id1	first1	uid1	bw1	ew1	b1	e1	len1	tok1	s1	seq1	gid1	id2	first2	uid2	bw2	ew2	b2	e2	len2	tok2	s2	seq2	gid2	matches	score	ch_match	align_len	matches_percent	w_match	series_b1	series_b2
AOCP20251117012-per1.ms076	false	-8951080905640304935	221	300	1023	1368	1369	301	پادشاهي پيش-بين بود كه نيكو طبع بود و پاك دين بود درامد فخر گرگاني به خدمت چو بودش لطف طبع و جاه و حرمت- در-امد فخر گر-گاني 35--- زبان در مدحت -او گوش ميداشت كه ان شه نيز بس نيكوش ميداشت 1835 غلامي داشت ان ماه زمانه چو يوسف در نكورويي يگانه دو زلفش چون دو ماهي- بود مشكين چه ميگويم دو هندو بود در چين رخش چون ماه بود و زلف ماهي ز ماهي تا به ماهش پادشاهي	76	6781146860128062936	AOCP20250217779-per1.ms010	true	8240606038698509001	69	135	393	707	1531	301	پادشاهي پيش بين بود كه نيكو-طبع بود و-پاك دين بود------------------------- چو بودش لطف طبع و-جاه و-حرمت1 در امد فخر گر گانش بخدمت زبان در-مدحت 7او گوش ميداشت كه ان شه نيز بس نيگوش ميداشت----- غلامي داشت ان شاه زمانه چو يوسف در نكورويي يگانه دوز لفش چون دو-ماهي8 بود-مشكين چه ميگويم دو-هندو بود در چين رخش چون ماه وزلف او چوماهي ز ماهي تا ب--ماهش پادشاهي	10	5472820623742059348	288	456.5	228	354	81.3559341430664	46	AOCP20251117012-per1	AOCP20250217779-per1
AOCP20251117012-per1.ms077	false	-4862981368181888583	24	184	108	796	1311	301	لب شيرينش چنداني شكر داشت كه ني پيش لبش بسته كمر داش دهانش از چشم سوزن تنگتر بود زان چشم از دهانش بيخبر بو مگر يك روز ان شاه سرافراز سپه را خواند و جشني كرد اغا-----------------------------ز در امد ان غلام عالم افروز نشسته بود شادان فخر ان روزدر امد به شيريني شكرريز جهاني 845 به خوبي رهزن-- هر جاكه جاني به ش 1845-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- هزاران دل به مژگان در ربوده- به هر يك موي صد جان در ربوده كمند زلف بر خاك او-فگنده به لب شوري در افلاك اوفگ-نده چو ديدش فخر رويش--------- تن فرو داد- همه جانش برفت و دل بدو داد ولي زهره نبود از بيم شاهش كه در چشم اورد روي چو ماهش برفته هوش ازو و هوش مي داشت ميداشت به مردي چشم خود راگوش ميداشت به جاي اورد حالي -شاه ان راز -ولي پرده نكرد از روي ان باز چو اهل جشن مست باده گشتنددر ار در ان مستي ز پاي افتاده گشتند در ان	77	6781146860128062936	AOCP20250217779-per1.ms010	true	8240606038698509001	135	301	707	1531	1531	301	لب شيرينش چنداني شكر داشت كه ني پيش لبش بسته كمر-داشت----------------------------------------------------- مگر يك-روز ان شاه سرافراز سپه-را خواند و-جشني كرد اغاز9 نشسته بود شادان فخر10 انروز در امد ان غلام عالم افروز ب--------------------------------------------------------------خوبي رهزن11 هرجا كه جاني بشيربني شكر ريز جهاني اگر ابروي او چشمي بديدي چوابروي كژش چشمي رسيدي image filename1061CabdNabiFakhrZamaniTadhkiraMaykhana_0018png تذكرها ميخانه دونر گس از مژها خم خانها خار دو لب هم شيوه يك دانه نار دهانش از چشم سوزن تنگتر بود1 ازان چشم از دهانش بي خبر بود هزاران دل ب--مژگان در ربوده4 بهرب---ك موي صد جان در ربوده كمند زلف بر خاك او فگندي ب--لب شوري در افلاك او فگنده چو--------- رويش ديد فخري تن فرو-داد3 همه جانش برفت و دل بدو داد ولي زهره نبود از بيم شاهش كه درچ-شم اورد روي چو-ماهش برفته هوش ازو و-هوش مي-داشت4 ب--------مردي چشم خودرا گوش ميداشت--5 بجا اورد در دم شاه ان راز1 ولي پرده نكرد از روي ان باز چو اهل جشن مست باده گشتند در------ان مستي ز پاي افتاده گشتند دران--	10	5472820623742059348	490	771.5	385	982	49.89816665649414	85	AOCP20251117012-per1	AOCP20250217779-per1
AOCP20251117012-per1.ms077	false	-4862981368181888583	184	301	796	1311	1311	301	مجلس ز مي وزروي دلدار به فخر اندر دو مستي ش ه ميان سوز در شوريده جمعي چنان جانش ز اتش-- موج-زن شد كه جانش در سر ان سوختن شد وريده ج-----------------معي نگه مي داشت خود را همچو شمعي شه گرگان چو فخري را چنان ديد دلش با عشق و اتش در ميان ديد image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0086png غلام خود بدو بخشيد در حال سخنور گشت از شادي ان لال ز سوز عشق و شرم شاه عالي ب---گرديد اي عجب صد رنگ حالي-------- شهش گفتا چه افتادت كه مردي غلام تست دستش گير و بردي غنلام و فخر هر دو شادمانه ش شدند از مجلس خسرو روانه اگرچه--------- مست بودش فخر و بي خويش به كار اورد عقل-	77	6781146860128062936	AOCP20250217779-per1.ms011	true	-4892526536147487894	0	97	0	458	1496	301	مجلس ز-مي وزروي دلدار8 ب-فخر اندر دو-مستيشد پديدار9 چ------------------نان جانش ز-اتش10 موج زن شد كه چون اتش سراپا سوختن شد11 ميان سوز در شوريده11 جمعي نگه مي-داشت خود-را همچو-شمعي شه گرگان چوف-خري را چنان ديد دلش با عشق و اتش درم-يان ديد غ----------------------------------------------لام خود بدو بخشيد در حال سخنور گشت از شادي ان لال ز سوز عشق و شرم شاه عالي همي گرديد از----------- حالي بحالي14 شهش گفتا چه افتادت كه مردي غلام تست دستش گير و بردي غ-لام و فخر هر-دو شادمانه-- شدند از مجلس خسرو روانه اگرچه بود فخري مست و----------بي خويش14 بكار اورد عقل	11	5472820623742059348	377	583.5	295	556	67.80575561523438	64	AOCP20251117012-per1	AOCP20250217779-per1
AOCP20251117012-per1.ms078	false	8501413081419585848	0	231	0	1035	1366	301	حكمتانديش بزرگاني كه پيش شاه بودند همه از نيك و بد اگاه بودند به ايشان گفت امشب شاه مست است ز مي نيز-- اين غلام افتاده پست است گر امشب اين غلامم از بر ش--اه برم با-خانها خود تا سحر-گاه 45 چو گردد روز ديگر شاه هشيار اه هشياراگر باشد پشيمان-ش ازين كار و گر كم-----------------------------------------------------------------------رده بود بر دل فراموش وگر از غيرت ايد خونش در جوش غلامش گر بر من بوده باشد اگر گويم بسي بيهوده باشد همبه پيش سگ دراندازد به راهم به تهمت خون بريزد بيگن-------------------------اهم مراگوي-د ندانستي تو جاهل كه نبود مست را گفتار عاقل 1870 چرايك شب نكردي صبر تا روز كه تا هشيار گردد شاه فيروز كنون او را نخواهم برد باخويش كه وي مست است نيك و بد نينديش -مه گفتند راي تو صواب است كه امشب نزد شاهش جاي خواب است ظم يكي سردابه بود از سنگ محكم بزير تخت ان شاه معظم يكي سرداب -----------------در ان سردابه سنگي بود زيبا بودزيبابرو ده دست جامه جمله ديبا 0غلام مست را در پيش ان جمع بخوابانيد انجا با دو سه شمع به اعزازش سه شمع- انجا برافروخت برون امد ولي چون شمع ميسوخت در سردابه را ان -فخر گرگان ببست القصه در پيش بزرگان كليد انگه به ايشان داد تا روز بر ان در خفت بر عشق دل افروز به مي چون شاه ديگر روز بنشست در-امد فخر و خدمت را كمر بست بزرگان	78	6781146860128062936	AOCP20250217779-per1.ms011	true	-4892526536147487894	97	301	458	1496	1496	301	حكمتانديش بزرگاني كه پيش شاه بودند همه از نيك و بد اگاه بودند باي--شان گفت امشب شاه مست--ست ز-مي نيز15 اين غلام افتاده پست--ست گر امشب-اين غلا-م از حصرت شاه برم با خانها خود تا سحر گاه--- چو گردد روز ديگر شاه هشيار --------اگر باشد پشيمانيش ازين-كار image filename1061CabdNabiFakhrZamaniTadhkiraMaykhana_0019png شيخ نطاميم وگر كرده بود در دل فراموش دگر-از غيرت ايد خونش در-جوش غلامش گر بر-من بوده باشد اگر گويم بسي بيهوده باشد ب-------------------------------تهمت خون بريزد بيگناهم به پيش سگ دراندازد براهم مرا گوبد ندانستي تو جاهل كه نبود مست را گفتار عاقل چرا يك-----شب نكردي صبر تار-وز كه تا هشيار گردد شاه پيروز كنون او-را نخواهم برد باخويش كه وي مست--ست نيك و بدبدانديش همه گفتند راي تو صواب--ست كه امشب پيش شاهش جاي خوابست-------------------------------- بزير تخت ان شاه معظم بكي سردابه بود از سنگ محكم در ان سردابه تختي بود زيبا1 برو-------ده دست جامه جمله ديبا غ-لام مست را در-پيش ان جمع بخوابانيد انجا با دو-سه شمع ب--اعزازش دو شمع4 انجابر افروخت برون امد ولي چون شمع ميسوخت در سردابه را پس4 فخر گرگان ببست القصه در پيش بزرگان كليد انگه باي--شان داد تا روز بر-ان در خفت بر-عشق دل--فروز ب--مي چون شاه ديگر روز بنشست در امد فخرو--خدمت را كمربس-ت بزرگان-	11	5472820623742059348	854	1432.5	676	1160	73.62068939208984	136	AOCP20251117012-per1	AOCP20250217779-per1
AOCP20251117012-per1.ms078	false	8501413081419585848	231	301	1035	1366	1366	301	در سخن لب بر-گشادند كليد انگه به پيش شه نهادند زكار فخر گفتندش كه چون كرد بر كه الحق احتياط از حد فزون كرد image file0618FaridDinCattarIlahiNama_0083png به مستي چون كه شه داد ان غلامش ش نگه مي داشت الحق احترامش به شب موقوف كردش پيش ده كس كه تا شاهش چه فرمايد ازين پس شهش گفت اين ادب از وي تمامم از-ان اوست---- خاصه اين غلامم بغايت فخر شد-	78	6781146860128062936	AOCP20250217779-per1.ms012	true	8727959360834436853	0	62	0	276	1429	301	در سخن لب بر گشادند كليد انگه به پيش شه نهادند زكار فخر گفتندش كه چون كرد--- كه الحق احتياط از حد-فزون كرد ب------------------------------------------------مستي چون-كه شه داد ان غلام--ش نگه مي-داشت الحق احترامش ب--شب موقوف كردش پيش ده كس كه تا شاهش چه قرمايد ازين پس شهش گفت اين ادب از وي تمامم از ان اوست اين خاصه ----غلامم بغايت فخر شد	12	5472820623742059348	267	449.0	209	338	78.99407958984375	52	AOCP20251117012-per1	AOCP20250217779-per1
AOCP20251117012-per1.ms079	false	-3721002772617114997	0	169	0	708	1305	301	زين شادمانه دلش ميزد از-ان شادي زبانه به اخر چون سر سردابه بگشاد ز هر چشمي بسي خونابه بگشاد كه ديد ان ماهرخ را زشت گشتهز 3 ز سر تا پاي او انگشت گشته مگر درجسته بود از شمع اتش فتاده در لحاف ان پريوش به يك ره سوخته زارش سر و پاي- نه جامه مانده و نه تخت و نه جاي 9------------------------------------------------------------------------- ز مستي شراب و مستي خواب شده در ات شده در اتش سوزنده غرقاب جهاني اتش از دم نقد جان ديد چو روي دلستانش را چنان ديد-جهاني ات------------------ چو در اتش فتاده بود يارش در اتش اوفتادن -بود كارش چه گويم من كه چون ديوانه دل گشت بسي ديوانگي بر وي سجل گشت د-ر ان ديوانگي در دشت افتاد چو گردون روز و شب در گشت افتاد 9چو عشق از حد بشد با درد خود ساخت حديث ويس و رامين و زد خود ساخت غم خود را به انجا--مي فرو-گفت اگرچه قصه را بر نام-- او گفت به صحرار-وزوشب ميگفت و ميگشت ميان خاك و خون	79	6781146860128062936	AOCP20250217779-per1.ms012	true	8727959360834436853	62	210	276	1018	1429	301	زين شادمانه دلش ميزد از ان شادي زبانه ب--اخر چون در سردابه بگشاد ز هر چشمي بسي خونابه بگشاد كه ديد ان ماهرا رخ زشت گشته ا--ز سر تا پاي او انگشت گشته مگر درجسته بود از شمع اتش فتاده در لحاف ان پريوش بيك---ره سوخته زارش سر--اپاي4 نه حامه مانده وني- تخت برجاي image filename1061CabdNabiFakhrZamaniTadhkiraMaykhana_0020png 1 تد كر8 ميخانه ز مستي شراب و مستي خواب شده در ----------اتش سوزنده غرقاب---------------------------- چو روي دلستانش-را چنان ديد جهاني اتش اندم1 نقدجان ديد چو در اتش فتاده بود يارش در اتش اوفتادن4 بود كارش چ--گويم من كه چون ديوانه دل گشت بسي-ديوانگي بر-وي سجل گشت4 در ان ديوانگي بر-دشت افتاد چو گردون روزوش--- در گشت افتاد چو--عشق از حد بشد با-درد-خود ساخت حديث ويس و-رامين وردخودس---اخت غم خود را در انجا4 مي فرو گفت بنام شاه خود اين قصه5 او گفت ب--صحرا روزوشب ميگفت و ميگشت ميان خاك و-خون	12	5472820623742059348	584	961.5	457	810	72.09876251220703	102	AOCP20251117012-per1	AOCP20250217779-per1