id1	first1	uid1	bw1	ew1	b1	e1	len1	tok1	s1	seq1	gid1	id2	first2	uid2	bw2	ew2	b2	e2	len2	tok2	s2	seq2	gid2	matches	score	ch_match	align_len	matches_percent	w_match	series_b1	series_b2
AOCP20250214855-per1.ms122	true	7672163820968332918	2	34	10	157	1453	302	ساقيا مي ده كه ابري خاست از خاور سپي-------------------د برگ را سرسبزي امد سرو را چادر سپيد ابر چون چشم زليخا بهر يوسف ژاله بار ژالهها چون ديدها يعقوب پيغمبر سپيد من	122	7862466752123160107	AOCP20250214852Vols-per1.ms382	false	-5896958358351515325	256	289	1227	1374	1429	302	ساقيا مي ده كه ابري خاست از خاور سفيد سرورا سر سبز شد صد برگ------------------ را چادر سفيد ابر چون چشم زليخا بهر يوسف ژاله بار زالهها چون ديده- يعقوب پيغمبر سفيد مي	382	8523019498217818788	123	219.0	95	166	74.09638214111328	22	AOCP20250214855-per1	AOCP20250214852Vols-per1
AOCP20250214855-per1.ms285	true	-9067525818235787130	175	301	835	1368	1368	301	شادم به اسيري كه به جزكنج قفس نيست جايي كه توان برد سري زير پر انجا 338 منشين به خلوتي كه خوري باده با رقيب چون از خودي تو بي خبر و از خدا رقيب ----------------------------------------------------------------------------يار امد و لبم به شكايت گشود و رفت زين اتش نهفته براورد--- دود و رفت 424 ب----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------بين محرومي عاشق كه گل بر شاخ در گلشن نميماند به قدر ان كه بلبل اشيان گيرد زد به بيرحمي به تيغم يار ياري را ببين ساخت كارم را به زخمي زخم كاري را ببين رفت و بي او زنده ماندم سخت جاني را نگر امد و مردم زخجلت شرمساري را ببي-------------------------------------------------------------ن رباعيات -مرغ دل من كه دل-نوازش گيرد در دام سر زلف درازش گيرد بالش چو گشايد نه پي ازاديست از بند رها-	285	7862466752123160107	AOCP20250214852Vols-per1.ms247	false	5432794187958186590	94	265	499	1284	1498	306	شادم باس--يري كه بجز -كنج قفس نيست جاءي كه توان برد سري زير پر انجا---- منشين ب--خلوتي كه خوري باده با رقيب چون از خودي تو بي-خبر و از خدا رقيب بفرداداده امشب وعده وخون ميخورم زين غم كه اند از كجا فرداوباشد در كجا امشبا يار امد و بسم ب--شكايت گشود و رفت زين اتش نهفته براورد كه دود و رفت ما را از باد ميتوان برد از خاطر ما نمي توان رفت بار اگر هرگز مرا در استان يار نيست image filename1243MaftunDunbuliTajribatAhrar_V01_0468png ب كه الاحر ار وتسلية الابر ار ببين محرومي عاشق كه گل بر-شاخ در گلشن زد ز-------------------------------------- بيرحمي به تيغم يار ياري را ببين ساحت كارم را ب--زخمي زخم كاري را ببين رفت-- بي او-زنده ماندم سخت جاني را-نگر اگه از رنج اسيري نه اي مرغ قفس سخن دامي و حرف قفسي ميشنوي تا از جفا كشيدي تيغ از نيام نيمي من رباعياته مرغ دل من كه دل نوازش گيرد در دام سر زلف درازش گيرد پايش كه گشايد نه پي ازاديست از بند رها	247	8523019498217818788	427	681.5	327	842	50.712589263916016	88	AOCP20250214855-per1	AOCP20250214852Vols-per1
AOCP20250214855-per1.ms334	true	-609125712326696614	37	87	165	381	1497	301	شاد سازيد پس از مرگ دل زار مرابر سر تربتم اريد دل ازار مرا 24 به--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- سينه------------ام كه در انجا غم تو جا نگذاشتغم زمانه چو جايي نديد پا نگذاشت 14---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- گلي نشكفته بود از شاخساري كز چمن رفتم نرفته است از چمن مرغي به اين حسرت كه من رفتم	334	7862466752123160107	AOCP20250214852Vols-per1.ms192	false	7558294223993960856	98	247	518	1227	1517	306	شاد سازيد پس از مرگ دل زار مرا ب-سر تربتم اريد دل -زار مرا دامان كرا گيرم فردا ز بتان يارب امروز كه از خونم رنگين شده دامانها ز وفا كسي كه ارد بسرمزارم او را شد باعث دشمني اغيار لطفي كها ردوست بورم نيست اي مرغ دل منال كه در سينهدارمت بسينه ام كه در انجا غم تو جانگ--------------------------------ذاشت ريكاد ار نفز يري image filename1243MaftunDunbuliTajribatAhrar_V01_0355png من ان مرغم كه طبعم را نسيم ساحت گلشن خوشست اماهواي خانه صياد از ان خوشتر تنگ شد از نو گرفتاران بما جا در قفس ياد ايامي كه ميبوديم تنها در قفس فسانه از پي خوابش كنم بهانها خويش باين بهانه مگرگويمش فسانها خويش كدامين ماه را يارب در اين محمل بود منزل كه محمل ميرود از شهر و شهري از پي محمل گلي نشكفته بود از شاخساري كز چمن رفتم نرفته است از چمن مرغي ب--اين حسرت كه من رفتم	192	8523019498217818788	169	265.0	129	745	22.6845645904541	36	AOCP20250214855-per1	AOCP20250214852Vols-per1
AOCP20250214855-per1.ms432	true	-4515298321300370571	272	301	1276	1390	1390	301	رباعي شادي كه دلت شادي عالم با او--ست اگاه از اين نهاي كه غم هم با او--ست گفتي كه غم جهان ندارد دل من داري دل ما كه يك-	432	7862466752123160107	AOCP20250214852Vols-per1.ms255	false	6286744399684524893	178	209	863	981	1477	306	رباعي شادي كه دلت شادي عالم با او است اگاه از اين نها- كه غم هم با او است گفتي كه غم جهان ندارد دل من داري دل من كه يك	255	8523019498217818788	112	202.0	84	119	94.11764526367188	24	AOCP20250214855-per1	AOCP20250214852Vols-per1