id1	first1	uid1	bw1	ew1	b1	e1	len1	tok1	s1	seq1	gid1	id2	first2	uid2	bw2	ew2	b2	e2	len2	tok2	s2	seq2	gid2	matches	score	ch_match	align_len	matches_percent	w_match	series_b1	series_b2
AOCP20250214806Vols-per1.ms094	false	2749075536444682621	161	290	828	1472	1533	302	در امر معروف و نهي منكر بزبان ظرفاي شير ازملقب بمحتسب image filename1111MustawfiBafqiJamicMufidi_V01_0116png شد چنانچه سلطان الشعراخواجه شمس الدين ع-مد حافظ شيرازي در-ين ----باب فرموده غزل اگر-چه باده فرح بخش و باده گل بيز-است ب--بانگ چنگ- مخورمي كه محتسب تيز است ز رنگ باده بشوءيم خرقه ها در اشك كه موسم ورع و روز گار پرهيز است صراحءي و حريفي گرت بچنگ-- افتد ب--عقل نوش1 كه ايام فتنه انگيز است در استين مرقع پياله پنهان كن كه همچو-چشم صراحي زمانه خونريز است مجوي عيش خوش از دور واژگون سپهر كه صاف اين سر خم جمله دردي اميزاست سپهر بر شده پرويزني-است خون پالا كه ريزه-اش سر كسري و تاج پرويز است عراق و فارس گرفتي ب--شعر خوش حافظ بيا كه نوبت بغداد و وقت تبريز است و	94	1342436122748819862	AOCP20250214649Vols-per1.ms0217	true	6475687099884791430	114	234	583	1129	1493	304	در امر معروف و نهي منكر به نوعي سعي نمود كه كسي را يارا نبود كه نام ملاهي و مناهي برد و مولانا------------------------------------------ شمس الدين محمد حافظ شيرازي در ان زمان مي فرمايد نظم اگر چه باده فرح بخش و باد- گل-بيز است به بانگ چنگ1 مخورمي كه محتسب تيز است پيالها----------------------------------------------------------------ي و حريفي گرت به دست افتد به عقل نوش- كه ايام فتنه-انگيز است در استين مرقع پياله پنهان كن كه همچو چشم صراحي زمانه خونريز است زرنگ باده بشوييم خرقهها در اشك كه موسم ورع و روزگار پرهيز -----است سپهر بر شده پرويزني است خونافشان كه ريزه اش سر كسري و تاج پرويز-است عراق و-فارس گرفتي به شعر خوش حافظ سيا كه نوبت بغداد و وقت تبريز-است و	217	-2995354381712102495	381	533.0	295	664	57.3795166015625	68	AOCP20250214806Vols-per1	AOCP20250214649Vols-per1
AOCP20250214806Vols-per1.ms106	false	-8679701437192224133	94	151	487	742	1569	302	رباعي افسوس كه مرغ عمر را دانه نماند اميد ب--هيچ خويش و بيگانه نماند 15 دردا80 و در يغا كه در اين مدت عمر از-هرچه بگفتيم جز افسانه نماند------ با چرخ ستيزه كار مستيز و برو با گردش دهر در مياويز و برو يك كاسها زهراست كه مر گش خوانند خوش در كش و-جرعه بر-جهان ريز و-برو	106	1342436122748819862	AOCP20250214649Vols-per1.ms0229	true	-32558033380634214	224	283	1116	1373	1486	304	رباعي انسوس كه مرغ عمر را دانه نماند -ميد به هيچ خويش و بيگانه نماند--- دردا---و در-يغا كه در اين مدت عمر از هرچه بگفتيم جز افسانه نماند رباعي با چرخ ستيزه كار مستيز و برو با گردش دهر در مياويز و برو يك جرعها زهر را كه مر-گش خوانند خوش در-كش و جرعه بر جهان ريز و برو	229	-2995354381712102495	238	404.0	186	267	89.13858032226562	48	AOCP20250214806Vols-per1	AOCP20250214649Vols-per1
AOCP20250214806Vols-per1.ms106	false	-8679701437192224133	166	244	830	1255	1569	302	بخش جهاندار امير شيخ كاوازها سخاوت و جودش جهان گرفت شاهي چو كيقباد وچو--افراسياب گرد كشور چو-شاه سنجر و-شاه اردوان گرفت در عيش-- سازو عادت خسرو بنا نهاد در-عدل-- رسم و شيوها نوشيروان گرفت image filename1111MustawfiBafqiJamicMufidi_V01_0129png بنگر كه روز گار--چه منصوبه1 اي نمود نكست چگونه دولت او-را عنان گرفت---------------------------------------------------------------- در كار روز گار و ثبات جهان عبيد عبرت هزار بار از--ين ميتوان گرفت بيچاره ادمي كه ندارد ب--هيچ حال نه بر-ستاره دست ون-ه بر اسمان گرفت	106	1342436122748819862	AOCP20250214649Vols-per1.ms0230	true	6238214758991824115	0	85	0	441	1593	304	بخش جهاندار امير شيخ كاوازها سخاوت و-جودش جهان گرفت شاهي چو كيقباد و چو افراسياب كرد كشور چو شاه سنجر و شاه اردوان گرفت در عيش و ساز- عادت خسرو بنا-نهاد در عدل و رسم-- شيوها-نوشيروان گرفت------------------------------------------------------- بنگر كه روز-گاري چه بازي بد كرد1 نكب---ت چگونه دولت او را عنان گرفت image filename0887CabdRazzaqSamarqandiMatlacSacdayn_V01_0312jpg در كار روز-گار و ثبات جهان عبيد عبرت هزار بار از اين ميتوان گرفت بيچاره ادمي كه ندارد به هيچ حال ني بر ستاره دست و نه بر اسمان گرفت	230	-2995354381712102495	339	519.0	273	507	66.86390686035156	61	AOCP20250214806Vols-per1	AOCP20250214649Vols-per1
AOCP20250214806Vols-per1.ms120	false	-1429490301797682471	101	193	480	918	1497	302	جمعي چند از چاخويان1 شاه يحييرا از-راه كاريز باصدمرددلاور بشهر بردند و خواجه بهاء الدين كه حا كم يزد بود ازين حادثه اگاهي يافته بطرف اصفهان گريخت و شاه يحيي در يزد متمكن شد اما با شاه شجاع در-مقام خلاف و فتنه انگيزي ميبود و شاه شجاع در ان اوان اين قطعه انشا فرمود قطعه مرا كه دهر مطيع--ست و چرخ سازنده چه غم زطعنه نابخردان نازنده 5 بهيچ ورطه مرا پاي در گلي نرود نگاه داردم از حادثات دارنده هزار جمع كه بر-هم زنند با كي نيست از ان-كه لطف خداوند	120	1342436122748819862	AOCP20250214649Vols-per1.ms0266	true	-2365982806136281982	226	302	1108	1475	1475	302	جمعي------- چاخويان- شاه يحيي رااز راه كاريز به اندرون يزد---- بردند و خواجه بهاء-الدين گريخته به----------------------------------- اصفهان رف--ت و شاه-يحيي------- متمكن شد اما با شاه شجاع در مقام------- فتنه-انگيزي --بود و شاه شجاع در ان وقت- اين قطعه----- فرمود قطعه مرا كه دهر مطيع است و چرخ سازنده چه غم زطعنهانابخردان-نازنده1 بههيچ ورطه مرا پاي در گلي نرود نگاه داردم از حادثات دارنده مرا زجمع كه بر هم زنند با-كي نيست از ان كه لطف خداوند-	266	-2995354381712102495	323	492.0	259	444	72.74774932861328	53	AOCP20250214806Vols-per1	AOCP20250214649Vols-per1