id1	first1	uid1	bw1	ew1	b1	e1	len1	tok1	s1	seq1	gid1	id2	first2	uid2	bw2	ew2	b2	e2	len2	tok2	s2	seq2	gid2	matches	score	ch_match	align_len	matches_percent	w_match	series_b1	series_b2
PDL00023-per1.ms027	false	-5061448925423633712	150	270	664	1181	1314	300	چو شه در عدل خود ننمود سستي پديد امد جهان را تن-درستي 54 خرابي داشت از كار جهان دست جهان از دست-كار اين جهان رست 1 قضا را از قضا يك روز شادان به صحرا رفت خسرو بامدادان 2 تماشا كرد و صيد افكند بسيار دهي خرم ز دور امد پديدار 3 به گرداگرد ان ده سبزه نو بر ان سبزه بساط افكنده خسرو 4 ميسرخ از بساط سبزه مي-خورد چنين تا پشت بنمود اين گل زرد 5------------------------------------------------------------------------------------------------------ چو خورشي-د از حصار لاجوردي علم زد بر سر ديوار زردي 6 چو سلطان در هزيمت عود مي-سوخت علم را مي-دريد و چتر مي-دوخت 7 عنان يك ركابي زير ميزد- دو دستي با فلك شمشير ميزد 8 چو عاجز گشت ازين خاك	27	-2636783224434519287	AOCP202502141226-per1.ms070	true	4559841162186319983	169	300	748	1353	1356	301	چو شه در عدل خوذ ننموذ سستي پديذ امذ جهان-را تن درستي--- خرابي داشت از كار جهان دست جهان از دست كار اين جهان رست-- قضا-را از قضا يك روز شاذان ب--صحرا رفت خسرو بامداذان-- تماشا كرد و صيد افگند بسيار دهي خرم ز دور امذ پديذار 20 ب-گرداگرد ان ده سبزه نو بر ان سبزه بساط افگند- خسرو مي -سرخ از بساط سبز- مي خورد چنين تا پشت بنموذ اين كل زرد 22 image filename0625NajmDinRawandiRahatSudur_0093png 8 ابتداي كتاب راحة الصدور و ذكر عدل و ستايش انصاف چو خورشيذ1 از بساط لاجوردي علم زذ بر سر ديوار زردي چو---سلطان در هزيمت عود مي سوخت علم را مي دريذ و چتر مي دوخت-- عنان يك ركابي زير مي زذ دو دستي با فلك شمشير ف زذ-- چو عاجز گشت ازين خاك	70	-7957810389869270629	462	777.0	355	627	73.68421173095703	85	PDL00023-per1	AOCP202502141226-per1
PDL00023-per1.ms028	false	-4030337147575943345	148	290	672	1306	1350	300	چنگش 23 گر اين بيگانهاي كردي نه فرزند-- ببردي خان و مانش را خداوند 24 زند بر هر رگي فصاد صد نيش ولي دستش بلرزد بر رگ خويش 25 ملك فرمود تا خنجر كشيدند تكاور مركبش را پي بريدند 26 غلامش را به صاحب غوره دادند گلابي را به ابي شوره دادند 27------------------------------------------------ در ان خانه كه ان شب بو---------------------------د رختش به صاحبخانه بخشيدند تختش 28 پس انگه ناخن چنگي شكستند ز روي چنگش ابريشم گسستند 29 سياست بين كه مي-كردند ازين پيش-- نه با بيگانه با در-دانه- خويش 30 كنون گر خون صد مسكين بريزند ز بند قراضه برنخيزند 31 كجا ان عدل و ان انصاف سازي كه با فرزند از اينسان رفت بازي 32---------------------------------------------------- جهان ز اتش پرستي شد چنان گرم كه بادا زين مسلماني ترا شرم 33 مسلمانيم ما-- او گبر نام است گر اين گبري مسلماني كدام است	28	-2636783224434519287	AOCP202502141226-per1.ms071	true	3678205232419316800	155	290	700	1355	1408	301	چنگش گر-----ين بيگانها بوذ-ي نه فرزند ه ببردي خان و مانش-را خذاوند زنذ--- بر هر كسي فصاد صذ نيش ولي دستش بلرزذ بر رگ خويش 20 ملك فرموذ تا خنجر كشيذند تگاور مركبش-را پي بريذنذ--- غلامش-را بص--احب غوره داذند گلابي-را باب--- شوره داذند image filename0625NajmDinRawandiRahatSudur_0094png در ان خانه كه بوذ ان روز تختش 5 بصاحب خانه بخشيذند رختش---------------------------- پس انگه ناخن چنگي شكستند ز روي چنگش ابريشم گ-ستند--- سياست يين كه مي كردند ازين پيش 5 نه با ييگانه با در دانها خويش------------------------------------------------------- كجا ان عدل و ان انصاف سازي كه با فرزند از ان سان رفت بازي كنون گر خون صذ مسكين بريزند ز بند يك قراضه بر نخيزند37 جهان ز اتش پرستي شذ چنان گرم كه باذا زين مسلماني ترا شرم مسل---مانيم ما و او گبر نام--ست گر اين گبري مسلماني كذام--ست	71	-7957810389869270629	472	720.0	364	770	61.298702239990234	77	PDL00023-per1	AOCP202502141226-per1
PDL00023-per1.ms029	false	-7962469718676386554	18	300	72	1299	1299	300	درستش شد كه هرچ او كرد بد كرد پدر پاداش او بر جاي خود كرد 3 به سر بر زد ز دست خويشتن دست و ز-ان غم ساعتي از پاي ننشست 4 شفيع انگيخت پيران كهن را كه نزد شه برند ان سرو بن را 5 مگر شاه ان شفاعت در پذيرد گناه رفته را بر وي نگيرد 6 كفن پوشيد و تيغ تيز برداشت جهان فرياد-- رستاخيز برداشت 7 به پوزش پيش ميرفتند پيران پس اندر شاهزاد-ه چون اسيران 8 چو پيش تخت شد ناليد غمناك به رسم مجرمان غلطيد بر خاك 9- كه شاها بيش ازينم رنج منماي بزرگي كن به خردان بر ببخشاي 10 بدين يوسف مبين كالوده گرگست كه بس خردست اگر جرمش بزرگست 11 هنوزم بوي شير ايد ز دندان مشو در خون من چون شير خندان 12 عنايت كن كه اين سر-گشته فرزند ندارد طاقت خشم خداوند 13 اگر جرميست اينك تيغ و گردن ز تو كشتن ز من تسليم كردن 14 كه برگ هر غمي دارم درين راه --ندارم برگ ناخ-شنودي شاه 15 بگفت اين و دگر ره بر سر خاك چو سايه سر نهاد ان گوهر پاك 16 چو ديدند ان گروه- ان برد-باري همه بگريستند الحق بزاري 17 وزان گريه كه زاري بر مه افتاد ز گريه هايهاءي بر شه افتاد 18 كه طفلي خرد با ا-ن نازنيني كند در كار از اينسان خردهبيني 19 به فرزندي كه دولت بد نخواهد جز اقبال پدر با خود نخواهد 20---------------------------------------------------------------------------------------------------- چه سازد با تو فرزندت بينديش هم-ان بيند ز فرزندان پس خويش 21 به نيك و بد مشو در بند فرزند-- نيابت خود كند فرزند فرزند 22 چو هرمز ديد كان فرزند مقبل-- مداواي روان و ميوه دل 23 بدان فرزانگي و-اهسته راءيست -بدانست او-	29	-2636783224434519287	AOCP202502141226-per1.ms072	true	5898268823555937567	0	259	0	1172	1369	301	درستش شذ كه هرچ او كرد يذ كرد پذر پاداش او بر جاي خوذ كرد ب----سر بر زذ ز دست خويشتن دست و ز ان غم ساعتي از پاي بنشست 1 شفيع انگيخت پيران كهن را كه نزد شه برند ان سرو بنرا--- مگر شاه ان شفاعت در پذيرذ گناه رفته-را بر وي نگيرذ كق--ن پوشيذ و تيغ تيز برداشت جهان فرياذ و رستاخيز برداشت----- پوزش پيش ي رفتند پيران پس اندر شاه زاذه چون اسيران-- چو پيش تخت شذ ناليذ غمناك ب--رسم مجرمان غلتيد بر خاك 15 كه شاها -يش ازينم رنج منماي بزرگي كن ب--خردان بر بيخشاي----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- عنايت كن كه اين سر گشته فرزند ندارذ طاقت خشم خذاوند اگر--- جرميست اينك تيغ و گردن ز تو كشتن ز من تسليم كردن ---كه برگ هر غ-ي دارم درين راه 5 ندارم برگ ناخوشنودي شاه--- بگفت اين و دگر ره بر سر خاك 5 بگريه سر نهاذ ان گوهر پاك 2- چو ديذند ان گروه1 ان برد باري همه بگريستند الحق بزاري و ز ا-ن گريه كه زاري بر مه افتاذ بگ-ريه هاي هاي بر شه افتاذ--- كه طفلي خرد با اين نازنيني كنذ در كار اين --سان خرد بيني بف-----رزندي كه دولت بذ نخواهذ جز اقبال پذر با خوذ نخواهذب7ذم image filename0625NajmDinRawandiRahatSudur_0095png ابتداي كتاب راحة الصدور و ذكر عدل و ستايش انصاف چه سازذ با تو فرزندت بينديش ه هان بينذ ز فرزندان پس خويش ب-----نيك و بذ مشو در بند فرزند ه نيابت خوذ كنذ فرزند فرزند--- چو هرمز ديذ كان فرزند مقبل ه مداواي روان و ميوه دل بذان--- فرزانگي و اهسته راييست1 بدانست او	72	-7957810389869270629	971	1657.0	744	1347	72.08612060546875	174	PDL00023-per1	AOCP202502141226-per1
PDL00023-per1.ms012	false	3169274101696655025	54	152	232	626	1262	300	در ان بخشش كه رحمت عام كردند دو صاحب را محمد نام كردند 10 يكي ختم نبوت گشته ذاتش يكي ختم ممالك بر حياتش 11 يكي برج عرب را تا ابد ماه يكي ملك عجم را از ازل شاه 12 يكي دين را ز ظلم ازاد كرده يكي دنيا به عدل اباد كرده 13 زهي نامي كه كرد از چشمه نوش دو عالم را دو ميمش حلقه در گوش 14 زرشك نام او عالم دو نيم است كه عالم را يكي او را دو ميم است 15 به تركان قلم بي-نسخ تاراج يكي ميمش كمر بخشد يكي تاج	12	-2636783224434519287	AOCP202502141226-per1.ms083	true	-7603364321233068478	38	124	170	542	1375	301	در ان بخشش كه رحمت عام كردند دو صاحب-را محمد نام كردند--- يكي ختم تبوت گشت- ذاتش يكي ختم ممالك در حياتش ---يكي برج عرب-را تا ابد ماه يكي ملك عجم-را جاوذان شاه11 ي-كي دين-را ز ظلم ازاذ كرده يكي دنيا ب--عدل اباذ كرده 15 زهي نامي كه كرد از چشمه نوش دو عالم را دو ميمش حلقه در گوش ز --رشك نام او عالم دو نيم است كه عالم-را يكي او-را دو ميم است ب-----تركان قلم از نسخ تاراج يكي ميمش قلم بخشذ يكي تاج	83	-7957810389869270629	348	604.0	265	395	88.10126495361328	62	PDL00023-per1	AOCP202502141226-per1
PDL00023-per1.ms096	false	8324378822324713772	108	294	456	1272	1293	300	لشگر كه بر خسرو شد--- انبوه روان شد روي هامون كوه در كوه 4---------------------------------------------------- چو كوه اهنين از جاي جنبيد زمين گفتي كه سر تا پاي جنبيد 5 چهل پنجه هزاران مرد كاري گزين كرد از يلان كار زاري 6 شبيخون كرد و امد سوي بهرام زره را جامه كرد و خود را جام 7 چو اگه گشت بهرام جهانگير به جنگ امد چو شير ايد به نخجير 8 ولي چون بخت روباهي نمودش ز شيري و جهانگيري چه سودش 9 دو لشگر رو-برو خنجر كشيدند جناح و قلب را صف بر كشيدند 10 ترنك تير و چاكا چاك شمشير-- دريده مغز پيل و زهره شير 11 غريو كوس داده مرده را گوش دماغ زندگان را برده از هوش 12 جنيبتهاي زرين نعل بسته ز خون بر گستوانها لعل بسته 13 صهيل تازيان اتشين جوش زمين را ريخته سيماب در-گوش 14 سواران تيغ برق افشان كشيده هژبران سربسر- دندان كشيده 15 اجل بر جان كمين-سازي نموده قيامت را يكي بازي نموده 16 سنان بر سينهها سر تيز كرده جهان را روز رستاخيز كرده 17 ز بس نيزه كه بر سر بيشه بسته-- هزيمت را ره- انديشه	96	-2636783224434519287	AOCP202502141226-per1.ms234	true	-817894126054770031	183	301	861	1431	1431	301	لشكر كه بر سلطان10 شذ انبوه روان شذ روي هامون كوه تا كوه 18 image filename0625NajmDinRawandiRahatSudur_0317png چو كوه اهنين از جاي جنبيذ زمين گفتي ز -سر تا پاي جنبيذ-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- دو لشكر رو برو خ-جر كشيذه- جناح و قلب-را صف بر كشيذ ترنگ----- تير و چاكا-چاك شمشير ه دريذه مغز پيل و زهره شير--- غريو كوس داذه مرده-را گوش دماغ زندگان-را برده از هوش-------------------------------------------------------- صهيل تازيان انشين جوش زمين-را ريخته سيماب در گوش--- سواران تيغ برق افشان كشيذه هزبران سو بسو دندان كشيذه--- اجل بر جان كمين سازي نموذه قيامت در يكي بازي نموذه--- سنان بر سين-ها سر تيز كرده جهان را روز رستاخيز كرده--- ز بس نيزه كه بر سر بيشه بسته 5 هزيمت راه بر انديشه-	234	-7957810389869270629	464	721.0	360	880	52.727272033691406	74	PDL00023-per1	AOCP202502141226-per1
PDL00023-per1.ms097	false	-2435518096055958351	0	143	0	645	1305	300	گور از شير مي-رست نه شير از خوردن شمشير ميرست 19 چنان ميشد به زير درعها تير كه زير پرده- گل باد شبگير 20 عقابان- خدنگ خون سرشته برات كركسان بر پر نبشته 21 زره برهاي از زهر اب داده زره پوشان كين را خواب داده 22 ز موج خون كه بر ميشد به عيوق پر از خون گشته طاسكهاي منجوق 23 به سوك نيزههاي سر فتاده صبا گيسوي پرچمها- گشاده 24 به مرگ سروران سر بريده زمين جيب اسمان دامن دريده 25 حمايلها فكنده هر كسي زير يكي شمشير و ديگر زخم شمشير 26 فرو بسته در ان غوغاي تركان ز-بانك ناي تركي ناي تركان 27 حرير سرخ بيرقها گشاده ني--ستاني بد اتش در فتاده 28 نه چندان تيغ شد بر خون شتابان كه باشد------ ريگ و سنگ اندر بيابان 29 نه چندان تير شد بر تركري-زان كه ريزد برگ وقت برگ-ريزان	97	-2636783224434519287	AOCP202502141226-per1.ms235	true	8409803445626583351	5	129	19	582	1397	301	گور از شير مي رست نه شير از خوردن شمشير مي جست-- چنان مي شذ ب-زير درعها تير كه زهر پردها گل باذ شبگير--- عقاباني خدنگ خون سرشته برات كرگسان بر پر نبشته---------------------------------------------------------- ز موج خون كه بر مي شذ ب-عيوق پر از خون گشته طاسكهاي منجوق بن-----وك نيز-هاي سر فتاذه صبا گيسوي پرچمها2 گشاذه ب-----مرگ سروران سر بريذه زمين جيب اسمان دامن دريذه--- حمايلها فگنده هر كسي زير يكي شمشير و ديگر زخم شمشير--- فرو بسته در ان غوغاي تركان ز بانگ ناي تركي ناي تركان--- حرير سرخ بيرقها گشاذه ني استاني بذ اتش در فتاذه--- نه چندان تيغ شذ بر خون شتابان كه باشذ سنگ و ري------گ اندر بيابان--- نه چندان تير شذ بر ترگ ريزان كه ريزذ برگ وقت برگ ريزان	235	-7957810389869270629	512	868.0	400	660	77.57575988769531	86	PDL00023-per1	AOCP202502141226-per1
PDL00023-per1.ms172	false	-4787122816813044753	65	300	260	1278	1278	300	چون رخ شيرين- همايون شهنشه سوي صحرا رفت بيرون 4 خروش-- كوس و بانگ ناي برخاست زمين-- چون اسمان از جاي برخاست 5 علمداران علم بالا كشيدند دليران رخت در صحرا كشيدند 6------------------------------------------------- برون امد مهين شه-سواران پياده در ركابش تاج-داران 7 ز يكسو دست در زين بسته فغفور ز ديگر سو سپه-سالار قيصور 8 كمر در بسته و ابرو گشاده- كلاه كيقبادي كژ نهاده 9 نهاده غاشيهاش خورشيد بر دوش ركابش- كرده مه را حلقه در گوش 10 درفش- كاوياني بر سر شاه چو لختي ابر كافتد بر سر ماه 11 كمر شمشيرهاي زرنگارش به گرد اندر شده زرين حصارش 12 نبود از تيغها پيرامن شاه به يك ميدان كسي را پيش و پس راه 13 در ان بيشه كه بود از تير و شمشير زبان گاو برده زهره شير 14 دهان دور باش از خنده ميسفت فلك را دور باش از دور ميگفت 15 سواد چتر زرين باز بر سر چو بر مشكين حصاري برجي از زر 16 گر افتادي -سر يكسو زن از ميغ نبودي جاي سوزن جز سر تيغ 17 نفير چاوشان از دور شو دور ز گيتي چشم بد را كرده مهجور 18 طراق مقرعه بر خاك و بر سنگ ادب كرده زمين را چند فرسنگ 19 زمين از بار اهن خم گرفته هوا را از روا رو دم گرفته 20 جنيبت كش و شاقان سراءي روانه صدصد از هر سو جداءي 21-------------------------------------------------------------------------------------------------------- غريو كوسها بر كوهه پيل گرفته كوه-	172	-2636783224434519287	AOCP202502141226-per1.ms237	true	5983842310303241290	61	229	296	1109	1440	301	---فرخ و روزي همايون شهنشه سوي صحرا رفت ييرون-- خروش14 كوس و بانگ ناي برخاست جهان14 چون اسمان از جاي برخاست سپه دا-ران عام بالا كشيذند دليران رخت بر صحرا كشيذند image filename0625NajmDinRawandiRahatSudur_0320png برون امذ مهين شه سواران پاذه- در ركابش تاج داران-- ز يكسو دست در زين بسته فغنور ز ديگر سو سپه سالار قيصون --كمر در بسته و ابرو گشاذه1 كلاه كيقباذي بر نهاذه-- نهاذه غاشيه-ش خورشيذ بر دوش ركابش2 كرده مه-را حلقه در گوش--- درفش2 كاوياني بر سر شاه چو لختي ابر كافتذ بر سر ماه5---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- گر افتاذي مگر يك سوزن از ميغ نبوذي جاي سوزن جز سر تيغ--- نفير چاوشان از دور شو دور ز-گيتي چشم بذ-را كرده مهجور ز------------------------------------------------------------مين از بار اهن خم گرفته هوا-را از روا-رو دم گرفته نبوذ از تيغها پيرامن شاه بيك ميدان يكيرا پيش و پس راه كمر شمشيرهاي زر نگارش بگرد اندر شذ زرين حصارش 10 دهان دور باش از خنده مي سفت فلكرا دور باش از دور مي گفت غريو كوسها بر كوهه پيل گرفته كوه	237	-7957810389869270629	553	859.0	428	1184	46.70608139038086	88	PDL00023-per1	AOCP202502141226-per1
PDL00023-per1.ms160	false	-7117308892351836417	0	49	0	207	1261	300	جهانداران يكي روز به مجلس بود شاه مجلس افروز 2 به عزم دست بوسش قاف تا قاف كمر بسته كلهداران اطراف 3 نشسته پيش تختش جمله شاهان ز چين تا روم و از ري تا سپاهان 4 ز سالار ختن تا خسرو زنگ همه بر ياد خسرو باد-ه در	160	-2636783224434519287	AOCP202502141226-per1.ms267	true	2303187007353813773	247	290	1166	1360	1411	301	جهانداري همه- روز بم--جلس بوذ شاه مجلس افروز ب----عزم دست بوسش قاف تا قاف كمر بسته كلهداران اطراف-- نشسته پ-ش تختش جمله شاهان ز چين تا غور و--ز ري تا سپاهان-- ز سالار ختن تا خسرو زنگ همه بر ياذ سلطان باذه در	267	-7957810389869270629	174	300.5	133	208	83.65384674072266	30	PDL00023-per1	AOCP202502141226-per1
PDL00023-per1.ms167	false	-6598892835375824821	55	142	251	658	1303	300	مگو ناگفتني در پيش اغيار نه با اغيار با محرمت-رين يار 164 به خلوت نيزش از ديوار ميپوش كه باشد در پس ديوارها گوش 165 و گر نتوان ك-ه پنهان داري از خويش مده خاطر بدان يعني مينديش 166 مينديش انچه نتوان گفتنش باز كه ننديشيده به ناگفتني راز--------------------------------------------------------------------------------------- 167 در اين مجلس چنان كن پردهسازي كه نايد شحنه در شمشيربازي 168 سرودي كان بيابان را نشايد سزد گر بزم سلطان را نشايد 169 اگر دانا و گر نادان بود يار بضاعت را به كس بي-مهر مسپار	167	-2636783224434519287	AOCP202502141226-per1.ms333	true	-7894622051706824083	176	246	769	1138	1381	301	مگو ناگفتني در پيش اغيار نه با اغيار با محرم ترين يار چنان گو راز خوذ با بهترين دوست 5 كه پنداري كه دشمن تر كسي اوست وگر بتوان9 كه پنهان داري از خويش مده خاطر بذان معني مينديش -20 مينديش انچ- نتوان گفتنش باز كه ننديشيذ- به ناگنتني راز image filename0625NajmDinRawandiRahatSudur_0443png مستولي شدن خوارزمشاه بر مملكت عراق -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------گر دانا و-گر نادان بوذ يار بضاعت-را ب--كس بي مهر مسپار	333	-7957810389869270629	213	223.5	165	497	42.85714340209961	31	PDL00023-per1	AOCP202502141226-per1