امد پدر را پدررابه پيش خويش بنشاند ان پسر را ----دو بسپرد دختر را كه زنهارز -من بپذيرش و تيمار ميدار ---زهر وجهي كه بايد ساخت كارش بساز و تازه گردان روز 6------كه از من خواستندش نام داران بسي گردن كشان و شهرياران--- ندادم من به كس گر تو تواني كه شايسته كسي يابي تو داني--- گواه اين سخن كردم خدا را پشوليده مگردان حال ما را--- چو هر جنسي سخن پيش پسر گفت پذيرفت ان پسر هرچش پدر گفت image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0263png به اخر جان- شيرين زو جدا-شد ندانم تا چرا امد چرا-شد ---بسي زير و زبر امد چو افلاك كه تا پاي و سرش افگند د 570 -------------------------ست كزين امد شدن كس را خبر نيست كمان حق به بازوي بشر نيست كه ميداند كه تا بودن به -كي داشت كسي كامد چرا رفتن ز پي داشت ---پدر چون شد به ايوان الهي پسر بنشست در ديوان شاهي به -عدل و داد كردن بر جهان تافت جهان از وي دم نوشيروان يافت ب-----------------------------سي سالار را كوس و علم داد 525 رعيت را و لشكر را درم دادبسي3 575 سي سوداز هر مغزي برون كرد بسي بيداد گر را سرنگون كرد نيك ن------------------امي چو جان ميداشت خواهر را-گرامي به خوبي و نياز و نيك نامي كنون بشنو كه اين گردنده پرگار-ز بهر او چه بازي كرد بركار ----------ود حارث را يگانه كه او بودي نگهدار خزانه 80 به نام ان ماه-وش بكتاش بودي-ندانم تا-كسي همتاش بود 5780------------------------ غم عشقش عجب محبوبهاي بود به خوبي در جهان اعجوبهاي بود غ مثل بودي به زيبايي جمالش همه هجران يزكدار وصالش--- اگر عكس رخش گشتي پديدار پديداربه جنبش امدي صورت ز ديوار--- چو زلف هندوش در چين نشستي به جعد زنگيان در كين نشستي	240	6781146860128062936	1035	1724.5	800	1434	72.17573547363281	208	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms250	true	-436535563130229092	16	298	72	1292	1299	300	پيوسته به ام----------د كماني بود كاول در زه امد 65 غنيمي چرب چشم او ازان بود كه با بادام نقدش در ميان بود 66 صف مژگانش صف كردي شكسته ب-زخم تير-باران از دو رسته 67 دهاني داشت همچون لعل سفته درو -سي در ناسفته نهفته 68 يكي گر سفته شد لعل دهانش نبود ان جز ب--الماس زبانش 69------------------------- لبش خط داده عمر جاودان را كه ان لب بود اب خضر جان را 70-------------- ز دندانش توان كردن روايت كه در يك ميم دارد سي دو ايت 71 چو يوسف بود گوءي در نكوءي خود ازگوي زنخدانش چه گوءي 72------------------------------------------- ز گويش تا ب--كي بيهوش باشم چو در گوي امدم خاموش باشم 73-- به پيش قصر باغي بود عالي بهشتي نقد او را در حوالي 74 همه شب مينخفت از عشق بلبل طريق خاركش ميگفت با گل 75 گل از غنچه ب--صد غنج و ب--صد ناز شكر خنده بسي ميكرد اغاز 76 چنان امد كه طفلي مانده در خون گل سرخ از قماط سبز بيرون 77 صبا همچون زليخا در دويده چو يوسف گل ازو دامن دريده 78 چو بادي خضر بر صحرا گذشته خضر بگذشته صحرا سبز گشته 79 شهاب و برق را گشته سنان تيز ز باران ابر كرده صد عنان ريز 80 كشيده دست بر هم سبزهزاران ولي ان دست پر گوهر ز باران 81 بنفشه سر ب--خدمت پيش كرده وليكن پاي بوس خويش كرده 82 بيك ره ارغوان اغشته در خون ب--خون ريز امده بر خويش بيرون 83 ب----دست اورده نرگس جام زر را ز باران خورده شير- چون شكر را 84 سر لاله چو در پاي اوفتاده كلاهش با كمر جاي اوفتاده 85 هزاران يوسف از گلشن رسيده ز- كنعان بوي پيراهن شنيده 86 همه------ مرغان درافكنده خروشي	250	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms241	false	-2450846285108882493	0	270	0	1233	1373	301	پيوسته به امد كم به امد كماني بود كاول در زه امد ر----يمي چرب چشم او ازان بود كه با بادام نقدش در ميان بود--- صف مژگانش صف كردي شكستهبه زخم تير باران--- دو رسته ---دهاني داشت همچون لعل سفته دران سي در ناسفته نهفته ده----------------------انش نبود ان جز به الماس زبانش 59 بلي گر سفته شد لعل دهانش لبش خط داده عمر جاودان-را كه ان لب بود اب0 كه دريك ميم دارد سي دو ايت ز دندانش توان كردن روايت كهد چو ي---------------------------وسف بود گويي در نكويي خود ازگوي زنخدانش چه گويي image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0268png ز گويش تا به كي بيهوش باشم چو در گوي امدم خاموش باشم 5205 به پيش قصر باغي بود عالي بهشتي نقد او را در حوالي ---همه شب مينخفت از عشق بلبل طريق خاركش ميگفت بر گل گ---ل از غنچه به صد غنج و به صد ناز شكر خنده بسي ميكرد اغاز--- چنان امد كه طفلي مانده در خون گل سرخ از قماط سبز بيرون--- صبا همچون زليخا در دويده چو يوسف زو گل- دامن دريده 80 چو بادي خضر بر صحرا گذشته خضر بررسته صحرا سبز گشته--- شهاب-- برق را گشته سنان تيز ز باران ابر كرده صد عنان ريز--- كشيده دست بر هم سبزهزاران ولي ان دست را گوهر ز-باران--- بنفشه سر به خدمت پيش كرده وليكن پاي-بوس خويش كرده يه -يك ره ارغوان اغشته در خون به خون ريز امده بر خويش بيرون 5805 به دست اورده نرگس جام زر-را زبا-ران خورده شيري چون شكر را سر----لاله چو در پاي اوفتاده كلاهش را كمر جاي اوفتاده--- هزاران يوسف از گلشن رسيده به كنعان بوي پيراهن شنيده فكنده در چمن مرغان--------- خروشي	241	6781146860128062936	1047	1799.5	809	1341	78.07606506347656	210	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms251	true	-4526611628975706102	3	28	15	130	1310	300	گوشي 87 بوقت صبحگاهي باد مشكين چو سوهان كرده روي اب پر-چين 88-- مگر افراسياب اب زره يافت كه اب از باد نوروزي زره يافت	251	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms241	false	-2450846285108882493	275	301	1257	1373	1373	301	جوشي به -وقت صبحگاهي باد مشكين چو سوهان كرده روي اب پر چين 5810 مگر افراسياب اب زره يافت كه اب از باد نوروزي زره يافت-	241	6781146860128062936	109	193.5	85	118	92.37287902832031	20	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms251	true	-4526611628975706102	31	300	138	1310	1310	300	سو كوثري ديگر روان بود كه اب خضر كمتر رشح ان بود 90 ز پيش باغ طاقي تا بكي----------------------وان نهاده تخت حارث پيش ايوان 91 شه حارث چو خورشيدي خج-----سته سليمان وار در پيشان نشسته 92 چو جوزا در كمر دست غلامان ب--بالا هر يكي سروي خرامان 93 ستاده صف زده تركان سركش بخ--دمت كرده هر يك دست دركش 94 نديمان سرافراز نكوراي بخدم-ت چشمها افكنده بر پاي 95 شريفان همه عالم وضيعش نظام عالم از راي رفيعش 96 ز بيداري بختش فتنه در خواب ز بيم خشمش اتش چشم پر اب 97 زحل ------------------------------------------كين مشتري وش ماه طلعت ع-------طارد قدر و هم خورشيد رفعت 98 مگر بر بام امد دختر كعب شكوه جشن در چشم امدش صعب 99 چو لختي كرد هر سوءي نظاره بديد اخر رخ ان ماه پاره 100------------------------------- چو روي و عارض بكتاش را ديد -------چو سروي در قبا بالاش را ديد 101 جهان- حسن وقف چهره- او------- همه خوبي چو يوسف بهره- او 102 بساقي پيش شاه استاده بر جاي سر زلفش دراز افتاده بر پاي 103 ز مستي روي چون گلنار كرده مژه در چشم عاشق خار كرده 104- شكر از چشمه- نوشين فشانده عرق از ماه بر پروين فشانده 105 ----------------------گهي سرمست ميدادي شرابي گهي بنواختي خوش خوش ربابي 106 گهي برداشتي چون بلبل اواز گهي چون گل گرفتي شيوه و ناز 107------------------------ بدان خوبي چو دختر روي او-ديد دل خود وقف يك يك موي اوديد 108 در-----امد اتشي از عشق زودش بغارت برد كلي هرچه بودش 109----------- چنان ان اتشش در جان اثر كرد كه ان اتش تنش را بيخبر كرد 110 دلش عاش-ق شد و جان متهم گشت ز سر-	251	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms242	false	3885016044446661899	1	276	2	1255	1356	301	سو-كوثري ديگر روان بود كه اب خضر كمتر رشح ان بود--- ز پيش باغ طاقي تا به كيوان اغ طاقي تا به كيوان نهاده تخت حارث پيش ايوان--- شه حارث چو خورشيدي خجسته حسته سليمان-وار در پيشان نشسته--- چو جوزا در كمر دست غلامان به بالا هر يكي سرو- خرامان 89 ستاده صف زده تركان سركش به خدمت كرده هر يك دست دركش--- نديمان سرافراز نكوراي ز هيبت چشمها افگنده بر پاي--- شريفان همه عالم وضيعش نظام ملك- از راي رفيعش ز----بيداري بختش فتنه در خواب ز-بيم خشمش اتش چشم پر اب image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0265png زحلكين مشتري-وش ماه طلعت عطاردة عطارد قدر و هم خورشيد رفعت--- مگر بر بام امد دختر كعب شكوه جشن در چشم امدش صعب----------------------------- بديد اخر رخ ان ماه پاره چو لختي كرد هر سويي نظارهبديد اخرر چو روي و عارض بكتاش--- ديد او بداوچو سروي در قبا بالاش--- ديد -او جهاني حسن وقف چهرها اوهمه خوب همه خوبي چو يوسف بهرها او به --ساقي پيش شاه استاده بر جاي سر زلف- دراز افتاده در پاي 825 ز مستي روي چون گلنار كرده مژه در چشم عاشق خار كرده 5825 شكر از چشمها نوشين فشانده عرق بر ماه از پروين فشانده گهي بنواختي خوش خوش ربابي گهي سرمست دردادي شرابي-گهي بنواختي خ گ----------------هي برداشتي چون بلبل اواز گهي چون گل گرفتي شيوه و ناز جهان را وقف يكيك موي او ديد بدان خوبي چو دختر روي او ديد ج ردش به غارت برد كلي هر چه بودش 3 در امد اتشي از عشق زودش 5830 ر كرد كه ان اتش تنش را بي خبر كرد چنان ان اتشش در جان اثر كرد------------------------------- دلش عاشبق شد و جان متهم كرد ز سر	242	6781146860128062936	946	1543.5	726	1368	69.15204620361328	187	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms252	true	-6336815057739096419	26	300	108	1287	1287	300	بيخش كه كلي كرد گوءي چار ميخش 113 چ-------------------------------نان از يك ن-ظر در دام او شد كه شب خواب و بروز ارام او شد 114 چ--------------نان بيچاره شد از چاره ساز او كه مينشناخت سر از پاي باز او 115------------- همه شب خون فشان و نوحه گر بود چو شمعش هر نفس سوزي دگر بود 116 ز بس اتش كه در جان وي افتاد چو اتش شد ازان سر از پي افتاد 117 علي الجمله ز دست رنج و تيمار چنان ماهي ب--سالي گشت بيمار 118 طبيب اورد حارث سود كي داشت --------------------كه ان بت درد بي درمان ز پي داشت 119 چنان دردي كجا درمان پذيرد كه جان درمان هم از جانان پذيرد 120---------------------- درون پرده دختر دايه-- داشت كه در حيلت گري سرمايه-- داشت 121 بصد حيلت ازان مهروي درخو-است كه اي دختر چه افتادت بگو راست 122------------------------------------------ نميامد مقر البته ان ماه باخر هم زبان بگشاد ناگاه 123 كه من بكتاش را ديدم فلان روز ب--زلف و چهره جانسوز و دل-فروز 124 چو سرمستي ربابي داشت در بر من از وي چون ربابي دست بر سر 125 ب------------------------------------------------------------------------------------------------------زخم زخمه در راهي كه او خواست مخالف را ب--قولي كرد- رگ راست -126 مخالف راست گر نبود ب--عالم در --------ان پرده بسازد زير بامم 127 دل من چون مخالف شد چه سازم نيامد راست اين پرده نوازم 128 كنون سرگشته- افاق گشتم كه ز اهل پرده- عشاق گشتم 129 چو بشنودم ازان سركش سرودي ز چشمم ساختم بر پرده رودي 130 چنان عشقش مرا بيخويش اورد كه صد ساله غمم در پيش اورد 131 چنان زلفش پريشان كرد حالم كه امد ملك جمعيت زوالم 132 چنانم حلقه زلفش كمر بست كه دل خون-	252	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms243	false	-3600169765595956807	0	300	0	1343	1346	301	بيخش كه كلي كردگوي-ي چار ميخش كه شب خواب و به روز ارام او شد 35ه چنان از يك نبظر در-دام او شد كه شب خواب و 5835 كه مينشناخت سر از پاي باز او چنان بيچاره شد از چاره-ساز او-كه مينشناخت سر از چو شمعش هر نفس سوزي دگر بود همه شب خون فشان و نوحه گر بود چو شمع------------------------- ز بس اتش كه در جان وي افتاد چو اتش شد ازان از سر پي افتاد علي-----الجمله ز دست رنج و-تيمار چنان ماهي به سالي گش----------- طبيب اورد حارث سود كي داشت 830ه رث سود كي داشت كه ان بت درد بي درمان ز وي داشت------------------ درمان پذيرد كه جان درمان هم از جانان پذيرد چنان دردي كجا درمان پذيرد درون پرده دختر دايهاي داشت كه در حيله گري سرمايهاي داشت به --صد حيله ازان مهروي در خواست كه اي دختر چه افتادت بگو راست image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0270png نميامد مقر البته ان ماه مقر امد زبان بگشاد انگاه 0 --كه من بكتاش را ديدم فلان روز به زلف و چهره جانسوز و دلافروز ----چو سرمستي ربابي داشت در بر من از-وي چون ربابي دست بر سر چو سبزارنگ برميداشت اواز ز قولش مرغ كرد اهنگ پرواز چو بود اواز سبزارنگ گلزار شد اخر مستي اندر گل پديدار به زخم زخمه در راهي كه او ر-است مخالف را به قولي كرده رگ راست 0ه58 مخالف راست گر نبود به عالم در ان پ در ان پرده نسازد زير بابم---- دل من چون مخالف شد چه سازم نيامد راست اين پرده نوازم---- كنون سرگشتها افاق گشتم كه-- اهل پردها عشاق گشتم ----چو بشنودم ازان سركش سرودي ز چشمم رفت زي-ر پرده رودي چ----نان عشقش مرا بيخويش اورد كه صد ساله غمم در پيش اورد 555 چنان زلفش پريشان كرد حالم كه امد ملك جمعيت زوالم ز---------------لفش كمر بست كه دل خون	243	6781146860128062936	980	1606.0	746	1451	67.53962707519531	197	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms253	true	2365322530297957113	1	286	4	1258	1315	300	تا همچون جگ------------------------ر بست 133 چنين بيمار و سرگردان ازانم كه ميدانم كه قدرش ميندانم 134 بخوبي كس چو بكتاش ان ند------------------ارد كه كس زو خوبتر امكان ندارد 135 سخن چون ميتوان زان سرو بن گفت -----چرا بايد ز ديگر كس سخن گفت 136 چو پيشاني او ميدان سيم--ست ------گر از زلفش كنم چوگان چه بيم--ست 137 دران ميدان بدان سر-گشته چوگانش بخواهم برد گوءي از زنخدانش 138 اگر از زلف چوگان ميكند او----- سرم چون گوي گردان ميكند او 139 اگر رويش بتابد اشكاره شود هر ذره-- صد ماه پاره 140 هلال عارضش چون هاله انداخت مه نو --از غمش در ناله انداخت 141 چو زلفش دلرباءي حلقهور شد ب--هر يك حلقه صد جان در كمر شد 142 سوادي يافت مردم نرگس او ا----------زان شد معتكلف در مجلس او 143 چو تير غمزه- او كارگر شد ز سهمش رمح و زو پين در كمر شد 144 خطي دارد بدان سي پاره دندان ب---------خون من لبش ز ان--ست خندان 145------------------------------------------ صدف را ديد- ان در يتيمش ب--دندان باز ماند از درج سيمش 146 دهانش پست-ه تنگ--ست خندان كه ان را كعبتين افتاد دندان 147 چو صبح ار خنده ارد در تباشير مزاج استخوان گيرد طباشير 148 لبش را صد هزاران بنده بيش--ست كه او از اب حيوان زنده بيش--ست 149 خط سبزش محقق اوفتاد--ست ز خط---- نسخ مطلق اوفتادست 150 جهان زير نگين دارد لب او فلك در زير زين سي كوكب او 151 ز سيبش بر بهي كردم روانه ازين شكل صنوبر نار دانه 152- چو ازاديم ازان سرو سهي نيست بهي شد رويم و روي بهي نيست 153 ك--------------------------------------------نون اي دايه برخيز و روان شو ميان اين دو دلبر در ميان شو 154 برو اين قصه با او در ميان نه اساس عشق	253	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms244	false	3912031485278118376	0	301	0	1361	1361	301	تا همچون جگربست چنانم حلقها زلفش كمر بست---- چنين بيمار و سرگردان ازانم كه ميدانم كه قدرش ميندانم به --خوبي كس چو بكتاش ان ندارد چو بكتاش ان ندارد كه كس زو خوبتر امكان ندارد ----سخن چون ميتوان زان سرء-بن گفت ن گفتچرا بايد ز ديگر كس سخن گفت 6ه- چو پيشاني او ميدان سيم است يم استگر از زلفش كنم چوگان چه بيم است ري-----ن ميدان بدان خم گشته چوگانش-بخواهم بردگوي-ي از زنخدانش گرم از---- زلف چوگان ميكند اوسرم چ سرم چون گوي گردان ميكند او ر-------رويش بتابد اشكاره-شود هر ذرهاي صد ماه-پاره---- هلال عارضش چون هاله انداخت مه نو را ز غم -در ناله انداخت---- چو زلفش دلربايي حلقه ورشد به هر يك حلقه صد جان در كمر شد---- سوادي يافت مردم نرگس او دم نرگ او ازان شد معتك-ف در مجلس او---- چو تير غمزها او كارگر شد ز سهمش رمح و زو-پين در كمر شد---- خطي دارد بدان سي پاره دندان به دان به خون من لبش ز ان است خندان image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0267png صدف را ديدهبان در غبينش به دندان باز مالد كعبتينش 87----- دهانش پستدي تنگ است خندان كه ان را كعبتين افتاد دندان---- چو صبح--- خنده ارد در تباشير مزاج استخوان گيرد طباشير ----لبش را صد هزاران بنده بيش است كه او از اب حيوان زنده بيش است -----ط سبزش محقق اوفتاده ست از ان در نسخ مطلق اوفتاده ست-- جهان زير نگين دارد لب او فلك در زير زين سي كوكب او 5-- ز سيبش بر بهي كردم روانه ازين شكل صنوبر نار-دانه 5875 چو ازاديم ازان سرو سهي نيست بهي شد رويم و روي بهي نيست غم تير قد او هر زماني مرا در زه كشد همچون كماني سنون اي دايه برخيز و روان شو ميان اين دو دلبر در ميان شو -----رو اين قصه با او در ميان نه اساس عشق-	244	6781146860128062936	1106	1815.5	855	1448	76.38121795654297	218	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms254	true	3573872799298458530	0	284	0	1198	1262	300	دلم بر چشم گيرد 156 كنون بنشان بهم ما هر دو تن را كزان نبود خبر يك مرد و زن را 157 بگفت اين و يكي نامه اداكرد بخون دل نكونامي ره--------------------------ا كرد 158 الا اي غاءب حاضر كجاءي به پيش من نه- اخر كجاءي 159 دو چشمم روشناءي از تو دارد دلم نيز اشناءي از تو دارد 160 بيا و چشم و دل را ميهمان كن وگر-نه تيغ گير و-قصد جان كن 161 بنقد از نعمت ملك جهاني نمي-بينم كنون جز نيم جاني 162 چرا اين نيم جان در تو نبازم كه بي تو من ز صد جان بي نيازم 163 دلم بردي و-گر بودي هزارم نبودي جز فشاندن بر تو كارم 164 ز تو يك لحظه دل زان برنگيرم كه من هرگز دل از-جان برنگيرم 165 غم عشق تو درجان مينهم من سر از تو در بيابان مينهم من 166 چو بي رويت نه دل ماند ---------و -----------نه دينم چرا سرگشته ميداري چنينم 167 منم بي روي تو روءي چو دينار ز عشق روي تو-روءي ب--ديوار 168 ترا ديدم كه همتاءي نديدم نظيرت سرو بالاءي نديدم 169 اگر اءي بدستم باز رستم وگرنه م--------------------يروم هر جا كه هستم 170 بهر ------------------------------------------انگشت درگيرم چراغي ترا ميجويم از هر دشت و باغي 171 اگر پيشم چو شمع اءي پديدار وگرنه چون چراغم مرده انگار 172----------------------------- نوشت اين نامه و بنگاشت انگاه يكي صورت ز نقش خويش ان ماه 173 بدايه داد تا دايه روان شد بر ان ماه روي مهربان شد 174 چو نقش او بديد و شعر بر خواند ز لطف طبع و نقش او عجب ماند 175 ب-يك ساعت دل از دستش برون شد چو عشق امد دل او بحر -خون شد 176 نهنگ عشق در-حالش ز بون كرد براي خود دلش	254	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms245	false	-6979775180917185991	20	301	75	1286	1286	301	دلم در چشم گيرد كب---نون بنشان بهم ما هر دو تن را كزان نبود خبر يك مرد و زن را---- بگفت اين و------------------------ نكونامي رهاكرد يكي نامه به خون دل ادا كرد---- الا اي غاءب حاضر كجايي نه در چشم مني اخر كجايي---- دو چشمم روشنايي از تو دارد دلم نيز اشنايي از تو دارد دهه بيا و چشم و دل را ميهمان كن وگر نه تيغ گير و قصد جان كن به --نقد از نعمت ملك جهاني نمي بينم كنون جز نيم جاني ----چرا اين نيم جان در تو نبازم كه من بيتو- ز صد جان بي-نيازم دل----م بردي و گر بودي هزارم نبودي جز فشاندن بر تو كارم---- ز تو يك لحظه دل زان برنگيرم كه من هرگز دل از جان برنگيرم 890 غم عشق ت------------------------و در ---جان مينهم من به كفر زلف ايمان ميدهم من چو من بيتو نه دل دارم نه دينم چرا برگشته ميداري چنينم---- منم بي-روي تو رويي چو دينار ز عشق روي تو رويي به ديوار ----ترا ديدم كه همتايي نديدم نظيرت سرو-بالايي نديدم image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0272png وگر نه ميروم هر جا كه هستم اگر ايي به دستم خود برستم وگر نه ميروم0 5805 به هرانگشت درگيرم چراغي ترا ميجويم از هر دشت و باغي ----اگر پيشم چو شمع ايي پديدار وگرنه چون چراغم مرده انگار نگاه يكي صورت ز نقش خويش چون ماه نوشت اين نامه و بنگاشت انگاه به د-----------------------------ايه داد تا دايه روان شد بر ان ماه روي مهربان شد---- چو نقش او بديد و شعر بر-خواند ز نقش روي و شعر او عجب ماند 99 به يك ساعت دل از دستش برون شد چو عشق امد دلش از غصه خون شد---- نهنگ عشق در حالش ز-بون كرد كنار و دامنش-	245	6781146860128062936	924	1486.5	697	1347	68.59688568115234	186	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms255	true	4828885813680343884	0	298	0	1297	1304	300	اسمان ديد 178 چو گوءي بي سر و بي پاي مضطر كله در پاي كرد و كفش بر سر 179 بدايه گفت برخيز اي نكوگوي بر ان بت رو -و از من بدو گوي 180- ندارم ديده --روي تو-ديدن ندارم صبر بي تو ارميدن 181 مرا اكنون چه بايد كرد بي تو كه نتوان برد چندين درد بي تو 182 چو زلف تو دريده پردهام من كه بر روي تو عشق اوردهام من 183 ازان زلف توام زير و زبر كرد ك---ه با زلف تو عمرم سر به سر كرد 184 ترا ناديده در-جان چون نشستي -------دلم برخاست تا-در خون نشستي -185 چو تو در-جان من پنهاني اخر چرا-- تشنه ب--خون جاني اخر 186 چو صبحم دم مده اي ماه در ميغ مكش چون افتاب از سركشي تيغ 187 ا------------------------گر روشن كني چشمم ب--ديدار ب-صد جانت توانم شد خريدار 188 نميرم در غمت اي زندگاني اگر دريابيم باقي ----تو داني 189 روان شد دايه تا نزديك ان ماه ز عشق ان غلامش كرد اگاه 190 كه او از تو بسي عاشق تر افتاد كه ازگرمي او اتش-- در افتاد 191 اگر گردد دلت از عشقش اگاه دلت زو درد عشق ام-----------------------------وزد انگاه 192 دل دختر ب--غايت شادمان شد ز شادي اشك بر رويش روان شد 193 نميدانست كاري ان دلفر-وز بجز بيت و-غزل گفتن شب و روز 194 رو----------------------------------------ان ميگفت شعر و ميفرستاد بخوانده بود ان گفتي بر استاد 195 غلام انگه ب--هر شعري كه خواندي شدي عاشق تر و حيران بماندي 196- برين چون مدتي بگذشت يك روز ب--دهليزي برون شد ان دل--فروز 197 بديدش ناگهي بكتاش و بشناخت--- كه عمري عشق با نقش رخش باخت 198 گرفتش دامن ودخ-تر براشفت برافشاند استين انگه بدو گفت 199 كه هان اي بي ادب اين چه دليريست تو روباهي ترا چه جاي شيريست 200 كه باشي تو كه گيري	255	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms246	false	6187088643177448462	14	301	60	1373	1373	301	اسمان ديد---- چو گويي بي سروبيپاي و- مضطر كله در پاي كرده- كفش در سر به د--ايه گفت برخيز اي نكوگوي بر-ان بتروي شو وز ما بدو گوي 5905 ندارم ديده بيروي تو ديدن ندارم صبر بي-تو ارميدن مرا-----اكنون چه بايد كرد بيتو- كه نتوان برد چندين درد بيتو----- چو زلف تو دريده پردهام من كه بر روي تو عشق اوردهام من---- ازان زلف توام زير و زبر كرد بردكه با زلف تو عمرم سر-به سر كرد ترا-----ناديده در جان چون نشستيدلم شستيدلم برخاست تا در خون نشستي 9910 چو تو در جان من پنهاني اخر چو تو تشنه به خون جاني اخر---------------------- ساه در ميغ-مكش چون افتاب از سركشي تيغ چو صبحم دم مده اي ماه در ميغ گر روشن كني چشمم به ديداربه صد جانت توانم شد خريدار همي -ميرم كنون-- اي زندگاني گرم --يابي نكو ور نه تو داني---- روان شد دايه تا نزديك ان ماه ز عشق ان غلامش كرد اگاه ----كه او از تو بسي عاشق-تر افتاد دلش گويي به دريايي در افتاد ------و گردد اگاه-------------دلت زو درد عشق اموزد اي ماه دلت از عشق او گر گردد ا-گاه------- دختر به غايت شادمان شد ز شادي اشك بر رويش روان شد---- نميدانست كاري ان دلافروز بجز-بيت و غزل گفتن شب و روز image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0269png ان ميگفت شعر و ميفرستاد چنين در شعر گفتن گشت-- استاد 920-غلام انگه به هر شعري كه خواندي شدي عاشق-تر و حيران بماندي 5920 برين چون مدتي بگذشت يك روز به دهليزي برون شد ان دل افروز ----بديدش ناگهي بكتاش و بشناخت نت كه عمري عشق با نقش رخش باخت---- گرفتش دامن و دختر براشفت-برافشاند استين انگه بدو گف----- كه هان اي بي-ادب اين چه دليريست تو روباهي ترا چه جاي شيريست ك----ه باشي تو كه گيري-	246	6781146860128062936	1053	1681.5	813	1437	73.27766418457031	207	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms256	true	6708886549500126193	7	300	30	1324	1324	300	غلامش گفت اي من خاك كويت چو ميداري ز من پوشيده رويت 202 چرا شعرم فرستادي شب و روز دلم بردي بدان نقش دل-فروز 203 چو در اول مرا ديوانه كردي چرا در-اخرم بيگانه كردي 204 جوابش داد ان سيمين بر انگاه كه يك ذره نه-- زين راز-- اگاه 205 مرا در سينه كاري اوفتاد--ست وليكن بر تو ان كارم گشاد--ست 206 چنين كاري چه جاي صد غلام--ست ب--تو دادم برون اين---ت تمام--ست 207 ترا ان بس نباشد در زمانه كه تو اين كار را باشي بهانه 208 اساسي كوژ بنهادي درين راز ب--شهوة بازي افتادي ازين باز 209 بگفت اين و-ز پيش او بدر شد ب--صد دل ان غلامش فتنه تر شد 210------------------------------- ز لفظ بوسعيد مهنه ديدم كه او گفتست من انجا رسيدم 211 بپرسيدم ز حال دختر كعب كه عارف گشته بود او عارفي صعب 212 چنين گفت او كه معلومم چنان شد كه ان شعري كه بر لفظش روان شد 213 زسوز عشق معشوق مجازي بنگشايد چنان شعري ب--بازي 214 نداشت ان شعر با مخلوق كاري كه او را بود با حق روزگاري 215-------------------------- كمالي بود در معني تمامش بهانه بود- در راه ان غلامش 216 باخر دختر عاشق در ان سوز بزاري شعر ميگفتي شب و روز 217 مگر ميگشت روزي در چمنها خوشي ميخواند اين اشعار تنها 218 الا اي باد شبگيري گذر كن ز من ان ترك يغما را خبر كن 219------------------------------------------ بگو كز تشنگي خوابم ببردي ببردي ابم و -ابم ب-بردي 220 يكي سقاش بودي سرخ روءي كه هر وقت ابش اوردي سبوءي 221 بجاي ترك يغما خاصه چون ماه نهاد ان سرخ سقا را هم انگاه 222 برادر را چنان در تهمت افكند كه بر خواهر نظر بي حرمت افكند 223 چو القصه ازين بگذشت ماهي در-امد حرب حارث را سپاهي 224 سپاهي و-	256	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms247	false	-3724191584769913094	16	292	74	1330	1366	301	غلامش گفت اي من خاك كويت-چو مي -------------------------چرا شعرم فرستادي شب و روز دلم بردي بدان نقش دلافروز هك------------------------ردي چرا در اخرم بيگانه كردي---- جوابش داد ان سيمين بر انگاه كه يك ذره نهاي زين سر تو اگاه----------- سينه كاري اوفتاده ست وليكن بر تو ان كارم گشاده ست---- چنان كاري چه جاي صد غلام است به تو دادم برون اين خود تمام است -----را ان بس نباشد در زمانه كه تو اين كار را باشي بهانه---- اساسي نيك ننهادي ازين كار به شهوت باري افتادي ازين كار---- بگفت اين و ز پيش او بدر شد به صد دل ان غلامش فتنه تر شد دم كه او گفتهست من انجا رسيدم 5935 ز لفظ بوسعيد مهنه ديدم------------------------------ بپرسيدم ز حال دختر كعب كه عارف گشته بود او عارفي صعب چ----نين گفت او كه معلومم چنان شد كه ان معني كه بر لفظش روان شد---- زسوز عشق معشوق مجازي-بنگشايد چنان شعري به بازي --------------عر با مخلوق كاري كه او را بود با حق روزگاري نداشت ان شعر با مخلوق كاري 30 كمالي بود در معني تمامش بهانه امده در ر----ه غلامش به --اخر دختر عاشق در ان سوزبهزاري شعر ميگفتي شب و روز---- مگر ميگشت روزي در چمنها-خوشي ميخواند اين اشعار تنها الا-----اي باد شبگيري گذر-كن زم-ن ان ترك يغما را خبر كن image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0274png بگو كز تشنگي خوابم ببردي ببردي ابم و خونم بخوردي 920 يكي سقاش بودي سرخ رويي كه هر وقت ابش اوردي سبويي به --جاي ترك يغما خاصه چون ماه نهاد ان سرخ سقا را هم انگاه---- برادر را چنان در تهمت افگند كه بر خواهر نظر بي-حرمت افگند---- چو القصه ازين بگذشت ماهي در امد حرب حارث را سپاهي سپ----اهي و	247	6781146860128062936	1069	1774.5	825	1424	75.07022094726562	207	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms257	true	3398406061130355742	9	300	37	1285	1285	300	و حد بيش 225 سپاهي موج زن از تيغ و جوشن جهان از تيغ و جوشن گشته روشن 226 درامد لشكري از كوه و شخ در كهشد گاو زمين چون خر به يخ در 227 ز ديگر سوي حارث با سپاهي ز دروازه برون امد پگاهي 228 چو بخت او جوان يكسر سپاهش چو رايش مرتفع چتر و كلاهش 229 ظفر ميشد ز يك سو حلقه در گوش ز يك سو فتح و نصرة دوش بر دوش 230 سپه القصه افتادند در هم بكشتن دست بگشادند برهم 231 غباري از همه صحرا بر-امد فغان تا گنبد خضرا برامد 232 خروش كوس گوش چرخ كر كرد زمين چون اسمان زير و زبر كرد 233 زمين از خون خصما-ن لاله زاري هوا از تيرباران ژاله باري 234 جهان را پرده- برغ-اب جسته ز كشته پيش برغي باز بسته 235 اجل چنگال بر جان تيز كرده قضا پر كينه دندان تيز كرده 236 هويدا از قيامت صد علامت گرفته ديو قامت زان قيامت 237 درامد پيش ان صف حارث انگاه جهاني پر سپاه اورد در راه 238 سپه را چون بيك---ره جمله كرد او در-امد همچو شير و حمله كرد او 239 سپهر تند با چندين ستاره شده از شاخ رمحش پاره پاره 240 چو تيغي بر سر امد از كرامت فرو شد فتنه را سر تا قيامت 241 چو تيغش خصم را چون گل ب--خون شست گل نصرت ز تيغ او برون رست 242 چو تيرش سوي چرخ نيلگون شد ز -چشم سوزن عيسي برون شد 243 وزان سوي دگر بكتاش مهروي دو-دستي تيغ ميزد از همه سوي 244 ب--------------------------------------------اخر چشم زخمي كارگر گشت سرش از زخم تيغي سخت در-گشت 245- همي نزديك شد كان خوب رفتار ب--دست دشمنان گردد گرفتار 246 دران صف بود دختر روي بسته سلاحي داشت بر اسپي --نشسته-	257	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms248	false	-3468521631987952975	0	285	0	1238	1303	301	و حد بيش 5-5 سپاهي موج زن با تيغ و جوشن جهان از تيغ و جوشن گشت- روشن در ---امد لشكري از كوه و شخ در ازو- گاو زمين چون خر به يخ در---- ز ديگر سوي حارث با سپاهي ز-دروازه برون امد پگاهي---- چو بخت او جوان يكسر سپاهش چو رايش مرتفع چتر و كلاهش---- ظفر ميشد ز يك سو حلقه در گوش ز يك سو فتح و نصرت دوش بر دوش 555 سپه القصه افتادند در هم بكشتن دست بگشادند بر هم--- غباري از همه صحرا بر امد فغان تا-گنبد خضرا برامد---- خروش كوس گوش چرخ كر كرد زمين چون اسمان زير و زبر كرد ز----مين از خصم او چون لاله-زاري هوا از تيرباران ژاله باري ج----هان را پردها برق اب جسته ز-كشته پيش برقي باز بسته عه- اجل چنگال بر جان تيز كرده قضا بر-كينه دندان تيز كرده---- هويدا از قيامت صد علامت گرفته ديو قامت زان قيامت در ا---مد پيش ان صف حارث انگاه جهاني پر سپاه اورد در راه ----سپه را چون به يك ره جمله كرد او در امد همچو شير و حمله كرد او---- سپهر تند با چندان ستاره گشاده ديده و گشته نظاره دعه چو ت--يغي بر سر امد از كرامت فرو شد فتنه را سر تا قيامت چو---- تيغش خصم را چون گل به خون شست گل نصرت ز تيغ او برون رست چ----و تيرش سوي چرخ نيلگون شد به چشم سوزن عيسي برون شد---- وزان سوي دگر بكتاش مهروي دو دستي تيغ ميزد از همه سوي image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0271png به اخر چشم زخمي كارگر-گشت سرش از زخم تيري سخت در گشت 5970 همي نزديك شد كان نغز رفتار به دست دشمنان گردد گرفتار در ان--- صف بود دختر روي بسته سلاحي داشت و- اسپي برنشسته	248	6781146860128062936	1086	1902.0	827	1311	82.83753204345703	228	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms258	true	-2410349057250717503	16	300	71	1286	1286	300	كان سيمبر كيست زبان بگشاد و گفت اين كاهلي چيست 249 من ان شاهم كه فرزينم سپهر--ست پياده در ركابم ماه و مهر--ست 250 اگر اسپ افكنم بر نطع گردان------------------ دو رخ طرحش نهم چون شير مردان 251 سري كو سركشد از حكم اين ذات ب--پاي پيلش اندازم ب--شهمات 252 اگر شمشير بران بركشم من جگر از شير غران بر كشم من 253 چو تيغ اتش افشانم دهد تاب ز بيمش زهره- اتش شود اب 254 چومار رمح را در كف به پيچيم نيايد هيچكس -----------------در صف ب--هيچم 255 -اگر سندانم ايد پيش نيزه شود از زخم زخمم ريزه ريزه 256 ز زخم ار زور سنداني نماند ز سنداني سپنداني نماند 257 چو مرغ تير من از زه در-ايد -ز حلق مرغ گردون زه برايد 258 چو بگشايم كمند از روي فتراك چو باد-ارم عدو را روي ب رخاك 259 بتازم رخش و بگشايم در فصل كه من در رزم رستم رستمم ز اصل 260 بگفت اين و چو مردان بر نشست او ازان مردان تني را ده بخست او 261 بر بكتاش امد تيغ در كف-- وز انجا برگرفتش برد با صف 262 نهادش پس نهان شد در ميانه كسش نشناخت از اهل زمانه 263 چو ان بت روي در كنجي نهان شد سپاه خصم چون دريا روان شد 264 همي نزديك امد تا بيك---بار نماند شهره اندر شهر ديار 265 چو حارث را مدد گشت اشكارا بسي خلق از بر شاه بخارا 266 هزيمت شد سپاه دشمن شاه دگر كشته فتاده خوار در راه 267 چو شه با شهر امد------- شاد و پيرو-ز طلب كرد ان سوار چست ان روز 268 نداد از وي نشاني هيچ مردم همه گفتند شد همچون پري گم 269------------------------------------------ علي الجمله چو امد زنگي شب نهاده نصفءي-	258	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms249	false	8979123276870009480	0	278	0	1231	1327	301	كان سيمبر كيست زبان بگشاد و گفت اين كاهلي چيست ----من ان شاهم كه فرزينم سپهر است پياده در ركابم ماه و مهر است 95 -اگر اسپ افگنم بر نطع گردان دورخ طرحش نهم چور دو رخ طرحش نهم چون شير مردان ب----ري كو سركشد از حكم اين ذات به پاي پيلش اندازم به شهمات ----اگر شمشير بران بركشم من جگر از شير غران بر-كشم من---- چو تيغ اتش افشانم دهد تاب-ز بيمش زهرها اتش چو ----------مار رمح را در كف بهيچ---م نيايد هيچكس در ص نيايد هيچكس در صف به هيچم 5980 اگر سندانم ايد پيش نيزه شود از زخم زخمم ريزه-ريزه ---بر زخم---م كه سنداني نماند ز سنداني سپنداني نماند چ----و مرغ تير من از زه بر ايد از حلق مرغ گردون زه برايد ----چو بگشايم كمند از روي فتراك چو باد ارم عدو را روي بر خاك---- بتازم رخش و بگشايم در فصل كه من در رزم رستم رستم از اصل 95- بگفت اين و چو مردان درشت--- او ازان مردان تني را ده بكشت او---- بر بكتاش امد تيغ دركفوزا وز انجا برگرفتش برد با صف---- س انگاهي نهان شد از ميانه كسش نشناخت از خلق زمانه ن----و ان بت روي در كنجي نهان شد سپاه خصم چون دريا روان شد -----مي نزديك امد تا به يك بار نماند شهره اندر شهر ديار 990 چو حارث را مدد گشت اشكارا بسي خلق از بر شاه بخارا---- هزيمت شد سپاه دشمن شاه دگر كشته فتاده خوار در راه به ----------شهر امد همانگه شاد و پيرورز طلب كرد ان سوار چست در روز---- نداد از وي نشاني هيچ مردم همه گفتند شد همچون پري گم image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0276png علي الجمله چو امد زنگي شب نهاده نصفيي	249	6781146860128062936	1064	1831.0	815	1321	80.5450439453125	221	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms259	true	153403159644443861	23	300	98	1220	1220	300	تا روز ز جان ميشست دست ان عالم افروز 272 چو زاغ شب در-امد زان دلارام دل دختر چو مرغي بود در دام 273 دل از زخم غلامش انچنان سوخت كه در يك چشم زخمش نيز جان سوخت 274 نبودش چشم زخمي خواب و ارام كه بر -سر داشت زخمي ان دلارام 275 كجا ميشد دل او ارميده يكي نامه نوشت از خون ديده 276 چنين اورد در نظم ان سمن بوي كه بشنو قصه گنگي سخن گوي 277 سري كز سروري تاج كبار--ست سر پيكان در ان سر در چه كار--ست 278 سر خصمت كه بادا بي سر و كار -----مباد از سر كشد جز بر سر دار 279 سري را كز وجودت سروري نيس------------ت نگونساري ان سر سرسري نيست 280- سري كان سر نه خاك اين در-ايد ب--جان و سر كه ان سر در سر ايد 281 حسود سركشت گر سرنشين است --------------چو مارش سر بكف كان سرچنين است 282 وگر سر در-كشد خصم سبك سر سرش بر نه سرش دركش سبك تر 283 سري كان سر ندارد با تو سر راست مبادش سر كه رنج او ز سر خاست 284 چو سر بنهد عدو كز سردر--ايد سر ان دارد ا-و كز سر بر ايد 285 اگر سر نفكند از سرسرت -پيش سر موءي ندارد سر سر خويش 286 سر سبزت كه تاج از وي سري يافت ز سر سبزيش هر سر سروري يافت 287 سپهر سرنگون زان شد سرافراز كه هر دم سر نهد پيشت ز سر باز 288 اگر درد سرم درد سرت داد سر خصمان بريده بر د----رت باد 289 نهادم پيش ان سر بر زمين سر فداي ان چنان سر صد چنين سر 290 كسي كز زخم خذلان كينهور گشت اگر-	259	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms250	false	1917980160445547635	0	259	0	1080	1252	300	تا روز رخ-ان ميشست شاه--- عالم افروز---- چو زاغ شب در امد زان دلارام دل دختر چو مرغي بود در دام ----دل از زخم غلامش انچنان سوخت كه در يك چشم زخمش نيز جان سوخت---- نبودش چشم زخمي خواب و ارام كه بر جانش زدي زخم- ان د 600------كجا ميشد دل او ارميده يكي نامه نوشت از خون ديده چن----ين اورد در نظم ان سخنگوي تو- بشنو قصها ماه سمنبوي س-----ري كز سروري تاج كبار است سر پيكان در ان سر بر چه كار است سر---- خصمت كه بادا بي سر--وكار روكارمباد از سركشي- جز بر سر دار ----سري را كز وجودت سروري نيست نگ رري نيست نگونساري ان سر سرسري نيست 6005 سري كان سر نه خاك اين در ايد به جان و سر-كه ان سر در سر ايد---- حسود سركشت گر سرنشين است گر سرنشين است چو مارش سر بكف تدبيرش اين است---- وگر سر در كشد خصم سبك-سر-سرش بركن- سرش برنه سبك-تر---- سري كان سر ندارد با تو سر راست مبادش سر كه رنج او ز سر خاست---- چو سر بنهد عدو كز سر در ايد سر ان دارد ا و كز سر براي 6010 -اگر سر نفكند پيش تو سر پيش سر مويي ندارد سر سر خويش سر---- سبزت كه تاج از وي سري يافت ز سر سبزيش هر سر سروري يافت---- سپهر سرنگون زان شد سرافراز كه هر دم سر-نهد پيشت ز سر-باز اگردر-----د سرم درد سرت داد سر ---من ب-نده در پاي سرت باد---- نهادم پيش ان سر بر زمين سر فداي ان-چنان سر-صد چنين سر 15- كسي كز زخم خذلان كينهور-گشت اگر	250	6781146860128062936	939	1571.5	708	1173	80.0511474609375	210	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms260	true	4776605541351140835	0	48	0	189	1267	300	برگشت از قهر تو درگشت 291 كسي كز شاخسار عيش برخورد اگر مي خورد بي يادت جگر خورد 292 كسي كز جهل خود لاف خرد زد اگر زر زد نه بر نام تو بد زد 293 كسي كو سوي حج كردن هوا كرد اگر حج كرد بي امرت	260	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms250	false	1917980160445547635	259	300	1080	1252	1252	300	برگشت از قهر تو درگشت كسي---- كز شاخسار عيش برخورد اگر ميخ-ورد بي-يادت جگر خورد كسي---- كز جهل خود لاف خرد زد اگر زر زد نه بر نام تو بد زد ك----سي كو سوي حج كردن هوا-كرد اگر حج كرد بي-امرت-	250	6781146860128062936	164	299.5	124	189	86.7724838256836	41	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms260	true	4776605541351140835	51	300	201	1267	1267	300	چه افتادت كه افتادي ب--خون در چو من زين غم نه بيني سرنگون تر 295 ---------------------------همه شب همچو شمعم سوز در بر چو شب بگذشت مرگ روز بر سر 296 چو شمع از عشق هر دم باز خندم به پيش چشم برقع باز بندم 297 چو شمع از عشق جاني زنده دارد ميان اشك و اتش خنده دارد 298 شبم را گر اميد روز بودي مرا بودي كه كمتر سوز بودي 299 ازان اتش كه------------------------------------------------------ بر جانم رسيدست بسي پايان مجو كانم رسيد-ست ----------300 ازان اتش كه چندين تاب خيزد عجب نبود كه چندين اب خيزد 301 چه ميخواهي ز من با اين همه سوز كه نه شب بودهام بي سوز-- نه روز 302 ميان خاك در خونم مگردان سراسيمه چو گردونم مگردان 303 چو سرگرداني-م ميداني اخر بخون-م در چه ميگرداني اخر 304 -----------------------چو ميداني كه سرمست توام من -ز پاي افتاده از دست توام من 305 من خون خواره خوني چون نگردم چرا جز در ميان خون نگردم 306 چنان گشتم ز سوداي تو بيخ-ويش كه از پس ميندانم راه و از پيش 307 دلي دارم ز درد خويش خسته به بيت الحزن در بر خويش بسته 308 بزاي بند بندم چند سوزي بر اتش چون سپندم چند سوزي 309 اگر اميد وصل- تو نبودي نه گردي ماندي از من نه دودي 310 مرا تر دامني امد ب--جان زيست كه بر بوي وصال تو توان زيست 311 دل من داغ هجران بر نتابد كه دل خود وصل جانان برنتابد 312 ز درد خويشتن چون بيقراران يكي با-	260	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms251	false	2559126444724610042	4	241	53	1097	1346	301	چه افتادت كه افتادي به خون در ز--من زين غم ن--بيني سرنگون-تر چو شب بگذشت مرگ روز بر سر 6020 همه شب همچو شمعم سوز در بر-چو شب بگذشت------------------ چو شمع از عشق هر دم باز خندم ز چشمم پيش برقي باز بندم---- چو شمع از عشق جاني زنده دارد ميان اب- و اتش خنده دار ييمر---------------------------ا بودي كه كمتر سوز بودي شبم راگر اميد روز بوديمرا بو هزارم چشمه از چشمان چكيده ست ازان اتش كه بر --------------------------جانم رسيدهست هزارم چشمه از ازان اتش كه چندين تاب خيزد عجب نبود كه چندين اب خيزد 6025 -------هي ز من با اين همه سوز كه نه شب بودهام بي-سوز و نه روز مي----ان خاك در خونم مگردان سراسيمه چو گردونم مگردان---- چو سرگردانيام ميداني اخربه پايم در چه ميگرداني ا به پاي افتاده از دست توام من چو ميداني كه سرمست توام من به پاي افتاده از د 603---------- من خون-خواره خوني چون نكردم چرا جز در ميان خون نگردم -----نان رفتم ز سوداي تو از خويش كه از پس ميندانم راه و از پيش---- دلي دارم ز درد خويش خسته به بيتالخ-زن در بر خويش بزار--------ي بند-بندم چند سوزي بر-اتش چون سپندم چند گرا-----------ميد وصال تو نبودي نه گردي ماندي از من نه دودي 020 مرا تر-دامني امد به جان زيست كه بر بوي وصال تو توان زيست---- دل من نام هجران بر نتابد كه دل خود وصل جانان برنتابد---- ز درد خويشتن چون بيقراران يكي با	251	6781146860128062936	837	1381.5	640	1193	70.15926361083984	174	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms261	true	6500695083964541433	0	63	0	265	1307	300	تو بگفتم از هزاران 313 دگر گويم اگر يابم رهي باز وگر-نه ميكشم در جان من اين راز 314 روان شد دايه و اين نامه هم برد ب--سر شد راه بر سر چون قلم برد 315- سر بكتاش با چندان جراحت ز سر نامه مرهم يافت-- و راحت 316 ز چشمش گشت سيل خون روانه بسي پيغام دادش عاشقانه 317 كه جانا تا	261	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms251	false	2559126444724610042	241	301	1097	1346	1346	301	تو بگفتم از هزاران---- دگر گويم اگر يابم رهي باز وگر نه ميكشم در جانم --اين راز ----روان شد دايه و اين نامه هم برد به سر شد راه بر سر چون قلم برد 6040 سر بكتاش با چندان جراحت ز ن---امه مرهم دل ديد و راحت---- ز چشمش گشت سيل خون روانه بسي پيغام دادش عاشقانه---- كه جانا تا-	251	6781146860128062936	233	398.5	178	271	85.97785949707031	52	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms261	true	6500695083964541433	63	300	265	1307	1307	300	كي-م تنها گذاري سر بيمار پرسيدن- نداري 318 چو داري خوي مردم چون لبيبان دمي بنشين به بالين غريبان 319 اگر ---------------------------------------يك زخم دارم بر سر امروز هزارم هست بر-جان اي دل-فروز 320- ز شوقت پيرهن بر من كفن شد بگفت اين و-ز خود بيخويشتن شد 321 چو روزي چند را بكتاش دمساز ز مجروحي بجاي-- خويش شد باز 322 نشسته بود ان دختر دلف-روز ب--راه و رودكي ميرفت يك روز 323 اگر بيتي چو اب زر بگفتي بسي دختر ازان بهتر بگفتي 324 بسي اشعار گفت ان روز استاد كه ان د------ختر مجاباتش فرستاد 325 ز لطف طبع ان دلداده دمساز تعجب مان-------د انجا رودكي باز 326 ز عشق ان سمنبر گشت اگاه --نهاد انگاه از انجا پاي در راه 327 چو شد بر رودكي راز اشكارا از انجا رفت تا شهر بخارا 328 بخدمت شد روان تا پيش ان شاه كه حارث را مدد او كرد انگاه 329 رسيده بود پيش شاه عالي براي عذر حارث نيز حالي 330 مگر شاهانه جشني بود ان روز چه ميگويم بهشتي بد دل-فروز 331 مگر از رودكي شه شعر در-خواست زبان بگشاد ان استاد و برخاست 332 چو بودش ياد شعر دختر كعب همه بر خواند و مجلس گرم شد صعب 333 شهش گفتا بگو تا اين كه گفت-ست كه مرواريد را ماند كه سفتست 334 ز حارث رودكي اگاه كي بود كه او خود گرم شعر و مست مي بود 335- ز سرمستي زبان بگشاد انگاه كه-	261	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms252	false	-4136315375990065270	0	229	0	1050	1366	301	كيام تنها گذاري سر بيمار-پرسي ما نداري بيا اي نازنين همچون ح-----بيبان دمي بنشين به بالين غريبان image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0278png ريك زخم دارم بر سر امروز هزارم هست بر جان اي دلافروز 6025 ز شوقت پيرهن بر من كفن شد بگفت اين و ز خود بيخويشتن شد---- چو روزي چند را بكتاش دمساز ز مجروحي به حال خويش شد باز---- نشسته بود ان دختر دلافروز به راهي رو-دكي ميرفت يك روز ----اگر بيتي چو اب زر بگفتي بسي دختر ازان بهتر بگ -------بسي اشعار گفت ان روز استاد كه ان كه ان دختر مجاباتش فرستاد 605 ز لطف طبع ان دلدار دم-ساز تعجب سازتعجب كرد انجا رودكي باز---- ز عشق ان سمنبر گشت اگاه اهنهاد انگاه ا---نجا پاي در راه---- چو شد بر رودكي راز اشكارا از انجا رفت تا شهر بخارا به --خدمت شد دوان تا پيش ان شاه كه حارث را مدد او كرد انگاه---- رسيده بود پيش شاه عالي براي عذر حارث نيز حالي 655 مگر شاهانه جشني بود ان روز چه ميگويم بهشتي بد دلافروز ----مگر از رودكي شه شعر در خواست زبان بگشاد ان استاد و برخاست---- چو بودش ياد شعر دختر كعب همه بر-خواند-- مجلس گرم شد صعب---- شهش گفتا بگو تا اين كه گفتهست كه مرواريد را ماند كه سفتهست--- ز حارث رودكي اگاه كي بود كه او خود مست شعر و مست مي بود 6060 ز سرمستي زبان بگشاد انگاه كه	252	6781146860128062936	915	1594.5	705	1112	82.28417205810547	184	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms262	true	-6570994215413623820	0	74	0	328	1307	300	شعر دختر كعب--ست اي شاه 336 بصد دل عاشق--ست او بر غلامي در افتادس-ت چون مرغي ب--دامي 337 زماني خوردن و خفتن ندارد بجز بيت و غزل گفتن ندارد 338 اگر صد شعر گويد پر معاني بر او ميفرستد در نهاني 339 اگر ان--- عشق چون اتش نبودي ازو اين شعر گفتن خوش نبودي 340 چو حارث اين سخن بشنود بشكست وليكن ساخت خود را ان زمان مست 341 چو القصه ب--شهر خويش شد	262	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms252	false	-4136315375990065270	229	301	1050	1366	1366	301	شعر دختر كعب است اي شاه به --صد دل عاشق است او بر غلامي در افتادهست چون مرغي به دامي ----زماني خوردن و-خفتن ندارد بجز بيت و غزل گفتن ندارد ----اگر صد شعر گويد پر-معاني بر-او ميفرستد در نهاني -----گر او را عشق چون اتش نبودي ازو اين شعر گفتن خوش نبودي 65- چو حارث اين سخن بشنود بشكست اگرچه ساخت خود را ان زمان مست---- چو القصه به شهر خويش شد-	252	6781146860128062936	292	485.0	227	340	85.88235473632812	59	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms262	true	-6570994215413623820	74	300	328	1307	1307	300	باز ز خواهر در نهان ميداشت اين راز 342 ولي پيوسته ميجوشيد جانش نگه ميداشت پنهان هر زمانش 343 كه تا بر وي فرو گيرد گناهي بريزد خون او بر-جايگاهي 344------------------------------------------ هر ان شعري كه --گفته بود ان ماه فرستاده بر بكتاش انگاه 345- نهاده بود در درجي ب--اعزاز سرش بسته كه نتوان كرد سرباز 346 رفيقي داشت بكتاش سمن بر چنان پنداشت كان درجيست گوهر 347 سرش بگشاد و-ان خطها فرو خواند به پيش حارث اورد و برو خواند 348 دل حارث پر اتش گشت ازان راز هلاك خواهر خود كرد اغاز 349 در اول ان غلام خاص را شاه به بند ا------------ندر فكند و كرد در چاه 350 در اخر گفت تا يك خانه حمام بتابند از پي ان سيم اندام 351 شه انگه گفت تا از هر دو دستش بزد فصاد رگ اما نه بستش 352 در ان گرمابه كرد انگاه شاهش فرو بست از كچ و از سنگ راهش 353 بسي فرياد كرد ان سرو ازاد نبودش هيچ مقصودي ز فرياد 354 كه داند تا كه دل چون ميشد از-وي جهاني را جگر خون ميشد از وي 355 چنين قصه كه دارد ياد هرگز چنين كاري كرا افتاد هرگز 356 بدين زاري بدين درد و بدين سوز كه هرگز در جهان بود-ست يك روز 357 بيا گر عاشقي تا درد بيني طريق عاشقان مرد بيني 358 درامد چند اتش گرد ان ماه-	262	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms253	false	-6894842001678178083	0	215	0	981	1327	301	باز ز خواهر در نهان ميداشت اين راز---- ولي پيوسته ميجوشيد جانش نگه ميداشت پنهان هر زمانش---- كه تا بر-وي فرو گيرد-گناهي بريزد خون او بر جايگاهي image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0275png هر ان شعري كه ميگفته -ست ان ماه فرستاده بر بكتاش هرگاه 6070 نهاده بود در درجي به اعزاز سرش بسته كه نتوان كرد سرباز---- رفيقي داشت بكتاش سمن بر چنان پنداشت كان درجيست گوهر س----رش بگشاد و ان خطها فرو خواند به پيش حارث اورد و برو خواند---- دل حارث پر اتش گشت ازان راز هلاك خواهر خود كرد اغاز ----در اول ان غلام خاص را شاه به بند اندر به بند اندر فگند و كرد در چاه 677-در اخر گفت تا-يك خانه حمام بتابند از پي ان سيم اندام---- شه انگه گفت تا از هر دو دستش بزد فصاد رگ اما ن--بستش ----در ان گرمابه كرد انگاه شاهش فرو بست از كج و از خشت راهش---- بسي فرياد كرد ان سرو ازاد نبودش هيچ مقصودي ز فرياد كه مي--داند ---كه دل چون ميشد از وي جهاني را جگر خون ميشد از وي 80چ--نين قصه كه دارد ياد هرگز چنين كاري كرا افتاد هرگز ب----دين زاري بدين درد و بدين سوز كه هرگز در جهان بودهست يك-روز---- بيا گر عاشقي تا درد بيني طريق عاشقان مرد بيني در ---امد چند اتش گرد ان ماه	253	6781146860128062936	886	1567.0	683	1043	84.947265625	189	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms263	true	-812921256882827691	0	86	0	351	1280	300	فرو شد زان همه اتش ب--يك راه 359 يكي اتش ازان حمام ناخوش دگر اتش ازان شعر چو اتش 360-- يكي اتش ز اثار جواني دگر اتش ز چندين خون فشاني 361 يكي اتش ز سوز عشق و غيرت دگر اتش ز رسواءي و حسرت 362 يكي اتش ز بيماري و سستي دگر اتش ز دل گرمي و مستي 363 كه بنشاند چنين اتش ب--صد اب كرا با اين همه اتش بود تاب 364 سر انگشت در خون ميزد ان ماه--- بسي اشعار خود بنوشت انگاه	263	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms253	false	-6894842001678178083	218	301	991	1327	1327	301	فرو شد -ان همه اتش به يك راه---- يكي اتش ازان حمام ناخوش دگر اتش ازان شعر چو اتش -6085 يكي اتش ز اثار جواني يكي اتش ز چندان خون-فشاني---- يكي اتش ز سوز عشق و غيرت دگر اتش ز رسوايي و حيرت---- يكي اتش ز بيماري و سستي دگر اتش ز دل گرمي و مستي---- كه بنشاند چنين اتش به صد اب كرا با اين همه اتش بود تاب---- سر انگشت در خون ميزد ان ماه بس بسي اشعار خود بنوشت انگاه-	253	6781146860128062936	321	561.0	242	360	89.16666412353516	72	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms263	true	-812921256882827691	87	300	355	1280	1280	300	ز خون خود همه ديوار بنوشت ب--درد دل بسي اشعار بنوشت 366 چو در گرمابه ديواري نماندش ز خون هم نيز بسياري نماندش 367 همه ديوار چون پر كرد ز اشعار فرو افتاد چون يك پاره ديوار 368 ميان خون و-عشق و اتش و اشك بر امد جان شيرينش ب--صد رشك 369------------------------------------------ چو بگشادند گرمابه دگر روز چه گويم من كه چون بود ان دل--فروز 370 چو شاخي زعفران از پاي تا فرق ولي از پاي تا فرقش ب--خون غرق 371 ببردند و ب--ابش پاك كردند دلي پر خونش-- زير خاك كردند 372---------------------- نگه كردند بر ديوار ان روز نوشته بود اين شعر جگر سوز 373 نگارا بي تو چشمم چشمه سار--ست همه رويم ب--خون دل نگار--ست 374------------------- ز مژگانم به سيلابي سپردي غلط كردم همه ابم ببردي 375 ربودي جان و در وي خوش نشستي غلط كردم كه بر اتش نشستي 376 چو در دل امدي بيرون نياءي غلط كردم كه تو در خون نياءي 377 چو از دو چشم من دو جوي دادي ب--گرمابه مرا سرشوي دادي 378 منم چون ماهءي بر تابه اخر نمياءي بدين گرمابه اخر 379 نصيب عشق ----اين امد ز- درگاه كه در دوزخ كنندش زنده انگاه 380 -كه تا در دوزخ اسراري كه دارد ميان سوز و اتش چون نگارد 381 تو كي داني كه چون-	263	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms254	false	6122338934739475802	1	211	4	953	1346	301	ز خون خود همه ديوار بنوشت به درد دل بسي اشعار بنوشت چو---- در گرمابه ديواري نماندش ز خون هم نيز بسياري نماندش---- همه ديوار چون پر كرد ز اشعار فرو افتاد چون يك پاره ديوار م----يان خون و عشق و اتش و اشك بر-امد جان شيرينش به صد رشك image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0280png چو بگشادند گرمابه دگر-روز چه گويم من كه چون بود ان دل افروز هه6 چو شاخي زعفران از پاي تا فرق ولي از پاي تا فرقش به خون غرق ----ببردند و به ابش پاك كردند دل- پر-خون به زير خاك كردند نوشته بود اين شعر دلافروز نگه كردند بر ديوار ان روز نوشته ب ----------------------نگارا بي تو چشمم چشمه سار است همه رويم به خون دل نگار است غلط كردم همه ابم ببردي ز مژگانم به سيلابي سپردي 6100-----------------------ربودي جان و در وي خوش نشستي غلط كردم كه در اتش نشستي چو ----در دل امدي بيرون نيايي غلط كردم كه تو در خون نيايي---- چو از دو چشم من دو جوي دادي به گرمابه مرا سرشوي دادي---- منم چون ماهيي بر تابه اخر نميايي بدين گرمابه اخر---- نصيب از عشقم اين امد به درگاه كه در دوزخ كنندم زنده ناگاه 6105 كه تا در دوزخ اسراري كه دارد ميان سوز بر خون مي-نگارد تو-----كي داني كه چون	254	6781146860128062936	787	1335.0	606	1036	75.96524810791016	156	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms264	true	-5337908223283321073	0	94	0	409	1320	300	بايد نوشتن چنين قصه ب--خون بايد نوشتن 382 چو در دوزخ بعشقت--- روي دارم بهشتي نقد از هر سوي دارم 383 چو دوزخ امد از حق حصه -من بهشت عاشقان شد قصه- من 384 سه ره دارد جهان عشق اكنون يكي اتش يكي اشك و يكي خون 385- كنون من بر سر اتش ازانم كه گه خون ريزم و گه اشك رانم 386 باتش خواستم جانم كه سوزد چو جاي تست نتوانم كه سوزد 387 باشكم پاي جانان ميبشويم ب--خونم دست از جان مي بشويم 388 بدين اتش كه ازجان مي--فروزم همه خامان عالم	264	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms254	false	6122338934739475802	211	301	953	1346	1346	301	بايد نوشتن چنين قصه به خون بايد نوشتن---- چو--- دوزخ را بهشتي روي دارم بهشتي نقد از هر سوي دارم---- چو دوزخ امد از حق حصها من بهشت عاشقان شد قصها من سه-----ره دارد جهان عشق اكنون يكي اتش يكي اشك و يكي خون 6110 كنون من بر سر اتش ازانم كه گه خون ريزم و گه اشك رانم به --اتش خواستم جانم كه سوزد چو جاي تست نتوانم كه سوزد به --اشكم پاي جانان ميبشويم به خونم دست از جان مي-بشويم---- بدين اتش كه --جان ميبرفروزم همه خامان عالم-	254	6781146860128062936	364	625.0	281	421	86.46080780029297	76	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms264	true	-5337908223283321073	94	300	409	1320	1320	300	را بسوزم 389 ازين غم- انچه ميايد ب--رويم همه ناشسته رويان را بشويم 39-0 ازين خون گر شود اين راه بازم همه عشاق را گلگونه سازم 391 ازين اتش كه من دارم درين سوز نمايم هفت دوزخ را كه بين سوز 392 ازين اشكم كه طوفاني-ست خونبار-------- دهم تعليم باران را كه چون بار 393 ازين خونم كه درياءي-ست گوءي در-------اموزم شفق را سرخ روءي 394 ازين اتش چ--------------------------------نان كردم زمانه كه دوزخ خواست از من صد زبانه 395 ازين اشكم دو گيتي را تمامت گلي در اب كردم تا ق----------------------------يامت 396 ازين خون باز بستم راه گردون كه تا گشت اسياي چرخ بر خون 397 ازين گردي كه بود ان نازنين را ز اشكي اب بر بندم زمين را 398 بجز نقش خيال دلفروزم بدين اتش همه نقشي بسوزم 399----------------- بخوردي خون جان من تمامي كه نوشت باد اي يار گرامي 400- كنون در اتش و در اشك و در خون برفتم زين جهان جيف--ه بيرون 401 مرا بي تو سرامد زندگاني منت رفتم تو جاويدان بماني 402 چو بنوشت اين ب--خون فرمان درامد كه--------------- تا زان بي سر و بن جان برامد 403 دريغا نه دريغي صد هزاران ز مرگ زار ان تاج سواران 404 ب--------------------------------------اخر فرصتي ميجست بكتاش كه بخت از زير چاه-	264	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms255	false	1342549867556526472	0	204	0	945	1413	302	را بسوزم---- ازين اشك انچه ميايد به رويم همه ناشسته رويان را بشويم 6110 ازين خون گر شود-اين راه بازم همه عشاق را گلگونه سازم---------------- من دارم درين سوز نمايم هفت دوزخ را كه بين سوز---- ازين اشكم كه طوفاني ست خونباردهم تعلي دهم تعليم باران را كه چون بار---- ازين خونم كه دريايي ست گويي در ام در اموزم شفق را سرخ رويي image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0277png نان كردم زمانه كه دوزخ خواست از من صد زبانه 612 ازين اشكم دو گيتي را تمامت گلي در اب كردم تا قيامت 6120 نكه تاگشت اسياي چرخ بر خون ازين خون باز بستم راه گردون -------------------------------------ردي كه بود ان نازنين--- ز اشكي اب بر-بندم زمين را -------------بال دلفروزم بدين اتش همه نقشي بسوزم بجز نقش خيال دلفروزم بخوردي خون جان من تمامي كه نوشت باد-اي يار گرامي 6125 كنون در اتش و در اشك و در خون برفتم زين جهان دلخسته بيرون---- مرا بي-تو سرامد زندگاني منت رفتم تو جاويدان بماني---- چو بنوشت اين به خون فرمان درامد كه تازان بي سر كه تا زان بي سر و بن جان برامد----------------------------- ز مرگ زار ان تاج سواران دريغي نه دريغا صد هزارانز مرگ زار ان تا به اخر فرصتي ميجست بكتاش كه تا- از زير چاه	255	6781146860128062936	740	1215.0	571	1068	69.28839111328125	151	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms265	true	5385180816060264275	1	116	5	507	1252	300	بالاش 405- نهان رفت و سر حارث شبانگاه ببريد و روانه شد هم انگاه 406 بخاك دختر امد جامه بر زد يكي دشنه گرفت و بر جگر زد 407----------------------- ازين دنياي فاني رخت برداشت دل از زندان و بند سخت برداشت 408 نبودش صبر بي يار يگانه بدو پيوست و كوته شد فسانه ebkhsh 22 1 پسر گفت اي پدر اين كيميا چيست كه بي او-دست ميندهد مرا زيست 2 ب---يان كيميا كن تا بدانم كه بي ان دست ميندهد جهانم 1 پدر در پيش او كرد اين حكايت ز افلاطون يوناني روايت 1 فلاطون انكه استاد جهان بود مگر در ابتدا كارش چنان بود 2-------------------------------------------- كه استخراج زر تدبير سازد ز مس شوشه كند	265	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms255	false	1342549867556526472	206	302	952	1413	1413	302	بالاش 6130 نهان رفت و سر حارث سحر-گاه ببريد و روان- شدت امه بر----------------------------زد يكي دشنه گرفت و بر جگر زد به خاك دختر امد جامه بر زد ازين دنياي فاني رخت برداشت دل از زندان و بند سخت----------- نبودش صبر بي-يار يگانه بدو پيوست و كوته شد فسانه------------ پسر گفت اي پدر ا-ن كيميا چيست كه بي او دست ميندهد مرا-زيست 6129 بيان كيميا كن تا بدانم كه بي-ان دست ميندهد جهانم------------------------------------------------------- فلاطون انكه استاد جهان بود مگر در ابتدا كارش چنان بود image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0282png كه استخراج زر تدبير سازد ز مس شفشه كند-	255	6781146860128062936	367	602.5	284	574	63.93728256225586	79	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms265	true	5385180816060264275	116	298	507	1244	1252	300	اكسير سازد 3 به پنجه سال شد در گوشه-- گم ز قشر بيضه و از-موي مردم 4 چن---ان اكسير كرد و معتبر كرد كه ز اندك كيميا بسيار زر كرد 5 چو زر كردن چنان اسان شد او را ب--قيمت خاك و زر يكسان شد او را 6 بدل يك روز گفت اي دل بينديش كه اكسيري كني در جوهر خويش 7 چو قشر بيضه و موي سر امروز ز جهدت كيمياءي گشت مكنوز 8 گر اكسيري كني از جوهر خويش بود ان كيميا از عالمي بيش 9--- نه كم امد ز قشر بيضه جانت نه موي سر فزونس--ت از روانت 10 چو پنجه سال اين اكسير كردي نخفتي روز و شب تدبير كردي 11 كنون گر عاقلي اين كيميا ساز دو عالم در ره اين كيميا باز 12 چو عزمش جزم شد سالي هزار او ز خلق عالم امد بر كنار او 13 چنان از جوهر خود كيميا كرد كه از نورش دو عالم پر ضيا كرد 14-- برو شد روشن از مه تا ب--ماهي بدو شد كشف اسرار الهي 15 دو پانصد سال در اسرار بنشست شبانروزي ز درد كار	265	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms256	false	2102008997989370560	0	176	0	730	1358	301	اكسير سازد-- به پنجه سال شد در گوشهاي گم ز قشر بيضه و از موي مردم 6140 چنان اكسير كرد و معتبر كرد كه ز اندك كيميا بسيار زر كرد-- چو زر كردن چنان اسان شد او را به قيمت خاك و زر يكسان شد او را به دل يك روز گفت اي دل بينديش كه اكسيري كني در جوهر خويش-- چو قشر بيضه و موي سر امروز ز جهدت كيميايي شد زر امروز گر اكسيري كني از جوهر خويش بود ان كيميا از عالمي بيش 6145 نه كم امد ز قشر بيضه جانت نه موي سر فزون گشت از روانت--- چو پنجه سال اين اكسير كردي نخفتي روز و شب تدبير كردي--- كنون گر عاقلي اين كيميا ساز دو عالم در ره اين كيميا باز--- چو عزمش جزم شد سالي هزار او ز خلق عالم امد بر كنار او چن---ان از جوهر خود كيميا كرد ك-زان جوهر دو عالم پر ضيا-كرد 6150 برو شد روشن از مه تا به ماهي بدو شد كشف اسرار الهي--- دو پانصد سال در اسرار ميبود دلش مشغول- درد كار	256	6781146860128062936	669	1204.5	502	754	88.72679138183594	152	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms266	true	-921031725419444529	0	130	0	605	1393	300	زمستان داروءي بوديش در پيش كه ماليدي ز سر تا پاي برخويش 17 برست----ي همچو موي بز بر اعضاش ز مستان دفع اين بودي ز سرماش 18 سرشته بود يك داروي ديگر كه تابستان بماليدي بخود در 19 بريزيدي ازو ان موي اندام بدادي تف تابستانش ارام 20 يكي دارو دگر بركار كردي ب--هر شش سال ازو يكبار خوردي 21 باستادي مزاج او ب--تعديل نيفتادي رطوبت هيچ--------- تحليل 22 اگرچه افضل روي زمين بود خور و پوشش دو پانصد سال اين بود 23 بر وي رفت ارسطا--ليس انگاه سكندر نيز با او بود همراه 24 --نشسته بود افلاطون در اندوه ب--غاري سهمگين از شش جهت كوه 25 نغولي بود وزيرش چشمه- اب فلاطون مانده انجا سينه پر تاب 26 سكندر با ارسطا--ليس بسيار نشست و دم نزد ان پير هشيار	266	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms256	false	2102008997989370560	177	298	736	1313	1358	301	زمستان دارويي بوديش در پيش كه ماليدي ز سر تا پايد--------- برستي موي همچون--- بز بر اعضاش كه تا-- دفع بدن بودي ز سرماش--- سرشته بود يك داروي ديگر كه تابستان بماليدي بخود در 6--بريزيدي ازو ان موي اندام بدادي تف تابستانش ارام--- يكي دارو دگر بركار كردي به هر شش سال ازو يكبار خوردي--- باستادي مزاج او به تعديل-------- رطوبت را نبودي نيز تحليل--- اگرچه افضل روي زمين بود خور و پوشش دو پانصد سال اين بود برش----- رفت ارسطاطاليس انگاه سكندر نيز با او بود همراه 6140 نشسته بود افلاطون در اندوه به غاري سهمگين از شش جهت كوه ----غولي بود -زيرش چشمها اب فلاطون مانده انجا سينه پر-تاب ----كندر -و ارسطاطاليس بسيار -شستند و- نزد دم پير هشيار	256	6781146860128062936	525	876.0	412	631	83.2012710571289	94	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms266	true	-921031725419444529	131	299	608	1387	1393	300	سكندر گفت اخر- يك سخن گوي كه هر دو امديم اينجا سخن جوي 28 جوابش داد ان استاد ايام كه خاموشيست نقد ما سرانجام 29------- چو خاموشيست رنگ جاوداني ب--رنگ جاودان شو تا بماني 30 سكندر گفت اگر خواهي طعامي مرا باشد ازان عالي مقامي 31 چنين دادش جواب ان مرد مردان كه اي خسرو تنم مبرز مگردان 32 مخور كين خوردن ان كردن نيرزد بم--برز رفتنت خوردن نيرزد 33 شكم چون باشدم چاه نجاست درو كي علم گنجد يا فراست --34 سكندر گفت اي مرد جهان تو بخفت-- اسايشي را يك زمان تو --35 جوابش داد پير حكمت انديش كه چنداني مرا خوابس--ت در پيش 36 كه نتوان گفت كان چند--ست و چون--ست مرا --ازعمر بيداري كنون--ست 37 چو هر دم ميدهندم تازه جاني روا نبود اگر خفتم زماني 38 چو گشت از گفت و گويش دل پريشان بكوهي ب---ر شد و بگريخت -زيشان -39 سكندر با ارس--طاليس هشيار بهم بگريستند از درد بسيار 40 -------------------------------------------------------------------------------------اگر تو كيمياي عالم افروز نميداني ز افلاطون دراموز 41 چه سازي	266	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms257	false	-3576502806692424198	0	178	0	840	1386	301	سكندر گفت پيرا يك سخن گوي ز حكمت ك-امديم اينجا سخن جوي--- جوابش داد ان استاد ايام كه خاموشيست نقد ما سرانجام 6165 6165 چو خاموشيست نقد جاوداني به رنگ جاودان شو تا بماني--- سكندر گفت اگر خواهي طعامي امي بسازم تا تنت يابد قوامي چنين دادش جواب ان مرد مردان كه اي خسرو تنم مبرز مگردان--- مخور كين خوردن ان كردن نيرزد به مبرز رفتنت خوردن نيرزد--- شكم چون باشدم چاه نجاست مرا نه علم ماند نه فراست 170ء سكندر گفت اي مرد جهان تو بخفت و اسايشي كن يك زمان تو 6170 جوابش داد پير حكمت انديش كه چنداني مرا خواب است در پيش------ نتوان گفت -ان چند است و چون است مرا خود عمر پندارم كنون است ج---و هر دم ميدهندم تازه جاني روا-نبود اگر خفتم زماني چو----گشت از گفت و گويش دل پريشان به غار اندر شد و بگريخت ازيشان 615 سكندر و- ارسطاطاليس بسيار-بهم بگريستند از درد و تيمار 6175 نيدي حال افلاطون كه چون بود چه گونه حكمت او رهنمون بود نميداني ز افلاطون در اموز اگر تو كيمياي عالم-افروز---------------------------- چه سازي	257	6781146860128062936	637	1027.0	496	899	70.85650634765625	114	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms267	true	5488485195835868758	0	115	0	459	1233	300	سيم و زر هم ز قشر بيضه و از موي سر هم 42 تنت را دل كن و-دل درد گردان كزين سان كيميا سازند مردان 1--- بزرگي هم نكو-دل هم نكو عقل ز خواجه بوعلي طوسي كند نقل 2 كه اي---------------------------------------------ن ساعت تو در عين بلاءي كه از سر تا قدم جمله فناءي 3 همه پشتي همه رو گرد در---------- راه همه رءيت همه ديده شو انگاه 4 همه ديده همه دل شو ب-يكبار كه تا اگه شوي زين رمز بسيار 5 اگر تو جمله دل درد گ--------------------------------------------------------------------------------------ردي همه درمان شوي و -مرد گردي 6 اگر تو درد خواهي تا بداني ترا مرگ--ست روي اي- زندگاني 7 ولي ميدان كه عين درد انست كه هرگز	267	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms257	false	-3576502806692424198	180	301	849	1386	1386	301	سيم و زر همز--قشر بيضه و از موي سر------ تنت را دل كن و دل درد گردان كزين سان كيميا سازند مردان 6180 بزرگي هم نكو دل هم نكو عقل ز خواجه بوعلي طوسي كند ن ه او ميگفت با مردي قباپوش برو ترك قباكن در فناكوش كه ان ساعت تو در عين بلايي-كه از سر ت ------------------همه پشتي همه رو گرد در راه رد در راه-همه رويت همه ديده شو انگاه-- همه ديده همه دل شوبه ي-------------------------------------كبار هم-ه دل درد شو اي مرد دركار image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0284png 650 چو تو از درد عين دردگردي همه درمان شوي پس مرد گردي-- اگر تو درد خواهي تا بداني ترا مرگ است روي اين زندگاني-- ولي ميدان كه عين درد انست كه هرگز-	257	6781146860128062936	362	579.5	276	610	59.344261169433594	77	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms267	true	5488485195835868758	121	300	482	1233	1233	300	يكي پرسيد ازان ديوانه مردي كه چه بود درد چون داري تو دردي 2 چنين گفت او كه دردان---ست پيوست كه چون بايد بريده دست را دست 3--- و يا ان تشنه- ده روزه را نيز چگونه اب بايد از همه چيز 4 كسي را هم چنان بايد خدا را ترا گر نيست اين اين هست ما را 5 همي درد ان بود اي زندگاني كه چيزي بايدت كانرا نداني 6 نداني ان و ان خواهي هميشه ندانم كين چه كارست و چه پيشه 7 جز او هرچت بود باشد همه پيچ كه ان خواهي و ان خواهي دگر هيچ 1 زني اورد طفلي را ب--بازار --------------ز مادر گم شد و بگريست بسيار 2 زماني خاك بر سر زود مير------يخت زماني اشك خون الود ميريخت 3 چو ميديدند غرق خون و خاكش بترسيدند از بيم هلاكش 4 بدو گفتند مادر را چه نام--ست بگو گفتا ندانم كوكدامست 5 بدو گفتند بس ديوانه تو كجاست اخر نگوءي خانه تو 6 چنين گفت ان بچه- افتاده گمراه كه يك ذره نيم زان خانه--------- اگاه 7 بدو گفتند نام ان محلت بگو-	267	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms258	false	3040653695759498593	2	131	6	578	1325	301	يكي پرسيد ازان ديوانه مردي كه چه بود درد چون داري تو دردي-- چنين گفت او كه درد ان است پيوست كه چون بايد بريده دست را دست 6190 و يا ان تشنها ده روزه را نيز چگونه اب بايد از همه چيز-- كسي را هم چنين بايد خدا-را شود اسر 6195----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- زني اورد طفلي را به بازارزما را به بازارز مادر-گم شد و بگريست بسيار-- زماني---- بر سر از غم خاك ميبيخت زماني اشك خون-الود ميريخت-- چو ميديدند غرق خون و خاكش بترسيدند از بيم هلاكش-- بدو گفتند مادر را چه نام است بگو گفتا ندانم تاكدام است بپرسيدند كاي ديوانه اخر بده ما را نشان خانه اخر 620 بگ-فت ان كودك افتاده از را---------ه نيم -از خانه و از جاي اگاه-- بدو گفتند نام ان محلت بگو	258	6781146860128062936	456	709.5	351	793	57.503150939941406	91	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms268	true	3396327987383701721	0	165	0	678	1248	300	تا فارغ اءي زين مذلت 8 چنين گفت او كه پر درد--ست جانم كه نام ان محلت هم ندانم 9 بدو گفتند پس با تو چه سازيم كه تو ميسوزي و ما ميگدازيم 10 چنين گفت او كه من سرگشته- راه نيم از مادر و از نامش اگاه 11 محل------------------------------------------------ت ميندانم خانه هم نيز بجز مادر نميدانم دگر چيز 12 من اين دانم چنين در مانده بي كس كه اينجا مادرم ميبايد و بس 13 من اين دانم كه پر خون--ست جانم كه مادر بايدم ديگر ندانم 14 اگر تو مرد صاحب- درد گردي حريم وصل را در خورد گردي 15 ولي چون تو ننوشي خون-- علي الحق نه بيني در--- جهان مطلوب مطلق 16 -ولي تو تو نه-- تو عكس اوءي ازان تو هم جميل و هم نكوءي 17 اگرچه تو نكوءي--------------------- اي نكوبين چو تو عكسي نه خود ان-- او بين 18 به بين احوال خود تا بر چه سان--ست نه نيكوءي تو او نيكو-نهان--ست 19------------------------------------- تو خود را منگر و اين جان	268	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms258	false	3040653695759498593	131	300	578	1324	1325	301	تا فارغ ايي از- مذلت-- چنين گفت--ا كه پر-درد است جانم كه نام ان محلت مي ندانم-- بدو گفتند پس با تو چه سازيم كه تو ميسوزي و ما ميگدازيم--- چنين گفتا --كه من سرگشتها راه نيم از مادر و از نامش اگاه image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0281png 6200 محلت ميندانم خانه هم نير بجز مادر نميدانم دگر چيز--- ين اين دانم چنين در مانده بي-كس كه اينجا مادرم ميبايد و بس--- من ا-ن دانم كه پر-خون است جانم كه مادر بايدم ديگر ندانم--- اگر از پاي تا سر درد گردي حريم وصل را در خورد گردي تو---- چون در حق شوي فاني علي الحق شو----ي در دو جهان مطلوب مطلق 6210ولي تو او نهاي تو عكس اويي ازان داء-م جميلي --------------------و نكويي پر است از وي دو عالم اي نكوبين مبين خود راگرت چشم است او بين ب-----بين احوال خود تا بر چه سان است نه نيكويي تو او نيكو نهان است بن جان و تن را جمال او نگر نه خويشتن را تو خود را منگر و اين جان	258	6781146860128062936	546	829.0	412	805	67.82608795166016	109	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms268	true	3396327987383701721	175	300	713	1248	1248	300	مگر يوسف در اءينه نگاه كرد بسي تحسين ان -----------------روي چو مه كرد --2 ولي اءينه --پنداشت اينت نااهل كه او را ميكند تح---------------------سين زهي جهل 3 چه گر يوسف جمال تهنيت داشت ولي اءينه جاي تعزيت داشت 4 اگر معشوق اءينه نديدي جمال خود معاءينه نديدي 5 وگر برخاستي اءينه از راه كه گشتي از جمال خويش اگاه 6 وگر يوسف جمال خود بديدي ت-رنج و دست را بر هم بريدي 7 چو روي او عيان او نميشد ز عشق خويش جان او نميشد 8 چ---و هم در خود نظر كردن نبودش ز عشق خويش خون خوردن نبودش 9 ولي گر ديگري نظاره كردي ترنج و دست را يك پاره كردي 10 ترا گر يوسف محبوب بايد نخستت ديده- يعقوب بايد 11 كه تا-	268	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms259	false	3063436373105375101	12	132	51	599	1398	301	مگر يوسف در ايينه نگه -كرد بسي تحسين ان روي بسي تحسين ان روي چو مه كرد 620 ولي ايينه ميپنداشت------نااهل كه او را ميكند تحسين كه او را ميكند تحسين زهي جهل-- چه گر يوسف جمال تهنيت داشت ولي ايينه جاي تعزيت داشت ----ر معشوق ايينه بديدي-جمال خود معايينه بديدي --وگر برخاستي ايينه از راه كه گشتي از جمال خويش اگ----- ير يوسف جمال خود بديدي ت رنج و دست را بر-هم بريدي 6 چو روي او عيان او نميشد ز-عشق خويش جان او نميشد 6220 جو هم در خود نظر كردن نبودش ز-عشق خويش خون خوردن نبودش --ولي گر ديگري نظاره كردي ترنج و دست باهم- پاره كردي ----را-گر يوسف محبوب بايد نخستت ديدها يعقوب بايد--- كه تا	259	6781146860128062936	480	826.0	374	583	82.332763671875	92	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms269	true	-8503696057855350496	0	187	0	789	1259	300	اءينهات زيبا نمايد جمال خويشتن پيدا نمايد 12-- جمال خويش را برقع برانداخت ز ادم خويش را اءينه-- -------------------------------------------ساخت 13 چو روي خود در اءينه عيان ديد جمال بي نشاني در نشان ديد 14 جمال خويش را تحسين بسي كرد مبر ان ظن كه تحسين كسي كرد 15 اگر يك ادمي زاد از خيالي نهد خود را لقب صاحب جمالي 16 چو ان اءينه در عين غلط ماند ز نقش دايره بيرون خط ماند 17 --اگر صد قرن در خلوت نشيني كه تا تو روي خود بيني نه بيني 18 كسي ديدي كه روي خويش ديد-ست كسي نشنيد كين سر كس شنيد-ست 19 اگر عكسي در اءينه به بيني كجا رويت هر اءينه به بيني 20 چو روي تو نه باقيست و نه فاني چگونه روي خود ديدن تواني 21 چو ممكن نيست روي خويش ديدن بجز اءينه-- در پيش ديدن 22-- مكن زنهار پيش اينه اه كه تا-تيره نه بيني روي چون ماه 23 دم سردت درون جان نگه دار چو غواصان نفس پنهان نگه دار 24 اگر يك ذره در خود پيچ يابي همي ان عكس خود را هيچ يابي 25 نه مرده باش نه	269	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms259	false	3063436373105375101	132	301	599	1398	1398	301	ايينهات زيبا نمايد جمال بينشان پيدا نمايد 6225 جمال خويش را برقع برانداخت ز ادم خويش را ايينهاي ساخت image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0286png چو روي خود در ايينه عيان ديد جمال بي-نشاني در نشان ديد--- جمال خويش را تحسين بسي كرد مبر ان ظن كه تحسين كسي كرد اگر----يك ادمي-زاد از خيالي نهد خود را لقب صاحب جمالي--- چو ان ايينه در عين غلط ماند ز نقش دايره بيرون خط ماند 6230 اگر صد قرن در خلوت نشيني كه تا تو روي خود بيني ن--بيني ك---سي ديدي كه روي خويش ديدهست كسي نشنيد كين سر كس شنيدهست ---اگر عكسي در ايينه ببي--ني كجا رويت -معايينه ب--بيني چو ---روي تو نه باقيست و نه فاني چگونه روي خود ديدن تواني--- چو ممكن نيست روي خويش ديدن بجز ايينهاي در پيش ديدن 6320 مكن زنهار پيش اينه اه كه تا تيره نب--يني روي چون ماه--- دم سردت درون جان نگه-دار چو غواصان نفس پنهان نگه-دار اگر----يك ذره در خود پيچ يابي همه ان عكس را چون هيچ يابي--- نه مرده باش نه-	259	6781146860128062936	698	1228.5	536	845	82.60355377197266	146	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms269	true	-8503696057855350496	187	300	789	1259	1259	300	خفته نه بيدار همي اصلا مباش اين ياد ميدار 26 تو داري انچه ميجوءي در افاق تو گم شو تا بيابي همچو عشاق 1--- به پيش پاك بازان دل-فروز چنين گفت احمد غزال يك روز 2 كه چون بهر جمال يوسف خوب ب--مصر امد زبيت الحزن يعقوب 3 در-امد تنگ يوسف پيش او در گرفت ان تنگ دل را تنگ در بر 4 فغان در بسته بد يعقوب ناگاه كه كو يوسف مگر افتاد در چاه 5 بدو گفتند--- اخر مي چه گوءي گرفته در بر او را مي چه جوءي 6 ز --كنعان بوي پيراهن شنيدي چو ديدي اين دمش گوءي نديدي 7 جواب اين داد يعقوب پيمبر كه من يوسف شدم-	269	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms260	false	3446416745343324834	0	102	0	456	1394	301	خفته نه بيدار-همي اصلا مباش اين ياد ميد----- تو داري انچه ميجويي در افاق تو-گم شو تا بيابي جاي- عشاق 6230 به پيش پاك-بازان دلافروز چنين گفت احمد غزال يك روز-- كه چون بهر جمال يوسف خوب به مصر امد زبيت الحزن يعقوب-- در امد زود يوسف پيش او در گرفت ان تنگ-دل را تنگ در بر-- فغان در بسته بد يعقوب انگاه كه كو يوسف مگر افتاد در چاه-- بدو گفتند مي اخر--- چه گويي گرفته در بر او را مي-چه جويي 6245 زكنعان بوي پيراهن شنيدي چو ديدي اين دمش گويي نديدي-- جوابي--- داد يعقوب پيمبر كه من يوسف شدم	260	6781146860128062936	426	722.0	329	483	88.19876098632812	89	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms270	true	-5620415468791925806	0	193	0	839	1310	300	امروز يكسر 8 ز يوسف لاجرم بوءي شنودم كه من خود بنده- يعقوب بودم 9 همه من بودهام يوسف كدام--ست چو خود را يافتم اينم تمام--ست 10 ب---------------------------------------------خود گر سر فرود اري زماني بيابي زانچه ميگو-ي نشاني 11 ولي چون از همه ازاد گردي تو نه غمگين شوي نه شاد گردي 12 ز زير چرخ گردانت بر ارند ب--رنگ كار مردانت برارند 1--------------------- چنين دادند ره بينان دمساز خبر از بوعلي فاربد باز 2 كه گفت اي مرد نه خوش شو ب--خواندن نه دل ناخوش كن از خسران و راندن 3 قبول خويش را مشمر غنيمت مشو گر رد شوي هرگز هزيمت 4- كه چون نفريبي از نعمت دمي تو نگردي از بلا پست غمي تو 5 برون اين همه رنگ دگرگون ب-رنگي ديگرت ارند بيرون 6 اگر اين رنگ افتد بر رگويت دو عالم عنبرين گردد ز بويت 7 اگر اين رنگ ي------------------------------------------------------ابي اي يگانه نبايد هيچ چيزت جاودانه 8 همه چيزي چو ازتو چيز گردد ترا كي ميل چيزي نيز گردد 9------------------------------ چو تو داءم تو باشي بي بهانه همه چيزي تو-داري جاودانه 10 چو داءم محو باشي در الهي ز تو خواهند اما تو نخواهي 1 بمجنون گفت ان ياري	270	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms260	false	3446416745343324834	102	301	456	1394	1394	301	امروز يكسر-- ز يوسف لاجرم نامي شنودم كه من خود بندها يعقوب بودم --همه من بودهام يوسف كدام است چو خود را يافتم اينم تمام است image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0283png به خود گر سر فرود اري زماني بيابي زانچه ميگويي نشاني ع-------ون از همه ازاد گردي كه نه غمگين شوي نه شاد گردي--- ز زير چرخ گردانت بر-ارند به رنگ كار مردانت برارند خبر از بوعلي فارمد باز چنين دادند ره بينان دمساز-خبر از بوعلي ف---------- كه گفت اي مرد-نه خوش شو به خواندن-نه دل ناخوش كن از خسران و راندن-- قبول خويش را مشمر غنيمت مشو-گر رد شوي هرگز هزيمت 20 كه چون نفريبي از نعمت دمي تو نگردي از بلا پست غمي تو-- برون اين همه رنگ دگرگونبه رنگي ديگرت ارند بيرون-- اگر-اين رنگ افتد بر رگويت دو عالم عنبرين گردد ز-بويت-- اگر اين رنگ يابي پاك و بيپيچمست گردد زر و تن جان دگر هيچ راين رنگ يابي اي يگانه نبايد هيچ چيزت جاودانه چيز گ-------------------ردد ترا-كي ميل چيزي نيز گردد 6260 همه چيزي چو از تو چيز گردد چو تو دايم تو باشي بي-بهانه همه چيزي تو داري جاودانه--- چو دايم محو باشي در الهي ز تو خواهند اما تو نخواهي به مجنون گفت ان ياري-	260	6781146860128062936	750	1259.0	588	1002	74.85029602050781	152	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms270	true	-5620415468791925806	195	298	846	1303	1310	300	كه ليلي را تو چندين دوست داري 2 بدو گفتا بحق عرش و كرسي كه گر من دوستش دارم چه پرسي 3------------------------------ رفيقش گفت چندين شعر گفتن شبانروزيت نه خوردن نه خفتن 4 ميان خاك و خون بودن بزاري چه بودست اين همه بر دوستداري 5 جوابش دادكان بگذشت اكنون كه مجنون ليلي و ليلي-ست مجنون 6 دوءي برخاست اكنون از ميانه -همه ليلي-ست مج--نون بر كرانه 7-------------------------------------------- چو شير و مي بهم پيوسته گردند ز نقصان دو بودن رسته گردند 8--- يكي چون اشكارا گشت اينجا دوءي را نيست يارا گشت اينجا 9 اگر هستي ب--جان او را خريدار چو تو گم	270	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms261	false	624204548906058031	1	102	6	500	1409	301	كه ليلي را تو چندين دوست داري كرسي--------------------- كه گر من دوستش دارم چه پرسي بدو گفتا بحق عرش و كرسي كه 6265 رفيقش گفت چندين شعر گفتن شبانروزيت نه خوردن نه خفتن --ميان خاك و خون بودن بزاري به راه عشق كردن ره سپاري ---------------كان بگذشت اكنون كه مجنون ليلي و ليلي ست مجنون دوي--ي برخاست اكنون از ميانه نهمه ليلي ست و مجنون بر-كرانه image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0288png چو شير و مي-بهم پيوسته گردند ز نقصان دو بودن رسته گردند 6270 يكي چون اشكارا گشت اينجا دويي را نيست يارا-گشت اينجا-- اگر هستي به جان او را خريدار بر--و گم	261	6781146860128062936	372	623.5	289	541	68.76155090332031	72	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms271	true	-822960165466712586	0	211	0	932	1302	300	امد پديدار 10 چنان گم شو كه ديگر تا تواني -----نيابي خويش را در زندگاني 1 براي بايزيد امد ز جاءي غريبي در بزد چون اشناءي 2 ميان خانه در شيخ نكوراي ب--فكرت ايستاده بوده بر پاي 3--- بدو گفتا نگوءي كز كجا ام غريبش گفت مردي اشناام 4 غريبم امده بهر لقاءي ب--بوي بايزيد از دور جاءي 5 جوابش داد شيخ عالم افروز كه اي درويش سي سال--ست امروز 6 كه من در ارزوي بايزيدم بسي جستم ولي گردش نديدم 7 ندانم تا چه افتاد و كجا شد نميبينم مگر از چشم ما شد 8 چن----ان در زر وجودش گشت خاموش كه ميشد قرب سي س-------الش فراموش 9 كسي كو جاودانه محو زر شد ز خود هرگز نداند با خبر شد 10 وليكن كيميا ان--ست مادام كه نور الله نهندش سالكان نام 11 اگر بر كافري تابد زماني فرو گيرد ز نور او جهاني 12 چو زد بر سحره- فرعون ان نور چنان نزديك گشتند ان چنان دور 13 اگر -بر پيرزن تابد زماني كند چون رابعهش مرد جهاني 14 وگر بر بيل زن تابد ب--اعزاز چو خرقانيش گرداند سرافراز 15 وگر يك ذره با معروف گردد ز ترساءي ب--دين موصوف گردد 16 وگر پيش فضيل ايد پديدار شود از ره زني ره دان اسرار 17 وگر در-جان ابن ادهم	271	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms261	false	624204548906058031	104	301	507	1409	1409	301	ايي پديدار چ---نان گم شو كه ديگر تا تواني نياب نيابي خويش را در زندگاني-- براي بايزيد امد ز جايي غريبي در بزد چون اشنايي-- ميان خانه در شيخ نكوراي به فكرت ايستاده بوده بر پاي 6225 بدو گفتا نگويي كز كجا-ام غريبش گفت مردي اشنام ---غريبم امدم بهر دعايي به بوي بايزيد از دور جايي-- جوابش داد شيخ عالم افروز كه اي درويش سي سال است امروز --كه من در ارزوي بايزيدم بسي جستم ولي گردش نديدم --ندانم تا چه افتاد و كجا-شد ز من سي سال باشد تا جدا شد 680 چنان در زر وجودش گشت خاموش كه --شد---- سي ساله احوالش فراموش--------- جاودانه محو زرش-د ز خود هرگز نداند با خبر شد -------ن كيميا ان است مادام كه نور الله نهندش سالكان نام اگر--- بر كافري تابد زماني فرو گيرد-ز نور او جهاني--- چو زد بر سخرها فرعون ان نور چنان نزديك گشتند انچن-ان دور 6285اگر بر پيرزن افتد زماني كند چون رابعهش مرد جهاني وگر--- بر بيل زن تابد به اعزاز چو خرقانيش گرداند سرافراز ---وگر يك ذره با معروف گردد ز ترسايي به دين موصوف گردد ----گر پيش فضيل ايد پديدار شود از ره-زني با راه اسرار--- وگر بر جان ابن ادهم-	261	6781146860128062936	802	1391.0	623	966	83.02277374267578	151	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms271	true	-822960165466712586	211	299	932	1300	1302	300	ايد دلش سلطان هر دو عالم ايد 18 وگر بر------------------------------------ تن زند دل گردد ان خاك وگر بر دل زند جاني شود پاك 19 چو جان در خويشتن ان نور يابد دو گيتي را ز هستي دور يابد 20 چو جان زان نور گردد محو مطلق به سبحاني برون ايد و اناالحق 21 چو در صحن بهشت ايد ب--اخلاص خطابش اين بود از حضرت خاص 22 كه هست اين نامه از شاه يگانه به سوي پادشاه- جاودانه 23-- چو از خاص خودش پوشند جامه ز قدوسي بق--دوسيست نامه	271	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms262	false	-4026627972053323596	0	85	0	398	1317	301	ايد دلش سلطان هر دو عالم ايد image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0285png تن زند دل گردد ان خاك وگر-بر دل زند جاني شود پاي چو ---جان در خويشتن ان نور يابد دو گيتي را ز هستي دور يابد چو ---جان زان نور گردد محو مطلق به سبحاني برون ايد و اناالحق--- چو در صحن بهشت ايد به اخلاص خطابش اين بود از حضرت خاص--- كه هست اين نامه از شاه يگانه به سوي پادشاهي جاودانه 6295 چو از خاص خودش پوشيد جامه ز قدوسي به قدوسيست نامه	262	6781146860128062936	337	605.0	256	411	81.99513244628906	73	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms272	true	4316136645586106097	0	227	0	937	1264	300	چو قدوسي تواني جاودان گشت همه تن دل ه----------------مه دل نيز جان گشت 25 چو دادت صورة خوب و صفت هم بيا تا بدهدت اين معرفت هم 1 مگر محمود ميامد ز راهي درا-مد پيش خرقاني پگاهي 2 وليكن امتحان شيخ را شاه اياز خاص خود را خواند انگاه 3--------------------------------- لباس خود درو پوشيد ان روز كه من جان دارم او شاه دل-فروز 4 ولي چون كرد خرقاني نگاهي بدو گفتا--- نه جان داري كه شاهي 5 بيا تا پيش من اي شاه درويش كه حق اكنون ترا كردست در پيش 6 تو اي محمود اگر-چه پادشاءي دلت ليكن همي خواهد گداءي 7 همه ملك جهان داري مسلم همه در دست و اين ميبايدت هم 8 تو با اين جمله ملك و پادشاهي چو درويشان چرا نان پاره خواهي 9 نه بيني انكه محمود ازل بود كه او را نيز گوءي اين عمل بود 10 ز درياهاي بيپايان صفت داشت جهان پر عارف و پر معرفت داشت 11 رها كرد ان همه از بهر ادم برون امد ب--دست خلق عالم 12 بپاكي ان صفت را شد خريدار بد--ست ان صفت امد پديدار 13 كه- من بيمار گشتم هان چه بودت كه خود بيمار-پرسي من نبودت 14 چو نان و اب جستم از در تو شدم بي اين و بي ان از بر تو 15 كه از تو مال و نفس خود خرم باز ب-----تو وام خودت را	272	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms262	false	-4026627972053323596	85	301	398	1317	1317	301	چو قدوسي تواني جاودان گشت همه تن دل همه د همه تن دل همه دل نيز جان گشت ---چو دادت صورت خوب و صفت هم-بيا تا بدهدت اين معرفت هم-- مگر محمود ميامد ز راهي در امد پيش خرقاني پگاهي ايا--------------------------ز خاص خود را خواند انگاه وليكن امتحان شيخ را شاه اياز خا 30 لباس خود درو پوشيد ان روز كه من جان دارم او شاه دلافروز-- ولي چون كرد خرقاني نگاهي بدو گفتا تو نه جان دار---- شاهي-- بيا فا پيش من اي شاه درويش كه حق اكنون تراكردهست فا پيش-- تو اي محمود اگر چه پادشايي وليكت دل همي خواهد گدايي --همه ملك جهان داري مسلم همه در دست ا--ين ميبايدت و در ملك عالم پ------------ادشاهي چو درويشان چرا-نان پاره خواهي----- بيني انكه محمود ازل بود كه او را نيز گويي اين عمل بود ه--- درياهاي بيپايان صفت داشت جهان پر عارف و پر معرفت داشت ا------كرد ان همه از بهر ادم-برون امد به دست خلق عالم به -پاكي ان صفت را شد خريدار به دست ان صفت امد پديدار 6310كه من بيمار گشتم هان چه سودت كه خود بيمار پرس- من نبودت--- چو نان و اب جستم از در تو شدم بي-اين و بي ان از بر تو ---كه از تو مال و نفس خود خرم باز به به تو وام خودت را-	262	6781146860128062936	805	1401.0	614	1003	80.25922393798828	169	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms273	true	8074021364135774647	0	237	0	1009	1286	300	اخرت پيش 22 گهي -------------------------نام تو نام خويشتن كرد گه اسم خويش اسم ما و من كرد 23 --دگر چون نيست دستوري چه گويم خدا نزديك و تو دوري چه گويم 24 بحق تا با-خودي ره كي توان برد ولي گر بيخودي اين پي توان برد 1 چ---------------------------------------------------------------------نين گفتند استادان پيروز كه اهوءي-ست كاندر چل شبانروز 2 در منه ميخورد خاشاك و------------ خاري گل خوش بوي جويد يك دو باري 3--- چو دارد اين چله در پاكي انگاه سر خود سوي صبح ارد سحرگاه 4 چو ان-دم بگذرد بر خون جانش شود از ناف او نافه روانش 5 ازان دم مشك ازو ايد پديدار وزان دم گرددش خلقي خريدار 6 كه دارد انچنان دم در جهاني كه خون زو مشك گردد در زماني 7 چو خوني مشك گردد از- دم پاك بود ممكن كه زو جاني شود خاك 8 ---بلي چون نور حق در جان در-ايد تنت حالي ب--رنگ جان برايد 9 چه گويم بيش ازين امكان ندارد كه جانم بيش ازين فرمان ندارد 10 اگر تو كيميا سازي چنين ساز ولي اين كيميا در راه دين باز 11 چو نيست اين كيميا در عرش و كرسي ز جان خود طلب ديگر چه پرسي 12------------------------------------------- بساز اين كيمياگر مرد راهي كه جان را كيمياءي-ست از- الهي 13 وراي اين ترا اسرار گفتن روا نبود مگر بردار گفتن 14 وراي اين مقاماتي دگر هست ندانم تا كسي را زان خبر هست 15 بخود رفتن بدان راهي ندارم كه	273	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms263	false	6939560526951415308	56	302	298	1411	1411	302	اخرت پيش در اول چون بدادت صورت خويش ص گهينام تو نام خويشتن كرد گه اسم خويش اسم ما و من كرد 6320 دگر چون نيست دستوري چه گويم خدا نزديك و تو دوري چه گويم به -حق تا با خودي پي كي توان برد بلي از بيخودي اين پي توان برد اگر تو مشك هو خواهي درين راه خواهي درين راه مباش از اهويي كم در سحرگاه چنين گفتند-استادان بهروز كه اهويي ست كاندر چل شبانروز نه------------- خاشاكي خورد انجا نه خاري گل خوش بوي جويد يك دو باري 6220 چو دارد ا-ن چله در پاكي انگاه سر خود سوي صبح ارد سحرگاه-- چو ان دم بگذرد بر خون جانش شود از ناف او نافه روانش-- ازان دم مشك ازو ايد پديدار-وزان دم گرددش خلقي خريدار 0 كه داند انچنان دم در جهاني كه خون زو مشك گردد در زماني-- چو خوني مشك گردد زان دم پاك بود ممكن كه روح-اني شود خاك 6330 بلي چون نور حق در جان در ايد تنت حالي به رنگ جان برايد-- چه گويم بيش ازين امكان ندارد كه جانم بيش ازين فرمان ندارد اگر--- تو كيميا سازي چنين ساز-ولي اين كيميا در راه دين ب----------------------- در عرش و كرسي ز-جان خود طلب ديگر چه پرسي image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0287png بساز اين كيمياگر مردر-اهي كه جان را كيميايي ست اين الهي -6 وراي اين ترا اسرار گفتن روا نبود مگر بردار گفتن--- وراي اين مقاماتي دگر هست ندانم تا-كسي را زان خبر هست به -خود رفتن ازان راهي ندارم كه-	263	6781146860128062936	901	1543.5	690	1175	76.68085479736328	184	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms273	true	8074021364135774647	237	300	1009	1286	1286	300	جز دستوري اهي ندارم 16 بشرح ان اگر اذن ايد اواز-- بگويم ورنه اندر پرده به راز ebkhsh 23 1 سخن گر برتر از عرش مجيد--ست فروتر پايه- شعر فريد--ست 2- ز عالمهاي علوي يك مجاهز نگويد انچه ما گفتيم هرگز 3 رسانيدم سخن تا جايگاهي كه------ كس را نيست ا-نجا هيچ راهي 4 دم عيسي ترا پيدا نمودم چو صبح از دم-	273	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms264	false	-2670298970263295052	0	62	0	276	1392	301	جز دستوري اهي ندارم به -شرح ان گراز دل ايد اوازبگ بگويم ورنه اندر پرده به راز ------------سخن گر برتر از عرش مجيد است فروتر پايها شعر فريد است 63 ز عالمهاي علوي يك مجاهز نگويد انچه ما گفتيم هرگز-- رسانيدم سخن تا جايگاهي كه كس كه كس را نيست اينجا هيچ راهي-- دم عيسي ترا پيدا نمودم چو صبح از دم	264	6781146860128062936	250	424.0	194	293	85.32423400878906	46	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms274	true	205997149398771227	1	243	3	1093	1344	300	بيضا نمودم 5---------------- ز چندين باغ كز من يادگار--ست جهان چون با----------------غ جنت پرنگارست 6 جوانمردان بسي شبهاي تا روز -شوند از باغهاي من دل-فروز 7 كسي كز گفته- خود لاف ميزد نفس چون صبح از دل صاف ميزد 8 اگر تا دور من ميزيستي او بمردي چون بدين نگريستي او 9 بلي چون افتاب ايد پديدار نماند صبح را يك ذره مقدار 10 چو بحر شعر من كامل فتاد--ست هزاران چشمه بر ساحل فتادست 11 چو بحر چشم من برهر كناري پديد اورد هر دم چشمه ساري 12-- ازان يك چشمه خورشيد بلندست كه بدل خويش-- گيتي درفكندست 13 مدد از بحر شعرم گر نبردي ز تيغ خويش هرگز سر نبردي 14 قيامت تيره خواهد گشت خورشيد ولي روشن بود اين شعر جاويد 15 كه تا در-خلد حوران دلف--روز ب--لحن عشق ميخوانند هر روز 16 چو شعر من همه توحيد پاك--ست اگر در خلد برخو-اني چه باك--ست 17 --در گنج الهي برگشادم الهي نامه نام اين نهادم 18 بزرگاني كه در هفت اسمانند الهي نامه- عطار خوانند 19------------------------------------------- ز فخر اين كتابم پادشاهي-ست كالهي نامه از فيض الهي-ست 20 بنو هر ساعتم جاني فرستد ز غيبم هر نفس خواني فرستد 21 چو من از غيب روزي خواره باشم چرا-در بند هر بيچاره باشم 22-- دلي درس لدني نرم كرده نخواهد خوردني گرم كرده 23 منم وحشي صفت در گوشه بي كس-- ز عالم مرد--ي حمزه مرا بس 24 چو اين وحشي ز حمزه بيقرار--ست مرا با حمزه و وحشي چه كارست -	274	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms264	false	-2670298970263295052	56	301	252	1392	1392	301	پيدا نمودم چو صبح از دم يد ب ز چندين باغ كز من يادگار است جهان چون باغ جن جهان چون باغ جنت پرنگار است جوانمردان بسي شبهاي تا روز زشوند از باغهاي من دلافروز-- كسي كز گفتها خود لاف ميزد نفس چون صبح صادق- صاف ميزه --اگر تا دور من ميزيستي او بمردي گر در-ين نگريستي او ---لي چون افتاب امد پديدار-نماند صبح را يك ذره مقدار--- چو بحر شعر من كامل فتاده ست هزاران چشمه را ساحل فتاده س ن بر -------------هر كناري پديد اورد هر دم چشمه-ساري 6250 ازان يك چشمه خورشيد بلندست كه بذل نور در گيتي --فگندست د------از بحر شعرم گر نبودي فلك راگوهر و اختر نبودي---- قيامت تيره خواهد گشت خورشيد ولي روشن بود اين شعر جاويد--- كه تا در خلد حوران دل افروز به لحن عشق ميخوانند هر روز--- چو شعر من همه توحيد پاك است اگر در خلد بر خواني چه باك است 6255 در گنج الهي برگشادم الهي نامه نام اين نهادم--- بزرگاني كه در هفت اسمانند الهي-نامها عطار خوانند image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0292png ز فخر اين كتابم پادشاهي ست كالهين-امه از فضل الهي ست به -نو هر ساعتم جاني فرستدز- غيبم هر نفس خواني فرستد--- چو من از غيب روزي خواره باشم چرا در بند هر بيچاره باشم 6260 دلم درس لدني نرم كرده نخواهد خوردني گرم كرده--- منم وحشي صفت در گوشه بيكس ز6 ز عالم كاسهاي حمزه مرا بس--- چو اين وحشي ز حمزه بيقرار است مرا با حمزه و وحشي چه كار است	264	6781146860128062936	948	1571.0	738	1201	78.93421936035156	169	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms274	true	205997149398771227	244	300	1096	1344	1344	300	چو من محبوس اين پيروزه بامم بدنيا در يكي خانه تمامم 26 چه خواهم كرد طول و عرض دنيا كبودي سما و ارض دنيا 27 مرا ملكي كه من دارم پسند-------------------ست وگر در بايدم چيزي سپندست 28 چو در ملك قناعت پادشاهم توانم كرد داءم هر-چه خواهم 1---------------------------- بزرگي بر يكي مكتب گذر كرد مگر ناگه-	274	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms265	false	-1712335179180482928	0	61	0	285	1361	301	چو من محبوس اين پيروزه باممزگيتي يك در-- خانه تمامم--- چه خواهم كرد طول و عرض دنيا كبودي سما واره 6265---- مرا ملكي كه من دارم پسند است من دارم پسند است وگر در بايدم چيزي سپند است- چو در ملك قناعت پادشاهم توانم كرد داءم هر چه خواهم حكايت ان مرد كه برمكتب گذركرد بزرگي بر يكي مكتب گذر-كرد-مگر ناگه	265	6781146860128062936	213	343.5	168	297	71.71717071533203	43	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms275	true	6008198094379139126	0	246	0	1002	1229	300	بدو كودك نظر كرد 2------------------------ يكي را پيش نان و نان خورش بود دگر را نان تنها پرورش بود 3 مگر اين يك ازان يك نان خورش خواست كه------- كارش مينشد بي نان خورش راست 4 ---دگر يك گفت اگر باشي سگ من كه هم چون سگ زني تگ بر تگ من 5 بيابي نان خورش از من وگر-نه ترا بس نان تنها و دگر نه 6 چو راضي گشت ان كودك بدان كار ----------دوان شد همچو سگ در ره ب--رفتار 7 نهادش رشته بر گردن كه سگ باش ببانگ سگ درا-ي و تيز تگ باش 8 چنا--------------------------ن كالقصه فرمودش چنان ---------كرد كه تا ان نان خورش بر روي نان كرد 9-- بزرگ دينش گفت اي خرد كودك ---اگر تو بودتي در كار زيرك 10 قناعت كردتي بر نان زماني وزين سگ بودنت بودي اماني 11 بترك نان خورش بايست گفتن كه تا چون سگ نبايستيت رفتن 12 چو سگ تا كي كنم از پس جهاني براي جيفه-- و استخواني 13 -------------------------------------------اگر محمود اخبار عجم را بداد ان پيل واري سه------------- درم را 14 چه كرد ان پيل وارش كم نيرزيد بر شاعر فقاعي هم نيرزيد 15 زهي همت---- كه شاعر داشت انگاه كنون بنگر كه چون برخاست از راه 16 بحمد-الله كه در دين بالغم من ب--دنيا از همه كس فارغم من 17 هر ان چيزي كه بايد بيش ازان هست چرا يازم بسوي اين و ان دست 1-------------- چنين گفت-ست روزي حق پرستي كه او را بود در اسرار دستي 2 كه هر چيزي	275	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms265	false	-1712335179180482928	61	301	285	1361	1361	301	بدو كودك نظر كرد دگر را نان تنها پرورش بود يكي را پيش نان و نان خورش بود دگر را-نان تنها مگر-------------اين يك ازان يك نان خورش خواست كه كار كه كارش مينشد بي-نان خورش راست 6370 دگر يك گفت اگر باشي سگ من كه هم چون--------------------- بيابي نان خورش از من وگر نه ترا-بس نان تنها و دگر نه-- چو راضي گشت ان كودك بدان كار ي بدان كاردوان شد همچو سگ در ره به رفتار سگ باشبه -----------------------بانگ سگ در اي و تيز-تگ باش نهادش در دهن رشته كه سگ باش چنان كالقصه فرمودش چنان كرد منان كرد كه تا ان نان خورش بر روي نان كرد 625 بزرگ دينش گفت اي خرد كودكاگر اگر تو بوديي در كار زيرك--- قناعت كرديي بر-نان زماني وزين سگ بودنت بودي اماني--- بترك نان خورش بايست گفتن كه تا چون سگ نبايستيت رفتن چو----سگ تا-كي كنم از پس جهاني براي جيفهاي و استخواني image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0289png اگر محمود اخبار عجم-را به شاعر داد چ به شاعر داد چنداني درم را --6چه گر- ان پيل-وارش كم نيرزيد بر شاعر فقاعي هم نيرزيد تو---- همت بين كه شاعر داشت انگاه كنون بنگر كه چون برخاست از راه--- بحمد الله كه در دين بالغم من به دنيا از همه كس فارغم من--- هر ان چيزم كه بايد بيش ازان هست چرا يازم بسوي بيش از ا گفتار مرد خداي پرست چنين گفتهست روزي حق-پرستي كه او را بود در اسرار دستي --كه هر چيزي-	265	6781146860128062936	849	1386.0	649	1170	72.56410217285156	181	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms275	true	6008198094379139126	246	300	1002	1229	1229	300	كه هست و بايدت نيز ازان چيزت فراغت به ازان چيز 3 ترا چيزي كه در هر دو جهان--ست به از بودش بسي نابود ان--ست 4 اگر هر دو جهان دار السلامست -تماشا گاه جانم اين تمامست 5 چو جان پاك من فردوس باشد مرا -------صد مشتري در قوس باشد 6 بهشتي اين چنين-	275	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms266	false	-785582640043619021	0	53	0	230	1356	301	كه هست و بايدت نيز ت را جستن فراغت به ازان چيز-- ترا چيزي كه در هر دو جهان است به از بودش بسي نابود ان است ---كر هر-دو جهان دار-السلام استتماشا-گاه جانم اين تمام است چو جان پاك من فردوس باشد مرا صد مرا صد مشتري در قوس باشد-- بهشتي اين چنين	266	6781146860128062936	201	331.5	156	240	83.75	40	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms276	true	-2273023158215408425	0	245	0	1074	1299	300	و همدمي نه دلي پر سر عشق و محرمي نه 7-- چو هر همدم كه ميبينم حجاب--ست مرا پس هر دمي همدم كتابست 8 چو كس را مينبينم همدم خويش در انجا مي فرو گويم غم خويش 9 مرا درمغز- دل درديست تنها كزو ميزايد اين چندين سخنها 10 اگر كم گويم و گر بيش گويم چه ميجويم كسي----------------- با خويش گويم 11 براوردم ب--گرد عالمي دست ند---------------اد از هيچ نوعم همدمي دست 12-- وگر داد و-دهد يك همدمم داد نداد او-داد ليكن ه-م دمم داد 13 ز چندين ادمي در-هيچ جاءي نميبينم سر موءي وفاءي 14 چو در من نيز يك ذره وفا نيست ز غيري اين وفا جستن رو انيست 15 چو من محرم نيم خود را زماني كه باشد محرم من در جهاني 16 ز همراهان دين مردي نديدم ز-اخوان صفا گردي نديدم 17- بسي رفتم هم ان-جا ام كه بودم نمي-دانم كزين رفتن چه سودم 18------------------------------------------- دلا چون هم نشينانت برفتند رفيقان و قرينانت برفتند 19 تو تا كي باد پيماءي ز- سودا برو تا كي كني امروز و فردا 20 بخوردي همچو بيكاران جهاني غم كارت ن---ميبينم زماني 21 اگرچه صبحدم را هم دمي هست ولي صادق نداد ان همدمش دست 22- بكن كاري كه وقت امروز داري برافروز اتشي چون سوز داري 23 همه خفتند چه مست و چه هشيار تو كي خواهي شدن از خواب بيدار 24 ترا تا چند ازين باريك گفتن كه ميبايد ترا با ريگ رفتن 25 چو ابر-هيم گفتار امدي تو چرا نمرود رفتار	276	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms266	false	-785582640043619021	53	301	230	1356	1356	301	و همدمي نه دلي پر سر عشق و محرمي نه 629 چو هر همدم كه ميبينم حجاب است مرا پس هر دمي همدم كتاب است چو-كس را مينبينم همدم خويش بدين جا مي فرو گويم غم خويش --مرا در بحر دل دري ست تنها كزو ميزايد اين چندين سخنها ---اگر كم گويم و گر بيش گويم چه ميجويم كسي با چه ميجويم كسي با خويش گويم--- براوردم به گرد عالمي دست نداداز هيچ عال نداد از هيچ عالم همدمي دست 6395 وگر داد و دهد يك همدمم داد نداد او داد من يك هم دمم داد--- ز چندين ادمي در هيچ جايي نميبينم سر مويي وفايي--- چو در من نيز يك ذره وفا نيست ز غيري اين وفا جستن رو-انيست--- چو من محرم نيم خود را زماني كه باشد محرم من در جهاني--- ز همراهان دين مردي نديدم ز اخوان صفا گردي نديدم 630 بسي رفتم هم ان جا ام كه بودم نمي دانم كزين رفتن چه سودم image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0294png دلا چون هم نشينانت برفتند رفيقان و قرينانت برفتند--- تو تا-كي باد پيمايي به سودا برو تا-كي كني امروز و فردا--- بخوردي همچو بيكاران جهاني غم كارت نخوردي ي-ك زماني اگر --چه صبحدم را هم دمي هست ولي صادق نداد ان همدمش دست 645 بكن كاري كه وقت امروز داري برافروز اتشي گر- سوز داري--- همه خفتند چه مست و چه هشيار تو-كي خواهي شدن از خواب بيدار تر---ا تا چند ازين باريك گفتن كه ميبايد ترا تا-ريك خفتن--- چو ابراهيم گفتار امدي تو چرا نمرود رفتار-	266	6781146860128062936	977	1690.0	755	1172	83.36177825927734	195	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms276	true	-2273023158215408425	245	299	1074	1297	1299	300	امدي تو 26 چو نتواني كه مرد كار ميري زهي حسرت اگر مردار ميري 27-- بگرد قال اخر چند گردي قدم در حال نه گر شير مردي 28 دل تو گر ز قال ارام گيرد كجا از حال مردان نام گيرد 29 چو قشري بيش نيست اين قال اخر طلب كن همچومر-دان حال اخر	276	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms267	false	3131191625287585631	0	52	0	217	1351	301	امدي تو--- چو نتواني كه مرد كار ميري زهي حسرت اگر مردار ميري 6410 بگرد قال اخر چند گردي قدم در حال نه گر شير مردي--- دل تو گر ز قال ارام گيرد كجا از حال مردان نام گيرد--- چو قشري بيش نيست اين قال اخر طلب كن همچو مردان حال اخر	267	6781146860128062936	210	393.5	159	226	92.92035675048828	49	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms277	true	-5298587060090680026	0	227	0	959	1273	300	چو تو عمر عزيز خود بيكب------------ار همه در گفت كردي-كي كني كار 31 ب--------------------------------------------------------------------------------------------------------ت تو شعر ميبينم هميشه ترا جز بت پرستي نيست پيشه 1 بپرسيد از اويس ان پاك جاني كه ميگوي--ند سي سال ان فلاني 2 فرو برد-ست گوري خويشتن را فرو- اويخته انجا كفن را 3 نشسته بر سر ان گور پيوست ز گريه ميندارد يك زمان دست 4 ب----روز ارام و شب خوابش نماند-ست ب--چشم اشك ريز ابش نماند-ست 5 بخوف و ترس او در روزگاري نيفتاد-ست هرگز ترسگاري 6 تو او را ديده-- اي پاك گوهر ورا گفتا مرا ان جايگه بر 7 چو رفت ان جايگه او را چنان ديد ز بيم تيغ مرگش بيم جان ديد 8 بز---------------------------------------------اري و نزاري چون خيالي تني لاغر بمانند---- هلالي 9 ز --هر چشمش چو سيلي خون روانه ------دلي پر تف زباني چون زبانه 10 كفن در پيش و گوري كنده در بر ب--شكل مرده-- بنشسته بر سر 11 اويسش گفت اي نامحرم راز ب-------------دين گور و كفن ماندي ز حق باز 12 خيال خويشتن را ميپرستي همه گور و كفن را ميپرستي 13 ترا گور و كفن مشغول كرده بسي-- سالت زحق معزول كرده 14 ترا سي سال بت گور و كفن بود كه در راه خدايت راه زن بود 15 چو---ان افت بديد ان مرد در-خويش برامد جان ازان دل داده درويش 16 چو از سر حقيقت كور افتاد بزد يك نعره	277	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms267	false	3131191625287585631	52	301	217	1351	1351	301	چو تو عمر عزيز خود به يك بار ه يك بار همه در گفت كردي كي كني كار اگرچه شعر در حد كمال است چو نيكو بنگري حيض الرجال است 6415 اگر بودي ترا مويي خبردار نبودي باخبر گويي تراكار ت تو شعر ميبينم هميشه ترا جز بت پرستي نيست پيشه-- بپرسيد از اويس ان پاك-جاني كه ميگويد به سي سال ان فلاني --فرو بردهست گوري خويشتن را فرود اويخته انجا كفن را-- نشسته بر سر ان گور پيوست ز گريه ميندارد يك زمان دست 220 به روز ارام و شب خوابش نماندهست به چشم اشك-ريز ابش نماندهست به خوف و ترس او در روزگاري نيفتادهست هرگز ترسگاري-- تو او را ديدهاي اي پاك رهبر ورا گفتا مرا انجا-يگه بر-- چو رفت ان-جايگه وي را چنان ديد ز بيم تيغ مرگش خوف جان ديد image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0291png بهزاري و نزاري چون خيالي رخ چون بدر كرده چون هلالي 6425 زهر چشمش چو سيلي خون روانه دل انهدلي پر تف زباني پر -زبانه ---كفن در پيش و گوري كنده در بر به شكل مردهاي بنشسته بر سر ---اويسش گفت اي نامحرم رازبدين امحرم رازبدين گور و كفن مان-ي ز حق باز ---خيال خويشتن را ميپرستي همه گور و كفن را ميپرستي--- ترا-گور و كفن مشغول كرده به سي سالت زحق معزول 6430 ---ترا سي سال بت گور و كفن بود كه در راه خدايت راه-زن بود 6430 چو ان افت بديد ان مرد در خويش برامد جان ازان دل داده درويش ---چو از سر حقيقت كور افتاد بزد يك نعره-	267	6781146860128062936	858	1434.0	660	1171	73.27070617675781	177	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms277	true	-5298587060090680026	228	300	963	1273	1273	300	گور افتاد 17 چو مرغي بر پريد از دام هستي بمرد و باز رست از بت پرستي 18 چنين كس را كه زهدي بي-حسابست------ چو از-گور و كفن چندين حجاب--ست 19 ح--جاب تو ز شعر افتاد اغاز كه ماني تو بدين بت از خدا باز 20 بسي بت بود گوناگون شكستم ك---نون در پيش شعرم بت پرستم 21 هزاران بند چوبين برفكندم ك--نون از بند زرين--ست بندم 22 بپرم گر بترك بند-	277	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms268	false	-3690294489334827290	2	72	5	319	1375	301	گور افتاد--- چو مرغي بر پريد از دام هستي-بمرد و باز رست از بت پرستي0-- چنين كس را كه زهدي بي حساب استچواز چو از گور و كفن چندين حجاب است 6220 حجاب تو ز شعر افتاد اغاز كه ماني تو بدين بت از خدا باز--- بسي بت بود گوناگون شكستم ستمكنون در پيش شعرم بت-پرستم--- هزاران بند چوبين برفگندم دمكنون از عشق زرين است بندم--- بپرم گر بترك بند	268	6781146860128062936	281	472.5	218	330	85.1515121459961	56	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms278	true	-6603228996427535072	0	224	0	983	1296	300	گيرم وگرنه سرنگون در بند ميرم 23 به بت چون از خدا مي باز گردم چگونه با خدا هم راز گردم 24 بلاء-ي كان مرا در گردن امد يقين دانم كه ان هم از من امد 25 سخن چندين كه بر تو خواند---- عطار اگر بر خويش خ--واندي هيچ يكبار 26 بقدر از-چرخ هفتم در-گذشتي ز خيل قدسيان برتر گذشتي 27 زهي قصه كه از شومي گفتار سگي برهد شود مردم گرفتار 28 دلا چون نيست منزلگاهت اينجا نگونساريست اب وجاهت اينجا 29 سر -----از ابي و جاهي برمياور فرو برخون و اهي بر-مياور 30 زبان بودي بسي اكنون چو مردان ز سر تا پاي خود را گوش گردان 31 بسا افت كه گويا از زبان يافت چو صامت بود زر عزت ازان يافت 32------------------------------------------- قلم را سر زدن دايم از-ان--ست كه او را در دهاني دو زبان--ست 33------------------------ ترازو چون زبان بيرون زد از كام بيك يك جو حسابش كرد ايام 34 زهر عضو تو فردا روز محشر زبانت بند خواهد كرد داور 35 ازان سوسن بازادي رسيدست كه-------- او با ده زبان گنگي گزيد-ست 36 چوخواهي گشت همچون ك---------وه خاموش كفي بر لب چو درياءي- مزن جوش 1--------------------------------------------- چو اسكندر ز دنيا رفت بيرون حكيمي گفت اي شاه همايون 2 چو زير خاك ميگشتي چنين گم چرا ميكردي ان چندان تنعم 3 در-------------------------------------يغا و دريغا روزگارم كه دايم جز دريغا نيست كارم	278	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms268	false	-3690294489334827290	72	301	319	1375	1375	301	گيرم وگرنه سرنگون در بند ميرم--- به بت چون از خدا مي-باز گردم چگونه با-خدا-هم راز گرد 330ء بلايي كان مرا در گردن امد يقين دانم كه ان هم از من امد--- سخن چندين كه بر----خوانده ست عطار اگر بر خويشتن خواندي به- يكبار به -قدر از چرخ هفتم در گذشتي ز خيل قدسيان برتر گذشتي--- زهي قصه كه از شومي گفتار سگي بزهد شود مردي گرفتار--- دلا چون نيست منزلگاه- اينجا نگونساريست اب و جاه اينجا 6445 644 سراز ابي و جاهي برمياور فرو برخون و اهي بر مياور ----------دي بسي اكنون چو مردان ز سر تا-پاي خود را-گوش گردان--- بسا افت كه گويا از زبان يافت چو صامت بود زر عزت ازان يافت image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0296png قلم را سر-زدن دايم از ان است كه او را در دهاني دو زبان است به يك يك جو حسابش كرد ايام ترازو چون زبان بيرون زد از كام ب ر--------------------------------------------------زبانت بند خواهد كرد داور 620 ز هر عضو تو فردا روز محشر 6450 كه او با ده زبان گنگي گزيدهست ازان سوسن به ازادي رسيدهست كها وه خاموش-كفي بر لب چو دريا زن مزن جوش حكايت وفات اسكندر رومي حكيمي گفت اي شاه همايون چو اسكندر ز دنيا رفت بيرونحك------------------------ چو زير خاك ميگشتي چنين گم چرا م 6255 شهش گفت اي حكيم خوب گفتار ندانستم كه اين است اخر كار دريغا و دريغا روزگارم كه دايم جز دريغان-يست كارم-	268	6781146860128062936	759	1187.5	588	1171	64.81639862060547	153	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms278	true	-6603228996427535072	225	300	985	1296	1296	300	چو نقد روزگار خود بديدم اميد از خويشتن كلي بريدم 5 همه در خون جان خويش بودم كه تا بودم زيان خويش بودم 6 باميد بهي تا كم خبر بود همه عمرم بسر شد ور بتر بود 7-- جهان چون صحتم بستد مرض داد جواني برد و پيري در عوض داد 8 چو من هم نيستم از جسم و جاني نخواهم من كه من باشم زماني 9 بجز مردن مرا روءي نماند-ست ازان كم زندگي-	278	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms269	false	1349166964654896912	0	71	0	308	1370	301	چو نقد روزگار خود بديدم اميد از خويشتن كلي بريدم --همه در خون جان خويش بودم كه تا بودم زيان خويش بودم به اميد بهي تا-كم خبر بود همه عمرم بسر شد در بتر بود 260 جهان چون صحتم بستد مرض داد جواني برد و پيري در عوض داد-- چو من هم نيستم از جسم و جاني نخواهم من كه من باشم زماني-- بجز مردن مرا رويي نماندهست ازان كم زندگي	269	6781146860128062936	298	553.0	229	315	94.6031723022461	65	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms279	true	-5579955700937220157	0	230	0	1004	1303	300	موءي نماند-ست 10 اگرچه از فنا موءي نديدم بجز فاني شدن روءي نديدم 11 مرا گه ماتمس--ت و گاه عيد--ست كه گاهم وعده و گاهي وعيدست 12 دلي بود از همه ملك جهانم همه خون گشت و-ديگر ميندانم 13 ز---------------------------هي اندوه گوناگون كه دلراس-ت زهي اين اتش و اين خون كه دلراست 14 فرو رفتن بدين دريا يقين--ست ولي تا چون برايم بي-م اينست 15 چرا از مرگ دل پر پيچ دارم چو بر هيچم نه دل بر هيچ دارم 16 همه عمرم در-افسانه بسر شد كه خواهد از پي عمري دگر شد 17----------------------------------------------- تهي دستم كه- كارم پر خلل م-----اند ز حيرت پاي جانم در وحل ماند 18 چو قوم موسي ام در تيه مانده هم از تعطيل در-- تشبيه مانده 19 همي نه خواندهام نه راندهام من ميان كفر و ايمان ماندهام من 20 كنون در گوشه-- حيران نشستم ستون كردم ب--زير روي دستم 21 گرت اندوه ميبايد جهاني ن--نزديك دلم بنشين زماني 22- كه چنداني غم و اندوه دارم كه گوءي بر دلي صد كوه دارم 23 مرا در دست هر ساعت- هزاران كه بر ---دل درد ميبارد چو باران 24 گل عمر عزيزم بر سر خار به پايان بردم و من بر سر كار 25 چو نتوان داد شرح سرگذشتم نفس با كام بردم گنگ گشتم 26 چه گويم كانچه گفتم هست گفته كرا گ----------ويم خلايق جمله خفته 27 ز--بان علم مي-جوشد چو خورشيد ز-----بان معرفت	279	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms269	false	1349166964654896912	71	301	308	1370	1370	301	مويي نماندهست -----رچه از بقا مويي نديدم-بجز فاني شدن رويي نديدم را-----گه ماتم است و گاه عيد است مرا گه- وعده و گاهي وعي-------------د است مه ملك جهانم-همه خون گشت و ديگر ميندانم 6265 دلي بود از همه ملك جهانم زهي اندوه گوناگون كه دل داشت زهي اين اتش و اين خون كه دل داشت-- فرو رفتن بدين دريا يقين است ولي تا چون برايم خوفم اين----- چرا-از مرگ دل پر پيچ دارم چو بر هيچم نه دل بر هيچ دارم ---همه عمرم در افسانه بسر شد كه خواهد از پي عمري دگر شد image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0293png 370 تهي شد دست و كارم پر خلل ماند ماند ز حيرت پاي جانم در وحل ماند--- چو قوم موسي-ام در تيه مانده گهم-- تعطيل و گه تشبيه مانده--- همي نه خواندهام نه راندهام من ميان كفر و-ايمان ماندهام من--- كنون در گوشهاي حيران نشستم ستون كردم به زير روي دستم--- گرت اندوه ميبايد جهاني به نزديك دلم بنشين زماني 635 كه چنداني غم و اندوه دارم كه گويي بر دلم صد كوه دارم--- مرا هر دم زگردون صد هزارانبرين برين دل درد ميبارد چو باران چو-گل عمر عزيزم بر سر خار به پايان بردم و من بي سر كار--- چو نتوان كرد شرح سرگذشتم نفس در دم شكستم گنگ گشتم--- چه گويم كانچه گويم هست گفته كراگو گفته كراگويم خلايق جمله خفته 6480 زبان علم مي جوشد چو خورشيد زبان زبان معرفت-	269	6781146860128062936	852	1385.5	658	1126	75.66607666015625	160	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms279	true	-5579955700937220157	230	300	1004	1303	1303	300	گنگ--ست جاويد 28 چو مستي حيرت خود باز گفتم چو مشتي خاك زير خاك خفتم 29 مرا گوءي مگو- ديگر نگويم------ چه سازم من بسوزم گر نگويم 30 ز من دايم سخن پرسيد اخر ز سوز من نميترسيد اخر 31 عزيزا با تو گفتم ماجراءي مدار اخر دريغ از-من دعاءي 32-- گر از تو يك دعاءي پاك ايد مرا صد نور ازان در-خاك ايد 33 كسي را چون ب--چيزي دست-	279	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms270	false	-4233448073677615628	0	69	0	297	1377	301	گنگ است جاويد--- چو مشتي حيرت خود باز گفتم چو مشتي خاك زير خاك خفتم ---مرا گويي مگوا ديگر نگويمچه ساز چه سازم من بسوزم گر نگويم -----من دايم سخن پرسيد اخر ز سوز من نميترسيد اخر ----زيزا با تو گفتم ماجرايي مدار اخر دريغ از من دعايي 6485 گر از تو يك دعايي پاك ايد مرا صد نور ازان در خاك ايد--- كسي را چون به چيزي دست	270	6781146860128062936	274	465.5	211	315	86.98412322998047	50	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms280	true	-2969069278160919445	0	232	0	1017	1313	300	نرسد و-گر گه گه رسد پيوست نرسد 34 همان بهتر كه بي روي و رياءي سحرگاهان بسازد با دعاءي 35 كنون از اهل دل در-خلوة خاص دعاي خويش ميخواهم ب--اخلاص 36 غرض زين گفت و گويم جز دعا نيست كه كار بي-غرض جز از خدا نيست 37-- عزيزا با تو گفتم حال مردان -تو گر مردي فراموشم مگردان 38 ترا گر ذره --زين راز روزيست همه ساز تو-دايم سينه سوزيست 39 اگر ماتم زده باشي درين كار ترا نوحه گري باشد سزاوار 40 ولي تو خود ز رعناءي چناني كه نوحه بشنوي بازيچه داني 41 چو نوحه لايق ازادگان--ست كه نوحه كار كار افتادگان--ست 42 ------------------------------------------------اگر تو عاشقي گم كرده ياري تو ان سر-------------------------------------------------------------------------------گشته افتاده كاري 43 چو ميجوءي نشان از بينشان باز ازين جستن نه استي يك زمان باز 44 چو چيزي گم نكردي اي- عجب -تو چه ميجوءي تو با چندين- طلب تو 1 چنين گفت ان يكي با خاك بيزي كه مي--ايد شگفتم --ازتو چيزي -2 كه گم ناكرده مي-جوءي تو عاجز نيابي چيز گم ناكرده هرگز 3 عجب-تر گفت زين چيزي دگر هست كه گم ناكرده-- گر ندهدم دست 4 بغايت مي برنجم وين شگفتي بسي بيش--ست ازان اول كه گفتي 5 نه بتوان يافت-- نه گم ميتوان كرد نه خاموشي ره--ست و نه بيان كرد 6 غرض ان--ست زين تا تو --نباشي نه اين باشي --نه ان هر دو تو باشي 1-- بزرگي گفت ايوب پيمبر كه	280	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms270	false	-4233448073677615628	69	301	297	1377	1377	301	نرسد و گر گه گه رسد پيوست نرسد--- همان بهتر كه بي-روي و ريايي سحرگاهان بسازد با دعايي--- كنون از اهل دل در خلوت خاص دعاي خويش ميخواهم به اخلاص ---غرض زين گفت و گويم جز دعا-نيست كه كار بي غرض جز از خدا نيست 6390 عزيزا با تو گفتم حال مردانت تو گر مردي فراموشم مگردان ترا----گر ذرهاي زين راز روزيست همه ساز تو دايم سينه سوزيست م-----------------------ن كار-تران-وحه گري باشد سزاوار--- ولي تو خود ز رعنايي چناني كه نوحه بشنوي بازيچه داني--- چو نوحه لايق ازادگان است چو نوحه كار كار افتادگان است image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0298png 6495 اگر تو عاشقي گم كرده ياري وگر-- سرگشتها اشفته كاري ترا جز نوحه كردن نيست كاري بجز نوحه نداري اختياري همي جويي زگمگشته------------------------- ن----------شان باز وزين جستن نه استي يك زمان باز--- چو چيزي گم نكردي اين عجب بين چه ميجويي به--- چنديني طلب اين- چنين گفت ان يكي با خاك-بيزي چه مي جويي تو گم ناكرده چيزي 60 چو گم ناكرده مي جويي تو عاجز نيابي چيز گم ناكرده هرگز-- عجب تر گفت زين چيزي دگر هست كه گم ناكردهاي گر ندهدم دست-- بغايت مي-برنجم وين شگفتي بسي بيش است ازان اول كه گفتي --نه بتوان يافت و نه گم ميتوان كرد نه خاموشي ره است و نه بيان كرد --غرض ان است زين تا تو تو باشي نه اين باشي و نه ان ه---ر دو باشي 655 بزرگي گفت ايوب پيمبركه--	270	6781146860128062936	861	1383.0	668	1185	72.6582260131836	157	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms280	true	-2969069278160919445	230	300	1008	1313	1313	300	پيمبر كه چندين سال گشت از كرم مضطر 2 ز چندان رنج اهي بود مقصود چو كرد اهي نجاتش داد معبود 3 زكريا اره-- بر سر ب--زاري بدو-گفتا اگر اهي براري 4 كنم از انبيا بسترده نامت مزن دم تا كند اره تمامت 5 عجايب بين كزان يك اه ميخواست وزين يك خامشي را ز اه ميخواست 6 -نه اهي ميتوان كرد از بر خويش---- نه خامش ميتوان بود---ن بينديش-	280	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms271	false	-5150842531515068540	1	66	6	309	1373	301	پيمبر-كه چندين سال گشت از كرم مضطر -----ندان رنج اهي بود مقصود چو كرد اهي نجاتش داد معبود زكز--يا ارهاي بر سر به زاري بدو گفتا -گر اهي براري-- كنم از انبيا بسترده نامت مزن دم تا-كند اره تمامت ---جايب بين كزين يك اه ميخواست وزين يك خامشي را -راه ميخواست 510نه اهي ميتوان كرد از بر خويشنه خ نه خامش ميتوان بود اين بينديش	271	6781146860128062936	283	480.5	223	319	88.71473693847656	51	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms281	true	-1662614550246721439	2	248	5	1050	1271	300	درياءيست اين دو چشم و جاني نه سر پيدا ونه بن نه مياني 8 درين دريا نه-- خاموشي---- نه گفتار نه ساكن بودنت لايق نه رفتار 9 جوانمردا تو چندين پيچ پيچي چگونه ميبري چون هيچ هيچي 10 هزار---------------------------------------ان پرده بيش از ظلمت و نور چگونه منقطع گردد رهي دور --11 هزاران بند داري تا قيامت چگونه ره بري راه سلامت 12 مگر از پيش برخيزد حجابي ز لطف حق بتابد افتابي 13---------------------------- كه چون ان لطف از پيشان نباشد جهاني درد را درمان نباشد 1 يكي اعرابي امد پيش مهتر كنار خويش محكم كرده در بر 2 بدو گفتا كه من اسلام ارم اگر گوءي چه دارم در كنارم 3 پيمبر گفت داري يك كبوتر گرفته دو كبوتر بچه در بر 4------------------------ ز صدق معجز ان صدر عالي- بصدق دل مسلمان گشت ح-------الي 5 بدو گفت اين كه گفتت اي پيمبر پيمبر گفت حق سلطان اكبر 6---- در ان دم هر كه انجا از عرب بود ز بهر ان كبوتر در عجب بود 7 كه ان هر دو كبوتر بچه در هم بزير پر-كشيده بود -محكم 8 پيمبر گفت اي اصحاب و انصار شما را چه عجب ايد ازين كار 9 بحق ان خداءي كاشكارا ب--خلق خود فرستاد-ست ما را 10 كه بر هر عاصءي كاندر جهان--ست خدا صد بار مشفق تر ازان--ست 11 كه اين مادر بدين دو بچه امروز كزو گشتيد جمله شفقت اموز 1 پيمبر گفت بس مفسد زني بود كه در دين همچو گل تر دامني بود 2 مگر ميرفت در	281	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms271	false	-5150842531515068540	67	301	314	1373	1373	301	دريا--ست اين دو جسم و جاني نه سر پيد----------------------------ا نه ب خامشي بهتر نه گفتار نه ساكن امدن- لايق نه رفتار-- جوانمردا تو چندين پيچ پيچي چگونه ميكني چون هيچ هيچي image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0295png ان پرده بيش از ظلمت و نور چگونه منقطع گردد رهي دور 6010 هزاران بند داري تا قيامت چگونه ره بري راه سلامت 6510---------------------- ز لطف حق بتابد افتابي مگر از پيش برخيزد حجابيز لطف ح كه چون ان لطف از پيشان نباشد جهاني درد را درمان نباشد-- يكي اعرابي امد پيش مهتر كنار خويش محكم -بست در بر-- بدو گفتا كه من اسلام ارم-اگرگوي-ي چه دارم در كنارم-- پيمبر گفت داري يك كبوتر-گرفته دو كبوتر بچه در بر به صدق دل مسلمان گشت حالي ز صدق معجز ان صدر عاليبه صدق دل -پيمبر گفت حق سلطان اكبر بدو گفت اين كه گفتت اي پيمبر پيم ز بهر ان كبوتر در عجب بود در ان دم هر كه انجا از عرب بود ز-بهر -----------------------ه ان هر دو كبوتر بچه محك-م بزير پر كشيده بود در هم 62پيمبر گفت اي اصحاب و انصار شما را چه عجب ايد ازين كار به حق ان خدايي كاشكارا به خلق خود فرستادهست مارا---- كه بر هر عاصيي كو در جهان است خدا صد بار مشفق-تر ازان است ----ه اين مادر بدين دو بچه امروز كزو گشتيد جمله شفقت-اموز-- پيمبر گفت بس مفسد زني بود كه در دين همچو گل تر-دامني بود 3-مگر ميرفت در-	271	6781146860128062936	861	1396.5	657	1165	73.90557861328125	176	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms281	true	-1662614550246721439	248	300	1050	1271	1271	300	صحرا ب--راهي پديد امد ميان راه چاهي 3 سگي را ديد انجا ايستاده زبانش از تشنگي بيرون فتاده 4 بشفقت ترك كار خويشتن كرد ز موزه دلو و از چادر رسن كرد 5 كشيد ابي به سگ داد و خدايش گرامي كرد در هر دو سرايش 6 شب معراج ديدم ه-چو ماهش-	281	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms272	false	-2132421398567296235	0	47	0	211	1435	302	صحرا به راهي پديد امد ميان راه چاهي-- سگي را ديد انجا ايستاده زبان- از تشنگي بيرون فتاده-- بشفقت ترك كار خويشتن كرد ز-موزه دلو و از چادر رسن------ كشيد ابي به سگ داد و خدايش گرامي كرد در هر دو سرايش-- شب معراج ديدم همچو ماهش	272	6781146860128062936	207	364.5	162	225	92.0	43	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms282	true	4779321221743644401	0	248	0	1054	1263	300	بهشت عدن گشته جايگاهش 7 زني مفسد سگي راداد -----------------------------------ابي جزا بودش ز حق چندين ثوابي 8 ----------------------------اگر يك دل كني اسوده يك دم ثوابش برنتابد هر دو عالم 9 براي انكه دل با خويش باشد ثوابش از دو گيتي بيش باشد 10---------------------- ز ابليسي خود گر پاك گردي چو ادم سخت ن-يكو خاك گردي 11 چو ابليسي مني اورد جانت كي از رحمت بود بر جاودانت 1------------------------------------------------------------ مگر شبلي امام عالم اف--------------روز گذر ميكرد در عرفات يك روز 2 فتادش چشم بر ابليس ناگاه بدو گفتا كه اي ملعون درگاه 3 چو نه اسلام داري و-نه ط-----------------اعت چرا گردي ميان اين جماعت 4 بگو چون شد ازين تاريك روزت اميدي مي-بود از حق هنوزت 5 چو بشنيد اين سخن ابليس پر غم زبان بگشاد و گفت اي شيخ عالم 6 چو حق را صدهزاران سال جاويد پرستيدم ميان خوف و اميد 7 ملايك را ب--حضرت ره نمودم ب------هر سرگشته ا-و در-- گشودم 8 دلي پر داشتم از عزت او ------مقر بودم ب--وحدانيت او 9 اگر بي علتي با اين همه كار ---------براند از درگه خويشم ب--يكبار 10 كه كس زهره نداشت از خلق درگاه كه گويد از چه رد كرديش ناگاه 11 اگر بي علتي بپذيردم باز عجب نبود كه نتوان داد اواز 12 چو بي علت شد ستم رانده- او شوم بي علتي هم خوانده- او 13 چو در كار خدا چون و چرا نيست اميد از حق بريدن هم روا نيست 14 چو قهرش حكم كرد و راندم-- اغاز عجب نبود كه لطفش خواندم باز	282	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms272	false	-2132421398567296235	47	297	211	1386	1435	302	بهشت عدن كرده جايگاهش image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0300png گي را داد ابي جزا بودش ز حق چندين ثوابي 520ء6 زني مفسد سگي را داد ابي اگر يك دل كني اسوده يك دم ثوابش برنتابد هر دو عالم ي باشدثو----------------------ابش از دو گيتي بيش باشد براي انكه دل باخويش باشد ز ابليسي خود گر خاك گردي چو ادم از گناهان پاك گردي ---چو ابليسي مني اورد جانت كي از رحمت بود بر جاودانت 6540 كه ابليس ار مني اورد زان است كه از رحمت اميدش جاودان است مگر شبلي امام عالمافروز امام عالمافروز گذر ميكرد در عزفات يك روز-- فتادش چشم بر ابليس ناگاه بدو گفتا كه اي ملعون درگ چو-----نه اسلام داري و نه طاعت م داري و نه طاعت چراگ-ردي ميان اين جماعت-- بگو چون شد ازين تاريك روزت اميدي مي بود از حق هنوزت --چو بشنيد اين سخن ابليس پر-غم زبان بگشاد و گفت اي شيخ عالم -------------هزاران سال جاويد پرستيدم ميان خوف و اميد-- ملايك را به حضرت ره نمودم مودمبه هر سرگشته اين درگه نمودم-- دلي پر داشتم از عزت اومة ت اومقر بودم به وحدانيت او-- اگر بيعل-تي با-اين همه كار ن همه كاربراند از درگه خويشم به يكبار--------- زهره نداشت از خلق درگاه كه گويد-از چه رد كرديش ناگاه ----گر بيعل-تي بپذيردم باز عجب نبود كه نتوان داد اواز ي--------علت شد ستم راندها او شوم بيع-لتي هم خواندها او خو--- در كار خدا چون و چران-يست اميد از حق بريدن هم روا-نيست--- چو قهرش حكم كرد و راند از اغاز-عجب نبود كه فضلش خواندم باز	272	6781146860128062936	893	1494.5	692	1267	70.48145294189453	176	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms282	true	4779321221743644401	262	300	1115	1263	1263	300	را خوانده-- با صد نوازش يكي را رانده-- با صد گدازش 17 ------------------------نه زين يك طاعتي نه زان گناهي به سر تو كسي را نيست راهي 18 بحق انكه تو كس را نماني كه ان ساعت كه تو-	282	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms273	false	-1497614291565411619	0	32	0	135	1326	301	را خواندهاي با صد نوازش يكي را راندهاي با صد گدازش به حكم تو كسي را نيست راهي نه زين يك طاعتي نه زان گناهي-به حك----------------------------------------- نماني كه ان ساعت كه تو	273	6781146860128062936	102	148.0	77	177	57.62711715698242	21	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms283	true	-1645522453853973267	0	265	0	1099	1255	300	كس را نماني 19 ز----------------------------جرم و ناكسي من گذر كن بفضلت در من ناكس نظر كن 20 مكش در پاي پيل قهر زارم كه من خود طاقت موري ندارم 21 مرا چون پهلوي يك مور نبود به پيش پيل قهرت زور نبود 22------------------------- من غم كشته را دلشاد گردان مكش وين گردنم ازاد گردان 23 اگر كردم بدي با خويش كردم نه از فضل تو من بد بيش كردم 24 -------------------------اگر نيك و اگر بد كردهام من تو ميداني كه با خود كردهام من 25 چو از نيك و بد ما بينيازي ز-هر دو بگذري كارم بسازي 26 اگر------------------------------چه بسته- نيك و بدم ليك نميگويم ز نيك و بد بد و نيك 27 چو بي علت بسي دولت دهي تو كنون هم نيز بي علت دهي تو 28 چو بي علت عطا دادي وجودم همي بي علتي كن غرق جودم 29---------------------- چو نيست از رنج من اسايش تو كه علت نيست در بخشايش تو 30 مدر از كرده- من پرده -من خطي در-كش بگرد كرده- من 31 --نه ان كافر كه او- دين دار گردد در اول روز مرد كار گردد 32 ز چندين ساله كفرش از شهادت دهد غسل دلش عين سعادت 33 خدايا گرچه درخون امدم من همان انگار كاكنون امدم من 34 -------------------------چو ان كافر پشيمانيم انگار همي چون نو مسلمانيم انگار 1 چو در نزع اوفتاد ان پير بسطام ب--ياران گفت كاي قوم نكوكام 2 يكي زنار اريدم هم اكنون كه تا بر بندد اين مس---------------------كين مجنون 3 خروشي از ميان قوم برخاست كه از زنار نايد كار تو راست 4 چگونه باشد اي سلطان اسرار ميان بايزيد انگاه و زنار	283	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms273	false	-1497614291565411619	39	298	161	1281	1326	301	كس را نماني ركنبه فضلت در من مسكين نظر كن ز جرم و ناكسي من گذر-كن 0عه6 ----------------------مكش در پاي پيل قهر زارم كه من خود طاقت موري ندارم----------------------------- به پيش پيل قهرت زور نبود مرا چون قوت يك مور نبود بهپ من غم كشته را دلشاد-گردان بكش يا--گردنم ازاد گردان------------------- خويش كردم كه از فضل تو ان بد بيش كردم اگر كردم بدي با خويش كردمكه اگر نيك و اگر بد كردهام من تو ميداني كه با خود كردهام من ----------------د من بينيازي ز هر دو بگذري كارم بسازي 6565 چو از نيك و بد من بينيازيز اگر چه بستها نيك و بدم ليك نميگويم ز-نيك و بد بد و نيك--- چو بي-علت بسي دولت دهي تو كنون هم نيز بي-علت دهي-----ت چو بي-علت عطا دادي وجودم همي بي-علتي كن غرق جودم كه علت نيست در بخشايش تو چو نيست از رنج من اسايش تو كه علتني 652--------------0 مدر از كردها من پردها من خطي در كش بگرد كردها من 6570 نه ان كافر كه اين دين دار گردد در اول روز مرد كار گردد--- ز چندين ساله كفرش از شهادت دهد غسل دلش عين عبادت---------------------------- همان انگار كاكنون امدم من خدايا گرچه در خون امدم من ه چو ان كافر پشيمانيم انگار همي چون نو مسلمانيم انگا 0- چو در نزع اوفتاد ان مرد بسطام به ياران گفت -اي قوم--------- يكي زنار اريدم هم اكنون كه تا بر-بندد اين مسك كه تا بربندد اين مسكين مجنون-- خروشي از ميان قوم برخاست كه از زنار نايد كار تو راست-- چگونه باشد اي سلطان اسرار ميان بايزيد انگاه-- زنار	273	6781146860128062936	883	1453.0	678	1286	68.66252136230469	189	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms283	true	-1645522453853973267	266	300	1101	1255	1255	300	دگر ره خواست زناري ز اصحاب نمياورد كس ان كار را تاب 6 باخر كرد شيخ الحاح بسيار نميدانست كس درمان ا-ن كار 7 همه گفتند اگر بر شيخ تقدير شقاوة خواست-ست ان-را چه-	283	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms274	false	7810229495380095057	9	38	35	171	1296	300	دگر ره خواست زناري ز اصحاب 6580 به --------------------اخر كرد شيخ الحاح بسيار نميدانست كس درمان اين كار-- همه گفتند اگر بر شيخ تقدير شقاوت خواستهست ان را چه	274	6781146860128062936	124	208.0	98	158	78.48101043701172	20	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms284	true	-1537746858043386986	0	246	0	1064	1287	300	تدبير 8 يكي زنار- اوردند اصحاب كه تا بر بست و بگشاد از-دو چشم اب 9 پس انگه روي را در خاك مالي------د بسوز جان و درد دل بناليد 10 بسي افشاند خون از-چشم خونبار وزان پس از ميان ببريد زنار 11- زبان بگشاد كاي قيوم مطلق ب----------حق انكه جاويدان توءي حق 12 كه چون اين دم بريدم بند زنار هم-ان هفتاد ساله گبرم انگار 13 نه گبري كو درين دم باز گردد ب-----------يك فضل تو صاحب راز گردد 14 من ان گبرم كه اين دم بازگشتم چه گر دير امدم هم باز گشتم 15 بگفت اين و شهادة تازه كرد او بسي زاري بي اندازه كرد او 16 اگر-----چه راه افزون امدم م--------------------ن همان انگار كاكنون امدم من 17 چو ميداني كه من- هيچم الهي -------ز هيچي اين همه پس مي چه خواهي 18 چه دارم درد بي اندازه دارم ----------ز مال و ملك قلبي تازه دارم 19 چو دل دارم خرابي و كبابي چه ميخواهي خراجي از خرابي 20 اگر تو-عجز ميخواهي بسي هست ندانم تا چو من عاجز كسي هست 21 غمم جز تو دگر كس مينداند تو ميداني اگر-كس مينداند 22 چه ميگويم چو دانم ناظري تو چه -ميجويم چو دان-م حاضري تو 23 تو خود بخشي اگر جويم وگرنه تو خود داني اگر گويم وگر-نه 24 همه بي سر تنيم افتاده در ---------------------بند چه برخيزد ازين بي سر تني چند 25 چو از خلقت نه سود و-نه زيان--ست همه رحمت براي عاصيان--ست 1--- به پيش كعبه ابراهيم ادهم ب--حق ميگفت كاي	284	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms274	false	7810229495380095057	38	300	171	1296	1296	300	تدبير-- يكي زنارش اوردند اصحاب كه تا بر بست و بگشاد از دو چشم اب --پس انگه روي را در خاك ماليد ماليد بسوز جان و درد دل بناليد ---بسي افشاند خون از چشم خونبار وزان پس از ميان ببريد زنار هه6 زبان بگشادكهاي قيوم مطلق به حق ا به حق انكه جاويدان تويي حق--- كه چون اين دم بريدم بند زنار چو ان هفتاد ساله گبرم انگار--- نه گبري كو درين دم باز گردد به يك فه به يك فضل تو صاحب راز گردد--- من ان گبرم كه اين دم بازگشتم چه گر دير امدم هم باز گشتم--- بگفت اين و شهادت تازه كرد او بسي زاري بي-اندازه كرد او 0 6540 اگر چه راه افزون امدم من ه راه افزون امدم من همان انگار كاكنون امدم من--- چو --دانم من همه هيچم الهي چم الهيز هيچي از -همه پس مي چه خواهي ---چه دارم درد بي-اندازه دارم ندازه دارمز مال و ملك قلبي تازه دارم چه--- دل دارم خرابي و كبابي چه ميخواهي خراجي از خرابي ---اگر تو عجز ميخواهي بسي هست ندانم تا چو من عاجز كسي هست 59-غمم جز تو دگر كس مينداند تو ميداني اگر كس مينداند -----چراگويم چو دانم ناظري تو كه را جويم چو هر دم حاضري تو تو ---خود بخشي اگر جويم وگرنه تو خود داني اگر گويم وگر نه چو -ما بي سر تنيم افتاده در بند ر تنيم افتاده در بند چه برخيزد ازين بي سر تني چند ---چو از خلقت نه سود و نه زيان است همه رحمت براي عاصيان است 6600 به پيش كعبه ابراهيم ادهم به حق ميگفت كاي-	274	6781146860128062936	974	1664.5	750	1175	82.89361572265625	193	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms284	true	-1537746858043386986	249	300	1077	1287	1287	300	مرا معصوم خواه و بي گنه دار گناهي كان رود زانم نگه دار 3 يكي هاتف خطابش كرد انگاه كه اين عصمت كه مي-خواهي تو در راه 4 همين بودست از من خلق را خواست اگر كار تو و ايشان كنم راست 5 كه تا جمله بهم معصوم مانيد --همه از-	284	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms275	false	-2921858667383438126	5	44	57	238	1420	302	مرا معصوم دار- و بي-گنه-دار گناهي كان رود زانم نگه-دار-- يكي هاتف خطابش كرد انگاه كه اين عصمت كه مي خواهي تو در راه----------------------- را خواست-اگر-كار تو و ايشان كنم راست-- كه تا جمله بهم معصوم مانند ندهمه از	275	6781146860128062936	173	279.5	136	214	80.84111785888672	38	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms285	true	1132109297634372231	0	253	0	1081	1259	300	رحمتم محروم مانيد 6-- هزاران بحر رحمت بي قياس--ست وليكن بنده را جاي-- هراس--ست 7--------------------------------------------------- ندارم از جهان جز بيم جان من ز درد او زبان ترجمان من 8 چو من از عمر بهبودي نديدم زيان ديدم ولي سودي نديدم 9 بمردن راضي-م زين زندگاني اگر بازم رهاني ميتواني 10 ز سر تا پاي من جاي نظر نيست كه بر-وي هر زمان زخمي دگر نيست 1-------------------------------------------------------------------- يكي رندي ميان داغ و-دردي ستاده بود بر دكان مردي 2 ازو ميخواست چيزي مي ندادش بسي بر پيش دكان ايستادش 3 زبان بگشاد دكاندار پر پيچ كه تا تو زخم نكني ندهمت هيچ 4 چو كردي زخم از من نقد ميجوي و-گر نه همچنين ميباش و ميگوي 5 برهنه كرد رند اندام حالي بدو گفتا نگه كن از حوالي 6 اگر بر من ز سر در-گير تا پاي تواني ديد بي صد زخم يك جاي 7 بگو كانجايگه زخمي رسانم كه بي صد زخم جاءي ميندانم 8 اگر بي زخم هستم جايگاهي نباشد چشم زخم از تو گناهي 9 چو نيست از پاي تا سر بي جراحت بده چيزي كه يابم از تو راحت 10 تنم چون جمله مجروح--ست اكنون ازين پس نو-بة روح--ست اكنون 11 خدايا من چو ان رند گدايم كه بر تن نيست بي صد زخم جايم 12 ز سر تا پاي م------------------------------ن چندان كه جوءي جراحت پر بود چندان كه گوءي 13 دمي هرگز براحت برني----ارم كه سر از صد جراحت بر نيارم 14 دمي گر صد جراحت مينيابم ز عمر خويش راحت مينيابم --15 اگر خود پاي تا سر عين دردم	285	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms275	false	-2921858667383438126	44	302	238	1420	1420	302	رحمتم محروم مانند 605 هزاران بحر رحمت بي قياس است وليكن بنده را بيم و هراس است نميدانم كه تا حرمان من چيست طريق عقل سرگردان من چيست ندارم از جهان جز نيم جان من نكردم سود و بودم بر زي ----و من از عمر بهبودي نديدم-زيان ديدم بسي سودي نديدم به مردن راضيام زين زندگاني اگر بازم رهاني ميتواني------------------ جاي نظر نيست كه بر وي هر زمان زخمي دگر نيست 6610 ز سر تا پاي من جاي نظر نيست حكايت رندي كه از دكاني چيزي مي خواست يكي رندي ميان داغ و دردي ستاده بود بر دكان مردي-- ازو ميخواست چيزي مي-ندادش بسي بر پيش دكان ايستادش ز--بان بگشاد دكاندار پر-پيچ كه تا تو زخم نكني ندهمت هيچ-- چو كردي زخم از من نقد ميجوي و گر نه همچنان ميباش و ميگوي 66برهنه كرد رند اندام حالي بدو گفتا نگه كن از حوالي ا--گر بر من ز سر بر گير تا پايتو-اني ديد بي صد زخم يك جاي-- بگو كانجايگه زخمي رسانم كه بي صد زخم جايي ميندانم ا--گر بي-زخم چشمت جايگاهي نمايد چشم زخم ارد-- گناهي-- چو نيست از پاي تا سر بي جراحت-بده چيزيك 4620-----------------تنم چون جمله مجروح است اكنون ازين پس نو بت روح است اكنون 0- خدايا من چو ان رند گدايم كه بر تن نيست بي صد زخم جايم image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0304png ن چندان كه جو-ييجراحت تر بود چندان كه گويي--- دمي ان دم به راحت مي برارم كه سر از صد جراحت مي برارم ---دمي گر صد جراحت مينيابم ز عمر خويش راحت مينيابم 6620 اگر--چه پاي تا سر عين دردم-	275	6781146860128062936	908	1492.0	702	1254	72.40829467773438	177	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms285	true	1132109297634372231	253	300	1081	1259	1259	300	ز دردي كافرم گر سير گردم 16 غم تو بايدم از عالم تو ندارم غم چو من دارم--- غم تو 17 دريغا جان ندارم صد هزاران كه در پاي غمت ريزم چو باران 18 چو حرف ها و هو ايد ب--گوشم همه در ها- و هو و--	285	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms276	false	-1078321344575536605	0	43	0	170	1355	301	ز دردم كافرم گر سير گردم------ تو بايدم از عالم تو ندارم غم چو--- دارم من غم تو--- دريغا جان ندارم صد هزاران كه در پاي غمت ريزم چو باران--- چو حرف-ها و هو ايد به گوشم همه در هاي و هوي و	276	6781146860128062936	159	264.0	120	186	85.48387145996094	37	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms286	true	-6633592737789312120	0	251	0	1120	1345	300	در خروشم 19 ترا ديدم خودي خود ستردم ب---------------تو زنده شدم وز خويش مردم 2--0 اگر-دايم چنين باشم كمال--ست وگر با خويشتن رفتم زوالست 21 خدايا دست اين شوريده دل گير خلاصم ده ازين زندان دلگير 22 در ان ساعت كه جان ايد ب--حلقم نماند هيچ اميدي ب--خلقم 23 تنم را روشناءي--- لحد بخش دلم را اشناءي ابد بخش 24 چو زايل گردد اين ملك وجودم مكن بي بهره از درياي جودم 1 كن--يزي داشت عبدالله مسعود كه صد گونه هنر بوديش موجود 2 مگر چون احتياج امدش دينار طلب كرد ان كنيزك را خريدار 3 كنيزك را چنين گفت اي دلاور ب---------------رو جامه بشوي و شانه كن سر 4 كه مي بفروشمت زانك احتياج--ست كه تن را بر خراب دل خراجست 5 كنيزك در زمان فرمان او كرد دو سه موي سفيد از سر فرو كرد 6 ب----اخر چشم چون بر مويش افتاد هزاران اشك خون بر رويش افتاد 7 چو عبدالله مسعودش چنان ديد دو چشمش همچو ابري خون فشان ديد 8 بدو گفتا چرا گرينده----------- تو كه مي بفروشمت چون بنده-- تو 9 كنون من عهد كردم با تو خاموش كه نفروشم ترا مگري و مخروش 10 كنيزك --------------------------گفت من گريان نه زانم كه در-حكم فروش تست جانم 11 وليك------------------------------------------------ن زان سبب گريم چنين زار كه عمري كردهام پيش كسي كار 12 كه يافت از-خدمتش مويم سپيدي ب--اخر كار امد نا اميدي 13 چرا بودم باخر ---پيش مردي كه بفروشد مرا اخر ب--دردي 14 چراكردم جواني خرج جاءي كه در پيري نهندم در بهاءي 15 چرا بودم بجاءي	286	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms276	false	-1078321344575536605	43	301	170	1355	1355	301	در خروشم ---ترا ديدم خودي خود ستردم بهت ود ستردم به تو زنده شدم وز خويش مردم 6630 اگر دايم چنين باشم كمال است وگر با خويشتن رفتم زوال است- خدايا دست اين شوريده دل گير خلاصم ده ازين زندان دلگير--- در ان ساعت كه جان ايد به حلقم نماند هيچ اميدي به خلقم--- تنم را روشنايي در لحد بخش دلم را اشنايي ابد بخش--- چو زايل گردد اين ملك وجودم مكن بي-بهره از درياي جودم 620 كنيزي داشت عبدالله مسعود كه صد گونه هنر بوديش موجود-- مگر چون احتياج امد پديدار طلب كرد ان كنيزك را خريدار-- كنيزك را چنين گفت ان دلاور گفت ان دلاور كه رو جامه بشوي و شانه كن سر-- كه تا بفروشمت چون- احتياج است كه دل را بر خراب تن خ كن-------يزك در زمان فرمان او كرد دو سه موي سفيد از سر فرو كرد 640 به اخر چشم چون بر مويش افتاد هزاران اشك خون بر رويش افتاد-- چو عبدالله مسعودش چنان ديد دو چشمش همچو ابري خون-فشان ديد-- بدو گفتا چرا گريندهاي تو بدهاي تو كه مي-بفروشمت چون بندهاي تو ----------------دم با تو مدهوش كه نفروشم ترا مگري و خاموش كنون من عهد كردم با تو مدهوش كنيزي گفت من گريان نه زانم كه در حكم فروش تست جانم image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0301png 620 ولي من زان سبب گريم چنين زار كه عمري كردهام پيش كسي كار--- كه تا-- از خدمتش موي- سپيدي به اخر كار كردم نااميدي--- عرا بودم به خدمت پيش مردي كه بفروشد مرا اخر به درد-----------------ي خرج جايي كه در پيري نهندم در بهايي چراكردم جواني-----	276	6781146860128062936	962	1635.5	748	1266	75.98735809326172	181	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms286	true	-6633592737789312120	252	300	1128	1345	1345	300	كه ان خدمت فروش اورد باري 1------------------------------------6 چرا بر درگه غيريم ره بود چو درگاهي چنان در پيشگه بود 17-- كسي را كان چنان درگاه باشد ب--درگاهي دگر چون راه باشد 18 تو اي خواجه حديث من بمنيوش اگرچه مينيرزم هيچ بفروش 19 درامد جبرءيل و گفت حالي-	286	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms277	false	7937410145301178118	2	57	10	262	1398	301	كه ان خدمت فروش اورد بارم چرا بردم بجايي روزگارم كه ان خدمت ف 66 چرا بر درگه غيريم ره بود چو درگاهي چنان در پيشگه بود 6650 كسي را كان چنان درگاه باشد به درگاه- دگر چون راه باشد--- تو اي خواجه حديث من بمنيوش اگرچه مينيرزم هيچ بفروش در --امد جبرءيل انگاه حالي	277	6781146860128062936	201	344.5	156	258	77.90697479248047	38	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms287	true	-6167806871622532152	0	257	0	1128	1313	300	به پيش صدر و بدر لايزالي 20 كه عبدالله را گوي اي وفادار مباش اين درد را اخر روا دار 21 -سپيدي يافت در اسلام مويش جز ازادي نخواهد بود رويش 22 خدايا چون ترا حلقه ب--گوشم ميفكن روز پيري در فروشم 23 گر از طاعت ندارم هيچ روءي سپيدم هست در اسلام موءي 24---------------------- اگر بفروشي-م جان سوختن راست كه دوزخ اين زمان افروختن راست 25 ز جان سوزي و دلسوزي چه خيزد ز موري در-چنان روزي چه خيزد 26 بحق عزت اي داننده- راز كه اندر خندق عجزم مينداز 27 بدست قهر چون مومم مگردان ز فضل خويش محرومم مگردان 28 همه نيك و بدم ناكرده انگار ز- فضلت كن مرا بي من ب--يك-بار 29 كه هر نيك و بدي كان از من ايد مرا ناكام غل گردن ايد 30 مرا گر تو نخواهي كرد بيدار ب-خواب غفلتم در مرده انگار 31 چو من سرگشته پستم تو بلندي بلندم كن چو پستم اوفكندي 32 گرفتار توام از ديرگ-------------------------اهي مرا بنماي سوي خويش راهي 33-------------------- درم بگشاي و فرتوت خودم كن دلم برباي و مبهوت خودم كن 34 ز من بر من بسي امد تباهي الهي نجني مني الهي 35 مرا بر-------------------------------------------هان ز من گر مي رهاني كه هر چيزي كه ميخواهي تواني 36 مرا با خود مدار و بيخودم دار ز خود سير امدم اين خود كم انگار 37 بحق انك-ه ميداني كه چونم كه بيرون ا-ر ازين غرقاب خونم 38 مرا بيخود ب--خود گردان گرفتار مياور با خودم هرگز دگر بار 39 سگم خوان و مران از استانم كه در كويت سگ يك- استخوانم	287	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms277	false	7937410145301178118	57	297	262	1383	1398	301	به پيش صدر و بدر لايزالي--- كه عبدالله را گوي اي وفادار-مباش اين درد را اخر روا دار 605 سپيدي يافت در اسلام مويش جز ازادي نخواهد بود رويش 0- خدايا چون ترا حلقه به گوشم-ميفكن روز پيري در فرو---------------- ندارم هيچ رويي سپيدم هست در اسلام مويي گراز طاعت ندارم هيچ رويي اگر بفروشيام جان سوختن راست كه دوزخ اين زمان افروختن راست جا-----ن سوزي و دلسوزي چه خيزد ز موري در چنان روزي چه خيزد به -حق عزت اي دانندها راز كه اندر خندق عجزم مينداز 6660 --------ون مومم مگردان ز فضل خويش محرومم مگردان------------- بدم ناكرده انگار به فضلت كن مرا بي-من به يك بار كه--- هر نيك و بدي كان از من ايد مرا ناكام غل گردن اي---- مرا-گر تو نخواهي كرد بيداربه خواب غفلتم در مرده انگار---------------- پستم تو بلندي بلندم كن چو پستم اوفگندي 665 چو من سرگشته پستم تو بلندي 6665 رام از ديرگاهي مرا بنماي سوي خويش راهي گرفتار توام از ديرگاهي درم بگشاي و فرتوت خودم كن دلم برباي و مبهوت خودم كن ز----من بر من بسي امد تباهي الهي نجني مني الهي image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0306png مرا بزهان ز من گر مي-رهاني كه هر چيزي 6620 م---------------را با خود مدار و بيخودم دار ز خود سير امدم اين خود كم انگار به -حق ان كه ميداني كه چونم ب----رون اور ازين غرقاب خونم -----ا بيخود به خود گردان گرفتار مياور با خودم هرگز دگر بار -----------------------------كه در كويت سگي را استخوانم	277	6781146860128062936	926	1574.5	717	1254	73.84369659423828	183	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms287	true	-6167806871622532152	249	300	1092	1313	1313	300	از استانم كه در كويت سگ يك استخوانم 40 اگر يابم زكويت استخواني كشم در پيش چرخ ----پيرخواني 1------------------------------------------------ در اول روز ميشد بشر حافي ز دردي مست اما جانش صافي 2 مگر يكپاره كاغذ يافت در راه بر ان كاغذ نوشته نام الله 3------------------------ ز عالم جز جوي حاصل نبودش-	287	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms278	false	5155218667540470065	0	65	0	276	1401	302	از استانم كه در گر از كوي تو-------------- يابم------ استخواني كشم در پيش بخت از فخر خواني حكايت بشر حافي كه نام حق تعالي به مشك معطر كرد 25 در اول روز ميشد بشر حافي ز دردي مست اما جانش صافي-- مگر يكپاره كاغذ يافت در راه بر ان كاغذ نوشته نام الله بداد و مشك بستد اينت سودش ز عالم جز جوي حاصل نبودش	278	6781146860128062936	180	270.5	137	298	60.40268325805664	38	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms288	true	2340675846694106930	123	300	496	1295	1295	300	انك ملكش بي زوال--ست ب--وصفش نطق صاحب عقل لالست 2- مفرح نامه- جانهاست نامش سر فهرست ديوانهاست نامش 3---------------------- ز نامش پر شكر شد كام جانها ز-يادش پر گهر تيغ زبانها 4 اگر بي ياد او بوءيست رنگيست وگر بي نام او ناميست ننگيست 5 خداوندي كه چنداني كه هستيست همه در جنب ذاتش عين پستيست 6 چو ذاتش برتر--ست از هرچه دانيم چگونه شرح ان كردن توانيم 7 بدست صنع گوي مركز خاك فكنده در-خم چوگان افلاك 8 چو عقل هيچ كس بالاي او نيست كسي داننده- الاي او نيست 9 همه نفي جهان اثباتش امد همه عالم دليل ذاتش امد 10 صفاتش ذات و ذاتش چون صفات--ست چو نيكو بنگري خود جمله ذاتست 11 وجود جمله ظل حضرت اوست همه اثار صنع قدرت اوست 12 نكوگوءي نكو گفت--ست در ذات كه التوحيد اسقاط الاضافات 13 زهي رتبت كه از-مه تا ب--ماهي بود پيشش چو موءي از سياهي 14 زهي عزت كه چندان بي نيازي-ست كه چندين عقل و جان انجا ب--بازي-ست 15 زه-------------------------------------------ي حشمت كه گر در جان درايد ز هر يك ذره صد طوفان-	288	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms001	false	3354729093608271490	8	178	99	914	1451	303	انك ملكش بي-زوال است به وصفش عقل صاحب نطق لال است1 مفرح-نامها جانهاست نامش سر فهرست ديوانهاست نامش ز يادش پرگهر تيغ زبانها ز نامش پر شكر شد كام جانها ز يادش پر----------------- اگر بي-ياد او بوييست رنگيست وگر بي-نام او ناميست ننگيست-- خداوندي كه چنداني كه هستيست-همه در جنب ذاتش عين پستيست عو ذ--اتش برتر است از هرچه دانيم چگونه شرح ان دادن توانيم ------------وي مركز خاك فگنده در خم چوگان افلاك-- چو عقل هيچ كس بالاي او نيست كسي دانندها الاي او نيست --همه نفي جهان اثباتش امد همه عالم دليل ذاتش امد ---صفاتش ذات و ذاتش چون صفات است چو نيكو بنگري خود جمله ذات است- وجود جمله ظل حضرت اوست همه اثار صنع و قد-------- نكوگوءي نكو گفته ست در ذات كه التوحيد اسقاط الاضافات هي زينت ----كه از مه تا به ماهي بود نزدش چو مويي از سياهي كه چ-----------ندان بي-نيازي ست كه چندين عقل و جان انجا به بازي ست image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0006png زمي حشمت كه گر در جان درايد زهر--يك ذره صد طوفان	1	6781146860128062936	680	1114.0	535	887	76.66291046142578	122	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms288	true	2340675846694106930	0	118	0	474	1295	300	بداد و مشك بستد اينت سودش 4------------------------------------- شبانگه نام حق را مرد حق جوي ب--مشك خود-- معطر كرد و-خوش بوي 5 در ان شب ديد وقت صبح خوابي كه كردندي به سوي او خطابي 6 ك---ه اي برداشته نام من از خاك ب--حرمت كرده هم خوش بوي و هم پاك 7 ترا مرد حقيقت جوي كرديم همت پاك و همت خوش بوي كرديم 8 خدايا بس كه اين عطار خوش گوي ب--عطر نظم نامت كرد خوش بوي 9 چه گر عطار ازان خوش گوي بود-ست كه ن--------امت جاودان خوش بوي بودست 10 تو هم از فضل خاك ان درش كن ب--نام خويشتن نام اورش كن 11- كه جز از فضل تو روءي ندارد گر از طاعت سر موءي	288	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms278	false	5155218667540470065	53	177	225	744	1401	302	بداد و مشك بستد اينت سودش ز عالم جز جوي حاصل نبودش بداد و مشك بس شبانگه نام حق را مرد حق جوي به مشك ان را معطر كرد و خوش بوي-- در ان شب ديد وقت صبح خوابي كه كردندي به سوي وي خطابي 6680 كه اي برداشته نام من از خاك به حرمت كرده هم خوش بوي و هم پاك-- ترا مرد حقيقت جوي كرديم-همت پاك و همت خوش-بوي كردي 0- خدايا بسك-ه اين عطار خوش-گوي به عطر شعر نامت كرد خوش-بوي-- چه گر عطار ازان خوش گوي بودهست كه نامر كه نامت جاودان خوش-بوي بودهست-- تو هم از فضل خاك ان درش كن به نام خويشتن نام اورش كن ه68 كه جز-از فضل تو رويي ندارد گر از طاعت سر مويي	278	6781146860128062936	437	739.5	332	535	81.68224334716797	95	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms289	true	-7853606328170309806	3	111	13	479	1284	300	وحدت كه موءي در نگنجد در ان وحدت جهان موءي نسنجد 17 زهي رحمت كه گر يك ذره ابليس بيابد گوي بربايد ز ادريس 18 -------------------------زهي غيرت كه گر بر عالم افتد ب--يك ساعت دو عالم بر-هم افتد 19 زهي هيبت كه گر يك ذره خورشيد نيابد گم شود در سايه جاويد 20 زهي حرمت كه از-تعظيم ان جاه نيابد كس وراي او-بدان راه 21 --------------------------------زهي ملكت كه واجب گشت لابد كه نه نقصان يذيرد نه تزايد 22 زهي قوت كه گر-خواهد ب--يك دم زمين چون موم گرداند فلك هم 23 زهي شربت كه در خون ميزند جان ب--اميد سقاكم ربكم خوان 24 زهي ساحت كه گر عالم	289	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms001	false	3354729093608271490	190	303	969	1451	1451	303	وحدت كه مويي در-نگنجد در ان وحدت جهان مويي ن---------------سنجد گر يك ذره ابليس بيابد گوي بربايد ز ادريس زهي رحمت كه گر يك ذره ابليس زهي غيرت كه گر بر عالم افتد به يك ساعت دو عالم بر هم افتد ----هي هيبت كه گر يك ذره خورشيد نيابد-گم شود در سايه جاويد ----هي خدمت كه از تعظيم ان جاه نيابد كس وراي او بدان راه نشت لابدكه نه نقصان پذيرد نه تزايد زهي ملكت كه واجب گشت لابد مزمين چون موم گردد نه فلك هم -زهي قوت كه گر خواهد به يك دم زمين چون مو --------------------ي شربت كه در خون ميزند-نان به اميد سقاكم ربكم جان 9---زهي ساحت كه گر عالم-	1	6781146860128062936	368	591.0	285	533	69.04315185546875	69	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms289	true	-7853606328170309806	111	300	479	1284	1284	300	نبودي سر موءي از انجا كم نبودي 25 زهي غايت كه چشم عقل و ادراك بماند از بعد ---ان افكنده بر خاك 26 زهي مهلت كه چون هنگام ايد ب--موءي عالمي در-دام ايد 27 زهي شدت ب--حجت برگرفتن نه برگ خامشي نه روي گفتن 28 زهي عزلت كه چنداني زن و مرد دويدند و نديدند از رهش گرد 29 زهي غفلت كه ما را كرد زنجير وگرنه نيست از-ما هيچ تقصير 30 زهي طاقت كه گر ما زين امانت برون اءيم ناكرده خيانت 31 زهي حسرت كه خواهد بود ما را ولي حسرت ندارد سود ما را 32 جهان عشق را پاي و سري نيست ب-جز خون دل او را رهبري نيست 33 كسي عاشق بود كز پاي تا -----------فرق چوگل در خون شود اول قدم غرق 34 خداوندا بسي بيهوده گفتم فراوان بوده و نابوده گفتم 35 اگرچه جرم عاصي صد جهان-ست ولي يك ذره فضلت بيش ازانست 36 چو ما را نيست جز تقصير طاعت چه وزن اريم مشتي كم بضاعت 37 كنون چون اوفتاد اين كار ما را خداوندا ب-ما مگذار ما را 38 مبرا از كم و چون و چراءي وراي عالم و خل-قي وراءي-	289	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms002	false	2374309029560765229	0	179	0	780	1329	301	نبودي سر مويي از انجا كم نبودي ز---هي غايت كه چشم عقل و ادراك بماند--- بعد از ان افگنده در خاي ---زهي مهلت كه چون هنگام ايد به مويي عالمي در دام ايد ---زهي شدت به حجت درگرفتن نه روي خامشي نه راه رفتن ---زهي عزلت كه چنديني زن و مرد دويدند و نديدند از رهش گرد 2ز--هي غفلت كه ما را كرد زنجير وگرنه نيست از ما هيچ تقصير ---زهي طاقت كه گر ما زين امانت برون اييم ناكرده خيانت في ح----سرت كه خواهد بود ما-را ولي حسرت ندارد سود ما را ---جهان عشق را پاي و سري نيست بهجز خون دل او را رهبري نيست--- كسي عاشق بود كز پاي تا فرق باي تا فرق چوگل در خون شود اول قدم غرق ----داوندا بسي بيهرده گفتم فراوان بوده و نابوده گفتم--- اگرچه جرم عاصي صد جهاناست ولي يك ذره فضلت بيش از ان است چو ما را نيست جز تقصير طاعت چه وزن اريم مشتي كم بضاعت--- كنون چون اوفتاد-اين كارما--را خداوندابه ما مگذار ما را--- مبزا از-كم و چون و چرايي وراي عالم-- خلف و ورايي	2	6781146860128062936	719	1250.0	553	830	86.62650299072266	142	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms290	true	-7371110506031708939	1	132	3	552	1308	300	خدايا رحمتت در ياي عام است از انجا قطره-- ما را تمام است 40 اگر الايش خلق گنه كار در ان دريا فرو شوءي بيكبار 41 نگردد تيره ان دريا زماني ولي روشن شود كار جهاني 42 چه كم گردد از-ان درياي رحمت كه يك قطره كني بر خلق قسمت 43 خوشا هاءي ز حق و ز بنده هوءي ميان بنده و حق هاي و هوءي 44 نداري در همه عالم كسي تو چرا بر خود نميگرءي بسي تو 45 اگر صد اشنا در-خانه داري چو مردي ان همه بيگانه داري 46 باسانيت اين اندوه ندهند ب--دست كاه- برگي كوه ندهند 47 گرت يك ذره اين اندوه بايد صفاي بحر و صبر كوه بايد 48 اگر پيش از اجل يك دم بميري در ان يك دم همه عالم بگيري 49 اگر	290	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms002	false	2374309029560765229	182	301	826	1329	1329	301	خدايا رحمتت دري-اي عام است وز انجا قطرهاي ما را تمام است ---اگر الايش خلق گنه كار در ان دريا فرو شويي به يك بار نگردد تيره ان دريا زماني ولي روشن شود كار جهاني--- چه كم گردد از ان درياي عصمت كه يك قطره كني بر خلق قسمت--- خوشا هايي ز حق و-ز بنده هويي ميان بنده و حق هاي و هويي--- نداري در همه عالم كسي تو چرا بر خود نميگريي بسي تو كه -گر صد اشنا در خانه داري چو مردي ان همه بيگانه داري به -اسانيت اين اندوه ندهند به دست كاها برگي كوه ندهند--- گرت يك ذره اين اندوه بايد صفاي بحر و صبر كوه بايد در------------------------------ ان يك دم همه عالم بگيري اگر----	2	6781146860128062936	470	827.0	357	556	84.5323715209961	96	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms290	true	-7371110506031708939	117	281	495	1216	1308	300	پيش از اجل يك دم بميري در ان يك دم همه عالم بگيري 49 اگر اگه شوي اي مرد مهجور كه از-نزد كه ماندي اين چنين دور 50----------------------------------------------------- ز حسرت داغ بر پهلو نهي تو سر تشويش بر زانو نهي تو 51 اگر شايسته راه خدا را ب--كلي ميل كش چشم هوا را 52--------------------- چو نابينا شود چشم هوايت ب--حق بينا شود چشم هدايت 53 تحير را نهايت نيست پيدا كه يابد باز يك سوزن ز دريا 54 جهان را چون رباطي با دو در دان كه چون زين در دراءي بگذري زان 55 تو--------------------------غافل خفته وز هيچ-ت خبر نه بخواهي مرد اگر خواهي وگرنه 56 ترا گر خود گداءي ور شهنشاه سه گز كرباس و ده خشت--ست همراه 57 بسي كردست گ--------------------ردون شعله كاري نخواهد بود كس را رستگاري 58 زهر چيزي كه داري كام و ناكام جدا ميبايدت گشتن سرانجام 59 وگر ملكت ز ماهي تا ب--ماه--ست سرانجامت بدين دروازه راه--ست 60 وگر اسكندري دنياي فانيت كند روزي كفن اسكندرانيت 61 عزيزا	290	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms003	false	7070440379309470581	0	163	0	724	1376	301	پيش از اجل يك دم بميري در-ا---------------------------------ن يك اي مرد مهجور كه از نزد كه ماندي اين چنين دور هاگر اگه شوي اي مرد مهجور نهي تو سر تشوير بر زانونهي تو ز حسرت داغ بر په------------------------لو نهي تو------- هاي--- راه خدا-را به كلي ميل كش چشم هوا-را اگر شايستهاي راه خدا را چو نابينا شود چشم هوايت به حق بينا شود چشم خدايت--- تحير را نهايت نيست پيدا كه يابد باز يك سوزن ز دريا ه--جهان را چون رباطي با دو در-دان كه چون زين در درايي بگذري زان بخواهي مرد اگر خواهي وگر نه تو غافل خفته وز خويشت خبر نه بخواهي مر اهس---------------------------------------------ه گز كرباس و ده خشت است همراه تو راگر تو گدايي ور شهنشاهسه گزك فردون دست- كاري-نخواهد بود كس را زستگاري ز --هر چيزي كه داري كام و ناكام جدا ميبايدت گشتن سرانجام ا---گر ملكت ز ماهي تا به ماه است سرانجامت بدين دروازه راه است ---وگر اسكندري دنياي فانيت كند روزي كفن اسكندرانيت چو بز تا	3	6781146860128062936	540	864.0	417	855	63.157894134521484	104	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms291	true	-3897283294467640783	3	189	10	772	1231	300	جهان بي وفا نوري ندارد دمي بي ماتمي سوري ندارد 64 اگر سيمت ببخشد سنگ باشد و-گر عذريت خواهد لنگ باشد 65 وصالي بي فراقي قسم كس نيست كه گل بي خار و شكر بي مگس نيست 66 نميدانم كسي را بي غمي من كه تا-دستي برو مالم دمي من 67 برو تن در غم بار گران نه بسي جان كن چو جان خواهند جان ده 68 نميبينم ت--را ان مردي و زور كه بر گردون شوي نا رفته در-گور 69 نه شش-------------------------------------------صد سال ادم ماند غمناك ز بهر گندمي خون ريخت بر-خاك 70 چو او را گندمي بي صد بلا نيست ترا -هم لقمه ب--ي غم روا نيست 71 زيان امد همه سود من و تو فغان از زاد و از بود من و تو 72 جهانا كيست كز جور تو شاد-ست همه جور تو و- دور تو باد--ست 73 جهان چون نيست از كار تو غمناك چرا بر سر كني از دست او خاك 74 جهان چون تو بسي داماد دارد بسي عيد و عروسي ياد-دارد 75-------------------------- مرا عمريست تادر-بند انم كه-- تا با همدمي رمزي- برانم 76 نميبينم يكي هم دم موافق فغان	291	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms005	false	-8022340390611416919	125	301	569	1332	1332	301	جهان بي-وفا نوري ندارد دمي بي-ماتمي سوري ندارد كه -گر سيمت ببخشد سنگ باشد و گر عذريت خواهد لنگ باشد--- وصالي بي فراقي قسم كس نيست كه گل بي خار و شكر بيمگ---------- نميدانم كسي را بي غمي من كه تا دستي درو مالم دمي من ---برو تن در غم بار گران ده بسي جان كن چو جان خواهند جان ده--- نميبينم تو را ان مردي و زور كه بر گردون شوي نگ-رفته در گور image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0010png نه سيصد سال ا-م ماند غمناي-- بهر كندمي خون ريخت بر خاك م---و او را گندمي بي صد بلا-نيست تو راهم لقمهاي بي غم روا نيست--- زيان امد همه سود من و تو فغان از زاد و از بود من و -------هانا كيست كز جور تو شاداست همه جور تو با دور تو باد است --------چون نيست از كار تو غمناي چرا-بر سر كني از دست او خاك ----------------سي داماد دارد بسي عيد و عروسي ياد دارد 20جهان چون تو بسي داماد دارد مرا عمريست تادر بند انم ك كه تا با همدمي يك دم برانم -------------------م موافق-فغان-	5	6781146860128062936	645	1040.5	490	849	75.97173309326172	133	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms291	true	-3897283294467640783	183	300	743	1231	1231	300	نميبينم يكي هم دم موافق فغان زين هم نشينان منافق 77 چو بهر خاك زادستي ز مادر در--ين پستي چه سازي كاخ و منظر 78 چو جسمت سوده------------------- خواهد گشت در خاك سر منظر چه افرازي بر افلاك 79 اگر اگنده-- از سيم و زر ------------گنج نخواهي خورد يك دم اب بي رنج 80 غم خود خور كه كس را از-تو غم نيست ---چه ميگويم ت--را حقا كه هم نيست 81 اگرچه جاي تو در زير خاك--ست وليكن جان پاك از خاك پاكست 82 نه مسجود ملايك گوهر تست- نه تاجي از خلافت بر سر تست 83 خليفه زاده-- گلخن رها كن ب--گلشن شو گران جاني رها كن 84 ب--مصر اندر براي ت-ست شاهي تو چون يوسف-	291	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms006	false	-5881993759451758755	3	115	19	501	1329	301	نميبينم يكي هم-دم موافق س------------------------------------------تي ز مادر در اين پستي چه سازي باغ و منظر چو بهر خاك زادستي زمادرد وجايت شيب خواهد بود در خاك-سر منظر چه افرازي بر افلاك -9 اگر اگندهاي از سيم و از گنج يم و از گنج نخواهي خورد يك-دم اب بي-رنج--- غم خود خور كه كس را از تو غم نيست يستچه ميگويم تو را حقا كه هم نيست--- اگرچه جاي تو در زير خاك است وليكن جان پاك از جاي پاك است- نه مسجود ملايك گوهر توست نه تاجي از خلافت بر سر توست-- خليفه زادهاي گلخن رها-كن به گلشن شو گران طبعي رها-كن 30 به مصر اندر براي توست شاهي تو چون يوسف	6	6781146860128062936	394	610.0	298	540	72.96295928955078	77	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms292	true	-2473698690210993686	0	180	0	772	1291	300	چرا در قعر چاهي 85 ازان بر ملك خويشت نيست فرمان---- كه ديوت هست بر-جاي سليمان 86 تو شاهي هم در اخر هم در اول --------------ولي بيننده را چشم--ست احول 87 دو ميبيني يكي را و دو صد صد چه يك چه دو چه صد جمله توءي خود 88------------------------- تو يك دل داري اي مسكين و صد بار بيك-- دل چون تواني كرد صد كار 89 ترا اندوه نان و جامه تا كي ت-را از نام و ننگ------ عامه تا كي 90 نهادي بو-العجب داري تو در اصل پلاسي كرده اندر اطلسي وصل 91 اگر هر دم حضوري را بكوشي ز--واسجدو--اقترب خلعت بپوشي 92 ز بس كانديشه- بيهوده كردي نهاد خويش را فرسوده كردي 93 الا اي خفته گر هستي خردمند دربايست خود بر-خود ف-رو بند 94 ز-------------------------------------------هي حرص دل فرزند ادم ز---------هي حيران و سرگردان عالم 95 الا اي از حريصي با دل كور بماندي در حرص را مرگست مرهم 96 تو نامرده نگردد حرص تو كم 97----------------------------------------------------------------- چه خواهي كرد چندين مال دنيا چشيدي جام مالامال دنيا 98 متاع جمله دنيا بيك جو نيرزد بالله اندر چشم رهرو	292	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms006	false	-5881993759451758755	115	300	501	1325	1329	301	چرا در قعر چاهي از --ان بر ملك خويشت نيست فرمان كهد كه ديوت هست بر جاي سليمان--- تو شاهي هم در اخر هم در اول و اخر هم دراولولي بيننده را چشم است احول و صد------------------------صد چه يك چه دو چه صد جمله تويي خود دو ميبيني يكي را و دو صد صد تو يك دل داري اي مسكين و صد بار به يك دل چون 2 تو ----------------را اندوه نان و جامه تا-كي تورا از------ ننگ و نام عامه تا-كي ---نهادي بو العجب داري تو در اصل پلاسي كرده اندر اطلسي وصل--- اگر هر دم حضوري را بكوشي ز و اسجد و اقترب خلعت بپوشي ا--ز بس كانديشها بيهوده كردي نهاد خويش را فرسوده كردي------- اي خفته گر هستي خردمن --ربايست خود بر خود فسرو بند image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0007png زهي حرص دل فرزند ادم فرزند ادمزهي حيران و سرگردان عالم الا--- اي از حريصي چشم توكور بماندي در حريصي تالب گور------ تو نامرده نگردد حرص تو-كم كه ريش حرص را مرگ كه ريش حرص را مرگ است مرهم چشيدي جام مالامال دنيا چه خواهي كرد چندين مال دنيا------------------------------------------------ نيرزد بالله اندر چشم رهرو	6	6781146860128062936	597	940.0	460	952	62.7100830078125	117	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms292	true	-2473698690210993686	171	299	729	1286	1291	300	جمله- دنيا ب--يك جو نيرزد بالله اندر چشم رهرو 99 همه چون كركسان در-بند مردار 100 فغان زين مور طبعان سخن چين چو موران جمله نه رهبر نه ره بين 101 فغان از حرص مشتي استخوان رند همه سگ سيرتان موش پيوند 102 الا اي روز و شب غمخواره مانده ب--دست حرص در بيچاره مانده 103 حريصي بر سرت كرده فساري ت-را حرص--ست و اشتر را مهاري 104 --------------------تو بر رزاق ايمن باش اخر صبوري ورز و ساكن باش اخر 105 ز كافر او نگيرد رزق خود باز كجا گيرد ز مرد پر خرد باز 106 مكن در وقت صبح اي دوست سستي چو داري ايمني و تن درستي 107---------------------- چو تو بيدار باشي صبحگاهي بيابي هر چه ان ساعت بخواهي 108------- هر ان خلعت كز ان درگاه	292	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms007	false	-2101735598017415194	0	127	0	574	1391	301	جملها دنيا به يك جو 2فغان زين عنكبوتان مگس خوار--همه چون كركسان در بند مردا----- فغان زين مور-طبعان سخن چين چو موران جمله نه رهبر نه ره بين ف----غان از دست مشتي استخوان رند-همه سگ سيرتان موش پيوند---- الا اي روز و شب غمخواره مانده به دست حرص در بيچاره مانده---- حريصي بر سرت كرده فساريتو را حرص است و اشتر را مهار صبوري وزز و ساكن باش اخر تو بر رزاق ايمن باش اخر صبوري وزز و ساك------------- ز كافر او نگيرد رزق خود باز كجا-گيرد-ز مرد پر خرد باز -----كن در وقت صبح اي دوست سستي چو داري ايمني و تن درستي بيابي انچه ان ساعت بخواهي چو تو بيدار باشي صبحگاهي بيابي انچه دچو ايد صبحگاه انگاه پوشنا هر ان خلعت كز ان درگاه	7	6781146860128062936	456	728.5	352	615	74.1463394165039	92	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms293	true	-1370966123143213621	28	144	133	634	1296	300	الهي نامه را اغاز كردم ب--نامت باب نامه باز كردم 2 زبان را در فصاحت راه دادم دهان را در بلاغت برگشادم 3 توكل بر خدا تقصير بر خويش نهادم اين نهايت نامه در پيش 4 دل حاضر ب--تحريرش سپردم اگر خوش گوي كردم گوي بر دم 5 در گنج عبارت برگشادم الهي نامه نام اين نهادم 6 الهي نام تو و نامه ت--ست بلي جف القلم در خامه تست 7 ب--اغازش تو دادستي نهايت ب-انجامش تو كن اين را كفايت 8 رفيق خاطرم كن فضل و توفيق ميفك---------ن خاطرم در فكر و تعويق 9 كه تا اخر كنم اين داستان را ب-انس جان نمايم انس و جان را 10 توءي هادي خلق جاو---داني نهان و	293	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms287	false	-6235805869263162559	192	301	877	1373	1373	301	الهي نامه را اغاز كردم به نامت تاب نامه باز كردم 3-زبان را در فصاحت راه دادم دهان را در بلاغت برگشادم-- توكل بر خدا تقصير بر خويش نهادم اين نهايت نامه در پيش-- دل حاضر به تحريرش سپردم اگر خوش-گوي كردم گوي بردم--- در گنج عبارت برگشادم الهين-امه نام اين نهادم-- الهي نام تو و نامها توست بلي جف القلم در خامها توسه به اغازش تو دادستي هدايتبه انجامش تو كن اين را نهايت-- رفيق خاطرم كن فضل و توفيق-ميفگن خا ميفگن خاطرم در فكر و تعويق-------- اخر كنم اين داستان ر به انس جان نمايم انس و جان را توي---ي هادي هر قاصي و داني نهان و-	287	6781146860128062936	441	758.5	346	523	84.32122039794922	88	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms293	true	-1370966123143213621	144	299	634	1294	1296	300	اشكارا جمله داني 11 بانجام اوري اغاز رازم كه تا گردن كشم گردن فرازم 12 الهي فضل خود را يار ما كن ز رحمت يك نظر در-كار ما كن 13 كه تا مطلوب جانم حاصل ايد مگر قولم قبول يك دل ايد 14 اگر يك دل شود------------------------------------------------------- زين شعر خشنود مراد جان برايد كام دل زود 15 سخن بر من هدايت بر خداوند خداوندا جداءي را بپيوند 16 بلطفت ميكنم اين را حوالت نگه دارش خدايا از بطالت 17 پسند خويش كن اين گفت و گو----------------------------------------------------- را قبولم كن فزون ده رغبتم را 18 مهيا كن مراد روح پيشم كرامت كن عطيتهاي خويشم 19 مرا در وصف وحدت ترجمان ده برب خ---ويش خاطر را نشان ده 20 نشان ده بي نشانا تا در-ايم ب--كام دل زبان را برگشايم 21 در الحان اورم طوطي جان را شكر بخشم ز شعر خود بيان را 22 بشغل روح تو مشغول گردم ز ننگ بحر و كان معزول گردم	293	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms288	false	2925711574503586609	0	160	0	739	1343	301	اشكارا جمله داني به -انجام اوري اغاز رازم كه تاگ-ردن كشم گردن-فرازم 23-الهي فضل خود را يار ما-كن ز رحمت يك نظر در كار ما-كن -------------ب جانم حاصل ايد مگر قولم قبول يك دل ايد كه تا مطلوب جانم حاصل ايد image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0315png زين شعر خشنود مراد جان برايد كام دل بود--- سخن بر من هدايت بر خداوند خداوندا جدايي را بپيوند به -لطفت ميكنم اين را حوالت نگه دارش خدايا از بطالت 3--پسند خويش كن اين گفت و گو را ك كه من بيچارةا مسكينم او را مكن رد كردگارا دعوتم را قبولم ده فزون كن رغبتم را--- مهيا كن مراد روح ريشم كرامت كن عطيتهاي خويشم--- مرا در وصف وحدت ترجمان ده به سوي خويش خاطر را نشان ده--- نشان ده بي-نشانا تا در ايم به كام دل زبان را برگشايم 230در الحان اورم طوطي جان را شكر بخشم ز شعر خود بيان را به -شغل مدح تو مشغول گردم ز ننگ بحر و كان معزول گردم	288	6781146860128062936	584	1009.5	448	775	75.3548355102539	120	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms294	true	8900295190840182653	0	143	0	598	1302	300	همه جان گردم و تن را بمانم روان را از دل و جان وا رهانم 24 ز سر تا پاي كلي نور گردم اگر مشكم مگر كافور گردم 25 خدايا در زبان من صواب ار دعاي بنده -خود مستجاب ار 26 ---------------------دل پر درديم را صاف گردان بما بين شكر من لاف گردان 27 مرا در حضرت خود كامران دار ز كج گفتن زبانم در امان دار 28 مرا توفيق ده تا حمد خوانم صفات ذات تو بر لفظ رانم 29 ز درگاهت همين دارم اماني مرا يا رب بدين مقصد رساني 30 سخن انجام شد اغاز توحيد كنم از حمد و از تمجيد و تخميد 31 بنالم همچو بلبل در بهاران ببارانم ز ابر ديده باران 32--------------------------- بجنبانم سلاسل جان و دل را كنم روح و رواني اب و گل را 33 برارم دست دعوت در مناجات ب--زاري گ-------------ويم اي قاضي حاجات	294	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms288	false	2925711574503586609	167	301	767	1343	1343	301	همه جان گردم و تن را بمانم روان را از دل و------------------ سر تا پاي كلي نور گردم اگر مشكم مگر كافور گردم--- خدايا در زبان من صواب ار دعاي بندها خود مستجاب ار زبان شكر من الاف گردان 5دل پر درديم را صاف گردان زب -------------------------مرا در حضرت خود كامران دار ز-كج گفتن زبانم در امان دار ---مرا توفيق ده تا حمد خوانم صفات ذات تو بر لفظ رانم--- ز درگاهت همين دارم اماني مرا يا رب بدين مقصد رساني--- سخن انجام شد اغاز توحيد كنم از حمد و از تمجيد و تحميد 250بنالم همچو بلبل در بهاران ببارانم ز ابر ديده باران كنم روح و روان اين اب و گل را بجنبانم سلاسل جان و دل را بر -----------------------------ارم دست دعوت در مناجات به زاري گويم به زاري گويم اي قاضي حاجات-	288	6781146860128062936	496	883.0	383	662	74.92446899414062	109	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms294	true	8900295190840182653	144	300	601	1302	1302	300	مرا-در حمد خود صاحب قران كن زبان-------- من چو شعر من روان كن 35 روان كن كار من در كامراني زبان را ده برات ترجماني 36 --------------------------خدايا از حكايت خسته گردم بساط انبساط اندر نوردم 37 دهان بگشايم اندر وصف ذاتت كنم اغاز اوصاف صفاتت 38 خداو-------------------------------------------ندا عطاهاي تو عام است عنايتهاي عامت بر دوام است 39 ز مشتي خاك ما را افريدي كلي بر كل كونم بر-- گزيدي 40 بگفت خير امت سر فرازيم ازان بر-جامه- طوعت طرازيم 41 بدين تشريف و خلعت شهرياريم بكرمنا كبير و كامگاريم 42 خداوندا توءي دانا و داور صفات ذات ت-ست الله اكبر 43 منزه از زن و از خويش و فرزند مبرا از شريك و مثل و مانند 44 قديم بي ولد قيوم بي خويش تولاي توانگر فخر درويش 45 ز دودي اسمان را افريدي ز خاكي كل انسان افريدي 46 سما را بي ستون بنياد دادي ترابي بر سر-ابي تو نهادي 47 ز بادي عيسي مريم تو-	294	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms289	false	8140105308413935856	0	148	0	734	1404	301	مرا در حمد خود صاحب-قران كن زبان من زبان من چو شعر من روان كن و كام-------------------راني زبان را-ده برات ترجماني روان كن كار من در كامرانيزب 5خدايا از حكايت ختم ك-ردم بساط انبساط اندر نوردم--- دهان بگشايم اندر وصف ذاتت كنم اغاز اوصاف صفاتت image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0320png خداوندا عطاياي تو عام است عنايتهاي عامت بر دوام است--- ز مشتي خاك ما را افريدي گلي بر كل كون و كان گزيدي به كنتم خير امت سر-فرازيم ازان بر جامها طوعت طرازيم 6--بدين تشريف و خلعت شهرياريم بكرمنا كبير و كامگاريم--- خداوندا تويي دانا و داور صفات ذات توست الله اكبر--- منزه از زن و از خويش و فرزند مبرا از شريك و مثل و مانند--- قديم بي-ولد قيوم بيخ-ويش تولاي توانگر فخر درويش--- ز دودي اسمان را افريدي ز خاكي كل انسان افريدي 265سما را بي-ستون بنياد دادي ترابي بر سر ابي--- نهادي--- ز بادي عيسي مريم تو	289	6781146860128062936	613	1066.5	484	786	77.98982238769531	119	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms295	true	5647512835337666473	0	143	0	635	1363	300	كردي زناري دشمن ادم تو كردي 48 ز كاف و نون تو كردي كون كون-- را جهان و جان تو-دادي انس و جان را 49 مسالك هوش و مستي از تو دارند ممالك ملك-- هستي از تو دارند 50 خلايق جمله از-جام تو مستند همه مامور فرمان الستند 51 ترا ميزيبد الحق پادشاهي كه پيدا اوري ماهي ز ماهي 52 توءي رزاق هر پيدا و پنهان توءي خلاق هر دانا و نادان 53 وما من دابة منشور شاهيست الم تعلم نفاد پادشاهيت 54 توبودي و نبد جنات و نيران تو-بودي و نبود ايوان و كيوان 55 تو بودي ونب-ود افلاك و كونين تو بودي و نبود اين قاب قوسين 56 توءي باقي و فاني هرچه هستند ب-----------------------------تقديرت نه بالا بل كه ----------------------------پستند 57 توءي خلاق هر بالا و پستي توءي پيدا و پنهان هرچه هستي 58 توءي گيرنده و ميرنده ماءيم توءي سلطان	295	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms289	false	8140105308413935856	148	301	734	1404	1404	301	كردي زناري دشمن ادم تو كردي ز----كاف و-نون تو كردي كون و كان را جهان و جان تو دادي انس و جان را مم---الك هوش و مستي از تو دارند مسالك ملك و هستي از تو دارند--- خلايق جمله از جام تو مستند همه مامور فرمان الستند تو -را ميزيبد الحق پادشاهي كه پيدا اوري ماهي و ماهي توي---ي رزاق هر پيدا و پنهان تويي خلاق هر دانا و نادان و --ما من دابة منشور شاهي-ت الم تعلم نفاذ پادشاهيت تو --بودي و نبد جنات و نيران تو بودي و نبود ايوان و كيوان--- تو بودي و نبود افلاك و كءنين تو بودي و نبود اين قاب قوسين حساب حشر را گشتي فذالك تو باشي و نباشد ملك و مالك چه هستندبه تقديرت نه بالا بل كه پستند تويي باقي و فاني هرچه هستند--- تويي خلاق هر بالا و پستي تويي پيدا و پنهان هرچه هستي توي---ي گيرنده و ميرنده ماييم تويي سلطان-	289	6781146860128062936	544	969.5	418	700	77.71428680419922	101	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms295	true	5647512835337666473	143	300	635	1363	1363	300	و ما مشتي گداءيم 59 گنه كاريم اما مستمنديم مسلمانيم ازان ره شهر بنديم 60 جهان زندان سراي مءمنان--ست ولي مال و منال مءمن ان--ست 61 اگر فضلت قرين حال گردد خرابم جمله جا- و مال گردد 62 چه ب------------------------------------------------------------------------------------------اشد بنده مقرون انابت كند طاعت كند دعوت اجابت 63 اگر بابنده عدل وداد ورزد عبادتهاي صد ساله چه ارزد 64------------------------------------ خداوندا توءي حامي و حاضر ب--حال بندگان خويش ناظر 65------------------------------------------------------------------------------- خطي از فضل گرد اين خطا كش قلم در نامه كردار ما كش 66 اگر بر ما ببخشاءي كريمي وگر تعظيم فرماءي عظيمي 67 گر از ما زلتي -ايد هم ا زماست فراموشي ما از-حجت ماست 68 اگر حوا و-ادم سهو كردند نه لعبت بازي و نه لهو كردند 69 ب-نسيان اندر افتادند انها عفو كردي ازيشان پادشاها 70 ز ما بيچارگان گر درگذاري گناهي كرده باشد شهرياري 71 جليس خاك اين درگاه ماءيم انيس اه و واويلاه ماءيم 72 امانت را نهاده بر كف دست زبان-	295	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms290	false	-3286928546133926069	0	167	0	837	1505	302	و ما مشتي گداييم--- گنه كاريم اما مستمنديم مسلمانيم ازان ره شهر-بنديم--- جهان زندان سراي مءمنان است ولي مال و منال مءمن ان است سال گر------------------د خرابم جمله جاه و مال گردد اگر فضلت قرين حال گردد image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0317png كند طاعت كند دعوت اجابت چو باشد بنده مقرون انابت كند طاعت كن---------------------------------------د عبادتهاي صد-ساله چه ارزد اگر با بنده عدل و داد ورزدعبادتهاي صده خداوندا تويي حامي و حاضر به حال بندگان خويش ناظر شود حادث به سهوگاهگاهي 285گر از ما از سر غفلت گناهيشو 285 قلم در نامها كردار ماكش خطي از فضل گرد اين خطاكشق ا---------------------------گر بر ما ببخشايي كريمي وگر تعذيب فرمايي عظيمي--- گر از ما زلتي زايد نه عمد است فراموشي ما از حجت ماست ---اگر حوا و ادم سهو كردند نه لعبت-بازي و نه لهو كردند 29به نسيان اندر افتادند انها عفو كردي ازيشان پادشاها--- ز ما بيچارگان گر درگذاري عطايي كرده باشد شهرياري--- جليس خاك اين درگاه ماييم انيس اه و واويلاه ماييم اناب---ت را نهاده بر كف دست زبان	290	6781146860128062936	577	929.5	456	945	61.05820083618164	99	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1
PDL00034-per1.ms296	true	-7440057860180450199	0	128	0	587	788	177	در ذكر ميداريم پيوست 73 ثناي ذات پاكت ميسراءيم دهان در شرح ذكرت ميسراءيم 74 بصد فرياد و واويلا- و زاري همي جوءيم راه رستگاري 75 بادعوني توسل كردگانيم ب--امر استجب اخبار خوانيم 76 الها جز تو ما كس را نخواهيم ازان رو در پناهت ميپناهيم 77 دعاي ما اجابت كن الها انيس ما امامت كن الها 78 دل عطار را بيت الحرم كن ب--تشريف حضورش محترم كن 79 بتضمين بشنويد اين بيت نامي اگرذكري --دهد اين را تمامي 80 قدم در كلبه- احزان ما نه وزان پس منتي بر جان ما نه 81 دل عطار از دردت خراب--ست گذر سوي خرابيها صواب--ست 82--------------------- خداوندا نظر در-جان ما كن گذر در كلبه احزان ما كن 83 بعشق خويش ما را مبتلا دار خرد را مالك راه رضا دار	296	240442739817255922	AOCP20251117012-per1.ms290	false	-3286928546133926069	167	286	837	1407	1505	302	در ذكر ميداريم پيوست--- ثناي ذات پاكت ميسراييم دهان در شرح ذكرت ميسراييم به -صد فرياد و واويلاه و زاري همي جوييم راه رستگاري به اذ-عوني توسل كردگانيم به امر استجب ج-بار خوانيم ا---لها جز تو ما-كس را نخواهيم ازان رو در پناهت ميپناهيم--- دعاي ما اجابت كن الها انيس ما انابت كن الها--- دل عطار را بيت الحرم كن به تشريف حضورش محترم كن به -تضمين بشنويد اين بيت نامي ازان كو ميدهد اين را تمامي--- قدم در كلبها احزان ما-نه وزان پس منتي بر جان ما-نه--- دل عطار از دردت خراب است گذر سوي خرابيها صواب است گذر بر كلبها احزان ماكن خداوندا نظر بر جان ما-كن-گذر به ---------------------عشق خويش ما را مبتلا-دار خرد-را سالك راو رضا-دار	290	6781146860128062936	508	827.0	399	621	81.80354309082031	91	PDL00034-per1	AOCP20251117012-per1