id1	first1	uid1	bw1	ew1	b1	e1	len1	tok1	s1	seq1	gid1	id2	first2	uid2	bw2	ew2	b2	e2	len2	tok2	s2	seq2	gid2	matches	score	ch_match	align_len	matches_percent	w_match	series_b1	series_b2
AOCP20250214678-per1.ms260	false	-6335989976792565992	40	123	154	507	1294	301	بود به -سر پنچه شدي با پنجها شير ستوني را قلم كردي به شمشير چنان كه به اندك زمان چنان شد كه روزي گاوي را به شمشير چنان بزد كه تيغ ابدارش از پشت گاو بگذشت و همچون اب در زمين نشست در تيغ راني چنين و در كمانداري و چنان كه به تير از موي بگشودي كره را به نيزه حلقه بربودي زره را----------------------------------------------------------- كسي كو ده كمان حالي كش-----------------------------------------------------------------------------------------------------------يدي ب----------------------------و برق نيزه را بر سنگ راندي سنان در سينها خارا نشاندي	260	-2215937667118540201	PDL00023-per1.ms026	true	7712717492603512000	113	206	490	880	1275	300	باد 27 بسر پنجه شدي با پنجه- شير ستوني را قلم كردي به شمشير 28------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ به تير از موي بگشادي گره را به نيزه حلقه بربودي زره را 29 در ان اماج كو كردي كمان باز ز طبل زهره كردي طبلك باز 30 كسي كو ده كمان حالي كشيدي كمانش را به حمالي كشيدي 31 ز ده دشمن كمندش خامتر بود ز نه قبضه خدنگش تامتر بود 32 بدي گر خود بدي ديو سپيدي به پيش بيد برگش برگ بيدي 33 چو برق نيزه را بر سنگ راندي سنان در سينه- خارا نشاندي	26	-2636783224434519287	187	276.0	141	548	34.124088287353516	35	AOCP20250214678-per1	PDL00023-per1
AOCP20250214678-per1.ms258	false	8817130211971334230	214	267	1029	1252	1409	301	شدم كرم از نسيم مشك-بيزش دماغ نركس بيمار خيزش--- فسون كر كردد بر خود چشم خود را زبان بسته به افسون چشم بد را تو كوي----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ي بينياش تيغ است از سيم كه كرد ان تيغ را سيبي--- به دو نيم------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ رخش تقويم انجم را زده راه فشانده دست بر خورشيد و بر ماه	258	-2215937667118540201	PDL00023-per1.ms032	true	-4920954260654290321	116	254	501	1077	1271	300	شده گرم از نسيم مشك بيزش دماغ نرگس بيمار خيزش 38 فسونگ-ر كرده بر خود چشم خود را زبان بسته به افسون چشم بد را 39 به سحري كاتش دلها كند تيز لبش را صد زبان هر صد شكر ريز 40 نمك دارد لبش در خنده پيوست نمك شيرين نباشد وان او هست 41 تو گوءي بيني-ش تيغي-ست از سيم كه كرد ان تيغ--- سيبي را به دو نيم 42 ز ماهش صد قصب را رخنه يابي چو ماهش رخنهاي بر رخ نه يابي 43 به شمعش بر بسي پروانه بيني زنازش سوي كس پروانه بيني 44 صبا از زلف و رويش حلهپوش است گهي قاقم گهي قندز فروش است 45 موكل كرده بر هر غمزه غنجي زنخ چون سيب و غبغب چون ترنجي 46 رخش تقويم انجم را زده راه فشانده دست بر خورشيد و بر ماه	32	-2636783224434519287	206	348.0	156	582	35.39518737792969	41	AOCP20250214678-per1	PDL00023-per1
AOCP20250214678-per1.ms197	false	7289898246596367447	70	106	305	466	1394	301	كه هست اين جا مهندس مرد- استاد جواني نام او فرزانه فرهاد ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ه استادي چنين كارت بر ايد بدين چشمه گل از خارت بر ايد ----ود هر كار بياستاد دشوار نخست استاد بايد ان كهي كار	197	-2215937667118540201	PDL00023-per1.ms126	true	2566172651004116779	167	256	713	1103	1283	300	كه هست اين-جا مهندس مردي استاد جواني نام او فرزانه فرهاد 16 به وقت هندسه عبرت نماءي مجسطي دان و اقليدس گشاءي 17 به تيشه چون سر صنعت بخارد زمين را مرغ بر ماهي نگارد 18 به صنعت سرخ گل را رنگ بندد به اهن نقش چين بر سنگ بندد 19 به پيشه دست بوسندش همه روم به تيشه سنگ خارا را كند موم 20 به استادي چنين كارت بر ايد بدين چشمه گل از خارت بر ايد 21 بود هر كار بياستاد دشوار نخست استاد بايد انگ-هي كار	126	-2636783224434519287	158	278.5	124	392	40.306121826171875	29	AOCP20250214678-per1	PDL00023-per1
AOCP20250214678-per1.ms197	false	7289898246596367447	107	271	468	1266	1394	301	شاپور اين حكايت را به سر برد غم شير از دل شيرين بدر برد نه جستن -------------------------------------------------------كرد شاپور ان زمين را به دست اورد فرهاد كزين را كفت اي مير استادان ايام تو را شيرين همي خواند به ناكام image filename0928KamalDinGazargahiMajalisCushshaq_0276jpg ه شاداروان شيرين برد شادش به رسم ممتر-ان كرسي نهادش در----امد كوهكن مانند كوهي كز--و امد خلاءق را شكوهي و----------------------------------------------------------قيبان حرم ب--نواختندش ب--واجب جايگاهي ساختندش ----رون پرده فرهاد ايستاده ميان در بسته و بازو كشاده د---ر انديشه كه لعبث باز كردون چه بازي اورد از پ-رده بيرون فلك ناك----ه شبيخون سازيي كرد پس ان پرده لعبت بازيي كرد---------------------------------------------------------- دو قفل از شكر ياقوت برداشت وزان ياقوت --شكر قوت برداشت------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- شنيد- نام او شيرين از ان بود كه در گفتن بسي شيرين زبان بود----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- كسي را كان سخن در گوش رفتي كر افلاطون بدي از هوش رفتي--- چو بكرفت ان سخن فرهاد در كوش ز كرمي خون كرفتنش در جگر جوش ----راورد از جكر اهي شفب-ناك چو مصروعي ز پاي افتاده بر خاي	197	-2215937667118540201	PDL00023-per1.ms127	true	3903441947539449398	16	296	66	1299	1312	300	شاپور اين حكايت را ب--سر برد غم شير از دل شيرين بدر برد 27 چو روز ايينه خورشيد دربست شب صد چشم هر صد چشم بربست 28 تجسس كرد شاپور ان زمين را ب--دست اورد فرهاد گزين را 29 ب--------------------------------------------------------------------------------------------------------------ه شاد-روان شيرين برد شادش به رسم خواجگان كرسي نهادش 30 در امد كوهكن مانند كوهي كز او امد خلايق را شكوهي 31 چو يك پيل از ستبري و بلندي به مقدار دو پيلش زورمندي 32 رقيبان حرم به نواختندش به واجب جايگاهي ساختندش 33 برون پرده فرهاد ايستاده ميان در بسته و بازو گشاده 34 در انديشه كه لعبت باز گردون چه بازي اردش زان پرده بيرون 35 جهان ناگه شبيخون سازيي كرد پس ان پرده لعبت بازيي كرد 36 به شيرين خندههاي شكرين ساز در امد شكر شيرين به اواز 37 دو قفل شكر از ياقوت برداشت وز-و ياقوت و شكر قوت برداشت 38 رطبهاءي كه نخلش بار ميداد رطب را گوشمال خار ميداد 39 به نوشاباد ان خرمان در شير شكر خواند انگبين را چاشني گير 40 ز بس كز دامن لب شكر افشاند شكر دامن به خوزستان برافشاند 41 شنيدم نام او شيرين از ان بود كه در گفتن عجب شيرين زبان بود 42 ز شيريني چه گويم هر چه خواهي بر اوازش بخفتي مرغ و ماهي 43 طبرزد را چو لب پرنوش كردي ز شكر حلقهها در گوش كردي 44 در ان مجلس كه او لب برگشادي نبودي تن كه حالي جان ندادي 45 كسي را كان سخن در گوش رفتي گر افلاطون بدي از هوش رفتي 46 چو بگرفت ان سخن فرهاد در گوش ز گرمي خون گرفت-ش در جگر جوش 47 براورد از جگر اهي شغب ناك چو مصروعي ز پاي افتاد- بر خاك	127	-2636783224434519287	625	988.0	482	1351	46.262027740478516	113	AOCP20250214678-per1	PDL00023-per1
AOCP20250214678-per1.ms197	false	7289898246596367447	271	299	1266	1384	1394	301	چو شيرين ديدكان ارام رفته دلي دارد چو مرغ ---دام رفته--- هم از راه سخن شد چاره سازش بدان دانه به دام اورد بازش--- پس ان كه كفت	197	-2215937667118540201	PDL00023-per1.ms128	true	-7822571813127993170	10	40	46	172	1323	300	چو شيرين ديدكان ارام رفته دلي دارد چو مرغ از دام رفته 50 هم از راه سخن شد چاره سازش بدان دانه به دام اورد بازش 51 پس ان-گه گفت	128	-2636783224434519287	115	205.0	88	127	90.55117797851562	25	AOCP20250214678-per1	PDL00023-per1
AOCP20250214678-per1.ms198	false	-2014328174392484309	1	56	6	258	1373	301	چنان خواهم كه كرداني مرا شاد--- مراد من چنان است اي هنرمند كه بگشايي دل غمكينم از بند ك-----------------------------------------------------------له دور است و ما محتاج شيريم طلسمي كن كه شير اسان بگيريم ا--ز ما تا كوسفتدان يك دو فرسني ببايد كند جويي محكم از سنك--- كه چويانانم ان جا شير دوشند پرستارانم اين جا شير نوشند	198	-2215937667118540201	PDL00023-per1.ms128	true	-7822571813127993170	43	114	188	506	1323	300	چنان خواهم كه گرداني مرا شاد 52 مراد من چنان است اي هنرمند كه بگشاءي دل غمگينم از بند 53 به چابك دستي و استاد كاري كني در كار اين قصر استواري 54 گله دور است و ما محتاج شيريم طلسمي كن كه شير اسان بگيريم 55 ز ما تا گوسفندان يك دو فرسنگ ببايد كند جوءي محكم از سنگ 56 كه چوپانانم ان-جا شير دوشند پرستارانم اين جا شير نوشند	128	-2636783224434519287	240	434.5	186	319	75.235107421875	44	AOCP20250214678-per1	PDL00023-per1
AOCP20250214678-per1.ms198	false	-2014328174392484309	71	251	368	1159	1373	301	چنان ترتيب كرد از سنگ جويي كه در درزش نميگنجيد مويي چو---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- ك--ار امد به -اخر حوضهاي بست تمام حوض بست و جوي بگشاد--2 چنان كه كوسفندان شام و شبگير به حوض ايد به پاي خويشتن شير ---بهشتي پيكر امد سوي ان دشت به كرد جوي شير و حوض ميكشت چ---نان پنداشت كان حوض كزيده نكرد--ست ادمي هست افريده--- بلي باشد ز كار ادمي دور بهشت و-جوي شير و حوضه و حور--- بسي بر دست فرهاد افرين كرد كه رحمت بر چنان كس كو-- چنين كرد--- چو زحمت دور شد نزديك خواندش ز نزديكان خود برتر نشاندش------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- چون فرهاد را ان اعزاز و اكرام كردند به يكبارگي او را بي صبر و ارام كردند كه نه ياراي نشستن ماند و نه پاي رفتن اين ب-----------------------------------------------------------يت فنا-يي را بر خود------------------ خواند كه نه با تو توان بود نه هم بيتو توان زيست حيرانم از اين شيوه ندانم كه چه سازم عاقبت ان بيچارها پريشان روزگار براشغت و به هيچ نوع نتوانست قرار گرفت نظم ان ان جا راه صحرا تيز برداشت چو دريا اشك كوهر ريز برداشت نه صبر ان كه -	198	-2215937667118540201	PDL00023-per1.ms129	true	8718023636873370487	11	266	46	1147	1295	300	چنان ترتيب كرد از سنگ جوءي كه در درزش نميگنجيد موءي 73 در ان حوضه كه كرد او سنگ بستش روان شد اب گفتي زاب دستش 74 بنا چندان تواند بود دشوار كه بنا را نيايد تيشه در كار 75 اگر صد كوه بايد كند پولاد زبون باشد به دست ادميزاد 76 چه چاره كان بنيادم نداند به جز مردن كزان بيچاره ماند 77 خبر بردند شيرين را كه فرها-د به ماهي حوضه ---------------بست و جوي بگشاد 78 چنان كز گوسفندان شام و شبگير به حوض ايد به پاي خويشتن شير 79 بهشتي پيكر امد سوي ان دشت بگ--رد جوي شير و حوض برگشت 80 چنان پنداشت كان حوض گزيده نكرد است ادمي هست افريده 81 بلي باشد ز كار ادمي دور بهشت و جوي شير و حوضه و حور 82 بسي بر دست فرهاد افرين كرد كه رحمت بر چنان كس كاين چنين كرد 83 چو زحمت دور شد نزديك خواندش ز نزديكان خود برتر نشاندش 84 كه استاديت را حق چون گذاريم كه ما خود مزد شاگردان ندرايم 85 ز گوهر شب چراغي چند بودش كه عقد گوش گوهر بند بودش 86 ز نغزي هر دري مانند تاجي وزو هر دانه شهري راخراجي 87 گشاد از گوش با صد عذر چون نوش شفاعت كرد ك---------------------------------------------------------------------------------------------------------------اين بستان و بفروش 88 چو وقت ايد كزين به دست يابيم ز حق خدمتت سر بر نتابيم 89 بر ان گنجينه فرهاد افرين خواند ز دستش بستد و در پايش افشاند 90 وز ان------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------جا راه صحرا تيز برداشت چو دريا اشك صحرا ريز برداشت 91 ز بيم انكه	129	-2636783224434519287	464	595.5	352	1350	34.37036895751953	91	AOCP20250214678-per1	PDL00023-per1
AOCP20250214678-per1.ms199	false	-8462198962834849655	151	231	666	1017	1343	301	زد در اين معني دمي چند-- كه با اين مرد سودايي چه سازيم بدين مهره چگونه حقه بازيم اكر-- مانم بدو كارم تباه است و گر خون-- ريزمش خوذ بي گناه است---------------------------------------------------------------------------------------------------------- خردمندان چنين دادند پاسخ كه اي دولت به ديدار تو فرخ به تخ--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------تش خواند بايد با صد اميد زر افشاني بد--و كردن چو خورشيد ك-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------رش نتوان به زر معزول كردن به سنكي بايدش مشغول كردن--- كه تا ان روز كايد روز او تنك كذارد عمر در پيكار ان	199	-2215937667118540201	PDL00023-per1.ms134	true	4730662701317322475	0	186	0	797	1292	300	زد در--ين معني دمي چند 2 كه با اين مرد سوداءي چه سازيم بدين مهره چگونه حقه بازيم 3 گرش مانم بدو كارم تباه--ست و گر خونش بريزم----- بي گناهست 4 بسي كوشيدم اندر پادشاءي مگر عيدي كنم بيروستاءي 5 كند بر من كنون عيد ان مه نو كه كرد اشفتهاي را يار خسرو 6 خردمندان چنين دادند پاسخ كه اي دولت به ديدار تو فرخ 7 كمين مولادي تو صاحب كلاهان به خاك پاي تو سوگند شاهان 8 جهان اندازه عمر درازت سعادت يار و دولت كار سازت 9 گر اين اشفته را تدبير سازيم نه ز اهن كز زرش زنجير سازيم 10 كه سودا را مفرح زر بود زر مفرح خود به زر گردد ميسر 11 نخستش خواند بايد با صد اميد زر-افشاني بر او كردن چو خورشيد 12 به زر نز دلستان كز دين بر ايد بدين شيريني از شيرين بر ايد 13 بسا بينا كه از زر كور گردد بس اهن كو به زر بيزور گردد 14 گرش نتوان به زر معزول كردن به سنگي بايدش مشغول كردن 15 كه تا ان روز كايد روز او تنگ گذارد عمر در پيكار ان	134	-2636783224434519287	322	539.0	249	807	39.9008674621582	60	AOCP20250214678-per1	PDL00023-per1
AOCP20250214678-per1.ms200	false	2265824798832125470	117	215	566	994	1379	301	چو عاجز گشت خسرو در جوابش نيامد بيش پرسيدن صوابش------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- گشاد ان كه زبان چون تيغ فولاد فكند الماس را بر سنك بنياد ---كه ما را هست كوهي بر كذركاه كمه مشكل ميتوان رفتن در ان راه- ميان كوه راهي كند بايد چنان كامد شدن ما را بشايد ب---دين ترتيب كس را دسترس نيست كه كار تست اين و كار---- كس نيست جو---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ابش داد مرد اهنين چنگ كه پردازم ز راه خسرو اين سنك--- به شرط ان كه خدمت كرده باشم چنين شرطي به جاي اورده باشم--- دل خسرو رضاي من بجويد به ترك شكر شيرين بكويد به	200	-2215937667118540201	PDL00023-per1.ms136	true	-3252249313886297147	87	243	367	1036	1280	300	چو عاجز گشت خسرو در جوابش نيامد بيش پرسيدن صوابش 28 به ياران گفت كز خاكي و ابي نديدم كس بدين حاضر جوابي 29 به زر ديدم كه با او بر نيايم چو زرش نيز بر سنگ ازمايم 30 گشاد انگ-ه زبان چون تيغ پولاد فكند الماس را بر سنگ بنياد 31 كه ما را هست كوهي بر گذرگاه ك-ه مشكل ميتوان كردن بدو راه 32 ميان كوه راهي كند بايد چنانك امد شد- ما را بشايد 33 بدين تدبير كس را دسترس نيست كه كار تست---- و كار هيچ كس نيست 34 به حق حرمت شيرين دلبند كز اين بهتر ندانم خورد سوگند 35 كه با من سر بدين حاجت در اري چو حاجتمندم اين حاجت براري 36 جوابش داد مرد اهنين چنگ كه بردارم ز راه خسرو اين سنگ 37 به شرط ان-كه خدمت كرده باشم چنين شرطي به جاي اورده باشم 38 دل خسرو رضاي من بجويد به ترك شكر شيرين بگويد 39	136	-2636783224434519287	389	665.5	297	677	57.459381103515625	75	AOCP20250214678-per1	PDL00023-per1
AOCP20250214678-per1.ms200	false	2265824798832125470	231	301	1057	1379	1379	301	و زور تيشه بكشاي برون شو دست-برد خويش بنماي--- چو بشنيد اين سخن فرهاد بيدل نشان كوه جست از شاه عادل--- به كوهي كرد خسرو رهنمونش كه ميگويند كوه بي---------ستونش ا---------------------------------------------------------ز دعوي كاه خسرو با دمي خوش روان شد كوهكن چون كوه اتش -----دان كوه و كمر بر رفت چون باد كمر بر بست و زخم تيشه بگشاد--- نخست ازرم ان گرمي نگهداشت برو---تمثالهاي نغز بنگاشت ه ك----يشه صتورت شيرين-	200	-2215937667118540201	PDL00023-per1.ms137	true	-278303297245921900	0	93	0	403	1280	300	و زور دست بگ-شاي برون شو دست برد خويش بنماي 44 چو بشنيد اين سخن فرهاد بيدل نشان كوه جست از شاه عادل 45 به كوهي كرد خسرو رهنمونش كه --خواند هر كس اكنون بي ستونش 46 به حكم انكه سنگي بود خارا به سختي روي ان سنگ اشكارا 47 ز دعوي گاه خسرو با دلي خوش روان شد كوهكن چون كوه اتش 48 بر ان كوه-- كمركش- رفت چون باد كمر در-بست و زخم تيشه بگشاد 49 نخست ازرم ان كرسي نگهداشت بر او تمثالهاي نغز بنگاشت 50 به تيشه ص-ورت شيرين	137	-2636783224434519287	287	464.0	224	411	69.82968139648438	56	AOCP20250214678-per1	PDL00023-per1
AOCP20250214678-per1.ms201	false	4356040555622389345	83	174	424	808	1393	302	نه چندانم كسي در خيل پيداست كه گر ميرم كند بالين من راست اك-----------------------------------------------------------ر صد سال در جايي نشينم كسي جز اه خود بالا ن--بينم---- و كر كردم به كوه و دشت صد سال ب--جز سايه كسم نايد به دنبال---------------------------------------------------------------- سگان را در جهان جا- و مرا نه گيا را در زمين پا- و مرا نه -----لنگان را به كوهستان پناه است نهنگان را به دريا جايگاه است-- من بي سني خاكي مانده دلتني نه در خاكم به اسايش نه در سني------------------------------------------------------------- مبادا كس بدين بيخانماني بدين تلخي چه بايد زندگاني	201	-2215937667118540201	PDL00023-per1.ms142	true	6986708685306202447	86	222	383	965	1316	300	نه چندانم كسي در خيل پيداست كه گر ميرم كند بالين من راست 105 منم تنها در اين اندوه و جاني فداكرده سري بر استاني 106 اگر صد سال در چاهي نشينم كسي جز اه خود بالا نه بينم 107 و گر گردم به كوه و دشت صد سال به جز سايه كسم نايد به دنبال 108 چه سگ جانم كه با اين دردناكي چو سگداران دوم خوني و خاكي 109 سگان را در جهان جاي و مرا نه گيا را بر زمين پاي و مرا نه 110 پلنگان را به كوهستان پناه--ست نهنگان را به دريا جايگاهست 111 من بي-سنگ خاكي مانده دلتنگ نه در خاكم در اسايش نه در سنگ 112 چو بر خاكم نبود از غم جداءي شوم در خاك تا يابم رهاءي 113 مبادا كس بدين بيخانماني بدين تلخي چه بايد زندگاني	142	-2636783224434519287	365	634.5	277	585	62.39316177368164	74	AOCP20250214678-per1	PDL00023-per1
AOCP20250214678-per1.ms201	false	4356040555622389345	174	241	808	1089	1393	302	بدين بي-روغني مغز و دماغم غم دل بين كه سوزد چون چراغم ز-----من خاكستري مانده است ازين درد به خاكستر توان اتش نهان كرد---- منم خاكي چو باد از جاي رفته نشاط از دست و زور از پايا رفته---- اكر پايي به دست ارم دكر بار به دامن در كشم چون نقش ديوار------------------------------------------------------------- به صد ديوار سنگين پيش و پس را وارم ا ن----بينم هيح كس را	201	-2215937667118540201	PDL00023-per1.ms143	true	6342226405639505282	54	137	229	579	1307	300	بدين بي روغني مغز-- دماغم غم دل بين كه سوزد چون چراغم 125 ز من خاكستري مانده در----ين درد به خاكستر توان اتش نهان كرد 126 منم خاكي چو باد از جاي رفته نشاط از دست و زور از پاي- رفته 127 اگر پاءي ب--دست ارم دگر-بار به دامن در كشم چون نقش ديوار 128 چو نقطه زير پرگار اورم روي شوم در نقش ديوار اورم روي 129 به صد ديوار سنگين پيش و پس را ببندم تا نه بينم نقش كس را	143	-2636783224434519287	254	424.0	193	360	70.55555725097656	54	AOCP20250214678-per1	PDL00023-per1
AOCP20250214678-per1.ms201	false	4356040555622389345	251	302	1131	1393	1393	302	بفرمود اسب را زين بر نهادند----------------------------------------------------------------------------------- برون امد چه كويم چون بهاري ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------image filename0928KamalDinGazargahiMajalisCushshaq_0281jpg چو كوهي كوهكن را سوي خود خواند وز ان جا كوهكن زد كوهكن راند ز نعلش بر صبا مسمار ميزد زمين را چون فلك پرگار ميزد--- چو امد با نثار مشك و نسرين بر ان كود-	201	-2215937667118540201	PDL00023-per1.ms144	true	-8044376046156191828	64	163	288	717	1293	300	بفرمود اسب را زين بر نهادن صبا را مهد زرين بر نهادن 11 نبود ان روز گلگون در وثاقش بر اسبي ديگر افتاد اتفاقش 12 برون امد چه گويم چون بهاري به زيباءي چو يغماءي نگاري 13 روان شد نرگسان پر خواب گشته چو صد خرمن گل سيراب گشته 14 بدان نازك تني و ابداري چو مرغي بود در چابك سواري 15 چنان چابك نشين بود ان دلارام كه برجستي به زين مقدار ده گام 16---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- ز نعلش بر صبا مسمار ميزد زمين را چون فلك پرگار ميزد 17 چو امد با نثار مشك و نسرين بر ان كوه	144	-2636783224434519287	141	72.0	107	547	25.776966094970703	32	AOCP20250214678-per1	PDL00023-per1
AOCP20250214678-per1.ms202	false	538303350087920084	125	183	551	830	1388	301	طلب كردند نافرجام كويي كره پيشاني ي دلتنك رويي---------------------------------------------------------- سخنهاي بدش تعليم كردند به زر وعده به اهن بيم كردند--- فرستادند سوي بي-ستونش شده بر بيحفاظي رهنمونش ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------سوي فرهاد رفت ان سنگدل مرد زبان بگشاد و خود را تنكدل كرد--- كه اي نادان غافل در چه كاري چرا عمري به غفلت ميگذاري بك---فتا بر نشاط روي ياري كنم	202	-2215937667118540201	PDL00023-per1.ms146	true	7948582135341738461	152	300	651	1288	1288	300	طلب كردند نافرجام گويي گره پيشاني-ي دلتنگ رويي 19 چو قصاب از غضب خوني نشاني چو نفاط از بروت اتش فشاني 20 سخنهاي بدش تعليم كردند به زر وعده به اهن بيم كردند 21 فرستادند سوي بي ستونش شده بر ناحفاظي رهنمونش 22 چو چشم شوخ او فرهاد را ديد به دستش دشنه پولاد را ديد 23 بسان شير وحشي جسته از بند چو پيل مست گشته كوه ميكند 24 دلش در كار شيرين گرم گشته به دستش سنگ و اهن نرم گشته 25 از ان اتش كه در جان و جگر داشت نه از خويش و نه از عالم خبر داشت 26 به ياد روي شيرين بيت ميگفت چو اتش تيشه ميزد كوه ميسفت 27 سوي فرهاد رفت ان سنگدل مرد زبان بگشاد و خود را تنگدل كرد 28 كه اي نادان غافل در چ--كاري چرا عمري به غفلت ميگذاري 29 بگفتا بر نشاط نام ياري كنم-	146	-2636783224434519287	264	457.5	209	641	41.185646057128906	47	AOCP20250214678-per1	PDL00023-per1
AOCP20250214678-per1.ms202	false	538303350087920084	183	258	830	1202	1388	301	زين سان كه بيني دستكاري--- چه يار-ان يار كو شيرين زبان است مرا صد بار شيرينتر ز جان است ----و مرد ترش-روي تلخ كفتار غم شيرين برو بس- ديد در كار راورد----- از سر حسرت يكي باد كه شيرين مرد و اكه نيست فرهاد------------------------------------------------------------ خاكش عنير افشاندند بر ماه به اب ديده شستندش همه راه --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------image filename0928KamalDinGazargahiMajalisCushshaq_0282jpg چو افتاد اين سخن در كوش فرهاد ذ طاق كوه چون كوهي در افتاد--- براورد از جگر	202	-2215937667118540201	PDL00023-per1.ms147	true	7565447182625974224	0	150	0	623	1264	300	زين-سان كه بيني دستكاري 30 چه يار ان يار كو شيرين زبان--ست مرا صد بار شيرينتر ز جان--ست 31 چو مرد ترش روي تلخ گفتار دم شيرين ز شيرين ديد در كار 32 بر اورد از سر حسرت يكي باد كه شيرين مرد و اگه نيست فرهاد 33 دريغا ان چنان سرو شغبناك ز باد مرگ چون افتاد بر خاك 34 ز خاكش عنبر افشاندند بر ماه به اب ديده شستندش همه راه 35 هم اخر با غمش دمساز گشتند سپردندش به خاك و باز گشتند 36 در و هر لحظه تيغي چند ميبست به رويش در دريغي چند ميبست 37 چو گفت ان زلف و ان خال اي دريغا زبانش چون نشد لال اي دريغا 38 كسي را دل دهد كين راز گويد نه بيند ور به بيند باز گويد 39---------------------------------------------------------- چو افتاد اين سخن در گوش فرهاد ز طاق كوه چون كوهي در افتاد 40 براورد از جگر	147	-2636783224434519287	292	350.0	223	686	42.56559753417969	58	AOCP20250214678-per1	PDL00023-per1
AOCP20250214678-per1.ms203	false	-8577352047321955942	66	124	290	556	1412	301	سراينده چنين افگند بنياد كه چون در عشق شيرين مرد فرهاد-- دل شيرين به درد امد ز داغش كه مرغ- نازنين گم شد ز باغش-- بر ان ازاده سرو جويباري بسي بگريست چون ابر بهاري-- به رسم مهترانش حله در بست به خاكش داد و امد باد در دست-- ز خاكش كنبد- عالي برافراخت وز-ان كنبد زيارتخانهاي ساخت	203	-2215937667118540201	PDL00023-per1.ms150	true	6520949571265612392	106	169	468	744	1313	300	سراينده چنين افكند بنياد كه چون در عشق شيرين مرد فرهاد 2 دل شيرين به درد امد ز داغش كه مرغي نازنين گم شد ز باغش 3 بر ان ازاد- سرو جويباري بسي بگريست چون ابر بهاري 4 به رسم مهترانش حله بر بست به خاكش داد و امد باد در دست 5 ز خاكش گنبدي عالي برافراخت وز ان گنبد زيارتخانهاي ساخت	150	-2636783224434519287	261	476.0	203	277	94.22382354736328	53	AOCP20250214678-per1	PDL00023-per1
AOCP20250214678-per1.ms240	false	-9002588880068496107	1	57	4	255	1367	301	نهادي صبح تا شام خورش با كاسه دادي باده با جام--- كشيده ماءده يك ميل در ميل مكس را كماو دادي پشه را پيل ز نعمت---ها كه بودي گرد خوانش ندانستي چه خوردي ميهمانش------------------------------------------------------------ چو بزمش بودي خوش--- ساز دادي2 صبا دام رياحين باز دادي ----ه هنگام بخور عود و عنبر خراج مصر بودي خرج مجمر	240	-2215937667118540201	PDL00023-per1.ms158	true	8026627908087864682	204	279	879	1200	1294	300	نهادي صبح تا شام خورش با كاسه دادي باده با جام 41 كشيده مايده يك ميل در ميل مگس را گ-او دادي پشه را پيل 42 ز حلواها كه بودي گرد خوانش ندانستي چه خوردي ميهمانش 43 ز گاو و گوسفند و مرغ و ماهي ندانم چند چنداني كه خواهي 44 چو بزمش بو-ي خوش را ساز دادي- صبا وام رياحين باز دادي 45 به هنگام بخور عود و عنبر خراج هند بودي خرج مجمر	158	-2636783224434519287	235	411.5	180	324	72.5308609008789	46	AOCP20250214678-per1	PDL00023-per1
AOCP20250214678-per1.ms221	false	-3786426305898075500	45	140	194	615	1375	301	خوشدلي يابم نشاني-- براي از كوه صبر اي صبح اميد دلم را چشم روشن كن چو خورشيد-- بساز اي بخت با من روزكي چند كليدي خواه و بگشا- از من اين بند-- ز سر بيرون بكن-- طالع كراني رها كن تا تواني ناتواني پس قاصدي را پيش خاص بيگ فرستاد و زبان اعتذار به زاري بگشاد به عياري برار اي دوست دستي برافگن لشكر غم را شكستي جك--ر در تاب و دل در موج خون است كر اري رحمتي وقتش كنون است نه زين افتادهتر يابي ضعيفي نه زين جانبازتر بيني حريفي نخواه--------------------------م كرد بر	221	-2215937667118540201	PDL00023-per1.ms211	true	7625977213053839854	0	94	0	399	1287	300	خوشدلي يابي نشاني 3 براي از كوه صبر اي صبح اميد دلم را چشم روشن كن به خورشيد 4 بساز اي بخت با من روزكي چند كليدي خواه و بگشاي از من اين بند 5 ز سر بيرون كن اي طالع گراني رها كن تا تواني ناتواني 6--------------------------------------------------------- به عياري برار اي دوست دستي برافكن لشگر غم را شكستي 7 جگر در تاب و دل در موج خون--ست گر اري رحمتي وقتش كنونست 8 نه زين افتادهتر يابي ضعيفي نه زين بيچارهتر يابي حريفي 9 اگر بر كف ندانم ريخت ابي توانم كرد بر	211	-2636783224434519287	331	573.0	250	458	72.27074432373047	66	AOCP20250214678-per1	PDL00023-per1
AOCP20250214678-per1.ms221	false	-3786426305898075500	137	301	601	1375	1375	301	نخواهم كرد بر تو حكم-راني كرم زين بهترك داري تو داني -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------چون قاصد متوجه شد ايينها خاطر خاص بيگ به صيقل محبت تصفيه و تجليها تمام يافته بود و هر چه بود درو مينمود في الحال از ان عكس پذير شد خويشان و كسان و ملازمان خود را گفت انس بم دوست مييابد دماغم خيال كنج ميبيند چراغم-- كدامين اب خوش دارد چنين جو- كدامين باد را باشد چنين بو--- مكر بر ما كذشت اهو سحركاه كه ره زد نافه را برطرف خركاه زرافشان كرده بر كلزار جمشيد ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------image filename0928KamalDinGazargahiMajalisCushshaq_0306jpg كر باز سفيد امد فرا دست كه كلزار شب از زاغ سيه رست--- مكر باد بهشت اين جا كذر كرد كه چندين خرمي در ما اشر كرد مگر اقبال شمعي نور -افروخت كه چون پروانه غم را بال و پر سوخت حون قاصد سلطان رسيده ان شبش نگاهداشت و كتابتي نوشت و صباحش باز گردانيد مضمون فتاب اين بود كه ب--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ين كز تو شبي خشمي نمودم تواضع بين كه چون رام تو بودم-	221	-2215937667118540201	PDL00023-per1.ms212	true	-4404334700191454457	16	236	77	1031	1311	300	نخواهم كرد بر تو حكم راني گرم زين بهترك داري تو داني 1 نكيسا چون زد اين افسانه بر چنگ ستاي باربد برداشت اهنگ 2 عراقي وار بانگ از چرخ بگذاشت به اهنگ عراق اين بانگ برداشت 3 نسي---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------م دوست مييابد دماغم خيال گنج ميبيند چراغم 4 كدامين اب خوش دا-د چنين جوي كدامين باد را باشد چنين بوي 5 مگر وقت شدن طاوس خورشيد پ-------------------------------رافشان كرد- بر گلزار جمشيد 6 مگر سروي ز طارم سر براورد كه ما را سربلندي بر سر اورد 7 مگر ماه امد از روزن در افتاد كه شب را روشني در منظر افتاد 8 مگر باد بهشت اينجا گذر كرد كه چندين خرمي در ما اثر كرد 9 مگ------------------------------------------------------------ر باز سپيد امد فرا دست كه گلزار شب از زاغ سيه رست 10 مگر با ماست اب زندگاني كه ما را زنده دل دارد نهاني 11 --مگر اقبال شمعي نو برافروخت كه چون پروانه غم را بال و پر سوخت 12 مگر شيرين ز لعل افشاند نوشي كه از هر گوشهاي خيزد خروشي 13 بگو اي دولت ان رشك پري را--- كه باز اور به ما نيك اختري را 14 ترا بسيار خصلت جز نكوءيست بگويم راست مردي راستگوءيست 15 منم جو كشته و گندم دروده ترا جو داده و گندم نموده 16 مبين كز توسن-ي خشمي نمودم تواضع بين كه چون رام تو بودم	212	-2636783224434519287	342	238.5	261	1224	27.941177368164062	62	AOCP20250214678-per1	PDL00023-per1
AOCP20250214678-per1.ms183	false	-7651582839192514854	110	209	542	954	1405	302	زهي چش-م به ديدار تو روشن سر كويت مرا خوشتر ز گلشن---------------------------------------------------- به تو كلشن رياض- مشك بيزم ز تو روشن چراغ صبح خيزم تو هم چشمي و هم چشم و چراغي چراغ باغ را رخشنده-- باغي جم-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------الت چون جواني جان نوازد كسي---- با جان جواني در نبازد--- تو---- كر اءينهاي بر دست يابي ز عشق خود دل خود هست يابي--- مبين در اهن -چين اي بت چين كه باشد خويشتن بين خويشتن بين ---كسي ان اينه بر دست ك--يرد كه هر كس نقش ديگر مي-پذيرد تو -را خود اينه چشم منت---- بس كه ننمايد ب--جز تو صورت كس	183	-2215937667118540201	PDL00023-per1.ms213	true	-839154365191399335	97	254	402	1054	1241	300	زهي چشمم به ديدار تو روشن سر كويت مرا خوشتر ز گلشن 4 خيالت پيشواي خواب و خوردم غبارت توتياي چشم دردم 5 به تو خوشدل دماغ مشك بيزم ز تو روشن چراغ صبح خيزم 6 مرا چشمي و چشمم را -چراغي چراغ چشم و چشم افروز باغي 7 فروغ از چهر تو مهر فلك را نمك از كان لعل تو نمك را 8 جمالت اختران را نور داده بخوبي عالمت منشور داده 9 چه ميخوردي كه رويت چون بهارست از ان مي خور كه انت سازگارست 10 جمالت چون جواني جان نوازد كسي جان با جو----اني در نبازد 11 تو نيز ار ا-ينه-- بر دست داري ز عشق خود دل خود مست داري 12 مبين در اينه چين اي بت چين كه باشد خويشتن بين خويشتن بين 13 كسي ان اينه بر كف چه گيرد كه هر دم نقش ديگر كس پذيرد 14 ترا ايي---نه چشم چون مني بس كه ننمايد به جز تو صورت كس	213	-2636783224434519287	340	527.0	251	663	51.28205108642578	70	AOCP20250214678-per1	PDL00023-per1
AOCP20250214678-per1.ms186	false	-3843415182874300681	110	135	488	647	1376	301	هر گامي كه شد چون نو بهاري سليمان ريخت در پايش نثاري image filename0928KamalDinGazargahiMajalisCushshaq_0264jpg فرود امد به دولتك-اه جمشيد چو در برج حمل تابنده	186	-2215937667118540201	PDL00023-per1.ms226	true	8116614563414335991	265	300	1153	1308	1308	300	هر گامي كه شد چون نو-بهاري شهنشه- ريخت در پايش نثاري 29 چنان كز بس درمريزان شاهي درم رويد هنوز از پشت ماهي 30-- فرود امد به دولت گاه جمشيد چو در برج حمل تابنده-	226	-2636783224434519287	92	117.5	71	160	57.5	18	AOCP20250214678-per1	PDL00023-per1
AOCP20250214678-per1.ms073	false	-6595596112226869358	10	33	50	154	1352	301	جهان افروز دلبندي چه دلبند به خرمنها كل و خروارها قند------------------------------------------------------- خجل رويي ز رويش مشتري را چنان كز رفتنش كبك دري را	73	-2215937667118540201	PDL00023-per1.ms229	true	-273634355814143059	250	283	1100	1258	1324	300	جهان-افروز دلبندي چه دلبند به خرمنها گل و خروارها قند 56 بهاري تازه چون گل بر درختان سزاوار كنار نيكبختان 57 خجل روءي ز رويش مشتري را چنان كز رفتنش كبك دري را	229	-2636783224434519287	101	183.0	79	159	63.522010803222656	19	AOCP20250214678-per1	PDL00023-per1
AOCP20250214678-per1.ms073	false	-6595596112226869358	33	67	154	308	1352	301	لب و دندانش از عشق افريده لبش دندان و دندان لب نديدد--- رخ از باغ سيك روحي نسيمي دهان از نقطها مودوم ميمي-------------------------------------------------------------------------------------------------------------- رخي چون تازه گلهاي دلاويز كلاب او چو كلهاي--- عرق ريز	73	-2215937667118540201	PDL00023-per1.ms230	true	-934232839613152797	40	99	161	430	1307	300	لب و دنداني از عشق افريده لبش دندان و دندان لب نديده 63 رخ از باغ سبك روحي نسيمي دهان از نقطه- موهوم ميمي 64 كشيده گرد مه مشگين كمندي چراغي بسته بر دود سپندي 65 به نازي قلب تركستان دريده به بوسي دخل خوزستان خريده 66 رخي چون تازه گلهاي دلاويز گلاب از شرم ان گلها عرق ريز	230	-2636783224434519287	139	242.5	106	270	51.48147964477539	25	AOCP20250214678-per1	PDL00023-per1