id1	first1	uid1	bw1	ew1	b1	e1	len1	tok1	s1	seq1	gid1	id2	first2	uid2	bw2	ew2	b2	e2	len2	tok2	s2	seq2	gid2	matches	score	ch_match	align_len	matches_percent	w_match	series_b1	series_b2
AOCP20250214678-per1.ms018	true	6640139267499182518	30	134	172	622	1336	301	در--و جز عاشق و معشوق كس ني كزند شحنه اسيب عسس ني-- رخ معشوق در پيرايها ناز دل عاشق سرود شوق پرداز-- هوس را عرصها ميدان كشاده طمع را اتش اندر جان فتاده--- زليخا ديده و دل مست جانان نهاده دست خود در دست جانان--- به شيرين نكتههاي دلپذيرش خرامان برد تا پاي سريرش--- به بالاي سرير افگند خود را به اب ديده كفت ان سرء- قد را--- كه داي كلرخ به روي من نظر كن به چشم لطف سوي من نظر كن--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- ولي يوسف نظر با خويش ميداشت ز ييم فتنه سر در ييش ميداشت--- به فرش خانه سر-افگنده در پيش مصور ديد	18	-2215937667118540201	PDL00077-per1.ms136	false	5808487776864560750	161	300	676	1259	1259	300	در او جز عاشق و معشوق كس ني گزند شحنه اسيب عسس ني 8 رخ معشوق در پيرايه- ناز دل عاشق سرود شوق-پرداز 9 هوس را عرصه -ميدان گشاده طمع را اتش اندر جان فتاده 10 زليخا ديده و دل مست جانان نهاده دست خود در دست جانان 11 به شيرين نكت-هاي دلپذيرش خرامان برد تا پاي سريرش 12 به بالاي سرير افكند خود را به اب ديده گفت ان سر و قد را 13 كه -اي گلرخ به روي من نظر كن به چشم لطف سوي من نظر كن 14 مرا تا كي درين محنت پسندي كه چشم رحمت از رويم ببندي 15 بدين سان درد دل بسيار ميكرد به يوسف شوق خود اظهار ميكرد 16 ولي يوسف نظر با خويش ميداشت ز بيم فتنه سر در پيش ميداشت 17 به فرش خانه سركافكند- در پيش مصور ديد-	136	1376897922620834092	433	733.5	332	590	73.38983154296875	82	AOCP20250214678-per1	PDL00077-per1
AOCP20250214678-per1.ms018	true	6640139267499182518	134	295	622	1312	1336	301	با او صورت خويش--- ز ديبا و حرير افكنده بستر كرفته يكدگر را تنگ در بر از--- ان صورت روان صرف نظر كرد نظرگاه خود از جاي دكر كرد ا---گر در را اگر ديوار را ديد به هم جفت ان هر دو گل رخسار را ديد----------------------------------------------------------- فزودش ميل از ان سوي زليخا نظر بكشاد بر روي زل---------يخا زليخاء زان نظر شد تازد اميد كه تابد به روي ان تابنده خورشيد------ اه و ناله و زاري در امد ز چشم و دل به خونباري در امد--- كه اي خودكام كام من روا كن به وصل خويش دردم را دوا كن--- به حق ان خدايي بر تو سوگند كه باشد بر خداوندان خداوند ه جادو نرگس مردم فريبت به ديباپوش---------------------------------------------------------- سرو جامه زيبت به----------- ان مويي كه ميگويي ميان-ش به ان سري كه ميخواني دهانش ه مشكين نقطهات بر روي كلرنك به شيرين خندهات از غنچها تني له استيلاي عشقت بر وجودم به استغنايت از بود و نبودم ز-----------------------------كار مشكلم اين عقده بگشاي	18	-2215937667118540201	PDL00077-per1.ms137	false	5403618022874311358	0	191	0	810	1288	300	با او صورت خويش 18 ز ديبا و حرير افكنده بستر گرفته يكدگر را تنگ در بر 19 از ان صورت روان صرف نظر كرد نظرگاه خود از جاي دگر كرد 20 اگر در را اگر ديوار را ديد به هم جفت ان--- دو گل-رخسار را ديد 21 رخ خود در خداي اسمان كرد به سقف اندر تماشاي همان كرد 22 فزودش ميل از ان سوي زليخا نظر بگشاد بر روي زليخا 23 زليخا ز ------ان نظر شد تازه-اميد كه تابد بر -وي ان تابنده-خورشيد 24 به اه و ناله و زاري در-امد ز چشم و دل به خونباري در-امد 25 كه اي خودكام كام من روا كن به وصل خويش دردم را دوا كن 26 به حق ان خدايي بر تو سوگند كه باشد بر خداوندان خداوند 27 به اين حسن جهانگيري كه دادت به اين خوبي كه در عارض نهادت 28 به ابروي كمانداري كه داري به سرو خوبرفتاري كه داري 29 به ان مويي كه ميگويي مياناش به ان سري كه ميخواني دهاناش 30 به----------------------------------------------------- استيلاي عشقت بر وجودم به استغنايت از بود و نبودم 31 كه بر حال من بيدل ببخشاي ز كار مشكلم اين عقده بگشاي	137	1376897922620834092	566	940.5	430	878	64.46469116210938	118	AOCP20250214678-per1	PDL00077-per1
AOCP20250214678-per1.ms019	true	2641317126389938337	23	60	139	303	1399	302	مكن تعجيل در تحصيل مقصود بسا ديرا كه خوشتر باشد از زود--- زليخا كفت كز تشنه مجو تاب كه اندازد به فرداء خوردن اب ز----شوقم جان رسيده بر لب امروز نيارم صبر كردن تا شب و روز	19	-2215937667118540201	PDL00077-per1.ms138	false	-1937174407865584549	9	47	36	205	1342	300	مكن تعجيل در تحصيل مقصود بسا ديرا-كه خوشتر باشد از زود 42 زليخا گفت كز تشنه مجو تاب كه اندازد به فردا- خوردن اب 43 ز شوقم جان رسيده بر لب امروز نيارم صبر كردن تا شب امروز	138	1376897922620834092	158	289.5	123	171	92.39765930175781	32	AOCP20250214678-per1	PDL00077-per1
AOCP20250214678-per1.ms019	true	2641317126389938337	113	152	525	684	1399	302	مزن بر روي كارم دست رد را كه خواهم كشتن از دست تو خود را به عشرت دستم اندر كردن اويز و كرني برمش از خنجر تيز نياري دست اكر در گردن من شود خون من-ت حالي به كردن	19	-2215937667118540201	PDL00077-per1.ms139	false	-6195675505742950215	9	37	37	148	1282	300	مزن بر روي كارم دست رد را كه خواهم كشتن از دست تو خود را 66------------------------------------------------- نياري دست اگر در گردن من شود خون منات حالي به گردن	139	1376897922620834092	106	188.0	78	160	66.25	24	AOCP20250214678-per1	PDL00077-per1
AOCP20250214678-per1.ms019	true	2641317126389938337	187	225	844	1021	1399	302	هر در كامدي بي در گشايي پريدي قفل جايي پره جايي--- اشارت كردنش كويي به انگشت كليدي بود بهر فتخ در مشت40- زليخا چون بديد اين از عقب جست پي-----------------------------ي باز-امدن دامن كشيدش ز سوي پشت پيراهن دريدش	19	-2215937667118540201	PDL00077-per1.ms140	false	5008128141350123824	2	50	6	217	1293	300	هر در كامدي بي در گشايي پريدي قفل جايي پره جايي 88 اشارت كردنش گويي به انگشت كليدي بود بهر فتح در مشت 89 زليخا چون بديد اين از عقب جست به وي در اخرين درگاه پيوست 90 پي باز امدن دامن كشيدش ز سوي پشت پيراهن دريده	140	1376897922620834092	170	305.5	132	211	80.56871795654297	31	AOCP20250214678-per1	PDL00077-per1
AOCP20250214678-per1.ms020	true	-5902526076801249768	4	147	19	659	1393	301	زليخا را چو بشكفت ان كل راز جهاني شد به طعن-ش بلبل اواز-- زنان مصر از ان اگاه كشتند ملامت را حوالتگاه گشتند-- به هر نيك و بدش در پي فتادند زبان سرزنش بر وي گشادند-- كه شد قارغ ز-هر ننگي و نامي دلش مفتون عبراني غلامي چنان در مغز جانش جا گرفتهست كه دست از دين و دانش واگرفتهست عجب كمراهيي پيش امد او را كه رو در بندها خويش امد او را عجب تركان غلام از وي نفور است ز-دمسازي و همرازيش دور است----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- همانا پيش چشم او نكو نيست از ان رو خاطرش را ميل او نيست ك---ر ان دلبر كهي با ما نشستي ز-ما ديگر كجا تنها نشستي--- زليخا چون شنيد اين داستان را فضيحت خواست ان ناراستان را--- روان فرمود جشني ساز كردند زنان مصر را اواز كردند ن---ه جشني بزم-گاه خسروانه هزارش ناز و نعمت در ميانه	20	-2215937667118540201	PDL00077-per1.ms144	false	-4015703217631450445	133	290	561	1227	1278	300	زليخا را چو بشكفت ان گل راز جهاني شد به طعناش بلبل اواز 6 زنان مصر از ان اگاه گشتند ملامت را حوالتگاه گشتند 7 به هر نيك و بدش در پي فتادند زبان سرزنش بر وي گشادند 8 كه شد فارغ ز هر ننگي و نامي دلش مفتون عبراني غلامي 9 عجبتر ك------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ن غلام از وي نفور--ست ز دمسازي و همرازيش دورست 10 نه گاهي ميكند در وي نگاهي نه گامي ميزند با وي به راهي 11 به هر جا ان كشد برقع ز رخسار زند اين از مژه بر ديده مسمار 12 همانا پيش چشم او نكو نيست از ان رو خاطرش را ميل او نيست 13 گر ان دلبر گهي با ما نشستي ز ما ديگر كجا تنها نشستي 14 زليخا چون شنيد اين داستان را فضيحت خواست ان ناراستان را 15 روان فرمود جشني ساز كردند زنان مصر را اواز كردند 16 چه جشني بزم گاه خسروانه هزارش ناز و نعمت در ميانه	144	1376897922620834092	507	908.0	393	782	64.8337631225586	96	AOCP20250214678-per1	PDL00077-per1
AOCP20250214678-per1.ms020	true	-5902526076801249768	147	290	659	1339	1393	301	نهاد از طبع حيلت ساز پرق-ن ترنج و كزلكي بر دست هر تن--- به يك كف گز لكي در كار خود تيز به ديگر كف ترنجي شادي انكيز رنجي رنگي ان صفراء قاطع پي صفراييان درمان نافع به بزم نيكويي بالا نشينان------- داريد -زين سان تلغ كامم به طعن عشق عبراني غلامم image filename0928KamalDinGazargahiMajalisCushshaq_0040jpg اگر ديده ز وي پر نور داريد اجازت گر بود ارم برونش------------------------------ همه گفتند كز هر كفت---گويي پفرما تا برون ايد خرامان------------------------------------------------------------ بريدن بيرخش نيكو نيايد زل--------------------------يخا دايه را سوي-ش فرستاد برون نها پا كه در پاي تو افتيم به قول دايه يوسف در نيامد-------------------------------- به پاي خود زليخا سوي او شد -------------------------------ه زاري گفت كاي نور دو ديده----------------------- ز خود كردي نخست اميدوارم ----------------------------فتادم در زبان مردم از تو ك----------------------------رفتم ان كه در چشم تو خوارم---------------------------- مده زين خواري و بياعتباري-------------------------- شد از انفاس ان افسونگر كرم	20	-2215937667118540201	PDL00077-per1.ms145	false	665041218622932088	74	275	348	1250	1356	300	نهاد از طبع حيلت-ساز پر فن ترنج و گزلكي بر دست هر تن 25 به يك كف گز-لكي در كار خود تيز به ديگر كف ترنجي شادي-انگيز 26 بديشان گفت پس كاي نازنينان----------------- به بزم نيكويي بالا-نشينان 27 چرا داريد ازين سان تلخ كامم به طعن عشق عبراني غلامم 28----------------------------------------------------------------------------------- اجازت گر بود ارم بروناش بدين انديشه كردم رهنموناش 29 همه گفتند كز هر گفت و گويي بجز وي نيست ما را ارزويي 30 ترنجي كز تو اكنون بر كف ماست پي صفراييان داروي صفراست 31 بريدن بيرخش نيكو نيايد نميبرد كسي تا او نيايد 32 زليخا دايه را سوياش فرستاد كه بگذر سوي ما اي سرو ازاد 33- به قول دايه يوسف در-نيامد چو گل ز افسون او خوش برنيامد 34 به پاي خود زليخا سوي او شد در ان كاشانه همزانوي او شد 35 به زاري گفت كاي نور دو ديده تمناي دل محنت رسيده 36 ز خود كردي نخست اميدوارم به نوميدي فتاد اخر قرارم 37 فتادم در زبان مردم از تو شدم رسوا ميان مردم از تو 38 گرفتم ان كه در چشم تو خوارم به نزديك تو بس بياعتبارم 39 مده زين خواري و بياعتباري ز خاتونان مصرم شرمساري 40 شد از انفاس ان افسونگر گرم	145	1376897922620834092	488	717.0	372	1008	48.412696838378906	92	AOCP20250214678-per1	PDL00077-per1
AOCP20250214678-per1.ms021	true	7760776501699061681	41	149	176	713	1413	301	بدين انديشه كردم رهنمونش به -----------------------------جز وي نيست ما را ارزويي كشد بر فرق ما از ناز دامان-------------------------------------------------------- نميبرد كسي تا او نياي------------------------------د كه بگذر سوي ما اي سرو ازاد به پيش قد رعناي تو افتيم چ---و گل زا-فسون او خوش بر نيام------------------------------د در ان كاشانه هم زانوي او شد------------------------------- تمناي دل محنت رسيده -----------------------------ه نوميدي فتاد اخر قرارم---------------------------- شدم رسوا ميان مردم از تو -------------------------------به نزديك تو بس بياعتبارم ز------------------------------خاتونان مصرم شرمساري------------------------------ دل يوسف به بيرون امدن نرم چو سرو از حلها سبزش بياراست به پيش حلهاش چون عنبر تر image filename0928KamalDinGazargahiMajalisCushshaq_0041jpg زخلوتخانه ان گنج نهفته برون امد چو گلزار شكفته زتان--- مصر كان كلزار ديدند	21	-2215937667118540201	PDL00077-per1.ms145	false	665041218622932088	129	299	597	1355	1356	300	بدين انديشه كردم رهنموناش 29 همه گفتند كز هر گفت و گويي بجز وي نيست ما را ارزويي 30 ترنجي كز تو اكنون بر كف ماست پي صفراييان داروي صفراست 31 بريدن بيرخش نيكو نيايد نميبرد كسي تا او نيايد 32 زليخا دايه را سوياش فرستاد كه بگذر سوي ما اي سرو ازاد 33 به قول دايه يوسف درنيامد چو گل ز افسون او خوش بر-نيامد 34 به پاي خود زليخا سوي او شد در ان كاشانه هم-زانوي او شد 35 به زاري گفت كاي نور دو ديده تمناي دل محنت رسيده 36 ز خود كردي نخست اميدوارم به نوميدي فتاد اخر قرارم 37 فتادم در زبان مردم از تو شدم رسوا ميان مردم از تو 38 گرفتم ان كه در چشم تو خوارم به نزديك تو بس بياعتبارم 39 مده زين خواري و بياعتباري ز خاتونان مصرم شرمساري 40 شد از انفاس ان افسونگر گرم دل يوسف به بيرون امدن نرم 41 ز خلوت -----------------------------------------------------------------------------------------------------------خانه ان گنج نهفته برون امد چو گلزار شكفته 42 زنان مصر كن گل-زار ديدند	145	1376897922620834092	356	500.5	275	868	41.013824462890625	63	AOCP20250214678-per1	PDL00077-per1
AOCP20250214678-per1.ms021	true	7760776501699061681	150	239	721	1121	1413	301	گل ديدار چيدند--- به يك ديدار كار از دستشان رفت زمام اختيار از دستشان رفت ز زيبا شكل او حيران بماندند زحيرت چون تن بيجان بماندند چو هر-يك را در ان ديدار ديدن تمنا شد ترنج خود بريدن يكي از تيغ انگشتان قلم كرد به دل حرف وفاي او رقم كرد يكي پر ساخت از كف صفحها سيم كشيدش جدول از سرخي چو تقديم چو ديدن-ش كه جز والا گهر نيست بر امد بانك از ايشان كاين بشر نيست--- زليخا كفت هست اين ان يكانه كزوي---م سرزنشها را نشانه	21	-2215937667118540201	PDL00077-per1.ms146	false	757658160642576831	1	72	7	316	1293	300	گل ديدار چيدند 43 به يك ديدار كار از دستشان رفت زمام اختيار از دستشان رفت 44---------------------------------------------------- چو هر يك را در ان ديدار ديدن تمنا شد ترنج خود بريدن 45 ندانسته ترنج از دست خود باز ز دست خود بريدن كرد اغاز 46-------------------------------------------------- چو ديدندش كه جز والا گهر نيست بر امد بانگ از ايشان كاين بشر نيست 47 زليخا گفت هست اين ان يگانه كز اويام سرزنشها را نشانه	146	1376897922620834092	242	358.0	182	411	58.88077926635742	44	AOCP20250214678-per1	PDL00077-per1
AOCP20250214678-per1.ms022	true	-2202611989171160766	5	96	20	408	1356	301	به كف جبريل حاضر داشت سيبي كه باغ خلد از ان ميداشت زيبي--- چو يوسف را به دست ان سيب بنهاد روان ان سيب را بوييد و چان داد--- چو يوسف را از ان بو جان بر امد ز-جان حاضران افغان برامد--------------------------------------------------------- زليخا گفت كاين شور و فغان چيست پر از غوغا زمين و اسمان چيست دو ك----فتند كان شاه جوانبخت به سوي تخته رو كرد از سر تخت--- وداع كلبها تنك جهان كرد وطن بر اوج كاخ لامكان كرد بو بسل---يد اين مناو-- خويشتن رفت فروغ تير هوش-ش ز-تن رفت	22	-2215937667118540201	PDL00077-per1.ms161	false	-5778991391234258990	66	177	279	741	1246	300	به كف جبريل حاضر د-شت سيبي كه باغ خلد از ان ميداشت زيبي 17 چو يوسف را به دست ان سيب بنهاد روان ان سيب را بوييد و جان داد 18 چو يوسف را از ان بو جان بر-امد ز جان حاضران افغان برامد 19 ز بس بالا گرفت اواز فرياد صدا در گنبد فيروزه افتاد 20 زليخا گفت كاين شور و فغان چيست پر از غوغا زمين و اسمان چيست 21 بدو گفتند ك-ن شاه جوانبخت به سوي تخته رو كرد از سر تخت 22 وداع كلبه- تنگ جهان كرد وطن بر اوج كاخ لامكان كرد 23 چو بشنيد اين سخن از خويشتن رفت فروغ نير هوشاش ز تن رفت	161	1376897922620834092	369	643.0	279	466	79.1845474243164	73	AOCP20250214678-per1	PDL00077-per1
AOCP20250214678-per1.ms022	true	-2202611989171160766	149	301	702	1356	1356	301	وفاداري نه اين بود به ياران شيوها ياري نه اين بود--- عجب خاري شكستي در دل من كه بيرون نايد الا از كل من نه جاي راه رفتن كردهاي ساز كز ان جا هيح كه ايد كسي باز همان بهتر كز اين جا پا گشايم به يك پرواز كردن سويت ايم بكفت اين و عماري دار را خواست به روي خود عماري را بياراست ه يك جنبش از ان اندوه خانه به رحلتگاه يوسف شد- روانه--- نديد ان جا نشان ز-ان گوهر پاك به جز خر پشتهاي از خاك نمناك از رخسار چو رز در زر گرفتش زاشك لعل در گوهر كرفتش--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- چو درد و حسرتش از حد فزون شد به رسم خاك-بوسي سرنگون شد ----ه چشمان خود--- انگشتان در اورد دو نرگس را ز-نرگس-دان در اورد بون ان مسكين زتابوتش جدا ماند دو بادام سيه بر خاكش افشاند به خاكش روي خون الود بنهاد به مسكيني زمين بوسيد و جان داد-	22	-2215937667118540201	PDL00077-per1.ms162	false	-4914527463354780511	20	182	93	778	1284	300	وفاداري نه اين بود به ياران شيوه- ياري نه اين بود 35 عجب خاري شكستي در دل من كه بيرون نايد الا از گل من 36---------------------------------------------------- همان بهتر كز اين-جا پر گشايم به يك پرواز كردن سويت ايم 37 به------------------------------------------------------ يك جنبش از ان اندوه-خانه به رحلتگاه يوسف شده روانه 38 نديد ان-جا نشان ز ان گوهر پاك ب--جز خر-پشتهاي از خاك نمناك 39 بر ان خرپشته ان خورشيدپايه به خاك انداخت خود را همچو سايه 40 گهي فرقش همي بوسيد و گه پاي فغان ميزد ز دل كاي واي من واي 41 زدي اتش به خاشاك وجودم از ان پيچان رود بر چرخ دودم 42 چو درد و حسرتش از حد فزون شد به رسم خاك بوسي سرنگون شد 43 دو چشم-- خود به انگشتان درا-ورد دو نرگس را ز نرگس دان بر-اورد 44 به خاك وي فكند از كاسه سر كه نرگس كاشتن در خاك بهتر 45 به خاكش روي خون الود بنهاد به مسكيني زمين بوسيد و جان داد	162	1376897922620834092	431	653.0	328	802	53.74065017700195	84	AOCP20250214678-per1	PDL00077-per1
AOCP20250214678-per1.ms038	true	-8270061400352690982	87	195	411	866	1397	302	از دور چرخ ناموافق گريبان چاك زد چون صبح صادق بر ان اتش كه در دل داشت پنهان رهي بگشاد از چاي كريبان ولي زان راه در جانش به هر دم فزون شد اتش سوزنده نه كم به ناخن رخنهها در روي ميكند براي چشمها خور جوي ميكند نه هر جويي كز ان چشمه روان كرد سمن را جلوه گاه ارغوان كرد به سينه از تغابن سنك ميزد طيانچه پر رخ ملرتگ ميزد ز سيم ان جا عقيق تر همي رست وزين بر لاله نيلوفر همي رست به سوي فرق نازك برد پنجه ز زور پنجه او را ساخت رنجه--- ز ريحان سرو بستان را سبك كرد به	38	-2215937667118540201	PDL00077-per1.ms161	false	-5778991391234258990	255	300	1058	1246	1246	300	از دور چرخ ناموافق گريبان چاك زد چون صبح صادق 30 ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------به سينه از تغابن سنگ ميزد تپانچه بر رخ گلرنگ ميزد 31 -----------------------------------------------------به سوي فرق نازك برد پنجه ز زور پنجه ان را ساخت رنجه 32 ز ريحان سرو بستان را سبك كرد به-	161	1376897922620834092	173	283.0	131	458	37.772926330566406	36	AOCP20250214678-per1	PDL00077-per1
AOCP20250214678-per1.ms039	true	5163290938132802725	14	94	57	418	1354	301	خوشا-- عاشق كه چون جانش برايد هوا--ي وصل جانانش برايد--- حريفان حال او را چون بديدند فغان و ناله بر كردون كشيدن---------------------------------د همي كردند نوحه نوحه گر را به سان نوحهگر ان سيم بر را چو ساز نوحه را اهنگ شد يست تورديدند بهر شستنش دست بشستندش ز ديده اشكباران چو برگ گل ز باران بهاران به -سان غنچه كز شاخ سمن رست بر--و كردند زنگاري كفن چست--- ز گرد فرقت-ش رخ ياك كردند يه پهلوي پسر- در خاك كردند	39	-2215937667118540201	PDL00077-per1.ms162	false	-4914527463354780511	183	262	781	1119	1284	300	خوش ان عاشق كه چون جانش برايد به بوي وصل جانانش برايد 47 حريفان حال او را چون بديدند فغان و ناله بر گردون كشيدند 48 هر ان نوحه كه بهر يوسف او كرد همي كردند بر وي با دو صد درد 49----------------------------------------------------------------------- بشستندش ز ديده اشكباران چو برگ گل ز باران بهاران 50 بسان غنچه كز شاخ سمن رست بر او كردند زنگاري كفن چست 51 ز گرد فرقتاش رخ پاك كردند به جنب يوسفاش در خاك كردند	162	1376897922620834092	253	408.5	194	409	61.858192443847656	44	AOCP20250214678-per1	PDL00077-per1